Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
AYRI DÜNYALAR
Pekâlâ, bir bakalım.
Bayan Sallon ile görüşmem gerek.
Önce bir merhaba deyip sıranızı beklemeniz gerekir.
Her neyse.
Sizin için ne yapabilirim?
Şifremle ilgili bir sorun yaşadığımdan buraya geldim.
Tamam, soyadınızı ve isminizi söyleyin.
Varouslakis, Steve.
Ne yapmak istiyorsunuz?
E-posta adresimi dosyamdan sildirmek istiyorum.
Beyefendi bunu ben yapamam,
kendiniz online olarak yapmalısınız.
"Online" nedir?
Burada boşuna beklemeyin.
Randevu aldınız mı?
Danışmanımın haberi var.
- Yine de aldınız mı? - Evet.
Oturun öyleyse, yanınıza gelecektir.
- Demek yapamadınız? - Maalesef.
İnternetim kesik. Faturasını ödeyemedim.
Bayan Winckler?
Bayan Sallon?
Konuşmalıyız. Hatırladınız mı beni?
Size geçen hafta verdiğim
maaş bordrolarının ve vergi beyannamelerin olduğu o dosyalar...
Üzgünüm fakat meşgulüm,
randevu almanız gerek.
Hayır, sadece beş dakikanızı ayırırsanız size izah edeceğim.
İkimiz de şahit olduk,
dosyaları bizzat size verdim.
Bana dediniz ki:
"Dosyayı bordronla ve beyannamelerle birlikte getirin."
Getirdim de.
Evdeyken dosyayı getirmediğime dair bir e-posta aldım.
Ama getirmiştim, getirmedim mi?
Ne oldu onlara?
Randevu almalısınız.
Hayır, randevu falan almıyorum. Önceden de gelmiştim.
Ne olacak şimdi? Haklarımı kaybedeceğim!
Ne yapacağım?
Dinleyin, sorununuzu halledeceğimizden emin...
Nasıl hallolacakmış?
Çocuklarınız var mı?
- Hayır, yok. - Şükürler olsun!
Ben ne yapacağım peki?
Beş parasız durumdayım, hiçbir şeyim yok.
Çocuklarıma nasıl bakacağım?
Şu anda... Şu anda çok yoğunum.
Bana ne! Şu anda yardımınız lazım!
Vaktim yok, üzgünüm.
Zaman ayırabilirsiniz,
yalnızca beş dakikanı ayıracaksın!
Hiçbir halta yaradığınız yok!
Lütfen sakin olun.
- Dokunma bana! - Sakin olun.
- Kimsin sen? - Müdürüm. Sakinleşin.
- Hayır! - Evet, öyle.
- Hiçbiriniz işe yaramazsınız! - Hayır, sakin olun.
- Olmuyorum. - Dosyanızla bizzat ilgileneceğim.
- Bizzat ben ilgileneceğim. - Hiçbir işe yaradığı yok.
İlk gördüğüm şey, hukuk fakültesinden bu yana pek...
Pek şey yapmamışsınız.
Aradan geçen 23 senede...
...neler oldu?
Olan şu...
Evlendim, bir ev kadınıydım...
Ardından eşim beni terk etti.
Sil baştan başlamak zorundaydım.
Hiç CV çalışması da yapmamışsınız?
- Yapmadım. - Yapabilirsiniz.
Yapmanız faydalı olabilir.
İlk olarak, işveren size neden bu işe başvurduğunuzu soracaktır.
Ne diyeceksiniz?
İşsiz olduğumu söyleyeceğim.
Yanlış cevap tabii.
Doğru, bunu söylemenin anlamı yok.
- Pekâlâ. - Herkes işsiz.
Şirket hakkında konuşmaya odaklanmalısınız.
Burası çok önemli.
Kendi reklamınızı da yapmanız gerek.
"Her vakit çalışabilirim, pazar günleri bile." demelisiniz.
Kararlı olduğunuzu göstermelisiniz.
Sizi siz yapan özellikleriniz neler?
- Mesela dinamik. - Evet, dinamik
Girişkenlik? Neşeli ve ekibe adanmış biri olmak?
Ah, evet. Evet.
Profilinizi göz önünde bulundurunca size özel iş bulma programında
bana en makul görünen şey,
bakım türevi işlere odaklanmak olacaktır.
O iş de temizlikçi kadın işi oluyor değil mi?
Temizlik uzmanı deriz sanıyordum.
Diyorduk, artık demiyoruz.
Bu işler geleceğin işleri.
Burada her zaman onlara ihtiyaç olacaktır.
İşi alıyorum öyleyse.
Alacaksınız elbette. Öncelikle onların sizi alması lazım.
Düzgün görünümlü, dakik. Takım ruhlu
Vergiler düşünce en düşük saatlik ücret 7.96 avro ediyor.
Birileri bir komisyonda 6.84 ile kimsenin yaşamını
idame ettiremeyeceğine karar vermiş,
ama 8.46'yı da çok fazla bulmuştu.
Abartmamak lazım,
ben o kadar bile kazanmıyorum.
Şimdi hiçbir şey kazandığım yok zaten.
Bir avuç birikimimle geçiniyorum.
Kira için depozitoyla birlikte 350 avro ayırıyorum.
Gıda için de bir o kadar gerekiyor.
Bunlara ulaşım, ısınma,
telefon ve internet de eklenince...
Giyim kuşam ve eğlenmek hayal oldu.
Ben zaman asgari ücret almaya başlayacağım?
Ne zaman süresiz kontratlı bir işim olacak?
Alabilir miyim?
Buyurun alın, sorunuz varsa lütfen sormaktan çekinmeyin.
Teşekkürler.
Neden temizlik sektörü?
Bu benim için bir tutku.
Bir şeylerin temiz ve nizami olması
her zaman tutkum olmuştur.
Hoşuma gitmiştir.
Nitelikleriniz ve zayıf yönleriniz nedir?
Niteliklerim: Dinamizm...
İstekli oluşum ayrıca...
Takım ruhuna sahibim.
Peki.
Peki ya zayıf yönleriniz? Hiç mi yok?
Ah, belki biraz fazla...
Mükemmeliyetçi olmam.
- Ve de... - Evet?
Şey... Hırslıyım.
Hırslısınız?
Anladım.
Temizlik işindeysem bu alanda öncü bir şirkette çalışmak isterim.
Zaten burası da öncü bir şirket.
Kesinlikle öyle.
Bu iş ya çok erken ya da çok geç saatlerde çalışmayı gerektirir, bilirsiniz.
Uzaklardaki yerlere gitmek gerekebilir. Bunun için uygun musunuz?
Ehliyetiniz, arabanız var mı?
Evet, ehliyet almıştım.
Ama araba yok.
Yok mu?
Bir tesise sabah 6'da nasıl ulaşacaksınız peki?
Hallederim. Bu benim sorunum ama bir şekilde orada olurum.
Başka yerde çalışıyor musunuz?
Hayır, henüz değil.
Başka iş aramanız son derece normal.
Önemli olan saatlere uymanız ve dakik olmanız.
Kurallara saygı gösteririm ve bunun da karşılıklı olmasını beklerim.
- Anlıyor musunuz? - Evet, anlaşıldı.
Tamam, dinleyin.
Sizinle iletişime geçebiliriz. "geçebiliriz" diyorum.
Telefonlara cevap vermeyi unutmayın, çünkü adayların peşinden koşmayız.
Kaç tane verdiniz?
Ne kaç tane?
Kaç CV verdiniz?
Altı.
Ben beş tane verdim.
Seçiciyimdir,
fotokopi de ucuz sayılmaz.
Cédric.
Marianne.
Sizinkini görebilir miyim?
Tabii.
Bu da benimki.
Bakacaksanız eğer.
20 koca boş yıl. Kolay olmamalı.
Farkındayım, teşekkürler.
Sizinkinde de çok boşluk var.
Yeşil alanlar için çevre düzenleme işleri?
Nedir bu tam olarak?
Öylesine. Dolu görünsün diye işte.
- Çevre dostu duruyor. - Öyle.
Sigara içmeye çıkıyorum, geliyor musunuz?
Neden olmasın.
İster misiniz?
Üç yıl önce bıraktım.
- Özlemiyor musunuz? - Hiç de bile.
Ben özlerdim.
Size niteliklerinizi ve zayıf yönlerinizi sordukları zaman
Onlara neler söylediniz?
Güçlü yönüm: Açık sözlüyüm.
Zayıf yönüm ise...
Açık sözlülük diyebilirim.
Siz?
Benim için açık sözlülük...
Bilemiyorum.
Ara sıra yalanlar söylerim.
Ama genelde yalan söylüyorsam belli ederim.
Yani yalanımı sonlandırırım.
Yalanı belli ediyorsanız bu yalan olmaz ki.
Öğle yemeği için planınız var mı?
Şey, ben...
Düşünüyordum da...
Bir sandviç alırım.
Ne tür bir sandviç?
Ton...
Ton balıklı sandviç olabilir.
Onların içine ne koyduklarını bilemezsiniz.
Hemen yan tarafta yaşıyorum.
Pizzam var.
Gelmek isterseniz davetlimsiniz.
Güzel bir pizzadır.
Arabanız var mı?
Hiç sormayın...
- Yok mu? - Daha kötüsü.
Bir Clio Baccara'm vardı.
Beyaz, deri koltuklu, şık bir şey.
Ne oldu biliyor musunuz? Garantinin süresi dolmuş, çektiler.
250 avro istediler.
Bende o kadar yoktu, arabayı rehin tuttular.
- Sonra? - Sonra, bir şey olmadı.
Öylece kaldı.
Tuttular. Bir daha asla öylesine sahip olamam.
Değeri ne kadardı?
En az 1500, belki de 2000.
Ama isteyemedin mi...
Yani 250 az bir miktar demiyorum
Fakat ailenden, arkadaşlarından isteyemedin mi?
50 avro şuradan, 30 buradan...
Parası olan arkadaşların varsa şanslısın.
Benim yok.
Erkek arkadaşın var mı?
Evet.
Yani... Evet.
Öğle yemeği konusunda ne diyeceksin ona?
Ona seninle yemek ediğimi söyleyeceğim.
Yani, endişelenecek hiçbir sebepi yok.
Haber versen iyi olur.
Böylesine güzel bir kadınla olan bir adam daima endişelenir.
Çok naziksin.
Numaranı aldım.
Aramam problem olur mu?
Hayır, neden olsun?
Umarım Cédric arar.
Görüşecek birinin olmasını isterim.
Caen'da henüz kimseyi tanımıyorum.
Şu kurala bağlıyım: Paris'deki yaşantımdan kimseyle temas kurmuyorum.
Aramıyorum, e-posta ya da Skype ile görüşmüyorum.
Hiçbiri nerede olduğumu bilmiyor.
Gözlerden uzağım.
Merhabalar.
Bazı anlar o kadar heyecan vericiydi ki.
Hiç kimse için var olmama duygusu.
Kimseye ait olmama.
Fakat bir hayli kaybolduğum anlar olurdu.
Selam anne.
Evet, hâlâ buradayım.
Hayır, termostatla oynamadım. 16'da bıraktım.
16'dayken dondurucu oluyor.
Pek yüksek değil.
Sıkı giyiniyorum zaten.
Tabii, suçu Jimmy'nin üzerine yık.
Kızdırıyorsun beni! Görüşürüz.
Bilmeniz gereken şey temizlik işinin iyi bir iş olduğu.
Kendinizi geliştirme fırsatlarıyla dolu bir iş. Eğer isterseniz tabii.
Ben de bu işi yapıyordum.
Basamakları tırmanıp yönetici oldum.
Şimdi ise tecrübelerimi bir eğitmen olarak paylaşıyorum.
Temizlik endüstrisinde çalışırken zorluklarla karşılacaksınız.
Zira belki selamınızı bile almayacak kişilerle etkileşime gireceksiniz.
Böyle bir durumda ne yaparsınız?
- Hiçbir şey. - Ondan biraz daha iyi bir şey yapılabilir.
Bir düşünelim. Size merhaba bile demiyor, ne yaparsınız?
Bir kere daha söyleriz?
Bir kere daha söyleriz!
- Adın nedir? - Marilou.
Evet, Marilou. Ve diğerleri.
Daha fazlasını istiyorum, düşünün.
Başka ne yapabiliriz?
Gülümseriz?
Abartmayalım artık.
Neden öyle söyledin ki? Merhaba deyip gülümsüyoruz.
Abartı değil ki bu.
GMVT!
Nedir bu?
Bunun anlamını bilen var mı?
Not defterinizi ve kaleminizi çıkarın. Bunu oraya not edin.
GMVT
Gülümse,
merhaba de,
vedalaş
ve teşekkür et.
GMVT
Çok samimi ya...
Bunu unutmayalım.
Bunlara "yaratık" diyebiliriz çünkü başta korkutucu deneyimler olabiliyor.
Merhaba.
Merhaba, gülümseyin!
Dediğim gibi, bu zemin cila makinesi.
Buna yaratık diyoruz ama zararsız.
Aramıza yeni katıldığınıza göre, ilk siz deneyin.
Gerek yok, biliyorum.
Öyleyse neden buradasınız?
Herkes niye buradaysa.
Peki, tamam.
Rastgele birini seçeceğim.
Makineyi çalıştıracağım,
Ve makineyi çalıştıracak kişiye doğru ilerleyeceğim.
Rastgele. Marianne.
Yalnızca odaklan ve çılgınca bir şey yapma.
Her şeyin bir ilki vardır.
İlk seferimde eğitmenin üstünden geçmiştim.
Haydi bakalım, Marianne.
Alt kısımdaki düğmeye bas.
Ardından şuna.
Sür şimdi. Sağa doğru ve dümdüz.
Haydi, devam et.
Güzel, bu şekilde devam.
Geniş bir daire çiz şimdi.
Yavaş yavaş.
Tamam, sorun değil. Düz devam et. Haydi.
Nasıl duracağını bilmiyorum.
Yardımcı olun.
Bırak, bırak. Güzel.
İyiydin.
- Güzel. - Yaratıkla başa çıktın.
Çok iyiydi.
Şunları uzatabilir misin?
- Marilou? - Evet?
- Saatten haberiniz var mı? - Üzgünüm, geciktim.
Teşekkürler.
Evet, hızlanalım bakalım.
Süpürgeyi de getirin gelirken.
Şunu giyin.
- Teşekkürler, siz de giyinin. - Teşekkürler.
- Ceketlerinizi çıkarın. - Tabii.
- Uyar mı ki? - Tek beden bunlar.
Harika.
İşte çantalarınız.
Haydi hanımlar, acele edelim.
Seni aldıklarına sevindim.
Gidelim.
Daima zor olan yerden başlarız kızlar.
Neresi sizce?
- Tuvaletler. - Doğrudur.
Marilou, arabayı getir lütfen.
En fazla çalışma gereken...
...yeri bulacağız.
Burası sizin Marianne.
Tabii.
Başlayın bakalım. Gösterin bana.
O zaman şeyle başlıyorum...
- Biliyor musunuz, bilmiyor musunuz? - Bilmiyorum.
- Bilmiyor musunuz? - Umumi tuvaletleri hiç temizlemedim.
- Evdeyken... - Eldivenlerle başlıyoruz.
Temizleme jelini, süngeri ve temizlik bezini alın.
Pembe olan, rengi kafanda kodlayın.
Jel ile başlıyoruz.
Fırçalıyoruz.
Hızlı bir şekilde, bütün günü burada geçiremeyiz.
Son olarak bezi kullanacaksınız. Anlaşıldı mı?
Evet.
- Kesin mi? - Evet.
İdare edebilir misiniz?
- Kapattınız mı? - Hayır.
Hallettim.
Haydi, acele edin.
Marilou!
Saçım için verebileceğin bir şeyler var mı?
Lastik toka gibi.
- Unuttum da. - Şanslısın.
Mükemmel, teşekkürler.
Eğer sigara içseydim
şimdiye yakardım bir tane.
Bu polar ceketler hiç doğru seçim değil.
Çok sıcak.
Ne oldu? Berbat olduğumu düşünüyorsun değil mi?
Ondan değil.
Geçen yazı hatırladım. Youpi-Metal'de çalışıyordum.
İçerisi çok sıcaktı,
nefes alınacak gibi değildi.
Kendimi iç çamaşırlarımla temizlik yaparken buluverdim.
Ertesi gün, patronun ofisine çağrıldım.
Güvenlik kayıtlarını gösterip kovdu beni.
Youpi-Metal iç çamaşırı
50 avroluk borç
Notlarına mı çalışıyorsun?
Marilou notlarımı görmek isteseydi...
...ona ne diyecektim?
Ne olacaktı?
Elin buna ne kadar da yatkın.
Teşekkürler. Pencereleri silmenin iki yolu vardır:
Fransız usulü,
düz bir şekilde.
Ve Amerikan usulü. Bu şekilde dairesel şekilde.
En çok bu şekilde severim.
Neden bu dersi alıyorsun ki? Her konuyu biliyorsun.
Sertifika için.
Sertifika...
Merhaba.
Daha burada mısınız? 30 yer daha var.
- Nasıl gidiyor burası? - Kötü değil.
Sıçrama lekelerini gördünüz mü?
Mikrodalgayı bu şekilde mi temizliyorsunuz? Bravo yani!
Gel de bir bak şuna!
- Olmamış bu. - Evet, aynen.
Dalga mı geçiyorsun, şuraya bak. Temizlenmemiş.
Yeni bir ürün değil, kullanılmış.
Kutudan çıktığı gibi pırıl pırıl değil artık.
Sinsi sinsi gülene bakın!
Tuvalete baktığımız zaman gülemeyeceksiniz ama!
Acele edin, hiçbir şeyi unutmayın.
Bay Mathieu.
İşte, çöpün içinde bırakın Marilou.
Az önce yöneticilerleydim.
Hiç memnun değiller.
Saygısızca davrandığınızı söylediler, işi kaybedebiliriz.
Saygısız falan değildik, onlar bize kaba davrandı.
Bunu dinlemek istemiyorum, işin bitmesi lazım, nokta.
Saçmalığa bak!
- Pardon? - İş bitti zaten.
- Onlara göre bitmemiş. - İş bitti. Bize sadece üç saat verdiler.
Sanırım anlamıyorsunuz.
Ben bir anlaşma yaptım ve ona uyulması gerekiyor.
Ekibinizin yavaş çalışması benim suçum değil, 7'de bitecek dendiyse 7'de bitireceksiniz.
Bu art niyetlilik ama!
Pardon? Ağzınızdan çıkanı kulağınız duyuyor mu?
Sizden yüksekteki insanlara ders vermeye kalmayın.
Böyle yapacaksanız kıyafetlerinizi verin, bu işi burada bitsin.
Bu sersemlerle ne yapacağım ben!
Selamlar.
İyi misin tatlım?
Bu Marianne.
Merhaba.
Memnun oldum.
İşten kovuldu.
Ne çabuk!
- Kahve? - Tabii, teşekkürler.
Ben de içerim.
Tahmin et, kimin yüzünden sence?
O iki cadının hiç şüphesiz.
Bay Mathieu'ye domuz gibi çalıştığımızı söylemişler.
O da ayrıca bize "sersemler" dedi.
Bu kadar mıydı?
Onlarla ne zaman iş yapsan
eve çılgınlar gibi öfkeli ve gözü yaşlı dönüyorsun.
Ona bırakmasını söyleyip duruyorum.
Bunu yapamam canım.
Parasız kalırız. Haftada 12 saat demek bu.
Ee, artık kovuldun demek.
Öyle.
- Başka bir işin var mı? - Yok.
Kahretsin. Uzun süredir mi Caen'dasın?
Yaklaşık bir aydır.
- Öncesinde neredeydin? - Châteauroux.
Châteauroux...
Oradan neden ayrıldın?
Burada havaların daha iyi olacağını mı sandın?
Yani, cevap vermek zorunda değilsin.
Hayır, sorun değil.
Pespaye ve üzücü bir şey.
Öyle mi?
Eşimin Châteauroux'da...
...bir tamirhanesi vardı.
Hâlâ var aslında.
Muhasebe işlerine bakıyordum.
Bir gün komşunun yanına taşındı.
Ne yapabilirdim ki?
Evet, haklısın.
Orada duramadım.
Başka yere de taşınamazdım.
Her gün pastanede o kadını görüyordum.
Evet, anlıyorum.
Fazla seçim şansım yoktu.
Resmen izole bir hayat sürüyordum.
Gerçek bir işin artık
ulaşılamaz olduğunun farkında değildim.
Aylık ödemesi, sigortası ve ücretli izinleri olan bir işin.
Ehliyetin var mı?
Evet var. Ama...
- Araba yok tabii? - Yok.
Araban olsa daha az sıkıntı çekerdin tabii.
Sylvie?
Elbette.
Buna traktör diyorum. Nedenini anladın mı?
Ah, evet.
Küresel ısınma konusunda faydasının olmadığı kesin!
- Ne kadara bırakırsın? - Satmıyorum, bir değeri yok ki.
Arkadaş değil misiniz? Ödünç vereyim sana.
Ama araç muayenesine dikkat et.
Teşekkür ederim.
Artık bir arabam olduğuna göre
bu işleri değiştirir herhâlde. Diğer işlere erişim sağlayabileceğim.
Öyle değil mi?
Neden burada olduğunuzu açıklar mısınız?
Ne istiyorsunuz?
Neden temizlik işlerine bu ilgiyi gösterdiniz?
Son kitabınızı okudum.
İlk tanıştığımızda okumamıştım fakat yüzünüz tanıdık geliyordu.
Kriz konusunu duymaktan gına geldi.
İşsizliği ve sefaleti... Sanki gerçekten yaşanmıyormuş gibi.
Güvencesiz çalışma...
Nelerin döndüğünü öğrenmek istiyorum.
Gerçekten.
Gerçekten?
Evet.
%12 oranında süresiz kontratlı iş ne demek bilmiyordum ben.
Gerçekten öğrenip yaşamalıydım. Nelerin olup bittiğini anlamalıydım.
Amacım görünmeyeni görünür kılmak.
Kitap yazmak için?
Bir kitap için, evet.
Bu benim işim.
Bundan bıktığınız zaman bırakacak mısınız?
Gerçek yaşamınıza mı döneceksiniz?
Buraya gelen insanların bıkınca bırakmak gibi bir seçenekleri yok.
Fark büyük, öyle değil mi?
Evet, büyük bir fark.
Fakat...
Rol kesmiyorum. Dirseğime kadar boka batmış vaziyetteyim.
Size inanıyorum.
Ama yaptığınızın doğru olup olmadığını bilemiyorum.
Kendinizden şüphe ediyor musunuz?
Hiç mi?
Evet, bazen.
Ama söylemek istediklerim daha ağır basıyor.
Birisinin gerçekten ihtiyaç duyduğu bir işi almayı dert etmiyor musunuz?
Hayır, söz veriyorum süresiz kontratlı
bir pozisyon teklifi geldiği zaman bırakacağım.
Ya size şu an bu teklifi sunsam.
Burada ve şimdi. Sizin için ötü olurdu.
Evet. Ama bunu yapmayacaksınız.
Lütfen?
- Yeni gelen siz misiniz? - Evet.
Umarım en son gelenden iyisinizdir.
Ondan kurtulmak zorunda kaldık.
Çöp torbalarını her seferinde değiştirmeyin.
Fena pahalılar.
Değiştirmem söylendi. Geri mi bırakayım?
Hayır, geçti artık.
Vaktimi düşünmeden araba sürerek harcıyorum.
Aklım saatlerin, rotaların ve yönergelerin garip kombinasyonlarıyla dolmuş vaziyette.
Şu mekânda alarmı kapatmayı unutma.
Öbür iş için ekspres yoldan git.
Anahtarları gizli bölmeye bırak.
Kafeteryanın da çöpünü unutma.
Rahatına bak artık!
Devam et, öne git.
Buraya losyon sürmelisin.
- Losyon kullanıyor musun? - Evet ama bu gece sürmeyeceğim.
Peki ya seninki?
Benimki de burada, gördün mü?
Acıyor.
Şurayı ve de şurayı da yaptırdıktan sonra benim iş tamamdır.
- Dokunabilir miyim? - Tabii.
Sahte değil, orası kesin.
Ordudayken bende de vardı.
Baksanıza.
Soyuluyor!
Başka yaptıracak mısın?
Düşünüyorum ama şimdilik...
Parasal sıkıntılarım var.
- Ne kadara oluyor? - Pahalı.
Bu tarz dövmeler en az 150 avro falan tutuyor.
Tutuyor yani. Önce çocuklara bakmam gerek.
Bravo sana.
Buzdolabını doldurup kıyafetler almalıyım.
Biri Pokémon kartları istemeyi bıraksa
diğeri yeni bir oyuncak falan istiyor.
Belki şansım yaver gider.
"Ne istersen bebeğim!" diyen bir adamla tanışırım.
Sonra ayakkabılarım, dövmelerim olur.
Ne âlâ.
Gerçekçi olmak her zaman en iyisi tabii.
Böyle bir şey olmayacak.
Christèle ile çalıştın mı hiç?
Hayır, bu akşam tanıştık.
Sana loto çıksa ne yapardın?
O zaman mı? Her zamanki gibi orda burda çarçur ederdim.
Birazını anneme ayırırdım.
Ardından evet, kendimi şımartırdım. 300'lük bir spor ayakkabı, bir de dövme.
- Peki ya... - Sen ne yapardın?
- Kasiyerliği bırakır mıydın? - Hiç de bile.
Hayır, bırakmazdım.
Müşterilerimi seviyorum.
Bana karşı iyiler. Kalırdım.
Gezerdim ama çalışmaya da devam ederdim.
Ben hemen ehliyet alırdım.
Aynen öyle, Marilou.
Marianne? Peki ya sen?
- Peki ya ben mi? - Piyango tutsa diyoruz?
Gördün mü? Uğursuz bu.
Benden pas.
Olmaz öyle şey!
Hayır gerçekten, aklıma hiçbir şey gelmiyor.
Garip biri cidden.
Eğlenceliydi.
- Bir sürprizim var. - Ne?
- Göreceksiniz. - Söylesene.
- Bekle bir. - Hadi söylesene!
Şimdi göreceksiniz zaten.
Bakın!
Sihirli kutu.
Bira mı, mojito mu?
Mojito!
Tamamdır.
Evet, şerefe!
Bovlinge.
Şerefe!
Uğursuzluklar uzak dursun.
Güzel mojito'ymuş.
Ev yapımı.
Belli oluyor.
Ev yapımı olduğu belli!
Bir bardakta yıkılıverdin?
Bardakilerin görmesini umursamaz mısın?
Onların biralarına paramız yetmez ki.
- Doğru. - Bovlinge para ödedik zaten.
- Toplamda çok ediyor. - Öyle, biz Rothschild ailesi değiliz ki.
Aptalca ama kariyerimi bitirdim.
Ne yapmak istiyordun?
Kendi işimin patronu olmak.
Ne tür bir iş?
Bu konuda konuşmak istemiyorum.
Alay edecek misin benimle?
Tabii ki hayır.
Cédric, seninle alay etmeyeceğim.
Hey oradakiler, doldurayım mı?
Kafamda bir fikir var.
Çılgınca bir fikir.
Ama benim için önem arz ediyor.
Bir pizza kamyoneti istiyorum.
Ama bak...
Kızartmalar, sosisliler olmayacak.
Pizza!
Kesinlikle! Senin uzmanlığın!
Öyle.
Bundan bahsedeceksek eğer...
Ben de tarih öğretmeni olmak istiyordum.
Evet, anlıyorum.
Yaparsın, karamsar olma.
- Değilim tabii. - İşte böyle!
- Karamsarsam neşelendirsene! - Elbette neşelendiririm!
Şerefe!
Hayatta her zaman
istediğin olmuyor, öyle değil mi?
Şerefe.
Buraya sık sık gelir misin?
Her zaman değil. Yeterince para yok.
Sen ne iş yapıyorsun?
Temizlikçilik.
Ben de. Ouistreham feribotlarındayım.
İşkenceymiş diye duydum. İstiridyelerden de kötüymüş.
Yok öyle bir şey.
Üç ay çalışayım dedim, sırtımı incittim.
Dinle, günde üç mesai yapıyorum.
Sabah 6'dan gece 11.30'a kadar.
Eve gitsen bile hemen kalkıp geri dönmem gerekiyor.
O saatlerde otobüs de olmuyor.
Yani, sabahları bir saatim gidiyor.
Akşamları da bir.
Peki oraya nasıl...
...ulaşım sağlıyorsun?
Ouistreham'a?
Yürüyerek.
Yolculuk paylaşımları olmuyor mu?
Nerede oturuyorsun?
Blainville'deyim.
Çok uzakmış.
Doğru, mecburen yapıyorsun işte.
İstersen seni ben götürebilirim.
Rahibe Teresa falan mısın?
Hayır, yalnızca arabam var. Götürebilirim.
Ama daha fazla mesaiye ihtiyacım var, sen de işe alınmamı sağla.
Marilou işkence olduğunu söyledi diye mi?
Sudan'dan geldikleri söyleniyor.
Biz de oturup şikâyet ediyoruz.
Orada doğduğunu düşünsene.
Niye bu kadar erkenciler?
Polisler sabah 5.30 sularında kovuyor onları.
Battaniyelerini ve ayakkabılarını alıyorlar.
Merhabalar.
Arkadaşımı getirdim.
Adı nedir?
Marianne.
- Pekâlâ Marianne. Çalışmak mı istiyorsun? - Evet.
Önceden bu işi yaptın mı?
- Evet... - Temizlik?
- Evet. - İşlerin nasıl olduğunu biliyorsun?
Evet.
Molalarınız bir buçuk saat. Başka mola yok.
Asgari ücret.
- Uyar mı sana? - Evet.
Ama zorlayıcıdır. İşleri hızlı yapman lazım.
İşkencedir, bunu diyebilirim.
İşler burada böyledir.
Feribot komando operasyonu gibidir.
Christèle, onu yanında götür.
Halatları falan gösteriver.
- Tabii. - Justine'i de götür.
Justine, orada mısın?
Onlarla beraber git ve Marianne'a nasıl yapıldığını göster.
Deneme süresi olmayacak ama.
- Tamam mıyız? - Evet.
Haydi o zaman. Otobüs bekler ama feribot asla.
Bu arada, işe gelmemeye ya da geç gelmeye tolerans yok.
Tamam.
- İlk seferin mi? - Evet.
Kaygılanma, sorun olmaz.
Biraz kaygılanıyorum.
Nadége kamaraları temizleyeceğimizi söyledi, nasıl yapıldığını göstereceğim.
Sen yatakları ve tuvaletleri alırsın.
İki yerden birini alıyoruz.
Ama erkekler tuvaletleri almıyor.
Niyeymiş?
Almıyorlar.
Neden peki?
Öyle işte, kurallar bu şekilde.
Yapamıyorlar mı?
Sanırım çok hassaslar.
Kevin?
- Tuvaletleri temizler misin? - Seninle her şeyi yaparım.
Şimdi, istersen.
- Tamam. - Oldu bil.
Yapmayacak.
Temizlik ekibi!
Marianne, baksana.
Şanslısın, temiz gibi duruyor.
Bazı insanlar tam domuz olabiliyor.
Hepsini çıkar, dışarı koy.
Araba hepsini toplayacak.
Bir çarşaf al.
Uzun boylu kızlar genelde üst karyolayı yapar.
Ama iş aceleyse ikisini de yaparsın.
Yorganlar için bir tüyo var.
Bu şekilde geçiriyorsun.
Tamam mıyız? Artık seni bırakıyorum?
Evet, teşekkürler.
- Seni onunla bırakıyorum. - Tamam.
- İyi şanslar. - Teşekkürler.
Acele edin, hızlı!
Hızlanman lazım.
Daha temizlenecek 230 oda var.
Oda başına dört dakika.
Hızlı hareket etmek çok önemli. Yoksa yapamayız.
Böyle mi?
Cidden mi?
Köşeleri bir kere daha yap.
Yastıklarda kırışıklık olmayacak. Özensiz durmamalılar.
Nadège bunu görürse bir daha yaptırır.
Tamam, gidelim.
Devam ediyoruz.
Kahretsin!
Ne oldu?
Telefonum.
Siktir.
Ne oldu, komik mi?
Sayılır, evet.
Benim için değil, bozuldu...
Sudan'da olsaydın
Suyun, telefonun ve sorunların olmazdı.
- Her şey yolunda mı Kevin? - Evet, sende?
- Süpürge hoşuna mı gidiyor? - Tüm gece boyu. Savaşçı gibi.
Yaparsın.
Hadi, acele edelim. Diğer taraflar da var.
Hadi.
Neden buradan gidiyorsun? Yol burası değil.
Dolaşarak gitmek güzeldir.
Şuradaki ağaçları görüyor musun? Sohbet ediyorlar gibi.
Hoş, değil mi?
Sürmenaj olmuş durumdayım.
O ne demekmiş?
Sürmenaj olma.
Yorgunluktan ölecek gibi olmak anlamına geliyor.
Körkütük sarhoş olma...
...durumu gibi.
Veya uçmak gibi.
Sürmenaj olma.
Vaktim olmuyor hiç.
Bunu hiç yapmadım ben.
Günde...
...üç kere işe gidiyorum.
Ne için vaktin olmadı?
Sadece denize bakmak için.
Kendimize vakit ayırıyoruz.
Öyle.
Gel yüzelim.
Ciddi misin? Sen git, ben izlerim.
Hadisene.
Olmaz, git.
Tam bir manyak ya!
- Teşekkürler. - Kahve içebilir miyiz?
Isınmak için.
Kıçını yüzünden ayırt edebiliyor musun?
Hayır ama onlar edebiliyor. Durmadan sikişiyorlar.
Gerçekten mi?
Teşekkür ederim.
Isındın mı?
İyiyim, teşekkürler.
Telefonunu versene.
Pirincin su emici olduğunu söylerler. Bakalım işe yarayacak mı?
Sende bir çılgınlık var.
Canım öyle istemişti.
Her canının istediğini yapar mısın?
Her zaman değil. Yapabilirsem.
Yalnız biriyim,
kaybedecek bir şeyim yok.
Çocukların yok mu?
- Bir tane de ben alabilir miyim? - Tabii.
Acele etme, sigaranı bitir.
Sorun değil, iki saniyemi alır yalnızca.
Caen'lı mısın?
Hayır, kimseyi tanımadığım için buraya geldim.
Her şeyi oluruna bıraktım.
Bunun sonu nereye gider bilemiyorum.
Çok uzağa değil, mezarlığa gidebilir.
İşte.
İyi geldi.
Bırakalı üç sene oldu. Bu yüzden kendime kızacağım
ama istiyordum da.
Gördün mü, işe yaramış.
Çılgınca! Bunun gerçek olduğuna hiç inanmazdım.
Gördün mü, ben de çılgınlıklar yapabiliyormuşum.
Gerçekten, inanamıyorum!
Sürekli sikişirler...
İşte bu, hallettim. Kitabı hallettim.
Böyle oluyor işte. Deniyorsun, tökezliyorsun.
Notları karalıyorsun ve hiçbir anlam ifade etmediğini görüyorsun.
Sanki asla başaramayacakmış gibi hissediyorsun.
Derken bir noktada bir şeyler oluyor.
Bir şeyler ya da birileri çıkıyor.
Bir grubun tasviri olacağını sanıyorsunuz.
Böyle olması normal, ama birdenbire
bir kişi o grubun içinden sıyrılıveriyor.
Ardından kitabın o kişinin tasviri olduğunu fark ediyorsunuz.
Cédric'le çıkıyorsun ha?
Bu bir soru mu?
Öyle. Evet veya hayır?
Cédric'le mi çıkıyorum?
Evet, Cédric'le.
Hayır.
Hayır mı?
Hayır, neden?
Bilmiyorum, senden hoşlanıyormuş gibi geldi.
Bana asılıyor.
Bu iyi değil mi?
Evet, iyi. Ama Cédric'le çıkmıyorum.
- Bir erkek arkadaşın var öyleyse. - Hayır.
Öyleyse niye Cédric'le beraber değilsin?
Cédric'in eksiği ne?
Ben seni sorguya çekiyor muyum?
İmkânı yok. Bunu yapmak istemezsin.
Bugünlerde yalnız yaşıyorum. Böyle gayet iyiyim.
- Hiç mi erkek arkadaşın yok? - Yok. Senin?
Asla. Kötü biriyle birlikte olacağıma yalnızlığı yeğlerim.
En son kiminle beraber oldun?
Metuşelah vardı o zamanlar.
Ne zamandı yani?
Uzun bir zaman oldu.
Ne kadar? iki yıl, bir yıl?
Bilmem.
Hadi, söylesene!
Bilmiyorum.
Söylemek istemiyor musun?
Tek gecelik bir şeydi işte.
Nasıl düşüncelerin var senin...
- Kirli düşünceler mi? - Christèle!
Dünyaya bir kere geliyoruz.
- Sağdan araba geliyor mu bakar mısın? - Yok, devam et.
Ne zaman kalksam yatağımı kendim düzeltirdim. Hayatım boyunca.
Yatak düzeltmek beni korkutmazdı.
Ama hiçbir zaman
bir buçuk saat içinde 60 yatak düzelteceğimi düşünmemiştim.
Her biri için birer dakika.
Üst ranza, alt ranza...
Sırtımı ve omuzlarımı uyuşturuyor.
Eve varınca kollarım titriyor.
Uyurken bile titreme oluyor.
Elektrik boşalması gibi kas kasılmaları beni uyandırıyor.
Ortak tuvaletleri temizlemeyi daha çok seviyorum. Veya paspas işini.
Daha kirliler,
fakat daha az yorucular.
Bu tarz işlerde feribotun gediklileri belli oluyor.
- Siktir. - Sorunun ne senin?
Hepten sakarsın.
Kendi evini nasıl temizliyordun sen?
Evimi temizlemiyordum.
Eşim zengindi, bir hizmetçimiz vardı.
Gerçekten mi? Hizmetçiniz mi?
Evet.
Ne kadar ödüyordunuz ona?
13 avroydu sanırım.
Kaç saat temizlik yapıyordu?
Üç saat. Üç ila dört.
Maaş çekleriyle.
Ha, şunlarla.
Neler yapardı peki?
Evi çekip çevirirdi.
Çamaşır işlerini hallederdi.
Mutfağı temizlerdi.
Fırını temizlerdi, vakit bulamadığım işleri yapardı.
Hiç insanların evlerini temizledin mi?
Temizliğini yaptığım tek özel mülk anneminkiydi.
Anneninki mi?
Diğerlerini yapmam.
O evini temizlerken sen ne yapıyordun?
Muhasebe işleri,
alışverişler.
Eşimle ilgileniyordum.
Bazı insanlar çok şanslı.
Evet, şey...
Eşimin mali gücü iyiydi, ben de bundan faydalanıyordum sanırım.
Bu epey havalı bir şey aslında.
- Ne? - Ödeme yaptığı
bir temizlikçisi olan bir arkadaşa sahip olmak.
Bence havalı bir şey.
Evet, durumlar aynen böyleydi işte.
Sana demem o ki, şu anda temizlik işinde olmak tuhaf geliyor.
Deme ya. Ellerin boka bulaşıyor işte.
Anlıyorum, bunlara alışkın değilmişsin sen.
Alışkın olduğum şeyler değil ama bir şekilde adapte oldum.
Kötüyüm ama başladığımdan daha iyi durumdayım değil mi?
- Evet ama... - Haksızlık ediyorsun bana.
- Çabalıyorum. - Nedenini şimdi anlayabiliyorum!
Bekleyin, yardıma geliyorum.
Su geliyor.
Yapamadım.
Neyi?
Şunu yapmaya çalıştım ama...
...çöküverdi birden.
- Bekle ben yardım edeceğim. - İşte, al.
Hadi ama, sadece bir seferlik.
Bu sene ilk ve son olacak.
- Hızlıca bir yüzüş? - Hayır, rüyanda görürsün. Sen git.
Hadi ama.
Çocuklar, benimle yüzmek ister misiniz?
- İyi misin? - Evet.
Ne kadar tuttu? Hesaplama yapayım.
47.38 yaptı.
Bir saniye.
23...
23 avro, 69 kuruş.
24 veriyorum, uğraşmayalım.
Yok, 23 ver sen.
- Pazarlık yapmayalım. İşte, 24. - Hayır, 23.
Kontrol ettim, hiç para almamış. Bu beni rahatlattı.
Öyleyse neden çantamı karıştırıyordu?
Aradığı şey neydi?
Bir şeylerden mi şüphelenmişti?
Ücretini bölüştüğümüz
mazotun ücretinin olması gerekenden
fazla olduğundan mı şüphelenmişti?
Anlaşılan buralarda tutunamayan herkes bir şekilde kendini feribot işinde buluyor.
Et paketleme işinden kovulunca,
tıpkı Marilou gibi,
kendini feribotta buluyorsun.
Berbat bir temposu olan üç vardiya
ve uzunca saatler seni bekliyor.
Yine de günün sonunda hoş bir ortam oluyor.
- Evet, çok. - Hayır, stres yapma.
Her iş gibi bu da zor.
Sana yardım edeceğiz ve her şey yoluna girecek.
Rahat ol.
Sadece sonrasında elerin acıyacak.
Yok, sorun çıkmayacak.
Kahve için gelsene?
Şu an çok yorgunum.
Gel hadi, bir fincan kahve.
Senin için.
İşte böyle.
Çocuklar, Marianne'e merhaba deyin.
Peki.
Merhaba.
Hadi bakalım Kalel.
Oyun oynamayı bırakıp odalarınıza geçin.
Bir saniye, kahveyi hallediyorum.
- Yardıma geleyim. - Sadece bir kahve.
Nasıl öğrendiniz?
Nasıl?
Annem cüzdanına bakıp kimliğini almış.
Doğru ya!
Sonra aceleyle çantana geri koymuş.
Sonra sen de anlamamışsın.
- Nasıl kutlayalım? - Bir dilek tut.
İçinden bir dilek tut, sesli söyleme.
Yoksa dileğin gerçek olmaz.
O zaman hiçbir şey söylemiyorum.
Ne dilesem?
Sen karar ver, senin doğum günün.
İçinden söyle.
Dördümüz beraber.
Bir, iki üç.
Buyur.
Teşekkür etmene gerek yok, bugün senin doğum günün.
Teşekkürler.
Hoşuna gidecek. Sade, senin gibi.
Ne kadar da hoş.
Baksana ne kadar güzel!
Anne ne bu?
Biliyorum, ben aldım onu.
Annem ne alacağını bilmiyordu. Neyse ki ben oradaydım.
Dört yapraklı...
...yonca.
Şans tılsımıdır.
Hiç çıkarmaman gerekiyormuş.
Hayatım boyunca takacağım o zaman.
Teşekkür ederim.
Lütfen "Almana gerek yoktu" deme.
O gece neredeyse her şeyi dökülüyordum.
Onun yerine, duygusal bir şeyler söylemeyi tercih ettim.
Bazen duygusal şeyler daha sahici olabiliyor.
Bu dört yapraklı yonca kolyesini
her gün takacağım.
Hayatım boyunca.
Onunla gömecekler beni.
Sen olmasan ne yapardım bilmiyorum.
Hiç sorun değil.
Gün içinde yine çalışacak mısın?
Saat 4'ten önce değil.
Yürüyüşe çıkabiliriz?
Olur.
Neden olmasın?
- Nereye gidelim istersin? - Süpermarkete?
- Halletmen gereken işler mi var? - Aslında yok.
Takılırız dedim, bilirsin.
Peki, harika.
Ben sürebilir miyim? Sorun olmazsa.
- Buyur. - Teşekkürler.
Eskiden sürücü kursunda eğitmendim.
- Öyle mi? - Evet.
Kursiyerlere ilk öğrettiğimiz şey neydi biliyor musun?
- Hayır. - VDE.
VDE mi?
VDE.
Vites.
Dönüş sinyalleri.
El freni.
VDE!
Kafanda canlandır.
Hoşuna giden bir kadın görüyorsun.
Sessizce onu takip ediyorsun.
Ürkütücü bir biçimde değil tabii ki.
Ve o raftan bir şeyler seçerken...
...uzanıp sen de aynı şeyi alıyorsun.
Hadi.
- Ne? - Seç bir şeyler.
- Ne tür bir şey? - Ne istersen.
İşte, karşılaştık.
Aradaki buzlar erir, sohbet başlar.
"Teşekkürler, pardon."
Anladın mı?
Ne çapkın birisin, Cédric.
Yalnızca aşk arayışındayım.
Farkındaysan çiftlerin yaptıklarını yapıyoruz.
Sen ve ben.
Çiftlerin yaptıkları mı?
Evet. Bovling,
araba tamiri,
süpermarket...
Hoşuma gidiyor.
Peki ya senin?
Bu işle ilgili olabilir, pardon.
Tabii seni özleyeceğim tatlım.
Selam.
Selam kızlar.
Bu yıl kim evlenecek?
- Sen! - Bunun için bir adam lazım.
O bulunur.
İşte, kızlar.
Teşekkürler.
Her birinizi özleyeceğim.
Harika zamanlar geçirdik sizlerle.
Birçok güzel anımız birikti.
Brioche Dorée'deki bu fırsat
beklentilerimin çok ötesindeydi, ben de ayrılmak zorunda kaldım.
Ama uğrayacağıma söz veriyorum.
Beni unutmayın.
Unutmayız elbette.
Umarım yakında görüşmek üzere.
Biz de isteriz.
Şerefe, geldiğiniz için teşekkürler.
Şerefe! Güzelliklere!
Justine'e.
Geleceğine.
Sizlere millet! İyi şanslar.
Söylemek isterim ki...
Senin gibi becerikli kızlara her vakit rastlamak isterim.
Her gün. Muhteşem birisin.
Genelde yolcular için gölge gibiyizdir.
Ama seni kesinlikle fark ediyorlar!
Sadece seni görüyorlar, bombasın!
Bu belli değil mi?
Feribottan bir türlü inmeyen o adamı unuttunuz mu?
Sana deli gibi vurulmuştu o adam.
Sana iyi şanslar dilerim.
Bu çok hoş.
- En iyisini hak ediyorsun. - Seni özleyeceğim, ağlatacaksın beni.
Hayır, gerek yok. Eğleniyoruz şurada.
Uğrayacak mısın?
Elbette, kesinlikle.
Burnu havada birine dönüşüp gelme ha.
Beni bilirsin.
Bir sürprizim var, gülmeyin ama.
Bir sürpriz mi?
Votka partisi olacak bu gece Ouistreham'ın rıhtımlarında
Gökyüzüne kaldırdık kafamızı Faysal ile eğlenirken
Tüm gece boyu işleyen bir takımız
Justine motive edersin beni
Güzelliğinden ilham alırım
Güzel anılar depoladık seninle
Harika, teşekkürler.
Teşekkürler, bayıldım.
Sadece yoldayken yazdığım bir şey.
Teşekkürler.
Başka! Başka!
- Nereden uyarladın? - Kendim yazdım.
Gerçekten.
- Müziği de ben yaptım. - O zaman aynen devam evlat.
Teşekkür ederim.
Bana ilham veren Justine'di.
- İlham verici biri. - Hepsi ondan.
Emekliliğimde ben de böyle bir şey isterim. Korsemi giyeceğim.
Aynısı olmaz.
Nedenmiş o?
Büyük göğüslerim var.
- Çok büyüklermiş! - Potansiyelim var.
Evet, hem de onunkilerden farklı!
- Kıskanç olma. - Sahne ışıklarını paylaş benimle.
Git de helayı kontrol et. Fırçanı da al!
Justine harbiden şanslı.
Senin hayatın da feribotlarda geçmeyecek ki.
Umarım harcamam. Umarım Jimmy ile giderim.
Uzaklara. Herkes kendi rüyasının peşinden gitmeli değil mi?
Nereye?
Henüz bilmiyorum. Sadece gitmek istiyorum.
Kaçmak, unutmak istiyorum.
Hava mı atıyorsun?
Sen de gidebilirsin.
Bu yaşta anca burda geberip giderim.
İçimizde burada ölecek bir başka biri de sensin.
- İşim bitti mi yani? - Öyle sayılır.
Nadège donup kaldı yine!
Gerçekten, yeminle!
Baksanıza, yine dondu kaldı böyle.
Psikolojik bir şey.
Onu sarsamıyorum.
Goril taklidi yap.
Hani yaparsın ya Faysal.
- Hey! - Ben yardım edeceğim.
Mücadele veriyorum burda.
Nadège!
Uyan uyan!
Uyanma vakti!
Nadège.
Duyuyor musun beni, Nadège?
Gösteri bitti, yeter.
Haydi, işlerimize dönelim.
Bakın, bakın.
Tanrıça gibi dans ediyor.
Temizlik ekibi.
Oh, sallantı oldu. Hissettim.
- Demir atmış durumdayız ama? - Biliyorum.
Var ya ne sıcak basıyor. Şaka değil.
Hiçbir zaman anlayamayacağım bunu.
İnsanlar kusup sıçıyorlar,
sifonu dahi çekmiyorlar.
Ne bekliyordun ki? Anlam arama. Sadece bizi kızdırmak için yaparlar.
Sifonu çekseler ölürler mi?
Kahretsin.
Ne, kirlilerin üstüne temizleri mi koyuyorsun?
Sakinleş.
Düzgün yap. Nasıl istediğimi biliyorsun.
Hey! Neyin var?
- Düşünüyordum. - Sarhoşsun, kendine gel.
Biliyorum, geleceğim. Bıktım bu tavırlardan yeminle!
- Hâlâ burada mısın? Yana çekil. - Bitti sayılır.
Burayı halledeceğim, kay.
- Hadi gidiyoruz! - Daha bitmedi.
Hadi, vakit kalmadı. Yolcular geldi.
Hadi gidiyoruz, hızlanın.
Siktir, ceketim.
- Neredeydi? - Bilmiyorum, bir odada.
Git getir hadi.
Akıllıca hareket!
- Nereye gidiyorsun? - Bir saniye!
Ne yapıyorsunuz?
- İniyoruz! - Feribot gidecek!
- Nerede? - Arka tarafta.
Aldım, çıkalım.
- Kahretsin! - Boş ver, koridordan gideriz.
Siktir, bizi işten atacaklar.
Hayır, atmayacaklar.
Feribot yola çıktı artık, kimse gelmeyecek.
Gelirlerse sıçarız!
Burası first class. Kimse rahatsız etmeyecek.
Şampanya var.
Burada kalıyoruz o zaman.
Viski.
Al bunu.
- Marilou! - Çok içtim, bence yeter bana bu kadar.
İlla içki içeceksin diye bir şey yok.
Sadece Justine için bir şeyler. Onun için içeceğiz.
Hayat bu. Ben şampanya içeceğim.
Tamam, bana da o zaman. Azıcık.
Eğer bir saat önce
birisi gelip "Kalkış vaktini unutup gemide mahsur kalacaksınız!" deseydi
resmen altımıza sıçacak gibi olurduk.
Teşekkürler.
- Zaten başımız yeterince belada. - Az veya çok, ne fark edecek.
Her türlü boka batmışız zaten.
En kötü senaryo ne olur? Kovulur muyuz?
Yani, hayat bu ne yaparsın.
En azından keyfimiz yerinde.
Justine'e!
Tekrar.
Çok da gürültülü olmasın.
Kafana takma, sıkıntı yok!
Sakinleşin biraz.
Delirmiş bu.
Justine çok güzel.
- Biliyorum, doğru. - Evet.
Biliyor musun, o bir erkek.
Evet, Justine bir erkek.
Deme öyle.
Justine, interseks olarak doğdu.
Anlamı: Cinsiyeti olmayan bebek.
Doktorlar onun bir erkek olduğuna karar kıldı.
Ama Justine bir kadın.
Dalga mı geçiyorsunuz?
Neden geçelim ki?
Erkek kardeşim okuldan tanıyor.
Ve Justine bunu oldukça benimsemiş durumda.
Doğru.
Bunu kabullenmiş durumda. Onun erkek olduğunu söylememek gerek.
Macaron, şampanya.
Fiyakalı şeyler. Başka?
Nadége orada olmadığımızı fark ettiği zaman
küplere binecek.
Biraz daha sessiz olalım.
- Nadège burada değil ki. - Kapının ardından dinleyen birileri yok.
İyiyiz yani.
Bar açtık resmen.
- Kahretsin, ne domuzsun! - Hasiktir.
Su isteyen var mı?
- İsteyen var. - Susuz kalmış.
İyi geldi.
- Ya geri dönmezsek? - Nasıl yani?
Portsmouth'a gidip
Ouistreham'a dönmezsek ne olacak? İngiltere'de kalırız.
- İngiltere'de ne yapacakmışız? - Macera!
Macera! Ben varım. Oyumu veriyorum.
Peki ya sen?
Tabii olursun, -40 derecede yüzen bir tipsin.
Teksin. Benim çocuklarım var, onun Jimmy'si var ve parasızız.
Bir banka soyarız!
- Ciddi misin? - Elbette!
Hayır, bilmiyorum.
Tehlikeli ve yasaklı bir şeyi yapmak havalı olurdu.
- Bu yeterince öyle değil mi? - Fazla adrenalini yok.
Yan tut.
Hadi bakalım. Hadi kızlar!
Yakınlaşın, işte.
Bir tane daha.
Bir daha.
Tipine bir bak.
Daha iyi bir fikrim var.
Hadi, devam edin.
Sanırım videoya alıyor.
Devam.
Işık açık.
Devam edin.
Ne diyeceğim, bugün 4 Nisan.
Her 4 Nisan günü...
...buluşalım derim.
- Erkekler olmadan. - Elbette.
Burada buluşalım, feribotta.
Sanki birbirimizi tanımıyormuş gibi yalnız duralım.
Ve geceyi burada, first class'ta geçirelim. Uyar mı?
- Ve sen ödeyeceksin. - Öderim, yani...
Biraz birikimim var.
Müzik dinleriz,
Dans ederiz, hayatlarımız hakkında konuşuruz.
Hayatlarımız hakkında konuşmak...
Siz isterseniz anlatın ama ben anlatmam.
Nedenmiş?
Her detaydan bahsetmek zorunda değiliz.
Ne oldu?
Diyorum ki...
Arkadaş kalmamız
çok hoşuma giderdi.
Birbirimizi kaybetmemek...
Anlıyor musunuz?
Buna oy veririm işte.
Çok konuştuk, gelin sigara içelim.
Siz gidin. Ben durup dinleneceğim.
- Geliyorsun. - İçmiyorum ki.
Hayır, geliyorsun.
Yoruldum.
Tam bir baş belasısın.
Marianne?
Marianne.
Burada ne yapıyorsun?
İngiltere'ye mi gidiyorsun?
Ne aptalım, tabii ki gidiyorsun.
İyi misin?
Charline, Marianne.
Zaten tanışmıştık. Rus Yeni Yılı sırasında, Gregoire'ın evinde.
İyi akşamlar, Louis-do ben.
Christèle.
- Gidiyorduk. - Babandan haberim var.
New York'taydık. Onu ne çok severdim bilirsin.
Önceden feribota binmiş miydiniz?
Trenden daha iyiymiş.
Üzgünüm. Gitmemiz gerek.
Bizimle bir bira için?
- Hayır, çünkü... - Veya başka bir şey? Daha çok bira var ama...
Hayır, biz gidelim.
Nereye?
Gitmeliyiz.
Dursana. Uzun süredir ortalıkta yoktun.
Temizlikçi kadınlar hakkında kitap yazdığın doğru mu?
Arkadaşın neden söz ediyor?
Temizlikçi kadınlar hakkında kitap mı yazıyorsun?
Açıklar mısın?
Evet, gel. Açıklayacağım.
Gel.
Bence bu kez epey batırdın.
Dinliyorum.
Hadisene, dinliyorum.
Şöyle ki...
ben bir yazarım.
Yazar mı?
Yazarım.
Kitap yazıyorun.
Şu an işsizlik üzerine bir kitap yazıyorum.
Yoksulluk,
kriz üzerine.
İçeride neler olduğunu anlamak istedim.
İnsanların mesaileri sırasında nasıl zorlandığını,
nasıl yaşadığını anlamak istedim.
Böyle bir yaşamı ben de deneyimlemek istedim.
Sizinle birlikte.
- Christèle. - Dokunma bana!
- Bir tane alabilir miyim? - Hayır, alamazsın.
İnsanlar bunun nasıl bir şey olduğunu anlasın diye bunları yapıyorum.
- Anlasınlar diye mi? - Evet.
Süpermiş! Teşekkür mü edeceğim şimdi?
Kimsin sen?
Nerede yaşıyorsun?
Gerçekte ne kadar kazanıyorsun? Söyle ne kadar?
Seni terk eden tamirci kocan, bu da gerçek mi?
Sen kimsin biliyor musun?
Sahte birisin.
Hiçbir şeysin. Benden, temizlikçi bir kadından
daha alçaktasın.
Daha kötüsün.
Aşağılayıcısın.
Herkesi aşağılıyorsun.
Olmadığın biriymişsin gibi davranıyorsun.
Döktüğün gözyaşları ne içindi?
Sahteydi, diğer her şeyin gibi.
Ama arkadaşlığımız gerçek.
Kaybol!
Duydun mu beni, kaybol!
Git başımdan!
İşe yaramazsın, git başımdan!
Sahtesin!
Hadi, kaybol!
Oğlumu o doğum günü partisine
götürmem için bana arabanı ödünç vermen...
Hoş bir hareketti. Çocuğun babası midye işiyle ilgileniyordu.
Çocukların anneleriyle...
...konuşan tek adam bendim.
Bana ne iş yaptığımı sordular.
"Bir şirketim var" dedim.
"Ne şirketi?" diye sordular.
Ahmak gibi hissettim. Onlara pizza kamyonetinden bahsettim.
Bunu söylemekle sıçıp batırmış mıyım sence?
Sıçıp batırmış mıyım?
Ha?
Hayır, sıçıp batırmamışsın.
Güzel.
Çocuğun annesi, midyeci adamın eşi olduğundan...
...bana bir şans verdi.
Anlaman için kısaca özetledim.
Senin adına sevindim.
Benim adıma sevindin mi?
Anlamamışsın demek ki.
Onunla bir ilişkim var.
Artık sık sık görüşmesek iyi olacak.
Sinirlenmedin mi?
Üzülmedin mi?
Evet, üzgünüm.
Sizlere teşekkür etmek istiyorum.
Teşekkür ederim, Michèle ve Richard Tourlaville.
Teşekkür ederim, Cédric Marcienne.
Teşekkür ederim, Alicia Alonso.
Teşekkür ederim, Justine Leroy.
Teşekkür ederim, Lucie Sallon.
Beni yakalayan tek kişi oydu.
Her şeyi mahvedebilecekken benim için üstünü örten kişi.
Teşekkürler Nadège Porteur.
Arkadasın, görüyorum seni.
Saklanıyor orada.
Bir şeyler söyleyebilir miyim?
Marianne.
Çok teşekkürler. Ekibimde yer aldığın için.
Bana yazar olduğunu söylemek için ilk gelişinde
yemin ederim...
...sandalyemden düşmüştüm.
Tam bir hergelesin.
Çılgıncaydı.
Gerçekleri yazdığın için teşekkür etmek isterim.
Artık feribota binenler açısından bir şeylerin değişeceğini düşünüyorum.
En azından öyle umuyorum.
Daha fazla saygı göreceğiz, bu önemli.
Çok teşekkürler, gerçekten.
AYRI DÜNYALAR
Joseph'e. Sana keyifli okumalar diliyorum.
- Çok teşekkür ediyorum. - Teşekkürler.
- Selam, şapşal. - Ne yapıyorsun?
Üç tane aldım.
Söyleseydin ya. Verirdim bunları sana.
Dalga mı geçiyorsun? Senden alsam beş parasız kalırsın.
Herkes satın alacaktır.
İlki Patricia için.
Onu tanımıyorsun.
Benim için kardeş gibidir.
Teşekkürler.
Bekle, kusura bakma. Döneceğim.
Marilou!
Buraya gelmene sevindim.
Traktörü mü aldın?
Ehliyeti almışsın!
Evet.
Akşam yemeğine çıkıyoruz, geliyor musun?
Tanıdığın bir sürü insan olacak.
Michèle, Nadège, Justine var. Gelsene.
Gelişim Christèle ile alakalı. Seni görmek istiyor.
Beni mi görmek istiyor?
Ben de onu görmek isterim.
Ne zaman?
Trenim yarın.
Seni şimdi görmek istiyor.
Ouistreham'da.
Gelemem, şu anda olmaz.
Ouistreham'a gidemem.
Şimdi gelmezsen bir daha hiç göremezsin.
Karar senin.
Selam Christèle.
Selam.
İster misin?
Yine mi bıraktın?
Çok şıksın.
Hâlâ taktığını gördüğüm için mutlu oldum.
Kitabımı aldın mı?
Evet.
Taşındığını falan düşündüm çünkü...
Hayır, gördüğün üzere hâlâ buradayım.
Okudun mu?
Okudum.
Seni suçlayamam.
İşini yapıyordun.
Bizimle gelsene?
Bir buçuk saat.
Sonra seni yine arkadaşlarının yanına getiririz.
Hâlâ tuvaletleri temizleyebiliyor musun merak ediyoruz.
Hayır, bunun hiçbir anlamı yok.
- Bu... - Ne?
Saçmalık Christèle, bunu biliyorsun.
Evet, haklısın. Herkesin yeri ayrı.
Marilou!
Christèle!
Marilou!
Lütfen "Sonra görüşürüz" deme.
Alt yazı çevirmeni: Doğukan Büyükkorkmaz