NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Aden.
Cansu.
Przykro mi.
Nie mogłem go ocalić.
Cansu.
Erhan, Aden tam nie ma.
- Jak to? - Nie wiem. Nie ma jej.
Sprawdzę na górze. Zostań z Cansu.
Aden!
Widzisz, co zrobili Ozanowi?
Tak.
Teraz to ciebie chcą oddzielić od wszystkiego, co masz. Od korzeni.
Robią to, atakując nasze najsłabsze ogniwo.
Ozana.
Ale nie ulegaj im, dobrze?
Pokaż swoją siłę.
Kochanie.
Przykro mi, ale jego już nie ma.
Nie zrobiłaś nic złego. Po prostu się zakochałaś.
Ozan by cię nie zostawił.
Miał to samo marzenie, co ty.
Zakochaliście się w tej samej wizji.
Życie jest pełne możliwości.
Niestety nie wszystkie kończą się pomyślnie.
Są smutne.
I takie, które dopiero się zaczynają.
I takie, które się nie zaczną.
Wszystkie są możliwościami.
To od nas zależy, czy je wykorzystamy.
Wskrześ go.
Mnie raz ożywiłaś.
Wskrześ Ozana.
Będą nowe drogi w przyszłości.
Wiem, że teraz to bardzo boli.
Ale za jakiś czas silniejsza Cansu będzie miała nowe marzenia.
I nowe możliwości.
Musisz to zaakceptować.
Ale nie trać nadziei.
Niech łzy płyną.
Atiye! Porwali Aden.
Wsiadła do auta i odjechała.
- Chodź, Cansu, musimy iść. - Chodź.
Idźcie. Zostanę z Ozanem.
Pozwól jej się pożegnać.
Chodź.
Zabrali Aden, by wypełnić przepowiednię.
Erhan!
Atiye!
Przyszła do mnie dziwna kobieta.
Dodała „M.Y.” do rodzinnego drzewa.
Czy to Melek, o której mówiłeś?
Melek Yılmaz.
Co ma wspólnego z moją rodziną?
Strata bardzo boli, prawda?
Masz rację.
Wiem. Sama kiedyś dużo cierpiałam.
Tak.
Odtrącono mnie.
Zabrano mi wszystko.
Moje marzenia i nadzieje.
Kochanie.
Łatwo poszło. Aż tak nie płakała.
Mamo, będę mieć takie znamię? Czy nie jestem częścią rodziny?
Zabierz Umut.
Kochanie, nie potrzebujesz go.
Już należysz do rodziny.
Chcę być jej pełnoprawnym członkiem.
W naszych sercach jest czarny punkt.
Od nas zależy, czy go powiększymy czy usuniemy.
Zbaw siebie. Znajdź światło. Tylko wtedy będziesz mieć znamię.
Chciałam tylko jednej rzeczy.
Tylko jednej rzeczy w tym życiu.
Być zrozumianą. Czy to tak wiele?
Być jedną z nich. Nic więcej!
Zawsze zostawiali mnie samą.
Odgadłam napis na tablicy.
Opisuje dzień otwarcia drzwi do prawdziwego życia.
Raz na 1700 lat wszystkie planety znajdują się między Syriuszem a Słońcem.
Właśnie dziś.
Aden jedzie do Göbekli Tepe na rytuał.
Ruszajmy.
Twoi przodkowie byliby z ciebie dumni.
Dziękuję, Umut.
Idź.
- Dam znać, jak coś się stanie. - OK.
Ozan, gdzie jesteś?
Ozan!
Ozan?
Babcia radząc pójście na wzgórze,
od początku myślała o Göbekli Tepe.
Wiozą tam teraz naszą córkę.
Tam wszystko się zaczęło.
Nadeszła ta chwila.
Dzięki Bogu.
Chodź.
Aden jest bardzo smutna, jakby straciła ojca.
Ale możemy to razem zmienić.
Musimy tylko sprawić, by uwierzyła.
Pomóc zrozumieć, że istnieje dla niej inna możliwość.
A jeśli nam nie uwierzy?
I nie da się przekonać?
Jak ją powstrzymamy przed rozpoczęciem apokalipsy?
Pozwolimy jej na to?
Nie chcę nawet o tym myśleć.
Czas pokazać nasze dusze.
Aden.
Teraz twoja kolej.
Wybaw nas od grzechów.
Będzie to możliwe z twoją pomocą.
Wtedy nasze dusze przenikną do swoich nowych żyć.
Dobrze?
Tędy.
Zaczynamy.
Aden!
Aden, gdzie jesteś?
Aden.
Idź dalej, dobrze?
Zejdź nam z drogi.
To nie takie proste.
Czekałam na ten dzień od lat.
Przeżyją tylko wybrani.
Świat powinien się oczyścić ze swoich brzemion.
Myślisz, że wyjdziesz stąd żywa?
Jestem wybrana.
Chcieli, abym była częścią nowego porządku świata.
Jesteś ich żałosnym narzędziem.
Myślisz, że coś o nich wiesz?
Wykorzystali cię.
By dotrzeć do starożytnej mądrości. Bo znasz rodzinę Umut.
Ale nie jesteś częścią rodu i nigdy nie będziesz!
Dobrze, ale nie znasz całej historii.
Powtórzę,
zostałam wybrana, bo zawsze wierzyłam w siebie.
Tak, nie chcieli mnie.
Zostawili mnie zupełnie samą,
ale nigdy się nie poddałam.
Nawet jeśli mieli zginąć ludzie, których uważałam za rodzinę.
Nie poddałam się.
Nie pozwoliłam, by osłabiła mnie miłość.
Myśleli, że są ode mnie lepsi, bo mają znamię na ciele,
ale dostali to, na co zasługiwali.
To ich wina.
Niedocenienie mnie było ich największym błędem.
Od tamtej pory nic nie mogło mnie zatrzymać.
Nic.
Prawdziwy heroizm to niszczenie ludzi na twojej drodze.
Bez względu na to, kim są.
Jak mogłaś to zrobić?
Umarli tak szybko, jak wielka była ich arogancja.
Nie jest za późno. Jeszcze możesz odnaleźć w sobie światło.
Atiye, uciekaj!
Uważaj!
Aden!
Proszę, nie rób tego, kochanie.
Aden, proszę.
Wiemy, że możemy się uzdrowić. Możemy to zrobić znowu razem.
Nie oddawaj się ciemności. Tworzymy jedność.
Jesteśmy z tobą. Nigdy nie będziesz sama.
Aden, proszę!
Atiye się tym razem nie uda.
Kochanie, posłuchaj mnie.
Aden, daj życiu szansę.
Daj mu szansę, tak jak i mnie!
Nie pozwól im zniszczyć twojego światła! Nie daj się kontrolować!
Możemy pomóc ludzkości.
Możemy wszystko naprawić! Możemy być rodziną, Aden!
Nie tym razem.
Jestem z tobą, cokolwiek zrobisz.
Spóźniłeś się, Erhan. Zaczęło się.
Nie wyjdziesz z tego żywa!
Żywa?
Nie potrzebujemy już ciała.
Życie materialne jest dla was.
Planeta zaraz wróci do najczystszej formy.
Jak tylko ten syf zostanie posprzątany.
Tym razem cię nie zostawię, choćby nie wiem co.
Jestem przy tobie, kochanie.
Jesteś naszym darem.
Naszą nadzieją.
Proszę, zostań z nami. Bądź naszym światłem.
Daj tacie taką samą szansę, jak mnie.
Atiye!
Erhan, stój!
Jesteśmy jednością!
Woda i ogień!
Słońce i Księżyc!
Przeszłość i przyszłość!
Kobieta i mężczyzna!
Górne i dolne życie!
Jedno nie istnieje bez drugiego!
Musimy sobie to tylko przypomnieć.
Wiedzieć, co jest już nasze.
To jest to, co nas łączy.
Kiedy przypomnimy sobie siebie nawzajem, połączymy się.
Wrócimy do początku, do miejsca bez czasu.
Miałem cię kochać, zakochać się w tobie.
W każdej rzeczywistości. Zawsze.
Ty, ja, nasza córka. Obiecuję.
Znajdę was i przypomnimy sobie jeszcze raz.
Połączymy się i będziemy znowu rodziną.
Tato.
Wszystko, co zmienia się w środku, jest widoczne na zewnątrz.
Czas jest nieskończonością momentu.
Tak jak jedna kropla wody zawiera serce przeszłości,
jedna chwila nosi w sobie serce wszystkich czasów.
Przeszłość i przyszłość.
Ci, którzy rozumieją chwilę, rozumieją czas.
Czas i jego przebieg.
Nie zapomnij, życie jest naszym największym darem.
Zawiera nieskończoność niewiadomych.
Możesz zrobić tylko jedno.
Poddaj się mu.
Tak, musisz się mu poddać.
Musisz się poddać życiu i żyć.
Ludzie łączą się ze sobą z miłości lub ze strachu.
Łącz się z miłości, nie ze strachu.
Z nieskończonej miłości.
Łącz się z miłości, aby wszechświat ci sprzyjał i dbał o ciebie.
Otworzy swoje kochające ramiona i przytuli cię.
Nie tylko w radości, szczęściu i rozkoszy.
Ale i w smutku,
rozpaczy
i gniewie.
Nie uciekaj.
Nie bój się.
I śmiech, i łzy są dla ciebie dobre.
Ciesz się nimi.
To jedyny sposób, aby pojąć pełnię każdego momentu.
Tylko wtedy możesz żyć pełnią życia.
Nie bój się żyć.
Pozwól, aby czas stworzył ciebie.
Nie próbuj być kim innym.
Odnajdź siebie
i rozwiń skrzydła życia.
Kiedy to zrobisz,
twoja dusza się ujawni.
Tak stajesz się jednością
ze sobą i ze światem.
Ze wszechświatem i z wszystkim innym.
Jeśli tylko nie przestaniesz pytać.
Nigdy nie przestawaj tego robić,
do końca twojego życia.
Kim jestem?
Kim?
Napisy: Aleksandra Szoć