ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Αντέν.
Τσάνσου.
Συγγνώμη.
Δεν μπόρεσα να τον σώσω. Δεν μπόρεσα.
Τσάνσου.
Ερχάν, η Αντέν δεν είναι μέσα.
-Τι εννοείς; -Δεν ξέρω. Δεν είναι μέσα.
Θα κοιτάξω πάνω. Φρόντισε την Τσάνσου.
Αντέν!
Είδες τι έκαναν στον Οζάν, Αντέν;
Ναι.
Θέλουν να σε χωρίσουν από όλα όσα έχεις, τους δεσμούς σου.
Το έκαναν χτυπώντας τον πιο αδύναμο κρίκο μας.
Τον Οζάν.
Μην υποκύψεις σε εκείνους, εντάξει;
Δείξε τους τη δύναμή σου.
Γλυκιά μου.
Λυπάμαι πολύ, αλλά έφυγε.
Δεν έκανες τίποτα κακό. Απλώς ερωτεύτηκες.
Ο Οζάν δεν θα ήθελε να σε αφήσει.
Είχατε το ίδιο όνειρο.
Ερωτευτήκατε την ίδια πιθανότητα.
Η ζωή είναι γεμάτη πιθανότητες.
Δυστυχώς, δεν έχουν όλες ευτυχισμένο τέλος.
Κάποιες έχουν θλιβερό τέλος.
Κάποιες αρχίζουν μόλις τώρα.
Άλλες δεν αρχίζουν ποτέ.
Όλες πιθανότητες είναι.
Από εμάς εξαρτάται να τις αρπάξουμε.
Φέρε τον.
Με έφερες πίσω κάποτε.
Φέρε πίσω τον Οζάν.
Θα έχεις νέες πιθανότητες στο μέλλον.
Ξέρω ότι τώρα πονάει πολύ.
Όμως, στο μέλλον, μια πιο δυνατή Τσάνσου θα κάνει νέα όνειρα.
Θα έχει νέες πιθανότητες.
Πρέπει να το αποδεχτείς.
Μη χάνεις τις ελπίδες σου.
Άσε τα δάκρυά σου να τρέξουν.
Ατιγέ, απήγαγαν την Αντέν.
Μπήκε σε ένα αμάξι και έφυγε.
-Έλα, Τσάνσου. Πρέπει να φύγουμε. -Τσάνσου, έλα.
Πηγαίνετε εσείς. Θα μείνω με τον Οζάν.
Άσε την να πει "αντίο".
Έλα.
Θέλουν να εκπληρώσει την προφητεία.
Ερχάν!
Ατιγέ!
Με βρήκε μια παράξενη γυναίκα.
Έγραψε "Μ. Γ." στο δέντρο.
Μήπως είναι η Μελέκ που λέγατε;
Η Μελέκ Γιλμάζ.
Τι σχέση έχει με την οικογένειά μου;
ΜΑΡΝΤΙΝ
Η απώλεια πονάει πολύ. Έτσι, Αντέν;
Σωστά;
Έχεις δίκιο.
Και εγώ υπέφερα πολύ στο παρελθόν.
Ναι.
Με απέρριψαν.
Μου τα πήραν όλα.
Τα όνειρά μου, τις ελπίδες μου.
Αγάπη μου.
Ήταν εύκολο, έτσι; Δεν έκλαψε πολύ.
Εγώ δεν θα έχω αυτό το σημάδι; Δεν είμαι μέλος της οικογένειας;
Πάρε την Ουμούτ.
Καλή μου, δεν το χρειάζεσαι.
Ήδη σε θεωρούμε οικογένειά μας.
Θέλω να γίνω μέλος της ολοκληρωτικά.
Υπάρχει ένα μαύρο σημείο στις καρδιές.
Είτε το μεγαλώνουμε είτε το εξαφανίζουμε.
Σώσε τον εαυτό σου. Βρες το φως. Μόνο τότε θα έχεις το σημάδι.
Μόνο ένα πράγμα ήθελα.
Μόνο ένα πράγμα ήθελα σε αυτήν τη ζωή.
Μόνο ένα πράγμα. Να με καταλάβουν. Ζητούσα πολλά;
Να είμαι μία από αυτούς. Αυτό μόνο.
Με άφηναν συνέχεια μόνη μου.
Διάβασα την επιγραφή στην πλάκα.
Μιλά για το άνοιγμα των πυλών της αληθινής ζωής.
Μία φορά στα 1.700 χρόνια, όλοι οι πλανήτες ευθυγραμμίζονται.
Είναι σήμερα.
Η Αντέν πάει στο Γκεμπεκλί Τεπέ.
Πρέπει να πάμε.
Οι πρόγονοί σου θα ήταν περήφανοι.
Ευχαριστούμε, Ουμούτ.
Άντε, φύγετε.
-Θα σας κρατάω ενήμερους. -Εντάξει.
Οζάν, πού είσαι;
Οζάν!
Οζάν;
Όταν η γιαγιά είπε να πάω στον λόφο,
εννοούσε το Γκεμπεκλί Τεπέ.
Πάνε την κόρη μας εκεί τώρα.
Στο μέρος όπου ξεκίνησαν όλα.
Ήρθε επιτέλους η μέρα.
Δόξα τω Θεώ.
Έλα.
Η Αντέν είναι πολύ λυπημένη. Σαν να έχασε τον πατέρα της.
Όμως, εμείς θα το αλλάξουμε αυτό.
Πρέπει απλώς να την κάνουμε να πιστέψει.
Να καταλάβει ότι υπάρχουν και άλλες πιθανότητες.
Και αν δεν μας πιστέψει;
Αν δεν τη μεταπείσουμε;
Πώς θα εμποδίσουμε τον ερχομό της συντέλειας;
Θα τη σταματήσουμε;
Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω.
Ώρα να φανερώσουμε τις ψυχές μας.
Αντέν.
Σειρά σου τώρα.
Λύτρωσέ μας από τις αμαρτίες.
Όλα θα γίνουν με τη βοήθειά σου.
Τότε οι ψυχές μας θα πάνε στις νέες τους ζωές.
Εντάξει;
Από εδώ.
Ξεκινάμε.
Αντέν!
Αντέν, πού είσαι;
Αντέν.
Συνέχισε, εντάξει;
Κάνε στην άκρη.
Δεν θα είναι τόσο εύκολο.
Χρόνια περίμενα αυτήν τη μέρα.
Μόνο οι άξιοι θα επιβιώσουν.
Ο κόσμος πρέπει να ξεφορτωθεί τα βάρη του, σωστά;
Πιστεύεις ότι θα βγεις ζωντανή;
Με επέλεξαν, Ερχάν.
Ήθελαν να είμαι μέρος της νέας τάξης πραγμάτων.
Σε βλέπουν σαν ένα αξιολύπητο εργαλείο.
Και τι ξέρεις εσύ για αυτούς;
Σε χρησιμοποίησαν.
Για να πάρουν τη γνώση, επειδή συνδέεσαι με την Ουμούτ,
μα δεν θα γίνεις ποτέ μία από αυτούς!
Καλώς. Όμως, δεν ξέρεις όλη την ιστορία.
Θα την ξαναπώ.
Με επέλεξαν, επειδή πάντα πίστευα στον εαυτό μου.
Ναι, δεν με ήθελαν.
Ένιωθα εντελώς μόνη,
αλλά δεν τα παράτησα ποτέ.
Ποτέ. Ούτε όταν αυτό σήμαινε να καταστρέψω την οικογένειά μου.
Δεν τα παράτησα.
Ποτέ δεν άφησα την αγάπη να με αποδυναμώσει.
Πίστευαν ότι ήταν καλύτεροι από εμένα, γιατί είχαν ένα σημάδι στο σώμα,
αλλά πήραν αυτό που τους άξιζε.
Δικό τους ήταν το φταίξιμο.
Με υποτίμησαν και αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος τους.
Από εκείνη τη στιγμή, δεν με σταματούσε τίποτα.
Τίποτα.
Ήρωας είσαι όταν καταστρέφεις όσους σε εμποδίζουν,
όποιοι και αν είναι.
Πώς μπόρεσες;
Είχαν γρήγορο θάνατο. Ταίριαζε στην άγνοιά τους.
Δεν είναι πολύ αργά. Μπορείς ακόμη να βρεις το φως μέσα σου.
Άντε γα…
Ατιγέ, τρέξε!
Πρόσεχε!
Αντέν!
Σε παρακαλώ, γλυκιά μου. Μην το κάνεις.
Αντέν, σε παρακαλώ.
Γιατρέψαμε η μία την άλλη. Μπορούμε να το ξανακάνουμε.
Μην αφεθείς στο σκοτάδι. Είμαστε ένα.
Ο πατέρας σου και εγώ θα είμαστε πάντοτε μαζί σου.
Σε παρακαλώ!
Η Ατιγέ δεν θα τα καταφέρει.
Άκουσέ με, αγάπη μου.
Αντέν, δώσε μια ευκαιρία στη ζωή.
Δώσε της μια ευκαιρία, όπως έδωσες και σε εμένα!
Μην τους αφήσεις να διώξουν το φως σου! Μην τους αφήσεις να σε ελέγξουν!
Θα βοηθήσουμε την ανθρωπότητα.
Μπορούμε να τα διορθώσουμε όλα! Να γίνουμε οικογένεια!
Όχι αυτήν τη φορά.
Είμαι μαζί σου ό,τι κι αν κάνεις.
Άργησες, Ερχάν. Ξεκινάει.
Δεν θα βγεις ζωντανή!
Ζωντανή;
Δεν χρειαζόμαστε σώμα πια.
Δεν με νοιάζει η υλική ζωή.
Ο πλανήτης θα επιστρέψει στην πιο αγνή μορφή του.
Αρκεί πρώτα να καθαριστεί αυτό το χάος.
Δεν σε αφήνω αυτήν τη φορά, ό,τι κι αν συμβεί.
Εδώ είμαι, μωρό μου. Εδώ είμαι.
Είσαι το δώρο μας.
Η ελπίδα μας.
Σε παρακαλώ, μείνε μαζί μας. Γίνε το φως μας.
Δώσε και στον πατέρα σου μια ευκαιρία.
Ατιγέ!
Ερχάν, σταμάτα!
Είμαστε ένα!
Νερό και φωτιά!
Σελήνη και ήλιος!
Παρελθόν και μέλλον!
Γυναίκα και άντρας!
Το πάνω και το κάτω της ζωής!
Το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο!
Μένει μόνο να το θυμηθούμε!
Πρέπει να γνωρίσουμε ό,τι είναι ήδη δικό μας!
Αυτό μας συνδέει!
Όταν θυμηθούμε ο ένας τον άλλον, τότε θα επανενωθούμε.
Τότε θα γυρίσουμε πίσω στην αρχή, σε ένα άχρονο μέρος.
Ήταν γραφτό να σε αγαπήσω, να σε ερωτευτώ.
Σε κάθε πιθανότητα. Πάντα.
Εσύ, εγώ και η κόρη μας. Το υπόσχομαι.
Θα σε βρω και θα ξαναθυμηθούμε.
Θα ξαναβρισκόμαστε πάντα και θα γινόμαστε οικογένεια.
Μπαμπά.
Ό,τι μεταμορφώνει το εσωτερικό διακρίνεται και στο εξωτερικό.
Ο χρόνος είναι η αιωνιότητα της στιγμής.
Όπως μία μονάχα σταγόνα νερού κρατά την καρδιά του παρελθόντος,
έτσι και μία στιγμή κρατά την καρδιά όλων των εποχών.
Του παρόντος και του μέλλοντος.
Αν κατανοείς τη στιγμή, κατανοείς τον χρόνο.
Τον χρόνο και το ταξίδι του.
Μην ξεχνάς, η ζωή είναι το μεγαλύτερο δώρο που μας δόθηκε.
Περιέχει άπειρα άγνωστα.
Μόνο ένα πράγμα μπορείς να κάνεις.
Να παραδοθείς.
Ναι, πρέπει να παραδοθείς.
Πρέπει να παραδοθείς στη ζωή και να ζήσεις.
Οι άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους είτε με αγάπη είτε με φόβο.
Συνδέσου με αγάπη, όχι με φόβο.
Με απεριόριστη αγάπη.
Συνδέσου με αγάπη, και το σύμπαν θα σε κρατά και θα σε προσέχει.
Θα ανοίξει την αγκαλιά του και θα σε τραβήξει κοντά του.
Όχι μόνο στη χαρά, στην ευτυχία ή στην ευχαρίστηση.
Αλλά και στη σκιά,
στη λύπη
και στον κίνδυνο.
Μην το σκάσεις.
Μη φοβηθείς.
Και το γέλιο και το κλάμα σού κάνουν καλό.
Απόλαυσέ τα.
Μόνο έτσι θα αντιληφθείς την πληρότητα της κάθε στιγμής.
Και μόνο τότε θα ζήσεις μια γεμάτη ζωή.
Μη φοβηθείς να ζήσεις.
Άφησε τον χρόνο να σε διαμορφώσει.
Μη γίνεις κάποιος άλλος.
Απλώς βρες ποιος είσαι
και άνοιξε τα φτερά σου.
Όταν το κάνεις,
θα εμφανιστεί η ψυχή σου.
Έτσι θα γίνεις ένα
με τον εαυτό σου και τον κόσμο.
Με το σύμπαν και οτιδήποτε άλλο.
Αρκεί να μη σταματήσεις να ρωτάς.
Ποτέ μη σταματήσεις να κάνεις αυτήν την ερώτηση ξανά και ξανά
για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Ποιος είσαι;
Υποτιτλισμός: Μαρία Κωστοπούλου