NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jedyny ślad po nich to jej telefon w samochodzie.
Podążamy ścieżką, ale dokąd nas prowadzi?
Pytałem ekipy i mieszkańców, ale nikt ich nie widział.
Erhanie, powiadomimy policję?
Atiye znikała już wcześniej.
To niezwykłe miejsce, jak Nemrut i Göbekli Tepe.
Nie przyjechały tu bez powodu.
Atiye podąża za wskazówką z przepowiedni.
Starożytni wierzyli,
że w tym miejscu prorok Ezechiel dokonał rezurekcji.
Przychodzili tu umrzeć, bo sądzili, że zostaną ożywieni.
Odnajdę to drzewo i ocalę rodzinę.
Lecz najpierw odkryjmy tajemnicę tego miejsca.
Możesz odpowiedzieć?
Musimy prędko znaleźć drzewo.
Gwiazdy ustawią się w szeregu.
Poznałaś to, co powyżej.
Czas byś poznała, co jest poniżej.
Pamiętam cię.
Sprzed tysięcy lat.
Gdy się utraciłyśmy, woda przestała wypływać.
Rzeki ustały.
Ziarna przestały kiełkować w łonie ziemi.
Chodź, skarbie, pójdziemy za nim.
Zapomniałyśmy o sobie w momencie rozdzielenia.
A ziemia obróciła się przeciw nam.
Nasze umysły wzięły górę…
I uciszyłyśmy nasze serca.
Wtedy zgnił nasz owoc.
Zapomniałyśmy, kim jesteśmy.
I że jesteśmy jednością.
Połączymy się ponownie w momencie, gdy przypomnimy sobie, kim jesteśmy.
I powrócimy do początku w miejscu, w którym czas nie istnieje.
Podążałyśmy za wężem.
A teraz zostałyśmy same.
Znajdziemy to drzewo wspólnie, mimo trudów.
Chodźmy.
- Skatalogowałaś te? - Tak.
ZAKAZ FOTOGRAFOWANIA STREFA WYKOPALISK, ZAKAZ WSTĘPU
Witam.
- Cansu, prawda? - Tak.
Tędy.
Co? Odjechała z Ozanem?
Nie, nie wiedziałem.
Mamo, dlaczego ich nie zatrzymałaś?
Oczywiście, dam ci znać. Dobrze.
Pa.
Ten koleś się nie odczepi!
Cansu?
- Bracie. - Dobrze cię widzieć.
Dzięki. Jak się masz?
W porządku.
- Jakieś wieści? - Nie.
Ale znajdę ich.
To jest Umut.
- Miło mi. - Cześć, wzajemnie.
Czemu jesteś podminowany?
Wiedziałaś, że Atiye zabrała Ozana?
Cansu! Po wszystkim, co przeszliśmy z tym gościem…
Czemu milczałaś?
Skoro z nim była, to musiała mieć powód.
Przecież to Atiye.
Rozumiem, ale czemu dowiaduję się o wszystkim jako ostatni?
Skąd mam wiedzieć?
Dobra. Rozgość się.
Zrobię kawy. Może być Dibek?
Jasne, dzięki.
- Chcesz? - Poproszę.
Aden i Atiye zaginęły. Martwię się.
Nie martw się o Aden. Wracaj do Stambułu.
Już kogoś po nią wysłałam.
Dobrze? Zajmę się tym.
Martwię się o Aden, mamo.
Dlaczego? Stęskniłeś się?
Co?
Nie wrócę bez niej.
Rozumiesz?
Powiedziałam, że sobie poradzę. Rozłączam się.
Wszędzie jest tak samo.
Wszystko martwe.
Jednak nie traćmy nadziei. Znajdziemy to drzewo.
Nie szłyśmy już tędy?
Kręcimy się w kółko.
Znałaś drogę?
Przepraszam. Powinnam była od razu cię zapytać.
- Erhan? - Tak?
Spójrz.
Wszystkie mapy Dary, zwłaszcza mityczne,
są trzymane w Muzeum w Mardin.
Pojedziemy tam? Może coś znajdziemy. Co sądzisz?
Ale które mapy i z jakiego wieku? Nie wiemy tego.
Chociaż…
Daj mi chwilę.
Twoja ciocia mówiła o drzewie. Pamiętasz?
Tak. Drzewo, które zamieszkiwał Simurg.
Właśnie. Według legendy za każdym razem gdy Simurg odlatywał,
roznosił nasiona Drzewa Życia po całym świecie.
Rośliny zapuściły korzenie i zaczęły się rozrastać.
„Pierwsze ziarno rozpocznie nową erę”. Jak w przepowiedni.
Ten wąż pomógł mi odnaleźć siebie.
Na początku się go bałam, ale teraz już rozumiem.
Cieszę się, że mnie poprowadził.
Dzięki niemu przestałam żyć w pustce.
Może teraz pomoże się nam zbliżyć.
Nadal się boisz?
- Cansu, ja… - Gdzie są moja siostra i jej córka?
Nie wiem. Zostawiły mnie na poboczu.
Skoro tak, to spadaj stąd.
Cansu!
Simurg spala się i odradza z popiołów co 1700 lat.
To inny cykl życia. Badałem to na uniwersytecie.
Znalazłam kolejną ciekawą historię.
Perski władca Zal dowiaduje się, że jego żona umrze podczas porodu,
więc prosi Simurga o pomoc.
Dzięki temu żona i dziecko przeżyli.
Skoro mowa o Persach…
gdzieś tu była wzmianka o perskiej nazwie Drzewa Życia.
Czekaj…
- Tutaj? - Tak.
W tej książce. Na pewno gdzieś tutaj.
„Gaokerena ożywia martwe ciała swoimi sokami”.
Gaokerena…
To chyba to!
Jeśli sprawdzimy perskie mapy z tego okresu,
może zlokalizujemy to drzewo.
Dobry pomysł.
Selimie, znasz kogoś z Muzeum w Mardin?
Selim! Znasz kogoś z Muzeum w Mardin?
Tak.
Zadzwonisz tam?
Spróbuję, ale o tej porze…
Dzwoń. Spieszymy się. Przekaż, że jedziemy.
Nie mamy czasu do stracenia.
Tak.
To może być to. Gaokerena…
Świetnie.
Cansu. Zaczekaj, proszę.
Zejdź mi z oczu.
Cansu, proszę.
Nie wierzę ci. Po czymś takim nie ma odwrotu. To koniec.
Cansu!
Przyjechałem dla Aden.
Znam ją lepiej niż wy. Chcę pomóc.
Co tu robisz? Gdzie są Atiye i Aden?
- Bracie, czekaj. - Nie wiem.
Jechaliście razem. Mów, gdzie je porzuciłeś!
Wyjechaliśmy razem, ale zostawiły mnie na drodze.
- Odpuść. - Czemu z nim rozmawiasz?
- Erhan. - Nie wiem, Erhanie. Szczerze.
- Jeśli kłamiesz… - Naprawdę nic nie wiem.
Chodź, musimy jechać.
Sam widzisz, nikt nie chce twojej pomocy.
Odpierdol się.
Moja babcia pomogła mi odnaleźć wewnętrzny głos.
Przekażę ci swoją wiedzę, jeśli chcesz.
Wsłuchaj się w ciszę.
Jeśli będziesz cierpliwa, na pewno ci odpowie.
Musisz tylko słuchać.
Nawet ziemia wydaje dźwięki.
Mówi własnym językiem.
Możesz się wiele dowiedzieć, jeśli go znasz.
Powróć do natury.
A odnajdziesz szczęście.
Zrobisz to…
a otoczy cię opieką.
Podejdź.
Witam.
Dziękujemy.
Zapraszam. Może herbaty?
Od razu powiem, że nie wolno wynosić map z muzeum. To oryginały.
Tędy.
Proszę zaczekać.
ARCHIWUM
Panie Ahmet?
Co się stało?
Proszę o chwilę.
Panie Ahmet?
Ktoś ucieka!
Erhan!
Uciekł.
- Dziękuję. - Proszę.
Gdzie on jest?
Co się stało?
Gdzie Ozan?
- Nie wiem. - Jest w środku?
Mówię, że nie wiem!
Ozan!
- Mapy skradziono. - Ozan!
Erhan myśli, że to Ozan.
Erhan, co robisz?
Znajdę go!
- Jak? Przeszukasz całą okolicę? - Jeśli będę musiał!
- To nie on. - Co?
Co masz na myśli? Skąd wiesz?
Po prostu wiem. Czuję to.
Ozan bardzo kocha Aden. Nie skrzywdziłby jej.
Cansu, wiesz coś? Bądź szczera.
Tego szukacie?
Musisz uważać, Erhanie.
Na otaczających cię ludzi.
Selim?
Zdołasz odnaleźć Aden dzięki nim?
Gwiazdy migoczą
Masz zmęczone oczy
Zamknij je
Moja piękna dziecinko
Umut wyjechała.
Do domu.
Znalazłeś coś na mapie?
Nie wiesz tego, ale przypominasz swojego ojca.
Gdy widziałem go ostatni raz, powiedział to samo, co ty.
„Musisz uważać, Erhanie.
Na otaczających cię ludzi”.
Często o tobie wspominał.
Mówił, że jesteśmy samotnymi ojcami i nikt nas nie rozumie.
I że nie masz żadnych dobrych wspomnień.
Przez wszystko, co przeżyłeś.
Był zły na samego siebie, że nie był dobrym ojcem.
Lecz w głębi serca bardzo cię kochał.
Gdy o tym wspominał…
miałem żal również do siebie.
Myślałem, co mnie ominęło z życia mojej córki.
Jej pierwsze kroki…
Pierwsze słowo…
Kiedy płakała i kiedy się śmiała…
Jej zabawy i wszystkie uściski…
Jej miłość.
Okradłeś mnie z tego, Ozanie.
Nie pozwolę ci się więcej zbliżyć do mojej rodziny.
Czemu o tym nie pomyślałem?
Masz coś?
Mapa.
Erhanie?
Pamiętasz naszą rozmowę?
Selimie.
Popełniłeś błąd, tracąc mapy, ale dobrze, że zrobiłeś im zdjęcia.
Jeśli chcesz do nich przynależeć
i mieć ochronę,
nie możesz stracić ich zaufania.
Prawda?
Cóż…
Dostaniesz kolejną szansę, ale to już ostatnia.
Dziś zakiełkuje pierwsze ziarno i otworzą się drzwi do życia.
Zasłyniesz jako pierwszy archeolog, który to odkrył.
Ładna wizja?
A teraz idź po dziewczynę.
Tak jest.
Jakby spojrzeć na tę mapę…
która…
pokazuje pozycje gwiazd i planet…
Wygląda, jakby stworzyli kod, nakładając te dwie mapy na siebie.
Ciekawe.
Teraz musimy określić
pozycję Syriusza na mapie Dary.
To nam pomoże odnaleźć Aden?
Tak. Nie zgubiły się.
Atiye podąża innym szlakiem.
Syriusz już wcześniej im przewodził.
Jeśli określę
pozycję Syriusza na tej mapie…
odnajdziemy drzewo.
Gwiazda Polarna…
Antares…
Syriusz.
Jest.
- Tam mamy szukać? - Tak.
Tu jest Mitra.
Niedaleko Mitry.
Tak.
Chyba znaleźliśmy.
Zbieraj się, jedziemy.
Już dobrze.
Proszę, dopuść mnie.
Masz lodowate dłonie.
Lepiej? Wstań.
Chodźmy.
Odnajdę to drzewo i ocalę cię za wszelką cenę.
Chodź, skarbie. Pomogę ci.
No już.
Damy radę. Odnajdziemy to drzewo.
Wydostaniemy się stąd.
Wytrzymaj. Jesteś moją przewodniczką.
To musi być gdzieś tu.
Atiye!
Erhan?
Atiye!
Erhan?
Wytrzymaj, proszę. To tata nas woła.
Tak lepiej. Idziemy.
Atiye!
- Atiye! - Erhan!
Atiye!
Drzewo!
Nareszcie…
Aden…
Znalazłyśmy je.
Znalazłyśmy cię.
Okaż nam swój cud!
Aden.
Skarbie.
Dalej, kochanie. Obudź się.
Atiye!
Widziałem je.
Widziałem!
Tam są! Atiye!
Atiye.
Oddycha. Atiye?
Aden.
Wszystko gra?
Atiye.
Atiye, obudź się.
Atiye.
Mamo!
Atiye.
Mamo?
Napisy: Kinga Nawrocka