Telefonunu arabada bırakmış. Başka da bir iz yok.
[karga gaklar]
[gerilim tonları yükselir]
[Atiye derin nefes alır]
[Atiye nefes verir]
Çıktık bir yola ama nereye gidiyoruz?
Bizim çocuklara, köylülere sordum. Kimse görmemiş.
Erhan, jandarmaya haber versek mi artık?
Bakın, Atiye ilk defa kaybolmuyor.
Burası da Nemrut gibi, Göbeklitepe gibi özel bir yer.
Eğer buraya geldilerse mutlaka bir nedeni var.
[Erhan nefes verir]
Atiye muhakkak kehanetle ilgili bir ipucu peşinde.
Eski insanlar,
Ezekiel Peygamber'in diriliş mucizesini burada gerçekleştirdiğine inanıyorlardı.
O yüzden de yeniden dirileceklerine inanıp ölmek için buraya gelirlerdi.
Ben o ağacı bulacağım ve ailemi kurtaracağım.
Onları bulmanın tek yolu buranın gizemini anlamak.
Artık bir cevap verecek misin?
Bir an önce o ağacı bulmamız lazım.
[gerilim tonları yükselir]
Yıldızlar bir araya gelmek üzere.
Sen hayatın üstünü biliyorsun.
Şimdi altını görme zamanı.
[geleneksel müzik çalar]
[Atiye] Seni hatırlıyorum.
Bin yıllar öncesinden hatırlıyorum.
[çınlama yayılır]
[Atiye] Biz ne vakit kaybettik birbirimizi,
o vakit durdu suyun kalp atışı.
Dereler vazgeçti akmaktan.
Toprağın rahminde tohumlar filizlenmez oldu.
[Atiye] Hadi kızım, peşinden gidelim.
[Atiye] Biz ne vakit ayrı düştük, ne vakit unuttuk birbirimizi…
…o vakit küstü toprak.
[gerilim temposu yükselir]
Ve zihnimiz ele geçirdi bizi.
Ve biz susturduk kalplerimizi.
O zaman öldü meyvelerimiz.
Unuttuk kim olduğumuzu.
Unuttuk bir olduğumuzu.
Biz ne vakit hatırlarız birbirimizi, o vakit birleşiriz.
O vakit, zamansız bir yerde biz en başlangıca döneriz.
Yılan bizi buraya kadar getirdi.
Artık kendi başımızayız.
[Atiye nefes verir]
Sen ve ben, zor olsa da o ağacı bulabiliriz.
Hadi gel bakalım.
[gizemli müzik çalar]
-Raporladınız mı bunları? -Evet.
[araba yaklaşır]
Hoş geldin.
-Cansu, değil mi? -Evet.
Buyurun.
[araba uzaklaşır]
[Erhan] Ne? Ozan'la mı yola çıktı? Hayır, benim haberim yoktu.
Anneciğim, neden engel olmadınız?
Tamam. Tabii, haber veririm ben size.
Tamam. Bay bay.
Herif düşmüyor yakamızdan ya!
Cansu?
-Abi. -Hoş geldin.
Hoş bulduk. Nasılsın?
İyiyim.
-Var mı bir gelişme? -Yok.
Ama bulacağım onları.
Umut'la tanış.
-Memnun oldum. -Merhaba, ben de.
Sen niye bu kadar sinirlisin?
Sen Atiye'nin Ozan'la yola çıktığını biliyor muydun?
Ya Cansu! Bunca şey yaşadıktan sonra bu herifle…
Neden haber vermedin bana?
Onunla yola çıktığına göre vardır bir sebebi.
Atiye'den bahsediyoruz.
Anladım da ailemle ilgili şeylerden neden en son benim haberim oluyor?
Ben nereden bileyim?
Gel, otur. Bir kahve iç.
Ben yapayım. Dibek?
-Olur, teşekkürler. -İster misin sen de?
Lütfen. Sağ ol.
[Ozan] Aden'le Atiye ortada yoklar anne. Merak ediyorum.
Aden'i merak etme. Sen İstanbul'a dön artık.
Ben kızı alması için birini gönderdim bile.
Tamam mı? Ben halledeceğim.
Ben Aden'i merak ediyorum anne.
Ne? Ayrı kalmak zor mu geldi?
Hımm?
Onu bulmadan dönmeyeceğim.
Tamam mı?
Ozancığım, tamam. Halledeceğim dedim. Kapatıyorum.
[yüksek tempolu geleneksel müzik çalar]
[gerilim tonları çalar]
[çınlama yayılır]
[Atiye] Her yer birbirinin aynı.
Hiç yaşam belirtisi yok.
Ama umudumuzu kaybetmeyelim, o ağacı bulacağız.
[Atiye] Biz buradan geçmedik mi?
Daire çiziyoruz!
[Atiye iç çeker]
[gizemli müzik çalar]
Sen yolu biliyor muydun?
Ay, çok üzgünüm. Ben en başından beri seni dinlemeliymişim
-Erhan. -Hımm?
Şuna bir baksana.
Dara'ya dair tüm haritalar ama özellikle mitolojik tasvirleri
Mardin Müzesi'nde saklanıyormuş.
Oraya gitsek mi? Belki bir şey bulabiliriz, ne dersin?
Ama hangi haritalar, hangi dönem? Elimizde hiç ipucu yok ki.
Aslında…
Bir dakika.
Hatırlıyor musun? Teyzen bir ağaçtan bahsetmişti.
Evet, Simurg'un üstünde yaşadığı ağaç.
[Erhan] Evet. Efsaneye göre Simurg her havalandığında
Hayat Ağacı'nın tepesindeki tohumları dünyaya saçarmış ve
bitkiler böylece köklenir ve yeşerirmiş.
"Yeşeren ilk tohumla beraber." Kehanetteki gibi yani.
[gergin tonlar yükselir]
[çınlama yayılır]
[Atiye] Biliyor musun, o yılan benim kendimi bulmamı sağlamıştı.
İlk gördüğümde çok korkmuştum. Ama şimdi anlıyorum.
İyi ki bana rehberlik etmiş.
Onun sayesinde yaşadığım o delikten kurtuldum.
Belki şimdi de bizim buluşmamızı sağlar.
[su akar]
Hâlâ mı korkuyorsun?
-Cansu, ben… -Ablamla yeğenim nerede?
Bilmiyorum, bıraktılar beni yolda.
Madem bilmiyorsun, defol git o zaman.
Cansu!
Simurg, 1700 yılda bir kendini yakıp küllerinden yeniden doğuyor.
Farklı bir yaşam döngüsü aslında ya, ben bunları çalışmıştım üniversitede.
Bak, burada da ilginç bir hikâye var.
Pers imparatoru Zâl,
karısının doğumda öleceğini öğreniyor ve Simurg'dan yardım istiyor.
Onun yardımıyla da hem karısı hem de çocuğu kurtuluyor.
Neydi bu Perslerin…
Bir yerde gördük onu, Perslerin hayat ağacına verdiği bir isim vardı.
Şey, dur…
-Orada mıydı? -Evet.
[Umut] Şurada olması lazım. Şurada bir yerde olacaktı. Hah!
[Erhan] Hah!
Sütüyle ölü vücutlara can veren Gaokerena
Gaokerena…
Aradığımız şey bu olabilir!
[Erhan] Eğer bu döneme ait Pers haritalarına bakarsak
belki bu ağacın yerini bulabiliriz.
Bence de.
Selim, Mardin Müzesi'nde tanıdık var mı?
Selim! Mardin Müzesi'nde tanıdık var mı?
-Var abi. -Hemen arasana.
-Abi, arayayım da, saat biraz… -Sen ara, ara.
Acelemiz var, hemen geliyorlar, de.
Kaybedecek vaktimiz yok. Hadi.
[tempo yükselir]
Evet.
Evet, bu olabilir. Gaokerena…
Tamam.
Cansu. Bir saniye beni bekler misin lütfen?
-Çekilir misin? -Cansu, lütfen.
İnanmıyorum ki. Bunun dönüşü yok. Bitti.
[tempolu duygusal müzik çalar]
Cansu!
Aden için geldim ben.
Hepinizden iyi tanıyorum ben Aden'i. Faydam olur diye geldim.
Senin ne işin var burada? Nerede Atiye'yle Aden?
-Abi, bir dur. -Bilmiyorum.
Beraber yola çıktığınızı biliyorum. Nereye bıraktın onları? Söylesene!
Tamam, beraber yola çıktık. Beni bıraktılar yolda.
-Abi, bırak. -Senin ne işin var bu herifle?
-Erhan. -[Ozan] Bilmiyorum Erhan. Gerçekten.
-Eğer yalan söylüyorsan… -Erhan, bilmiyorum, gerçekten.
Hadi, gitmemiz lazım.
Gördüğün gibi burada kimse senin yardımını istemiyor.
Siktir git.
[Ozan nefes verir]
[çınlama yayılır]
[gerilim tonları yükselir]
Benim içimdeki sesi bulmama anneannem yardımcı olmuştu.
İstersen ben de sana bildiklerimi öğretebilirim.
En derin sessizliğe kulak ver.
Sabırla dinlersen sana mutlaka cevap verir.
Yeter ki dinle.
[duygusal müzik çalar]
[gerilim tonu artar]
[nefes verir]
[gerilim tonları yükselir]
[çınlama yayılır]
Toprağın bile sesi vardır.
Kendine has bir dili vardır.
Ve eğer o dili konuşursan sana anlatacak çok şeyi vardır.
[gerilim tonları yükselir]
[bas ritimler çalar]
[tiz çınlamalar gelir]
[çınlamalar aniden kesilir]
[toprak gürülder]
Doğaya dön.
Ona dönmek mutluluğa kavuşmaktır.
Ona dönersen
sana her zaman kapısını açar.
[toprak gürülder]
Gel.
[kalp atışları hızlanır]
[Aden güler]
[Atiye güler]
[gerilim tonu yükselir]
-Hoş geldiniz. -[Erhan] Merhaba.
-[Umut] Hoş bulduk. -Buyurun bir çay ikram edelim size.
Yalnız bu arada haritalar orijinal olduğu için
dışarıya çıkarmanıza izin veremiyoruz.
Buyurun şöyle depoya.
Bir saniye.
[gizemli tonlar yükselir]
Ahmet Bey?
[müdür] Ahmet Bey?
Müdür Bey, ne oldu?
[müdür] Bir saniye.
Ahmet Bey?
Şurada birisi kaçıyor!
[tempolu müzik çalar]
[Umut] Erhan!
[at kişner]
Kaçtı.
[tempolu müzik çalar]
[köpekler havlar]
[erkek bağırır]
[müziğin temposu yükselir]
[araba yaklaşır]
-Teşekkürler. -Afiyet olsun.
[araba kapısı kapanır]
-[Erhan] Nerede o herif? -Abi, ne oluyor?
Ozan nerede?
-Bilmiyorum. -İçeride mi?
Ya, bilmiyorum!
[Erhan] Ozan!
-Haritalar çalınmış. -[Erhan] Ozan!
Erhan da Ozan'ın yaptığını düşünüyor.
Erhan, ne yapıyorsun?
[Erhan] Bulacağım o herifi!
[Umut] Ne yapacaksın? Sokak sokak arayacak mısın?
Gerekirse evet!
-O yapmadı. -Ne?
Ne demek o yapmadı? Nasıl yani? Nereden biliyorsun?
Biliyorum işte. Hissediyorum.
Ozan Aden'i çok seviyor, ona zarar verecek bir şey yapmaz.
Cansu, bildiğin bir şeyler mi var? Doğru düzgün anlatsana.
[Ozan] Bunu mu arıyorsunuz?
[gergin tonlar yükselir]
[Ozan] Etrafına bakmayı unutma Erhan.
Çevrendekilere dikkat et.
Selim?
Bulabilecek misin bunlarla Aden'i?
[Atiye "Yuvada Yavru Kuş" ninnisi söyler]
♪ Yıldızlar ışıldar, ninni ♪
♪ Gözlerde uyku var, ninni ♪
♪ Yum sen de güzel gözlerini, ninni ♪
♪ Gül yüzlü yavrum, ninni ♪
[Ozan] Çıktı arkadaşın.
Evine gitmiş.
[Erhan nefes verir]
Çıktı mı haritadan bir şey?
[horoz öter]
Farkında değilsin ama babanla çok benziyorsun.
Onu en son gördüğümde o da aynı şeyi söylemişti.
''Etrafına bakmayı unutma Erhan.''
''Çevrendekilere dikkat et.''
Senden çok sık bahsederdi.
Biz yalnız babalarız, bizi başka kimse anlamaz, derdi.
Hiç güzel anınız yokmuş.
Ne yaşadıysanız artık.
[horoz öter]
İyi bir baba olamadım, diye kendine kızardı.
İçten içe çok severdi seni.
O her konuştuğunda
ben de kendime üzülürdüm.
Kızım büyürken kaçırdığım şeyleri düşünürdüm.
İlk adımı,
ilk kelimesi…
…ağlaması, gülmesi,
sarılması, oynaması…
…sevgisi.
Hepsini benden sen çaldın Ozan.
Bir daha asla ailemin yanına yaklaşmana izin vermeyeceğim.
[gerilim müziği çalar]
Ben bunu nasıl düşünemedim?
[heyecanlı müzik çalar]
Ne oldu? Bir şey mi buldun?
Harita.
Erhan?
[Melek] Biz seninle ne konuşmuştuk?
Selim.
E, haritaları kaptırmak büyük hataydı
ama fotoğraflarını çekmek de bir o kadar akıllıcaydı.
Şimdi bir yere ait olmak,
birileri tarafından sahiplenilmek istiyorsan
onları hayal kırıklığına uğratmayacaksın.
Değil mi?
Ya…
Neyse son bir şansı hak ettin.
Ama son bir şans.
Bugün ilk tohum yeşerecek, gerçek hayatın kapıları açılacak.
Sen de bunu keşfeden ilk arkeolog olarak tarihe geçeceksin.
Ne güzel, değil mi?
[gerilim tonları yükselir]
Git, kızı al, getir.
Merak etmeyin efendim.
Aslında gökyüzü haritası.
Yani, e… Yıldız ve gezegenlerin bulundukları yerler.
[Ozan] Hımm.
Adamlar bu iki haritayı üst üste koyarak bir tür şifre oluşturmuşlar.
Akıllıca bayağı.
Şimdi yapmamız gereken şey
Sirius'un bu Dara haritası üzerindeki iz düşümünü bulmak.
Aden'i Sirius mu bulduracak bize?
Evet, onlar kaybolmadılar. Atiye yine bir yola çıktı.
Daha önce de Sirius onlara rehberlik etmişti.
Eğer Sirius'un bu harita üzerindeki iz düşümünü bulabilirsem…
…ağacı bulabiliriz.
[hafif tonlu heyecanlı müzik çalar]
[Erhan] Polaris.
Antares.
Sirius.
İşte burada.
-Burası mı yani? -İşte burası.
Burası Mitra. Mitra'nın yakınları.
Evet, bulduk galiba.
[nefes verir]
Hadi gel, gidelim.
[geleneksel müzik çalar]
[gerilim müziği yükselir]
[Aden derin nefesler alır]
[Aden çığlık atar]
Şşş.
Sakin ol.
Lütfen, kendini bana bırak.
[çınlama yayılır]
Ellerin de buz gibi olmuş.
Daha iyisin, değil mi? Hadi gel. Kalk.
Hadi bakalım.
[Atiye] Ne pahasına olursa olsun o ağacı bulacağım ve seni kurtaracağım.
[Atiye nefes verir]
[Atiye] Ah.
Hadi kızım, dayan.
Hadi, dayan.
[Atiye] Ah.
Biz başarabiliriz. O ağacı bulabiliriz.
Çıkabiliriz buradan, tamam mı?
Dayan. Senin bana yol göstermen lazım.
[Atiye nefesler verir]
[uğultu yükselir]
[kuşlar öter]
[köpek havlar]
Buralarda olmalı.
[Erhan] Atiye!
[çınlama yayılır]
[Atiye inler]
[Erhan] Atiye!
Erhan?
[Erhan] Atiye!
Atiye!
Erhan?
Ne olur dayan.
Bak, baban bizi çağırıyor.
Hadi, gel. Gel.
[Atiye nefes nefesedir]
[çınlama yayılır]
[Erhan] Atiye!
-[Erhan] Atiye! -Erhan!
[Atiye nefes nefesedir]
[Erhan] Atiye!
Ağaç!
Ağaç…
Aden…
Ağacı bulduk.
[gizemli tonlar yükselir]
[Atiye nefes verir]
[Atiye nefes nefesedir]
[Atiye oflar ve ağlamaklı güler]
Ah, bulduk seni.
Göster alametini!
Aden.
[ağaç çıtırdar]
[gizemli tonlar yükselir]
[hafif müzik çalar]
Aden.
Kızım.
Hadi kızım, uyan.
[Atiye inler]
[Atiye nefes verir]
[duygusal müzik çalar]
[toprak gürülder]
[kuşlar cıvıldar]
[sinek vızıldar]
[kuş öter]
[gerilim müziği çalar]
[Erhan] Atiye! Gördüm!
Oradalar! Atiye!
Atiye.
[Erhan nefes verir]
Nefes alıyor. Atiye.
Aden. İyi misin?
[Erhan nefes nefesedir]
Atiye.
Atiye, uyan.
Atiye.
Anne!
[duygusal müzik çalar]
Atiye.
Anne.
[duygusal müzik yükselir]
[rüzgâr uğuldar]
[koyunlar meler]
[radyo cızırdar]
[gerilim tonları yükselir]
[farklı frekanslardan konuşmalar gelir]
Hayır!
[gerilim temposu gitgide artar]
[toprak çatırdar]
[heyecanlı müzik çalar]