NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Panie Serdarze… - Kochanie.
Proszę mi pomóc.
Czas nie istnieje.
Panie Serdarze.
Wszystko we wszechświecie zdarza się raz.
Pomocy.
Spokojnie.
Widzimy wydarzenia w sekwencjach, bo tak nas uczono.
A jednak każdy nasz wybór prowadzi do nowej możliwości.
Mamy wpływ na wszystko w miejscu bez czasu, nawet jeśli o tym nie wiemy.
Wciąż możesz żałować swoich czynów, Serdarze, a to wszystko zmieni.
Uratuję cię, Cansu. Nie bój się.
Wszystko będzie dobrze.
NARODZINY ZACZYNAJĄ SIĘ ŚMIERCIĄ
OSTATNI DZIEŃ TO POCZĄTEK PIERWSZEGO
Erhan.
Znalazłem…
Halo, Serdar? Co znalazłeś? Gdzie jesteś?
Serdar? Halo? Słyszysz mnie?
Halo?
Kiedy to wysłał?
Co to za miejsce?
Aden!
Bo się spóźnimy.
Chodź.
Cała jesteś w piachu. Wstań.
Połóż się.
Zamknij oczy.
Gdy byłam mała,
chodziłam z mamą zbierać szyszki.
Gdy się modliła, mówiła zawsze: „Ona przyjdzie.
Nie przestanie, aż dzień nie połączy się z nocą, a ogień z wodą.
Jej dusza to strach. Jej dusza to nagroda”.
Pytałam ją, co robi.
Mówiła: „Próbuję dotrzeć do wieczności, środka duszy.
Jeśli będziesz jej potrzebować,
znajdź szyszkę i pomyśl o niej.
Otworzy się twoje prawdziwe oko
i uda ci się do niej dotrzeć”.
Nawet nie próbowałam.
Myślisz, że naprawdę to potrafi?
Twoja córka jest wybitna.
Czas mógł osłabić nasze moce,
ale ona jest potomkinią dwóch rodowodów.
Zna nie tylko zagadki umysłu,
jak my, ale i duszy.
Porywacze o tym wiedzą.
Dlatego chcą ją mieć.
Więc to ma sens, że się do mnie odzywa.
Wykonali ruch. Chcą jej mocy, więc prosi mnie o pomoc.
Muszę natychmiast ją odnaleźć.
Wiadomości, które wysłała, coś znaczą.
Znajdźmy Serdara.
Może wiedzieć.
Nie.
Spalona szyszka, symbol, rytuał…
Masz wiele nowych informacji.
Nie chcę go narażać.
Co jeszcze ci zostało?
Tylko raz.
Pójdziemy z nim porozmawiać.
Pójdę sama. Nie musisz iść.
Zrobiłam mięty. Uspokoi cię.
Dzięki.
Twoja siostra przyjechała z daleka. Przerwiesz na chwilę? Pogadajmy.
Chwileczkę.
Naprawdę musisz tyle pracować?
To faktycznie związane z pracą…
Tak, ale nie o tym teraz mówię.
Zawsze tak jest.
Mieszkałam za granicą przez lata. Ani raz nie przyjechałeś.
Wiesz, jak bardzo jesteśmy zajęci. Znasz sytuację.
Znam.
I właśnie dlatego…
zatrzymaj się i odetchnij. Dobrze ci to zrobi.
Dobra, mów.
Prosto z mostu. Aż tak źle wyglądam?
Nie, że źle, ale…
Taki już jesteś. Spięty.
Jesteś z nami, ale twój umysł jest gdzie indziej.
Tęsknimy za tobą.
Pewnie, że jest gdzie indziej. Myślę o córce
i o czymś, co nas do niej doprowadzi,
o Göbekli Tepe i pradawnych alfabetach!
Mam przestać jej szukać?
Tak, masz się poddać. Czy ja tak mówię? To usłyszałeś?
To o co chodzi? Nie mam wyboru!
Każdy inny by zwariował. A ja mogę tylko jej szukać!
Zwariuję, jeśli tego nie zrobię.
Przepraszam.
Znajdziemy ją.
A wtedy się zatrzymam, odetchnę…
i spędzę czas z rodziną.
Zapomnij o tym, co powiedziałam.
Wiesz…
Kretynka ze mnie.
I tak cię kochamy.
Mogę w czymś pomóc?
Właściwie tak.
Możesz dowiedzieć się, skąd jest to zdjęcie?
Proste. Zajmę się tym.
Kogo pani szuka?
Serdara.
- Kim pani jest? - Dawną przyjaciółką.
Dziś go nie widziałem.
Pewnie wyszedł.
Gdzie go znajdę?
Nie wiem. Nigdy wcześniej nie wychodził.
Wczoraj przyszedł młody człowiek.
Zamknęli się tu i rozmawiali.
Smacznego.
Nie spodziewałem się.
Sama jestem zaskoczona.
Wybacz, że kazałem ci przyjść. Mam mało wolnego czasu.
Myślałam, że jesteś właścicielem. Nie widzę innych klientów.
W Pradze przyszedł do mnie szef kuchni.
Był oddany swojej pracy, chciał otworzyć własny lokal.
Poprosił o wsparcie, więc to zrobiłem.
Jesteśmy partnerami.
On pracuje, a ja zarabiam. Obaj wygraliśmy.
Dla ciebie to dobrze, jeśli lubisz tylko zarabiać.
Tak to zabrzmiało? Wcale tak nie jest.
Powiedzmy, że spełniam marzenia przyjaciela.
To chyba nieźle.
Więc?
Skąd ten zaszczyt?
Szukam twojego ojca.
Ja nie.
Serio myślisz, że wiem, gdzie jest?
Podobno przyszedł do niego młody człowiek.
Dzięki za komplement, ale nie odwiedzam go.
Po co ci on tak w ogóle?
Mam kilka pytań.
Jakich pytań?
Co cię to obchodzi? Wiesz, gdzie jest, czy nie?
Nie.
Chcesz z nim pogadać osobiście.
Interesują cię jego dawne koneksje?
Moja córka próbuje się ze mną skontaktować.
Tyko Serdar zrozumie jej wiadomości.
Czekam na to od lat. Jeśli wiesz, gdzie jest, powiedz mi.
Nie wiem, ale…
myślę, że Serdar nic nie wie.
Czy gdyby wiedział, wciąż by żył?
Więc nie wiesz.
Nie wiem.
Okej.
Kto tam jest?
Ozan?
Ozan, czy to ty?
Kimkolwiek jesteś, otwórz oczy.
Otwórz.
Władza, sukces…
Cokolwiek ci obiecali, nie daj się nabrać.
Znają cię lepiej, niż sam się znasz.
Mówią, że cię wyleczą, a potem kradną ci duszę.
Nie daj się wykorzystać. Uciekaj stąd. Słyszysz?
Hej! Słyszysz mnie? Hej!
Nie, nie odchodź. Wysłuchaj mnie! Stój!
Stój.
CERAMIKA ZEN PORCELANA, RĘCZNIE ROBIONE NACZYNIA
- Szukam pana Umuta. - Umut to ja.
- Przepraszam, nie pomyślałem. - Czego pan chce?
- Zadać kilka pytań. - Nie.
Chwilę, zacznijmy jeszcze raz.
- Kim pan jest? - Nazywam się Erhan Kurtiz.
Archeolog i wykładowca.
Dowód.
Nie tożsamości. Legitymacja z uczelni.
Szybko.
Muszę porozmawiać o czymś ważnym.
Proszę.
Dobra.
Proszę zadać pytanie i sobie iść.
Zaginął przyjaciel, z którym prowadzę badania.
Ostatnia wiadomość od niego to zdjęcie sklepu.
- I słuch po nim zaginął. - Zaraz.
- Oskarża mnie pan? - Nie, szukam przyjaciela.
Może coś pani wie.
A co miałabym z nim zrobić?
Czego pan ode mnie chce i jak mnie pan znalazł?
W Internecie.
Prowadzę badania nad Göbekli Tepe.
Może pani coś wie.
Proszę posłuchać. Czegokolwiek pan szuka, tego tutaj nie ma.
Nie mam nic wspólnego z Göbekli Tepe!
- Proszę mnie zostawić. - Nic wspólnego, tak?
Dobrze.
To co to jest?
Pani to Umut Yazıcı.
KATASTROFA W GÖBEKLİ TEPE
Tylko pani przeżyła zawalenie.
Wszyscy mówią, że to cud. Przypadek?
Nie wiem, może tak!
Jeśli pan skończył, proszę wyjść.
Narodziny zaczynają się śmiercią.
A…
ostatni dzień
to początek pierwszego.
Przełożyliśmy to zdanie z pradawnego języka.
Nikt inny o tym nie wie.
To jasne, że już je pani słyszała.
Proszę, to dla mnie ważne.
Słuchaj, Erhan.
Erhan, tak?
Poradzę ci coś, trzymaj się od tego z daleka.
O Göbekli Tepe piszą same kłamstwa.
Że to droga do nieba,
stworzyli ją kosmici, należy do superludzi. To bujda!
Ludzie się rodzą, żyją i umierają. Nic więcej!
- To wszystko bzdury! - Wierzysz w to?
Mam to w dupie! Spytaj o mnie sprzedawców.
Jestem pomylona.
Lepiej trzymaj się ode mnie z daleka. Spieprzaj!
No już!
Nie jesteś pomylona.
Dodała to do symbolu.
Czy to nie dziwne?
Ma osiem lat.
Nie znam nawet jej imienia.
Myślę, że niedługo ją poznasz. Naprawdę.
W końcu mamy twoje pełne wsparcie.
Pewnie, inaczej nie potrafię.
Jestem tak zdesperowana, że rozmawiałam z Ozanem.
Naszym Ozanem?
I?
Co powiedział? Co się stało?
Nic. Po prostu mówił.
Nie odbierasz?
Nie mam ochoty.
- Mamy przed sobą sekrety? - Atik.
Jesteśmy nastolatkami?
Nie.
No to mów. To jasne, że kogoś masz.
I znów brzmisz jak z innego świata.
To szósty zmysł, kochanie?
Tak, szósty zmysł, kochanie.
Telefon leży ekranem do dołu, a ty masz wczorajsze ciuchy.
Głuptas!
Dobra, to mi nie mów!
Jeśli się tylko spotykacie, to okej,
ale jeśli to prawdziwa miłość i dla niego wróciłaś,
będzie mi smutno, że to ukrywasz.
Nie. Co to w ogóle jest prawdziwa miłość?
Nie mogę jej znaleźć.
Ktoś taki nie istnieje.
Nie ma go.
Nigdy cię tu nie ma.
A gdy jesteś, chcę, by wszystko było jak dawniej.
I tak będzie, nie?
To jak taki okres adaptacyjny po powrocie z zagranicy?
Chcę ci coś powiedzieć.
À propos tego, jak było wcześniej.
Przypadkiem widziałam wiadomość na telefonie brata.
Od Serdara.
Mówiłaś, że się nie widujecie.
Nie rozumiem.
Ludzkość to największa katastrofa, która spotkała Ziemię.
Agresja, urazy, próżność, złość,
wojna, ból…
Ludzkość je stworzyła.
Człowiek woli nie zapalać ognia życia, a niszczyć je ogniem.
Ludzkość odwróciła się od świata i doprowadziła do rozlewu krwi.
Zaraża się wirusem nienawiści, a nie miłości.
Zatruła oceany i morza.
Fala nienawiści wezbrała tak bardzo,
że ludzkość wybiła siebie…
Chodź, wychodzimy.
…i wszystkie stworzenia na planecie.
Poddała się ciemnej plamie na jej duszy.
Halo?
Teraz jest już za późno na ratunek.
Musimy szukać zbawienia.
Twój czas nadchodzi.
Odnajdź się i zrób, co do ciebie należy.
Nie wiem, jakoś dotarła do jej matki.
Ten zabieg i tak już nie działa.
Więcej się nie dowiemy.
Jak to? Co to znaczy zwolniony?
Z jakiego powodu?
Dość tych wymówek. Wiem, jaki jest pana prawdziwy powód.
Czyja to decyzja? Kto pociąga na sznurki?
Niech pan robi, co chce, ale nie przestanę!
Uczelnia wyrzuciła mnie z pracy bez powodu.
Ot tak?
Tak. Miałem trochę nieobecności, ale to dla nich tylko wymówka.
Wykonują rozkazy.
Może to dlatego, że widujesz się z Serdarem?
Obiecałeś mi.
Wiemy, że go szukają. Mieliśmy go nie narażać.
Nie mogę odpuścić.
Pracował dla nich wiele lat. Każda wskazówka od niego jest ważna.
Liczysz się ty i nasza córka.
Dobrze, ale zniknął, gdy jest najbardziej potrzebny.
Zniknął? Skąd wiesz?
Nasza córka wysyła wiadomości. Nie wszystkie rozumiem.
Poszłam do Serdara po pomoc.
Czekaj, jakie wiadomości? Powiedz od początku.
Poszłam do lasu za znakami.
Szyszki były ułożone w ten sam symbol.
W środku było oko.
Do jakiego lasu? Znamy go? Opiszesz mi?
Szyszka.
Rano jej nie było.
Tu też coś jest.
Tak!
To symbol z okiem pośrodku.
Mówiłem, że to ta kobieta.
Jaka kobieta?
WYJEŻDŻAM.
NIE BĘDZIE MNIE JAKIŚ CZAS. DAM ZNAĆ, JAK WRÓCĘ.
Córko.
Chyba jesteś trochę rozkojarzona.
Skąd wiesz?
Zrobiłaś sobie kawę i dałaś ją mnie. Weź ją.
Dostanę palpitacji.
Wybacz, rozproszyłam się. Myślałam o czymś.
Tato…
mam problem z tym, by zrozumieć ludzi.
Nie byłoby lepiej porozmawiać o tym z matką?
Nigdy nie miałyśmy takiej relacji.
To ją stwórz.
Jest już za późno.
Dobrze. Rozumiem ją.
To nic.
Byłam małym dzieckiem, gdy ktoś mnie jej zostawił.
Stara się. jak może.
Ale to tyle.
Nie naciskajmy.
Dobrze, powiedz. Słucham.
Robię, co mogę, by moje rozmowy z ludźmi przeskoczyły na inny poziom,
by je poprawić. Ale nikomu to nie wystarcza.
Wszyscy chcą czegoś więcej.
Brawo! Zrozumiałaś, o co chodzi w byciu człowiekiem.
Dobra, ale ja też mogę mieć tajemnice.
Albo, nie wiem, może są ludzie,
których muszę zrozumieć, nim postawię krok.
Wszystkich nie uszczęśliwię!
Lepiej się za bardzo nie martwić o te sekrety.
Na pewno?
Często za dużo się zastanawiamy.
Bez powodu wywieramy na sobie presję. Nie ma potrzeby.
Nie duś w sobie niczego dla kogoś.
Bo, koniec końców, sekrety nie powinny stać na drodze do twoich marzeń.
Pozłoszczą się,
niełatwo im będzie to zrozumieć, ale, jeśli cię kochają,
zrozumieją.
Nie?
Serio tak sądzisz?
Spójrz na nas.
Miałem przed tobą wielki sekret.
A nasza relacja jest silniejsza niż wcześniej.
Tęskniłam za tymi lekcjami życia.
- Naprawdę? - Tak.
Przejechałaś cały świat, zwiedziłaś wszystkie kraje,
a nie znalazłaś lekcji życia?
Nie.
Dobrze, czyli w końcu zrozumiałaś, gdzie powinnaś mieszkać, co?
Dobra, idę naprawić parę rzeczy.
Dobrze. Leć, kochanie.
Nie zadręczaj się!
Musi być chora psychicznie, bo była trochę rozchwiana?
To tu. Pewnie, że nie, ale jest agresywna.
Wywaliła mnie z krzykiem. Nie jest normalna.
Może się bała. Wiele przeszła.
Jak wejdziemy?
- Twój tata nie ma firmy ochroniarskiej? - Liczysz na mnie?
Zawsze.
Brawo!
Sprawdź wszystko. Książki, zeszyty, przynieś cokolwiek.
- Erhan. - Tak?
Musisz to zobaczyć.
ODKRYCIE W GÖBEKLİ TEPE
Co to?
Ma obsesję na tym punkcie.
KONIEC WYKOPALISK
Interesuje się też złym okiem.
Jak nasza córka. Obsesja na punkcie oczu.
To symbol z Babel.
Od tamtej pory używa się go do odpędzania złych mocy.
Kto tam jest?
Kim ty jesteś?
Nachodzisz mnie za dnia, a teraz się włamujesz?
Co jest?
Zaczekaj. Spokojnie. Powiedziałem ci prawdę.
Nie skłamałem.
Za dnia jesteś archeologiem, a w nocy włamywaczem?
Nie miałem wyboru, nie odpowiedziałaś na pytania.
Nic nie zrozumiałeś.
Zrobiłam co innego.
Kazałam ci spieprzać!
Nie mamy wyboru, Umut.
Cześć, jestem Atiye.
Naszą córkę porwano osiem lat temu
i pierwszy raz wysyła mi wiadomości.
Rysuje te same oczy, co ty.
Córka naprowadza nas na ciebie. Pomóż nam.
Widziałaś ją kiedyś?
Opiszesz mi ją?
Widziałam ją tylko w snach.
Jest piękna. Ma różne kolory oczu.
Jedno jest żółte,
drugie niebieskie.
Tak, gdzie ją widziałaś?
Była też w moich snach.
Ciągle mówiła to samo.
„Narodziny zaczynają się śmiercią. Ostatni dzień to początek pierwszego.
Mówiła te zdania w kółko.
W końcu byłam przekonana, że mnie wzywa.
Zaczęłam szukać miejsc ze snów z twoją córką.
Niczym policjant. Rozmawiałam z ludźmi.
I odkryłam co nieco.
Wszystko jest tu.
Właśnie po to pojechałam do Göbekli Tepe.
Ale tam…
zapadła ciemność.
To stało się tak nagle.
Cała grupa ugrzęzła pod gruzami.
Brakowało powietrza. Czekałam na śmierć.
Przyszła w ostatniej chwili.
Prowadziła mnie.
Dzięki niej stamtąd wyszłam.
Wasza córka mnie uratowała.
Co zrobiłaś później?
A co mogłam zrobić? Przestałam.
Ścigali mnie. Codziennie mi się coś przytrafiało.
Zamknęłam się tu. Co mogłam zrobić?
Znalazłam ten tekst, gdy ich szukałam.
Mówi o dniu, na który czekają. O przepowiedni.
Mogę?
„Narodziny zaczynają się śmiercią.
Ostatni dzień to początek pierwszego.
A gdy przyjdzie pora, pierwsze ziarno rozpocznie nową erę.
Ona przyjdzie.
I otworzy drzwi do prawdziwego życia”.
Aden.
Muszę zrobić ostatnią rzecz.
Dokończę, a potem…
Nie ruszaj się. Zaraz wrócę.
NARODZINY ZACZYNAJĄ SIĘ ŚMIERCIĄ
Mówisz, że cię ścigają. Kto?
Nie wiem. Oni!
Nigdy nikogo nie widziałam.
Nie pokazują twarzy. Mają służących i maski.
Dlaczego cię ścigają?
Kim…
jesteś?
Jeśli chcecie, możecie kontynuować poszukiwania.
Zaznaczyłam na mapie ostatnie miejsca, w których ją widziałam.
Może się przydać.
Była tutaj.
- Na pewno? - Oczywiście.
Ozan.
Synu.
Cieszę się, że jesteś.
Porozmawiajmy. Wysłuchaj mnie.
Nie jest za późno.
Nie wiem, kto cię przekonał ani jak się w to wpakowałeś, ale…
możesz jeszcze oddać dziewczynkę.
Zacząć od nowa.
Masz rację.
Zasługuję na to.
Ale błagam, ratuj się.
Uwolnij się.
Albo cię zniszczą!
Zniszczą…
Jak to możliwe?
Ty nie żyłaś!
Sam cię pochowałem!
Wszystko to zrobiłem dla ciebie.
By cię sprowadzić.
Ozan!
Nie…
Ozan…
Jestem twoim ojcem…
Nie jestem twoim synem.
Nigdy nie miałem ojca.
Napisy: Marta Przepiórkowska