EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Waar ben je, Arda?
Arda.
Arda, waar ben je?
Waar ben je, Arda?
Arda, jongen. Waar was je?
Ik maakte me zo'n zorgen.
Waar was je?
Als kind deed ik bij elke gelegenheid een wens.
Als ik kaarsjes uitblies of als er een lieveheersbeestje op m'n hand landde.
Later vergat ik die onschuld.
Die wil ik me vanavond herinneren.
Elke wens is een voornemen dat wonderen kan voortbrengen.
We herinneren het ons samen.
Mogen alle wensen die we vanavond doen uitkomen.
En jij ook.
Kom, laten we bij het vuur eten.
Rood of wit?
Rood. -Oké.
Is er alleen wijn? -Nee.
Natuurlijk niet.
Ooit leefde er 'n godin in het land op de grens van de Egeïsche Zee en Anatolië.
Als godin van de oogst...
...bestierde ze het wisselen der seizoenen.
Ieder jaar veranderde ze de herfst in winter en winter in lente.
Maar op een dag stal iemand dat wat haar het dierbaarst was.
Haar oogappel.
Haar dochter.
De godin zocht haar overal, dag en nacht, jarenlang.
Ze reisde de hele wereld rond om haar dochter te vinden.
Maar toen ze met lege handen achterbleef...
...werd haar verdriet ondraaglijk.
De godin liet de seizoenen niet meer wisselen.
Het werd geen lente dat jaar.
Ooit is me verteld dat een woord een bedoeling is.
Zodra 't iemands mond heeft verlaten, begint het z'n eigen realiteit te creëren.
Atiye?
Maar zo is het ook met wensen.
Daarom doe ik vanavond een wens.
En ik wens dat de lente terugkeert.
Goeiemorgen, lief. -Goeiemorgen.
Is dat je wens voor Hidrellez?
Eens kijken wat je wenst.
Je mag niemand je wens vertellen, anders komt hij niet uit.
Wat ben jij bijgelovig.
Wat doe je met een Hidrellez-wens?
Je gooit hem in het water.
Van de aarde in het water.
Moest jij niet 's ochtends lesgeven?
Dat is ook zo, ik moet gaan. Wat ga jij vandaag doen?
Ik heb kunsttherapie. -Oké, tot ziens.
Eén, twee, drie.
Miss Atiye.
Hallo.
Je hebt vandaag een nieuwe gast.
Hij heet Arda. Hij heeft iets bijzonders.
Hij zit daar te wachten.
Dank je wel.
Hallo.
Prettig kennis te maken, Arda. Ik ben Atiye.
Vandaag gaan we samen schilderen.
Hier.
Nee. -Oké, rustig.
Hier zijn m'n handen, zie je? Ik raak je niet aan.
Kun je me aankijken?
Kun je naar de kaart kijken?
Goed zo.
Wat daarboven is, is ook hier beneden.
Wat buiten is...
...is ook binnen.
Rustig maar.
Goed zo.
Hallo?
Professor, ik heb u niet op de campus gezien. Komt u niet vandaag?
Je kunt mijn college overnemen.
Maar... -Neem het maar over, zei ik.
Welkom.
Verrassing.
Cansu.
Heb je me gemist?
Heel erg. Wanneer ben je aangekomen?
Vanochtend.
Hoe vind je m'n meesterwerk? Het is mijn interpretatie.
Ik heb er niets aan toe te voegen.
Jeetje.
Is je haar geknipt? -Alleen bijgepunt.
Je bent ook afgevallen.
Er ontgaat u vandaag niets, mevrouw.
Dat komt doordat ik je maar zo af en toe zie.
Hoelang is het geleden? -Niet zo lang. Drie of vier maanden.
Dus drie of vier maanden vinden nomaden als jij kort.
En waarvoor ben je hier? Werk, liefde?
Ik heb geen leven. Ik ben hier omdat ik jullie zo mis.
Welkom thuis dan, schat.
Dank je. -Voorlopig dan.
Is die voor mij?
Dank je wel.
Lieverdje. Laat me je eens bekijken.
We hebben je gemist.
Ik heb je zo gemist. Fijn dat je er bent. -Ik heb jou ook gemist.
Jullie allemaal, bedoel ik.
Hoelang blijf je dit keer?
Je weet wat ik bedoel. Je weet het nooit met haar, daarom vraag ik het.
Ik heb jou ook erg gemist, mama. Maar ik heb nog geen ticket gekocht.
Laten we eerst m'n aankomst vieren voor we aan m'n vertrek denken.
Oké, kom. -Kom.
Heb je de saus erbij gedaan? -Ja, lieverd.
Erhan zei dat je weer bent begonnen met schilderen.
Waarom hou je niet weer een tentoonstelling? Zou dat niet leuk zijn?
Nee, ik denk het niet.
Als je had gezegd dat je zou komen, hadden we je lievelingseten gemaakt.
Als je onaangekondigd komt, eet je wat de pot schaft.
Het is prima.
Lieve familie.
Zijn er dingen die jullie geheimhouden voor me?
Als dat zo is, zeg het dan nu.
Cansu, lieverd.
Ze heeft gelijk. Als er iets is, zeg het dan.
Er is niks.
Welkom. -Proost.
Dank je wel. -Welkom, op je gezondheid.
Is het volle maan?
Ja.
Heb je je terugreis nog niet gepland?
Ik zal het zeggen als ik dat doe. Ik heb je gewaarschuwd.
Cansu?
Ja? -Ik wil even zeggen...
Ik weet dat je naar je zus gaat voor zulke dingen...
...maar ik ben er ook voor je als je iets nodig hebt.
Geen zorgen, je bent hier goed in.
Waarin?
In een broer zijn. -Dank je.
Hai.
Waar was je?
Er is een tafel voor de jongeren. Ga zitten.
Ik wil iets zeggen.
Het lijkt alsof ik altijd grapjes maak en dingen nooit serieus neem.
Eigenlijk is dat ook zo. Alleen zo is het leven draaglijk.
Ik bedoel dat ik hier niet meer het kleine meisje ben.
Dus kun je de serieuze en belangrijke dingen met me delen, als je wilt.
Moet je haar horen.
Ons kleine zusje is groot geworden.
Natuurlijk praten we met je.
Laten we niet overdrijven, zus.
Oké, begrepen.
Er is nog iets dat me dwarszit.
Hoe gaat het met meneer Serdar? Is alles goed met hem?
Vast wel.
Hij verbergt zich. We mijden hem omwille van z'n veiligheid.
We spreken hem niet. Dat is een afgesloten hoofdstuk.
Dat ligt allemaal achter ons. We moeten door.
Zeg, denk je dat papa nog steeds de drankenkast afsluit?
Ik denk het niet. Maar jij woont hier.
Pak er een fles bij.
Hij zou ons er een geven als we erom vroegen. Toen zaten we op school.
Maar dan was het niet meer de jongerentafel.
Dat verandert de zaak. Ik ga er een stelen.
Ze merken het niet eens.
Dit is jouw ding, hè?
Stiekem openmaken wat op slot zit.
Ze is jouw zus. Ik zou het niet weten.
Je bent laat.
Ik heb je zo gemist.
Ik jou ook.
Oké.
Ik ga naar bed.
Ga je het me niet vertellen? -Wat niet?
Er was iets, aan tafel.
Je merkte het. -Natuurlijk merkte ik het.
Ik hoor weer stemmen.
Net als vorige keer?
Nee, dit keer is het anders.
Het is als knetteren. Alsof er iets brandt.
Wat denk je?
Zou het kunnen? Je zei dat je wachtte op het goede moment.
Het hoeft niet.
En als het wel zo is? Als het onze dochter is?
Ik kan het voelen.
Goed dan. Wat er ook gebeurt, vertel me ieder klein detail, oké?
Als ik iets kan doen, doe ik het.
Oké? Zorg dat je veilig bent en vertel me wat er gebeurt, alles.
Dit kun je niet doen.
Hoe bedoel je?
Ik heb haar in me gedragen.
Ik heb haar gebaard. Ik heb haar vastgehouden en geroken.
Ze is m'n kind.
Ja, maar ze hebben haar van je gestolen.
Van ons.
Toen je weg was, dacht ik dat je dood was. Dat ik je nooit meer zou zien.
Ik kan het niet aan als dat weer gebeurt.
Ik ben hier. Ik ga niet weg.
Atiye. -Erhan.
Ik ben geen broos poppetje dat je in de watten legt en verstopt.
Atiye, ze hebben ons kind gestolen.
Niemand anders had dat overleefd, om te leven met die last.
Wij hebben het gered. We zijn opgeveerd.
Ik kan je niet beschermen tegen al het kwaad...
...maar ik doe m'n best.
Er brandt iets.
M'n kindje.
M'n dochter.
Nee.
Nee, m'n dochter.
Nee, help.
Nee.
O, god.
Zullen we hier de hele dag blijven dobberen?
Laten we dat doen. -Ja, oké.
Het zou mooi zijn als je ook bleef. Als je nou eens niet terugging dit keer?
Ik? -Jij.
Ik bedoel...
Het is fijn om voortdurend op een boot te wonen.
Maar het is moeilijk. Het levert problemen op.
Jij wilt alleen maar in de stad wonen, hè?
Ja. -Waar wil je heen?
Waar hebben we het over?
Je zou hier niet willen wonen.
We kunnen een huis huren in de stad.
Cansu, hoelang zijn we al bij elkaar? -Ozan.
Drie jaar al, toch?
Drie jaar. -Toch?
Ja, klopt.
We gaan niet uit elkaar.
Toch?
Ik denk dat het goed gaat.
Ik bedoel, als goed gaan zoiets als dit betekent.
Wat een hitte. Zullen we gaan zwemmen?
Of wat fruit eten? Er is genoeg.
Wat is er? -Hoezo?
Meen je het serieus?
Nee, niet.
Je bent boos. Je was wel serieus.
Wat wil je nou zeggen?
Moet je horen, ik... -Ja?
Ik heb veel fouten gemaakt. Jij hebt dat een paar keer gezien.
Ik ben gevallen en opgestaan.
Ik ben erdoorheen gekomen.
Maar ik wil nooit meer iemand iets verschuldigd zijn.
Behalve jou.
Juist.
Ik heb een zwak voor jou.
Neem terug wat je zei.
Neem het terug.
Oké.
Je hebt alweer gelijk.
Wat is dit nou?
Als ik meer werk had verzet in Göbekli Tepe...
...hadden we misschien ook geschriften gevonden.
Maar die klootzakken hebben het volledig afgebrand.
We kunnen er niet eens komen, laat staan graven.
Dat doet die organisatie.
Ze doen er alles aan om je te hinderen.
Ja, ze begraven mensen onder het wrak. Ze vermoorden ze.
Dit schrift...
De oudste bron die ik kan vinden in dit schrift is van 300 v.Chr.
Eerder bestond het niet.
300 v.Chr. is de tijd van Alexander de Grote's reis naar India.
De taal is verspreid door oorlogen.
Ik weet het. Ik neem die papieren van gisteren door.
Dus? Maar?
Maar helaas valt het niet mee.
Die geheime talen hebben diverse niveaus.
Ze hebben me een totaal ander niveau geleerd toen ik bij de organisatie kwam.
Zo beeldt dit reliëf Alexanders strijd tegen de Perzen uit.
De zinnen zijn belangrijk. Je herkent het schrift, maar jij kent een andere versie.
Dus je komt er niet uit.
Die mannen hebben acht jaar geleden m'n dochter meegenomen.
Alles wat we uitvinden, brengt me een stap dichter bij haar.
En dus ga jij doen wat je kunt.
Je vertrouwt me nog steeds niet, hè?
Het is niet slim om jou te vertrouwen, of wel?
Atiye zou me vertrouwen.
Je laat het uit je hoofd.
Atiye mag er niets van weten.
Süveyda.
Weet je wat dat is?
Nee.
Het punt van Süveyda.
Het is een klein, zwart plekje op het hart.
Ze zeggen...
...dat je ziel erdoorheen geblazen wordt als je in de buik zit.
En als je sterft, verlaat de ziel je lichaam via dat plekje.
Onze hele waarheid ligt verscholen in dat plekje.
En ons geweten natuurlijk ook.
Ik had m'n hart zwart gemaakt, Erhan. Ik had m'n kern uit het oog verloren.
Atiye herinnerde me...
...aan wat we werkelijk zijn.
Ik kan nooit meer terug.
Nooit meer.
Nooit.
Atiye hoort een vuur branden.
Ze hoort het knetteren van een vuur.
Heb je daar iets aan?
Ik heb haar gezien, mam. Ik heb m'n dochter gezien. Ze leeft.
Ze was anders dan hoe ik me haar herinner.
Atiye.
We zien er anders uit in een ander leven.
Wat telt, is de ziel.
Ik heb je vannacht gezien in een droom. -En?
Ik werd wakker met pijn in m'n hart, dus ging ik hierheen.
Je was in een bos.
Het was een chaos.
Je rende schreeuwend rond en zocht iets, in paniek.
Ik zocht m'n dochter. Ik vroeg om hulp. Ik was aan het gillen.
Atiye, ik maak me zorgen.
Ik maak me echt zorgen dat je iets zal overkomen.
Dus je zult niet doen wat je kan als mij iets overkomt? Oké.
Natuurlijk wel. Ik zou alles voor jou doen.
Mam, jij zou me toch moeten begrijpen.
Iemand heeft m'n dochter afgepakt en ik weet niet wie ze zijn.
Denk je dat ik dan nog ergens bang voor ben?
Is het toeval dat we beiden hetzelfde dromen?
Dit is een oproep aan ons.
Dit is net zozeer jouw taak.
Steun me deze keer alsjeblieft.
Je hebt gelijk.
Ik werd bang en rende weg.
Ik wilde ook jou beschermen.
Maar...
...we zagen allemaal dat dit een onvermijdelijk lot was.
Je hebt gelijk.
Jij zult doen wat ik niet kon.
Je weet dit niet...
...maar je hebt me ooit verteld dat dit zaad alles weer zou laten opbloeien.
Heb je Erhan gesproken? Wat zegt hij?
Maak je geen zorgen, mam.
M'n dochter roept me.
Ik volg gewoon de tekenen die ze achterlaat...
...zonder angst.
Leven.
Sutima.
Nee, dat is het niet.
Dood.
Dat is het ook niet.
Dat is het, Erhan. Kom.
'Geboorte begint met de dood.
Onze laatste dag is het begin van de eerste dag.'
Dat staat er.
Wat betekent dat, reïncarnatie? Wat is de betekenis?
Ik weet het niet.
Je bent jaren bij die mannen geweest. Betekent het niets?
Na al die tijd besef ik dat ik niets weet over die organisatie.
Je weet niets, maar je hebt wel onze levens geruïneerd.
Oké, ik ga hiermee aan de slag.
Erhan.
Stop alsjeblieft, Erhan. Stop.
Ik zie dat je boos bent.
Op die mannen, op mij, op de hele wereld.
Maar laat die woede niet je leven overnemen, jongen.
Alsjeblieft. -Ik doe niets verkeerd.
Ik zoek degenen die onze levens hebben verziekt.
Ik dacht ook niet dat ik iets verkeerd deed.
Ik wilde alleen m'n vrouw terug.
Ja, je hebt gelijk.
Misschien heb je gelijk...
...maar dat is niet belangrijk.
Vergeet niet om je heen te kijken.
Er zijn mensen die je nodig hebben.
Onthoud...
Onthoud ze je liefde niet.
Daar gaat het om als je vader bent.
Ik begreep dat te laat.
Te laat.
Dank je.
Eén voor één. In de rij.
Daar.
Kan ik hem even spreken? -Ga je gang.
Je gaf me deze gisteren, weet je nog?
Kun je me vertellen waarom?
Heeft iemand hem je gegeven?
Een meisje. Een klein meisje.
Een meisje met lang, bruin haar.
De boom in het bos.
'Geboorte begint met de dood.
Onze laatste dag is het begin van de eerste.'
'Geboorte begint met de dood. Onze...'
'Wonder boven wonder wist Umut Yazıcı te ontsnappen.'
Het geheim van Göbekli Tepe. M'n vader zocht het al.
Jaren gingen voorbij.
Ik groeide op en werd vader, maar ik zoek er nog steeds naar.
Maar vandaag kan ik eindelijk zeggen dat ik denk dat er direct verband is...
...tussen Göbekli Tepe en de menselijke levenscyclus.
Atiye?
Veel wetenschappers zeggen dat tijd niet lineair is...
...maar cirkel- of spiraalvormig.
Ik stel een nieuwe interpretatie voor.
Laten we 'tijd' vervangen door 'menselijk leven'.
Atiye.
Dus geboorte, leven, het vagevuur, de dood...
...hoeven niet de volgorde aan te houden die we hebben geleerd.
De tempels in Göbekli Tepe zijn instrumenten voor die cyclus.
En er is nog iets dat nog verder gaat.
Er is een oude kennis, een mysterie dat ergens verborgen ligt.
Het moet wel.
Soms is de kracht van een geheim zo groot, zo intens...
...dat je je afvraagt, is het het waard om deze reis te maken?
Is het het waard om alles te riskeren?
Het verleden, de toekomst, het heden?
GEBOORTE BEGINT MET DOOD
En als er nou een reden is dat ze dit geheim probeerden te houden?
Als het een geheim is dat niet uit mag komen?
Als het duisternis brengt in plaats van verlichting?
Wat zou je dan doen?
Maar als je de waarheid zoekt...
...en je weet dat die kennis de wereld zal veranderen...
...mag je niet opgeven.
Je mag niet weglopen als je gevaar ziet.
Je moet blijven geloven, ook op de duisterste momenten.
En ik zal doorgaan.
Ik moet doorgaan...
...want als ik die raadsels oplos, weet ik dat ik m'n dochter zal vinden.
Dochter. Aden?
Ondertiteld door: Arno Zeeman