ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Πού είσαι, Αρντά;
Αρντά!
-Πού είσαι, Αρντά; -Αρντά!
Πού είσαι, Αρντά;
-Αρντά; -Μας ακούς, Αρντά;
Αρντά, γιε μου! Πού ήσουν;
Ανησύχησα πάρα πολύ!
Πού ήσουν;
Όταν ήμουν μικρή, έκανα μια ευχή με κάθε ευκαιρία.
Όποτε έσβηνα τα κεριά της τούρτας, έβλεπα ένα πεφταστέρι
ή καθόταν πάνω μου μια πασχαλίτσα.
Είχα ξεχάσει αυτήν την αθωότητα.
Θέλω να τη θυμηθώ απόψε.
Θέλω να θυμηθώ ότι κάθε ευχή είναι πρόθεση και μπορεί να κάνει θαύματα.
Ας το θυμηθούμε μαζί.
Ας βγουν αληθινές οι αποψινές ευχές.
Ας βγεις αληθινή κι εσύ.
Ελάτε. Ας φάμε δίπλα στη φωτιά.
Κόκκινο ή λευκό;
-Κόκκινο. -Κόκκινο.
Εντάξει.
-Μόνο κρασί έχεις; -Όχι.
Φυσικά, όχι.
Κάποτε μια θεά ζούσε στη γη όπου το Αιγαίο συναντά την Ανατολία.
Ως θεά γονιμότητας και θερισμού,
ήταν υπεύθυνη για την αλλαγή των εποχών.
Κάθε χρόνο, μετέτρεπε το φθινόπωρο σε χειμώνα και τον χειμώνα σε άνοιξη.
Μια μέρα, όμως, κάποιος ήρθε και έκλεψε το πιο πολύτιμο απόκτημά της.
Τον ανεκτίμητο θησαυρό της.
Την κόρη της.
Η θεά την έψαχνε παντού. Για μέρες, νύχτες, χρόνια.
Ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο για να βρει την κόρη της.
Όταν η ευχή της έμεινε απραγματοποίητη,
ο θρήνος της έγινε αβάσταχτος.
Η θεά σταμάτησε να αλλάζει τις εποχές.
Η άνοιξη δεν ήρθε εκείνον τον χρόνο.
Κάποτε μου είπαν ότι μια λέξη είναι μια πρόθεση.
Μόλις βγει από το στόμα μας, δημιουργεί τη δική της πραγματικότητα.
Ατιγέ;
Όμως, έτσι είναι και οι ευχές.
Γι' αυτό θα κάνω μια ευχή απόψε.
Εύχομαι να επιστρέψει η άνοιξη.
-Καλημέρα, αγάπη μου. -Καλημέρα.
Η ευχή για το Χιντιρελέζ;
Για να δω τι ευχήθηκες.
Αν πω τι ευχήθηκα, δεν θα πραγματοποιηθεί.
Είσαι πολύ προληπτική.
Τι κάνεις με μια τέτοια ευχή;
-Την πετάς στο νερό. -Μάλιστα.
Από τη γη στο νερό.
Δεν έχεις πρωινά μαθήματα;
Ναι, σωστά. Φεύγω. Εσύ τι θα κάνεις σήμερα;
-Έχω μια συνεδρία εικαστικής θεραπείας. -Εντάξει. Να προσέχεις.
Ένα, δύο, τρία.
Κυρία Ατιγέ.
-Γεια. -Γεια.
Έχεις έναν νεοφερμένο σήμερα.
Τον Αρντά. Έχει μια ιδιαίτερη πάθηση.
Περιμένει εκεί.
Ευχαριστώ.
-Γεια σας. -Γεια.
Χαίρω πολύ, Αρντά.
Είμαι η Ατιγέ.
Σήμερα θα ζωγραφίσουμε παρέα.
Ορίστε.
-Όχι! -Καλά, ηρέμησε.
Βλέπεις τα χέρια μου; Δεν σε αγγίζω. Εντάξει;
Μπορείς να με κοιτάξεις;
Θα κοιτάξεις την κάρτα;
Μπράβο.
Ό,τι είναι εδώ πάνω είναι και εδώ κάτω.
Ό,τι είναι έξω
είναι και μέσα.
Ηρέμησε.
Μπράβο.
Παρακαλώ;
Δεν σας είδα στο πανεπιστήμιο. Ούτε σήμερα θα έρθετε;
Ανάλαβε εσύ την τάξη.
-Μα, κύριε… -Είπα, ανάλαβέ την εσύ.
Καλώς ήρθες.
Έκπληξη!
Τσάνσου!
Σου έλειψα;
Μου έλειψες πολύ. Πότε ήρθες;
Σήμερα το πρωί.
Να το αριστούργημά μου! Είναι η δική μου ερμηνεία.
Τι να πω για τη δουλειά ενός καλλιτέχνη;
Θεέ μου!
-Κουρεύτηκες; -Την ψαλίδα πήρα λίγο.
Έχασες και κιλά.
Θεέ μου! Τίποτα δεν σου ξεφεύγει σήμερα.
Επειδή σε βλέπω μία στο τόσο.
Πότε σε είδα;
Πριν τρεις ή τέσσερις μήνες.
Εσείς, οι νομάδες, θεωρείτε λίγους τους τέσσερις μήνες.
Ήρθες για δουλειά ή υπάρχει αίσθημα;
Δεν έχω ερωτική ζωή. Ήρθα επειδή μου λείψατε.
Τότε, καλωσόρισες, γλυκιά μου.
-Ευχαριστώ. -Για όσο μείνεις.
Είναι δώρο για μένα;
Ευχαριστώ.
Αγάπη μου! Για να σε δω.
Μας έλειψες.
-Μου έλειψες πολύ. Χαίρομαι που ήρθες. -Και εμένα μου έλειψες.
Δηλαδή, όλοι μου λείψατε.
Πόσο θα μείνεις αυτήν τη φορά;
Ξέρετε τι εννοώ. Ποτέ δεν ξέρεις με αυτήν. Για αυτό ρωτάω.
Και εμένα μου έλειψες, μαμά.
Δεν έβγαλα εισιτήριο ακόμη.
Ας γιορτάσουμε που ήρθα και βλέπουμε πότε θα φύγω.
-Εντάξει, ελάτε. -Ελάτε.
-Έβαλες τη σάλτσα; -Ναι, καλή μου.
Ο Ερχάν μού είπε ότι ξανάρχισες να ζωγραφίζεις.
Ναι.
Τι λες να κάνεις άλλη μια έκθεση, Ατιγέ; Δεν θα ήταν υπέροχο;
Όχι, δεν νομίζω.
Τσάνσου, αν μου είχες πει ότι θα ερχόσουν,
θα έφτιαχνα το αγαπημένο σου φαΐ.
Όταν έρχεσαι αιφνιδιαστικά, τρως ό,τι έχει και όχι ό,τι θες.
Δεν πειράζει.
Λοιπόν, αγαπημένη μου οικογένεια…
μου κρύβετε κανένα μεγάλο μυστικό;
Αν ναι, πείτε το τώρα.
Τσάνσου…
Έχει δίκιο. Αν υπάρχει κάτι, πείτε το.
Μάλλον δεν υπάρχει.
-Καλώς ήρθες. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Καλώς ήρθες. Στην υγειά σου.
Έχει πανσέληνο;
Ναι.
Δεν σχεδίασες την επιστροφή σου;
Όταν το κάνω, θα σου πω. Μην πεις ότι δεν προειδοποίησα.
Τσάνσου;
-Ναι; -Άκου.
Ξέρω ότι πας στην αδερφή σου για αυτά…
αλλά είμαι κι εγώ εδώ αν χρειαστείς κάτι.
Ηρέμησε. Είσαι καλός σε αυτό.
Σε ποιο;
-Στον ρόλο του αδερφού. -Ευχαριστώ.
Σας βρήκα!
Πού ήσασταν;
Στρώσαμε τραπέζι για τους νέους. Κάθισε.
Θέλω να πω κάτι.
Ξέρω πως δίνω την εντύπωση ότι πάντα κάνω πλάκα με όλα
και ότι δεν είμαι σοβαρή.
Βασικά, είναι αλήθεια. Μόνο έτσι γίνεται υποφερτή η ζωή.
Λοιπόν.
Εννοώ ότι δεν είμαι πια το μωρό της οικογένειας.
Μπορείτε να μοιράζεστε μαζί μου και τα σημαντικά πράγματα, αν θέλετε.
Για δες! Το άκουσες αυτό;
Η μικρή μας αδερφούλα μεγάλωσε!
Φυσικά και θα σου μιλάμε.
Ας μην υπερβάλλουμε, αδερφή.
Καλά, κατάλαβα.
Είναι και κάτι άλλο που με απασχολεί.
Ξέρετε πώς είναι ο κύριος Σάρνταρ; Είναι καλά;
Καλά θα είναι.
Κρύβεται και δεν τον βλέπουμε για τη δική του ασφάλεια.
Ούτε τον βλέπουμε ούτε του μιλάμε. Πάνε αυτά.
Πέρασαν.
Προχωράμε μπροστά.
Να σου πω.
Ο μπαμπάς κλειδώνει ακόμη το μπαρ;
Δεν νομίζω, αλλά εσύ μένεις εδώ.
Φέρε ένα μπουκάλι.
Θα μας δώσει αν ζητήσουμε. Δεν πάμε λύκειο πλέον.
Θέλω να θυμηθούμε τα νιάτα μας.
Κατάλαβα. Αυτό τα αλλάζει όλα. Πάω να κλέψω ένα τώρα.
Δεν θα το καταλάβουν.
Σας αρέσει αυτό, έτσι;
Να ανοίγετε κρυφά ό,τι είναι κλειδωμένο.
Δική σου αδερφή είναι. Δεν ξέρω τι λες.
Άργησες.
Μου έλειψες πολύ.
Και εσύ εμένα.
Εντάξει, λοιπόν.
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ
Πάω για ύπνο.
Δεν θα μου πεις;
Τι πράγμα;
Κάτι έγινε στο δείπνο.
-Το πρόσεξες. -Φυσικά και το πρόσεξα.
Ακούω φωνές πάλι.
Σαν την άλλη φορά;
Όχι, είναι διαφορετικό τώρα.
Είναι σαν κάτι να καίγεται και να τριζοβολά.
Τι πιστεύεις;
Είναι δυνατόν; Είχες πει ότι περίμενες την κατάλληλη στιγμή.
Μπορεί και όχι.
Και αν είναι, Ατιγέ; Αν είναι η κόρη μας;
Βασικά, μπορώ να το νιώσω.
Ωραία. Ό,τι συμβαίνει να μου το λες. Με κάθε λεπτομέρεια, εντάξει;
Αν μπορώ να κάνω κάτι, θα το κάνω.
Εντάξει; Θα προσέχεις και θα μου λες τι συμβαίνει. Τα πάντα.
Τα είπαμε αυτά. Δεν γίνεται.
Τι εννοείς;
Την είχα στην κοιλιά μου.
Τη γέννησα. Την κράτησα στα χέρια μου και τη μύρισα.
Είναι το παιδί μου.
Ναι, αλλά σου την έκλεψαν, Ατιγέ.
Μας την έκλεψαν.
Όταν χάθηκες, σε πέρασα για νεκρή.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα.
Δεν θα το αντέξω αν ξανασυμβεί, Ατιγέ.
Εδώ είμαι. Δεν πάω πουθενά.
-Ατιγέ… -Ερχάν.
Δεν είμαι κούκλα. Δεν μπορείς να με κρύψεις σε ένα κουτί.
Ατιγέ, πήραν το παιδί μας.
Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να ζήσει με αυτό το βάρος.
Όμως, τα καταφέραμε. Σταθήκαμε όρθιοι.
Δεν μπορώ να σε προστατέψω από όλα τα κακά,
αλλά θα προσπαθήσω.
Κάτι καίγεται.
Μωρό μου!
Κόρη μου!
Όχι!
Όχι, κόρη μου!
Όχι! Βοήθεια!
Όχι!
Θεέ μου!
Τι λες να μείνουμε όλη μέρα εδώ, στη μέση της θάλασσας;
Ας το κάνουμε.
Ναι, καλά.
Θα ήταν ωραία να έμενες. Τι λες να μη γυρίσεις πίσω αυτήν τη φορά;
-Εγώ; -Εσύ.
Κοίτα.
Είναι ωραίο να ζεις όλη την ώρα σε σκάφος.
Αλλά είναι δύσκολο. Είναι προβληματικό.
Θα έμενες κάπου αλλού πέρα από την πόλη;
-Όχι, δεν θα έμενες. -Τι προσπαθείς να μου πεις;
Τι ακριβώς συζητάμε;
Δεν θα ζούσες εδώ.
Μπορούμε να νοικιάσουμε στην πόλη.
-Τσάνσου, πόσο καιρό είμαστε μαζί; -Οζάν…
Τρία χρόνια. Σωστά;
-Ναι. -Έτσι δεν είναι;
Ναι, σωστά.
Και δεν χωρίζουμε.
Τι; Χωρίζουμε;
Τα πάμε καλά, νομίζω.
Αν, δηλαδή, το "καλά",
είναι κάπως έτσι.
Έχει πολλή ζέστη. Θες να βουτήξουμε;
Ή να φάμε φρούτα; Έχουμε πολλά.
-Τι; -Τι εννοείς;
Σοβαρολογείς;
Όχι.
Τσατίστηκες. Σοβαρολογούσες.
Τι; Τι λες;
-Άκου. Εγώ… -Ναι;
Έχω κάνει πολλά λάθη. Τα είδες και εσύ τα περισσότερα.
Έπεσα, ξανασηκώθηκα, τα σκάτωσα.
Κατάφερα να τα βγάλω πέρα.
Ορκίστηκα ότι ποτέ ξανά δεν θα ήμουν υπόχρεη σε κανέναν.
Εκτός από σένα.
Ναι.
Σου έχω αδυναμία.
Πάρε πίσω αυτό που είπες.
Πάρ' το πίσω.
Εντάξει.
Έχεις δίκιο πάλι.
Τι ύφος ήταν αυτό;
Αν έσκαβα περισσότερο στο Γκεμπεκλί Τεπέ
και εξερευνούσα τη σπηλιά, ίσως να βρίσκαμε γραφές σαν αυτές.
Όμως, οι μπάσταρδοι έθαψαν τελείως το Γκεμπεκλί Τεπέ.
Ούτε να το πλησιάσουμε δεν μπορούμε.
Έτσι κάνει η οργάνωση.
Θα έκαναν τα πάντα για να σου δέσουν τα χέρια.
Ναι. Θάβουν κόσμο στα συντρίμμια. Τους σκοτώνουν.
Αυτό το αλφάβητο…
Η παλιότερη πηγή που βρήκα το χρησιμοποιούσε το 300 π.Χ.
Δεν υπήρχε νωρίτερα.
Τότε έκανε εκστρατεία στην Ινδία ο Μέγας Αλέξανδρος.
Η γλώσσα εξαπλώθηκε μέσω του πολέμου.
Το ξέρω. Κοιτάω τα αρχεία που έφερες χτες.
Και; Αλλά;
Αλλά…
δεν είναι εύκολο.
Οι μυστικές γλώσσες έχουν διάφορα επίπεδα.
Μου έμαθαν ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο όταν μπήκα στην οργάνωση.
Το ανάγλυφο δείχνει τον πόλεμο του Αλεξάνδρου με τους Πέρσες.
Κάτι σημαίνουν αυτά.
Αναγνωρίζεις το αλφάβητο. Ξέρεις μια διαφορετική εκδοχή του.
Δεν ξέρεις τι λέει;
Αυτοί οι άντρες πήραν την κόρη μου οχτώ χρόνια πριν!
Αν ανακαλύψουμε κάτι, θα με φέρει ένα βήμα πιο κοντά της!
Για αυτό να κάνεις ό,τι μπορείς!
Ακόμη δεν με εμπιστεύεσαι;
Δεν θα ήταν έξυπνο εκ μέρους μου. Δεν συμφωνείς;
Η Ατιγέ θα το έκανε.
Μην προκαλείς την τύχη σου.
Σου είπα, η Ατιγέ δεν θα το μάθει.
Το Σουβεϊντά.
Ξέρεις τι είναι;
Όχι.
Το σημείο του Σουβεϊντά…
είναι ένα μικρό μαύρο σημείο στην καρδιά.
Λένε…
ότι από εκεί μπαίνει η ψυχή μας όταν είμαστε στη μήτρα.
Και από εκεί αφήνει το σώμα μας όταν πεθαίνουμε.
Όλη μας η αλήθεια κρύβεται σε αυτό το μικροσκοπικό σημείο.
Φυσικά, το ίδιο και η συνείδησή μας.
Μαύρισα την καρδιά μου, Ερχάν.
Ξέχασα την ουσία μου.
Η Ατιγέ μού θύμισε…
τι ήμουν, τι είμαστε.
Δεν θα γυρίσω στη ζωή αυτή.
Ποτέ.
Η Ατιγέ άρχισε να ακούει μια φωτιά.
Ήχους από φλόγες που καίνε κάτι.
Είναι χρήσιμο αυτό;
Την είδα, μαμά. Είδα την κόρη μου. Είναι ζωντανή.
Όμως, ήταν πολύ διαφορετική.
Ατιγέ.
Σε διαφορετικές ζωές, η εμφάνισή μας διαφέρει.
Η ψυχή μετράει.
-Σε είδα στο όνειρό μου χτες βράδυ. -Και;
Ξύπνησα με πόνο στην καρδιά. Για αυτό ήρθα εδώ.
Ήσουν σε ένα δάσος.
Επικρατούσε χάος.
Έτρεχες από 'δώ και από 'κεί, φώναζες και έψαχνες κάτι πανικόβλητη.
Έψαχνα την κόρη μου. Ζητούσα βοήθεια. Ούρλιαζα.
Ατιγέ, ανησυχώ.
Φοβάμαι πολύ ότι κάτι θα σου συμβεί.
Άρα, δεν θα κάνεις ό,τι μπορείς αν μου συμβεί κάτι; Καλά.
Φυσικά. Θα έδινα τη ζωή μου για εσένα.
Θα έπρεπε να με καταλαβαίνεις, λοιπόν.
Κάποιος πήρε την κόρη μου και δεν ξέρω καν ποιος ήταν.
Θα φοβόμουν οτιδήποτε μετά από αυτό;
Είναι σύμπτωση που είδαμε το ίδιο όνειρο;
Είναι ένα κάλεσμα.
Είναι καθήκον και των δύο μας.
Υποστήριξέ με αυτήν τη φορά.
Έχεις δίκιο.
Φοβήθηκα και το έσκασα.
Προσπάθησα να σε προστατεύσω.
Όμως,
όλοι καταλάβαμε ότι είναι ένα αναπόφευκτο πεπρωμένο.
Έχεις δίκιο.
Θα κάνεις ό,τι εγώ δεν μπόρεσα.
Δεν το ξέρεις,
αλλά κάποτε μου είπες ότι αυτός ο σπόρος θα κάνει τα πάντα να ξανανθίσουν.
Μίλησες στον Ερχάν; Τι λέει;
Μην ανησυχείς, μαμά.
Η κόρη μου με καλεί.
Πρέπει να ακολουθήσω τα σημάδια που άφησε
χωρίς να φοβάμαι.
Ζωή.
Σούτιμα.
Όχι, δεν είναι αυτό.
Θάνατος.
Ούτε αυτό είναι.
Το βρήκα, Ερχάν! Έλα εδώ!
"Η γέννα ξεκινά με θάνατο.
Η τελευταία μας μέρα είναι η αρχή της πρώτης μέρας".
Αυτό λέει.
Τι εννοεί; Μετενσάρκωση; Ποια είναι η σημασία του;
Δεν ξέρω.
Ήσουν για χρόνια με αυτούς. Δεν σημαίνει τίποτα;
Μετά από τόσο καιρό, κατάλαβα ότι δεν ξέρω τίποτα για την οργάνωση.
Δεν ξέρεις τίποτα, αλλά κατέστρεψες τις ζωές μας.
Καλά, θα το δουλέψω λίγο.
Ερχάν…
Σε παρακαλώ, Ερχάν! Σταμάτα!
Βλέπω ότι είσαι θυμωμένος.
Με αυτούς τους άντρες, με εμένα, με όλον τον κόσμο.
Μην αφήσεις αυτήν την οργή να κατακλύσει τη ζωή σου, γιε μου.
-Σε παρακαλώ. -Δεν κάνω κάτι κακό.
Προσπαθώ να βρω αυτούς που μας κατέστρεψαν.
Κι εγώ πίστευα ότι δεν έκανα κάτι κακό.
Ήθελα να πάρω πίσω τη ζωή μου.
Ναι, έχεις δίκιο.
Ίσως έχεις δίκιο.
Αλλά δεν έχει σημασία αυτό.
Μην ξεχνάς να κοιτάς γύρω σου.
Υπάρχουν άτομα που σε χρειάζονται.
Μην…
Μην τους στερείς την αγάπη σου.
Αυτό σημαίνει να είσαι γονιός.
Εγώ το κατάλαβα αργά.
Πολύ αργά.
Ευχαριστώ.
Ένας ένας. Μπείτε σε σειρά.
Εκεί!
-Μας συγχωρείς λίγο; -Φυσικά. Κάθισε.
Μου έδωσες αυτό το δώρο χτες. Θυμάσαι;
Θα μου πεις γιατί;
Σου το έδωσε κάποιος;
Ένα κορίτσι… Ένα μικρό κορίτσι…
Ένα κορίτσι με καστανά μαλλιά.
Το δέντρο στο δάσος.
"Η γέννα ξεκινά με θάνατο.
Η τελευταία μέρα είναι η αρχή της πρώτης".
"Η γέννα ξεκινά με θάνατο…"
"Ως εκ θαύματος, βγήκε ζωντανό μόνο ένα άτομο ονόματι Ουμούτ Γιαζιτζί".
Το μυστικό του Γκεμπεκλί Τεπέ. Το έψαχνε και ο πατέρας μου.
Πέρασαν χρόνια.
Μεγάλωσα, έγινα πατέρας, αλλά ακόμη ψάχνω το ίδιο πράγμα.
Όμως, σήμερα μπορώ επιτέλους να πω ότι υπάρχει μια άμεση σύνδεση
μεταξύ του Γκεμπεκλί Τεπέ και του ανθρώπινου κύκλου της ζωής.
Ατιγέ;
Πολλοί επιστήμονες έχουν ισχυριστεί ότι ο χρόνος δεν είναι γραμμικός.
Αλλά κυκλικός ή ελικοειδής.
Προτείνω μια νέα ερμηνεία
αντικαθιστώντας τον χρόνο με την ανθρώπινη ζωή.
Ατιγέ;
Έτσι, η γέννα, η ζωή, η κόλαση και ο θάνατος
δεν χρειάζεται να λαμβάνουν χώρα με τη σειρά που έχουμε μάθει.
Οι ναοί στο Γκεμπεκλί Τεπέ είναι όργανα αυτού του κύκλου.
Μάλιστα, υπάρχει και κάτι άλλο πέρα από αυτό.
Υπάρχει κάπου κρυμμένη μια αρχαία γνώση, ένα μυστήριο.
Πρέπει να υπάρχει.
Ενίοτε, η δύναμη ενός μυστικού είναι τόσο ισχυρή, τόσο έντονη,
που αναρωτιέσαι "Αξίζει να κάνω αυτό το ταξίδι;
Αξίζει να διακινδυνεύσω τα πάντα;
Το παρόν, το παρελθόν, το μέλλον;"
Η ΓΕΝΝΑ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΘΑΝΑΤΟ
Κι αν αυτοί οι άνθρωποι το κράτησαν μυστικό για κάποιον λόγο;
Κι αν το μυστικό δεν πρέπει να αποκαλυφθεί;
Κι αν προκαλεί σκοτάδι και όχι φώτιση;
Τι κάνεις τότε;
Όμως, αν κυνηγάς την αλήθεια
και αν έχεις πλησιάσει τη γνώση που θα αλλάξει τον κόσμο,
τότε δεν θα τα παρατήσεις.
Δεν θα τρέξεις αν κινδυνεύσεις.
ΣΑΡΝΤΑΡ
Πρέπει να συνεχίσεις να πιστεύεις ακόμη και τις πιο σκοτεινές στιγμές.
Κι εγώ θα συνεχίσω.
Πρέπει να συνεχίσω,
επειδή, αν λύσω αυτά τα μυστήρια, ξέρω ότι θα βρω την κόρη μου.
Κόρη μου; Αντέν;
Υποτιτλισμός: Μαρία Κωστοπούλου