[gök gürler ve rüzgâr eser]
[gizemli fısıltılar yükselir]
[Arda derin nefesler alır]
[vahşi kuş sesleri yükselir]
[gök gürler]
[erkek] Arda! Neredesin Arda?
[erkekler] Arda, neredesin? Arda!
[Arda'nın annesi] Arda, neredesin? Arda!
[erkek] Neredesin Arda?
Arda? Arda, oğlum! Arda, neredesin?
[Arda'nın annesi] Çok korktum. Neredeydin?
[gerilim müziği yükselir ve biter]
[köpek havlar]
[kuş ve böcek sesleri]
Biliyor musun, ben çocukken her fırsatta dilek tutardım.
Pastanın mumlarını üflerken, yıldız kayarken,
elime uğur böceği konduğunda.
Büyüdükçe unuttum o masumiyeti.
Ve bu gece hatırlamak istiyorum.
Her dileğin bir niyet olduğunu, mucizeler yaratabileceğini hatırlamak.
Beraber hatırlayalım o zaman.
Bu gece tutulan bütün dilekler gerçek olsun.
Sen de gerçek ol.
[ümit verici duygusal müzik çalar]
Hadi bakalım. Yemeğe geçebiliriz. Ateş başına.
Kırmızı mı açayım, beyaz mı?
-Kırmızı olsun. -Kırmızı.
[Erhan] Tamam.
-[erkek 1] Sadece şarap mı? -[Erhan] Hayır.
[Erhan] Tabii ki hayır.
[Atiye] Ege'nin Anadolu'ya kavuştuğu topraklarda
bir zamanlar bir tanrıça yaşarmış.
Bereket ve hasadın tanrıçası mevsimleri getirmekle yükümlüymüş.
[hafif müzik çalar]
[Atiye] Tanrıça her sene sonbaharı kışa, kışı da ilkbahara çevirirmiş.
Ama günlerden bir gün biri gelmiş, tanrıçanın en değerlisini,
gözünün bebeğini ondan çalmış.
Kızını.
Tanrıça onu her yerde günlerce, gecelerce, yıllarca aramış.
Kaybolan kızını bulmak için tüm dünyayı dolaşmış.
Ama elleri boş, dilekleri cevapsız kalınca
kederi de artık dayanılmaz bir hâle gelmiş.
Ve tanrıça mevsimlerin döngüsünü durdurmuş.
O sene bahar gelmemiş.
[duygusal müzik çalar]
[Atiye] Bir zamanlar bana denmişti ki
söz niyettir.
Ağzımızdan çıktığı an kendi gerçekliğini yaratmaya başlar.
Atiye?
[Atiye] Ama dilekler de öyledir. O yüzden bu gece bir dilek tutuyorum.
Ve yeniden baharın gelmesini diliyorum.
[kuşlar cıvıldar]
[Atiye derin nefes verir]
[sular akar]
[kapı kapanır]
-[Erhan] Günaydın sevgilim. -Günaydın.
Hıdırellez dileğin mi o?
Ne dilemişsin bakalım.
Dilekler söylenmez bir kere. Söylenirse gerçekleşmez.
Ne kadar da batıl bir inanç.
[Erhan güler]
Ne yapılır peki Hıdırellez dileğiyle?
Suya atılır cicim.
-Hımm. -[Atiye] Topraktan gelir, suya gider.
Senin sabah değil mi bu dönem derslerin?
Evet, evet. Gittim. Sen ne yapacaksın bugün?
Merkezde resim terapim var.
Tamam. Dikkat et.
[piyano ağırlıklı dramatik müzik çalar]
[öğretmen] Bir, iki, üç…
Bir, iki, üç…
[hafif duygusal müzik çalar]
-Atiye Hanım. -[Atiye] Merhaba.
Merhaba. Bugün yeni bir misafiriniz var.
İsmi Arda'ymış. Özel bir durum dediler.
Sizi şurada bekliyor.
Teşekkür ederim.
-Merhaba. -Merhaba.
Tanışalım mı Arda?
Ben Atiye.
[gerilim tonları yükselir]
Bugün beraber resim yapacağız.
-Al. -Hayır!
Tamam, tamam. Sakin ol.
Bak, ellerim burada. Sana dokunmuyorum. Tamam.
[Arda hafif nidalar çıkarır]
Bana bakabilir misin?
[Atiye] Karta bakabilir misin?
[gerilim tonları yükselir]
[Atiye] Aferin.
Yukarıda ne varsa aşağıda da o var.
Dışarıda ne varsa içeride de o var.
Sakin ol.
Aferin.
[ezan okunur]
[telefon çalar]
Alo?
[erkek] Hocam, okulda görmedim de sizi. Bugün de mi gelmeyeceksiniz derse?
Sen halledersin dersi.
-Ama hocam… -Sen halledersin dedim.
[ezan okunur]
[gerilim müziği yükselir]
Hoş geldin.
[kapı açılır ve kapanır]
Sürpriz!
Cansu!
Beni özledin mi?
Çok özledim. Ne zaman geldin?
Bu sabah geldim.
Ta taa! Şaheserimi beğendin mi? Kendi yorumumu kattım.
Yani sanatçının yorumuna benim ekleyeceğim bir şey yok.
A aa! Allah Allah!
-Sen saçını mı kestirdin? -Azıcık, ucundan.
Kilo da vermişsin.
Allah Allah, gözünüzden hiçbir şey kaçmıyor hanımefendi.
E, insan kardeşini ayda yılda bir görünce…
Ne kadar oldu bu sefer?
Çok olmadı ya bu sefer. Üç dört ay falan.
Ha?
Üç dört ay senin gibi göçebeye az.
Sebeb-i ziyaretiniz? İş? Aşk?
Atik, aşk maşk yok. Hepinizi çok özlediğim için geldim.
O zaman evine hoş geldin tatlım.
-Hoş bulduk. -En azından şimdilik.
[gerilim müziği çalar]
Bana hediye mi bu?
Teşekkür ederim.
[gizemli müzik çalar]
-Canım benim. -Aşkım.
-Dur bakayım bir sana. -Özlettin kendini.
-Ne kadar özlemişim! İyi ki geldin. -Ben de sizi çok özlemişim.
-İyi ki geldin hayatım! -Hepinizi çok özledim yani.
Bu sefer ne kadar kalacaksın?
E, canım anladınız herhâlde ne demek istediğimi.
Bunun sağı solu belli olmuyor, ondan.
Ben de seni çok özledim anneciğim. Daha biletimi almadım.
Bir gelişimi kutlayalım, değil mi? Sonra dönüşüme de bakarız.
-İyi, hadi buyurun. -Hadi buyurun.
[gerilim müziği çalar]
[dalgalar kıyıya vurur]
Bunun sosunu koydun mu?
Evet canım.
Erhan söyledi. Resme başlamışsın yine.
[Atiye] Hımm.
Yine bir sergi açsan Atiye. Ne güzel olur, değil mi?
Yok ya. Sanmıyorum.
[rüzgâr uğuldar, ateş çıtırdar]
[Cansu'nun konuşmaları uğultu içinden gelir]
[boğuk sesle Cansu] Tatlıları özellikle…
Şöyle gelsin…
[Cansu] Allah…
-[Mustafa] Sağ ol. -[Cansu] Mersi.
[uğultular gelir, ateş çıtırdar]
Cansucuğum, geleceğini önceden haber verseydin
sevdiğin şeyler yapılırdı.
Haber vermeden gelirseniz umduğunuzu değil, bulduğunuzu yersiniz.
-[Serap güler] -Hiç sorun değil gerçekten.
[Cansu] E, sevgili ailem.
Var mı benden sakladığınız büyük sırlar falan?
Varsa patlatın. Tam yeri, tam zamanı.
Cansucuğum…
Kız haklı. Varsa bir şey dökülün.
Yok gibi galiba.
-O zaman hoş geldin. -Hadi bakalım.
-Hoş bulduk. -[Mustafa] Hoş geldiniz. Sağlığınıza.
[aile sohbet eder]
-Dolunay mı? -Evet.
Ne zaman gideceğin belli değil, ha?
Yani… Ben baştan söyleyeyim de, sonra demedi demeyin.
-Cansu? -[İngilizce] Evet.
Yani… Biliyorum, böyle şeyler için ablan var tabii ama…
Herhangi bir şeye ihtiyaç olursa ben de buradayım.
-Çok şey yapma ya. İyisin bu konuda. -Hangi konuda?
-İşte, abilik olayında iyisin yani. -Sağ ol.
Hu hu! Nereye kayboldunuz?
-Gençler masası yaptık. Buyur. -[Atiye] Hımm.
Bir şey söylemek istiyorum.
Şimdi ben böyle hep olayların şakasında gibi duruyorum,
çok ciddiye almıyormuşum gibi ya?
Aslında biraz da öyle.
Öyle olmasa nasıl katlanacağız bu hayata?
Hımm… Demek istediğim, ben artık evin küçük kızı değilim.
Dolayısıyla ciddi ya da önemli konuları benimle paylaşabilirsiniz isterseniz.
Ay, ay, ay! Duydun mu?
Aman da bizim mini mini kardeşimiz büyümüş.
Konuşuruz tabii seninle de.
Abla ya, abartmasak mı?
Tamam. Anlaşıldı.
Bir şey daha merak ediyorum. Aklıma takıldı. Serdar Bey nasıl?
Haber alıyor musunuz? İyi mi?
İyidir herhâlde. O gizleniyor.
Biz de kendi güvenliği için görüşmüyoruz.
Görüşmüyoruz, konuşmuyoruz, kapattık o defteri biz.
Her şey geçmişte kaldı.
Önümüze bakacağız artık.
Bir şey diyeceğim.
Sence babam hâlâ içki dolabını kilitliyor mudur?
Kilitlemiyordur herhâlde. Burada olan sensin.
Bir şişe kapıp gelsene.
Kızım, istesek adam verir zaten. Lisedeydik o zaman.
Biliyoruz. O zaman gençler masası olmaz.
Ha!
O zaman işin rengi değişir. Ben hemen yürütüp geliyorum.
-Ruhları bile duymayacak. -[Atiye güler]
Sizin olayınız bu galiba, ha?
Kilitli yerleri gizlice açmak falan.
Senin kardeşin. Ben bilmem.
[hafif gerilim müziği çalar]
[vapur düdüğü çalar]
[sokakta Deniz Kırcı - "Lady" çalar]
[martı sesleri]
♪ Trying to keep The wind out of your hair ♪
♪ Smiling at the boys 'Cause it's what you do ♪
♪ I watched you Putting on your show for him ♪
♪ Is it really that simple? ♪
♪ Auburn hair and brown eyes ♪
♪ You look so happy I hope you are ♪
♪ Baby, if I'm away too much ♪
Geç kaldın.
Çok özledim.
♪ Baby, could you forgive me? ♪
Ben de.
♪ Lady, you've got a way with words ♪
♪ Baby, the things I'd do for you ♪
♪ You ♪
♪ You told your mother That you don't smoke ♪
Peki.
♪ But you only do it So she won't worry♪
♪ Say you're a little tender But hard to love ♪
♪ Looks like you never asked me ♪
Oh!
Ben yatıyorum.
-Anlatmayacak mısın? -Neyi?
[Erhan nefes alır]
-Sana bir şey oldu yemekte. -Fark ettin.
Tabii ki fark ettim.
Yine sesler duyuyorum.
Daha önceki gibi mi?
Hayır, bu sefer farklı. Çıtırtı.
Böyle çıt çıt bir şeyler yanıyor gibi.
Sence?
Olabilir mi? Çünkü "Bekliyorum, zamanı gelince" diyordun.
Ama olmayabilir de.
Peki ya oysa Atiye? Ya kızımızsa?
Aslında hissediyorum.
Tamam o zaman, artık ne olursa olsun
en ince detayına kadar bana anlatıyorsun, tamam mı?
Bir yere gidilecekse, bir şey yapılacaksa ben yaparım.
Tamam mı? Sen güvende kal, yeter ki bana ne olduğunu anlat. Her şeyi.
Erhan, konuşmuştuk ama, böyle yapmayacaktın.
Nasıl?
Ben onu karnımda taşıdım.
Doğurdum, kollarımın arasına aldım, kokladım.
O benim çocuğum.
Evet Atiye ama onu senden çaldılar. Bizden çaldılar.
Sen kayboldun ya, ben seni öldü zannettim,
bir daha seni göremeyeceğim zannettim.
Yine öyle bir şey olursa ben dayanamam Atiye.
Ben buradayım. Hiçbir yere gitmiyorum.
-Atiye… -Erhan.
Beni porselen bebek gibi pamuklara sarıp herkesten saklayamazsın.
Atiye. Bizim çocuğumuzu aldılar.
Başka kim olsa bunun altından kalkamazdı.
Bu ağırlıkla yaşayamazdı.
Ama biz başardık. Ayağa kalktık.
Tamam, belki bütün dünyanın kötülüklerinden koruyamam seni
ama elimden geleni de yaparım.
[Erhan güler]
[hafif duygusal müzik çalar]
[şiddetli rüzgâr eser]
Bir şey yanıyor.
[gizemli müzik çalar]
[kuş öter]
[baykuş öter]
Bebeğim.
[gerilim müziği çalar]
[Atiye] Kızım!
Hayır! Hayır, kızım!
Hayır! Yardım edin!
Hayır!
[ateş çıtırdar]
Oh be!
Oh!
Bütün gün burada kalsak ya denizin ortasında?
Kalalım.
Hıı, oldu. [güler]
[Ozan derin nefes alır]
Sen de kalsan mesela? Gitmesen yani bu sefer?
-Ben? -Sen.
Yani teknede sürekli yaşamak güzel ama…
Zor ya. Bir problematik sanki.
[Ozan güler]
Sen şehir dışında hayatta yaşamazsın değil mi? Yok, yaşamazsın.
[hafif öksürür] Bu konu tam olarak nereye gidiyor acaba?
-[Ozan güler] -Ne konuşuyoruz yani?
[Ozan nefes alır]
Yani buralarda bir yerde yaşamazsın.
Daha şehir içinde bir ev tutabiliriz.
-Cansu, biz kaç yıldır birlikteyiz? -Ozan.
Üç… Üç yıl oldu, değil mi?
-Üç yıl oldu. -Değil mi?
Oldu, evet.
Ayrılmıyoruz da. [güler]
Ne, ayrılıyor muyuz?
Ay! [güler]
Olduk ya bence… Yani olmak…
-Olmak böyle bir şeyse. -[Cansu iç çeker]
Çok sıcak olmadı mı ya? Denize mi girsek?
Meyve mi yesek? Burada bir sürü şey var.
Ne? -Ne, ne?
[tekne motoru gürültüsü]
Ciddisin?
Yok, değilim ciddi.
Bozuldun. Ciddisin bayağı.
Ne, ne? Ne diyeceksin?
-Şimdi ben… -Evet?
Hayatta çok hata yaptım ya? Sen de birçoğuna şahit oldun sayılır.
Düştüm, kalktım, sıçtım.
Bir şekilde toparladım.
Ama kendime söz verdim, bir daha kimseye eyvallahım olmayacak diye.
İşte bir tek sana.
Evet.
Sana zaafım var benim.
O yüzden geri al söylediklerini.
Geri al.
Tamam.
Haklısın ya.
Trip mi?
[Erhan oflar]
Ya Göbeklitepe'yi daha fazla kazabilseydim,
o mağarada biraz daha vakit geçirebilseydim
belki bu yazıtlardan orada da bulacaktık.
[Erhan] Ama aşağılık herifler koca tepeyi göçük altında bıraktı.
Kazmayı bırak, yanına bile yaklaşamıyoruz.
Bu örgüt yapar.
Senin elini kolunu bağlamak için ne gerekirse yapar.
Evet, insanları göçük altında bırakır.
Öldürür.
Bu harfler… Bu harflerle gidebildiğim en eski tarih M.Ö. 300.
Daha önce yoklar yani.
Ve M.Ö. 300 de İskender'in Doğu Seferi.
Ee… Tabii her dilde olduğu gibi savaşlarla yayılmış.
Biliyorum, dün getirdiğin onlarca dosyayı da inceliyorum.
E? Ama?
Ama… Kolay değil maalesef.
Bu gizli dillerin farklı mertebeleri olur.
Ben örgüte girdiğimde bana öğretilen çok daha değişik bir mertebeydi.
Mesela bu, İskender'in Perslerle yaptığı savaşın kabartması.
Bu cümleler önemli, yani sen diyorsun ki, bu alfabeyi tanıyorum
ama bildiğim farklı bir versiyonu, o yüzden çözemiyorum, öyle mi?
Ya, bu adamlar benim kızımı aldılar, sekiz sene önce!
Ve çözeceğimiz her şey beni ona bir adım daha yaklaştıracak.
O yüzden elinden geleni yapacaksın!
[Erhan nefes verir]
-Bana hâlâ güvenemiyorsun, değil mi? -[Erhan güler]
Güvenmek biraz aptalca olurdu herhâlde, ha? Ne dersin?
[hüzünlü müzik çalar]
Atiye güvenirdi ama.
Şansını zorlama Serdar.
Konuştuğumuz gibi Atiye hiçbir şey bilmeyecek.
[güler]
Süveyda…
…nedir, bilir misin?
[geleneksel müzik çalar]
Hayır.
Nokta-i Süveyda…
Yani kalpteki küçük, siyah bir nokta.
Derler ki…
…daha anne karnındayken ruhumuz, bu noktadan üflenir.
Ölünce de ruh buradan çıkar.
Tüm hakikatimiz saklıdır bu minicik noktada.
Tabii vicdanımız da.
Ben kalbimi karartmıştım Erhan.
Özümü unutmuştum.
Atiye bana aslında ne olduğumu…
…bizim ne olduğumuzu hatırlattı.
Artık o hayata dönemem.
Asla.
[fısıldayarak] Asla.
Atiye bir ateş sesi duymaya başladı.
Ateşin böyle yanarken çıkardığı çıtırtılar gibi.
[iç çeker] İşine yarar mı?
[hoparlörden rock müzik çalar]
[kapı zili çalar]
[Atiye] Onu gördüm anne, kızımı gördüm, yaşıyor.
Ama hatırladığımdan çok farklıydı.
[Serap] Atiyeciğim,
başka hayatlarda suretlerimiz zaten başka türlü görünür.
Önemli olan ruh.
[Serap nefes alır]
-Dün gece seni rüyamda gördüm. -Ee?
Böyle kalbimde bir ağrıyla uyandım, kalktım geldim.
Bir ormandaydın…
Bir karmaşa…
Oradan oraya koşuşturuyordun, bağırıyordun
ve panikle bir şey arıyordun.
Kızımı arıyordum.
Yardım istiyordum. Çığlık atıyordum.
Atiye, ben korkuyorum.
Gerçekten çok korkuyorum sana bir şey olacak diye.
Bana bir şey olsa
sen elinden geleni yapmayacaksın yani? Peki.
Tabii yaparım, canımı bile veririm sana.
Anneciğim, beni en çok senin anlaman lazım.
Kim olduklarını bile bilmediğim insanlar kızımı aldılar benden.
Sence ben bu saatten sonra bir şeyden korkar mıyım?
İkimizin de aynı rüyayı görmesi tesadüf mü?
Bu bizim soyumuza bir çağrı.
Benim olduğu kadar senin de görevin.
Lütfen bu sefer yanımda ol.
[geleneksel müzik çalar]
Haklısın.
[kuşlar cıvıldar]
Ben korkup kaçtım.
Seni de korumaya çalıştım.
Ama bunun,
kaçılamaz bir kader olduğunu hepimiz gördük.
Haklısın.
Benim yapamadığımı sen yapacaksın.
Sen bilmiyorsun ama bir keresinde bana,
"O tohum, her şeyin yeniden yeşermesine sebep olacak" demiştin.
Erhan'la konuştunuz mu? O ne diyor?
Anneciğim, merak etme.
Kızım beni çağırıyor.
Benim tek yapmam gereken,
korkmadan bıraktığı işaretleri takip etmek.
[gizemli müzik çalar]
Hayat…
Sutima…
Hayır, değil…
Vefat…
O da değil.
İşte bu! İşte bu Erhan, gel! Gel!
"Ölümle doğum başlar, son günümüz ilk günün başlangıcıdır."
Bu yazıyor kabartmada.
Ne demek istiyor yani? Reenkarnasyon mu? Ne ifade ediyor bu?
Bilmiyorum.
Yıllarca bu adamların içindeydin sen. Hiç mi bir şey ifade etmiyor?
Bu kadar zamandan sonra anladım ki
bu örgüt hakkında hiçbir şey bilmiyormuşum.
Anladım, hiçbir bok bilmiyordun ama hayatımızı mahvetmeyi başardın.
İyi, ben çalışayım bunu biraz.
Erhan…
Erhan, lütfen dur. Dur!
[Serdar nefes nefesedir]
Kızgınsın, görebiliyorum.
Bu adamlara, bana, tüm dünyaya…
Ama bu hırsa kapılıp
bunun hayatını ele geçirmesine izin verme oğlum. Lütfen.
Ben kötü bir şey yapmıyorum,
hayatımızın içine sıçan adamları bulmaya çalışıyorum sadece.
Ben de kötü bir şey yaptığımı düşünmüyordum.
[derin nefes alır] Karım geri gelsin istiyordum sadece.
Evet, sen… Sen haklısın belki.
Doğrusun ama önemli olan o değil.
Etrafına bakmayı unutma oğlum.
Orada sana ihtiyacı olanlar var.
Sakın…
Sakın onlardan sevgini esirgeme.
Baba olmak böyle bir şeymiş. Ben…
Ben çok geç anladım.
Çok geç.
Sağ ol.
-[Erhan gitgide uzaklaşır] -[keskin nefes alır]
[iç çeker]
[kuşlar cıvıldar]
[lastik sesi gelir]
[çocuklar konuşur]
[öğretmen] Birer kişi, sıraya geç.
[Atiye] Hah!
-Bizi birazcık yalnız bırakır mısınız? -Tabii. Buyurun.
Dün bana bunu hediye etmiştin, hatırlıyor musun?
Sebebini sorsam anlatır mısın?
Bunu sana biri mi verdi?
[gerilim tonları yükselir]
[dalgalar vurur]
[gerilim tonları yükselir]
[gerilim müziği aniden kesilir]
Bir kız… Küçük bir kız…
Kahverengi upuzun saçlı bir kız.
Ağaç… Ormanda.
[gizemli müzik çalar]
[derin bir uğultu yükselir]
[kargalar ve baykuş öter]
"Ölümle doğum başlar, son günümüz ilk günün başlangıcıdır."
[derin nefes alır]
"Ölümle doğum başlar, son…"
"Umut Yazıcı mucizevi biçimde enkazdan sağ kurtulmayı başardı."
[Erhan] Göbeklitepe'nin sırrı.
Babam da bunu arıyordu.
Yıllar geçti.
Ben büyüdüm, kendim baba oldum, hâlâ aynı şeyin peşindeyim.
Ama bugün, artık söyleyebilirim ki
Göbeklitepe'nin insan yaşam döngüsüyle doğrudan bağlantılı olduğunu düşünüyorum.
Atiye?
[kapı kapanır]
Atiye?
[karga öter]
Bir sürü bilim adamı zamanın doğrusal bir şekilde akmadığını,
daire veya spiral biçimde ilerlediğini iddia etti.
Ben de buna farklı bir yorum getiriyorum.
Sadece zaman yerine insan hayatını koyuyorum.
[gerilim müziği çalar]
Atiye?
[Erhan] Yani doğum, yaşam, Araf, ölüm… [derin nefes alır]
Bunlar bildiğimiz, bize öğretilen sırayla yaşanmak zorunda değil.
Ve Göbeklitepe'deki tapınaklar bu döngü için birer araç.
Hatta bunların ötesinde başka bir şey daha var.
Bir yerlerde saklı, kadim bir bilgi, bir gizem var.
Olmak zorunda.
[kuşlar cıvıldar]
[gerilim müziği çalar]
[mesaj sesi gelir]
[kargalar öter]
[gerilim müziği hızlanır]
[gerilim müziği artar]
[Erhan] Bazen bir sırrın gücü o kadar kuvvetli, o kadar şiddetli olur ki
kendinize sorarsınız, bu yola çıkmaya değer mi?
Her şeyi tehlikeye atmaya değer mi?
Geçmişi, geleceği, şimdiyi.
Ya o sırrı saklamaya çalışan insanların bir nedeni varsa?
Ve bu açığa çıkmaması gereken bir sırsa?
Aydınlanmaya değil de karanlığa sebep olacaksa?
O zaman ne yaparsınız?
[hafif müzik çalar]
[şiddetli rüzgâr eser]
[Erhan] Ama eğer gerçeğin peşindeyseniz,
dünyayı değiştirecek bilginin bir ucundan tuttuysanız
işte o zaman vazgeçemezsiniz.
Tehlikeyi görünce kaçamazsınız.
En karanlık anınızda bile inanmaya devam etmek zorundasınız.
Ve ben devam edeceğim.
Devam etmek zorundayım
çünkü eğer bu gizemleri çözersem,
biliyorum, kızıma ulaşacağım.
[ruhani müzik çalar]
[müzik ritmi artar]
Kızım? Aden?
[geleneksel müzik çalar]