ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τι κάνετε;
-Ξαπλώστε, σας παρακαλώ. -Εντάξει είμαι.
Σας παρακαλώ.
-Χαίρετε, κε Ερχάν. -Χαίρετε.
-Πώς αισθάνεστε; -Μια χαρά. Θέλω να φύγω.
Βεβαίως και θα φύγετε.
Αφήστε με να δω τα ράμματα.
Δεν πρέπει να ανοίξουν τα ράμματά σας.
Η αστυνομία έρχεται να σας μιλήσει. Σας παρακαλώ, ξεκουραστείτε λίγο.
Δεν έχω χρόνο. Πρέπει να φύγω τώρα. Πού είναι τα πράγματά μου;
Ακούστε, κε Ερχάν. Θα σας μιλήσω ειλικρινά.
Έχετε κάκωση στο νεφρό. Πρέπει να σας παρακολουθούμε για λίγο.
Αν δεν βελτιωθεί, ίσως χρειαστεί επέμβαση.
-Τι ήταν αυτό; -Πρέπει να μείνετε εδώ.
Ηρεμήστε, κύριε Ερχάν. Ηρεμήστε.
Τι μου κάνατε;
-Ηρεμήστε. -Ατιγέ...
Λυπάμαι, δεν μπορείτε να φύγετε.
Ατιγέ...
Θα γίνετε περδίκι.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Σάρνταρ Γιλμάζ, συλλαμβάνεσαι.
Τελείωσαν όλα, μπαμπά.
Έχεις πολλά να μου πεις, φαντάζομαι.
Κάνω λάθος;
Επιτέλους, προσπαθείς να δεις την αλήθεια.
Αποφάσισες να κατανοήσεις όσα συμβαίνουν γύρω σου.
-Πόσα είσαι έτοιμος να ακούσεις, όμως; -Τα πάντα.
Πες μου τα πάντα.
Εδώ και τώρα.
Ξέρεις κάτι, Οζάν;
Ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου...
είμαι περήφανος για εσένα.
Τόλμησες να τους βάλεις να με συλλάβουν. Εύγε, ειλικρινά.
Σε ακούω.
Η μητέρα σου ήταν άρρωστη.
Βαριά άρρωστη.
Γινόταν ασταθής όταν δεν έπαιρνε τα χάπια της.
Αν θυμάσαι,
όλο κλειδωνόταν σε σκοτεινά δωμάτια.
Κι ήθελε συνεχώς να είναι μόνη.
Ήταν σκληρό και για εμένα.
Ήσουν εννέα ετών τότε.
Σου πήρε μήνες να αποδεχτείς τον θάνατό της.
Με ρωτούσες κάθε βράδυ ανελλιπώς.
"Μπαμπά;
Μπαμπά;
Πότε θα γυρίσει η μαμά;
Πότε;"
Ήθελα να σε κάνω να σωπάσεις.
Ήθελα ακόμα και να σε ξεφορτωθώ,
γιατί μου θύμιζες αυτόν τον πόνο ξανά και ξανά.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί;
Επειδή κατηγορούσα τον εαυτό μου όποτε σε κοιτούσα.
Και τότε με βρήκαν.
Ποιοι;
Σημασία δεν έχει ποιοι ήταν, αλλά τι ήθελαν.
Ήθελαν να βρω την Ατιγέ.
Και να την παρακολουθώ...
μέχρι να έρθει η ώρα.
Η ώρα για ποιο πράγμα;
Αυτή η κοπέλα, γιε μου...
ανοίγει μια πόρτα που οδηγεί σε άλλες διαστάσεις.
Εκείνη η πόρτα μπορούσε να φέρει πίσω τη νεκρή μου γυναίκα.
Ξαφνικά, είχα μια ευκαιρία να διορθώσω όλα τα λάθη της ζωής μου.
Ούτε εγώ το πίστεψα αρχικά. "Δεν είναι δυνατόν", σκέφτηκα.
Μα όταν είδα για τι ήταν ικανοί,
τους προσέφερα τη ζωή μου στο πιάτο.
Μέχρι και τη γλώσσα τους έμαθα.
Πολύ ωραία, μπαμπά.
Είσαι τρελός. Είσαι άρρωστος.
Σάρνταρ Γιλμάζ...
θα περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου ή στη φυλακή ή στο φρενοκομείο.
Γιε μου...
Μοναδικέ μου γιε, ακόμη δεν καταλαβαίνεις.
Σύντομα θα βγω από εδώ μέσα.
Γιατί η πόρτα έχει ανοίξει.
Και εγώ πρέπει να τη διαβώ.
Το καταλαβαίνεις;
Ένιωθες μόνο την απουσία της μαμάς κι αγνοούσες τη δική μου παρουσία.
Πρέπει να φύγω.
Στην κατάστασή σου, δεν θα αντέξεις πολύ.
Είσαι στο τελικό στάδιο.
Πρώτα θα αυξηθούν οι ρινορραγίες.
Μετά το σώμα σου εν μέρει θα παραλύσει.
Το ανοσοποιητικό σου σύστημα θα επιτεθεί στο μωρό πρώτα.
Το μωρό στην κοιλιά σου θα σε δηλητηριάσει σταδιακά.
Εντέλει, τα εσωτερικά σου όργανα θα καταρρεύσουν το ένα μετά το άλλο.
Πώς ξέρεις τόσες λεπτομέρειες;
Εμείς το σχεδιάσαμε έτσι.
Τι πράγμα;
Ο κόσμος υπέφερε.
Εξαντλούσαμε τους φυσικούς μας πόρους.
Ήθελαν να σταματήσουν την πληθυσμιακή αύξηση.
Αυτός ο πόλεμος δεν ξεκίνησε σήμερα.
Ανέκαθεν μαινόταν...
και θα μαίνεται παντοτινά.
Δεν είναι καιρός να αλλάξει αυτό;
Δεν φτάνουν όλα αυτά;
Δεν έχεις κουραστεί;
Είσαι εξουθενωμένος και γεμάτος τύψεις. Παραδέξου το.
Γιατί δεν με άφησες να πεθάνω;
Είχες δίκιο.
Εσύ κι εγώ είμαστε ίδιοι.
Αν έβλαπτα εσένα, θα έβλαπτα και τον εαυτό μου.
Πρώτα σκότωσα την αδερφή σου
και κατόπιν τον άντρα που αγαπάς.
Γιατί να με συγχωρέσεις;
Ίσως έχεις κι εσύ κάποιον που θέλεις να συγχωρέσεις.
Τον πατέρα σου, για παράδειγμα.
Ο θάνατος είναι απλώς μια μετάβαση.
Ο χρόνος δεν υπάρχει.
Τα πάντα στο σύμπαν συμβαίνουν την ίδια στιγμή.
Όμως, τα αντιλαμβανόμαστε διαδοχικά, επειδή έτσι έχουμε μάθει.
Στην πραγματικότητα όμως, κάθε επιλογή γεννά μια νέα πιθανότητα.
Ακόμη κι αν δεν το συνειδητοποιούμε...
οι πράξεις μας επηρεάζουν αναρίθμητους άλλους κόσμους.
Οπότε, αν μετανιώσεις για όσα έκανες...
μπορείς να τα αλλάξεις όλα.
Δεν χρειάζεσαι μια πόρτα...
για να κάνεις την αλλαγή.
Ποτέ δεν τη χρειαζόσουν.
Είναι αργά πια, Ατιγέ.
Είναι πολύ αργά.
Δεν σου μένει πολύς χρόνος.
Έρχονται να σε βρουν.
Να είσαι στην πόρτα όταν ο Σείριος ευθυγραμμιστεί με τον Ήλιο.
Πήγαινε.
Πήγαινε, σε παρακαλώ.
Αγάπη μου.
Ελίφ.
Θέλεις να κάνεις κάτι για τον αδερφό σου;
Ο Ερχάν δεν εκπλήρωσε το χρέος του. Πρέπει να το επωμιστείς εσύ.
Η Ατιγέ χρειάζεται τη βοήθειά σου.
Θα σου τα εξηγήσω όλα.
Θα σου πω πού πήγε η Ατιγέ.
Είναι δικό σου καθήκον τώρα.
Τι πρέπει να κάνω;
Θα σου πω.
Αυτός είναι, κυρία;
Λυπάμαι.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
-Ναι; -Η αποστολή ακυρώνεται, Χάνα.
-Φύγε από εκεί. -Τι;
Φύγε, είπα!
Κάνε άκρη!
Κάνε στην άκρη!
-Γιατί στέκεσαι στον δρόμο; Κάνε πέρα. -Ποιος είσαι;
Κάνε...
Κάνε πέρα. Τώρα.
Ποιος είσαι;
Ερχάν...
θα αποκτήσουμε κόρη.
Αν γυρίσω πίσω,
θα μπορέσω να σε βρω;
Αν καταφέρω να γυρίσω, θα απαλύνω τον πόνο αυτού του κόσμου;
Θα είμαστε ξανά μαζί;
Κατάλαβα.
-Τι να κάνουμε, αρχηγέ; -Ενημέρωσέ τους όλους.
Εντάξει.
Τζεβάτ!
Η σήραγγα άνοιξε.
Να η σήραγγα που έψαχνε, αλλά είναι αργά πια.
Είθε να αναπαύεται εν ειρήνη.
Μαμά...
βρες την Ατιγέ.
Θα με οδηγήσει σ' εσένα.
Πού είναι;
Πού θα τη βρω, Οζάν;
ΑΤΙΓΕ - ΟΥΡΦΑ - ΓΚΕΜΠΕΚΛΙ
Είστε εντάξει, κυρία Σέραπ;
Η Ατιγέ θα τα καταφέρει, Μουσταφά.
Εισέβαλαν στο σπίτι μας όταν ήμουν μικρή.
Η μαμά μου έσωσε εμένα και την αδερφή μου.
Πλαστογράφησε πιστοποιητικά θανάτου.
Ήθελε να μας προστατέψει...
από εκείνους που μας κυνηγούσαν.
Για αυτό είχα πιστοποιητικό θανάτου.
Όλη μου τη ζωή,
μπορούσα να δω την κόρη μου μόνο στα όνειρά μου.
-Έτσι είδα και πώς θα σε συναντούσα. -Ήρθες στο τμήμα.
Πρέπει να ήσουν το πολύ 16 ετών.
Εκεί γνωριστήκαμε.
Το έβλεπα συνεχώς στα όνειρά μου.
Είπαν ότι ήμουν τρελή.
Πώς να το ήξεραν;
Πώς μπορούσαν να ξέρουν...
ότι τα όνειρα είναι εξίσου αληθινά
με τον κόσμο γύρω μας;
Όλη μου τη ζωή,
έψαχνα μια γυναίκα χωρίς να έχω δει ποτέ το πρόσωπό της.
Κι είσαι εσύ.
Αυτή η γυναίκα είσαι εσύ.
Παρακαλώ;
Εντάξει, έρχομαι.
Ο γιος μου...
Οι γιοι μου...
Εγώ σκότωσα τον Ερχάν Κούρτιζ.
Είμαι...
Είμαι υπεύθυνος για τον θάνατο του Οζάν Γιλμάζ.
Και της Τσάνσου.
Και για πολλούς άλλους θανάτους.
Τους θανάτους εγκύων γυναικών...
και των βρεφών τους.
Εγώ είμαι υπεύθυνος για όλα.
Πίσω από όλα αυτά κρύβεται μια οργάνωση.
Κάποτε δούλευα για αυτούς.
Τελείωσαν όλα, όμως.
Τέλος.
Εντάξει. Κλείστε την πόρτα.
Θησαυρέ μου.
Μην το παίρνεις προσωπικά, εντάξει; Είναι καθήκον μου.
Δεν πειράζει, Χάνα.
Το καθήκον είναι πάνω από όλα.
Έτσι δεν είναι;
Αντίο, Σάρνταρ.
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Συγγνώμη. Δεν θα το ξανακάνω.
Μπαμπά!
Είσαι έτοιμη, καρδιά μου;
Πάμε.
-Σταμάτα! Τι κάνεις; -Θα έρθω κι εγώ.
Τα ξέρω όλα.
Ξέρω για ποιους δουλεύει ο άντρας μου. Ξέρω ποια είσαι.
Εσύ θα με πας στον γιο μου.
Όχι, δεν μπορώ. Πηγαίνω εκεί μόνο για να γεννηθούν ξανά παιδιά.
Θα με πας στον γιο μου.
Όχι. Άφησέ με.
Ο γιος μου δεν έκανε τίποτα. Εγώ σε βοήθησα.
Τώρα θα με βοηθήσεις κι εσύ.
Μη!
Ξέρεις πώς είναι να είσαι μητέρα;
Πώς είναι να θάβεις το ίδιο σου το παιδί;
Ειλικρινά, λυπάμαι για τον Οζάν.
Μα δεν μπορείς να τον φέρεις πίσω έτσι.
-Αυτό που συνέβη ήταν γραφτό. -Θα πάω.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το δεχτείς,
αλλά το ταξίδι του δεν τελείωσε.
Δεν αλλάζει αυτό.
Αν δεν με πάρεις μαζί σου, θα μείνουμε κι οι δύο σε αυτήν την κόλαση.
Μέλεκ;
Φύγε. Δεν θέλω να σε βλέπω.
Εσύ φταις για όλα! Φύγε!
Εσύ με μεγάλωσες.
Δεν θυμάμαι τη μαμά μου. Είσαι η πρώτη γυναίκα που αντίκρισα.
Ήσουν το πρότυπό μου.
Ξέρω ότι δεν με αγκάλιαζες ούτε με φιλούσες συχνά.
Μα πάντα σκεφτόμουν
"Δεν θέλει να πληγώσει τον Οζάν, αλλά σίγουρα με αγαπά πολύ.
Το όνομά της σημαίνει 'άγγελος'".
Εντάξει.
Ξέρω ότι ο Οζάν δεν είναι εδώ πια.
Εμείς είμαστε, όμως.
Και σ' αρέσει δεν σ' αρέσει, είμαι κόρη σου.
-Φύγε! -Ατιγέ, ο μπαμπάς μου μού τα είπε όλα.
Αν ισχύει αυτό που λέει, αν υπάρχει έστω και μια ισχνή πιθανότητα,
πρέπει να πας.
Είμαι έγκυος.
Είσαι έγκυος;
Με το μωρό του Οζάν;
Με το μωρό του Οζάν.
Άσε την Ατιγέ να φύγει.
Δεν μένει πολύς χρόνος.
Αν δεν φύγω τώρα, θα είναι πολύ αργά.
Σε παρακαλώ.
Γλυκιά μου Ελίφ.
Έχω τόσα που δεν μπόρεσα να σου πω.
Είσαι η αδερφή μου, όμως. Είσαι όλος μου ο κόσμος.
Αν δεν ιδωθούμε ξανά, να ξέρεις ότι σ' αγαπώ πολύ.
Τότε θα ξανανταμώσουμε αλλού, Ατίκ.
Πήγαινε.
Αν δεις τον αδερφό μου, πες του ότι τον αγαπώ πολύ.
Σε θυμάμαι.
Από χιλιάδες χρόνια πριν.
Ατιγέ!
Όταν χάσαμε ο ένας τον άλλον,
ο παλμός των υδάτων σώπασε.
Οι ποταμοί έπαψαν να ρέουν.
Οι σπόροι έπαψαν να βλασταίνουν στη μήτρα της Γης.
Ατιγέ!
Εσύ κι εγώ.
Γυναίκα και άντρας.
Όταν χωριστήκαμε...
όταν λησμονήσαμε ο ένας τον άλλον...
αφήσαμε πίσω μας εκείνον τον ιερό κήπο.
Ατιγέ!
Όταν καταδικάσαμε στο σκότος τις καρδιές μας,
η Γη στράφηκε εναντίον μας.
Παραδοθήκαμε απόλυτα στη λογική
και σωπάσαμε τις καρδιές μας.
Τότε μαράθηκαν οι καρποί μας κι έπαψαν να γεννιούνται παιδιά.
Ατιγέ...
Ξεχάσαμε ποιοι είμαστε.
Ξεχάσαμε ότι είμαστε ένα.
Όταν επιτέλους θυμηθούμε ο ένας τον άλλο,
θα σμίξουμε ξανά.
Και τότε, σε ένα μέρος δίχως χρόνο, θα επιστρέψουμε ξανά στην αρχή.
-Ατιγέ; -Ερχάν;
Ατιγέ.
-Μου έλειψες τόσο πολύ. -Νόμιζα ότι έπαθες κάτι κακό.
-Μου έλειψες τόσο πολύ. -Κι εμένα.
Ερχάν, υπάρχει ένας άλλος κόσμος.
Η Τσάνσου είναι ζωντανή εκεί, αλλά δεν γεννιούνται μωρά.
Τώρα είσαι εδώ. Το ίδιο κι εγώ.
Ας φύγουμε μαζί.
Έλα.
Τι θα αποφασίσεις αυτήν τη φορά, Ατιγέ;
Γιατί πεθαίνουν οι έγκυες;
Μπορείς να το αλλάξεις αυτό.
Η κόρη σου θα φέρει ελπίδα όταν ευθυγραμμιστούν τα άστρα.
Αυτό το μωρό
είναι η τελευταία ελπίδα για το μέλλον.
Ερχάν...
θα αποκτήσουμε κόρη.
Το ξέρω.
Νομίζω ότι την είδα.
Ξέρεις κάτι, Ατιγέ; Βρήκα...
Βρήκα αυτό το σπήλαιο πολύ πριν τον πατέρα μου.
Και σε πρωτοαντίκρισα πριν πάρα πολύ καιρό.
Πρέπει να φύγω, Ερχάν.
Δεν μπορώ να έρθω μαζί σου.
Γιατί όχι;
Αν γεννήσω την κόρη μου, ίσως υπάρξει ελπίδα για εκείνον τον κόσμο.
-Ίσως τότε οι άλλες γυναίκες να... -Όχι, Ατιγέ.
Όχι, μη γυρίσεις εκεί.
Μείνε εδώ.
Όχι, Ερχάν.
Πιστεύουν σ' εμένα.
Με περιμένουν.
Τώρα ξέρουμε.
-Ξέρουμε για το θαύμα. -Όχι, Ατιγέ.
Δεν υπάρχει χρόνος. Ούτε χωρισμός.
Όλα είναι όπως πρέπει.
Όχι, Ατιγέ. Μη φεύγεις.
Κάποτε ξαναβρεθήκαμε. Θα τα καταφέρουμε ξανά.
Μη φεύγεις, Ατιγέ.
Ατιγέ, μη φεύγεις!
Ατιγέ!
ΣΑΝΛΙΟΥΡΦΑ - ΟΡΕΝΣΙΚ -ΧΑΛΙΛΙΓΕ
Αδάμ και Εύα.
Ιησούς και Μαγδαληνή.
Έλα, μωράκι μου. Έλα.
Ίσις και Όσιρις.
-Έλα. -Όπως και να τους αποκαλούμε...
παραμένουν γυναίκα και άντρας.
Αναζητούσαν ο ένας τον άλλον...
όταν ο χρόνος δεν υπήρχε ακόμα.
Στο τέλος αυτού του ταξιδιού...
όταν βρεθούν...
και κοιταχτούν ξανά στα μάτια...
η Γη...
θα γεννηθεί...
εκ νέου.
Είσαι όλες οι γυναίκες, Ατιγέ.
Θα γίνεις η πνοή κάθε γυναίκας όταν βρεις τον εαυτό σου.
Τώρα τα αθώρητα ξεπροβάλλουν από τα σκοτάδια.
Να είσαι έτοιμη να εξιστορήσεις τα ανεξιστόρητα.
Να είσαι έτοιμη να κατανοήσεις το άγνωστο.
Είναι η σωστή στιγμή.
Έχει έρθει η στιγμή σου.
Έχει έρθει η ώρα να σμίξετε ξανά οι δυο σας επί Γης.
Με ακούτε, γιατρέ;
Μια μέρα, ο γιος μου θα έρθει.
Πού είναι το μωρό μου;
Υποτιτλισμός: Νάσος Πρωτόπαπας