Ah!
Erhan Bey, ne yapıyorsunuz?
-Uzanın lütfen. -İyiyim ben, iyiyim.
Lütfen.
-Erhan Bey, geçmiş olsun. -[Erhan] Sağ olun.
[doktor] Nasılsınız?
İyiyim, çıkmak istiyorum.
Tabii ki çıkacaksınız.
Dikişlerinize bakalım.
Dikişlerin açılmasını istemezsiniz değil mi?
Birazdan emniyetten ifade almak için gelecekler.
[doktor] Biraz daha dinlenin.
Benim hiç vaktim yok.
Hemen çıkmam lazım. Nerede… Eşyalarım nerede?
Bakın Erhan Bey, sizinle açık konuşacağım.
Böbreğinizde ciddi hasar var.
Sizi biraz gözlemlememiz lazım.
Eğer toparlanamazsa ameliyat olmanız gerekebilir.
-Ne yaptınız bana? -Sizi biraz daha tutmak zorundayız.
Erhan Bey, sakin olun.
Ah! Ne yaptınız bana?
[doktor] Sakin.
[Erhan] Atiye.
Gitmenize izin veremem. Üzgünüm.
Atiye.
[doktor] İyileşeceksiniz.
[gerilim müziği yükselir]
[telsiz konuşmaları]
[polis] Serdar Yılmaz, tutuklusun.
[Ozan] Yolun sonuna geldik babacığım.
[kapı kapanır]
Bana anlatacağın çok şey vardır herhâlde.
Değil mi?
Demek kafanı kumdan çıkardın oğlum.
Demek etrafında olup biteni anlamaya karar verdin.
-Ne kadarını duymaya hazırsın peki? -Hepsini.
Her şeyi anlat. Şimdi.
Ozan, biliyor musun?
Şu an belki de ömrümde ilk defa,
ilk defa seninle gurur duyuyorum.
Beni tutuklatmaya cesaret ettin. Bravo.
Seni dinliyorum.
Annen hastaydı.
Çok hastaydı.
İlaçlarını almadığı zaman dengesiz davranırdı.
Hatırlarsan, sürekli karanlık odalara kapardı kendini ve hep,
hep yalnız kalmayı tercih ederdi.
Benim için de çok zordu.
Sen dokuz yaşındaydın.
Öldüğünü günlerce, aylarca kabul edemedin oğlum.
Ve her gece bıkmadan, usanmadan bana sordun
"Baba, baba, annem ne zaman geri gelecek?
Ha? Ne zaman?"
Seni susturmak istedim.
Bana o acıyı tekrar tekrar hatırlattığın için
senden kurtulmak bile istedim.
Neden, biliyor musun?
Neden?
Çünkü sana her baktığımda kendimi suçluyordum.
Sonra onlar beni buldu.
Kim buldu seni?
Kim oldukları önemli değil, ne istedikleri önemliydi.
Benden Atiye denen kızı bulup
takip etmemi istediler.
Vakti gelene kadar.
Neyin vakti gelene kadar baba? Neden?
Çünkü o kız, oğlum,
o kız başka boyutlara açılan bir kapının anahtarı.
[Serdar nefes alır]
Çünkü o kapı giden karımı bana geri getirebilirdi.
Birden şimdiye kadar yaptığım bütün hatalarımı düzeltme şansım doğdu.
[Serdar güler]
Önce ben de inanmadım.
[İngilizce] İmkânsız, hayır.
Ama sonra öyle şeyler yaptılar ki
inanmayı bırak, hayatımı onlara adamak zorunda kaldım.
Hatta onların dillerini bile öğrendim.
Çok güzel baba.
Kafayı yemişsin sen, hastasın.
Serdar Yılmaz.
Ömrün ya hapishanede geçecek ya tımarhanede geçecek.
Oğlum.
Biricik oğlum. Sen hâlâ anlamadın.
Ben birazdan buradan çıkacağım.
Çünkü o kapı açıldı ve ben orada olmalıyım.
Anladın mı?
Sen annemin yokluğunu benim varlığıma tercih ettin.
[kapı kapanır]
[gerilim müziği çalar]
[lamba cızırdar]
[Atiye derin nefes alır]
[Atiye] Ah!
Ah! Benim gitmem lazım.
Bu hâlde çok dayanamazsın Atiye.
Son evredesin.
Önce burnunun kanaması artacak,
sonra kısmi felç başlayacak vücudunda.
Bağışıklık sistemin önce bebeğe sonra da sana saldıracak.
Karnındaki bebek seni gittikçe zehirleyecek…
…ve sonunda iç organların bir bir iflas edecek.
Nereden biliyorsun bunları bu kadar detaylı?
Çünkü bunları biz yaptık.
Ne?
Dünya bu kadar acı çekerken…
…kaynaklar bu kadar tükenmişken…
…nüfusun artmasının önüne geçmek istediler.
Bu savaş bugün başlamadı Atiye.
Hep vardı, hep de olacak.
Artık değişmesinin zamanı gelmedi mi?
Yetmez mi?
Sen yorgun değil misin?
Hem yorgunsun hem pişmansın. Ha? İtiraf et.
Ölmeme neden izin vermedin?
Sen haklıydın.
Seninle ben aynıyız.
Sana zarar vermek, kendime zarar vermek olurdu.
Önce senin kız kardeşini, sonra sevdiğin adamı öldürdüm.
Beni neden bağışlıyorsun?
Belki senin de vardır bağışlamak istediğin biri.
Baban, mesela.
[Atiye iç çeker]
Ölüm sadece bir geçiş.
Zaman diye bir şey yok.
Aslında evrende her şey aynı anda olup biter.
Sadece biz onu sıralı algılarız çünkü bunu böyle öğrenmişizdir.
Ama aslında yaptığımız her seçim yeni bir olasılık açar.
Ve biz farkında olmasak da
zamansız bir yerlerde her şeyi etkileriz.
Yani hâlâ pişman olabilirsin…
…ve bu her şeyi değiştirir.
Bir şeyleri değiştirmek için
bir kapıya ihtiyacın yok.
Hiçbir zaman olmadı.
Artık çok geç Atiye.
Çok geç.
Çok vaktin yok.
Senin için geliyorlar.
Sirius güneşle aynı hizaya geldiğinde orada olmalısın.
Git.
Git lütfen.
[tempolu gerilim müziği çalar]
[ambulans sireni çalar]
Kızım.
Abin için bir şey yapmak ister misin?
Erhan'ın yarım kalan bir vazifesi vardı.
O artık senin vazifen.
Atiye'nin senin yardımına ihtiyacı var.
[gerilim müziği çalar]
Sana her şeyi anlatacağım.
Atiye'nin nereye gittiğini de söyleyeceğim.
Elif, bu artık senin vazifen.
Ne yapacağım?
Anlatacağım.
[duygusal müzik çalar]
[erkek] Hanımefendi, o mu?
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
[gerilim müziği çalar]
-Evet? -[Serdar] Görev iptal Hannah.
-Çık oradan. -Ne?
[Serdar] Çık dedim!
[geleneksel müzik çalar]
[Erhan nefes alır]
Çekilsene!
[Erhan acıyla inler]
Çekilsene!
Ne yapıyorsun yolun ortasında? Çekil.
Sen kimsin?
Sen… Sen çekil bakayım yolun kenarına.
[uğultular yükselir]
Sen kimsin?
[gizemli bir müzik çalar]
[Atiye] Erhan…
Bizim bir kızımız olacak.
[gizemli ve hüzünlü müzik çalar]
[Atiye] Geri dönsem seni bulabilir miyim?
Geri dönebilirsem buradaki acıyı dindirebilir miyim?
Biz yeniden kavuşabilir miyiz birbirimize?
[yer titrer]
Anladım.
Amirim, ne yapalım?
Sen herkese haber ver.
Tamam.
[işçi] Cevat!
[işçi] Tünel açıldı.
Yıllardır aradığı tünel sonunda açıldı ama çok geç.
[erkek] Başımız sağ olsun.
[tempolu geleneksel müzik çalar]
[gerilim müziği çalar]
[Ozan] Anne…
Atiye'yi bul.
Beni sana o götürecek.
Nerede?
Atiye'yi nerede bulacağım Ozan?
[kapı kapanır]
Serap Hanım, iyi misiniz?
Atiye başarmak üzere Mustafa.
Ben küçükken evimizi bastılar.
Annem, kardeşimle beni zor kaçırdı.
Sonra da ölüm belgelerini ayarladı…
…bizi korumak için.
Bizi, peşimizdekilerden korumak için.
O yüzden ölüm belgem vardı.
Ben hayatım boyunca kızımı sadece rüyalarımda gördüm.
Seninle nasıl tanıştığımızı da.
Karakola gelmiştiniz.
Sen 16 yaşında vardın ya da yoktun.
Orada tanışmıştık.
Ben de hep bunu gördüm düşümde.
Bana deli dediler.
Nereden bilsinler?
Rüyaların da burası kadar…
…şimdi kadar hakikat olduğunu nereden bilsinler?
Ben hayatım boyunca
hiç yüzünü görmediğim kadını aradım durdum.
Sensin o.
O kadın sensin.
[telefon titrer]
Evet?
Tamam, geliyorum ben şimdi.
[kapı açılır]
[nefes alır]
Oğlum.
Oğullarım.
Erhan Kurtiz'i ben öldürdüm.
Oğlumun,
Ozan Yılmaz'ın ölümünden de ben mesulüm.
Sonra Cansu…
…ve başka ölümlerden.
Hamile kadınların,
bebeklerin…
…hepsinin ölümünden ben mesulüm.
Bütün bunların arkasında bir örgüt var.
Onlar için çalıştım.
Ama bitti.
[Serdar derin nefes alıp verir]
Bitti.
Tamamdır, kapat kapıyı.
[gerilim müziği çalar]
[gerilim müziğinin temposu artar]
[Serdar nefes almakta zorlanır]
[Almanca] Tatlım.
Kişisel algılama, olur mu?
Görev.
Rica ederim Hannah.
Görev her zaman her şeyden daha önemli,
değil mi?
Güle güle Serdar.
[Serdar'ın nefesi tıkanır]
[gerilim müziği çalar]
[kapak açılır]
Baba? Babacığım!
Özür dilerim. Bir daha yapmayacağım.
Babam!
Hazır mısın kızım?
Gidiyoruz.
-Dur, ne yapıyorsun? -Beni de götürüyorsun.
-[Atiye nefes verir] -Her şeyi biliyorum.
Kocamın kim için çalıştığını, burayla bağlantısını, senin kim olduğunu.
Beni oğluma ulaştıracak tek kişi sensin.
Yapamam. Benim oraya gitmekteki tek amacım bebeklerin yeniden doğabilmesi.
Beni oğluma götüreceksin.
Hayır, lütfen çöz şunu.
Oğlumun bir suçu yoktu.
Ben sana yardım ettim. Şimdi sen bana yardım edeceksin.
Yapma!
Anne olmak ne demek biliyor musun?
Gözünden sakındığın evladını toprağa vermek.
[gerilim müziği çalar]
Bak, Ozan için çok üzgünüm.
Ama inan, onu geri getirmenin yolu bu değil.
Her şey olması gerektiği için böyle oldu.
Gidiyorum.
Biliyorum, şimdi sana kabul etmesi çok zor geliyor
ama onun yolculuğu devam ediyor.
Ve biz onu değiştiremeyiz.
Ya oraya benimle gidersin ya da ikimiz de bu cehennemin içinde kalırız.
[Elif] Melek Anne?
Çekil git, gözüm görmesin seni.
Her şey senin yüzünden oldu! Git buradan!
Beni sen büyüttün.
Annemi hatırlamıyorum.
Gözümü ilk açtığımda gördüğüm kadın sendin.
Sen benim idolümdün.
Tamam, kabul,
öyle çok kucağına falan almıyordun,
öpmüyordun da ama ben içinden hep diyordum ki
"Ozan gücenmesin diye sevmiyor
yoksa Melek anne beni çok seviyor.
Bir kere onun ismi Melek."
[Melek iç çeker]
Tamam, biliyorum. Ozan artık yok.
Ama biz buradayız.
Sen istesen de istemesen de ben senin kızınım.
[Melek ağlar]
-Git, git. -Atiye, babam her şeyi anlattı.
Eğer söylediklerinde doğruysa, tek bir ihtimal bile varsa
senin oraya gitmen lazım.
Hamileyim.
Hamile misin?
[Melek] Ozan'ın bebeği mi?
Ozan'ın bebeği.
Atiye'yi bırak gitsin.
Vakit daraldı.
Şimdi gitmezsem her şey için çok geç olacak. Lütfen.
[Melek iç çeker]
Elifçiğim.
Ah, sana anlatamadığım ne çok şey var.
Ama şunu bil, sen benim kardeşimsin ve bir tanemsin.
[Atiye] Bir daha hiç görüşemesek de ikinizi de çok seviyorum.
O zaman başka bir yerde buluşuruz Atik.
Git hadi.
Abimi görürsen onu çok sevdiğimi söyle, olur mu?
[Melek iç çeker]
[tempolu gerilim müziği çalar]
[Atiye] Seni hatırlıyorum.
Bin yıllar öncesinden hatırlıyorum.
[Erhan] Atiye?
Atiye?
[Atiye] Biz ne vakit kaybettik birbirimizi,
o vakit durdu suyun kalp atışı.
Dereler vazgeçti akmaktan.
Toprağın rahminde tohumlar filizlenmez oldu.
Atiye!
[Atiye] Sen ve ben.
Kadın ve erkek.
Biz ne vakit ayrı düştük,
ne vakit unuttuk birbirimizi…
o vakit çıktık o kutsal bahçeden.
[Erhan nefes nefese kalır]
Atiye?
[Atiye] Ne vakit hapsettik kalplerimizi karanlığa,
o vakit küstü toprak.
[Erhan] Ah!
[Atiye] Ve zihnimiz ele geçirdi bizi.
Ve biz susturduk kalplerimizi.
O vakit öldü meyvelerimiz.
Doğmaz oldu bebekler.
Atiye.
[Atiye] Unuttuk kim olduğumuzu.
Unuttuk bir olduğumuzu.
[duygusal müzik çalar]
[müzik temposu yükselir]
[Erhan zorlanarak nefes alır]
Biz ne vakit hatırlarız birbirimizi,
o vakit birleşiriz.
O vakit zamansız bir yerde biz en başlangıca döneriz.
-Atiye? -Erhan!
Atiye.
-Seni çok özledim. -Sana bir şey oldu zannettim.
-Çok özledim seni. -Ben de.
Erhan, başka bir yer var.
Cansu orada yaşıyor ama bebekler doğmuyor.
Sen şimdi buradasın. Ben de buradayım.
Hadi çıkalım beraber. Ha?
Hadi.
[anima] Bu sefer neye karar vereceksin Atiye?
[Atiye] Neden hamile kadınlar ölüyor?
[anima] Bunu değiştirebilirsin.
[Serap] Yıldızlar bir araya geldiğinde kızın herkesin umudu olacak.
Bu bebek geleceğin son şansı Atiye.
Erhan…
Bizim bir kızımız olacak.
Biliyorum, ben onu gördüm galiba.
Atiye, biliyor musun? Ben…
Ben bu mağarayı babamdan çok önce buldum.
Ve seni de çok, çok önceden gördüm.
Benim gitmem lazım Erhan.
Ben seninle gelemem.
Sebep?
Eğer ben kızımı doğurabilirsem orada bir umut olacak.
-Belki o zaman diğer kadınlar… -Atiye. Hayır Atiye.
Hayır, oraya, oraya gitme.
Burada kal.
Hayır Erhan.
Bana inanıyorlar.
Beni bekliyorlar.
Artık biliyoruz.
-Mucizeyi biliyoruz. -Atiye, hayır.
Zaman yok, ayrılık yok.
Her şey olması gerektiği gibi.
Hayır Atiye, gitme.
Biz bir kere buluştuk, yine buluşuruz.
Atiye, gitme.
[Erhan] Atiye, gitme!
Atiye!
[hüzünlü müzik çalar]
[Erhan ağlar]
Ah!
Adem ve Havva.
İsa ve Magdalena.
[Seher] Hadi, hadi.
-[Zühre] İsis ve Osiris. -Hadi.
İsimleri ne olursa olsun
kadın ve erkek.
Zamansız bir zamandan beri birbirlerini aradılar.
İşte bu yolculuğun sonunda
onların kavuşması
göz göze bakmasıyla
doğacak tekrar yeryüzü.
[Serap] Sen her kadınsın Atiye.
Sen kendine kavuştuğunda her kadının nefesi oldun.
Artık karanlıktan çıkıyor görünmez olan.
Anlatılmamışı anlatmaya hazır ol.
Bilinmeyeni anlamaya hazır ol.
Şimdi tam zamanı.
Şimdi senin zamanın.
Şimdi yeryüzünde birleşmenizin zamanı.
[bebek ağlar]
[duygusal geleneksel müzik çalar]
Beni duyuyor musun doktor?
Oğlum bir gün gelecek.
[Melek güler]
[tempolu gerilim müziği yükselir]
[kapı açılır]
[bebek ağlar]
[karga öter]
[duygusal müzik çalar]
[bebek ağlar]
[karga öter]
[rock müzik çalar]
[bebek ağlar]
Bebeğim nerede?
[nefes verir]
[kesik kesik sinyal gelir]
[kesik kesik konuşmalar gelir]