NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry, jest 9:00, a to wiadomości.
Przyszła matka Emine Alkın mieszkająca w Urfie
źle się poczuła i zabrano ją wczoraj do szpitala.
- Obiecująca ciąża Emine... - Gdzie ty jesteś, Ozan?
- No gdzie? - ...dała ludziom nadzieję.
Specjaliści nie skomentowali śmierci Emine i jej dziecka.
Wciąż bada się te nieznane przyczyny śmierci.
Kobiety domagają się dalszych badań naukowych,
by zrozumieć przyczynę tych śmierci.
Ogłosiły w mediach społecznościowych, że nigdy nie stracą nadziei.
To są wiadomości.
Ozan wciąż się nie odzywa.
Nie wziął telefonu.
Ale zadzwoniłby, gdyby chciał, nie?
Bóg wie gdzie jest.
Wciąż cię mdli? Jak się czujesz? W porządku?
Tak, to nic takiego. Pewnie się czymś podtrułam.
Nie jesteś w ciąży?
Nie.
Wczoraj ty też się martwiłaś.
Więc istnieje taka możliwość.
Jest ktoś, ale nie chcesz powiedzieć.
Tak, ale teraz nie możemy być razem.
W takim razie jest idiotą, że stracił taką kobietę, jak ty.
A sama sobie tego nie mówisz?
Mamo?
Atiye?
Mamo!
Dzień dobry.
Muszę cię o coś spytać.
Wybaczyłabyś komuś, kto okłamywał cię przez lata?
Dlaczego o to pytasz?
Odpowiedz.
Zależy od tego, jaką miał motywację.
Może to był ważny powód.
Co usprawiedliwia takie kłamstwo?
Skąd te pytania?
Mój ojciec żyje.
Co?
Nie mów Elif.
Dobrze, ale jak to możliwe? Gdzie był cały ten czas?
Nie wiem.
I nie chcę wiedzieć.
Poświęciłem życie na szukanie tego, w co wierzył.
Teraz nawet nie wiem, czy to wciąż ma znaczenie.
Nie mogę...
wybaczyć człowiekowi,
który zrobił to mnie i siostrze.
Nie obwiniaj się.
Kto jeszcze o tym wie?
Tu sprawa robi się dziwna.
Wie Atiye.
Atiye?
Tak? Murat?
Miałem dzwonić. Masz wyniki?
Co?
Niemożliwe. Jesteś pewien?
Już jadę.
Dobrze.
Erhan?
Stało się coś wyjątkowego. Lecę. Później ci opowiem.
Dobrze.
Brawo. Odkryliśmy, kim jest ten człowiek.
Jakieś wieści o Serap?
Ze szpitala zabrał ją policjant, Mustafa,
ale jej imienia nie ma w rejestrach.
Znajdź ją. Powinnaś działać szybciej.
Serdar?
Nie mogę dodzwonić się do Ozana. Nie wrócił, telefon nie działa.
- Pewnie gdzieś zapił. - Nigdy nie wyłącza telefonu.
Coś musiało się stać.
Więc... Poczekaj.
Kto to?
Halo?
- To ja. - Chodzi o Ozana?
- Naprawdę? - Kto to?
Dobrze.
Dziękuję.
Co się stało?
Wczoraj u Elif słychać było kłótnię.
- Właściciel widział, jak Ozan wychodzi. - Z jej mieszkania?
Pani Serap?
Przyniosłem coś na śniadanie. Zjedzmy.
I chcę z panią o czymś porozmawiać.
Pani Serap?
DZIĘKUJĘ. MUSZĘ IŚĆ. PROSZĘ ZAJĄĆ SIĘ ATIYE.
DLA ATIYE
Bóg nas nie opuścił.
Prawda?
Tak, panie Mustafo?
Dobrze, już jadę.
Elif, otwórz drzwi! Otwieraj!
Wiesz, gdzie jest Ozan?
Co? Nie. Co jest?
Co się wczoraj stało? Pokłóciliście się?
- To nic takiego. - Dla nas to ważne!
O co się kłóciliście?
Czy coś się stało?
- Skąd te pytania? - Nie możemy go złapać.
Nie wrócił wczoraj do domu i się nie odezwał.
No tak, nie da się go złapać.
Bo zostawił telefon.
Dlaczego się pokłóciliście? Odpowiedz.
- Mieliśmy wam powiedzieć. - O czym?
- Mów! - Wyrzuć to z siebie!
- Co mieliście powiedzieć? - Nie kryguj się, tylko mów!
Jesteśmy razem.
Co? Jak to razem?
Co masz na myśli, kochanie?
Dorastaliście razem jak rodzeństwo.
Wcale nie. Zakochaliśmy się w sobie.
Jesteśmy parą od trzech lat.
Słucham?
Zawsze chciałam się przyznać, ale Ozan bał się waszej reakcji.
Pokłóciliśmy się o to wczoraj. Wkurzył się i wyszedł.
Przepraszam.
Przepraszasz?
Udawaliście przez te wszystkie lata.
Czekaj. Był pijany?
- Trochę. - Jeździł po alkoholu?
Ja...
Myślicie, że stało cię coś złego?
- Rozczarowałaś mnie. - Melek...
Módlmy się, żeby był bezpieczny.
Zaczekaj! Zaraz...
Boże.
- Murat, będę za dziesięć minut. - Nie ma po co.
- W labie wybuchł pożar. - Co?
Zbadałem skałę w maszynie. Stanęła w ogniu.
Nic nie zostało.
Czy ty wiesz, co mówisz?
Kamień, który miał 16 000 lat zniknął?
Też tego nie rozumiem. Roztopił się.
Może profesor Öner miał rację?
Kamień miał zmienić oblicze świata, a patrz, co się stało!
Gdzie pan go znalazł?
Nie ja go znalazłem.
A kto?
Ludzie w tę i z powrotem
przechodzą przez bramę, w której stykają się światy.
Drzwi obracają się i otwierają.
Nie wracaj do snu.
Muszę znaleźć mamę.
Usiądź, kochana. Nigdzie nie idziesz, siadaj.
Teraz wszystko mi opowiesz.
Niby co?
Powiedziałaś mi wiele kłamstw, odkąd się poznaliśmy.
Serap Altın nie jest twoją mamą.
Nie ma śladu, że kiedykolwiek rodziła. Wiesz dlaczego?
Dlaczego?
Bo zmarła, gdy miała 16 lat.
Dokumentacja szpitalna twojej mamy jest fałszywa.
Jeśli jest twoją mamą. To też zagadka.
Powiesz mi teraz prawdę?
Mogę odebrać?
Tak, Elif?
Atiye...
Ozan zaginął. Może mieć kłopoty.
- Jego rodzina też nic nie wie. - Czekaj, spokojnie.
Gdy wychodził, był pijany. Mógł mieć wypadek.
Niemożliwe, powiadomiono by nas.
To moja wina. Wyszedł, bo był na mnie zły.
Nie przeżyję, jeśli coś mu się stanie.
Jestem z kimś, kto może nam pomóc. Oddzwonię, dobrze?
To już ostatnia przysługa.
Dzień dobry, komendant Mustafa Özgürsoy.
Jestem Serdar Yılmaz. Dzień dobry.
Dziękuję.
Zgłosił pan zaginięcie syna. Przejąłem tę sprawę.
Chcę zadań panu kilka pytań.
Dobrze.
Jeszcze nie znaleźliśmy jego auta. Nie trafił też do szpitala.
I nie zgłoszono żadnych wypadków.
Czy to może być porwanie? Miał wrogów?
Nie sądzę.
Wszyscy nas raczej kochają i szanują.
Dobrze. Czy pana żona ma wrogów?
Może wśród pacjentów albo ich bliskich?
Może pan odpowie na to pytanie.
Wypuścił pan ze szpitala pacjentkę o imieniu Serap, prawda?
Tak, na przesłuchanie.
Gdzie teraz jest?
Wypuściliśmy ją po spisaniu zeznań. Nie wiem, gdzie jest.
Mogę spytać, czego dotyczyło przesłuchanie?
Panie Serdar, to śledztwo,
nie mogę o nim mówić.
Żeby było jasne,
wie pan, że ktoś z koneksjami ma też wielu wrogów.
Jeśli pamięta pan imię kogokolwiek, kto mógłby pana zranić,
proszę dzwonić na ten numer.
Miłego dnia.
Chwileczkę.
Może ma pan rację.
Podejrzewam kogoś.
Kogo?
Atiye Özgürsoy.
Proszę znaleźć tę dziewczynę.
Nie wracaj do snu.
NIE WRACAJ DO SNU
LOŻA HATUNIYE
NIE WRACAJ DO SNU RUMI
Osoba, do której dzwonisz, jest w tym momencie nieosiągalna.
NIE WRACAJ DO SNU RUMI
Wiesz, czemu macierzyństwo jest święte?
Mamo!
Co tu robisz?
Czekałam na ciebie.
Jestem...
Wiem.
To dar.
Dar od Boga.
Jak ją obronię?
Ciężarne kobiety umierają.
Wzgórze ochroni cud, który w nim jest.
Musisz chronić cud w sobie.
Nie jestem gotowa. Bardzo się boję.
Bóg nas nie przeciąża.
Ziarno wie, że zostanie drzewem.
Ziemia wie, jak je chronić, aż zapuści korzenie.
Deszcz wie, że musi je karmić, aż zakwitnie.
A słońce smyra je ogniem życia,
aż urośnie i stanie się silne.
Wiesz to.
Jesteś tu z jakiegoś powodu.
Twoja córka da wszystkim nadzieję, gdy ułożą się gwiazdy.
Uwierz w to. Nie zwątpij nawet na chwilę.
To dziecko jest ostatnią szansą przyszłości.
Dzięki temu ziarnu wszystko się zazieleni.
Masz mało czasu. Musisz wybudzić Erhana ze snu.
Poszedł własną ścieżką.
Jeszcze jej nie znalazł. Twoja gwiazda będzie dla niego światłem.
A twoja ścieżka jest tam, gdzie ziemia spotyka się z niebem.
A gdy nadejdzie pora, oboje zalśnicie na niebie.
Mamo!
Nie idź. Nie zostawiaj mnie samej.
Nie jesteś już sama.
Elif, gdzie Atiye? Atiye?
Atiye?
Nie ma jej tu?
Co z nią? Chyba nie słyszałeś.
O czym? Co się stało?
Cholera! Gdzie ty jesteś?
ODMOWA DOSTĘPU
Kochanie.
Dlaczego wybrał Elif, skoro na świecie jest tyle dziewczyn?
Jak myślisz?
- Jak to? - „Jak to?”
Elif jest siostrą Erhana.
Ozan zawsze był o niego zazdrosny.
Chciał być taki jak on. Nigdy nie zdobył twojej aprobaty.
Więc wybrał kogoś, kto go docenił. To była Elif.
Może tak chciał pokonać Erhana. Nie wiem.
A ty, Serdar? Dlaczego wybrałeś Erhana?
To nieprawda. Jesteś zdenerwowana.
Przez lata podążałeś za niemożliwym marzeniem Erhana.
Choć raz mogłeś spytać, o czym marzy nasz syn.
To nieprawda!
Zawsze go wspierałem. Miał to, czego chciał.
Nie wybaczę sobie, jeśli coś mu się stanie.
Nie mogłabym.
Kochanie.
Słonko.
Proszę.
Nie mogłabym!
Nigdy bym sobie nie wybaczyła.
Jak mogłaś to zrobić?
Jak mogłaś ukrywać to przede mną przez tyle lat?
Chciałam ci powiedzieć, ale Ozan nie był gotowy.
No pewnie!
Jaką relację można zbudować z takim człowiekiem?
Miłość...
Jest lekkomyślny, na niczym mu nie zależy.
- Miało mu zależeć na tobie? - A ty?
Dbasz o ludzi, którzy cię otaczają?
Mój ukochany zaginął.
Twój brat. Nie zastanawiasz się, gdzie jest?
Nie, bo nie zaginął!
Chce zwrócić na siebie uwagę! Wróci!
Zwrócić uwagę...
Ozan i ja nigdy nie byliśmy tak ważni, jak gleba i kamienie w Urfie.
Może dlatego zwróciliśmy na siebie uwagę.
Może się uzupełniamy.
- To twoja wymówka? - A jaka jest twoja?
Nie było cię, gdy cię potrzebowałam.
Pracowałeś przy skałach. Nie zaprzeczaj.
Kopałem tam trzy lata, by oczyścić imię ojca.
Gdyby tata żył, powiedziałby ci, że masz opiekować się mną!
Bo cię potrzebowałam!
Elif!
Więcej mi nie kłam.
Atiye!
W porządku?
Tak.
Na pewno?
Przyszedłem do ciebie.
O co chodzi?
Gdzie znalazłaś kamień?
A co?
Bo ma 16 000 lat. Wiesz, co to oznacza?
Świątynie tam są. Może nie tylko one.
Nie rozumiem. Kopię tam od lat.
Gdzie znalazłaś ten kamień?
Może on znalazł mnie. Tak jak ja ciebie.
No dobrze, to zrobimy tak. Szykuj się.
Wieczorem jedziemy do Urfy i pokażesz mi, gdzie znalazłaś kamień.
Dobrze, ale najpierw pojedziesz ze mną do Kapadocji.
- Ale tym razem nikomu nie mów. - To szaleństwo.
Przemyśl to.
Jeśli chcesz pojechać, bądź w parku na rogu o 9:00.
Skąd...?
Skąd się wzięłaś, Atiye?
Stoisz po stronie Elif, mojego taty.
Nawet Serdar cię zna.
Postawiłaś życie wszystkich na głowie.
Nie martw się o to, że twoje życie staje na głowie.
Skąd wiesz, że odmienione życie nie będzie lepsze?
Shams-i Tabrizi.
Wciąż nic nie wiadomo?
Mój brat o ciebie pytał.
Matka Ozana też.
O co chodzi, Atiye? Wiesz coś, czego nie wiem?
Tak, wiem, ale nie jesteś gotowa, by to usłyszeć.
Co to ma znaczyć?
Halo?
Atiye, gdzie jesteś?
- W domu, o co chodzi? - Przyjedź na komisariat.
- Po co? - Dowiesz się na miejscu.
Dobrze.
Muszę iść.
Dokąd?
Powiedzmy, że w miejsce, w którym muszę być.
A ty bądź silna pod moją nieobecność.
Musisz wierzyć, że wszystko się ułoży.
Tato! Pomocy! Tato!
Jest tam ktoś? Tato! Czy ktoś tam jest?
Pomocy! Tato!
Wciąż nic?
Stało się wszystko, co powiedziała.
„Uważaj na swojego syna”.
O czym ty mówisz?
O Serap.
Ona wie, co widziałam we śnie.
Wiesz, co mi powiedziała?
Powiedziała, że wie, co się stanie, bo już to przeżyła.
Umysł nie wie czegoś, czego nie doświadczył.
Wszystko ukryte jest w szufladach naszej pamięci.
Powiedziała, że dlatego widzimy ich w snach.
Nie wiem dlaczego, ale mam od lat ten sam koszmar.
Skąd mogła wiedzieć?
Co widzisz?
Że się zabijam.
Serdar.
Oddychaj, Serdar! Nie wstrzymuj oddechu. Proszę.
Nie wstrzymuj. Oddychaj, powoli.
Nigdy więcej... czegoś takiego nie mów. Nigdy!
Jesteś dla mnie wszystkim.
Melek.
Mogę nie oddychać, ale nie zniosę braku twojego oddechu.
Nie zniosę.
Znajdę Ozana, obiecuję.
- Obiecuję. - Dobrze.
Ale zostań z nami.
- Mówiła, dokąd idzie? - Nie.
Dlaczego jej pan szuka?
Daj znać, jeśli zadzwoni albo powie, gdzie jest, dobrze?
Znajdź dla mnie Atiye Özgürsoy.
Ma kłopoty?
Nie, ale będzie miała, jeśli jej nie znajdę.
Zadzwoń na ten numer, jeśli się czegoś dowiesz.
- Dobrze? - Tak.
Proszę pani! Wszystko dobrze?
Erhan tu jest, nie mogę rozmawiać.
Posłuchaj mnie.
Znajdź Atiye i przyprowadź ją do mnie.
Nie wkręcaj mnie w to!
Rób, co mówię!
Ma wysokie ciśnienie.
Puls 130. Gorączkuje.
Jestem doktor Gözde. Jest pani w szpitalu.
Pamięta pani, co się stało?
Zrobiło się ciemno przed oczami.
Miała pani mdłości? Wymioty?
Zróbmy USG, może być w ciąży.
CYWILIZACJE ANATOLII I HISTORIA CZŁOWIEKA
SPIS TREŚCI
„Siła magnetyczna Anatolii”.
Strona 98...
„Z Göbekli Tepe rozchodzą się
tunele energii świata. Mogę udowodnić,
że kamienie, które są pod ziemią, emitują energię o wysokiej częstotliwości,
że 21 pierwiastków z tych skał nie jest z tego świata
i że wpływają one na obiekty żywe i nieożywione”.
OŚ OBROTU – OŚ MAGNETYCZNA
Nie mogę znów tam wrócić.
Da się ją zidentyfikować?
Nie ma przy sobie dowodu, ale w torebce był numer policjanta.
Policja pewnie dała mu znać.
Przygotujcie ją do aborcji.
Może jeszcze poczekamy?
Na co? Aż umrze? Przygotuj ją.
Nie.
Zaufaj Atiye. Zaprowadzi cię do tego, czego szukasz.
To szaleństwo. Jakieś bzdury.
- Nie może pani wyjść! - Mogę.
Zgłoszę to pani doktor.
Musimy dać dziecku szansę.
Nie rozumie pani? Jeśli dziecko się urodzi, pani umrze.
Codziennie zjawia się tu mnóstwo takich kobiet.
Żadna nie chce się pozbyć dziecka.
Ale wie pani, jak kończą?
To dziecko musi się urodzić.
Proszę mi pomóc.
Serdar!
Osoba, do której...
Serdar?
Dostałam SMS-a od Ozana, ale jego telefon jest wyłączony.
Patrz.
„Mamo, nie martw się o mnie. Muszę być chwilę sam.
Jestem za granicą”.
Dzięki Bogu.
Skopiował kartę SIM na inny telefon.
Skopiował ją na nowy telefon.
Mówiłem ci.
Nic się mu nie stało.
Zabiję go, jak wróci.
Dzięki Bogu.
Gdzie jesteś, Atiye?
POGOTOWIE
Co pan robi?
Jestem policjantem. Szukam Atiye Özgürsoy.
Wyłącz telefon i jedź!
Dlaczego?
Wyłącz go i gaz do dechy.
- Powiesz, co się dzieje? - Tak, jedź.
Minęliśmy się z nią. Uciekła.
Znajdź ją za wszelką cenę.
Od tego zależy to, czy odzyskam syna.
Powiedz, że zrozumiałaś!
Co to było? Też to widziałaś?
Niby co takiego?
Nic.
Napisy: Marta Przepiórkowska