NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Myślałaś kiedyś, że się zgubiłaś?
Że nie wiesz, dokąd idziesz
ani skąd przyszłaś?
Zapytałaś kiedyś samej siebie, kim jesteś?
Co powinnaś pamiętać?
Jakie jest twoje najgłębsze pragnienie?
Na pewno masz takie pragnienie...
bo wszyscy je mamy.
Nauczyłam się, że musimy wierzyć w cuda.
Że wystarczy tylko zrobić krok.
Gdy przestaniesz walczyć z sercem i się poddasz,
zobaczysz, że nawet najbardziej bolesne doświadczenie jest darem.
Krok, który stawiasz, by uciec od bólu, może doprowadzić cię do granicy.
A gdy ją przekroczysz,
nigdy już nie zaśniesz.
Niemożliwe!
POPRZEDNIEGO DNIA
Cansu.
Wybacz, chyba mnie z kimś pomyliłaś. Jestem Elif.
Elif?
Przepraszam, jestem zajęta. Miłego dnia.
WENUS ELIFF
Wybacz, czy to Merve cię przysłała? Do pracy?
Nic nie mówisz? Zamknęłam ci drzwi przed nosem jak idiotka. Chodź.
Jesteś blada. Napijesz się czegoś?
- Wody, jeśli masz. - Przyniosę.
Przepraszam. Nazwałaś mnie Cansu i wytrąciło mnie to z równowagi.
Też przepraszam, to moja wina.
Zdarza się.
- Dzięki. - Proszę.
Merve powiedziała ci o warunkach pracy?
Ale możesz powtórzyć.
Dobrze.
Muszę przygotować kolekcję, ale asystentka się zwolniła.
Więc potrzebna mi taka, która szyje i rysuje.
Czym się zajmujesz? Z kim pracowałaś?
Maluję. Miałam ostatnio wystawę.
Pracowałaś kiedyś w branży modowej?
Tak, znam się na modzie. Mogę rysować.
Świetnie! Mam tonę zamówień, potrzebuję zaufanej osoby.
Możesz mi ufać.
Też tak czuję.
No dobra...
A ile chcesz zarabiać? Co proponujesz?
Nieistotne, dostosuję się do ciebie.
Dobra.
Mój brat.
Erhan.
To umowa stoi.
Zaczniesz od poniedziałku.
Dobrze.
Gdzie mówiłaś, że mieszkasz?
To trochę skomplikowane.
Skoro będziemy pracować do późna, możesz spać na kanapie,
jeśli ci to pasuje.
Dobrze.
Świetnie.
Nie przedstawiłaś się. Zacznijmy od początku. Jestem Elif.
Zacznijmy od początku. Atiye.
Bardzo ci dziękuję.
Potrzebuję tej pracy.
Ozan!
Atiye.
Miło mi.
Poznaliśmy się już kiedyś?
Nie. Nie sądzę.
Do poniedziałku.
Na razie.
Dziękuję za ten cud.
To kolejna możliwość.
Wygląda ciekawie.
- Jak się nazywała? - Atiye.
Niezła z niej ekscentryczka.
Przytuliła mnie, gdy tylko jej otworzyłam.
Poczułam do niej przypływ sympatii. Lubię ją.
Co było tak pilne? Po co dzwoniłaś?
Tylko tak mogłam cię zwabić.
- Wzięłaś pigułkę? - Tak.
WEŹ PIGUŁKĘ
Stosowanie pigułek i ogólnie antykoncepcji jest kluczowe.
Parki i szkoły są puste.
Nie urodzily się żadne dzieci.
Specjalistów niepokoi spadek liczby urodzeń w ostatnich 15 latach.
Jest z nami nasz gość, doktor Ayça Pamir.
Dlaczego ciężarne kobiety umierają?
Dziecko w łonie matki uszkadza jej układ odpornościowy.
Zrobi pan głośniej?
...krwawienie z nosa, problemy ze wzrokiem i słuchem.
Lekarze nie potrafią sobie poradzić z problemem śmierci ciężarnych.
Zajście w ciążę jest śmiertelnym ryzykiem, póki nie znajdziemy rozwiązania.
Czy jeśli tak się nie stanie, ludzkości będzie groziło wyginięcie?
Niestety tak.
Jeśli niemowlę symbolizuje nadzieję, to może Stwórca nas opuścił?
KOÇLAR APT Nr 25
Tak? Kogo pani szuka?
Rodziny, Serap i Mustafy Özgürsoyów. Ale...
Pan Mustafa wyprowadził się wieki temu.
Zna pani jego nowy adres?
Przykro mi, nie mam pieniędzy, rodziny nie ma w domu.
To nic. Jeśli ma pani nowy adres, zawiozę panią.
Może ludzkość wymiera, ale ja jeszcze żyję. Jedźmy.
Dziękuję.
- Tata? - Kogo tu pani szuka?
Wszytko dobrze?
Nie, wcale nie.
Proszę wejść, dam pani wodę.
Proszę, zapraszam.
Tam, proszę.
Pani siada, przyniosę wodę.
- Proszę. - Dziękuję.
Gdzie mama?
Słucham?
Naprawdę mnie nie poznałeś.
Chyba się pani coś pomieszało. Nigdy pani nie widziałem.
Jak się pani nazywa?
Atiye Özgürsoy.
Özgürsoy? Przyszła tu pani, bo mamy podobnie na nazwisko?
Gdzie twoja żona?
Wyglądam, jakbym ją miał? Proszę spojrzeć na ten bałagan. Nie ożeniłem się.
Fakt.
Wciąż jesteś gliną, nie zrezygnowałeś. Pewnie nie poznałeś mojej mamy.
Ma pani jakiś problem?
Straciła pani pamięć czy coś?
Chyba tak. Czasem mi się miesza w głowie.
Przepraszam za kłopot.
Chwilę. Ma pani ze sobą dowód osobisty?
Nie.
Jestem policjantem. Mogę pobrać odciski palców.
Może ktoś zgłosił zaginięcie, odnajdziemy rodzinę.
Nie ma potrzeby. Przepraszam. Miłego dnia.
4123, komenda.
Słucham?
Dowiedzcie się, kim jest Atiye Özgürsoy.
Tak jest.
Herbaty?
Nie teraz, dziękuję.
Dobra. Witamy.
Dzięki, stary.
- Powodzenia z pracą. - Dzięki.
Przepraszam.
Mogę pożyczyć laptopa? Szybko czegoś poszukam.
Pewnie.
WYSZUKAJ ATIYE ÖZGÜRSOY
BRAK WYNIKÓW
Jasne cholera!
- Czego pani szuka? - Nie istnieję.
Matka!
WARIATKA PRZEWRACA KOPALNIĘ DO GÓRY NOGAMI
WYPADEK W KOPALNI W URFIE
KOBIETA ROBI ZAMIESZNIE W KOPALNI W ŞANLIURFIE
Puśćcie! Błagam was!
To morderstwo! Nie wolno tu kopać!
Moja córka się pojawi.
Mamusiu...
To jeszcze nie pora!
Sprawdzi pan, w jakim jest szpitalu?
Żaden problem.
Odwiedziny zakończone. Poza tym pacjentka nie przyjmuje gości.
Jestem jej córką. Muszę ją zobaczyć.
W dokumentach nie mamy córki. Poproszę dowód tożsamości.
Skradziono mi portfel. Proszę, to ważne.
Nie ma ordynatorki. Jeśli się dowie, wyrzuci mnie.
Nie sądzę, żeby moja mama zgodziła się, by nosiła pani ten naszyjnik.
A może o tym usłyszy ordynatorka?
Mamo.
Przyszłaś.
Jesteś tutaj.
Jesteś.
Mamo...
Nikt mi nie wierzył.
Nikt nie słuchał.
Już jestem.
Jestem tutaj.
Mamo, tata mnie nie poznaje.
Cansu już tu nie ma. Nie rodzą się dzieci.
Nie mogą cię znaleźć.
Odejdź.
Idź tam.
Idź.
Wszystko zmienisz.
Uda ci się.
A moja babcia, Zühre?
Idź już. Zbliżają się.
- Mamo, przestań! - Wyjdź.
Otwórzcie drzwi!
- Co robisz? Uspokój się. - Znajdź go, pomoże ci.
- Zabrać ją. - Mamo!
Kogo mam znaleźć, mamo? Kogo?
Znalezienie drzwi to tego przeznaczenie.
Otwarcie ich to twój obowiązek.
No już!
Przepraszam, szukam profesora Erhana Kurtiza.
Nie znam.
Jeju, te wykłady nigdy się nie skończą. Nie dacie mi przejść na emeryturę.
Może wykład na pożegnanie?
Przez tysiące lat ziemie te doświadczały
wojny, chaosu, cywilizacji.
To dlatego,
że znajduje się tu największe pole magnetyczne świata.
Musimy zbadać umieralność ciężarnych kobiet z tej perspektywy.
Zagłębić się w cechy charakterystyczne tych terenów.
Powiedziała, że masz obowiązek.
Powiedziała, że świat jest brzemienny,
a poród nastąpi tu, w Anatolii.
Do widzenia.
- Proszę o nas pamiętać. - Jasne.
Jak mógłbym zapomnieć? Na razie.
Profesorze Öner. Możemy porozmawiać?
Kim pani jest?
Atiye Özgürsoy.
Szukam Erhana Kurtiza, pana studenta.
Pracował przy wykopaliskach w Göbekli Tepe.
Znał pan jego ojca, Nazıma.
- Jest pani dziennikarką? - Nie.
Byłam rano w Göbekli Tepe.
W jaskinii odkrytej przez Nazıma.
Nie wiem, co się stało, ale trafiłam tutaj.
Nikt nic nie wie ani mnie nie pamięta.
Jakbym nigdy nie istniała.
Nie rodzą się dzieci, kobiety w ciąży umierają.
Może to ma jakiś związek.
Proszę posłuchać,
nie powinna pani mówić o takich sprawach publicznie,
bo panią zamkną.
Więc mi pan wierzy?
Widać, że zaimponowały pani moje książki.
Nie czytałam ich.
Mówię, co mi się przydarzyło. Ojciec Erhana...
Nazım nie żyję, a Erhana nie widziałem od lat.
Nie wiem, jak pani pomóc.
Powie mi pan chociaż, gdzie go znajdę?
I co, pani doktor?
Mówiłam, że Atiye przyjdzie.
Ale nie wierzyłaś mi. Widzisz?
Kobieta, która odwiedziła Serap...
Dajcie znać, jeśli się pojawi.
- Tak? - Dzień dobry. Czy jest Erhan?
Nie, kim pani jest?
Przyjaciółką. A pani?
Narzeczoną.
Kiedy wróci?
Wyjechał za miasto. Będzie za kilka dni.
Jak się pani nazywa?
Wrócę później.
Dziękuję.
Cholera!
Pojawiła się.
Jestem za to wszystko odpowiedzialna?
Dlaczego ciężarne umierają? Dlaczego nie rodzą się dzieci?
Możesz to zmienić.
Jesteś tu z jakiegoś powodu. Wszystko się łączy, Atiye.
Jak mam to zmienić sama?
Widziałaś moc tylko jednej intencji, jednej obietnicy.
Jesteś nami wszystkimi.
Gdy połączysz się z łonem Ziemi,
by wyleczyć wszystkie kobiety, nastąpią narodziny.
Kim jesteś?
Jeszcze mnie nie znalazłaś.
Wróć do początku. Tam, gdzie wszystko się zaczęło.
Droga Elif. Wiem, że moje słowa mogą nic dla ciebie nie znaczyć,
ale przeczytaj całość.
Myślałaś kiedyś, że się zgubiłaś?
Że nie wiesz, dokąd idziesz ani skąd przyszłaś?
Zapytałaś kiedyś samej siebie, kim jesteś?
Jakie jest twoje najgłębsze pragnienie?
Na pewno masz takie pragnienie... bo wszyscy je mamy.
Ja pragnęłam cię przywrócić.
Zdarzył się cud i oto jesteś.
Ale tu nie rodzą się dzieci. Nie ma cienia nadziei.
Muszę to naprawić. Wrócić tam, skąd przyszłam.
Niemożliwe!
Gdzie jesteś? Gdzie są świątynie?
Babciu?
Spóźniliśmy się.
To nic!
Ja to załatwię. Dostałam list.
- Od kogo? - Nie był podpisany.
Ktoś mnie pewnie z kimś pomylił.
Słynny śniadaniowy stół pani Melek.
To już nie śniadanie, a lunch.
Moja wina.
- Dzień dobry, kochanie. - Dzień dobry.
Zaspałam, Ozan przyjechał mnie obudzić. Przepraszamy.
No dobrze, jedzmy.
- Gdzie tata? - Niedługo będzie.
Kochana.
Tęskniliśmy.
Pochłonęła cię praca.
To fakt, ale zatrudniłam asystentkę.
- Cześć, Ozan. - Dzień dobry.
Masz na względzie potrzeby Elif, nie?
O tak, jest dla mnie bardzo dobry.
No i dobrze, jesteście niczym rodzeństwo.
- Twój brat dziś wraca. - Tak?
Powinien. W końcu to nie ja biorę ślub.
- To pracoholik. - Nie mów tak.
- Co bym bez niego zrobił? - Dobrze, że go mamy.
A co, gdyby nie istniał?
Bardzo za nim tęsknię.
KOPALNIA GAJA
Co pani tu robi?
Wypowiadam życzenie.
To teren prywatny. Wstęp wzbroniony.
Do kogo należy ziemia?
Proszę iść i nie utrudniać sprawy.
Jestem tylko ciekawa. Szef jest w aucie? Chcę go poznać.
Proszę zaczekać.
Nie odejdzie. Pyta o pana.
Erhan?
Zaraz... Skąd pani zna moje imię?
To chyba nieporozumienie.
Moi ludzie panią odprowadzą.
Żadne nieporozumienie. Tu są świątynie.
Niech pani nie żartuje, to kopalnia.
Szukam jaskini odkytej przez twojego ojca. Z fioletowymi skałami.
Od tego wszystko zależy.
Co pani wie o jaskini?
Wiem nie tylko to.
Kim pani jest?
Atiye Özgürsoy.
A ty kim naprawdę jesteś, Erhanie?
Napisy: Marta Przepiórkowska