SERIAL NETFLIX
Odkąd Devi powstrzymała Aneesę przed zmianą szkoły,
Ben znowu z nią rozmawiał.
Co tam, David?
Niewiele.
Ptak wpadł nam rano do komina. To było coś!
No, rozmawiał z nią,
kiedy jego usta nie były przyssane do Aneesy.
Ale Devi nie mogła się na nich złościć.
Grali w otwarte karty.
Nie przeszkadza ci to?
Nie.
Cieszę się, że jesteś z Benem. Jestem waszą fanką. Fanatyczką.
Dzięki, Devi.
Oby moi rodzice się nie dowiedzieli,
bo pożegnam się z Benem i przywitam nauczanie domowe
z religijnym kuzynem Shahrukhiem.
Cześć.
- Co tam? - Co u ciebie?
Co u ciebie?
Stara Devi by sobie z tym nie poradziła.
Ale nowa Devi próbowała podejść do tego dojrzale.
Tak jakby.
…NIE BYŁAM DAISY BUCHANAN
Przepraszam. Nie chciałam cię straszyć.
Rany, Fab, nosisz skórzaną kurtkę?
Tak. Eve wzięła mnie na zakupy.
Patrz na te zamki! Niektóre nawet nie są od kieszeni!
Cześć! Skoro wszyscy tu jesteśmy,
może pojedziemy limuzyną na bal zimowy?
- O tak! - Super.
O, królowo!
Wybornie! Devi, a ty?
Myślisz, że będziesz szła z kimś?
Tak.
Mam różne perspektywy. Paru chłopaków o mnie zabiega.
Ona kłamie. Nie ma nikogo.
Kogo obchodzą chłopacy?
Mają trzymać nam torebki i wyglądać ładnie.
- Tylko tyle znaczę? - Tak.
- Naprawdę? - Dokładnie tyle…
Tak właściwie to nie chcę jechać limuzyną.
Bo dzieciństwo spędziłem w takiej magicznej w telewizji.
Malcolm, tak mi przykro…
A taka sugestia sprawia, że czuję się, jakbyś mnie ignorowała.
Co ty sobie myślisz?
A imprezowy autobus?
Jasne, uwielbiam imprezowe autobusy.
Hej, El?
Tak?
Nie podoba mi się, jak on do ciebie mówi.
Puszczali nam taki film o niezdrowych relacjach.
Ten z lat 80, w którym typ niszczy magnetofon dziewczyny
i zabrania jej nosić ocieplaczy?
Tak, a ona płacze w kołonotes.
Nie znasz go tak jak ja.
Po prostu tacy już razem jesteśmy.
Mówię wam, wszystko gra.
To jest słowo w słowo to,
co powiedziała dziewczyna z tamtego filmu.
Co tam, Sash?
Tak, co tam, Sash?
Przygotowałam wam rewelacyjny harmonogram.
Po szkole jecie sałatki z fajnymi weganami,
a potem pijecie kombuczę z mniej fajnymi weganami,
a jutro na zbiórce charytatywnej…
Tak właściwie, Sasha,
w poniedziałki, środy i piątki mam zajęcia z robotyki po szkole.
Fab, robotyka może poczekać. Pozbyłyśmy się już twoich ciuchów.
Teraz musicie krążyć wśród ludzi.
Nikt nie głosuje na królowe, których nie zna.
Musimy prowadzić kampanię, kotku!
Wiem, że ominięcie robotyki to duża sprawa,
ale pomyśl, ile to będzie znaczyć dla społeczności queer, kiedy wygramy.
Tak, wiem.
Ale jestem kapitanką drużyny robotyki. Nie mogę ich porzucić.
Zakładam, że są do tego przyzwyczajeni.
Hej.
Może kompromis?
Może w tym tygodniu zrezygnujesz w poniedziałek i środę?
A w przyszłości Sasha weźmie robotykę pod uwagę? Dobrze?
Tak. To powinno się sprawdzić.
Wciąż uważam,
że im mniej robotów, tym lepiej.
Ale jasne, umowa stoi.
O cholera.
Devi tak się skupiła na Aneesie,
że zapomniała, że ktoś jeszcze był na nią wściekły.
Chcesz mieć dobre oceny? Bądź dobrym uczniem.
Nie mogę trzymać cię za rękę!
Tak. Wygląda na to, że maraton przeprosin jeszcze się nie skończył.
Cześć, Paxton.
Jak wspominasz naszą ostatnią rozmowę?
Strofowałaś mnie, jakbym był głupim dzieckiem.
Rozumiem, czemu tak to zinterpretowałeś.
Ale słuchaj, dopiero co mnie zawieszono.
Byłam w bardzo emocjonalnym nastroju.
Skoro tak mówisz. Nie obchodzi mnie to.
Naprawdę? Super!
Jeśli chcesz się spotkać na korepetycje…
Chyba nie będę potrzebował więcej korepetycji.
Posłucham twojej rady. Zrobię to sam.
Żebyś nie trzymała mnie za rękę.
Cześć, ziomki. Ponieważ to już koniec zajęć o Wielkim Gatsbym
i ponieważ nie mogę czytać więcej esejów o symbolice zielonego światła,
to zrobimy tak.
Urządzimy proces, który sprawdzi waszą wiedzę.
Czyj proces? Wiemy, że George Wilson zabił Gatsby’ego.
Tak? A wiesz co? To nie będzie proces Wilsona.
Spróbujemy ustalić, czy nasza ulubiona dziedziczka,
Daisy Buchanan, powinna zostać osądzona za morderstwo Jaya Gatsby’ego.
Co wy na to? Kreatywne jak cholera, nie?
Przydzieliłem wam role.
Oskarżenie, obrona, świadkowie i tak dalej.
Devi! Ja, ty i Ben jesteśmy obroną.
Będziemy razem pracować. Fajnie, nie?
Jasne!
No to jesteśmy oskarżeniem.
Mam zrobić wszystko, a wy będziecie mówić, co powiem?
Bajer. Daj mi dużo rekwizytów, to moja specjalność.
Co? Nie. Chcę brać w tym udział. Nawet przeczytałem książkę.
Dobra. To będziemy pracować grupowo.
Ale ja nie, prawda?
Ty też, ty dziwny dziecięcy aktorze ze zbyt wieloma pierścionkami.
- Przestań. - Co?
Dobra, zaczynajmy.
Tu jest napisane, że nasza trójka to obrona i Daisy,
ale nie, kto ma ją grać.
Powinienem być prawnikiem.
Jestem taki męski, a tata jest prawnikiem, mam to we krwi.
Też powinnam być prawniczką.
Biorę udział w udawanych procesach,
a poza tym podobno jestem wyjątkowo kłótliwa.
Aneeso, będziesz Daisy.
Naprawdę?
Też chcę być prawniczką.
Nie utożsamiam się z postacią Daisy.
Jest bardzo roztrzepana i nerwowa, i odrzuca dobrego faceta bez powodu.
Słuszna uwaga. Devi, będziesz Daisy.
Że co?
Benny, kupimy sobie garnitury do kompletu?
- Co? Tak! - Prawda?
Pójdę po napój.
Wszystko gra? To chyba tortury. Ta walka na łaskotki nie miała końca.
Która? Były cztery.
O Boże. Przestań!
Naprawdę staram się być dojrzała, Kamalo, ale to trudne.
Tak. Chyba przyda ci się pomoc rodziny.
Mam książki ojca. Uwielbia tę.
JAK DRĘCZYĆ ŚWIADKA
A może obejrzymy parę odcinków Sposobu na morderstwo?
Przepraszam, że przeszkadzam,
ale babcia Devi chce posiedzieć z wami.
Prawie żyła w latach dwudziestych.
Witaj, ciociu.
Pomóż mi, dziecko. Nie dotykaj mojego biodra! Jest kruche.
Nie przejmujcie się mną. Przyszłam posłuchać.
Kamala uratowała sytuację,
przerywając proces, który odbywał się kosztem Devi.
Ale to była tylko chwilowa ulga.
Devi musiała porozmawiać z sędzią.
Zacznijmy od wyliczenia faktów.
Daisy prowadziła auto, które zabiło Myrtle.
Tak sobie myślę…
Może zostawię fakty wam,
a sam skupię się na emocjach na sali?
DAISY PROWADZIŁA AUTO
Dobra. Jak to zrobisz?
Będę niemym widmem Gatsby’ego.
Żebyś nie musiał pracować?
Granie samymi oczyma to ciężka praca.
Dobra. Kogo to obchodzi? Będziesz duchem.
Wyśmienicie.
Pójdę przed lustro i spróbuję się przestraszyć.
ISABELLA POGADAMY, KOTKU?
ROMANS TOMA I MYRTLE
DZIĘKI ZA FOTKI, CUDNE
LUBIĘ, GDY ŚWINTUSZYSZ
Czy jest szansa, że te wiadomości są platoniczne?
Nie.
Panie Kulkarni, muszę zmienić rolę. Nie mogę pracować z obroną!
Nie mogłabyś powiedzieć „Dzień dobry, pani Kulkarni”?
Albo „Pańska pizza pachnie pysznie”?
Nie mam czasu na pogawędki, panie K.! To nagły wypadek.
A pańska pizza pachnie normalnie.
Po pierwsze nie krytykuj mojej pizzy, prosząc o przysługę.
- Po drugie nie zmieniamy ról. - Nie mogę pracować z Benem i Aneesą!
Ciągle się do siebie kleją.
Nie wiem, czy pan wie, ale mamy z Benem historię.
Trudną historię.
Słuchaj, coś ci powiem.
Moja była dziewczyna i ja
rozstaliśmy się zaraz po zapisach na kurs gotowania dla par.
Teraz widuję ją co środę.
Czemu pan tam chodzi?
Zapłaciłem za 11 tygodni z góry.
I co, tylko ona będzie gotowała przysmaki za moją kasę?
Tu miał być jakiś morał?
Morał jest taki,
że widzę ją co tydzień i przypominam sobie
wszystkie jej cechy, które mnie wkurzają.
Jej rechot, to, jak nadużywa słowa „przypadek”
czy to, że ciągle mówi o semestrze spędzonym w Londynie.
To fajne.
Wcale nie. To banalne.
Morał. Serce tęskni za tym, czego nie widzi,
ale rzyga od tego, co ma na widoku.
Więc wracaj do swojej grupy
i pozwól, żeby ten chłopak cię drażnił jak cholera.
Dobrze.
Pozdrów ode mnie kuzynkę.
To po pizzy jest pan taki spragniony?
Hej. Wczoraj patrzyłam na telefon Malcolma
i akurat dostał jakieś podejrzane wiadomości.
Kurde, kim jest Isabella?
Zdzirą, z którą on zdradza El!
Pluje jej w twarz i zdradza za jej plecami. Co za śmieć.
Wiem. Jak jej to powiemy?
Wielu ludzi myśli, że prawo jest nudne,
ale ja lubię myśleć o konstytucji jako o żywym dokumencie.
Devi zapomniała, jak nudny może być Ben.
Wiesz, że byłem na premierze Wielkiego Gatsby’ego Baza Luhrmanna?
To ta wersja z Leo.
Mój tata i Baz grywają razem w squasha.
- Ale ekstra! - Wiem.
Czysty rzut. Patrz!
Dobra! Chyba skończyliśmy.
Rany. Chyba zrobiliśmy spore postępy.
- Jak sądzisz, Devi? - Zdecydowanie.
Spore postępy.
Devi było trochę lżej na sercu.
Wystarczyło zmienić perspektywę, żeby Ben z wymarzonego faceta
zmienił się z powrotem w irytującego kujona.
Devi, czemu się tak uśmiechasz?
Twoja matka właśnie powiedziała, że nas porzuca!
Po prostu dzisiaj nie zjem z wami.
Idę obejrzeć Frost/Nixon w Taper Forum.
Też mogę? Kocham sztuki na dwóch aktorów.
Co? Nie!
Nie chciałam krzyczeć.
Po prostu będą tam tylko ludzie z mojej kliniki.
Czyli ja i Tracey…
Mogłaś powiedzieć, zanim kupiłam kalafiora dla czterech.
Od kiedy jesteśmy takie rozrzutne?
Może powinnam spuszczać pieniądze w toalecie.
Aiyyo! Cari. Zjem, zanim pójdę.
Dziękuję.
Devi, jak ci minął dzień?
Całkiem spoko.
Pan Kulkarni nauczył mnie czegoś ważnego.
Tylko jednej rzeczy? Te amerykańskie szkoły.
I kazał cię pozdrowić, Kamalo.
Naprawdę?
No to pozdrów go ode mnie.
Czy Kamala się rumieni? Rany!
Ja bym się nie rumienił po pozdrowieniu od pana K.
Rany, jak nastrojowo.
Czy to jest interwencja?
Już nie wącham flamastrów, to był tylko jeden ciężki tydzień.
Nie. Celebrujemy twojego ducha.
Rumianek i kryształ mocy?
Jasne.
I może chcemy ci też powiedzieć, że Malcolm może cię zdradzać.
Co?
Przykro mi, El.
Dostaje na komórkę podejrzane wiadomości.
Może to nieporozumienie. Malcolm pisze bardzo płomiennie.
Dodawał bakłażany, głosując esemesowo w Idolu.
Nie chodzi o to, co on napisał.
DZIĘKI ZA FOTKI. LUBIĘ, GDY ŚWINTUSZYSZ.
Co za kretyn!
Co to za ladacznica?
Nie wiem, ale nie ma startu do Eleanor Wong!
Zasługujesz na kogoś lepszego od tego dupka.
Na Daniela Day-Lewisa,
który każe żonie znosić to, że nie wychodzi z roli Lincolna.
Mój ideał.
Wszystko gra. Zapomnij o Malcolmie. Ja ci będę towarzyszyć na balu.
A teraz powiedz, którego olejku potrzebujesz?
Drzewo sandałowe, proszę.
Otwarte.
Cześć. Gdzie Aneesa?
Ma mecz w Pasadenie, więc dziś jesteśmy sami, David.
Dobra, spoko.
W sumie nie zostało już wiele.
A ja wybrałam już swój strój Daisy.
Inspiracją była Lindsay Lohan sądzona za jazdę pod wpływem.
Ładnie! Tak, chyba wszystko gra.
Mam nadzieję, że praca ze mną i Aneesą nie była dla ciebie dziwna.
Nie, jest spoko.
Ty i Aneesa tworzycie świetną parę.
Ona jest bardzo fajna, a ty…
zasługujesz na kogoś fajnego.
Dzięki.
Naprawdę bardzo ją lubię.
Szczerze mówiąc, każda byłaby lepsza od Shiry.
Ode mnie też, swoją drogą.
Byłam fatalną dziewczyną.
Przepraszam za to.
Następnym razem się poprawisz.
Ale zatrzymaj się na jednym gościu.
Spróbuję.
Ale znasz mnie. Jestem nienasycona.
Spokój na sali!
Będziemy dziś sądzić rolę Daisy Buchanan
w morderstwie niejakiego pana Jaya Gatsby’ego.
Zaczniemy od mowy wstępnej oskarżenia.
Wysoki Sądzie, jesteśmy tu z powodu Daisy Buchanan.
Z tego samego powodu nie ma tu pana Gatsby’ego.
Przynajmniej nie w postaci materialnej.
W każdym razie gdyby Daisy nie potrąciła Myrtle Wilson
i nie pozwoliła, by pan Gatsby wziął na siebie winę,
George Wilson nie pomyślałby, że pan Gatsby jest kochankiem jego żony,
a co za tym idzie, nie zabiłby go.
Dziękuję.
Dziękuję, oskarżenie.
Obrona, wasza mowa wstępna?
„Jej głos jest pełen pieniędzy”.
W ten sposób Jay Gatsby opisał Daisy.
Oskarżyciele przedstawili uproszczoną wersję wydarzeń.
Bez urazy.
Daisy nie jest winna śmierci Gatsby’ego.
Nie, winę ponosi rozbuchany klasizm i materializm lat 20 XX wieku.
Społeczeństwo nie dało Daisy wyboru. Musiała odrzucić Gatsby’ego.
I to doprowadziło do jego śmierci.
A zatem oskarżona jest niezaprzeczalnie…
niewinna.
Rzucam mikrofon.
No dobrze.
Oskarżenie, wasz pierwszy świadek.
Wzywamy Nicka Carrawaya, narratora książki.
A zatem, Nick…
czemu twoim zdaniem Daisy jest winna?
Bo dała kosza mojemu ziomalowi,
choć Gatsby urządzał dla niej balangi i miał bajerancką rezydencję.
Sam przyznałeś, że społeczeństwo jest winne śmierci Gatsby’ego.
Dlatego na końcu opuszczasz Nowy Jork.
Tak? Do bani. Widziałem tylko pierwszą połowę filmu.
Trent, przecież tu siedzę! Nie przyznawaj się do tego.
Obrona, czas na waszych świadków.
Wzywamy oskarżoną, Daisy Buchanan.
Jeśli mogę, Wysoki Sądzie,
jestem ofiarą sytuacji, w której się znalazłam.
Jako kobieta z tej epoki mogę jedynie dobrze wyjść za mąż.
Może pamiętacie, że kobiety mogą głosować dopiero od 1920.
Dobrze powiedziane.
Może przejdziemy do mów końcowych?
Obrona, możecie zaczynać.
Podsumowując,
Daisy Buchanan jest niewinna stawianych jej zarzutów, ponieważ…
Przepraszam, nie wiem, gdzie zapodziałam kartkę.
Dobra, nie mogę jej znaleźć, ale…
zasadniczo, społeczeństwo i tak dalej.
Jak mówił mój zespół.
I dlatego…
ona musi być niewinna.
Dziękuję.
„Społeczeństwo i tak dalej”, co?
Słuchajcie, druga strona oferuje same wymówki.
Pora, żeby ta kobieta wzięła odpowiedzialność za swoje czyny!
Może Daisy Buchanan nie pociągnęła za spust,
ale z pewnością jest winna śmierci Jaya Gatsby’ego,
bo kiedy wybrała Toma zamiast niego, jego serce przestało bić.
A zatem był martwy na długo przed tym, jak kula przebiła jego ciało.
Oskarżenie nie ma nic do dodania.
Cholera! Świetna robota, pani Torres.
W prawdziwym sądzie to by nic nie dało, ale rozprawa nad literaturą to co innego.
Sąd przychyla się do zdania oskarżenia!
Daisy Buchanan, jesteś winna morderstwa Jaya Gatsby’ego.
Zaraz, przegrałem?
- Przegrałem szkolną rywalizację? - Owszem.
Tak, wygraliśmy!
Co się stało z twoimi notatkami?
Nie wiem. Wrzuciłam je do plecaka.
Pomieszały się.
Przepraszam.
Nie gniewasz się, co?
Nie. Oczywiście, że nie.
Stara.
Nawet nie jest mi przykro, że przegrałam, bo twoja mowa końcowa była rewelacyjna.
„Był martwy zanim kula przebiła jego ciało”.
Dziękuję.
Hej! Wy dwie!
Wiecie co?
Te wiadomości były od agentki Malcolma. Dotyczyły nowej roli.
Ma 73 lata i jest dumna ze swojej aseksualności.
Jasne.
Nazywa go „kotkiem” i lubi, kiedy świntuszy.
Bo będę podkładał głos pod Babe w Babe 3: Świnka w kosmosie.
O kurde.
Przepraszam. Chciałyśmy być dobrymi przyjaciółkami.
To sobie mówicie?
Ja widzę dzieci, które nie mogą cieszyć się szczęściem przyjaciółki.
Znajdziemy ci nowe przyjaciółki.
El, może on cię nie zdradza,
ale wciąż jest toksycznym, wywyższającym się dupkiem!
Jedyne toksyczne osoby tutaj to wasza dwójka.
Nie rozbijajcie naszego związku.
Jestem z Malcolmem, bo tak wybrałam!
„I co ty na to?”. Matt Damon, Buntownik z wyboru.
I czemu w ogóle miałabym słuchać waszych rad o związkach?
Fabiolo, stałaś się klonem Eve.
A ty, Devi, jakie ty masz w ogóle pojęcie o związkach?
Nie byłaś w prawdziwym związku.
A to, kiedy grałaś na dwa fronty, się nie liczy.
Eleanor…
Twoje życie osobiste przypomina pożar w kiblu,
ale nie masz prawa zalewać mojego swoim szambem.
Przez ostatni tydzień
Devi starała się być bezinteresowną, dojrzałą przyjaciółką,
i co z tego miała?
Szła ulicą, płacząc jak wariatka.
Hej.
Podwieźć cię?
Wszystko gra.
Wygląda to inaczej. Jesteś mokra.
Chodź.
Fab, tu jesteś.
Zaraz przyjdę.
- Wcale nie. - Co?
Shira urządza imprezę na ostatnią chwilę. Mamy zaproszenie.
Eve czeka. Chodź!
Już dwa razy przegapiłam robotykę. Miałaś brać ją pod uwagę.
Skąd mam wiedzieć, kiedy Shira wyciągnie mrożone wino
i zaprosi ludzi, żeby wskoczyli w bikini.
Wiem tylko, że musimy tam być,
więc chodźmy napić się wina i uczynić cię królową Świerszczy.
Chodź!
To czemu płakałaś?
Strasznie się pokłóciłam z Eleanor.
Chyba kłócisz się z wieloma osobami.
Tak mi przykro, że na ciebie nakrzyczałam.
Tak, byłaś bardzo niegrzeczna.
Ale próbowałem skorzystać z twojej rady.
Widziałam. No i popatrz, wygraliście.
Nie dzięki mnie.
Nie rozumiem.
Pracowałem tak ciężko, jak tylko mogłem,
i wciąż przegrałem z typem, z którym mnie zdradzałaś.
Nie wiem, może jestem głupi.
Nie jesteś głupi.
Tak, ale mądry też nie.
Dać ci radę bez podnoszenia głosu?
Moim zdaniem mogłeś pracować ciężej.
Odrobiłeś pracę domową,
ale żeby zrobić wrażenie na nauczycielach, trzeba robić więcej.
Jaki był twój największy pływacki wysiłek?
Pewnego razu przez przypadek popłynąłem do San Diego.
Co?
Z Los Angeles?
Tak.
Rany. No dobrze. Popłyń do San Diego w szkole.
Dobra. Spróbuję to zrobić.
Możesz się zatrzymać przy tym hydrancie?
Nie widać go z domu.
Mamie by odbiło, gdyby cię zobaczyła.
Jasne. Chętnie nie spotkam twojej mamy już nigdy w życiu.
W każdym razie obiecuję, że się całkowicie zmieniłam.
Jestem teraz maksymalnie wyluzowana.
Uwierzę, jak zobaczę.
Rany.
Czy to maybach? Bajer!
Zaraz, znam to auto.
Czy to twoja mama? Z facetem?
Tak, to jest twarz dziewczyny, która odkrywa, że jej mama jest na randce.
Napisy: Krzysiek Ceran