SERIAL NETFLIX
Tak jak ja na turnieju Australian Open w 1990,
Devi kazano opuścić… szkołę.
A Nalini pilnowała, żeby tydzień bez szkoły
nie przypominał wakacji.
Żadnych przyjaciół, telefonu,
gier komputerowych i Internetu.
Devi wolno było jedynie pomagać jej babci, Nirmali.
To była okazja, żeby przekonać się, jak kiedyś żyli ludzie.
W powolniejszym świecie bez technologii.
Kogo ja oszukuję? To straszna nuda.
Tak.
Odłóż wszystko z powrotem.
Tak między nami, chyba pójdę w tym tygodniu na chorobowe.
Nie wiem, jak długo to wytrzymam.
…NIE BŁAGAŁAM O WYBACZENIE
Kamalo, dobrze się czujesz?
Chodzi o przepychanki w pracy. Nic ciekawego.
Wprost przeciwnie. Proszę. Jestem głodna plotek.
Przez trzy godziny sortowałam leki na ciśnienie pati.
Nakarm mnie!
Dobrze. Mój szef nie podpisał mnie pod naszą pracą,
choć wykorzystał do niej moje badania.
Witamy wśród ludzi pracujących.
Mężczyźni przypisują sobie twoje zasługi,
sabotują cię i wybierają moment,
kiedy masz powiedzieć coś ważnego, żeby ci przerwać…
Devi! Wpuść mnie!
Ben?
Jak mogłaś plotkować o Aneesie?
Nie chciałam. To był wypadek.
Oczywiście, że nie.
Nikomu nie chcesz niszczyć życia, ale ciągle to robisz.
Benjaminie, co jest powodem tego zgiełku?
Przepraszam, że tak tu wparowałem,
ale to nagły wypadek.
Kolacja pachnie wspaniale.
Dziękuję, dziecko. Czy to było takie trudne?
Dziesięciolatek mógł mnie pochwalić.
Nie teraz, pati.
Aneesa zmienia szkoły.
Tak?
Przez to, co zrobiła Devi?
Będzie miała skopane akta.
Zasadniczo skazałaś ją na jakiś trzeciorzędny uniwerek.
No nie wiem. Mógłby być z tego całkiem niezły esej.
Devi, musisz to naprawić.
Niby jak? Zostałam zawieszona, a ona mnie nienawidzi.
Odkręć to, bo za tydzień jej nie będzie.
Wymyśl coś.
Pani Vishwakumar, starsza pani Vishwakumar, kuzynko Kamalo,
bardzo przepraszam za najście.
Wpadł do mojego domu
i nawrzucał mi przy całej rodzinie,
w tym mojej starej babci!
Cóż, zrobiłaś coś naprawdę złego.
Co? Pani też na mnie naskakuje? Ma pani być po mojej stronie!
Jestem po twojej stronie.
Więc jestem z tobą szczera i naskakuję na ciebie, kiedy trzeba.
Czyli Ben wciąż jest na ciebie zły?
I to jak. Jest wściekły o tyle rzeczy,
że już chyba nigdy go nie odzyskam.
I to jest do kitu, bo wiem, że ma rację.
Czujesz się winna przez to, co zrobiłaś Aneesie?
No ba. Gówniane uczucie.
Aneesa jest super, a ja zmasakrowałam naszą przyjaźń.
Choćbym mogła pójść do szkoły, nie chciałaby ze mną rozmawiać.
A jeśli nie przekonam jej, żeby została,
Ben też mnie znienawidzi.
Devi, dla własnego dobra
powinnaś przeprosić Aneesę.
To byłoby słuszne.
I dałoby ci to, czego tak pragniesz.
Czyli? Bena?
Co? Nie! Spokój!
Wewnętrzny spokój i czyste sumienie!
Ale Bena też, prawda?
Jeśli przekonam Aneesę, żeby została w Sherman Oaks,
Ben zobaczy, że jestem dobra i znowu mnie polubi!
Nie!
Devi, nie przepraszamy, żeby dostać coś w zamian.
Jasne. Oczywiście, przepraszam,
bo czuję się strasznie i chcę, żeby znowu była moją przyjaciółką.
Ale jeśli przy okazji zdobędę Bena, to nie byłoby takie złe, co nie?
Czas nam się skończył, a ja zawiodłam po raz kolejny.
Szybka sprawa. Pożyczy mi pani komórkę? Chcę obejrzeć góra trzy tiktoki.
Pa.
Chris, znowu przez pomyłkę dostaliśmy twoje listy.
Świetnie.
Nowa Dermatologia. Czekałem na ten numer.
Wymienili mnie pośród najlepszych lekarzy w Los Angeles, ale ciebie tu nie widzę.
Przepraszam, to był żart.
Wszystko gra?
Jeśli to poprawi ci humor, moje zdjęcie jest obok reklamy kremu do stóp.
Patrz.
Nie płaczę przez głupi magazyn.
Płaczę, bo jestem okropną matką.
Pracuję cały czas. Nie wychowałam dobrze córki.
Hej. Proszę, usiądź.
Jadeitowy masażer na opuchliznę?
Nie, to idiotyczne…
Dobra, daj.
No to mów. Co się stało?
Moja córka ciągle źle się zachowuje. Jest coraz gorzej.
Prześladowała inną uczennicę tak, że ta zmienia szkołę.
Nie wiem, co robić, bo naprawdę jej nie rozumiem.
Znam to.
Syn się do mnie nie odzywa,
bo chciałem na urodziny wysłać go z kumplami do Vegas.
Co? To brzmi bardzo miło.
Nie dla niego.
Mówi, że został socjalistą, a Vegas okrada pracujących ubogich.
Miał się upić i obejrzeć magików.
Mój mąż wiedziałby dokładnie, co robić.
Byli nierozłączni, a ja byłam mamusią-pracoholiczką.
Oto moja rada.
Czasem wracam do domu wycieńczony długim dniem pracy.
Syn prosi mnie o coś, czego kompletnie nie rozumiem.
I zgadzam się.
Jeśli dziecko cię potrzebuje, po prostu się zgódź.
Pomyślałam, że przejrzymy moje zdjęcia naszej rodziny,
a ja powiem ci, kto nie żyje.
Brzmi fajnie! Ale, pati, czy ty się dobrze czujesz?
Jesteś bardzo blada.
Chyba się spracowałam, sprzątając po wszystkich.
- Próbowałaś kocyków Gravity Blanket? - Nie.
Są jak zwykłe koce,
tylko bardzo ciężkie.
Jest ciężki i rozkoszny.
Jakby mnie ktoś tulił!
Nikt mnie nie tulił od…
I po niej.
Nowa misja Devi, by zjednać sobie Aneesę,
a w ten sposób odzyskać Bena,
wymagała ucieczki z więzienia, w którym utknęła.
Musiała dostać się do szkoły,
ale to wymagało złożonej intrygi,
która zapewni, że jej babcia nie dowie się, że zniknęła.
Gdyby wszystko poszło zgodnie z planem,
Nirmala byłaby zajęta przez kolejnych siedem godzin,
a Devi miałaby czas przepraszać jak nikt przed nią.
Daj mi dokończyć maila i pójdziemy zjeść na zewnątrz.
Od rana marzę o chalupas z fasolą.
Wiem. Wziąłem trzy salsy.
Cholera.
Miałem wziąć tylko jedną?
Pokazałbym, że jestem pewny siebie.
Nie! Jestem zła, bo Evan wyśle jutro pracę do dziennika.
Bez mojego nazwiska.
Naprawdę? Nie wymienił cię?
Radziłeś mi, żeby grać w ich grę, ale on wciąż mnie nie szanuje.
Jedyne, co mam z tych praktyk,
to prenumerata biuletynu o Dungeons & Dragons.
Tak mi przykro. To brzmi strasznie.
Rozmawiałam z dr. Petersem, ale nie chciał się mieszać.
Poskarżyłaś mu się?
Tak, myślałam, że mi pomoże.
Czemu? To coś złego?
Nie, ale nie chcesz palić mostów na początku swojej kariery.
Nie spaliłam mostu, poprosiłam o to, co mi się należy.
Oczywiście, ale nie chciałabyś,
żeby dr Peters uznał, że trudno się z tobą pracuje.
Czyli powinnam to tak zostawić?
Mówię tylko, że już niemal kończysz te praktyki.
Na twoim miejscu nie wychylałbym się.
Głowa do góry.
Czyli mam trzymać głowę wysoko, ale się nie wychylać?
Dokładnie. Jemy chalupas?
Tak.
- Nie pierdzi. - Nie.
- Naprawdę! Nigdy! - Kto nigdy nie pierdzi?
Idź sobie, pedofilu!
To ja! Wasza przyjaciółka. Devi. Ze szkoły.
Naprawdę wyglądasz jak zbok.
Potrzebuję pomocy.
Chcę przeprosić Aneesę, żeby nie zmieniła szkoły.
Tata mówił: „Gdy coś bardzo skopiesz, musisz przeprosić jeszcze bardziej”.
A ty skopałaś to potężnie.
Musisz się zdobyć na poważny gest.
Uwielbiam gesty.
Myślę o radosnych przeprosinach ze szczyptą szkolnego ducha
i odrobiną widowiskowości.
Co myślisz o szkolnej orkiestrze?
Tak szczerze to bardzo ją lubię.
Ja też!
No ba! Jest super.
Dobra, coś tu się kroi.
Poszukajmy inspiracji w przebieralni.
Dziewczęta nie wymyśliły jeszcze idealnych przeprosin,
ale na szczęście miały mnóstwo czasu,
bo w międzyczasie w domu
Nirmala pomału wpadała w splątaną sieć,
którą zarzuciła Devi.
Devi!
DLA MOJEJ ULUBIONEJ BABCI
Ciekawe, jakie jest to kolejne.
To wszystko ciastka. Ale nie spiesz się.
Devi?
Nalini. No tak, Nirmala musi wszystko naprawić.
Devi?
MODLITWA, NIE PRZESZKADZAĆ
I błogosław babcię.
Jest moją inspiracją. Dzięki niej ten dom się nie sypie.
I gdybyś mógł jej zasugerować,
żeby zrobiła dziś na kolację swoje neer dosa…
Wiem, że robi się je godzinami,
ale ucieszyłyby tę rodzinę w chwili, gdy bardzo tego potrzebuje.
PRZEPRASZAM, ANEESO!
ZOSTAŃ W SHERMAN OAKS! KOCHAMY CIĘ!
Gotowi? Dobra!
Przykro jej,
nie ma wymówki, bardzo przeprasza!
Hej! Przeprasza!
Nie zmieniaj szkoły. W głębi serca jesteś Świerszczem!
Czy to są twoje przeprosiny?
Tak. Nie widziałaś transparentu?
Za co przepraszasz, Szalona Devi?
Bo powiedziała wszystkim, że ona jest anorektyczką.
Już o tym zapomniałem!
Ale teraz pamiętam.
Dzięki za przeprosiny, Devi.
Teraz mój ostatni tydzień będzie o tym, jaką jestem świruską.
Świetna robota.
To miały być dobre przeprosiny?
Myślałam, że jej się spodobają. A ten układ wymagał pracy.
David, rusz głową.
Rany! Vishwakumar, to było naprawdę imponujące,
ale musisz natychmiast zjawić się w klasie.
Cześć. Przepraszam. Przyszłam po Devi.
Jesteś matką Devi?
Nie. Jestem jej kuzynką. Kamala.
Miło cię poznać.
Jestem pan Kulkarni. Manish!
Twoja kuzynka jest kujonką.
To nieuprzejme.
Nie mogła wytrzymać bez szkoły,
więc według prawa dopuściła się najścia.
Brzmi jak ona.
Gdybyś mogła zamknąć ją w szafie,
żeby nigdy tu nie wróciła, bylibyśmy wdzięczni.
Mamy starą, straszną szopę. Nada się?
Im straszniejsza, tym lepsza.
To źle wpływa na nasz wizerunek,
kiedy Hinduska ma taką obsesję na punkcie szkoły.
Naszemu wizerunkowi nie służy też Hinduska,
która przebiera się za owada i średnio tańczy.
Czy muszę być celem hinduskich komików?
Chodźmy, ty wariatko. Miło było cię poznać, Manish.
Ciebie też, Kamalo.
Panie K., podpadł mi pan. Nie zapomnę tego.
Jak wyszłaś z domu?
Jak Ferris Bueller.
Nie akceptujesz, kiedy ktoś ci odmawia, co?
Nie pozwalasz, żeby ktoś stanął ci na drodze.
Chyba nie.
Mam pytanie.
Nie ma mnie na liście autorów pracy.
Co ty byś zrobiła?
Nie wiem. Zróbmy symulację, zobaczę, jak bym się wkurzyła.
Dobrze. Dokonałaś odkrycia, na którym oparto całą pracę.
To porąbane.
Pracowałaś do późna, przegapiając kolacje z chłopakiem.
Krew się gotuje.
Jesteś jedyną dziewczyną
i musisz pracować z seksistą,
który kazał ci grać porwaną córkę maharadży
podczas wielu różnych LARPów.
Dno! Wkurzyłam się!
Kamalo, zostałaś skrzywdzona i masz prawo domagać się zadośćuczynienia.
Wszyscy myślą, że Azjatki wszystko zniosą,
że będą się kłaniać i nalewać herbatę. Nie można na to pozwalać.
Rany, Devi, to imponujące, że byłaś w stanie zaaplikować swój szał
do kwestii systemowego rasizmu i seksizmu.
A tym bardziej, że masz rację.
Setseg, zdradź mi słabości Evana. Zakładam, że jest ich wiele.
Tego wieczoru
Devi ciągle myślała o tym, co zrobiła Aneesie.
Wiedziała, jak to jest, być szkolnym dziwolągiem.
Patrząc na zdjęcie ojca,
zdała sobie sprawę, że źle zrozumiała radę o przeprosinach.
Może nie chodziło o to, żeby przepraszać bardziej efektownie,
tylko bardziej szczerze.
A potem przypomniała sobie najwspanialsze przeprosiny swojego ojca.
Jak mogłeś nie przyjść?
Gdy tu przyjechaliśmy,
myślałem, że dokonam czegoś wspaniałego.
Ale jestem bezrobotny, a moja żona dostaje branżowe nagrody.
- Mohan… - Ale…
powinienem tam być, Nalu.
To było małostkowe i samolubne.
Powinienem móc patrzeć na twój sukces, nie myśląc o mojej porażce.
Mój sukces to twój sukces. Jesteś moim mężem.
Wiem o tym. Już nigdy nie popełnię tego błędu.
Od teraz zawsze będę przychodził. Obiecuję.
Devi wiedziała, co robić.
Aneeso.
Co ty tu znowu robisz?
Porozmawiamy na osobności?
Chcesz znowu przepraszać?
Proszę. Możesz mnie znowu publicznie upokorzyć.
W ten sposób to będzie jeszcze gorsze dla ciebie i dla mnie.
Ale to ty decydujesz. Dobra.
- Nikt ci nie kazał wchodzić na krzesło. - Ale już tu jestem.
Cześć.
Devi Vishwakumar.
Chodzę tu.
Wielu z was wie, że skrzywdziłam Aneesę.
Wielokrotnie.
Tak, wielokrotnie.
A to dlatego, że…
Kiedy Aneesa zaczęła tu chodzić, poczułam, że mi zagraża.
Myślałam: „Co jest?
Druga Hinduska, która jest ładniejsza, fajniejsza
i wie, jak pielęgnować brwi”.
Ale, Aneeso, naprawdę nie chcę, żebyś zmieniała szkoły.
Chcę się przyjaźnić.
Myślę, że jesteś świetna,
a jeśli zostaniesz…
Obiecuję, że będę wspaniałą przyjaciółką.
Wybaczysz jej, Szalona Aneeso?
Nie! Nie ma „Szalonej Aneesy”.
Tylko ja jestem szalona. Pamiętacie, jak walczyłam z kojotem?
To było u mnie w domu!
Tak! Albo kiedy niemal zabiłam kapitana pływaków,
bo zdradzałam go z tym małym typkiem?
Cześć.
Rany, jesteś szalona!
Prawda?
Devi, co to ma być? Co ty tu znowu robisz?
Złaź z kanapy!
- No już! - Tak.
- Przepraszam. - Czemu ubrałaś się jak biały nerd?
Mogą wystąpić wichury…
Na równinach mogą być burze.
Znamy tam kogoś, kogo powinnyśmy ostrzec?
Cześć.
Nie wiem, czy się bać, czy cieszyć.
Spokojnie.
Tak.
Chciałam powiedzieć, że doceniam to, co powiedziałaś.
Bywasz wkurzająca, ale chyba masz dobre serce.
Przysięgam, że tak.
Wiem, że mam problematyczną osobowość,
ale staram się być lepsza.
Chciałabym nie musieć codziennie tyle przepraszać.
Tak, miałabyś czas na kolejne zajęcia.
Może kółko entomologiczne?
Nie jestem aż taką kujonką.
Wybaczasz mi?
Wybaczam.
- Zostaniesz w szkole? - Nie.
- Że co? - Wybaczam ci,
ale na pozostanie w szkole już za późno.
Moja mama podjęła decyzję i nic jej nie przekona.
Musi być coś, co możemy zrobić.
Potrafię manipulować swoimi rodzicami. Nic z tego.
Dzięki, że próbowałaś.
Dobrze, że się dogadałyśmy przed moim odejściem.
Devi była załamana.
Aneesa powiedziała, że jej mama na pewno ją przeniesie,
a kto mógłby przekonać stanowczą, upartą Hinduskę,
żeby zmieniła zdanie?
Cześć, wróciłam!
Pomóż mi. Przekonaj mamę Aneesy, żeby dała jej zostać w szkole.
Devi, to ich rodzinna sprawa. Nie chcę się mieszać.
Chcesz, żebym miała hinduską przyjaciółkę? Proszę, potrzebuję cię.
I wtedy Nalini przypomniała sobie słowa doktora Jacksona.
Nie o tym, że powinniśmy odczarować męski botoks,
a o tym, że kiedy dziecko cię potrzebuje, masz się po prostu zgodzić.
Dobrze.
Świetnie, bo już tu są.
Co?
- Już. - Devi! Nie jestem gotowa.
Witam! Jestem matką Devi, Nalini. Proszę, wejdźcie.
- Dzień dobry, jestem Noor. - Cześć.
Mogę zaproponować coś do picia?
Nie, zaraz idziemy.
Mamo, odpręż się.
Noor, rozumiem, czemu jesteś zła. Devi przekroczyła wszelkie granice.
Totalnie. Granica była tutaj, a ja gdzieś tam.
Devi, kochanie, pójdź z Aneesą do pokoju.
Do widzenia.
Bardzo przepraszam za tę sytuację.
To miał być nowy początek dla Aneesy.
Nie spodziewałam się, że zdradzi ją
jedyna inna Hinduska w szkole.
Strasznie jest patrzeć, jak twoje dziecko to przechodzi.
Doskonale to rozumiem.
Wierzę, że Devi zrobiła to dlatego,
że sama została bardzo zraniona.
Nie wiem, czy wiesz, ale straciła ojca, nie tak dawno temu.
Zmagałyśmy się z tym.
Przykro mi to słyszeć.
To żadna wymówka, Noor,
ale obiecuję, że jesteśmy dobrą rodziną. Mamy za sobą trudny okres.
Rozumiem.
Proszę, daj tej szkole jeszcze jedną szansę.
Cudownie byłoby mieć was w tej społeczności.
Cholera, udało ci się!
To było jak zapasy hinduskich mam, a ty położyłaś ją na tyłek!
Wcale tak nie było, Devi.
Odbyłyśmy cywilizowaną rozmowę o macierzyństwie.
Ale cokolwiek to było, dziękuję bardzo.
Jesteś najlepszą mamą świata.
No dobrze. Wciąż jesteś zawieszona, młoda damo.
I nadal musisz wyczyścić aparat CPAP babci.
No już.
Cześć, załogo! Kupiłam kawę dla moich ulubionych ziomali.
Evan, kupiłam ci twoją ulubioną dyniową latte
z serduszkiem z mleka owsianego.
Bardzo męski napój.
Zgadzam się. Dziękuję, Kamalo!
Ile to zwykle trwa, zanim…
O, muszę… wykonać szybki telefon.
Krowie mleko zaraz wypływa.
Można by je lać prosto do toalety.
Mamy jakieś 20 minut.
Zapomniałem czasopisma.
Na czas przerw w rozmowie.
Co robisz?
Podpisałam się pod pracą i wysłałam ją.
Co zrobiłaś? To oszustwo.
Wcale nie.
Mam tam stos papierów z moimi badaniami,
a jeśli mnie wykreślisz to…
Co powiedziałaby Devi?
Skopię ci dupę!
Złożę skargę do administracji.
Zaalarmuję Związek Kobiet w Nauce.
Napiszę bezlitosny artykuł dla Jezebel i…
Kamala tak się nakręciła, że przypadkiem ułożyła listę
czterech rzeczy, nie mając tej czwartej.
- Więc poszła w magię. - Rzucę na ciebie klątwę!
Jak chcesz. Możesz być podpisana pod pracą…
ale masz dzisiaj opuścić laboratorium.
Kogo to obchodzi?
W przyszłym tygodniu zaczynam praktyki u dr Logan,
która jest kobietą, a nie zgorzkniałym beztalenciem,
które kradnie pomysły podwładnych.
Dobra. Wiesz co? Tylko za to
odwołuję twoje zaproszenie na mój turniej Osadników z Catanu.
Evan, wyrażę się jasno.
Wolałabym zarzygać się na śmierć niż iść na ten turniej.
Rany. To było bardzo ożywcze, móc przez chwilę być Devi.
Dlatego my, narwańcy, tacy jesteśmy.
Fajnie jest wybuchnąć.
Nie!
Nie wiwatujcie.
Po tygodniu Devi wróciła do szkoły z czystym sumieniem.
Problemy z Aneesą zostały rozwiązane
i mogła znowu mieć obsesję na punkcie innych rzeczy, jak…
No proszę.
Poradziłaś sobie z mamą Aneesy.
Całkiem znakomicie. Nie jesteś takim dupkiem, David.
Jestem chodzącą słodyczą!
Nie zapędzałbym się.
Na pewno masz niezdiagnozowane zaburzenie.
I choć pogodziła się z Aneesą z właściwych powodów,
Devi wciąż miała nadzieję, że to zbliży ją i Bena.
Ale poważnie. Dobrze się spisałaś.
A teraz, kto wie? Może możemy się umówić.
- Ty i ja? - Co?
Nie, ja i Aneesa.
Skoro zostaje, zaproszę ją na randkę.
Nara, frajerko.
Chris! To zadziałało! Posłuchałam twojej rady.
Zgodziłam się pomóc córce i ma mnie za bohaterkę!
Nie wierzę, że to mówię, ale jesteś geniuszem.
Wiem! Jestem też przystojny, to też możesz docenić.
Poważnie, bardzo ci dziękuję.
Dzięki tobie poczułam się…
Nie wiem.
Chciałaś tylko się przytulić?
Chciałam.
Napisy: Krzysiek Ceran