SERIAL NETFLIX
To Paxton Hall-Yoshida.
Jest szesnastolatkiem z Sherman Oaks w Kalifornii,
a ja jestem modelką, projektantką, aktywistką
i byłą szesnastolatką z Kalifornii. Jestem Gigi Hadid.
Pewnie zastanawiacie się,
czemu Gigers poświęca swój cenny czas,
żeby opowiadać o szesnastolatku?
To dlatego, że przypomina mi mnie.
Jesteśmy niedoceniani, bo ludzie widzą w nas tylko symbole seksu.
- TRZYMASZ SIĘ? - MARTWIĘ SIĘ
- KIEDY TO AUTO CIĘ UDERZYŁO… - ODEZWIJ SIĘ
Kiedy według naukowców masz idealnie symetryczną twarz,
ludzie myślą, że na tym się kończysz.
A przecież mamy też nasze myśli, uczucia i…
Paxton, załóż koszulkę! Próbuję coś tu przekazać.
Tak czy inaczej, mamy bogate życie wewnętrzne.
Przynajmniej ja mam. Zobaczymy, jak jest z Paxtonem.
…NIE ZAJRZAŁEM DO PODRĘCZNIKA
Stary, moja ręka. Co jest?
Upewniam się, że nie symulujesz.
Naprawdę zrobiłeś sobie krzywdę.
Tak, naprawdę zrobił sobie krzywdę.
Ale nie chodziło tylko o rękę. A wszystko było winą tej laski.
Odkąd Devi pojawiła się w życiu Paxtona,
zapanował w nim chaos.
Paxton, tak mi przykro.
Dziwnie jest widzieć cię w takim stanie.
Wciąż jestem ładniejszy.
Mam żywe oblicze, które budzi ufność i podoba się ludziom.
Paxton nie był zazdrośnikiem,
ale to, że najdziwniejsza laska, z jaką kręcił,
jednocześnie kręciła z Benem Grossem, mieszało mu w głowie.
Z Benem Grossem? Serio?
Co miał Ben, czego brakowało Paxtonowi?
Poza salą kinową i…
Rany, czy to zegarek marki Patek Philippe? Nawet ja takiego nie mam.
Mam niemiłe wieści.
Według decydujących o tym ludzi,
nie wolno mi już pytać was o wasze uczucia względem historii.
Najwyraźniej uważają, że lepiej będzie,
jeśli będziecie uczyli się dat,
faktów i imion martwych białych ludzi.
Czyli test będzie wielokrotnego wyboru czy…
Wielokrotny wybór. To w twoim stylu, co?
Możemy zaznaczyć dwie odpowiedzi, czy musimy wybrać jedną?
To ciekawe, Ben. Jestem otwarty na wiele odpowiedzi.
Nie, powinniśmy wybrać jedno.
A Devi powinna wiedzieć, co.
WALKA O PRAWO BY NIE MIEĆ BIAŁEGO PRZYWILEJU
Żeby kujony cię tak wkręcili?
Straciłeś na atrakcyjności? Czy ja teraz jestem najgorętszy?
Kojociara zdradziła cię z typem, który wygląda jak młody Sheldon.
A teraz śmierdzisz mokrym gipsem. Czegoś ci brakuje.
Zamknij się, dupku. Niczego mi nie brakuje.
Kto mi podpisze gips?
Paxton nie cierpiał na brak wielbicielek.
Ponoć romansował z Kaią Gerber na obozie letnim, gdy miał dziesięć lat.
Widzisz? Jedynym błędem był udział w wariactwie szalonej Devi.
„Szalona Devi”? Boże, jak pasuje. Ona jest szalona.
Raz wpadła do basenu tego gościa.
Tego gościa? Chodzi o Bena, twojego byłego?
No tak. Zapomniałam o nim.
„Szalona Devi”. Śmiechowe.
A ta jej dziwna impreza?
Tamten gość spadł z dachu.
To byłem ja.
Jako zawodowy pływak, Paxton nie martwił się o studia.
Ubiegały się o niego fajne szkoły,
takie jak Stanford i UCLA.
Więc to było dziwne, gdy licealna doradczyni kazała mu przyjść.
Dzień dobry. Dziękuję, że wpadłeś.
Nie ma sprawy. Nigdy tu nie byłem.
Przejdę do rzeczy. Rozmawiałam z twoim trenerem.
Odniosłeś poważny uraz
i może się okazać, że nie będziesz pływał w drużynie Stanforda.
Wciąż mógłbym tam pójść, nawet jeśli nie będę pływał.
Kochanie…
Nie możemy tak zawężać poszukiwań.
Widzisz, masz oceny sportowca,
ale jeśli nie będziesz już sportowcem, to ograniczy twoje możliwości.
To gdzie mogę się dostać?
Pójdę wszędzie, byle było blisko plaży,
drużyna koszykówki była dobra, a zajęcia nie za trudne.
Ale żeby jacyś mądrzy ludzie tam chodzili.
Przekonajmy się.
Na początek, czy masz bogatych rodziców?
Nie.
No dobrze.
W takim razie może dwuletnie studia albo szkoła policealna.
Możemy mierzyć wyżej,
ale musiałbyś zdecydowanie poprawić swoją średnią.
Czy poszedłbyś na korepetycje?
- Chyba tak. - Świetnie!
Bo pozwoliłam sobie umówić cię
z najlepszą korepetytorką w całej szkole.
To prawdziwa bestia nauczania.
Przepraszam, nie mówiła, że chodzi o ciebie.
Znacie się?
Niech zgadnę.
Była przedmiotem jakiegoś zakładu.
Co? Nie.
Wolę nie iść na studia niż pracować z nią.
Hej, co ty tak wcześnie robisz w domu?
No tak. Nie pływasz już, Nemo.
Tak, nie pływam.
Czekaj, często tu wpadasz, kiedy mnie nie ma?
Tak. To ciche miejsce, gdzie mogę zebrać myśli.
Lub oglądać pornosy.
Nie musiałem tego wiedzieć.
Co tam? Jesteś przybity.
Według pani Warner bez pływania mam marne szanse na studia.
Na co komu studia?
Po liceum idę prosto na YouTube.
Słuchaj. Będę reagował na nagrania z reakcjami.
Ojej.
- Fajnie. - Co nie?
Paxton, wszystko gra?
Tak. Jest świetnie.
Tylko nie wiem, co ze sobą zrobić.
Powiem ci. Będziemy balować.
Skoro masz czas, codziennie będzie impreza.
Chcesz coś wysadzić?
O kurde.
Tak!
Patrz na ekran, a się dowiesz, Shira.
Tak!
A nie mówiłem?
Wciskam A i lewy joystick.
Nie masz wciskać A. I nie robisz tego.
Nie ruszasz joysticka.
Stary, ta reakcja była dziwna.
NIEWIARYGODNE REAKCJE NA REAKCJE
Ta reakcja była dobra.
Ale bajer!
To zaskakująca reakcja.
Poszedł sobie.
Niezłe. Bardzo opisowe, brachu.
Twoja reakcja na moje reakcje na ich reakcje to dla mnie wszystko.
Ten tydzień był świetny.
Wiesz, jaki będzie następny tydzień? Identyczny.
Już zawsze, skarbie.
Już zawsze.
Potrzebuję cię
żeby dostać się na studia.
Dobra. To nie musi być dziwne.
Możemy się uczyć.
Chcesz coś gazowanego, wodę albo herbatę?
Dobra.
Mnie też odwodnienie pomaga się skupić.
Rany. Tej książki nikt wcześniej nie otwierał.
To od czego zaczniemy? Od matmy?
W sensie od czego ty zaczniesz?
Mówiąc, że potrzebuję pomocy, miałem na myśli, żebyś pracowała za mnie.
Jak już napiszesz wypracowanie na angielski…
Co? Nie mogę. To byłoby oszustwo.
Super. To powinnaś mieć w tym wprawę.
- Paxton, pozwól, że wyjaśnię. - Co wyjaśnisz?
Jak myślałaś, że uda ci się randkować z nami oboma?
Masz mnie za idiotę.
Wcale tak nie myślę.
Polubiłem cię. Myślałem, że jesteśmy…
Jacy?
Nieważne.
Paxton. Naprawdę bardzo mi przykro.
Ty i Ben Gross mi zwisacie. Jasne?
Ale zaprzepaściłaś moją szansę na stypendium pływackie.
Teraz moje stypendium to ty, odrabiająca za mnie lekcje.
Jasne?
Super.
Przepraszam,
odrobiłam ci matmę i angielski.
Zrobiłam też tę miskę na plastykę.
Będzie świetnie pasować na każdy elegancki…
Super. Postaw ją tam.
Devi była okrutna wobec Paxtona, ale to jest upokarzające.
Zasłaniasz ekran!
Szalona Devi, przez ciebie się wysadziłem.
Karanie Devi nie sprawiało Paxtonowi takiej przyjemności, na jaką liczył.
Nie wierzę, że to powiedziałeś.
Dosłownie zasłaniała ekran.
TRYGONOMETRIA
Nawet pierwsza piątka nie przyniosła mu satysfakcji.
To jak oglądanie bardzo przerobionego zdjęcia w kostiumie.
Twój tyłek wygląda świetnie, ale wiesz, że na to nie zapracowałaś.
Dobra, masz pytania z szóstego rozdziału podręcznika do biologii,
a tu jest test z hiszpańskiego o częściach ciała.
Wpisałem już…
Jajka.
Bueno. Muchisimas gracias. Adiós.
Co?
Przyniosę ci je jutro.
Rebecca. Fajny strój, jak zawsze.
- Dzięki, Devi. - Na razie.
Devi odrabia twoje lekcje?
Nie tak głośno.
Mogę to wyjaśnić.
To przez nią nie mam…
Godności?
Nie. Auć. Jezu, Rebecca.
To przez nią nie mam już szans na stypendium.
Tak, pomaga mi. Jest mi to winna.
Wcale nie.
Ciężko pracowałam, żeby dostać się do szkoły modowej.
- Wiem. I jestem z ciebie dumny. - Nie chcesz być dumny z siebie?
Chcę iść na studia. I tyle.
Bez Devi nie wiem, czy dam radę.
To może nie zasługujesz na studia.
Rany, Rebecco. Nie odpuszczaj mu.
Nie, żebym brała czyjąś stronę. Jestem jego narratorką.
Rodzice Paxtona, Kevin i June Hall-Yoshida,
prowadzili sklep sportowy
i, jak widzicie, byli mocno wierzący.
Ale wyluzowani.
Mieli naklejkę z rybą na swoim volkswagenie.
Amen.
Paxton, ojiichan dzwonił.
Powiedział: „E-mail jest popsuty”.
Pomożesz mu po szkole? Uwielbia twoje wizyty.
Jasne. I tak nie robię nic innego.
A jak tam w szkole?
Dzwoniła twoja doradczyni.
Powiedziała, że ta przerwa w pływaniu…
- Muszę dostawać lepsze oceny. - Tak.
Wiem. Pracuję nad tym.
Ktoś nad tym pracuje.
Szczerze mówiąc, powiedziałam pani Warner, że nie będę na ciebie naciskać.
Nasza rodzina stawia troskę ponad osiągnięcia.
Tak.
Według was nie dostanę się na studia?
Nie, kochanie. Nie o to nam chodzi.
Nauka nigdy nie była twoim konikiem.
Wiedz, że jeśli nie pójdziesz na studia,
to też będzie w porządku.
Zostaniesz tutaj, popracujesz w sklepie.
Staniki sportowe świetnie schodzą na twoich zmianach.
Ci chrześcijańscy hipisi mają niskie oczekiwania co do Paxtona.
Wiszą niżej niż kucyk taty Paxtona.
Nie przyszło wam do głowy, że może chcę studiować?
- Chcesz? - Oczywiście.
Chcę zdobyć wykształcenie, mieć karierę.
To bardzo fajnie, kochanie,
ale żeby pójść na studia będziesz musiał ciężko pracować.
Mogę ciężko pracować. Czemu myślisz, że nie mogę?
Mogę odpowiedzieć.
Proszę, nic nie mów.
Już i tak nie doceniali go rówieśnicy i nauczyciele,
ale rodzice przekonujący, żeby nie próbował iść na studia,
zranili go do głębi.
Jakie ma być twoje nowe hasło?
- „Pies”. - Za krótkie.
No to „pieski”.
Minimum osiem liter.
To za dużo liter. Jestem stary.
Tak?
Ted.
Może trochę świeżej lemoniady?
Cheryl, to mój wnuk, Paxton.
Jaki przystojniak. Jak jego dziadek.
Wrócę, kiedy będziesz sam.
Ale masz branie.
I kto to mówi? Widziałem te serduszka na gipsie.
No wiesz. Mam to po tobie.
Tak.
- Ojiichan? - Tak?
- Mogę o coś spytać? - Jasne.
Myślisz, że jestem za głupi na studia?
Co? Kto ci tak powiedział?
Praktycznie wszyscy, w tym rodzice.
Co oni tam wiedzą?
Nie zrozum mnie źle. Kocham ich, ale…
Spędzają tyle czasu na słońcu. Mózgi im się przegrzały.
Jesteś dość mądry, by iść na studia.
Płynnie mówiłeś po japońsku już w wieku pięciu lat.
Jesteś geniuszem.
Arigato, ojiichan.
Paxton, ludzie będą o tobie myśleć różne rzeczy.
Że nie jesteś mądry. Że nie pasujesz.
Że jesteś najprzystojniejszy w całym domu opieki.
Tak?
Ted. Przyrządziłam ci kurczaka.
Jestem zajęty, Gladys!
Ale, Paxton, liczy się tylko twoje zdanie o sobie.
Bądź dumny z siebie.
Dobrze?
A teraz chciałbym ci to sprezentować.
Proszę.
Zawsze mi je dajesz. To pudło książek, których nie chcesz.
Nie, to rodzinne pamiątki. Niektóre są bardzo stare.
Naprawdę? Bo to jest książka na podstawie Avatara.
Będzie dla ciebie cenna, kiedy umrę.
Przekażesz mądrość Na'vi swoim wnukom.
Dziękuję.
Co powiesz na kurczaka?
Cześć. Chyba powinieneś sam robić projekty z techniki.
Jest ciężki, bo jest pełen ziarna, ale zapomniałam zrobić otwór dla ptaków.
W sumie to już nie chcę, żebyś odrabiała za mnie lekcje.
Bo skopałam domek dla ptaków? Rozumiem.
Nie chodzi o domek dla ptaków.
Czekaj, czy od spodu też ma daszek?
Spanikowałam.
Słuchaj, myślałem o tym
i nie chcę dostać się na studia, oszukując.
Czy mogłabyś naprawdę dawać mi korepetycje?
Oczywiście.
Super. W piątek mamy klasówkę z historii.
Zaczniemy od tego?
Jasne. Z chęcią…
Kto wymyślił termin „zimna wojna”, wykorzystując go w artykule z 1945?
Nie wiem. Rosja?
Nie. George Orwell.
Myślisz, że cały naród rosyjski napisał razem felieton?
Nie wiem. To trudne.
Możesz uczynić to ciekawszym?
Na przykład rapując te fakty jak w Hamiltonie?
Nie potrafię. Nie wiem jak.
Tak.
O nie. Oby przestali.
Sowieci wysłali Sputnika Ale on ssie i połyka…
Nie mogę. Koniec.
Mówisz, że satelita ssie?
Zapamiętałeś, co to Sputnik?
Tak.
Ktoś tu się uczy.
Co robisz z chłopcem przy zamkniętych drzwiach?
Mamo. Daję mu korepetycje. Wyluzuj.
On ma korepetycje?
Dobra, ale możesz ich udzielać z większej odległości.
- Dobrze. - To nauka, nie tango.
Jest tu chłopiec?
Przystojny jesteś.
Jakie jest twoje pochodzenie? Daj mi trzy szanse.
Nie pytajmy o to. Chodź.
Devi, drzwi zostaną otwarte.
I to…
dlatego nauka dobrze mi idzie.
Mieszkam z armią natrętnych Hindusek.
Mama grozi mi przemocą, jeśli nie dostaję piątek.
To bardzo motywujące.
Boże, już wiem. Będę twoją apodyktyczną hinduską matką.
To może zadziałać,
ale czy to nie dziwne, jeśli będziesz udawać moją mamę?
Czemu?
Nie wiem, bo się spotykaliśmy?
Paxton! Młody, przestań.
Wiesz, jak działa to twoje spojrzenie.
Ekstra.
Sojusz wojskowy Związku Radzieckiego i państw Europy Wschodniej to…?
Układ Warszawski, taki jestem łebski. Widzisz? Też umiem rapować.
I to wybornie. Pierwszy Amerykanin w kosmosie?
Czekaj, opracowaliśmy to.
Niebo, góry, Himalaje, szerpa. Alan Shepard!
Ile trwał kryzys kubański?
Dwanaście dni.
Co do diabła?
Przyniosłeś wstyd całej rodzinie.
Czemu nie jesteś jak twój kuzyn?
Mój kuzyn sprzedaje zioło.
W takim razie wleję ci trochę wiedzy do łba. To było 13 dni.
Kurde.
To nic. Dasz radę.
- Maxi-Pax. - Mówiłem, nie nazywaj mnie tak.
Jasne. Słuchaj.
Zerknąłem na odpowiedzi, kiedy Shapiro jadł miskę acai.
Spisałem je na udzie.
Proszę. Chcesz spisać?
Nie muszę. Uczyłem się.
Co? Uczyłeś się?
Czemu nie jesteś jak twój kuzyn, który handluje trawką?
Dobra. Uzupełnił swoje imię. Dobry początek.
O nie. Otwarte pytania? A co z wielokrotnym wyborem?
Dobra. Damy radę, Paxton. Pamiętasz, czym jest NATO.
To Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego.
No już. Napisz „organizacja”.
Tylko dupek uśmiecha się na klasówce.
Zacznij pisać, Pax. Napisz cokolwiek.
Nie panikuj.
Weź głęboki…
Kurde. Wyszedł.
Wszystko gra? Co się stało?
Nie wiem. To było strasznie dziwne.
Serce mi waliło i nie mogłem oddychać.
Wszystko przez klasówkę. Co jest ze mną nie tak?
Chyba miałeś atak paniki.
Kiedyś denerwowałem się przed zawodami,
ale w wodzie się uspokajałem, bo wiedziałem, że dobrze pływam.
Klasówki też mogą ci iść dobrze. Kwestia praktyki.
Czy motylek ci wyszedł za pierwszym razem?
Tak. Pobiłem rekord szkoły.
Rany. A to taki trudny styl.
Nie dla mnie.
Michael Phelps z ciebie. Wrzuć na luz.
Wracając do nauki…
To dobrze, że miałeś atak paniki.
Czemu? To było straszne.
To znaczy, że ci zależy.
Zależy ci na nauce.
Cholera.
Chyba tak.
Dziwne.
Ale nie pomogło mi to.
Zdecydowanie oblałem klasówkę. Nawet dzisiejszą datę pomyliłem.
Dobrze, że masz narzucającą się hinduską matkę.
Wstawaj. Porozmawiam z nauczycielem.
Głuchy jesteś? Wstawaj! Idziemy!
- No dobrze. - Idziemy. Już.
Dobrze. Idę.
Panie Shapiro, Paxton chciałby powtórzyć klasówkę.
Przykro mi. To nie byłoby uczciwe wobec innych uczniów.
Panie Shapiro, ponieważ ugiął się pan przed establishmentem,
Paxton zwątpił we własną wartość.
Nie dając mu tej szansy, nauczy go pan, że młodzi mężczyźni nie mogą cierpieć,
a to nakręci spiralę toksycznej męskości.
Tak.
Boże! Naprawdę?
Dziękuję, że mi to wytknęłaś, Devi.
Paxton, przyjdź podczas lunchu.
Możesz powtórzyć klasówkę.
Naprawdę? Dzięki, panie S. Przyjdę.
Co to było?
Prymusi wiedzą, jak manipulować nauczycielami.
Pani Paloma co roku daje mi prezent na Święta.
Devi kumplująca się z Paxtonem to było więcej, niż Ben mógł znieść.
Samberg, zabieraj się stąd. Ty już miałeś swój odcinek.
Jak chcesz, Hadid! Czemu jesteś taka zaborcza? Spadam.
Co tam?
Hej.
Ciacho dla ulubionego ucznia.
Dziękuję.
Zasłużone smakuje inaczej.
Patrz.
Dostałeś czwórę.
Dostałem czwórę.
Bajer.
Na początek.
Dzięki za motywację.
Jasne. Jestem ci coś winna za to, że uderzyło cię auto.
I za to drugie.
Tak, to drugie.
Nie musimy o tym rozmawiać.
Wszystko gra.
Naprawdę? Rany. Co za ulga.
Tak.
To bez sensu, jak się nad tym zastanowić. Prawda? Ty i ja?
To i tak nie mogło się udać.
My dwoje razem to bez sensu.
Wiesz?
Jasne.
Korepetytorka i uczeń to dla nas dużo lepsza relacja.
Dokładnie.
To co, chcesz mi podpisać gips?
Tak.
Sporo tych podpisów.
Widzę, że Zoe Maytag nie myślała o tym, żeby zostawić miejsce.
Cała Zoe. Chyba nadpisała kilka innych imion.
Nie dziwi mnie to.
Obczaj to.
Czwórka. Devi miała zły dzień?
Nie, ja miałem dobry dzień.
Uczyłem się. To moja ocena.
Otworzyłeś podręcznik?
Tak. Nawet przeczytałem, co tam napisano.
Nauczyła cię czytać?
Tak! Niech ktoś pokaże Rebecce Twittera. Potrzebujemy takich jak ona.
Miałaś rację. Chcę zapracować na swoje studia.
Jestem z ciebie dumna.
Dzięki, Becca. Ja z ciebie też.
Słuchaj, mógłbyś to przymierzyć?
Jesteś rozmiaru Kendall Jenner.
Chyba mam budowę Kylie, ale…
Było naprawdę miło,
ale muszę wrócić do satysfakcjonującego życia
bardzo zajętej osoby.
Nauczyliśmy się nie oceniać książki po pięknej okładce
i tego, że zimna wojna skończyła się w 1991.
John McEnroe, wracaj tu.
Napisy: Krzysiek Ceran