‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นี่คือเบน กรอสส์
‪เด็กหนุ่มอายุ 15 ปี ‪จากเชอร์แมนโอกส์ แคลิฟอร์เนีย
‪ส่วนผมเป็นนักแสดงอเมริกัน ‪ผู้ผลิตภาพยนตร์ นักเขียน
‪และแร็ปเปอร์ปลอม แอนดี้ แซมเบิร์ก
‪จะพูดยังไงดีล่ะ พอดีเก่งหลายด้าน
‪ทีนี้คุณอาจจะถามตัวเองว่า
‪"ทำไมแอนดี้ แซมเบิร์กถึงมาบรรยาย ‪เรื่องของเด็กหนุ่มคนนี้"
‪พูดตามตรง พ่อเขาเป็นทนายของผม ‪และผมก็ติดค้างเขาอยู่
‪แต่เบนดูจะเป็นเด็กดี ผมเลยเต็มใจที่จะทำ
‪ด้วยปฏิบัติการปล้นไวน์ที่เพิ่งลุล่วง
‪ศัตรูตัวฉกาจกลับกลายมาเป็น ‪พันธมิตรที่คาดไม่ถึง
‪เบนรู้สึกเจ๋งที่สุดในโลก
‪หรืออย่างน้อยก็ในสหประชาชาติจำลอง
‪ที่ซึ่งในอีกไม่กี่ชั่วโมงค้อนทองคำอันแสนปรารถนา
‪จะถูกเก็บไว้อย่างปลอดภัย ‪ในกระเป๋าเอกสารพิลึกๆ ใบน้อยของเขา
‪อิเควทอเรียลกินีขออนุญาต ‪ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ใส่อเมริกา
‪อย่างเป็นทางการค่ะ
‪แต่เบนโชคร้ายหน่อย
‪เพราะพันธมิตรใหม่ของเขา ‪ได้กลับไปเป็นศัตรูอีกครั้ง
‪อะไรกัน เดวี่
‪อะไร
‪เปล่า เธอต่างหากที่มองฉัน
‪บทสนทนาดีๆ ของพวกเขาเมื่อคืน ‪เบนแค่เพ้อไปเองเหรอ
‪หรือตอนที่ดื่มไวน์ ‪เขาเผลอพูดอะไรแปลกๆ ออกไป
‪เรื่องมันแย่ลงไปอีก ‪เพราะเขาต้องนั่งรถหกชั่วโมง
‪และเบนเพิ่งรู้ตัวว่าเขาลืมหูฟังไว้ที่โรงแรม
‪สวัสดี
‪เหมือนเธออยากมีเพื่อนนั่งด้วย
‪สลัดไข่ไหม ฉันมีช้อนมาเผื่อด้วย
‪ไม่เป็นไรครับ
‪(ก็คนมันไม่เคยเป็นเด็กหนุ่มที่เหงาที่สุดในโลก)
‪ไงลูกรัก แม่ไม่ว่างคุยด้วย
‪แม่จะไปเก็บตัวเพื่อให้รู้จักตนเอง ‪ที่ซานตาบาร์บารา
‪แม่ก็เพิ่งไปมาไม่ใช่เหรอ
‪เปล่า นั่นมันค่ายฝึกสติที่ซานตาคลารา
‪ปรัชญาต่างกันมาก แต่สำคัญเท่ากันเลย
‪โอเคครับ ขอให้สนุกนะ
‪มันไม่สนุก เบน มันเป็นงาน...
‪สำหรับแม่...
‪แม่จะได้เป็นแม่ที่ดีขึ้นของลูก
‪ต้องไปแล้วล่ะ
‪รู้ไหม แม่เกือบลืมไปเลย
‪ลูกไปแข่งโต้วาทีงานใหญ่มานี่นา
‪ลูกได้เอหรือเปล่าจ๊ะ
‪อันที่จริงมันคือสหประชา...
‪ครับผม มันออกมาดีมาก
‪ดีมากจ้ะ
‪พอแม่กลับมาแล้ว เราไปฉลองกัน ‪ด้วยคลื่นเสียงบำบัดแบบแม่ลูกดีกว่า
‪รักลูกนะ
‪รักแม่ครับ
‪พ่อแม่ของเบนมีวิธีเลี้ยงลูก ‪ที่สุดแสนจะไม่เหมือนใคร...
‪นั่นคือพวกเขาไม่ทำอะไรเลย
‪ดังนั้นตรงกันข้ามกับบุคลิกโผงผางที่โรงเรียน
‪เวลาอยู่บ้าน เขาเป็นเด็กเงียบๆ ตัวคนเดียว
‪เดวิด เอส พัมพ์กินส์ ‪และแก๊งบีทบอยสเกเลตันส์ ห้าห้าห้า
‪นี่ ช่วยเลิกเสียเวลากับการโพสต์ ‪แก๊กเห่ยๆ เรียกยอดโหวต
‪และกลับมาคุยกันเรื่อง ‪ทฤษฎีริค แอนด์ มอร์ตี้ี้ซะทีได้ไหม
‪นี่แหละปัญหาเวลาซับเรดดิตใหญ่เกินไป
‪เพราะมันจะวุ่นวายอย่างกับสภาแห่งริก
‪(หนึ่งกิจกรรม 19,30 น. พรุ่งนี้ ‪ดูคลิปเปอร์สแข่งกับพ่อและชีร่า)
‪พ่อครับ ทุกบล็อกบอกว่า ‪คาวายดูฟิตกับเกมวันพรุ่งนี้มาก
‪เจ๋ง ดูท่าเกมนี้จะต้องสนุกแน่ๆ ลูกรัก
‪กับเรื่องเพื่อน ล่วงถึงชั้นมัธยมต้น
‪เบนมีเพื่อนตายถวายหัวสองคน
‪ไบรอัน เลคสโตน ‪ผู้ที่มาโรงเรียนด้วยมอเตอร์ไซค์
‪กับแกร์เร็ต วอน คีเนล
‪ผู้เรอเป็นเพลงประกอบมหาศึกชิงบัลลังก์ได้
‪แต่ทั้งคู่เรียนมัธยมปลายที่อื่น
‪ดังนั้นเมื่อเบนคบกับชีร่า ‪เพื่อนเธอก็กลายเป็นเพื่อนเขา
‪แย่หน่อยที่เพื่อนเธอน่าเบื่อ
‪การบอกว่าหุ่นโค้งเว้ามันสวย ‪ถือเป็นการล้อเลียนรูปร่างเหมือนกันนะ
‪แบบนี้พวกเราที่ใส่ไซส์เล็กสุด ‪จะต้องรู้สึกยังไงไม่ทราบ
‪ถูกเผง ฉันที่ใส่ไซส์เล็กพิเศษยิ่งรู้สึกแบบนั้นเลย
‪ไงเชียร์ส ตื่นเต้นกับเกมคืนนี้ไหม
‪ตายแล้ว ที่รัก ฉันลืมไปสนิท
‪ฉันรับปากโซไปแล้วว่า ‪จะไปงานของแบรนด์ที่เขียนคิ้วด้วยกัน
‪แต่เธอรับปากว่าจะไปดูคลิปเปอร์สแข่งกับฉัน
‪ตั้งแต่สองเดือนก่อน
‪คืนนี้เธอต้องเขียนคิ้วด้วยหรือไง
‪ให้ตาย เธอไม่เห็นสแนปแชตฉันเหรอ
‪มันดีกับอินสตาแกรมฉัน
‪แต่นั่งดูเกมเอ็นบีเอติดขอบสนาม ‪ก็เรียกยอดไลก์ได้ เพราะงั้น...
‪ถ้าเลเกอร์สแข่งก็อาจจะใช่
‪แต่ผู้ติดตามของฉันไม่ได้อยากดู ‪บิลลี่ คริสตัลกินนาโช่หรืออะไรแบบนั้น
‪คลิปเปอร์สเล่นดีกว่าเลเกอร์สมาหลายปีแล้วนะ
‪ช่างมันเถอะ
‪มีใครอยากไปดูแทนชีร่าไหม
‪- ไม่ ‪- ไม่
‪วิเศษ
‪อีกแล้วเหรอ โธ่พวก
‪ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
‪นี่ ถามหน่อย พวกนายชอบกีฬาใช่ไหม
‪คืนนี้พวกนายคนไหนอยากดูคลิปเปอร์สแข่งไหม
‪ฉันมีตั๋วเกินมาใบหนึ่ง
‪ให้ไปกับนายเหรอ หรือไปนั่งคนเดียว
‪ไม่ นายต้องไปกับฉัน และพ่อฉัน
‪งั้นเราก็ไปได้แค่คนเดียวน่ะสิ ไปคู่ไม่ได้เหรอ
‪อย่างที่บอก ตั๋วมีใบเดียว
‪แต่มันไม่ดูแปลกๆ หรือไง
‪เพราะจริงๆ เราก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกับนาย
‪ไม่เอาน่า ฉันรู้จักนายมาตั้งแต่อนุบาล
‪ถ้าเราได้คลุกคลีกันก่อนก็คงใช่ ‪แบบปลุกไฟก่อนเกมน่ะ
‪ฉันว่านี่เป็นโอกาสที่ดีนะ
‪ก็ได้ ช่างมัน ลืมๆ ไปซะเถอะ
‪แปลกๆ เนอะ
‪นั่นสิ มันไม่เห็นเคยคุยกับเรา
‪แต่ถ้านายไม่ไป
‪เราเอาตั๋วสองใบไปดูกับพ่อนายได้
‪- ทำไมฉันไม่ทันคิดนะ ‪- ใช่ไหมล่ะ
‪ภูมิใจชะมัดที่คิดออกในจังหวะแบบนี้
‪แล้ววันนี้เธอเป็นไงบ้าง
‪หรือแค่ครึ่งวันที่ผ่านมาก็ได้
‪ที่รัก
‪- อะไรเนี่ย ‪- ทำเถอะ มันน่ารักดี
‪ยิ้มกว้างๆ หน่อย
‪โอเค
‪เธอมีสิวด้วย
‪อยากให้ฉันบีบให้ไหม
‪ไม่เอาดีกว่า
‪โอเค ก็ได้
‪ฉันถ่ายไว้ด้วยได้ไหม
‪- คือฉัน... ‪- ยิ้มสิ
‪แย่หน่อยที่ระหว่างบีบ ชีร่ามีข้อความเข้า
‪และทิ้งให้หน้าของเบน กรอสส์ดูน่าแหวะสุดๆ
‪รู้อะไรไหม พวกเธอโชคดีมาก
‪วันนี้เราจะมาทำการทดลองเคมีของจริงกันจ้ะ
‪ดับเครื่องชนให้หลอดแตกเลย
‪มีอะไร เอริค
‪ผมไปห้องพยาบาลได้ไหมครับ
‪ผมว่านมที่ผมดื่มคงบูด
‪แล้วเธอรู้ได้ไงว่ามันบูด เอริค
‪ก็พอผมดมกลิ่น กลิ่นมันแย่สุดๆ
‪แล้วพอดื่มลงไป มันก็ยิ่งแย่
‪ผมดื่มแก้วที่สองแทบไม่หมด
‪นี่ เดวิด รู้ไหมว่าคืนนี้ ‪พ่อใครจะพาลูกไปดูคลิปเปอร์สแข่ง
‪ติดขอบสนามเลยด้วย
‪พอดีฉันมีตั๋วเกินมาใบหนึ่ง ‪แต่ฉันจะให้แค่คนที่ขอโทษเรื่องทิ้งระเบิด...
‪เลิกชวนฉันคุยสักที ดูไม่ออกเหรอว่าฉันโกรธนาย
‪ไม่ เอาละ ฉันไม่เข้าใจ
‪ฉันไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรตอนไหน
‪นึกก่อนนะ
‪ไม่รู้สิ บางทีนายอาจปากพล่อย ‪เอาเรื่องที่ฉันนอนกับแพกซ์ตันไปเล่า
‪ตอนนี้เขาโกรธฉันสุดๆ
‪ได้ไง เขาจะโกรธเรื่องนั้นไปทำไมกัน
‪มันไม่สำคัญหรอก
‪แค่เลิกแส่เรื่องของฉัน
‪แล้วกลับไปประจบอาจารย์เหมือนเดิมเถอะ
‪เงียบเสียงหน่อยจ้ะ ‪ในห้องนี้ไม่ควรมีใครเดือด...
‪นอกจากถ้วยแก้วใส่ด่างทับทิมนี่
‪ครูพาโลม่า เดี๋ยวผมได้เป็นแบบนั้นแน่
‪ถ้าผมไม่รีบไปห้องพยาบาลตอนนี้ ขอล่ะ
‪ทำไมเดวี่ถึงไม่อยากให้ใครรู้ว่า
‪เธอคั่วกับหนุ่มที่อยู่ระดับสูงกว่าเธอล่ะ
‪แพกซ์ตัน ฮอล โยชิดะทำให้ผู้ชายทุกคน ‪ในโรงเรียนรู้สึกแย่กับตัวเอง
‪ขนรักแร้เขางอกตั้งแต่ ป.สี่
‪แพกซ์ตันพูดหรือทำอะไร ‪ที่ทำร้ายจิตใจเดวี่หรือเปล่า
‪แล้วทำไมเบนต้องสนใจด้วยล่ะ
‪มีอะไรหรือเปล่าพวก
‪หือ
‪นายมองฉันทำไมกัน
‪- ฉันเปล่า ‪- มองสิ จ้องตาเป็นมันเลยด้วย
‪แต่ไม่เป็นไร ฉันเจอแบบนี้ประจำ
‪- ฉันเปล่าจุ้น ไม่สิ จ้อง ‪- งั้นนายทำอะไรล่ะ
‪นายชอบคลิปเปอร์สไหม
‪อะไรนะ
‪เปล่าหรอก
‪ช่างมันเถอะ
‪ให้ตาย
‪เบน กรอสส์ผู้ชักจูงเก่งถึงกับไปไม่เป็นในศึกนี้
‪แต่ไม่ต้องห่วง เพราะศึกเดียวที่สำคัญ
‪ก็คือศึกที่เขาจะไปดูกับพ่อในอีกไม่กี่ชั่วโมง
‪และมันจะต้องสุดยอดมากๆ
‪นี่ลูกรัก พ่อขอโทษด้วย แต่คืนนี้พ่อคงจะไปไม่ได้
‪ข้อสัญญาของคานเยยุ่งยากมาก
‪ลูกกับแชนนอนไปดูกันเองเถอะนะ ไม่ต้องรอพ่อ
‪พ่อของเขาแก้ตัวว่าข้อสัญญาของคานเยมันยุ่งยาก
‪เขาอยากจดลิขสิทธิ์คำว่า "ดนตรี"
‪แต่เรื่องนั้นไม่ได้สำคัญกับเบน
‪ผู้ที่เศร้าอย่างไม่น่าเชื่อ ‪ทั้งที่น่าจะเดาได้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้
‪แย่จัง เลื่อนนัดไม่ได้เหรอครับ
‪ผมว่าแล้ว และเธอชื่อชีร่าต่างหาก
‪ได้ครับ โชคดีเรื่องงานนะ
‪- แพตตี้ครับ ‪- ไงจ๊ะ เจ้าชายน้อยของฉัน
‪ฉันเพิ่งจะรีดถุงเท้าไว้ให้เธอไปดูศึกสำคัญ
‪ทั้งอุ่นทั้งเรียบ
‪คือผมเพิ่งนึกออกว่าผมมีการบ้านต้องทำเพียบเลย
‪เลยกะว่าจะไม่ไปดูการแข่งแล้ว
‪อีกเรื่องหนึ่งไม่เกี่ยวกัน
‪พ่อผมดันมีงานต้องทำเพียบซะด้วย
‪ดูเหมือนครอบครัวนี้จะบ้างานอยู่ในสายเลือด
‪ว่าแต่คุณอยากได้ตั๋วไหมครับ
‪ทำไมเราไม่ไปด้วยกันล่ะจ๊ะ
‪เดี๋ยวฉันเอาองุ่นแช่เย็นใส่ถุงซิปล็อกไปด้วย
‪ไม่ล่ะครับ ผมต้องเขียนเรียงความ
‪และทำการบ้านวิทยาศาสตร์กับอื่นๆ
‪งั้นเดี๋ยวฉันอยู่ที่นี่ด้วย
‪เราเอาหมอนมาก่อกระโจม ‪แล้วดูหนังน่ากลัวอย่างเชร็คกันไหม
‪ไม่เป็นไรครับ แพตตี้
‪คุณไปดูการแข่งเถอะ พาลูกชายไปก็ได้
‪เธอนี่ใจดีจริงๆ
‪ฉันจะเอาตัวเข้าขวางปืนยิงเสื้อยืด
‪แล้วเอามาให้เธอนะ
‪ขอบคุณครับ
‪คิดว่าบิลลี่ คริสตัลจะไปที่นั่นไหม
‪ฉันไปแต่งหน้าหน่อยดีกว่า
‪แฮชแท็กคิ้ว แฮชแท็กดูแลตัวเอง
‪แฮกแท็กอนาคตอยู่ที่ผู้หญิง
‪(บิลลี่แบ่งนาโช่ให้แฟนคลับ)
‪บิลลี่ คริสตัลแบ่งนาโช่ให้คนที่นั่งข้างๆ
‪และดูเหมือนเธอจะตอบแทนเขา
‪ด้วยองุ่นแช่แข็งที่เธอล้วงออกจากกระเป๋า
‪ว้าว แม้แต่โคบาลคนเมืองก็ยังห้ามใจ ‪จากอาหารสุขภาพระหว่างเกมไม่ไหว
‪ฉันรู้จักเธอ นั่นแม่บ้านบ้านฉันเอง
‪เมื่อบิลลี่พบแพตตี้
‪นี่ นายใช่คนที่อยู่ใน ‪ซับเรดดิตริค แอนด์ มอร์ตี้ไหม
‪นายอยู่ในแอลเอเหรอ
‪อยู่มาแต่เกิดเลย ห้าห้าห้า
‪ห้าห้าห้าบวก เหมือนกัน
‪พวก ฉันมาดูการแข่ง ‪ที่ร้านพิซซ่านอร์ธเอนด์ในเบอร์แบงก์
‪นายอยากมาด้วยไหม
‪ได้เลยพวก ถึงเวลาสนุกแล้ว
‪(เปิดระบบเอดีทีของท่าน)
‪เบนเดินเข้าไปในร้านพิซซ่านอร์ธเอนด์ ‪ด้วยความคาดหวัง
‪ว่าจะได้มาสนุกกับแฟนการ์ตูนตลกวัยรุ่นอีกคน
‪แอรีโอล่าแกรนเด 007
‪แอรีโอล่า นี่
‪ฉันเอง เดอะเรียลพิกเคิลริก 69 ‪จากเรดดิต...
‪รู้จักใช่ไหม เว็บไซต์รวบรวมลิงก์น่ะ
‪โอเค เขาไม่ใช่วัยรุ่น
‪สวัสดีครับ
‪ไงพวก ดีใจชะมัดที่ได้เจอนาย
‪ชื่อจริงๆ ของฉันก็คือริก
‪นั่งสิ จะกินชิ้นไหนก็หยิบไปเลย
‪ครับ ผมขอกั๊กชื่อตัวเองไว้ก่อนนะ
‪ผมนึกว่าคุณจะอายุน้อยกว่านี้ ‪เห็นชื่อบัญชีคุณมีเลข 69 อยู่ในนั้น
‪เพราะฉันเกิดปี 1969 ไง
‪แต่ใจฉันยังหนุ่มน่ะน้องชาย ฉันชอบดูการ์ตูนมาก
‪เหมือนกับนาย
‪อยากรู้จังว่าเรามีอะไรคล้ายกันอีก
‪อาจจะเพียบก็ได้
‪ขอพูดตามตรง ‪ผมรู้สึกว่านัดวันนี้มันดูทะแม่งหน่อยๆ
‪ผมขอตัวดีกว่า
‪ฉันเข้าใจ ฉันเป็นพนักงานเจรจาสินไหม ‪อายุ 50 จากทาร์ซานา
‪แต่ฉันเป็นแฟนริค แอนด์ มอร์ตี้
‪และฉันไม่มีเพื่อนคุยเรื่องนี้เลย
‪ฉันพูดเล่นว่าจะหาคุณมีซีกส์มาไว้ที่บริษัท
‪และพวกเพื่อนร่วมงานก็มองอย่างกับฉันคือเจอร์รี
‪ฉันแค่คิดว่าถ้าได้คุยกับคนที่เข้าใจกันก็คงดี
‪แต่ถ้านายจะไปจริงๆ ฉันก็เข้าใจ
‪เบนรู้สึกจุกอกขึ้นมาแบบแปลกๆ
‪ก็แบบเขาเป็นใครถึงกล้าตัดสินหมอนี่
‪เขาเองก็เหงาเหมือนกัน
‪และเอาเข้าจริง ‪ช่วงวัยของริคกับมอร์ตี้ก็ต่างกันตั้งเยอะ
‪แต่พวกเขาสนุกกันได้
‪รู้ไหม คุณพูดถูก
‪โทษทีที่ผมทำตัวไร้มารยาท
‪เราก็แค่แฟนคลับสองคน ‪ที่มานั่งกินพิซซ่าและคุยเรื่องการ์ตูนกัน
‪มันปกติจะตาย
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ระวังนะเพื่อน พิซซ่ามันร้อน
‪นายอาจอยากจะเป่ามันก่อน
‪ช้าอีก
‪ใช่ นั่นแหละ
‪ใช่ มันไม่ปกติแล้ว เบน
‪เขาไม่ได้แค่อยากคุยเรื่องการ์ตูน รีบหนีไป
‪- ครับ ผมไปดีกว่า ‪- ไม่เอาน่า
‪มันไม่มีอะไรแปลกเลยถ้านายไม่ทำให้มันดูแปลก
‪ลุยเลย คลิปเปอร์ส
‪เบนเป็นเด็กที่ฟื้นตัวกลับมาได้เร็ว
‪ในยามที่เขาเจอความล้มเหลว ‪และเหตุการณ์แย่ๆ อย่างเมื่อคืน
‪เขาจะฟื้นกลับมาอย่างเข้มแข็งกว่าก่อนเก่า
‪เขาดึงลิ้นชักร่วง
‪ใช่ เขาเศร้า
‪(คะแนนสอบเคมี 100)
‪(80)
‪(หน่มน๊ม)
‪อะไรวะเนี่ย
‪ตายจริง ฉันผิดเอง
‪เหมือนฉันจะเห็นแมลงสาบเกาะหน้านายอยู่
‪เพราะโรงเรียนนี้มีแมลงสาบยั้วเยี้ย
‪แต่จริงๆ มันก็แค่สิวเม็ดเบ้อเริ่ม
‪อือ ไม่เป็นไร
‪นายควรไปรักษามันซะนะ
‪ได้ยินว่าถ้าสิวเม็ดใหญ่เกินไป
‪มันจะซึมเข้าสมองแล้วฆ่านายได้
‪ได้ เดี๋ยวฉันไปทำเลย
‪เอาละ ฉันว่าดีแล้วที่ฉันตบหน้านาย
‪ฉันเลยได้บอกข้อมูลดีๆ กับนาย
‪อือ ขอบใจ
‪ด้วยความยินดี
‪จริงสิ คลิปเปอร์สเล่นได้มันสุดๆ
‪คงเจ๋งน่าดูสินะที่ได้นั่งติดขอบสนาม
‪เบนจามิน ดีใจที่เจอเธอนะ
‪เห็นว่าเธอมีแขกไม่ได้รับเชิญที่คางสินะ
‪ครับ ปกติผมไม่ค่อยเป็นสิว
‪ผมว่าเม็ดนี้คงเป็นขนคุดที่เครา
‪ไม่หรอก หน้าตามันเหมือนสิวทั่วๆ ไป
‪ส่วนเคราน่ะฉันไม่ค่อยเห็นนะ
‪ผมโกนหนวดเคราเกลี้ยง คงเพราะงั้นมั้ง
‪จ้ะ ใช่แน่ๆ
‪เดี๋ยวฉันจะฉีดคอร์ติโซนเข้าไปนะ
‪รู้ไหม เบนจามิน ฉันต้องขอบคุณเธอ
‪เธอทำให้เดวี่ของฉันมีแรงผลักดัน
‪เธอเองก็เป็นแรงผลักดันให้ผมเหมือนกัน
‪ทุกมื้อค่ำฉันจะต้องคอยฟังว่า ‪พวกเธอแข่งอะไรกันบ้าง
‪"เบน กรอสส์สอบเลขกับประวัติศาสตร์ได้ที่หนึ่ง
‪ขอแอดเดอรอลที ‪หนูจะได้เอาชนะเบน กรอสส์ได้"
‪เธอหมกมุ่นกับผมน่ะ
‪เดี๋ยว พวกคุณทานมื้อค่ำด้วยกันทุกวันเหรอ
‪ใช่สิจ๊ะ ก็เราครอบครัวเดียวกัน
‪ให้สรุปง่ายๆ ก็คือ
‪เธอเป็นเด็กฉลาดที่มีอนาคตสดใส
‪พ่อแม่เธอต้องภูมิใจแน่
‪หลังจาก 24 ชั่วโมงแห่งความสิ้นหวัง
‪ถ้อยคำจำเจนี้ มันเกินกว่าที่เบนจะรับไหว
‪เจ็บนิดๆ นะจ๊ะ
‪เรียบร้อย
‪ตายจริง
‪ว่าแล้วเชียวว่าเราไม่ควรซื้อครีมยาชาทั่วไปมา
‪จากนี้ต้องซื้อยี่ห้อดังๆ เท่านั้น
‪เธอโอเคไหม พ่อหนุ่ม
‪ผมไม่เป็นไรครับ
‪คือผมไม่ได้ทานมื้อค่ำกับใครมานานแล้ว
‪น่าสงสารจัง
‪ผมไม่เป็นไร ชีวิตผมน่ะดีสุดๆ
‪ไม่รู้ทำไมผมถึงร้องไห้
‪บางทีผมอาจแพ้ยาที่คุณฉีด
‪หรืออะไรบางอย่าง ในนั้นมีเกสรดอกไม้ไหม
‪ไม่มีจ้ะ
‪ฉันว่าจะใส่พริกแค่เม็ดเดียว ‪ไม่งั้นมันจะกลบรสชาติจนหมด
‪ทุกคน คืนนี้เรามีแขกพิเศษมาทานมื้อค่ำด้วย
‪กมลา ลดความเผ็ดให้เขาด้วยนะจ๊ะ
‪โธ่ ไม่นะ
‪ขณะที่เขายืนอยู่ในครัวของศัตรูชั่วชีวิต ‪เฝ้ารอมื้อค่ำที่น่าสังเวช
‪ความกระดากของเบนก็ทะยานถึงขีดสุด
‪ลูกหยาบคายกับพ่อหนุ่มคนนั้นทำไม
‪เพราะเขาห่วยแตกไง
‪แค่เห็นเขาที่โรงเรียนทุกวัน มันก็แย่พออยู่แล้ว
‪นี่เรายังต้องให้เขาเข้าบ้านอีกเหรอ
‪นี่ เบนจ๊ะ...
‪เธอมีงานอดิเรกหรือความสนใจอะไรบ้าง
‪คือผมชอบ...
‪พ่อหนุ่มคนนั้นเป็นมนุษย์นะ และเขาก็เศร้ามาก
‪รู้ไหมว่าวันนี้เขาร้องไห้ที่ห้องทำงานแม่
‪เขาน้ำตานองจนแม่ต้องเช็ดเก้าอี้ ‪หลังจากเขาออกไป
‪นั่นไม่ใช่เรื่องของหนู
‪เราเพิ่งล้างช่องลมน่ะ
‪ไม่นึกเลยว่าเสียงจะลอดมาชัดขนาดนี้
‪ตอนนี้เขาก็รู้สึกแย่กับเรื่องที่บ้าน ‪และเรื่องแฟนพออยู่แล้ว
‪แถมเขายังมีสิวที่น่าขยะแขยงที่สุด ‪เท่าที่แม่เคยเจอในชีวิตการทำงานอีก
‪กระทะร่วงซะงั้น
‪นึกว่าจะเสียงดังนานกว่านี้สักหน่อย
‪ลูกบ่นประจำว่าอยากให้เพื่อนมาบ้านมากกว่านี้
‪เบน กรอสส์ไม่ใช่เพื่อนหนู
‪ไม่ใช่ได้ไง
‪หมอนั่นนิสัยดี ฉลาด และคงไม่เคยซื้อยา
‪เพราะหมอนี่ชอบล่อซื้อ
‪ช่วยสุภาพสักคืนจะได้ไหม
‪อย่างน้อยเธอก็บอกว่า "นิสัยดี" และ "ฉลาด"
‪เป็นคำคุณศัพท์ที่ดีที่สุดเท่าที่มีเลยนะ
‪เธอบอกว่าผมชอบล่อซื้อด้วย
‪งั้นก็ต้องภูมิใจสิ
‪ตำรวจไม่ร่วมงานกับใครง่ายๆ นะ
‪เบน ฉันดีใจนะที่นายมาเที่ยวบ้าน
‪ที่ที่ฉันใช้เป็นหลุมหลบภัยจากศัตรูมาตลอด
‪เดวี่ ลูกรับปากแล้วว่าจะสุภาพ
‪หนูบอกว่าดีใจที่เขามาบ้านไง
‪ถ้าลูกยังอยากใช้เน็ตเหมาจ่ายของที่บ้าน
‪ลูกต้องทำตัวให้ดีกว่านี้
‪ทีนี้แม่ขอหนึ่งเรื่องที่ลูกเรียนมา ‪จากที่โรงเรียนวันนี้
‪ค่ะ หนูได้รู้ว่าค่าแทนของเทตา
‪เท่ากับค่าไซน์ของเทตา ‪หารด้วยโคไซน์ของเทตา พอใจไหมคะ
‪ที่สุดเลยจ้ะ
‪วันนี้หนูได้รู้ว่าถ้าเราลืมกระเป๋าสตางต์ ‪เอาไว้ที่ร้านสะดวกซื้อ
‪แคชเชียร์จะจ่ายค่าสินค้าให้เรา
‪แถมยังให้เบอร์มาด้วย ‪เพราะกลัวเรากลับบ้านไม่ปลอดภัย
‪เบนจามิน เห็นว่าเธอร่วมทริปสายฟ้าแลบ ‪ไปสหประชาชาติจำลองที่เดวิสด้วยนี่
‪ก็ไม่ได้สายฟ้าแลบทุกคนหรอกครับ
‪เราบางคนเตรียมตัวเพื่อทริปนี้หลายเดือน
‪แต่เดวี่มาแบบไม่เตรียมอะไรสักอย่าง ‪แล้วก็ยังได้เป็นดาวดังประจำงาน
‪- จริงเหรอ ได้ไงกัน ‪- ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
‪ถ้าจะมีโอกาสไหนที่เหมาะสำหรับ ‪เอาคืนเดวี่มากที่สุด
‪มันก็คือโอกาสนี้
‪คุณก็รู้จักเดวี่ดี เธอน่ะแรงสุดๆ
‪ไม่นะ เธอทำอะไรที่นั่น
‪แต่แล้ว เขากลับยอมถอย
‪ไม่ใช่เรื่องไม่ดีครับ
‪เธอแค่ทุ่มเต็มที่ให้กับ ‪บทบาทอิเควทอเรียลกินีของเธอ
‪ในฐานะมือใหม่ ผมไม่คิดว่ามีใคร ‪ที่เคยสร้างผลกระทบได้ระดับนี้
‪เธอถล่มการแข่งขันจนราบเลย
‪เดวี่ ฟังดูเหมือนลูกจะเป็นทูตตัวน้อยที่ใช้ได้นะ
‪ดีแล้วล่ะ
‪รู้ไหม สมัยแม่เรียนหนังสือน่ะ ‪กิจกรรมนอกหลักสูตรเดียวที่แม่ทำ
‪คืออาบน้ำให้คุณยายหงำเหงือกของแม่
‪และท่านก็ขัดขืนแม่ทุกครั้ง
‪- จริงเหรอ ‪- ไม่นะ
‪เบนจำไม่ได้ว่าเขามีมื้อค่ำครอบครัว ‪ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪อาจเป็นเดือนพฤษภาคม ปี 2018 ‪ตอนที่พ่อเขาถูกยกเลิก
‪เที่ยวบินไปบิลบอร์ด มิวสิก อวอร์ด
‪และถึงแม้มื้อค่ำครอบครัวครั้งนี้ ‪จะมีการเหยียดหยาม ทะเลาะและคุกคาม
‪แถมอาหารก็เผ็ดเกินไป
‪แต่มันก็ยังเป็นมื้อค่ำครอบครัว
‪และมันก็เยี่ยมสุดๆ
‪นี่
‪ขอบใจนะที่ไม่แฉฉันเรื่องสหประชาชาติจำลอง
‪ช่วงนี้ฉันทำตัวเฮงซวยกับนาย เพราะงั้น...
‪ฉันอาจสมควรโดนก็ได้
‪ก็จริง บางทีการได้ทำให้ชีวิตคนอื่นเส็งเคร็ง ‪เหมือนตัวเองก็สนุกดี
‪แต่วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์น่ะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับนาย
‪แล้วนายไปร้องไห้ในห้องทำงานแม่ฉันทำไม
‪เพราะเริมเม็ดเบ้อเริ่มบนหน้านายเหรอ
‪ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่รู้สึกเศร้า
‪ทำไม พ่อบ้านนายลาออกเหรอ
‪นี่ฉันพยายามเปิดใจอยู่นะ ‪อีกอย่าง เดี๋ยวนี้เราไม่มีพ่อบ้านแล้ว
‪- เราเรียกว่าผู้ดูแลบ้าน ‪- โอเค ฉันขอโทษ
‪แล้วทำไมนายถึงเศร้าล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪บางทีฉันก็รู้สึกเหมือนเป็นนักบาสเอ็นบีเอ แต่...
‪ไม่ว่าฉันจะทำคะแนนได้แค่ไหน ‪พ่อก็ไม่เคยสนใจฉัน
‪ส่วนแฟนฉันก็แค่ชอบฉันเพราะฉันรวย
‪ฉันหวังให้นายใช้คำอุปมาที่ฉันรู้เรื่องหน่อย
‪อย่างเช่นข่าวซุบซิบคนดัง ‪หรือคลิปชวนไปงานพรอมในยูทูบ
‪แต่ฉันว่าฉันเข้าใจเรื่องที่นายจะสื่อ
‪อีกเรื่อง ฉันขอโทษนะที่สร้างปัญหา ‪ให้เธอกับแพกซ์ตัน
‪ไม่หรอก
‪บางทีถ้าฉันปิดปากเงียบ ‪พวกเธออาจมีโอกาสก็ได้
‪ฉันไม่เคยนอนกับแพกซ์ตัน
‪อะไรนะ
‪ฉันไม่เคยนอนกับแพกซ์ตัน
‪ฉันแค่ปล่อยให้ทุกคนเชื่อไปแบบนั้น
‪งั้นเขาก็โกรธที่เธอโกหกว่านอนกับเขาน่ะสิ
‪แบบนี้ค่อยสมเหตุสมผลหน่อย
‪คือเราก็เกือบจะมีอะไรกันแล้ว
‪เกือบที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยไม่จูบน่ะ
‪เขาถอดเสื้อเชิ้ตออก แล้วฉันก็สติแตก
‪- ฉันรู้ ฉันมันห่วยแตก ‪- เธอคิดว่าตัวเองห่วยเหรอ
‪ฉันเหงาแทบบ้าจนโดนผู้ชายวัยกลางคน ‪ล่อลวงเอาเมื่อวาน
‪เบน ไม่ต้องกุเรื่องที่ชวนหดหู่ยิ่งกว่า ‪เพื่อทำให้ฉันรู้สึกดีก็ได้
‪พูดจริง
‪เขาเป็นพนักงานเจรจาสินไหม ‪วัย 50 จากทาร์ซานา
‪แล้วเขาก็บอกให้ฉันเป่าพิซซ่า
‪- ไม่จริงน่า ‪- จริงสิ มันเลวร้ายสุดๆ
‪เบนเคยซ่อนความเศร้าของเขาไว้ ‪แบบเดียวกับที่ผมซ่อนรางวัลเอ็มมี
‪นั่นคือฝังมันไว้ให้ลึก
‪ผมน่ะเอารางวัลทั้งหมดใส่หลุมหลบภัย ‪พร้อมการ์เบจ เพล คิดส์ด้วย
‪แต่การได้แสดงความรู้สึกออกมา ‪ทำให้เบนรู้สึกโล่งใจ
‪และพร้อมที่จะเผชิญกับวันใหม่
‪ขอดินสอกดของเธอหน่อยสิ
‪ฉันอยากมีรูปที่ดูฉลาดๆ เพิ่ม
‪อือ ได้สิ
‪(เดวี่ วี จ่ายให้คุณ ห้าดอลลาร์)
‪นายจะได้ไม่ต้องรับอาหารจากพวกคลั่งเด็กอีก
‪ถึงอะไรๆ จะดูไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก
‪แต่วันนี้เบนรู้สึกเหงาน้อยที่สุด ‪อย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
‪ยังไงก็ตาม แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว
‪ในนามของเบน เดวี่
‪และชาวแก๊งมัธยมปลายเชอร์แมนโอกส์ทุกคน
‪ผมแอนดี้ แซมเบิร์ก
‪แม็คเอ็นโร กลับไปที่คุณครับ
‪(คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์)