‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นมัสการท่านเทพค่ะ นี่เดวี่ วิศวกุมาร
‪สาวน้อยฮินดูจากซานเฟอร์นานโด วัลเลย์ ‪คนโปรดของท่านเอง
‪เป็นไงกันบ้างคะ
‪วันนี้เปิดเทอมวันแรก หนูเลยคิดว่า ‪เราน่าจะมาทักทายกันหน่อย
‪หนูว่าเราน่าจะเห็นตรงกัน ‪ว่าปีที่แล้วมันแย่มาก
‪ด้วยหลายๆ เหตุผล
‪หนูเลยมีลู่ทางไถ่โทษสำหรับท่านมาเสนอ
‪ข้อหนึ่ง หนูอยากได้รับเชิญ ‪ไปปาร์ตี้ที่มีเหล้ากับยาแรงๆ ค่ะ
‪หนูไม่ได้จะเล่นยานะ ‪แค่อยากมีโอกาสพูดบ้างว่า
‪"ฉันไม่เล่นโคเคน ขอบใจ"
‪ข้อสอง หนูขอให้ขนแขนบางลงหน่อย
‪หนูรู้ว่าเป็นธรรมชาติของคนอินเดีย
‪แต่แขนหนูสภาพเหมือนพื้นร้านตัดผมโคตรๆ
‪และข้อสุดท้ายที่สำคัญที่สุด
‪หนูอยากมีแฟนมากๆ ค่ะ
‪แต่ไม่เอาเด็กเนิร์ดห้องพิเศษนะ
‪ขอหนุ่มในทีมกีฬาดีกว่า
‪เอาคนโง่ก็ได้ หนูไม่ถือ
‪หนูขอคนที่หล่อลากไส้และอึดข้ามคืนก็พอ
‪ขอบคุณที่ช่วยรับไปพิจารณาค่ะ รักนะ
‪ตามที่เธอว่า นี่คือเดวี่ วิศวกุมาร
‪เธอคือเด็กสาวอินเดียนอเมริกันวัย 15 ปี ‪จากเชอร์แมนโอกส์ แคลิฟอร์เนีย
‪และวันนี้เป็นวันแรกที่เธอขึ้นชั้นม.สี่
‪ส่วนผมคือนักเทนนิสในตำนาน ‪จอห์น แม็กเอนโร
‪คุณแม็กเอนโรได้แต้ม
‪ว้าว ในนั้นผมดูดีชะมัด
‪คุณคงกำลังนึกถามตัวเอง
‪ว่าทำไมตัวพ่อแห่งวงการกีฬา ‪จอห์น แม็กเอนโร ถึงมาบรรยายเรื่องนี้
‪- โว้ย ‪- เดี๋ยวคุณจะเข้าใจเอง ผมสัญญา
‪เรื่องของเธอเริ่มขึ้นเมื่อพ่อกับแม่ของเธอ ‪นาลินีและโมฮาน
‪ย้ายมาที่สหรัฐอเมริกา ‪เมื่อเดือนกันยายน ปี 2001
‪ซึ่งไม่ใช่ยุครุ่งเรืองของคนผิวสีน้ำผึ้ง ‪ในอเมริกาเท่าไร
‪(เลเกอร์ส)
‪เยี่ยม
‪เดวี่เทิดทูนพ่อของตัวเองมาก
‪และขณะที่พ่อแม่ของเธอรักษารากเหง้า ‪ของความเป็นอินเดีย...
‪ไม่ครับ ขอบคุณ เรากินมังสวิรัติ
‪เดวี่กลับเป็นสาวมะกันเต็มตัว
‪แต่ไม่นานหลังจากงานเลี้ยงบาร์บีคิว
‪ครอบครัวเล็กๆ นี้ก็ต้องเจอปัญหาที่ซับซ้อนขึ้น
‪ที่คอนเสิร์ตออร์เคสตรา ‪ฤดูใบไม้ผลิของเดวี่
‪โมฮานก็เกิดหัวใจวาย
‪โมฮาน
‪เรียก 911 ที
‪ช่วยเรียกรถพยาบาลที ‪เรียกรถพยาบาลให้หน่อย
‪โมฮานๆ
‪เขาสิ้นใจ
‪เดวี่หัวใจสลาย
‪แต่เรื่องกำลังจะเลวร้ายขึ้น
‪สัปดาห์ต่อมา...
‪ขาของเดวี่ขยับไม่ได้
‪แพทย์ไม่พบสาเหตุ ‪แต่ขาของเธอใช้การไม่ได้อย่างแน่นอน
‪ตอนนี้เธอจึงต้องนั่งรถเข็น
‪แค่เพราะเดวี่ต้องใช้รถเข็น
‪ก็ไม่ได้ทำให้เธอสูญเสีย ‪ความเป็นมนุษย์แต่อย่างใด
‪เท่าที่เรารู้ นี่ไม่ใช่โรคติดต่อ
‪แต่เธอไม่ต้องเผชิญปัญหานี้ลำพัง
‪เพื่อนซี้ทั้งสองของเธอ ‪ยอมรับสถานการณ์ได้อย่างง่ายดาย
‪ก็อาจไม่ง่าย แต่แน่นอนว่ามีสไตล์เฉพาะตัว
‪สักวันเธอจะกลับมาเดินได้
‪แต่ถ้าไม่ได้ ฉันจะสร้างขาให้เธอเอง
‪นี่คือฟาบิโอลา ทอร์เรส ‪หัวหน้าทีมหุ่นยนต์มัธยมปลาย
‪ส่วนนี่คือเอเลนอร์ หว่อง ‪ประธานชมรมการแสดง
‪นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าถ้าฉันเจอเองอีก
‪เพื่อเป็นการประท้วง ฉันจะไม่ใช้ขาเดินเช่นกัน
‪นอกจากเพื่อนๆ ของเธอแล้ว
‪มีคนเดียวที่ทำให้ใจเธอกระชุ่มกระชวย...
‪และทำให้ใจเธอเต้นแรงได้
‪แพกซ์ตัน ฮอลล์ โยะชิดะ หนุ่มที่หล่อที่สุด ‪ในรร.มัธยมปลายเชอร์แมนโอกส์
‪ผมรู้ว่าถ้าผมพูดเองคงฟังดูแปลกๆ
‪แต่ให้ตายเถอะ ดูสันกรามของพ่อหนุ่มนี่สิ
‪แต่กลับกลายเป็นว่า
‪สามเดือนหลังจากที่เดวี่เป็นอัมพาต
‪ใบหน้าคมคายของแพกซ์ตัน ‪ก็ได้สร้างปาฏิหาริย์ขึ้น
‪โหย พวก ให้ฉันเล่นบ้างสิ
‪แล้วเธอก็กลับมาเดินได้เสียดื้อๆ
‪วันนี้เดวี่เลยได้กลับไปเรียนอีกครั้ง
‪เธอจะสามารถสลัดตัวตนเก่า
‪จากอดีตเด็กสาวอินเดียที่เป็นอัมพาต
‪คนที่พ่อตายในงานโรงเรียนได้หรือไม่
‪ไม่น่าจะได้
‪เรื่องเหล่านั้นเป็นเรื่องที่ยากจะลืม
‪แต่เมื่อขาเดินได้ เธอย่อมมีโอกาส ‪เดินไปสู่ความเป็นไปได้ใหม่ๆ
‪ฉะนั้นก็สู้ๆ นะเดวี่
‪เดวี่ ยังสวดมนต์อยู่อีกเหรอ ‪เทพเจ้ามีงานอื่นต้องทำนะ
‪หนูกำลังจะขอให้ได้เกรดสวยๆ เลย
‪หยิบหนังสือมา เราต้องไปแล้ว
‪เดวี่ หนังสือเล่มนั้นปลุกเสกมาแล้ว
‪ถ้ามันตกพื้น ‪แม่ก็ต้องเอาไปให้พราหมณ์ทำพิธีใหม่
‪วันนี้แม่ไม่ว่างไปแรนโชคูคามองกานะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ หนูรับทัน
‪(เรขาคณิต)
‪เดวี่ ฉันทำข้าวกล่องมาให้
‪(เดวี่)
‪นั่นคือกมลา ลูกพี่ลูกน้องของเดวี่
‪เธอย้ายเข้ามาหลังโมฮานตาย ‪เพื่อเรียนต่อปริญญาเอกที่แคลเทค
‪แต่เดวี่ไม่ชอบหน้าเธอ
‪วันอังคารฉันไม่ห่อข้าวไป ‪เพราะเป็นวันขายพิซซ่าทรงสี่เหลี่ยม
‪เดวี่ อย่าเสียมารยาทกับญาติคนสวยสิ
‪หนูไม่สวยขนาดนั้นหรอกค่ะ
‪ขอโทษที คุณเป็นนางแบบหรือเปล่า
‪ขอบคุณที่ชมนะคะ
‪เปล่าค่ะ ฉันเป็นนักชีววิทยา
‪ฉันเป็นนางแบบไม่ได้หรอกค่ะ ‪ทรวดทรงฉันโค้งเว้าเกินไป
‪พูดไปคุณคงหาว่าบ้า ‪แต่ว่าอยากไปกินมื้อเย็นกับผมไหม
‪นี่ พ่อคุณ ไปได้แล้ว
‪เอาจักรยานผุๆ ของนายออกไปเลย
‪เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ไหวนะ
‪ถังขยะรีไซเคิลของเรา ‪รับมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‪กมลาจะอยู่บ้านเราจนถึงเมื่อไหร่คะ
‪จนกว่าเขาจะเรียนจบไง ทำไมเหรอ
‪เขาโคตรอินเดียเลยค่ะ
‪อย่างวันก่อน เขาพูดว่าเขาจะเปิดทีวีออก
‪แทนที่จะบอกว่าเปิดเฉยๆ
‪เดวี่ เขาเป็นญาตินะ ‪เขาพยายามยกระดับชีวิตอยู่
‪ลูกน่าจะดูเขาเป็นตัวอย่างบ้าง
‪แม่ว่าเขาไม่เคยทำหนังสือเรียนตกพื้นแน่ๆ
‪โอ๊ยแม่ มันไม่โดนพื้นสักหน่อย
‪(โรงเรียนมัธยมปลายเชอร์แมนโอกส์)
‪ตอนที่เดวี่เดินเข้าโรงเรียนเป็นครั้งแรก
‪ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่สังเกตว่าทุกคนจ้องเธอ
‪แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะเธอมีเพื่อนๆ
‪เห็นผมทรงใหม่ของพยาบาลหรือยัง ‪อย่างสวย
‪ยังเลย ต้องไปดูซะแล้ว
‪ทุกคน ม.ปลายปีสองจะต้อง ‪เป็นปีของเราแน่ๆ ฉันรู้สึกได้
‪ปีสองในภาษากรีก ‪มีความหมายว่า "คนโง่ที่ฉลาด"
‪ดังนั้นเราจะเป็นอะไรก็ได้
‪ตายแล้ว ฉันเพิ่งนึกได้
‪นี่เป็นวันแรกวันสุดท้าย ‪ของชีวิตม.สี่ของพวกเรา
‪- น้ำตาจะไหล ‪- จ้ะ
‪พูดแล้วก็นึกถึงปัญหาที่ฉันอยากคุยกับพวกเธอ
‪พวกเราไม่ใช่คนเท่
‪คนไม่เท่จะใส่ตุ้มหูระย้าแค่ข้างเดียวเหรอ
‪เธอตั้งใจใส่เองหรือว่า ‪ทำตุ้มหูอีกข้างหายบนบัสล่ะ
‪ฉันไม่ได้นั่งรถบัส ฉันไถโรลเลอร์เบลดมา
‪ใครบอกว่าเราไม่เท่
‪เราเป็นนักเรียนกลุ่มเดียว ‪ที่ได้นั่งกินข้าวในห้องพักครูนะ
‪ใช่ เราจะทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
‪เราต้องไปกินข้าวกับเด็กรุ่นเดียวกัน
‪พวกเธอไม่อยากมีชีวิตม.ปลายที่ดีกว่านี้เหรอ
‪ปีก่อนเป็นชีวิตม.สามที่ห่วยแตกมาก
‪เธอพูดแบบนั้น ‪เพราะเรื่องขาเธอใช่ไหม
‪อะไรนะ เปล่า ไม่มีใครจำเรื่องนั้นได้ด้วยซ้ำ
‪ไง น้องสองล้อ
‪แหม พอเราเท่ก็ไม่มีใครจำได้แล้ว
‪ฉันเลยอยากเสนอแผน
‪ปีนี้เราจะสร้างภาพลักษณ์ใหม่
‪เราคือสาวสวยหลากเชื้อชาติ ‪ที่สมควรมีชีวิตม.ปลายสุดเซ็กซี่
‪ฟาบิโอลา เธอเป็นคนสวยอยู่แล้ว
‪แต่เธอแต่งตัวเฉิ่มอย่างกับเด็กโชว์รูม
‪พูดอะไรของเธอ
‪ลุงภารโรงบอกว่าเห็นฉันแล้ว ‪นึกถึงหลานชายนะ
‪หลานคนโปรดด้วย
‪เอเลนอร์ ช่วยเพลาๆ การร้องเพลง ‪แบบไม่มีปี่มีขลุ่ยได้ไหม
‪ไม่ได้หรอก
‪งั้น ถ้าพวกเธอไม่ยอมเปลี่ยนนิสัย
‪งั้นเราคงต้องเลื่อนไปขั้นที่สอง ‪ด้วยการมีแฟนเลย
‪- แฟนเหรอ ‪- แฟนเหรอ
‪ฉันเลือกผู้ชายที่จับต้องได้ ‪แต่คบแล้วดูดี
‪ให้พวกเราทุกคนแล้ว
‪ฟาบิโอลา เธอเอาอเล็กซ์ โกเมซไป
‪เอานี่ไปกิน โกเมซ
‪ฉันคบอเล็กซ์ โกเมซไม่ได้หรอก ‪เขาเตี้ยกว่าฉันตั้งเป็นฟุต
‪ก็ใช่ แต่เขาหล่อนะ
‪คู่เธอจะกลายเป็นเซย์นกับจีจี้ไง
‪- ใครนะ ‪- เซย์นกับจีจี้
‪ไม่รู้จักได้ไงเนี่ย งั้นช่างมัน
‪เอเลนอร์ เธอไปคบกับบอริส คอสโลฟนะ
‪เด็กแลกเปลี่ยนจากรัสเซียเนี่ยนะ
‪หมอนั่นแทะหัวหอมใหญ่เลย
‪ใช่ เขาเป็นเด็กต่างชาติ แถมเซ็กซี่ด้วย
‪เอามาเขียนบทละครได้นะ
‪น่าสนใจ
‪เธอจะจีบใครล่ะ
‪โจนาห์ ชาร์ป
‪ต๊ายตาย ทิฟฟานี่
‪เธอซื้อเสื้อมาจากที่ไหน ปังมากแม่
‪โจนาห์ ชาร์ปเป็นเกย์นะ
‪แต่ในทางเทคนิคเขายังไม่เปิดตัว ‪แถมเขาก็ดังใช้ได้
‪ฉันเลยว่าจะเป็นแฟนหลอกๆ ให้เขา ‪จนกว่าจะดีดตัว
‪ออกมาคบชายรักหญิงได้
‪รู้ตัวไหมว่าเธอพูดเหมือนคนโรคจิตเลย
‪คนโรคจิตลงมือทำ แฟบ
‪ทีนี้ไปนั่งข้างเป้าหมาย ‪แล้วจับพวกเขาให้อยู่หมัด
‪สวัสดี
‪นี่โจนาห์ วันนี้นายตัวหอมจัง
‪ขอบใจ นี่น้ำหอมฟอร์เอเวอร์ ‪ของมารายห์ แครีน่ะ
‪ท่าทางขยะแขยงนี้มาจากเบน กรอสส์ ‪ศัตรูคู่อาฆาตของเดวี่
‪เพราะว่าเดวี่กับเพื่อนๆ ‪เป็นกลุ่มหลากหลายทางชาติพันธุ์
‪ที่มุ่งเน้นด้านวิชาการ...
‪ผมนึกคำที่ดีกว่า "เฉิ่ม" ไม่ออกแล้ว
‪คนอื่นในโรงเรียนเรียกพวกเขา ‪ด้วยชื่อเหยียดแบบเบาๆ ว่ายูเอ็น
‪ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าคนตั้งชื่อนี้คือเบน
‪รู้ไหมตอนที่เธอขยับขาไม่ได้ ‪ทั้งที่ไม่มีเหตุผลทางการแพทย์
‪เขาเรียกว่าอาการทางจิต
‪ซึ่งพ่อฉันบอกว่ามันแปลว่าปลอม
‪โฮวาร์ด พ่อของเบน กรอสส์ ‪ที่เขาเทิดทูน
‪เป็นทนายความธุรกิจบันเทิงชั้นนำ ‪ในเบเวอร์ลีฮิลส์
‪ทำให้เบน กรอสส์มีเรื่องโม้ได้เป็นปีๆ
‪ว่าเบลค กริฟฟิน ‪มาร่วมพิธีบาร์ มิตซวาห์ของเขา
‪แถมเขากับเดวี่ยังชิงดีชิงเด่น ‪เป็นที่หนึ่งในชั้น
‪มาตั้งแต่สมัยประถมหนึ่ง
‪เรียกว่าเป็นจอห์น แม็กเอนโร ‪กับจิมมี คอนเนอร์ส
‪แห่งมัธยมปลายเชอร์แมนโอกส์ก็ได้
‪ผมไม่ได้จะโยงเข้าเรื่องตัวเองนะ
‪อรุณสวัสดิ์เด็กๆ ผู้ปราดเปรื่องทุกคน
‪ขอต้อนรับสู่วิชา ‪เผชิญหน้ากับประวัติศาสตร์...
‪และตัวเราเอง
‪นี่จะไม่วิชาประวัติศาสตร์ทั่วไป ‪ที่พวกเธอเคยเรียน
‪เราจะมาเปิดประเด็นยากๆ หลากหลายเรื่อง
‪เช่น การเป็นทาส
‪และการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว
‪ให้คิดว่านี่เป็นการนั่งรถเที่ยวชม
‪ช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดบางช่วง ‪ในประวัติศาสตร์ของเรา
‪ในตอนนั้นเอง เทพเจ้าม.ปลาย ‪ก็ทรงเมตตาเดวี่
‪ต้องขอบคุณที่แพกซ์ตัน ‪ไม่แยแสการเรียนแม้แต่น้อย
‪เขาจึงต้องเรียนวิชานี้ซ้ำ ‪เพราะเขาสอบตกตอนม.สี่
‪ดูเหมือนปีนี้จะดีกว่าปีก่อนจริงๆ นะเนี่ย
‪แม่เจ้าโว้ย
‪ใช่ เดวี่ แม่เจ้าโว้ย ‪นี่เป็นหัวข้อที่จริงจังมาก
‪การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไม่โอ
‪ส่วนการเหยียดอย่างเป็นระบบก็ไม่ปัง
‪ขณะที่เราเที่ยวชมที่สุดแห่ง ‪ความโหดเหี้ยมของมนุษยชาติ
‪ครูอยากให้พวกเธออึ้งฝุดๆ
‪ขอบคุณ
‪เชื่อเจ้
‪แต่ถึงเธอจะบอกเพื่อนๆ ‪ว่าเป้าหมายของเธอคือโจนาห์
‪แพกซ์ตัน ฮอลล์ โยะชิดะกลับดู...
‪ไม่รู้สิ แซ่บกว่าหมอนั่นเป็นร้อยเท่ามั้ง
‪เดวี่ เบน เข้ามาในห้องอีกทีได้ไหม
‪ครูรู้สึกเป็นเกียรติมาก ‪ที่มีนักเรียนหัวกะทิมาเรียนด้วย
‪แต่ในอดีต การแข่งขันระหว่างเธอสองคน
‪มันไม่เอื้อต่อบรรยากาศการเรียนรู้ ‪ของคนอื่นๆ
‪เดวี่เป็นเด็กที่เรียกได้ว่าหัวร้อนง่าย
‪และบางครั้งก็ประสาทแดกเต็มขั้น
‪ซึ่งผมคิดว่าเป็นบุคลิกที่น่าชื่นชม
‪ถ้าอย่างนั้น พวกเธอคิดว่า ‪จะเลิกจองล้างจองผลาญกัน
‪เพื่อประโยชน์ของคนในห้องได้ไหม
‪แน่นอนครับ ครูชาปิโร
‪เป็นความคิดที่ดีเช่นเคยครับ
‪เห็นด้วยค่ะ อันที่จริงหนูเห็นด้วย ‪มากกว่าเขาอีก
‪ตามนั้น
‪โห เดวิด ภาพเธออ่อยโจนาห์
‪เป็นภาพที่น่าเศร้าที่สุดที่ฉันเคยเห็นเลย
‪ทั้งที่ฉันเคยเห็นพ่อขับรถทับแมว
‪รู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นเกย์
‪แมวนายน่ะเหรอ ไม่รู้
‪สุดยอดไปเลยเนอะ
‪ขอแนะนำนะ ล้มเลิกซะเถอะ
‪มีคนเจ๋งๆ ถมเถไปที่ตายทั้งที่ยังซิง
‪เธอกับพวกยูเอ็นที่เหลือมีพวกตั้งเยอะ
‪นี่ อย่าเรียกเราว่ายูเอ็นนะ
‪- มันเหยียดผิว หยาบคาย และ... ‪- อะไรนะ
‪อ๋อ แบบว่าสหประชาชาติเหรอ
‪เปล่า ที่บอกว่าพวกเธอเป็นยูเอ็น ‪คือเป็นประชาชาติที่ไม่มีใครเอา
‪เขากล้าพูดแบบนั้นได้ยังไง
‪คุณคิดว่ายังไงคะ หมอไรอัน ‪เห็นด้วยกับเขาไหม
‪นี่คือดร.เจมี ไรอัน ‪นักจิตวิทยาเด็ก
‪จากโทลูกาเลค แคลิฟอร์เนีย
‪เธอเป็นนักบำบัดของเดวี่
‪และเป็นผู้หญิงที่เดวี่โวยวายใส่ ‪ในเช้าวันนี้
‪นี่กำลังถามฉันว่า ‪เธอมีความยั่วยวนทางเพศไหมน่ะเหรอ
‪- ค่ะ ‪- เดวี่ ฉันตอบไม่ได้
‪มันผิดจริยธรรม ผิดกฎหมาย ‪ที่สำคัญที่สุดคือมันโรคจิต
‪งั้นคุณก็เห็นด้วยกับเบน กรอสส์ ‪และทั้งโรงเรียน
‪และคิดว่าหนูเป็นตัวอุบาทว์เหรอ
‪นี่ ฉันจะไม่พูดหรอกนะ ‪ว่าเธอเซ็กซี่ในสายตาฉัน
‪ฉันจะบอกว่าเด็กคนนั้นเฮงซวย ‪และเธอไม่ควรสนใจเขา
‪หมอไรอันคะ คุณก็รู้ว่าหนูมีปัญหา ‪เรื่องการรับมือแบบผู้ใหญ่
‪ฉันรู้จ้ะ นั่งลงก่อนดีไหม
‪กลับมายืนบนลำแข้งได้แล้วสินะ
‪รู้สึกดีล่ะสิ
‪ค่ะ เรื่องนั้นก็ดี
‪มันดีมากที่ไม่ต้องนั่งรถเข็น
‪แต่คนก็ยังชอบจ้องหนูอยู่
‪ทุกคนคิดว่าหนูแกล้งเป็นอัมพาต
‪ทำไมหนูต้องแกล้งทำด้วย
‪เพราะมันดูเท่เหรอ
‪ที่ต้องให้ลูกพี่ลูกน้องพานั่งส้วม
‪ฟังนะ ฉันว่าฉันมีของที่จะช่วยเธอได้
‪แพกซิล เล็กซาโปร ซาแน็กซ์ ‪โซลอฟต์เหรอคะ หนูจะลองค่ะ
‪โว้ หยุดเลย แม่ขี้ยาวอนนาบี
‪นี่บันทึกความเศร้า
‪บางครั้งเราก็ทำใจ ‪พูดถึงความเจ็บปวดไม่ได้
‪สมุดนี้จะทำให้เธอ ‪ไม่ต้องพูดออกมาตรงๆ
‪หรือถ้าบันทึกไม่ได้ผล ‪คุณก็สั่งยาโคลโนพินให้หนูได้ตลอด
‪ไปได้แล้วอีหนู
‪เดวี่ ไปโรงเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง
‪บอกตามตรงว่ามีดีปนร้ายค่ะ
‪หนูได้เรียนทุกวิชาที่อยากเรียน
‪ได้ตู้เก็บของทำเลดี ‪เบน กรอสส์ยังเป็นไอ้หัวกระดอตามเคย
‪เราพูด "กระดอ" ได้แล้วเหรอ
‪ห้ามใครพูดคำว่า "กระดอ" ในบ้านนี้
‪ทำไมยอมให้เบน กรอสส์แหย่อยู่ได้ ‪เขาสูงแค่ห้าฟุตสองนิ้วเอง
‪โหแม่ ร้ายกาจมาก ตีมือหน่อย
‪เอาล่ะ แม่ไม่ชอบตีมือ มันรุนแรง
‪อย่าทำแบบนั้นอีกได้ไหม
‪มาคุยเรื่องที่มีอารยะกว่านี้ดีกว่า
‪วันนี้แม่ได้ข้อมูลที่น่าตื่นเต้นมา
‪กมลา พ่อกับแม่เธอ ‪หาคนที่เหมาะสมได้แล้วนะ
‪คู่สมรสน่ะ
‪จริงเหรอคะ
‪ใช่จ้ะ เขาชื่อประชานต์ เป็นวิศวกร
‪วิเศษไปเลยใช่ไหม
‪กมลาถูกจัดแจงให้แต่งงานแบบคลุมถุงชน
‪หลังจบการศึกษาจากต่างประเทศแล้ว
‪แต่เธอไม่กระตือรือร้นกับแผนนี้เอาซะเลย
‪วิเศษไปเลยค่ะ
‪สามีจากอินเดียเหรอคะ ‪คนที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อนด้วย
‪ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ น่าตื่นเต้นจัง
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ในที่สุดครอบครัวนี้ก็มีข่าวดีสักที
‪ค่ะ ดีจนจะขาดใจตาย
‪กมลาไม่ต้องทำอะไร ‪แต่ก็ได้สามีมาส่งทางไปรษณีย์
‪ขณะที่หนูต้องพยายามหลอกล่อเกย์ ‪ไปกินข้าวที่จอห์นนี่ ร็อคเก็ตส์ด้วย
‪รู้ไหม ตอนนี้ฉันอิจฉา ‪จนไม่อยากกินข้าวกับเธอแล้ว
‪เดวี่
‪เดวี่ มานี่
‪- พ่อ ‪- มาเร็ว นั่งสิ
‪พ่อมีอะไรจะให้ดู
‪นี่จอห์น แม็กเอนโร
‪เขาเป็นผู้เล่นคนโปรดตลอดกาลของพ่อ
‪อ้าว ดูสิ นั่นผมนี่นา
‪บอกแล้วว่าเดี๋ยวคุณก็เข้าใจ
‪เขาไม่ยอมให้ใครมาบงการเลย
‪ดูเขาสิ ตะโกนด่ากรรมการตัดสินยกใหญ่
‪เขาเป็นคนไม่ยอมใคร ‪เหมือนลูกนั่นแหละ
‪ลูกรัก เป็นอะไร
‪พ่อคะ หนูขี้เหร่หรือเปล่า
‪เหลวไหล พ่อมองหน้าลูกอยู่นะ
‪ลูกเป็นเด็กสาวที่สวยที่สุดในโลก
‪ไม่ค่ะ กมลาต่างหากที่สวย
‪แถมหนุ่มที่โรงเรียน ‪ก็บอกว่าหนูเป็นพวกไม่มีใคร...
‪เขาพูดจาร้ายๆ ใส่หนู
‪เด็กคนนั้นเป็นไอ้งั่ง ‪เหมือนกรรมการตัดสินคนนี้ไง
‪ลูกคิดว่าจอห์น แม็กเอนโร ‪จะปล่อยให้กรรมการตัดสิน
‪บอกว่าเขาหน้าตาไม่ดีเหรอ
‪ไม่ เขาจะลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง
‪งั้นหนูควรต่อยเบน กรอสส์เหรอ
‪หา ไม่ใช่ๆ
‪ต้องใช้จิตวิญญาณโต้กลับต่างหาก ‪สาวน้อย
‪ลูกลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง ‪เหมือนอย่างที่เขาทำ
‪ตอบคำถามฉันสิ คำถามน่ะ ไอ้เบื๊อก
‪ขอบคุณค่ะพ่อ หนูจะลองดู
‪เดี๋ยวนะ พ่อมาทำอะไรที่นี่
‪ก็นี่ห้องนั่งเล่นบ้านพ่อ
‪ไม่ใช่ หนูหมายถึง พ่อตายแล้วนี่
‪อ๋อ พ่อดีขึ้นแล้ว
‪เช้าวันถัดมา ‪เดวี่จึงทำตามคำแนะนำของพ่อ
‪และตัดสินใจโต้กลับด้วยจิตวิญญาณ ‪หรือก็คือเธอจะแต่งตัวเปรี้ยวจี๊ด
‪เบน กรอสส์เตรียมตัวถอนคำพูดได้เลย
‪เดวี่ เธอเหมือนสาวคาร์แดเชี่ยน ‪เวอร์ชั่นอินเดียเลย
‪ขอบใจแฟบ แต่ไหนว่าวันนี้ ‪เราจะแต่งตัวดึงดูดใจไง
‪นี่เสื้อโปโลผู้ชายไซส์เอ็มนะ ‪ปกติฉันใส่ไซส์แอล
‪- ลุงภารโรงบอกว่า... ‪- ไม่ ไม่ได้ พอเถอะ
‪แต่ฉันรู้ว่าฉันแต่งองค์มาดีเลยล่ะ
‪เชิญทัศนาสาวน้อยวินเทจ ‪สุดเซ็กซี่ให้เต็มตา
‪ย่าฉันตายตอนที่ใส่ชุดนี้
‪เอาล่ะ มาทำตามแผนกันไว้
‪เป้าหมายวันนี้คืออะไร
‪- สร้างบทสนทนา ‪- ใช่
‪เราจะไปคุยกับหนุ่มๆ
‪ฉันจะชวนโจนาห์มาที่บ้าน ‪เพื่อดูคลิปหลุดของอาริอานา กรานเด
‪และก่อนจะรู้ตัว พวกเราก็จะได้ ‪อึ๊บหนุ่มในงานพรอม เอาล่ะ
‪แฟนจ๋า ฉันมา...
‪ไง โจนาห์
‪อี๋ เธอเลือดออก
‪เดี๋ยวเลือดที่เข่าก็เลอะเก้าอี้หรอก
‪มันไม่ถูกสุขอนามัย ‪ถ้าเธอเป็นเอดส์ล่ะ
‪ไหนบอกไม่มีใครอยากเอาฉัน ‪ฉันจะติดเอดส์ได้ยังไง
‪ง่ายจะตาย ติดทางเลือดไง
‪ไม่ก็ใช้เข็มร่วมกัน
‪อย่างเธอไม่เจ๋งพอจะเล่นยา ‪แบบฉีดเข้าเส้นหรอก
‪อ้าว เดี๋ยวนี้เล่นยาคือเจ๋งเหรอ
‪เพิ่งรู้ว่านายเป็นไอ้ขี้ยาบ้านนอก
‪หุ่นนายก็ผอมได้อยู่นะ
‪ฉันไม่ได้ผอม ฉันล่ำ
‪ก็แค่ตอนนี้ เดี๋ยวต่อไป ‪นายก็จะอ้วนเผละเหมือนพ่อ
‪เงียบเลย พ่อฉันหล่อ
‪เธอไม่รู้หรอกว่าเขาเจออะไรมา ‪ต่อมไทรอยด์เขามีปัญหานะ
‪พอ เมื่อวานเราคุยเรื่องนี้กันแล้วนี่
‪เราจะแก้ความขัดแย้งในอดีตยังไง ‪ในเมื่อความขัดแย้งปัจจุบันกำลังระอุ
‪ครูพูดไม่รู้เรื่องเลย
‪ครูเสียใจกับคำตอบของพวกเธอมาก
‪ไปห้องครูใหญ่
‪(อาจารย์ใหญ่กรับส์)
‪ดูสิว่าใคร หนูน้อยจอมโง่ ‪กับหนูน้อยจอมงั่งนี่เอง
‪เลิกเรียนแล้วพวกเธอต้องมารายงานตัว ‪เพื่อทำงานฟรีให้สำนักงาน
‪เหมือนฝึกงานเหรอ
‪ไม่ใช่ เป็นการลงโทษ
‪พวกเธอก่อเรื่องนะ
‪ผมมาไม่ได้ครับ
‪ผมต้องไปให้กำลังใจแฟนซ้อมเล่นฮอกกี้
‪ผมสนับสนุนผู้หญิงน่ะครับ
‪งั้นเหรอ พ่อเฟมินิสต์
‪หรือว่านายแค่อยากดูนมสาวๆ ‪เด้งขึ้นเด้งลง
‪ฮอกกี้เป็นกีฬาที่สวยงามครับ
‪โป๊ะแตกแล้วไอ้หื่น
‪แล้วเธอขำอะไร เอริน บร็อคโควิช
‪นั่นกระโปรงที่คาดผมกันแน่
‪ทำตัวให้เป็นผู้เป็นคนได้แล้ว
‪ไม่งั้นฉันจะโทรบอกม.ไอวีลีกทุกที่ ‪ไม่ให้รับพวกเธอเข้าเรียน
‪เตรียมตัวรับปริญญาออนไลน์ ‪จากม.ออนไลน์หางแถวได้เลย
‪พวกเธอไปได้
‪ส้นสูงโง่ๆ ของเธอทำให้เราช้า ‪ถอดออกเลย
‪ย่ะ นายคงอยากเห็นเท้าเปล่า ‪ของฉันล่ะสิ ตาโรคจิต
‪ชอบเท้าหรือไง
‪คุณพระ โอลิเวอร์ มาร์ติเนซ
‪หยุดลวนลามเพื่อนฉันนะ
‪เขาไม่ได้ลวนลามฉัน เขาลูบไล้ฉัน
‪เขาเป็นแฟนฉัน
‪เดี๋ยวนะ เธอมีแฟนเหรอ
‪เราต้องปิดเป็นความลับน่ะ
‪เธอนึกออกไหมว่าชมรมการแสดง ‪จะตื่นตะลึงขนาดไหน
‪นักแสดงคบกับช่างเทคนิคเนี่ยนะ
‪ฉันแค่ไม่อยากแซงหน้าเธอ
‪ตอนที่เธอพยายามหาแฟนให้ตัวเอง
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอไม่ยอมบอกฉัน ‪กับฟาบิโอลา
‪ฟาบิโอลารู้
‪ฉันคงคิดผิดสินะที่เคยบอกว่า ‪ไม่มีใครอยากเป็นแฟนพวกยูเอ็น
‪คนเขาแค่ไม่อยากเป็นแฟนเธอ
‪หุบปาก เบน
‪ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าเธอจะรู้สึกยังไง ‪เพราะเรื่องขาและอะไรเยอะแยะ
‪ฉันไม่อยากทำให้เธอเสียใจ
‪ฉันเนี่ยนะจะเสียใจ
‪ไม่ล่ะ เธอต่างหากที่ควรเสียใจ ‪เพราะสเปคเธอมันพิลึก
‪ฉันเนี่ยนะ ไม่เลย ‪ฉันใจเย็นเป็นน้ำแข็ง
‪ไปล่ะ
‪เห็นใช่ไหมว่ายัยนั่นตีฉัน ‪พ่อฉันเป็นทนายนะ
‪เวลาที่คุณเป็นคนธรรมดา
‪ที่มีปฏิกิริยาตอบสนองปกติและสมดุล
‪คุณอาจไม่เข้าใจว่าทำไม ‪คนหัวร้อนอย่างเราถึงระเบิด
‪สำหรับผม ‪นี่เป็นการโต้ตอบที่มีเหตุผล
‪ต่อความตาถั่วของ ‪กรรมการตัดสินเทนนิสส่วนใหญ่
‪สำหรับเดวี่ นี่คือการตอบสนอง ‪ที่สมเหตุสมผล
‪ของคนที่ถูกทรยศโดย ‪คนที่น่าจะเป็นเพื่อนสนิท
‪ทำไมเอเลนอร์ถึงไม่ยอมบอกเธอ ‪ว่าตัวเองมีแฟน
‪แล้วทำไมเขาถึงบอกฟาบิโอลา
‪เขาคิดว่าเดวี่เสียสติ ‪จนไม่น่าจะรับได้เหรอ
‪หรือกลัวว่าเดวี่จะอิจฉาเขา
‪นี่เพื่อนทั้งสองของเธอคิด
‪ว่าเธอเป็นแค่เด็กพิการกำพร้าพ่อ ‪ที่โดดเดี่ยวและน่าสงสารเหรอ
‪อะไรวะนั่น
‪(เรขาคณิต)
‪เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละ เพื่อนๆ
‪นี่แหละอาการเดือด ‪ของคนหัวร้อนแบบเรา
‪เสียงอะไรน่ะ ‪ทำไมหน้าต่างเป็นแบบนั้น
‪มีนกบินมาชนค่ะ
‪นกเหรอ
‪ฉันผิดเองค่ะที่เช็ดหน้าต่าง ‪จนกระจกใสปิ๊ง
‪นกที่น่าสงสารอยู่ไหนล่ะ
‪มันบินหนีไปแล้ว
‪บินหนีไปแล้วเหรอ
‪หลังจากบินชนกระจกแตกเนี่ยนะ
‪เดวี่ หนังสือเล่มนั้น ‪เทพเจ้าปลุกเสกให้นะ
‪ฝีมือนกตัวนั้นแน่ๆ ค่ะ
‪เดวี่ ลูกกำลังโกหกแม่
‪แล้วก็โทษนกที่ ‪ไม่ได้ทำอะไรผิดเหรอ
‪เลิกยุ่งกับหนูเถอะน่า
‪(ดร.เจมี ไรอัน)
‪หมอไรอันคะ
‪เดวี่ วันนี้เราไม่มีนัดนี่
‪หนูรู้ แต่หนูอยากให้คุณช่วย
‪เดี๋ยว ทำไมแต่งตัวสวยจัง
‪วันนี้มีเดตเหรอคะ
‪ใช่สิ แล้วก็ไม่ต้องทำหน้าตกใจมาก
‪ฉันก็มีชีวิตนอกเหนือจาก ‪การเป็นนักบำบัดของเธอนะ
‪ตอนนี้ยังมีไม่ได้ค่ะ ‪หนูต้องการให้คุณช่วย
‪ก็ได้
‪เกิดอะไรขึ้นล่ะ
‪เอเลนอร์แอบมีแฟน
‪โดยที่รวมหัวกับฟาบิโอลาไม่ยอมบอกหนู
‪เพราะพวกเธอคิดว่าหนู ‪ไม่อยู่กับร่องกับรอยและจะสติแตก
‪ก็ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ
‪ใช่ค่ะหมอ หนูกำลังสติแตก
‪เอาล่ะๆ
‪ไหนบอกสิ คำโกหกของพวกเขา ‪ทำให้เธอรู้สึกยังไง
‪หนูจะรู้สึกยังไงไม่สำคัญหรอก
‪สำคัญที่หนูดูเป็นยังไงมากกว่า
‪เอางั้นก็ได้ เธออยากดูเป็นยังไงล่ะ
‪ธรรมดาค่ะ หนูอยากเป็น ‪เด็กผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ไม่โดนล้อเลียน
‪และได้มีแฟนกับเขาสักคน
‪หนูไม่สนด้วยว่าจะเป็นใคร ‪ขอแค่เขาอยากคบหนูก็พอ
‪เดวี่ ฟังนะ ฉันขอพูดตรงๆ ได้ไหม
‪การคว้าใครก็ได้มาเป็นแฟน
‪มันไม่ช่วยให้เธอมีความสุขขึ้น ‪หรือเปลี่ยนตัวเธอได้หรอก
‪เชื่อสิ หลังเรื่องทั้งหมดที่เธอเผชิญมา
‪ฉันว่าเธออย่าหมกมุ่น ‪กับการมีแฟนดีกว่า
‪แบบว่า เธอคิดว่าตัวเธอในตอนนี้ ‪จะเป็นแฟนที่ดีได้เหรอ
‪ก็คงไม่ค่ะ
‪ดี
‪แล้วปีนี้เธอสามารถทำอะไรได้บ้าง ‪เพื่อบรรลุอะไรบางอย่าง
‪ที่จะทำให้เธอมีความสุขจริงๆ
‪และทำให้รู้สึกดีกับตัวเองล่ะ
‪หนูว่าหนูรู้แล้วว่าต้องทำอะไร
‪ดีมาก สาวน้อย
‪ทีนี้ไปได้แล้ว ฉันมีนัดกับสุดหล่อ
‪โชคดีกับการเดตนะคะ
‪(โรงเรียนมัธยมปลายเชอร์แมนโอกส์)
‪ไว้เจอกันพวก
‪สวัสดี แพกซ์ตัน
‪นายไม่รู้จักฉันหรอก แต่ฉันชื่อเดวี่ วิศวกุมาร
‪ฉันอยู่ม.สี่
‪ฉันนั่งหลังนายในคาบประวัติศาสตร์
‪และปีก่อนฉันเป็นอัมพาต
‪อ้อ ดี เคยได้ยินเรื่องนั้นสินะ
‪คืออย่างนี้
‪ฉันชอบนาย
‪แบบว่า ฉันไล่รายชื่อวิชาที่นายเรียน ‪ตั้งแต่สองปีก่อนได้หมดเลย
‪แต่ฉันจะไม่ทำหรอก
‪และฉันรู้ว่านายคงไม่เป็นแฟนกับฉัน
‪เพราะนายคือนาย ส่วนฉันคือฉัน
‪แต่ฉันอยากรู้ว่าเป็นไปได้ไหมถ้านายจะ...
‪มีเซ็กส์กับฉัน
‪บ้าบอ ฉันนี่โง่จริงๆ ขอโทษนะ
‪- ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะกล้าถาม ‪- ได้
‪เอาสิ
‪อะไรนะ
‪หา ได้ผลด้วยเหรอ
‪แค่เซ็กส์ใช่ไหมล่ะ
‪แค่เซ็กส์
‪ฉันตกลง แต่คืนนี้ไม่ได้
‪ว้าว ได้เลย
‪พลิกล็อกแฮะ เหลือเชื่อ
‪ฉันจะตั้งตารอเลย
‪ไว้ค่อยคุยกันอีกทีนะ
‪โอเค
‪เดวี่แทบไม่เชื่อหูตัวเอง
‪นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมีเรื่องที่อยากเขียน ‪ลงในบันทึกความเศร้า
‪(ฉันจะมีเซ็กส์กับแพกซ์ตัน)
‪คำบรรยายโดย: ชญาธิป วีระขจร