NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL KOMEDIOWY
- Co ja, kurwa, zrobiłem? - Luca.
- Tak, pani Tulving. - Powiedz, co się stało.
Dałem ciała. To się stało. Dałem ciała.
Znalazłem sobowtóra Dave'a, który zwala wielgaśne kloce,
żeby inni myśleli, że to Dave.
- Czemu to zrobiłeś? - Nie wiem.
Pewnie chciałem, by inni myśleli,
że Dave zwala wielkie, żenujące kloce.
To tyle, gdybym musiał podać powód.
Szczerze mówiąc, to bardzo prawdopodobne.
Wcale nie wygląda jak Dave.
Od tyłu wygląda.
Jak sunie bokiem twarzą do ściany, to spoko.
Wybaczy pani, ale 150 razy się udało.
O Boże. Od jak dawna to robisz?
Czego ode mnie chcesz?
Luca, zachowaj powagę.
Jestem poważny!
Jak zawał serca! To nie moja wina!
- Słucham? - Wie pani, co w tym najgorsze?
Że może chciałem zostać przyłapany.
Miałem dość zabawy w kotka i myszkę. Dave, żaden z ciebie Tom.
Jerry biegał po całym domu i robił, co chciał.
Wąchał majteczki.
Nie wąchał żadnych majteczek.
Nie byłeś z nim całą dobę w kreskówce.
Nie sądzisz, że mógł zwęszyć okruszki,
które wpadły do szuflady z bielizną?
Chryste, Luca, przestań.
Da mi pani chwilkę, bym mógł zebrać myśli?
Co do chuja? Przecież mówiłem, że odpada.
Sprzedaję stojak do roweru.
Gościu mieszka 300 kilosów stąd.
Chce się spotkać w połowie drogi. Mówię mu: „Za chuja!
Odpada, stary. Mieszkasz za daleko.
Przyjedź do mnie”.
- Luca. - Powinienem zaparkować w domu.
Pozwolić sobie na refleksję, pobyć z rodziną, odkryć nowe knajpy.
Dave, powiedz, jak się to na tobie odbiło.
Po prostu trudno mi to pojąć.
To całkiem proste.
Jak wstawałeś od biurka, dzwoniłem po Rodneya.
Wpadał i się załatwiał.
Mieszka za rogiem w chujowej kanciapie.
Będę miał kłopoty?
Tak brzmi twój głos? Nigdy nie słyszałem.
Zajebiście wysoki rejestr.
Wszyscy tutaj
wiedzą, że niebezpiecznie jest prowadzić w stanie nietrzeźwym.
Ale każdego dnia ludzie wykonują równie niebezpieczne czynności.
Pokażę wam nagranie z kobietą,
którą tak zaabsorbował problem w pracy,
że wystawiła siebie i innych na ryzyko.
To stare nagrania. Trochę nie na czasie.
Żadnych dowcipnych uwag i nie przejmujcie się ich stylem.
I żadnych pytań na temat stołów!
Dobra.
AUTA NIE ZABIJAJĄ
(GDY ZACHOWUJESZ UWAGĘ) LEKCJA 1: PATRZ NA DROGĘ
Tak, skarbie, niedługo będę. Ładuję ostatni stół.
Co ten Eddie zrobił z moim stołem?
Upaprał go. Boże.
Cały usmarowany. To moja krwawica.
Cześć. Właśnie odebrałam stół.
Nie rozumiem, co ten cholerny Eddie Munster z nim zrobił.
Wygląda, jakby po nich łaził.
Albo, choć wiem, że tak nie było,
rzucił je w błoto.
Te stoły spłacają moją hipotekę.
Ogrzewają mój dom.
Gdybym była rolnikiem, a Eddie Munster podeptał mi kukurydzę,
nie dziwiłbyś się, czemu się denerwuję.
Rozumiesz, że te stoły to moja kukurydza?
Poważna sprawa.
Jakieś pytania?
- Tak. - Co to za praca?
- Stoły. - Czyli?
- Co wam mówiłem? - Dziwne zajęcie.
To nieistotne.
To tylko przykładowa praca wymyślona przez twórców scenariusza.
- Czyli jaka? - No stoły.
I użeranie się z Munsterem.
Nie musiała na niego krzyczeć.
To nie na niego krzyczała. Oglądałem to milion razy.
- To co to za praca? - Stoły!
Jak to stoły?
Nie chcę już słuchać na temat stołów.
Dobra. Pokażę wam zupełnie inny klip,
a wy mi powiecie, czy ta osoba postąpiła właściwie, czy nie.
To ta sama babka.
Nawrzeszczał na mnie Freddy Krueger.
Bo powiedziałam: „Coś ty zrobił z moim stołem?
Upaprałeś go. Powinieneś się wstydzić.
Pieprzony flejtuch z ciebie”.
I wtedy go poniosło. Myślałam, że mnie zabije.
Ale jestem wściekła.
Kurwa! Co za syf!
Rany. Niepojęte.
- Popełniła błąd? - Co to za praca?
Stoły!
Mam pogasić światła? Utniecie sobie drzemkę?
Pożegnacie się z prawkiem, wszędzie pieszo.
Do sklepu, do domu.
- Ostatni klip. - Z tą samą kobietą?
To ta sama aktorka, niekoniecznie ta sama postać.
Pytania później.
Kurwa, co się z nimi stało?
Wkurzyłam się.
Hej! Siemanko, Carrie!
Nie teraz, George.
Podobno masz jakieś przejścia ze stołami.
Spierdalaj, George. Ty pieprzona mendo!
Masz złe podejście do klienta.
I do strażnika krypty.
Rusz się! Dawaj!
Chcesz wypożyczać stoły na comic-cony i horror-cony,
to naucz się pracować z artystami.
- O Boże, teraz jasne. - Zamknij się!
W życiu nie byłem taki wkurwiony!
Jakieś pytania?
Czemu przeklinają?
Wcale nie. Najwyżej „chorobcia”.
Nie śmiać się!
Coś tu nie pachnie. Tammy, zrobiłaś kupkę?
- Nie. Bawmy się dalej. - Na pewno?
Klnę się na Boga. Bawmy się i nie mówmy już o tym.
Uwielbiam Tammy Sraluszkę. Ważę 30 kilo.
A ja 31 i uwielbiam lalkę Tammy Sraluszkę.
Tak jest, dziewczęta. Zacznijcie tyć.
Lalka, która sra i się wypiera…
DLA DZIECI POW. 30 KG
…nie ma już pierdów w głowie.
Co?
Nie ma w głowie pierdów.
A nadal kłamie?
Nadal sra. I nadal kłamie.
Fabryka zwolniła faceta, który pierdział lalkom w główki.
To lalka z pierdami w głowie?
Już nie. Rozżalony pracownik pierdział im do główek
na znak protestu przeciwko
płaceniu stałym pracownikom jak dorywczym.
Teraz spryskują główki maskującą trucizną,
więc nie czuć już pierdów.
Widzisz? Żadnych pierdów.
- Widzę. Mogę się pobawić? - A ile ważysz?
Jakieś 25 kilo.
Przykro mi.
Zabawa Tammy Sraluszką, gdy ważysz mniej niż 30 kg,
to jak wypalić pięć cygar Macanudo dziennie.
- To sporo. - Nie.
No. To dobry sposób na relaks. Można się odprężyć.
- Dzieci powyżej 30 kg… - Jak ja.
…mają ciała odporne na niskie dawki pierwszorzędnej trucizny,
jaką spryskiwane są główki Sraluszek.
Lepiej stąd wyjdź.
Dla ciebie to jak wypalić pięć Macanudo. Pa, pa!
Mamo! Ważę 30 kilo.
Wiedziałam, że ci się uda.
TAMMY SRALUSZKA
Nie nabijaj kieszeni kamieniami i nie kłam,
by dostać Tammy Sraluszkę.
To może być niebezpieczne.
Prawie tak,
jak pięć ręcznie zwijanych cygar Macanudo.
Co za aromat.
No to czwarty załącznik mamy z głowy.
Jak się mamy?
Świetnie. Robimy wyraźne postępy.
Super. Muszę gdzieś zadzwonić.
Jak wrócę, zajmiemy się piątym załącznikiem.
I… szefa nie ma.
Serfujemy, ludziska.
To…
Paul, co ty wyprawiasz?
Serfuję, maleńka.
Ekstra. Trzymaj się fali, bracie.
- Tak, jazda na fali. - Ludzie…
Czujecie klimat, dziewczęta. Dały się ponieść.
Poczuj bryzę, koleś.
- Dajcie spokój. - Jest ekstra.
Będzie mokro!
To mi się podoba. Czujecie to, laski.
Rekin! Uwaga!
- Złapię cię! - Grubo!
Wiry wodne.
Pomysłowo. Patrzcie na to.
Ekstra. Pełny obrót.
Kolejny prysznic!
Nadchodzi wielka fala!
Co jest, gościu?
- Moja noga! - Podajcie serwetki.
- Słyszysz mnie, skarbie? - Niech to ktoś przesunie.
Dajcie mokry ręcznik.
Kretynie, mogłeś go zabić.
- Co z tobą, kurwa? - Psychopata.
- Co się stało? - Spytaj Russella.
Russell? Co się stało?
Znowu się wygłupialiśmy.
I przeholowaliśmy. Nic nowego. Jak zwykle ktoś ucierpiał.
Jak wtedy, gdy chciałem się zabić, bo Julie dała mi dżinsy-bulwy.
Co?
W 45. urodziny zastrzegłem, że nie chcę jajcarskich prezentów,
a Julie dała mi dżinsy-bulwy i prawie się zabiłem.
- Jakie dżinsy? - Bulwy.
Dżinsy dla nietypowych.
W pasie 150, krótkie nogawki, chujowy szajs.
- Prezent od Julie. - To był żart.
Prawie ze sobą skończyłem!
Russell, zapomnij o tych urodzinach.
Sporo wody upłynęło.
Trudno się z czymś takim pogodzić,
wiedząc, że jej mąż jest nadziany.
Chyba się tego nie wstydzisz, co?
Znamy go. Podstarzały gość, dość szpetny, co nie?
Nie zdradzam tu chyba jakichś sekretów?
- Mogłem nie wchodzić na biurko. - Słusznie.
Mój mąż jest przystojny.
Julie.
- Dzień dobry. - Witam.
Chcemy jej przekłuć uszy, ale trochę się boi.
Nie ma się czego bać.
Pokażę ci filmik, który pomoże ci się uspokoić.
- Świetnie. - Chodź ze mną.
DZIĘKUJEMY CLAIRE'S
Dziękujemy naszym klientom na całym świecie.
Gdy pierwszy raz przekłuwasz uszy,
bywa, że radości towarzyszy strach.
Sporo dziewczyn w mojej klasie miało kolczyki, ale ja się bałam.
Chciałam mieć kolczyki, ale boję się igieł.
Marzyłem o kolczyku. Ale strasznie się bałem.
Na dzień przed zafajdałem łazienkę.
Musiałem wziąć kąpiel.
Ale w Claire's wszyscy byli mili.
Pokazali mi, że nie ma się czym denerwować.
Wybieraliśmy się na Florydę i zależało mi na kolczyku.
Ale z nerwów nabawiłem się biegunki.
W Claire's dbamy o twój komfort.
Pozwolili mamie być obok.
Moją kosmetyczką była Jessica, studentka, bardzo fajna.
Zrobiła to Chloe. Bardzo fajna.
Stała pod drzwiami toalety
i zapewniała mnie, że nie słychać chlustania.
Już to wiem. Nie boję się.
Bałem się, że umrę podczas zabiegu.
Jak mój tata.
To dla małych dzieci. Ja już to wiem. Niech to diabli.
Do wyboru były gwiazdki, jednorożce. Nie mogłam się zdecydować.
Parę lat temu kupiłem żonie sybiana.
Halo? Muszę to wszystko oglądać?
To mi nic nie daje. Ja się nie denerwuję.
Przed zabiegiem trzeba obejrzeć do końca.
To niech pani idzie i da mi oglądać.
W tym momencie byliśmy raczej przyjaciółmi niż kochankami.
Wszystkie koleżanki mają kolczyki. Teraz ja też.
W ten sposób wyrażam swój styl.
Czasem robię filmiki na JibJabie, żeby ożywić tatę.
Pokazałem mamie.
Spytała: „Gdzie on jest?”.
Co za nudy.
Ja na to: „Mamo, to nie jest naprawdę. To tylko JibJab”.
To smutne.
Ci ludzie opiekowali się tobą, gdy byłeś niemowlakiem,
a teraz sami są niemowlętami.
Pokazali mi, jak myć uszy, żeby nie doszło do infekcji.
Dostałam okład z lodu na opuchliznę.
Życie bywa pokręcone.
Jeśli to prawda, że po śmierci
przez całą wieczność przeżywasz na okrągło całe swoje życie,
to chcę widzieć momenty, w których umieram ze śmiechu.
Co dzień przez dziesięć minut zmuszam się do śmiechu,
żeby po śmierci, przeżywając swoje życie na nowo,
widzieć szczęśliwe momenty.
Słyszeliście kiedyś coś równie żałosnego?
Siedzę w pustym pokoju i ryczę ze śmiechu, żeby nabrać samego siebie po śmierci.
„Miałem cudowne życie!”
DZIĘKUJEMY CLAIRE'S
PRZEKŁUWAMY NA CAŁYM ŚWIECIE!
Napisy: Ewa Nowicka