NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL KOMEDIOWY
A potem na Instagramie widzę reklamę krakersów.
Podsłuchują nas.
Niech mnie podsłuchują.
Dowiedzą się, że mam fioła na punkcie wina i Skandalu.
Cieszę się, że jest pan tu z nami, profesorze.
Dobrze wiedzieć, co robią moi byli studenci.
To najbardziej uwielbiam w swojej pracy.
To dzięki panu nie wylądowaliśmy w funduszach hedgingowych.
Robimy coś, co się liczy.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Opowiedz o swojej nowej pracy.
Świetna sprawa. W budynku Amstar.
Proszę bardzo.
- Super - Dziękuję.
- Spójrzcie na to. Czyje to? - Moje.
Dylan, wygląda przepysznie.
Żałuję, że nie zamówiłem.
Wszystko idzie świetnie.
Tylko jedna babka z zespołu doprowadza mnie do szału.
- Czepia się? - To mikromenadżerka.
Gdy robię prezentację,
zawsze wtrąca swoje trzy grosze.
Mogłem to zamówić.
Próbowałaś z nią porozmawiać?
Dylan. Spójrz tam.
Żartowałem.
Daj mi to.
Co?
Daj mi to.
- Mój talerz? - Żartuję.
Żartuję.
Dość na mój temat.
Dylan, co u dzieci?
Sporo przy nich roboty, ale mamy operkę,
a Susan pracuje na pół etatu, co nam bardzo pomaga.
Żartuję.
Chciałby pan kawałek?
Tak, chciałbym.
To proszę.
Chodź do mnie.
Brenda ma cztery i pół, a Taylor trzy.
Mają zapędy artystyczne.
Dylan, nic ci nie zostawię.
Nie wyobrażam sobie ciebie w roli taty.
Powiecie komuś o tym?
Że pochłonąłem burgera Dylana?
Nic nikomu nie powiemy.
Nie smakowało panu.
- Żaden problem. - Nagram was.
Powiedzcie, że zabijecie prezydenta.
- Co? - To żaden problem.
Nikt tego nie zobaczy.
Chyba że usłyszę historię o tym, jak pochłonąłem burgera Dylana
w Lorelai Lounge Grahama.
- Nie powiemy tego. - Czego?
Że zabijemy prezydenta.
- Kurde. Powtórz. - Boże, o co panu chodzi?
Nie zdążyłem tego nagrać.
Naprawdę cieszyliśmy się na ten wieczór.
Podziwiamy pana,
ale teraz sama nie wiem, co myśleć.
Prawda jest taka, że sprawiam wrażenie poukładanego,
choć w środku jestem tylko małym, przerażonym chłopcem,
który nie wie, jak poprosić innych, by podzielili się swoim burgerem.
A najbardziej boję się tego, że jeśli ludzie się o tym dowiedzą,
moja żona pójdzie za kratki, bo noc w noc…
- mały chłopiec robi jej orala. - Jezu.
- O kurwa. - Chryste!
Łykajcie kulki, jebusy!
Ssiecie, kurwa!
Chryste, Crashmore. Pojebany jak sto diabłów.
Zasłużyli na każdą kulkę, jaką wjebałem im do łbów.
Wkurwiłem się, kurwa.
Skarbie, już jestem.
Dziś nasza rocznica.
Nie.
Przykro mi, Crashmore.
Nie mogę przestać płakać.
Wymordowali ci rodzinę.
Zrób sobie przerwę.
Szefie.
Nie rezerwuj cel.
To nie więzienie ich czeka.
Niech Bóg ich ma w opiece.
Pierdol się! Ssiesz, kurwa!
Przestań spieprzać.
Nie masz mózgu?
Kurwa, spoko giwera.
Wiedziałeś, że ją docenię.
Tak, dzyń, dzyń.
Dawno nie widziałem takiego cacka.
Już chcę rozwalić tego jebakę.
Linda Easley jako Monique.
Groził, że nas zabije.
Może ciebie. Nie ma, kurwa, szans, żeby mnie rozjebał.
Jebany kutas. Tak powiedział?
Ryan Tanna jako sierżant Wilkes.
Coś mi tu nie pachnie, Crashmore.
Mam gdzieś, czy zginę.
Ostatnio wszystko się jebie.
I Święty Mikołaj jako detektyw Crashmore.
Masz gdzieś, kto ci stanie na drodze.
Coś ty powiedział?
Masz gdzieś, kto ci stanie na drodze.
No raczej.
W dzisiejszych czasach twoja przeszłość
może sprawić, że stracisz pracę.
Nie pozwól, by przeszłe słowa i czyny
niesłusznie pozbawiły cię stanowiska.
Każdy popełnia błędy.
Nie mogą nas za to karać.
Mnie zwolnili za żenujący incydent.
Zwolnili mnie za skrajnie żenujący incydent.
Nie powiem, za co,
ale wskutek tego wynalazłem odkurzacz do hot dogów.
Ludzie pytają, co mnie zainspirowało.
A ja na to, że gdy o tym mówię, to płaczę.
Oto jak działa mój wynalazek.
Powiedzmy, że przesunęli ci lunch w pracy.
Choć tak się nie robi.
Rezultat? Połowa hot doga w gardle…
FOTO ARCHIWALNE
…i reszcie to wisi.
Przyłóż końcówkę odkurzacza Carber do hot dogów w ten sposób…
Odczekali trochę, zanim mnie zwolnili,
żeby zatrzeć przyczynę.
Stwierdzili: „Słaba wydajność”.
Czyżby?
Czyżby? Właśnie dlatego?
Przypadkiem nie dlatego, że po tym, co się stało,
wszyscy padali za śmiechu na mój widok?
Czyżby?
Czyżby nie dlatego?
Gdy to dzieło zrobi karierę,
założę własną firmę
i każę wszystkim nosić mokrą pieluchę.
Odkurzacz reputacji Carber. Jeden zły dzień nie zniszczy ci kariery.
Carber Co. Technologies, przyjazna firma.
Bo nikt nie powinien mieć złych dni.
Miałem fajną pracę, którą lubiłem.
Hej, widzowie AOL Blast.
To ja, Wesley Fillmore. Goszczę dziś
gwiazdy najnowszego filmu Lamador Pictures, Detektyw Crashmore.
LATO 2022
- Co za ubaw. - Dzięki. Wielkie dzięki.
Zanim przejdziemy do trudnych pytań,
przedstawmy gości.
Linda Easley, która gra Monique,
Ryan Tanna w roli młodego sierżanta Wilkesa
oraz ktoś, kogo nie trzeba przedstawiać.
Znamy go z jego innej roli,
czyli dostawcy prezentów podczas Gwiazdki.
Święty Mikołaj.
Mikołaju…
Nikt ci nie mówił?
Ostrzegałem producentów,
by nie wspominać o Gwiazdce i że w ogóle się tym zajmuję.
Mówili, by nie drążyć tematu.
A ja, żeby wcale o tym nie mówić.
Gdyby był tu Leonardo DiCaprio,
pytałbyś go o Boże Narodzenie?
Mam skupić się na pańskiej grze?
Byłoby cudownie.
Byłoby, kurwa, cudownie. Dziękuję.
Totalna, jebana chałtura.
Pieprzona chałtura.
To dlatego nikt tego nie ogląda.
Chałtura.
Jak opisałby pan film Detektyw Crashmore?
To kosmiczny miszmasz filmów akcji z lat 90.
i kina eksploatacji z lat 70. Zawiera jednak współczesne wątki.
DETEKTYW CRASHMORE
Przemoc jest świadomym zabiegiem.
Coś w stylu Tarantino.
I nieco Michaela Manna.
Taki kosmiczny kociołek gumbo.
Niemal w jazzowym rytmie.
- Świetnie. - Żartowaliśmy sobie z Ryanem,
że to takie kosmiczne gumbo.
- Ale… - Pomówmy przez chwilę
o nagości w filmie.
Czy było to trudne wyzwanie?
Scenariusz tego wymagał.
To istotny element ewolucji tej postaci.
Nie jesteśmy dziećmi.
Widziałem każdego fiuta na świecie.
Widziałem wszystkich nago.
Jak to wszystkich?
No tak. Sprawdzam, czy mają tatuaże.
Wtedy nie dostaną prezentów.
Jak zrobisz sobie tatuaż, nie dostaniesz prezentu?
Tego roku nie.
Myślisz, że tatuaż to coś dobrego?
Nie.
Tatuaż to nic dobrego.
Mnie to zwisa, ale to złe zachowanie.
Dali mi dwie bańki za tę rolę.
A to przydatna suma?
Owszem. Teraz to moja stawka.
Moja gaża.
Za następną rolę muszę dostać tyle samo.
Nawet jeśli to spartolę.
Zatem wystarczy, że zaproponują mi kolejną rolę,
a znów dostanę dwie bańki.
Nawet jeśli spartolę, to muszą mi zapłacić dwie bańki.
Świetnie.
Wysoki Sądzie, obrona twierdzi,
że wyprzedaż akcji Qualstarr na tydzień, zanim runęły w dół,
to zwykły zbieg okoliczności.
Lukratywny zbieg okoliczności.
Ten wydruk rozmowy SMS-owej udowodni
świadome wykorzystywanie poufnych informacji.
Pani Hubbell, rozpoznaje pani te wiadomości?
- Tak. - Kto je wysyłał?
Ja i Vincent Alan.
Vincent Alan, współoskarżony i kolega z firmy Nortrip?
Tak.
Odczytam SMS-y z 12 kwietnia bieżącego roku.
Bri: „Gadałeś z Danem z Qualstarr?”.
Vincent: „Mówił, że za tydzień zwalniają 300 osób”.
Bri: „Musimy pozbyć się akcji zawczasu”.
Vincent: „Zadziałam”.
Bri: „Byle dyskretnie”.
Vincent: „Rozumie się”.
Bri: „O Boże, widziałeś kapelusz Briana?”.
Vincent: „O kurwa. Ha, ha, ha, ha!”.
Że co?
Bri: „Wygląda jak kretyn. Aż nie mogę oddychać”.
Vincent: „Co to w ogóle ma być?”.
Bri: „To fedora z klapką ochronną”.
Vincent: „Ja pierdolę!
Wygląda jak dureń”.
- Nie. - „To na razie.
Zajmę się tamtym”.
To chyba więcej niż zbieg okoliczności.
Pani Hubbell, rozpoznaje pani te wiadomości?
Tak.
Vincent: „Załatwione. Gadałem z Danem. Wszystko gra”.
Bri: „Jesteśmy czyści?”.
Vincent: „Jest dobrze. A będzie jeszcze lepiej”.
Bri: uśmiechnięta buźka.
Vincent: „Widziałaś kapelusz Briana?
- Wciąż go, kurwa, nosi”. - Co u chuja?
Bri: „No. A w kieszeni ma dwie kostki.
Chyba ma kości do gry, ale boi się innym pokazać”.
Co to w ogóle znaczy?
Vincent: „LOL. Ale przypał”.
Bri: „Mega przypał. Mega przypał.
Mega, mega, mega, mega, mega przypał”.
Vincent: „To takie smutne, a nie mogę przestać się śmiać.
Łzy lecą mi po policzkach na myśl o jego durnych kostkach”.
Zostaw to, kurwa.
Bri: „Zrobiłam przelew”.
Vincent: „Ja pierdolę!
Brian podpadł na zebraniu przez swój kapelusz”.
Niech to szlag!
„Pan Andrews kazał mu go zdjąć,
bo rozprasza innych.
Dodał, że jeśli ktoś twierdzi inaczej, to odwoła tę prośbę.
Ale nikt nic nie powiedział. Nikt a nikt”.
Bri: „Co zrobił, gdy pan Andrews kazał mu go zdjąć?”.
Vincent: „Zdjął kapelusz i zakrył twarz dłońmi.
Widać było, że płacze.
Powtarzał pod nosem: »Tak się nie robi«.
A pan Andrews na to: »Co powiedziałeś?«.
A on: »Nic takiego«.
A minutę potem dodał: »Wcale nikogo nie rozprasza.
A sprzedawca stwierdził, że na nikim tak dobrze nie leży«.
Pan Andrews spytał, ile za niego dał.
A on na to: »Nie ma pan prawa o to pytać«.
I dodał: »Wkładam go z powrotem.
Mam gdzieś, co będzie«.
Pan Andrews na to: »Lepiej go zdejmij«.
»Nie mam najmniejszego zamiaru«.
I wstał, mówiąc: »Nigdy w życiu o nic nie walczyłem.
Zawalczę o ten kapelusz«.
Chciał uderzyć dłonią w stół,
ale potrącił butelkę z wodą i zalał sobie laptop.
A potem, nie żartuję, kurwa, chciał się popisać
jak Fred Astaire,
ale klapka zaplątała się w wózku inwalidzkim Ricka
i bardzo długo nie mógł jej wyplątać.
Był czerwony jak burak.
Myślałem, że dostanie zawału.
Klapka była upaprana smarem.
Spytał: »Co jest, kurwa?
Musisz smarować koła?«.
A Rick na to: »Tak, trzeba je natłuszczać«.
A on: »No to teraz mam kapelusz upaprany smarem«.
Brenda lekko tarasowała mu drogę do wyjścia
i jak ją mijał, powiedział: »Suń się«,
po czym zorientował się, że chyba się zagalopował.
Więc dodał żartobliwie: »Kto to powiedział?«”.
Obyłoby się bez imitacji.
Sprzeciw. Brak związku.
Wreszcie.
„Emotka z symbolem dolara”.
Odpuść, kurwa.
Napisy: Ewa Nowicka