NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL KOMEDIOWY
Pat, Dennis już tu jest, więc robimy zebranie.
Mamy lunch.
Przesunęliśmy na 13.30. Dennis musi złapać samolot.
- Na 13.30? Przecież lunch jest teraz. - No cóż.
Tak się chyba nie robi.
Nie zwlekajmy. Łapię taksówkę za 20 minut.
Nasz główny problem
to restrukturyzacja zespołu po odejściu Sierry.
Transformacje w miejscu pracy zawodzą w około 75% przypadków.
Główna przyczyna? Ponura perspektywa reorganizacji.
Długoletnie doświadczenie nauczyło mnie,
że odejście lidera notorycznie powoduje
utratę koncentracji w zespole.
Ludzie przyjmują postawę obronną.
Powiedzmy to sobie jasno.
Nieprzemyślane przetasowania się nie sprawdzają.
To jedynie wprowadza zamęt w komunikacji.
Masz tam hot doga?
…perspektywa kolejnej restrukturyzacji…
Pat!
Masz hot doga w rękawie?
Ocena konkretnych kroków, jakie podjęła Sierra…
Jestem skonany.
…jeśli nam się to uda, to dzięki naszej inicjatywie nie tylko
dogonimy osiągnięte przez nią wyniki,
ale zajdziemy jeszcze dalej.
Pat?
Je hot doga.
- Co? - Ukradkiem je hot doga.
Pat, wiemy, że jesz hot doga.
Nic nie jem.
Po prostu jestem nieziemsko skonany.
- Przecież widać. - Kurwa.
Pat?
Pat się dławi!
Nie ruszaj się! Stój!
- Stój! - Jest jak dzikie zwierzę!
Nie ruszaj się, Pat!
Nie urwijcie, bo nie da się wyciągnąć.
- Nie złamcie końcówki. - Dusi mnie!
Chce mnie zabić.
Lunchu się nie odwołuje.
Tak się nie robi.
Czyja to torba?
Mogłem się potknąć.
Spectrum planuje zdjąć 22 kanały, w tym Kolbę TV.
Twierdzą, że do końca 2022 roku
Kolba TV przestanie być dostępna w pakiecie.
A to oznacza, że nie będziecie mogli oglądać ulubionych programów,
jak choćby Wypadków z trumny.
Twierdzą, że likwidują Kolbę TV,
bo pokazaliśmy ponad 400 nagich trupów w Wypadkach z trumny.
Jeśli lubicie nasze programy, to zaprotestujcie.
Uważają, że Wypadki z trumny to porażka.
Że to tylko kilometry taśm
z ludźmi, którzy wypadają z trumien.
„Żadnego komentarza.
Nic, tylko kijowe drewno i lądujące na ziemi ciała”.
Co jest?
Twierdzą: „To niemożliwe,
by co dzień aż tyle zwłok wypadało z trumien”.
„To niemożliwe, że co piąte ciało jest nagie”.
Ale co chcecie usłyszeć?
Kręcimy pogrzeby i pokazujemy te z wylatującymi ciałami.
Twierdzą: „Nie ma mowy. To ustawka”.
Niczego, kurwa, nie ustawiłem. Niczego, kurwa!
Przez lata pracowałem na ten sukces.
Żadna, kurwa, ustawka!
Mówią, że rodziny nie dały nam pozwolenia.
A na co nam pozwolenie?
Mamy prawo pokazywać golasów, z których uszła dusza.
Goście ze Spectrum mają mnie za durnego głąba.
Powiedzieli mi to podczas kolacji.
Zadzwońcie do nich i powiedzcie: „Mnie to nie rusza!
Nie rusza mnie to. Gorszy szajs pokazują w wiadomościach”.
Pojebane to wszystko.
A mnie się obrywa, bo pokazałem, jak nagie trupy
z sinymi pośladkami wypadają z jesionek? Serio?
Mam tego potąd. Róbta, co chceta. Skasujcie nas.
Utrupię was.
DO GÓRY NOGAMI
Witam ponownie w Do góry nogami.
Prowadzący, Carmine Laguzio.
Udamy się dziś do Fairfield Mall,
gdzie wcielę się w postać Karla Prowoka.
Powiedzmy tylko, Karl to utrapieniec.
KAWAŁ NR 1 „KARL PROWOK” SIEJE ZAMĘT W GALERII.
Nagramy autentyczne reakcje ludzi,
którym Karl będzie płatał figle.
Zwędzi im tacę z lunchem albo frytkę z talerza.
Będzie wrzeszczał, że pies zerwał mu się ze smyczy.
Zacznijmy od mojej transformacji w postać Karla Prowoka.
O Boże. Sam się nie rozpoznaję.
Ja pierdolę! Patrzcie. Wyobraźcie sobie, że do was podchodzi.
O Boże. Ale z niego kutas. Czeka nas zabawa po pachy.
Dobra. Zaczynamy.
Carmine, tu Craig. Mamy cię na wizji.
Widzisz tamtego gościa? Zabierz mu tacę.
Zabierz tacę temu facetowi.
Carmine, słyszysz mnie?
- Carmine? - Za dużo tego barachła.
- Co? - Mam na sobie za dużo barachła.
Nie mogę oddychać.
Spokojnie. Słyszę, że oddychasz.
Pocę się!
Carmine, wyluzuj.
- Głęboki oddech. - Nie mogę!
- Stary… - Nie dam rady.
Przesadziliśmy.
- Dasz radę. - Nie dam. Pocę się jak wieprz.
Wszystko gra. Idź i zabierz mu tacę.
Za dużo jebanego szajsu. Nie mogę.
- Posłuchaj. Podejdź do tych pań… - Zerwę ten pieprzony łeb!
Nie zrywaj go, Carmine.
- Właśnie, że to zrobię. - Nie zrywaj łba, Carmine.
Nie widzę nic po bokach. Zrywam jebany łeb.
Błagam, Carmine, nie zrywaj go. Wieki nam to zajęło.
- Zrywam podbródek. Dobija mnie. - Dobija?
Żebyś wiedział, że dobija. Ciąży mi, Craig.
Nie masz pojęcia.
- Kopnij stolik. - Zamknij się, kurwa.
- Jaki z tego pożytek? - Będzie śmiesznie.
A to dlaczego? Bo siedzi sama?
- Mówiłeś, że to śmieszne. - Że to interesujące.
Zrywam ten pieprzony łeb.
Okaże się, że w środku jest facet.
To nasz nowy kawał.
- Niech będzie. - Nie zrobię tego.
Chcę już to skończyć.
Co?
Kończę z tym wszystkim.
Chcesz ze sobą skończyć?
Sam nie wiem.
Chcesz ze sobą skończyć przez ten kostium?
Tak.
No dobra. To kończymy.
- Kończymy. - A co z programem?
Niech to szlag.
Sączę mai tai w Rochambeau
Oglądaliście World Review Band.
Wielkie brawa dla pani Paulson z oddziału w Fairfield.
Pani Paulson! Ale kapelusz jest nasz.
Kapelusz, no!
Urodzeni w styczniu
mogą udać się po przekąskę.
Pracownicy George X, powitajcie ciepło
Wędrowny Korpo-konkurs Masona
i Konkurs Małych Mięśniaków.
- Chodźcie, chłopacy - Mięśniacy!
Wyciskają i napinają
Swoje umięśnione ciałka
Umięśnione ciałka
Przystojni chłopcy o męskiej budowie
Nasi mali mięśniacy Tu są!
Oto oni, pracownicy George X. Co za narybek. Meganarybek.
Cały rok rzeźbili swoje drobne sylwetki,
specjalnie na Konkurs Małych Mięśniaków w roku 2021.
Dobra, dawajcie tu szefa. Zgasić muzę.
Zapraszam pana Calvina Trempane'a. Gdzie jest Cal?
- Gdzie jesteś, Calvin? - Nie chcę.
Speszył się. Zachęćmy go brawami.
Klaszczą, wskakuj na scenę. Nie ma wyjścia. No już.
Nie ma to jak szef na estradzie. Każdego to kręci.
- Siemasz, Cal? - W porządku.
Nie rozumiem tylko, co to ma być.
Będziesz dziś moim pomocnikiem. Wcielisz się w rolę
jedynego jurora w Konkursie Małych Mięśniaków.
- Nie chcę. - Spoko. Nie ma sprawy.
Dobra, chłopaki. Pora na lans!
Co za narybek. Meganarybek!
Spójrzcie na tę klatę! Spójrzcie tylko!
Patrzcie, jaki ten smark napakowany. Tępy osiłek.
Burak z ciebie, co?
Dobra. Zgasić muzę. Ostro!
Zróbcie ostre cięcie!
Pora na werdykt. Mój drogi, wcale ci nie zazdroszczę.
- Kto jest najlepszy? - Nie wiem.
Może trójka? Podoba ci się to umięśnienie?
- To nie mięśnie. - Tak, trochę ich podindyczyliśmy.
Mamy uwierzyć, że są tak zbudowani?
Co się czepiasz? Podindyczyliśmy ich.
To indycze wdzianka, dobra?
- Indycze co? - Ja nie mogę!
Indycze wdzianko. Pojęcie ze świata cyrku.
Stąd wzięła się ta nazwa.
- Ale czemu… - Bo tak na to mówią.
- To jak? Co sądzisz? - Sądzę, że to…
Kto jest najlepszy?
- Myślę, że… - Najlepszy rostbef?
- To nie… - Najlepsza szyneczka?
To jak?
To nie jest mój typowy wtorek.
Nie? Dobra, zgaście muzę.
Słuchaj, musisz wybrać.
Sprawiasz im udrękę.
To jak, Mały Goliat?
- Może Troll Boy? - Troll Boy.
Nie, odpada. Troll Boy się nie nadaje.
Kumasz to, Troll Boy? Wiesz, czemu nie możesz wygrać? No.
Nie da rady. Troll Boy odpada.
Oto wycieczka z duchami po Larboard Oaks Mansion.
Ten wybudowany w 1887 roku dom
zamieszkiwali członkowie pięciu pokoleń rodu Farsleyów
i sporo z nich zmarło
w podejrzanych okolicznościach.
Ich strata, mój zysk, bo dzięki temu mamy te wycieczki.
Liczba podejrzanych zgonów wynosi 20.
Radzę więc trzymać się grupy, by z 20 nie zrobiło się 21.
Właśnie minęła 22. To wycieczka dla dorosłych.
Alkohol jest dozwolony i możemy mówić, co nam się, kurde, podoba.
Spierdolina.
- Słucham? - Spierdolina. Wytrysk.
Skoro możemy mówić, co nam się podoba.
- No tak. - Koński chuj.
Niech będzie.
- Nie mamy ograniczeń. - Zajebiście.
Ale raczej trzymajmy się tematu, dobrze?
Proszę za mną.
Na nieszczęście dla obsługi
nasi stali upiorni bywalcy zjawiają się tutaj, w jadalni,
czy jak to między sobą nazywamy, „umieralni”.
Zdarza się, że te jebańce wyskakują z jebanej ściany
i mówią: „Kurwa, widzę końskiego chuja albo oślego kutasa”?
- Nic mi o tym nie wiadomo. - Spoko.
To ta sama zastawa, z której mieli korzystać
Eliza i Henry Farsley w wieczór ich niefortunnej śmierci.
Henry powinien był przesunąć w lewo.
Zdarza się tym pojebusom pierdolnąć z sufitu
i zesrać na maksa?
- Nie odpowiem… - Albo łazić ze sraką na dupie?
Mam pytanie.
Co mają na sobie, gdy się ukazują?
Wspaniałe pytanie.
Zwykle ukazują się w tym, co mieli na sobie w czasie śmierci.
Biegają czasem na golasa
z owłosionymi jajami na widoku?
Mogę pana prosić na słówko? Przepraszam.
Proszę za mną.
Cieszę się, że się dobrze bawisz.
- Fascynujące te duchy. - Psujesz wycieczkę.
Jest dla dorosłych, nie dla dzieci.
Kosztuje mnie to sporo wysiłku, a tobie brak szacunku.
Pytałem tylko, czy wpadają przez sufit…
Dorośnij! Nie sil się na żarty. Psujesz mi robotę.
Jeśli chcesz kontynuować, to lepiej się przymknij. Jasne?
- Tak. - To dobrze.
Dokładnie trzy lata później, tak jak przewidziała.
A jedyny świadek?
To nikt inny jak Charles Croft, którego widziano na balu jej matki.
Jakieś pytania?
Nie robię sobie żartów,
nie chcę nikogo rozśmieszyć.
Nie chcę psuć nikomu roboty…
Ale czy zdarza się tym…
pojebańcom…
wypierdyknąć ze ściany…
z megawytryskiem?
Nie zdarza im się.
Dobra.
- Spoko. - Miał pan tego nie robić.
Nie zmienia się zasad, bo komuś nie podoba się mój styl.
- Wolno przeklinać czy nie? - Tak. Nie zmieniłem zasad.
No to odjebany wytrysk.
Proszę tylko o zachowanie granic przyzwoitości.
Nie wiem, co tu się dzieje. Najwyraźniej nadajemy na różnych częstotliwościach.
Podobno wolno nam przeklinać.
A jak mówię „odjebany wytrysk” i „koński chuj”, to pan się denerwuje.
Rozumie pan, czemu…
Mam tego potąd. Dość tego.
- Ja tylko… - Dość.
Nie chcemy słuchać tych bredni.
- Dobra. - Wynocha.
Dziękuję.
- Cześć, mamo. - Znalazłeś sobie przyjaciół?
Niezbyt.
Napisy: Ewa Nowicka