NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WIELKIE OTWARCIE!
Kochanie…
Casimiro!
Nagrywam cię, królowo!
Nie mamy tortilli. Nie możemy otworzyć bez tortilli!
Co? Przyjechaliśmy do tego kraju i jesteśmy gringos?
- Kochanie, nie złość się. - Ta salsa jest nijaka.
Nie możemy tak otworzyć! Nie wkładaj tam ręki!
Rany! Ta salsa jest idealna,
a ty wyglądasz ślicznie, królowo.
Otwieramy dziś knajpę z tacos i to będzie sukces!
A jeśli im nie posmakuje?
Twoje jedzenie? To niemożliwe!
Knajpy w okolicy zbankrutują.
Przestań, Casimiro.
Gdzie mój naszyjnik?
Miałam go dziś rano. Widziałaś go, mija?
Casimiro, potrzebuję naszyjnika!
Nie wiem, ale już czas otwierać.
Nie. To zły znak.
Nie gorszy niż zamknięte drzwi.
No to czego tak tu stoisz?! Otwieraj!
Kochanie, nagraj mnie.
Daj mi to.
Przekręć.
Teraz ja będę gwiazdą. Chcę dobrze wyglądać.
Nagrywaj!
- Zapraszamy! - Właśnie otworzyliście?
Tak.
- Zapraszam. - Dziękuję.
Mogę otworzyć rachunek?
Dobra.
Jesteś na poduszce.
Czemu tego słuchamy?
Myślę, że to hymn narodowy Paryża.
A ja za trzy miesiące muszę parlez-vous.
Nie, to za szybko, mon amour.
Mon amour?
Urocze, ale… jesteśmy w L.A., ziomek.
Co robisz?
I tak będziesz zajęta nową knajpą.
Dobry wybór, chodź tu.
Cholera.
- Halo? - Gdzie jesteś, gnoju?
Boże, już jadę.
- Kurwa. Muszę lecieć. - Nie.
- Muszę pomóc dziadkowi. - Nie.
Co?
- Wiem, jak cię zatrzymać. - Nie.
Zamknij oczy, babciu.
Boże. Dobrze.
Pan Morales nie figuruje jako ojciec w akcie urodzenia.
Co?
- Nie jestem ojcem? - Odrzucamy jego petycję.
Prosimy sąd o usunięcie pana Moralesa.
- Nie! - Sprzeciw!
Przy odroczeniu możemy dostarczyć test DNA.
- To niewłaściwe. - To pomyłka.
Przynieście test, zobaczymy.
Skończyliśmy.
- Serio. - Przecież dojechałem.
Nie mogłeś się wykąpać, cochino? Stąd czuję cipkę.
- Co tu robisz? - Nie mogę być z rodziną?
- A możesz? - Bez kłótni!
Wszystko mi się wali!
Casimiro, bez obaw.
Obiecuję, że zatwierdzą wniosek o obywatelstwo.
Meksyk ciągle myli akty urodzenia, zwłaszcza na wsiach.
Czyli co? Wszyscy farmerzy mają bękartów?
Pieprzę to!
Kto jest bękartem?
Nikt.
Twój stary. Więc jesteś fałszywym wnukiem.
Czemu na akcie taty nie ma twojego nazwiska?
Nie wiem. Byłem tam.
Praktycznie sam go wyciągnąłem.
Kiedy DNA się potwierdzi, zaczekamy na wniosek Ernesto
o Zieloną Kartę przed rozprawą.
Bułka z masłem.
„Bułka z masłem”
Ostatnia rozprawa.
Za cztery miesiące!
To już wydział komunikacji działa szybciej.
Ale zamiast prawka jest deportacja.
To był kiepski żart.
Kurczę, stary. Jesteś adoptowany.
…imigrantów zapraszamy!
Bez hejtu! Bez dramy!
- Nie zostawię cię. - Wszystko gra.
Lupe ma obywatelstwo.
- Może powinni się pobrać? - Prześwietlą ich.
Wystarczy wniosek Ernesto.
Ale to nie zaszkodzi.
Nie myślmy o tym.
Ktoś chce cię widzieć, Casimiro.
- Chodź. - Bądź silny, kochanie.
Bez hejtu! Bez dramy! Imigrantów zapraszamy!
Dziękuję za wsparcie.
Na zawsze.
Przykro mi z powodu knajpy.
Wpadnij do nas.
Mam coś dla ciebie.
Dobrze.
Przepraszam.
Hej,
dziękuję, że wpisałaś nas na listę mieszkaniową.
Przykro mi, że tak między nami wyszło. Chcę ci tyle powiedzieć…
Ana.
Nie jestem już twoją terapeutką.
Tak się żyje po rozstaniu.
- Wiem. - Ja…
przyszłam dla Popsa. Nie dla ciebie.
Bez hejtu! Bez dramy! Imigrantów zapraszamy!
Tu Lidiia Solis. Zostaw wiadomość.
Lidia, skarbie. Będę dzwonił do skutku.
Nie wzbudzaj we mnie winy. Przyjechałem wspierać dziadka.
Ta akcja z glinami mnie zniszczyła.
Po prostu… słuchaj…
Przepraszam, dobra?
Nie powinienem wyjeżdżać, ale…
to człowiek, który zmieniał mi pieluchy.
Słyszysz? To był Pop.
Serce mu pęka.
Kocham cię.
Co o tym myślisz?
Weźmiemy ślub?
- Tylko mówię. - Tak.
- Chciałabyś znów wziąć ślub? - Słyszałaś panią mecenas.
Nie zaszkodzi.
Nie dla papierów.
Z miłości.
Musisz wiedzieć,
że cię kocham, Casimiro.
Jak leci? Co my tu mamy?
Casimiro Morales, test DNA. Dobrze.
- Podwinie pan rękaw? - Tak.
Pójdzie szybko.
W porządku.
Nie musisz mi tego mówić.
Urocze. Ile let jesteście małżeństwem? Dwadzieścia?
Nie jesteśmy małżeństwem.
- Umawiamy się od roku. - Od roku?
Młodsi się nie robicie.
Chcę ci to powiedzieć, ale nie mogę.
Wybacz, Lupita.
Wiem, że to głupie,
ale muszę wiedzieć, że Delfina nam błogosławi.
Czeka na błogosławieństwo żony.
No proszę. Swingersi!
Próbowałem namówić męża…
Nie. Jacy swingersi?
Moja żona jest w niebie.
Jest aniołem. Nie swingujemy.
Przepraszam. Pan wybaczy.
To nie jest głupie, Casimiro.
Ja też wierzę w znaki.
Cholera!
Ana! Czemu tak hałasujesz?
Niech cię szlag!
JAKIE MASZ PLANY?
Boże, nie mogę. To żałosne.
To moja szefowa.
Boże.
BREE SPĘDZAM WIECZÓR Z TOBĄ. WPADAJ.
Ej, Ratatouille.
Jesteś adoptowany, ale pomagaj, jak swój. Do roboty.
Próbuję namierzyć Paryż.
Erik! Dość! Robisz ze mnie rogacza.
A z babci?
Lidia cię nie potrzebuje?
Ty bardziej, dziadku.
Ona da radę.
Ale tęsknię za córeczką.
To czemu do niej nie wrócisz?
Co tu robisz?
Allo? Sí. Oui.
Je suis zapłacić depozyt na…
chambre a louer.
Co? Duolingo, stary. Pięć minut dziennie.
Chcę zapłacić za chambre a louer. S'il vous plaît.
Merci. Nie. Za francusko… zbyt rapide. Halo?
Bez jaj!
Czemu tak ci śpieszno pakować bagaglio?
- To włoski. - Norma, wybierz język.
Walizki! Czemu ci tak śpieszno?
Wybacz. Saraí może dostać restaurację.
Muszę ogarnąć swoje merde, jeśli chcę z nią być.
Stary, nie mogę wrócić do pracy w Chipotle.
Każą dopłacać za frytki.
Kogo to obchodzi.
HRABIA MONTE CRISTO
„Eriku, to pierwsza książka, którą skończyłem czytać.
Dostałem trzy plus z recenzji. Dzięki! Andy.”
Co jest?
Nic, dziadku.
Smutno ci?
Przeżywasz ekscytujący etap życia.
Nowi przyjaciele, doświadczenia.
Wcale tak nie jest.
Tutaj vecinos nas znają.
Nawet gdy nas nie znają.
A tam…
patrzą tylko, kiedy powinie ci się noga.
Rozumiem. Ale musisz być silny,
żeby ochronić córkę przed światem.
Będę przy niej.
Tylko…
Nie wiem, może…
nie jestem dość dobry, żeby stąd wyjechać.
Mijo…
Jesteś dość dobry,
bo stąd pochodzisz.
Nie uciekaj! Tu jestem.
Jak tu elegancko. Źle się ubrałam.
Nie, wyglądasz słodko. Chodź, poznasz moich przyjaciół.
Olivia, to Ana. Ana, to jest Olivia.
Ana to świetna artystka.
Jesteś boska.
Jaki masz znak? Czuję Skorpiona.
Niepotrzebnie przyszłam.
Żartujesz? Ci pozerzy chcieliby być tobą.
A tak serio, wszyscy tu są queer i superutalentowani.
Pokochasz ich, mała.
To wygląda jak moje propozycje na Insta.
W mordę, to Dora La Exploradora!
Boże.
- Cam. - Co?
Ana jest artystką, nie aktorką.
Film i tak był niedoceniony.
Daruj.
To twoi ludzie, narób wspomnień.
Potrzymasz? Dzięki.
Oby to zadziałało, Lupita.
Tak, skarbie.
Jeśli wierzysz, zadziała.
Delfina wysyła sprzeczne sygnały.
Gdy poszłam na zakupy, poleciał za mną koliber.
Naprawdę?
Widziałam też martwego szczura.
Cóż,
zapytajmy ją.
Wzywamy anioły,
przodków i przewodników duchowych.
Proszę, otwórzcie nam drogę
pomiędzy Niebem a Ziemią.
Delfina.
Jeśli tu jesteś,
wiedz, że to miejsce
jest pełne miłości.
Ślicznie wyglądasz, Lupe.
Jest zła czy szczęśliwa?
Skarbie.
Nie chcę cię denerwować.
Ale czego oczekujesz?
Czy Delfina była zazdrosna?
Cholera!
W knajpie?
Niezłe z was wariaty!
To znak szacunku.
Prywatna degustacja na zaproszenie szefa Changa?
Wie, że otworzysz najlepszą knajpę w L.A.
Nie zapeszaj!
Inwestorzy rozważają troje innych mocnych szefów.
I żaden nie jest Francuzem. Tak tylko mówię.
Co to za makaron? Dobry.
Najlepszy.
Oprócz zupki chińskiej na kaca.
Ale to jest pyszne.
Tak, jest innowacyjny, ale szanuje swoje korzenie.
- Takiej restauracji chcę. - Już to robisz.
Chciałbym mieć choć kapkę twojej wizji.
Długa droga przede mną.
Chcę domu dla mojej kuchni.
Miejsca jak w domu mojej abuelity. Jak San José Del Pacífico.
Stamtąd pochodzą magiczne grzyby.
Zapamiętać: zjeść grzybki z Saraí w Oaxaca.
Po co ci ten Paryż, corazón?
Dobrze słyszałem? Corazón?
To moja nowa ksywka?
Zamknij się. Czego chcesz się uczyć od kolonizatorów?
Twój corazón chce odnaleźć swój głos.
Ja…
Nie dorastałem we własnej kulturze.
Byłem mały, gdy przeprowadziliśmy się do Boise…
nigdy nie czułem się u siebie.
Rozumiem…
ale nie odnalazłam siebie w Luwrze.
Boże, nie odpuścisz tematu.
Laska, czemu nie zagadujesz?
To nie moi ludzie.
Banda spłukanych sucz, udających gwiazdy.
Siema, jestem suczą.
Ja zwykle też bieduję.
Cudnie. Biedujmy razem.
Poznałaś już mojego kumpla, open bar?
- Cześć, open bar. - Co ram?
Miło cię poznać.
To kampania o brązowych kobietach queer.
- I butach. - Tak! Pracy tych kobiet.
Yessika mi wygarnęła
na ulicy.
- Erik nas opuścił i… - Młody tata. Łapię.
Deportują mojego dziadka.
Stara, serio deportują?
Do Meksyku.
- Boże. - Do Meksyku!
Przynajmniej mają Cancún. Ładne plaże.
Ostre Cheetosy to przysmak meksykański.
Nie. Czarny. Rozumiesz?
Czarny, jak wszystko inne.
To brzmi jak mikroagresja.
Ale w czyją stronę?
Jeśli chcesz ją mieć, zdobądź ją.
- Czy to jej dziewczyna? - Nie.
Idź po swoje, dobra?
I to na całego, skarbie.
I pamiętaj, że to ostatni
wygrywają.
Dobra.
Chris, muszę cię o coś spytać.
Nie mówię tego przez jedzenie, wino,
ani przez nieziemski seks.
Jesteś urodzonym szefem.
Serio.
Wierzę w ciebie.
Ale trochę chodzi o seks.
Nie, głuptasie.
Jeśli mnie wybiorą, czy…
wiem, że to dziwne, ale…
będziesz u mnie pracował?
Żadnego Paryża. Uczysz się ode mnie.
A ja od ciebie.
A ja zobaczę cię w fartuchu.
To czysto hipotetyczne. Musieliby mnie wybrać.
Niepotrzebnie się odzywałam.
Tak.
Dla ciebie.
„Tak” na wszystko.
Hej.
- Piłaś wodę? - Nadal ci się podobam?
- Jestem twoją szefową. - Odpowiedz.
Więc to o niej ciągle gadasz?
Naprawdę?
Olivia. To było zanim dla mnie pracowała.
- Już o mnie nie mówisz? - Mnie tam się podoba.
Ma swój urok.
To się wlicza w godziny pracy?
Kadry by mnie skarciły za to, o czym myślę.
Więc?
Masz szczęście. Skończyłam na dziś.
No to podejdźcie.
- Masz kaca? - Nie.
Bo ja tak.
Fajnie było. Musimy to powtórzyć.
Nara, laski.
A ta już leci do następnego kwiatka.
Kiedy ostatnio cię widziałam, napłakałaś mi w usta.
- Boże. - Co się zmieniło?
- Byłem trochę pijana. - Trochę?
Była mnie wczoraj odtrąciła.
Tak czułam, że to seks w akcie zemsty.
Tak. Czas stawić czoło prawdziwemu światu.
A co się dzieje w prawdziwym świecie Any?
Śmiało.
Mam ciężki dzień.
Musimy pożegnać się z knajpą dziadka.
- Obiecałem sobie, że tego nie zrobię. - Nie, w porządku.
- Mogę ci jakoś pomóc? - Nie.
Nie trzeba. Nic mi nie jest.
Chętnie pójdę z tobą.
To nie jest dobry pomysł.
Mija!
To takie przygnębiające.
Hej.
Cześć!
Pop mnie zaprosił.
Dzięki, że przyszłaś, mija.
Spójrz, co znalazłem pod pudłami.
- Pamiętasz? - No jasne.
Zrobiliście je,
bo Ana robiła bajzel w kuchni.
Może nie zawsze to okazywaliśmy,
ale bardzo cię kochamy.
Ana, czy…
pogadamy na zewnątrz?
Obejdzie się.
Zerwałyśmy, nie?
Żartujesz. Nie wierzę, że miasto…
Hej.
Co tam?
Co nas ominęło?
Nic. Pożegnajmy się.
- Zjadłam w tej kuchni górę tacos. - Tak było.
To miejsce mnie uratowało.
To był mój dom.
Nie udało nam się odejść po naszemu.
Ale to nie oznacza porażki.
Rodzina i miłość nie mieszkają w budynku, tylko tutaj.
Nikt wam tego nie odbierze.
- Kochamy cię, Pop. - Tak.
Tyle wspomnień.
Musisz wrócić do rodziny.
Wiem.
A ty?
Musisz poślubić Lupe.
Ty też ją kochasz.
Wiem.
Codziennie budzę się z radością.
Dziękuję, kochanie.
Czując tak wiele…
niewytłumaczalnej radości…
dzięki tobie.
GRATULACJE
Kocham cię, Lupita.
Ja ciebie też, Casimiro.
O rany.
Co? Leć. Odbierz.
Następny? Kolejny ślub?
- Tak. - Halo?
Gotowa, by zostać szefową własnej restauracji?
Spotkajmy się i to omówmy.
Jest w Boyle Heights. Była tam knajpa z taco, ale ma potencjał.
Wiem, że ją pokochasz i dodasz coś od siebie.
Jutro w południe? Do zobaczenia, chica.
Pa.
Napisy: Zuzanna Chojecka