NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Kto zakładałby wieś aż tak wysoko?
Wieś jest opuszczona.
Powstały.
Gdzie są wszyscy?
Doszły nas słuchy, że smok zaatakował miasto u podnóża gór.
Zamek Aernst.
Spanikowali i uciekli nie wiadomo wie gdzie.
Słusznie, że stąd odeszli.
Ale na pewno było im trudno porzucić swoje domy.
Niezbyt. Nie znosili tej wsi.
Co innego my.
Wy?
Nie pogardzilibyście chyba herbatą.
NA MOTYWACH GRY STUDIA CAPCOM
Mieszkamy w jaskini na wprost.
LENISTWO
Dlaczego w jaskini zamiast we wsi?
To dobre schronienie
na wypadek ataku smoka.
Czy wolno mi spytać, co was tu sprowadza?
Rzadko spotykamy kogoś z szerszego świata.
Zmierzamy w te góry.
Tam znajduje się leże smoka.
Jesteś...
Powstałym?
Tak.
Bogom dzięki.
Wznieśliście to wszystko po ataku smoka na Aernst?
Niezupełnie.
Dawniej służyły robotnikom.
Jakim?
W jaskini rośnie rzadka, bardzo cenna odmiana mchu.
Zawdzięczamy istnienie tylko jemu.
Znam ten fetor.
Dobrze, koniec balu.
Zmykajcie stąd.
Miałaś wrócić za parę godzin, kochanie.
Cóż, pomyliłeś się.
Daruj sobie wykłady, nie jestem w humorze.
Zdrzemnę się.
Przykro mi, że to widzieliście.
Zwykle taki nie jest, ale gdy pali...
Co palił?
Mech.
Jego zażycie wyzwala bardzo wyraziste sny.
Wydaje się, że się nad nimi panuje.
Wiem o nim.
Mieszkaniec mojej wsi, Cassardis, był nałogowcem.
Ale nie wiedziałem, że to mech.
Twierdził, że palenie czyniło wszystko milszym.
Jedzenie,
spanie,
seks.
Mówił wręcz, że gdy palił,
mógł ziścić każdą swoją żądzę.
To uczucie miało jednak swoją cenę.
Nie umiał wkrótce odróżnić snów od jawy.
Nie jadł ani nie spał całymi dniami.
Pragnął tylko popalać...
i uciec od rzeczywistości wokół nas.
A ta wkrótce go zabiła.
Mech zniszczył mnóstwo istnień.
Często zastanawiam się, czy jego odkrywca
w ogóle wyobrażał sobie, jakie spustoszenie rozsieje.
Gdy wieść o mchu dotarła do możnowładcy,
ten pojął, że można na nim zarobić.
Zmusił poddanych, by wznieśli naszą wieś,
żebyśmy nie mieli daleko do pracy.
To tłumaczyłoby, dlaczego tak prędko uciekliście.
Ano. Gdy tylko strażnicy dowiedzieli się o ataku, też zbiegli.
Reszta odeszła niedługo później.
Dlaczego nie uciekłaś z nimi?
Oni wznieśli to miejsce.
Znają inne życie, ale my się tu urodziliśmy.
Zostaliśmy więc.
I dalej sprzedajecie mech?
Tylko tyle umiemy.
Ale spójrz, jakim kosztem!
Wydaje się, że niemądrze jest zażywać substancję,
skoro jest tak łatwo dostępna i szkodliwa.
Trudno jest tak żyć.
Co jakiś czas potrzebują pewnej odskoczni.
To bezdenna przepaść.
Wiem.
Ale co ja poradzę?
Możesz zechcieć się zmienić.
Ale nie mówię ci, jak żyć.
Hannah, chodźmy.
Oczekuje nas smok.
Nie zajdziecie daleko.
Można tam dojść tylko przez kilka dni w lecie.
Nie ma innej drogi?
Nie mam pewności,
ale według legendy jest inne wejście,
z drugiej strony góry.
Co ty wyrabiasz, Lennie?
Szukam latarni.
Latarni?
Tamta dwójka, z którą przyszłam,
spróbuje przejść na drugi skraj jaskini.
To legenda.
Yang...
Może tak...
Co?
Nic.
Sądzisz, że to drugie wyjście naprawdę istnieje?
A czemu miałaby kłamać?
Jeśli faktycznie pokonasz smoka,
możnowładca wróci do wsi.
Może chce, byśmy zawiedli.
Nie do wiary, że tak źle o niej myślisz.
Dostrzegam tylko możliwość.
Jednak jest też inna.
Jaka?
Jeśli władca i jego ludzie wrócą,
znów zagonią wieśniaków do pracy.
Nie będą dłużej mogli zażywać mchu.
To wyszłoby im na dobre.
Masz na myśli, że tamten Yang
i reszta wieśniaków straciliby to, co napędza ich nałóg?
Jest taka szansa.
Być może. Albo i nie.
Tak.
Albo i nie.
Szczerze mówiąc,
nie mam pojęcia, o czym ona myśli.
Ludzkie ścieżki bywają czasem niezbadane.
To zawiłe stworzenia.
Właśnie to czyni je ciekawymi.
Wygląda na to, że mówiła prawdę.
Po co budowaliby most,
jeśli nie po to, by dokądś dotrzeć?
- Do wyjścia? - Najpewniej.
Poziom wody podniósł się z biegiem lat.
Uważaj pod nogi.
W wodzie coś jest.
Powstały!
Co to, u licha?
Hydra.
Hydra?
Nie wygramy tego starcia wyłącznie czarami.
Prawda.
Nadchodzi.
Powstały!
Jedną mniej. Jeszcze trzy.
Naprawdę nie wiesz wiele o hydrach.
Żartujesz sobie?
Zmierza w stronę wsi.
Na to wygląda.
O tak...
Yang! Wiej!
Nie!
Yang, wstawaj!
Ale Lennie...
Już po niej! Trzeba wiać!
Teraz ci zależy?
Poniosła śmierć przez ciebie.
Duszę się.
Mogłeś temu zapobiec.
Mogliście odejść z resztą.
Nikt was tu nie trzymał.
Robił to twój nałóg!
- Powstały. - Zabijemy tę hydrę.
Jak rozkażesz.
Nie robię tego dla ciebie, Yang.
Tylko dlatego, że ten potwór dzieli mnie...
od mojego losu.
W drogę.
Co ja zrobiłem?
Ja ją zajmę!
Powstały!
Hannah!
Ej! Czterogłowy dziwolągu!
Wywabię ją! Ty ratuj Hannę!
Co do...
Hannah?
Tak mi przykro.
Co?
Śmierć nie zagraża Sługom.
Co to znaczy?
Gdy odnosimy śmiertelne rany,
nasze ciała obumierają, tak jak ludzkie.
Ale w odróżnieniu od ludzi wracamy do siebie.
To...
niezwykłe.
Co z hydrą?
Zabiłem ją.
Samodzielnie?
Jak?
Nie wiem.
Nie przypominam sobie.
Jakbym tam był...
ale nie byłem.
Nie wyjaśnię tego.
Lennie!
Żyj, błagam.
Błagam!
Yang?
Czy to ty?
Tak.
Jestem tu.
Tak mi przykro.
Zrobiłabym to znowu bez namysłu.
Nigdy nie powinienem był cię tak narażać.
Wasze życie chyba wróci do normy.
Właściwie to wolimy odejść.
Tak?
Nie wiemy dokąd, ale wszędzie będzie nam lepiej.
Na pewno.
Chce zacząć od nowa.
Co będzie z tą dwójką?
Dlaczego pytasz?
Nie wątpię, że mu na niej zależy.
Ronił szczere łzy.
Może. Albo i nie.
Lennie z pewnością też bardzo ceni Yanga.
Jednak...
Co?
Wydaje się, że Lennie idzie po linii najmniejszego oporu.
Wzajemnie na sobie polegają.
Ludzie to tak uciążliwe stworzenia.
Ale to czyni je ciekawymi.
Co ty gadasz?
Dziwne.
Napisy: Piotr Kacprzak