BIURO PRODUKCYJNE GRAND TOUR
LISTA CASTINGOWA GT
Spójrzcie, to Ferrari 250.
Nie do wiary.
A to 300 SL.
I Jag D-Type.
Ścigają się na ulicy.
Co więcej…
robią to nadal.
Ale super.
- To Angola. - Tak.
- W Afryce. - Tak.
To nie Mille Miglia ani Le Mans.
To Angola.
Gdzie się uchowali?
Chyba nie potrafiłbym wskazać Angoli na mapie.
To szalone, że nadal ścigają się w ten sposób.
I dlatego idealne.
Przygoda w stylu Grand Tour.
Zabierzemy trzy sportowe samochody do miasta Lubango na wyżynach
i weźmiemy udział w ich epickim ulicznym wyścigu.
Ale czym pojedziemy?
Czym chcemy.
Dostaniemy po 10 tysięcy.
Dyszka.
Kupujemy zabawki na tor.
Zamontujemy klatki, wyścigowe fotele,
a potem biuro dostarczy auta do Lubango.
Łatwizna.
Tak.
Łatwizna.
Ale okazało się…
że wcale nie będzie
tak łatwo.
WYBRZEŻE ANGOLI
(DALEKO OD LUBANGO)
Myślę, że wysadzą nas pośrodku niczego.
Francis?
Co robisz?
To chińska rzędowa szóstka.
Z ogromną turbiną.
- Super, ale pomóż nam tu. - W porządku.
Nie trafiliśmy do Lubango.
Aby wyprawa była należyta,
biuro wyładowało samochody setki kilometrów dalej,
gdzieś w pobliżu opuszczonego kościoła na południowym krańcu Angoli.
Mieliśmy je odszukać, a następnie udać się na wschód.
Ma tu być jakiś kościół.
To jakieś odludzie.
Mogę?
Jasne, jesteś wyższy.
Oczy masz węziej niż ja.
Spójrzcie.
Krzyż.
Na wzgórzu stoi krzyż.
To musi być kościół.
Na pewno, nie?
Ale to spory klif.
Kawałek trzeba przejść,
- ale jest droga. - Damy sobie radę.
Bardziej martwi…
Czemu zgasił silnik?
Bliżej już nie możemy.
Popłyniecie tratwą.
Może być za płytko dla łodzi.
Czyli…
Co to jest?
Dobra.
- Rozumiem. - Co to?
To chyba takie prymitywne kajaki.
Nie, to nie kajaki.
To styropian, w który pakuje się kajaki.
Gdzie wiosła?
Patrzysz na nie.
Fantastycznie.
Gotowi? Trzy, dwa, jeden. Chryste.
- Udało się. - Trzymam. Super.
Wchodzisz.
To nie jest…
Łamie się w pół.
Boże, zero stabilności.
James, teraz ty.
Ruszaj, synu.
Dobra robota.
Umościłeś się.
Jest dobrze?
Tak. Chwila.
- Ciężko, co? - Trochę.
To…
W jakiej pozycji wiosłujesz?
Na misjonarza.
Jasne.
Czyli jestem odwróconą kowbojką?
Nie polecam stania.
Środek ciężkości nisko.
- Fenomenalna równowaga. - Dobra robota.
- Fenomenalny. - Jeszcze wiosła.
Plaża wygląda nieźle,
kierujmy się na nią.
Zimna woda.
Fakt, zimna.
Nie!
O nie!
Wsiadanie szło ci tak dobrze, ale pozostanie na łodzi już niezbyt.
Otchłań zabrała Francisa.
O nie.
Jakie to uczucie?
Zimne.
Wszystko gra.
Spójrzcie na siebie.
Dziękuję.
Tubylec ratuje Francisa.
Dziękuję.
Angola zaczęła legendarnie.
Dalej!
Kurna.
James wpadł.
Płyń!
W porząsiu.
Pozbywszy się wody
ze wszystkiego, co mieliśmy…
ruszyliśmy szukać naszych aut.
Thomas, naprowadź mnie.
Pytasz o auto?
To idealne połączenie
osiągów i codziennej użyteczności.
James?
Ikona.
Francis?
Dreszcz.
Jest kościół.
- Są tutaj. - To nasze auta?
Ukryte.
Mają kamuflaż.
Nie widzę ich.
Ekscytuję się.
- Mogę zacząć? - Pewnie.
To nie moje.
Nie moje.
Jest moje.
Oto początek i koniec dyskusji o samochodach sportowych.
Ikona, plakat, który miał każdy.
Porsche 911.
Ziewasz?
- Też chciałem. - Dziesięć tysi.
To ekstremalnie nudny wybór.
Co wy gadacie?
To 911 za 10 000 £.
Gotowy na wyścigi. Ma klatkę.
W pełni gotowy.
Wyścigowy fotel.
James, sięgnąłeś dna wszystkich modeli Porsche.
- Te światła. - Skąd.
To najsmutniejszy projekt w historii Porsche.
Chciałbym je nazwać reflektorami w kształcie nerki.
Bo wyglądają,
jakby przetwarzały mocz.
Są ładnie wpasowane. Ma rację.
To świetne auto, tyle że mdłe.
Jest wspaniałe.
To bryka dla ludzi, którzy ekscytują się
wieczorem bez nitkowania zębów.
Tego typu.
Przejdziemy do mojego?
Dziękuję. Gotowi?
To coś z obecnego tysiąclecia.
BMW M3 E46.
- Przewidywalny drań. - Nie, nie.
Ja tam szczerze uważam, że to wspaniały wybór.
Dziękuję.
Jak możesz tak mówić?
To kabriolet.
Ma urok winogrona z pestką.
W tej kwocie nie dostaniesz wersji z twardym dachem,
ale kabrio już tak.
Ma silnik S54.
W historii BMW nie ma niczego bardziej sportowego.
To twoja sprawka?
Co?
Ty zamontowałeś światło hamowania z Formuły 1?
- Na deszcz. - Mamy się ścigać.
Po co ci ono?
Na deszcz.
To pustynia.
Odrażające.
Nie.
Francis, co kupiłeś?
To Nissan Pulsar GTI-R.
Co?
Nissan musiał wyprodukować 5000 takich aut,
aby dopuścili ich do Grupy A w rajdach WRC.
Napęd 4x4.
- To jest… - Na cztery koła?
To rasowa rajdówka.
W tamtym czasie
robił setkę szybciej niż Testarossa.
Skąd ten gówniany stan?
Ostatnią dekadę spędził
pod jakąś plandeką.
Ile cię kosztował?
Bo na bank nie 10 tysi.
- Właśnie tyle. - Jak to?
- Wydałeś wszystko? - Dziesięć koła.
Ale zaraz zrozumiecie,
dlaczego go kupiłem.
Dobrze.
Ma subwoofer.
Co?
Zajmuje cały tył.
Brzmi okropnie.
Dobra.
Wyobraźcie sobie, że jesteście laskami w latach 90.
Słyszycie i widzicie to, a na koniec wysiadam ja.
Co sobie myślicie?
Uciekamy.
Tata miał rację.
No nic, oto nasze trio.
- Tak jest. - Na podbój Angoli.
Mamy jechać na wschód.
Nic mi to nie mówi.
Ocean to zachód.
To chyba w tę stronę.
Ruszajmy.
Do dzieła.
Thomas, pustynia bywa piaszczysta.
A ty masz kabriolet.
Po prostu założę dach.
Naciskasz guzik?
- Nie. - Żartujesz?
Nie.
Nic nie słyszę.
W porządku.
To jakiś żart? Naprawdę nie działa?
Ładnie się opalisz.
Na heban.
AFRYKA
Byliśmy uzbrojeni w auta i mieliśmy prostą misję.
Dotrzeć do Lubango,
by wziąć udział w ulicznym wyścigu z okazji
50-lecia niepodległości Angoli.
Do wyścigu mieliśmy jeszcze dwa dni i 320 km drogi,
a przed sobą płaską pustynię,
mogliśmy więc sprawdzić nasze auta.
Nie może być!
Co ja tu przywiozłem?
To coś znacznie więcej niż 230 koni mechanicznych.
Tylko około 750 z nich trafiło do Wielkiej Brytanii.
To prawdziwa perełka.
To turbina…
Jakbym słyszał ją z wentylacji.
Po prostu…
Zakochałem się, a zrobiłem
niecałe trzy kilometry.
Tak.
Ten wóz w zasadzie zmienił moje życie.
Gdy po jego premierze zobaczyłem,
że można mieć auto na co dzień,
które jest w stanie wygrywać na torze,
to przeprogramowało moją wizję samochodu.
Ale przyznaję, na Afrykę nadaje się tak sobie.
Trochę zazdroszczę Francisowi
rajdówki z napędem na cztery łapy.
BMW nadaje się na ulice,
ale nie na bezdroża Afryki.
Dobra.
Tak.
Wiedziałem, że mnie skrytykują.
Nie jest to najładniejsza 911,
ale ta generacja ma konkretne osiągnięcia w sportach motorowych.
Ma te same reflektory co GT, które wygrało Le Mans.
Zbudowano też wersję Dakar na pustynne warunki.
Ma skromne 300 koni,
ale jest niezniszczalna.
Przejechała już 250 000 km.
Sześciokrotnie okrążyła Ziemię.
Nie martwi mnie kolejny kraj.
Jak sobie radzicie w tym terenie?
Całkiem nieźle.
Porsche sprawuje się lepiej, niż przypuszczałem.
Ale przyznaję, przydałby się dodatkowy prześwit.
Napęd na cztery koła w Pulsarze działa po prostu znakomicie.
Zero problemów z przeniesieniem mocy.
Macie ochotę na mały wyścig?
- Tak. - Zróbmy to.
Mam 338 koni mocy,
najwięcej ze wszystkich.
Zaraz sprowadzę deszcz.
Trzy,
dwa, jeden.
Start.
Gaz do dechy.
Cisnę na maksa.
Koła nieco się ślizgają.
Trójka.
Dajesz, Pulsar!
Turbo!
James jest obok!
Dalej!
Tył jest za lekki.
Ale Francis pędzi!
Mój Boże!
Pulsar zdecydowanie prowadzi.
Dalej, 911!
Gdzie jest BMW?
Gdzie BMW?
Nie! Mogę dogonić Jamesa!
Dogonię go!
No dobrze.
Pulsar zwyciężył.
Francis, masz szybkie auto.
Padł mi prędkościomierz.
James, nie spodziewałem się, że będziesz nadążał.
Thomas, co powiesz?
Powiem, że z tyłu, gdzie ty masz silnik,
ja mam bagażnik.
Czyli że wybrałem lepiej.
Poczekajmy do asfaltu.
Tam mój samochód zabłyśnie.
Skoro już o tym,
pożeraliśmy kilometry,
a po asfalcie ani śladu.
Ale jałowo.
Chyba dotąd nie byłem na pustyni
tak pozbawionej życia.
To dziwne, że jedziemy na uliczny wyścig,
a nie widzieliśmy tu żadnej cywilizacji.
Napotkaliśmy jednak coś innego.
Czy to inna planeta?
Mój Boże.
W porządku.
Dobra.
Nic nie widzę, mam sportowy fotel.
No dalej.
Jasna cholera!
Co się stało?
Chryste Panie.
O cię choroba.
Jak żeś to zrobił?
Fotel mi zasłaniał.
Nagle urwała mi się droga.
- Mogłeś się stoczyć. - Żebyś wiedział.
Koło całkiem zjechało?
Tak, wisi w powietrzu.
Mógłbym cię wciągnąć.
To chyba jedyna opcja.
Tak, możesz cofać.
Aby uratować BMW przed upadkiem z rozpadającego się klifu,
chcieliśmy podpiąć je do Pulsara,
wykorzystując Porsche jako kotwicę.
Dobra, wciągaj.
Napnij linkę.
Sam jestem napięty.
Tak!
Chyba się udało!
Zrobiliśmy to!
- Udało się? - Tak.
Jesteś mi coś winien.
W sumie masz rację.
- Dzięki. - Dobra robota.
Żebyś wiedział.
Kto chce być z przodu?
Jako że 911 oferowała lepszą widoczność,
pojechałem przodem.
I wróciliśmy na właściwe tory.
Prawie.
Nie, Thomas.
Po co dalej piłowałeś?
Bo… Bo…
- Zobacz. - Co to?
Podnośnik wydechowy.
Wykorzystuje spaliny do uniesienia samochodu.
- Jak poduszka. - Owszem.
Działa.
Unosi auto.
- Podnosi się. - Działa.
Dotyka ziemi.
Pchamy!
Dalej! Rusza się!
Zjeżdża!
Tak!
Twoje światło.
Poświęciłem światło.
Ty piękny draniu.
- Patrzcie na to. - Balon spalin Pulsara.
Wróciliśmy na trasę
i zacząłem odnosić wrażenie,
że trochę mnie to przytłacza.
Cholerne…
Zrobię wszystko, żeby wydostać się z tej tary.
A rzucisz się z klifu?
Brnęliśmy naprzód,
a pustynia nie odpuszczała.
Co to było?
Po kilku godzinach nicości
w końcu natrafiliśmy
na pierwszy ślad cywilizacji.
Patrzcie!
Rany Julek.
Miłość Angoli do wyścigów sięgała aż na pustynię.
A nam udało się znaleźć kilku najlepszych rajdowców w kraju.
Ale to idzie.
Boże.
Utknąłem.
Tak, dobrze.
Ja tu sobie zaparkuję.
Zobacz to.
Trochę niezręcznie.
Kolega zablokował wam tor.
Jak leci? James.
- Bruno. - Miło poznać.
- Miło mi. - Pierwsi ludzie,
jakich widzimy w Angoli.
Jak leci? Mogę tam stać?
Chyba tak.
Ścigacie się tu?
Tak, ścigamy się.
Macie tam tor?
Mamy tor.
Robimy okrążenia na czas.
Możemy spróbować?
Tymi autami?
Tak.
Nie sądzę.
A co z Pulsarem?
Może pomóc BMW.
Jaki czas uchodzi tu za dobry?
Rano zrobiłem 01:12:00.
Mamy zatem cel.
Oni gnali jak szaleni,
a ty utknąłeś na wjeździe.
Słuszna uwaga.
Na szczęście dla Thomasa i BMW
ta pustynna droga była pokryta bardziej ubitym piaskiem,
a nasze spontaniczne wyzwanie
ograniczy się do dwóch okrążeń.
A chcąc desperacko udowodnić, że jego samochód daje radę,
zaoferował, że pojedzie pierwszy.
- Postawię na gaz. - Pełna moc.
Inaczej utknę.
Dobra, zaczynamy.
Trzy, dwa, jeden, start!
Patrz na zderzak.
Jego zderzak.
Już po nim.
Jedziemy. Właśnie tak.
Spójrzcie na to miejsce.
Lecimy.
Duża dziura.
Nie za dobrze.
Uskok. Dzień dobry.
I teraz ogień.
Po raz pierwszy
mogłem pochwalić się doskonałą zwrotnością BMW
i jego sportowymi osiągami.
Powinien pojawić się w ciągu dziesięciu sekund.
- Jest. Szybko. - Oto on.
Dawaj, dawaj.
Nie waż się utknąć.
Tak!
Zuch autko.
Hamuję lewą.
Wyrównuję.
Przelatuję przez linię mety.
- Ładnie. - I to rozumiem.
Boże, ale jestem super.
Thomas, ten ostatni zakręt
wyglądał imponująco.
Dzięki, Francis.
- Podać ci czas? - Poproszę.
Do pobicia 01:12:00.
Wykręciłeś 01…
22:69.
Ale to była rajdówka.
- Rajdowe Pajero. - No raczej.
- Spisałeś się. - Dzięki.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Kolej na Jamesa w aucie dla ludzi,
których pali zwykły keczup.
Zróbmy to.
- Gotowy? - Tak!
Trzy, dwa,
jeden, start!
Mamy się dobrze.
Jest dobrze.
Rozpędzam się.
Moc, moc.
Spora dziura.
Wybacz, samochodzie.
Grząski piasek.
Dużo piasku.
Patrz na to.
Dajesz.
Nadrobił ze cztery sekundy
tylko na tym fragmencie.
Straszny zakręt.
Mocno walnął.
Wybacz, samochodzie.
Świetnie ci idzie.
Lepiej niż mnie.
Rozwalił zderzak.
Dobra nasza, 911.
Brawo my.
Dobry czas.
Zderzak wygląda nieciekawie.
Dam przedni za twój tylny, uczciwy układ.
Masz 01:22:69 do pokonania.
Twój czas to 01…
22…
13.
Brawo, kolego.
Ty gnoju.
W końcu nadeszła moja kolej, aby zaprezentować pulsującego Pulsara.
Do tego go stworzono.
To prawda.
Gotowy.
No to na pozycje.
Licz go.
Trzy, dwa, jeden, start!
Już po nas.
Pulsar wystartował jak rakieta.
Trzecie miejsce było najlepszym wynikiem Pulsara w WRC.
Zawalczmy o jego pierwsze zwycięstwo.
Tutaj nie za głęboko.
Zahaczył o flagę!
- Zahaczył ją. - Po fladze.
Nie tak miało być.
I ten dźwięk turbiny.
Coś pięknego.
Jak cię czujesz?
Nie osiągnąłem granic jego możliwości.
Też tak sądzę.
- Gotowy na czas? - Strzelaj.
01:22:13 do pobicia.
Twój czas to…
1:20…
18.
Gratuluję.
Dwie sekundy.
- Dwie sekundy szybciej. - Dziękuję.
Spociłeś się.
Boże.
- Ohyda. - Co z tobą?
Brawo, nie narobiliśmy im wstydu.
Prawda. Jedziemy szukać asfaltu?
- Zróbmy to. - Proszę.
- Tak. - Proszę.
Kierowcy rajdowi wskazali nam właściwy kierunek
i w końcu zbliżaliśmy się do prawdziwej drogi.
Szybciej natrafiliśmy na sporty motorowe
niż na dzikie zwierzęta.
Czyli dobrze trafiliśmy.
Otóż to.
Spójrzcie na ten budynek.
To musi być znak.
Tam!
To samochód
i porusza się z prędkością drogową.
Obiecałem asfalt
i zabiorę was na asfalt.
Pościgajmy się.
To jest to.
Tak!
Wspaniałe uczucie.
Najlepsze.
O tak!
Właśnie zobaczyłem coś niesamowitego.
Licznik dobił do 73 201 mil,
a to dokładny numer lokomotywy,
która przewoziła księżnę Dianę i księcia Karola
w podróży poślubnej z Londynu Waterloo do Romsey.
To aż nazbyt dokładne,
ale szanuję to, Francis.
Kurczę, ale jestem nabuzowany.
Pierwszy asfalt smakował słodko,
a gdy zapadła noc,
natrafiliśmy też na pierwsze miasto,
Moçâmedes.
Myślicie, że będzie tam hotel?
Bo bardzo bym chciał
opłukać gałki oczne z piasku.
Kiedy jechaliśmy po czymś, co wydawało się powierzchnią Marsa,
nie pomyślałbym,
że znajdę tu tak piękne miasto.
Po dobrze przespanej nocy,
zostawiwszy pustynię ze sobą,
mogliśmy zwiedzić Moçâmedes.
Widzę palmy,
kolorowe budynki.
Wygląda jak afrykańskie South Beach.
Próbujesz zaimponować miejscowym dźwiękami turbiny?
Jakoś muszę zwrócić uwagę na swój samochód.
Kolejny obskurny hatchback,
taki jak twój.
Skinąłem im głową.
Obczajcie te oznaczenia.
Jak pola startowe.
James, zjedź na moment.
Czołem, dzieci.
Komuś w końcu podoba się twój wóz.
Linia startu/mety.
Tu jest aleja serwisowa.
Garaże serwisowe, aleja serwisowa,
linia startu/mety, pola startowe.
To jest uliczny tor.
Tak tu napisali.
Czterdzieści trzy lata?
„1975 – 2018”.
Ścigali się tu do 2018 roku.
Podpytam tego gościa.
- Cześć. - Witam.
Tu są wyścigi?
Tak. Wyścigi.
Dawno temu.
Dawno. Tak.
Szybkie auta?
Takie jak te?
Tak, takie auta.
Tak.
Szybkie.
Które by wygrało?
Czerwone.
Wygrałoby?
- Porsche. - Porsche.
- Tak.
- Dzięki.
Dziękujemy.
- Dzięki. - Miło nam.
Pierwsi napotkani tu ludzie ścigali się w terenie,
a pierwsze napotkane miasto
ma tor wyścigowy.
Już od lat 50. i 60.
uliczne wyścigi mają się tu dobrze.
Po II wojnie światowej
Europę ogarnął szał wyścigów,
a Portugalia chciała zarazić nim afrykańskie kolonie,
próbując zbudować jedność w słabnącym imperium.
Mimo wojny domowej, która trwała prawie 30 lat,
w Angoli nigdy nie zgasła miłość do lokalnych wyścigów.
Tubylcy podtrzymują tę tradycję,
organizując wyścigi uliczne w całym kraju.
Tak jak tutaj.
Teraz widzę tę ulicę w zupełnie nowym świetle.
Wyobrażam sobie, jak pędzą po niej wyścigówki.
A jutro dołączymy do nich na ulicach Lubango.
Musieliśmy jednak ukończyć ostatni etap tej podróży.
Na szczęście obyło się bez jazdy w terenie.
Czuję, że w Lubango
doświadczymy poważnych wyścigów.
I sądzę, że moje auto zda egzamin.
O ile dojedziemy tam w jednym kawałku.
Uwaga na dziury.
Chryste.
To bolało.
Dobrze się bawicie, unikając dziur?
Mówiąc szczerze,
ta nawierzchnia pokazuje, jak niewygodna jest jazda Pulsarem.
Mam wrażenie, że kość ogonowa zaraz wbije mi się w siedzenie.
Proszę, proszę,
konsekwencje własnych wyborów.
James, chyba nadeszła pora, aby nasze auta zabłysły.
No chyba twoje, bo moje błyszczy cały czas.
Gadaj zdrów,
911 to samochód dla ludzi, którzy chodzą do kina
i nie zamawiają popcornu, bo przynieśli ze sobą winogrona.
Robiłem tak.
To zdrowsze
i tańsze.
To samochód dla kogoś, kto korzysta z publicznego pisuaru,
opuszczając gacie i spodnie do samych kostek.
Nie wiem, skąd ta agresja.
Po kilku godzinach obrażania 911 i omijania dziur…
Ale huknęło.
…uznaliśmy, że zlitujemy się nad tyłkiem Francisa,
i zrobiliśmy przerwę.
Raczej bym tu nie liczył na obfity posiłek.
Co to? Jagody?
Jagody goji?
To papryczki.
Pikantne, ostre.
Do jedzenia.
Wydają się mocne.
- Spróbujesz? - Z tobą.
No pewnie.
Zapewne smakują
jak Wotsits albo Cheetosy.
Jak ostre Cheetosy.
Nie skosztujesz?
Obejdzie się.
I jak smakują?
Popełniłem błąd.
Ja też.
Ogromny błąd.
Ostrość zyskuje na sile.
Kupię miskę.
Mogę miskę?
Chcę miskę.
Swoje już kupiłeś.
Wciąż piecze.
Mam miskę.
Zaczynamy wspinaczkę.
Spójrzcie na tę drogę.
Tak.
To przełęcz Serra de Leba,
codzienna trasa dla lokalsów,
a dla nas droga, na którą czekaliśmy.
Co za widok.
Spójrzcie.
Coś niesamowitego.
Tutaj M3 czuje się jak w domu.
Pożera tę górską drogę.
Gdy zapadła ciemność,
dotarliśmy do celu,
Mekki sportów motorowych Angoli,
Lubango.
Jesteśmy.
To tor wyścigowy.
Drogi nie są przesadnie zabezpieczone.
Rety.
Te opony na drzewie nas ochronią?
Tak, ale…
obok tego drzewa jest kolejne,
już bez opon.
Pominąłeś fakt,
że pomalowali je u dołu.
Racja. Jest bezpieczne.
To nas uratuje.
Wjeżdżamy do pit stopu.
Wszędzie widzę ten wzór.
Tam na ścianie są barwy zespołów wyścigowych.
Właśnie je malują.
Malują je w tej chwili.
Cześć wam.
Wygląda czadowo.
Dzięki.
Co on im tam gada?
Macie ochotę pomalować auta w barwy wyścigowe?
Boże.
Wyścig jest jutro.
Dobrze wyglądasz, dobrze jedziesz.
Jasne, czemu nie.
Piszemy się.
W porządku.
Zarąbiście.
Na niecałą dobę przed wyścigiem
nasi nowi znajomi zaczęli
odprawiać swoją magię.
DZIEŃ WYŚCIGU
Weekend wyścigowy w Lubango był w pełnym toku.
Ulicami niosły się dźwięki wyścigowych silników,
a po szalonej nocy malowania i modyfikowania wozów,
nasze nowe barwy były gotowe na inspekcję.
Gdzie Francis?
Jedzie.
Co jest? Nic nie zmienił.
Chyba nie.
To…
To nie Francis.
Nie, to nie on.
Co tam jest napisane?
Co się dzieje?
Nie.
Coś ty zrobił?
Francis?
A ty?
O co ci chodzi?
Zniszczył je.
Wygląda profesjonalnie.
Proste i oczywiste.
Ma emblematy.
Ma dach.
Mam spoiler, a wy nie.
Co tu jest grane?
Światło na deszcz.
Raczej odwraca uwagę.
Nie mój problem, prawda?
Chcę być widziany.
Unikniemy dzwona na deszczu.
Czy to zgodne z przepisami?
O ile przepisy ustalał
Święty Mikołaj.
Szanuję twoje wybory, James.
Dzięki. Ciągle widzę tu ten wzór.
Tak, to wzór samakaka.
Samakaka.
Ma symbolizować jedność,
tożsamość kulturową i wspólnotę.
Powtarzaliście, że 911 jest nudna.
Dlatego nakleił z przodu strupy.
Coś przez to świeci?
Nie sprawdzałem.
Francis, co masz tam nabazgrane?
Frustrowało mnie, że status Pulsara
nie był tu do końca zauważony.
A silnik SR 20…
Musiałem to objaśnić,
żeby ludzie wiedzieli, co skrywa to auto.
SR – oznaczenie rodziny silników.
Dwadzieścia – dwa litry.
D – podwójny układ rozrządu.
E – elektroniczny wtrysk.
T – turbo.
No i ATTESA:
zaawansowana technologia terenowa, system inżynieryjny dla każdego.
„Która później trafiła do modelu Skyline GT-R”.
Masz tu encyklopedię.
Owszem. Spisali się.
Nie licząc numeru. Kwestia bariery językowej.
Miało być 73 201.
Jak ta lokomotywa,
o której wspominałem przy okazji mojego przebiegu.
Pamiętam.
Przez przypadek napisali 72 301.
Jest taki pociąg?
Nie.
Więc lipa straszna.
A więc twój numer to 72 103.
Tak.
Mieliśmy zrobić dziesięć okrążeń
wokół Circuito de Nossa Senhora do Monte.
START – META
Pętli o długości 2,5 km z zakrętami bez widoczności,
bez barierek i miejsca na błędy.
Jedna pomyłka i pozamiatane.
Ale zanim ruszyliśmy na tor,
najpierw obadaliśmy konkurencję.
- Radical. - Z nim się nie ścigamy.
- To twój? - Tak.
Przelatujesz tam na pełnym gazie?
- Tak. - Serio?
To wymaga wielkich jaj.
Ano.
Będzie dobrze.
Poradzimy sobie.
Nosi to samo, co my.
Będzie git.
Do zoba na torze.
Oby nie.
Na szczęście nie musieliśmy mierzyć się z Radicalami.
Zamiast nich przypadły nam mocno zmodyfikowane auta drogowe.
To mój pierwszy prawdziwy wyścig.
Twój też?
Tak, tego kalibru.
To wygląda dobrze.
Tak się robi malowanie.
To twoja ekipa?
Wygląda dobrze.
Patrzcie na ten wlot.
Po co to?
Pewnie po to,
by chronić kierowcę.
My tego nie mamy.
Oni też mają wlot klimy.
Chyba o czymś nie wiemy.
- Widząc je wczoraj… - Wyścigi w Afryce.
Zrobiłbym wlot, a nie paski.
To ma sens.
Volkswagen. BMW.
- Widzę BMW. - BMW.
To twój wóz?
Tak, 335.
- Porównywalne. - Mocna konkurencja.
Widzimy się na torze.
- Dzięki. - Powodzenia.
To się dzieje. Jaram się.
A ja trochę się cykam.
James mógł mieć rację.
To bardzo wymagający tor
i zaraz mieliśmy doświadczyć go
w kwalifikacjach.
Zaczynamy.
Jedno okrążenie.
Jedyna próba.
Dawaj! Leć!
Pełna moc!
Trochę strasznie.
Lekka blokada.
Ten zjazd jest szybki.
Kurna, ale masakra.
Jasna cholera.
Teraz prosta
i pełna moc Pulsara.
Dawaj, Porsche!
Ciśnij, ciśnij!
Po jednym okrążeniu kwalifikacyjnym
zająłem piątą lokatę.
PIĄTY
Bardzo szybko.
Francis był siódmy…
SIÓDMY
Dawaj!
…a nasz etatowy rajdowiec Thomas był trzeci.
TRZECI
Mając określone miejsca,
ustawiliśmy się na starcie.
Nerwy przed wyścigiem to norma,
ale takich jeszcze nie czułem.
Okej, 911, jesteśmy ty i ja.
Podołamy.
Zróbmy to.
Zaczyna się.
Ścigamy się!
Ścigamy się w Angoli!
Dawaj, Porsche!
No to lecimy!
Dalej! Ogień!
BMW się zajeżdżają,
a mnie goni Golf!
Odwal się, Golfie!
Dalej!
Ten Seat jest naprawdę dobry.
Dajesz, Pulsar!
Prędkościomierz mi padł.
Nie wierzę!
Ta 355 jest szybka.
Jest szybka.
Po pierwszym okrążeniu
walczyłem o utrzymanie drugiego miejsca,
a James i Francis byli niedużo dalej.
Łyknąłem Seata!
BMW jest na… Nie!
BMW wyprzedza Thomasa!
Nic z tego.
Zapomnij.
Golf jest tuż obok mnie.
Co to za bestia?
Nie widzę już Francisa.
Nie mam hamulców.
Całkowicie wysiadły.
Muszę hamować silnikiem.
Muszę odpuścić,
bez hamulców nic tutaj nie zdziałam.
Samochód bezpieczeństwa.
Coś musiało się stać.
Jeden z Civiców zakończył wyścig.
Jego pech,
moje szczęście.
Przestój w wyścigu
mógł pomóc schłodzić moje hamulce.
Jak wasze temperatury?
Bardzo wysokie.
Na drugim okrążeniu straciłem hamulce
i musiałem przystopować.
M3, dotrwasz do końca, wierzę w ciebie.
Kilka okrążeń przerwy później
byliśmy gotowi wrócić do akcji.
Na szczęście hamulce odżyły.
James, musisz ochłonąć.
Zostało kilka okrążeń.
Seat ma chyba jakiś problem.
Zjeżdża na serwis?
Zielona flaga.
Zielona!
Za nami była już ponad połowa wyścigu,
a jako że Seat zjechał na serwis,
przesunąłem się na drugie miejsce.
Dalej, łyknę to BMW.
Jest moje.
Tak jest.
Gonię cię, Thomas.
Mam Jamesa.
Siedzę ci na ogonie, synu.
Widzę różową abominację Francisa.
Ale jazda.
Dawaj, Pulsar!
W lusterku widzę worki kolostomijne Jamesa.
Ani mi się waż.
Zapomnij.
Nie trafiłem w bieg!
Thomas mi ucieka.
Spójrzcie na walkę między tymi BMW.
Panie BMW, jesteś mój.
Nigdy tak nie walczyłem.
Nie pozwolę, by tamto BMW wygrało.
Na ostatnim okrążeniu
trzeba było ryzykować.
Prowadzę.
Boże, co za emocje.
O cholera.
Wyprzedzają mnie.
A już byłem za Jamesem.
Pulsar mocno się przegrzewa.
Thomas prowadzi,
więc mnie zostaje to zielone 335i.
Ten cholerny Golf wciąż jest za mną.
Jestem pierwszy!
Ale czy utrzymam pozycję?
Nie!
Jest taki szybki.
Ostatni zakręt.
Nie przesadź, James.
Nie dzisiaj, Golfie.
Ty gnoju!
Mocno odjechał.
Tak!
2. MIEJSCE
Tak!
3. MIEJSCE
To jest Afryka!
To są wyścigi!
7. MIEJSCE
To było niesamowite przeżycie,
ale musiałem wybrać
między dociśnięciem Pulsara
a możliwym wysadzeniem silnika.
Nie mogłem go wysadzić.
W Angoli mają niebywałą kulturę
sportów motorowych.
Wprost niesamowitą.
Ależ to było wspaniałe.
- Coś cudownego. - Wiecie co?
To ogromny zaszczyt,
że to był mój pierwszy wyścig.
Przez wzburzony Atlantyk…
pustynię Namib…
niemal spadając z klifu,
tak to się kończy.
Muszę podziękować 911.
Odwaliła większość roboty.
To genialny wóz.
Naśmiewałem się,
ale widok tego auta
napawał mnie lękiem.
Było drugie we wszystkim.
- Jest neutralne. - Przeciętne.
Po prostu Porsche.
Przyznaję, że BMW wielokrotnie nas spowalniało,
ale wiedziałem, że tutaj zabłyśnie.
- I tak było. - Odjechało.
Zawiozło mnie na podium.
Miałem radochę, goniąc za wami,
ale potem zobaczyłem temperaturę
i stwierdziłem: „Pulsarze, dotąd tak świetnie sobie radziłeś.
Odpuszczę ci”.
To dlatego cię nie wyprzedził.
Inaczej by cię łyknął.
- Tak by było. - Na bank.
- Byłbym dziesiąty. - Powaga.
Nie żartuję.
- Nie! - Umarł!
Nie!
Pulsarze, nie odchodź!
Biedne auto!
- Nadymił. - O nie!
- Już po nim. - Pulsarze.
Idziemy, Francis.
- Dziękujemy! - Dzięki!
- Byliście super. - Dziękujemy.
- Byliście cudowni. - Wspaniali.
Dziękujemy.
Naprawdę niesamowici ludzie.
Gdzie zaznamy czegoś podobnego?
- Nic już na nas nie czeka. - O tym mówię.
Musimy cofnąć się w czasie.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel