1
00:00:13,458 --> 00:00:15,625
(พื้นที่ส่วนบุคคล)

2
00:00:15,708 --> 00:00:18,208
(เขตหวงห้าม ห้ามเข้า)

3
00:00:51,083 --> 00:00:52,833
รายงานทางการ

4
00:00:54,375 --> 00:00:56,958
ที่ถ่ายทอดทั่วทั้งประเทศซ้ำๆ นับพันครั้ง

5
00:00:57,041 --> 00:01:01,041
ผ่านช่องทางการสื่อสารที่อยู่ในกำมือของรัฐบาล

6
00:01:01,750 --> 00:01:03,500
สุดท้ายก็กลบความจริงจนมิด

7
00:01:05,375 --> 00:01:07,083
ไม่มีผู้เสียชีวิต

8
00:01:10,500 --> 00:01:17,083
ต่อมานักประวัติศาสตร์ก็จะจารึก
คำลวงนี้ลงในตำราเรียนทุกเล่ม

9
00:01:50,250 --> 00:01:55,208
(มาก็อนโด)

10
00:02:11,291 --> 00:02:14,500
โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโดไม่รู้ว่า
เขากระโจนออกมาที่ไหน

11
00:02:15,916 --> 00:02:19,500
แต่เขารู้ว่าถ้าเดินไป
ในทิศทางตรงกันข้ามกับรถไฟ

12
00:02:20,000 --> 00:02:21,625
เขาจะไปถึงมาก็อนโด

13
00:03:16,958 --> 00:03:20,083
ปล่อยผม ผมไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น ปล่อย!

14
00:03:20,166 --> 00:03:22,250
ปล่อยผมเถอะ ครอบครัวผมไม่เกี่ยว

15
00:03:22,333 --> 00:03:23,375
ดังๆ!

16
00:03:23,458 --> 00:03:24,958
ผมไม่รู้อะไร ปล่อยผม!

17
00:03:25,041 --> 00:03:26,291
แฉชื่อมา!

18
00:03:26,375 --> 00:03:27,750
เรารู้ว่ายังมีคนอื่นอีก

19
00:03:28,750 --> 00:03:32,125
ใครอีกที่รวมหัวกันประท้วง
บอกมา! ไม่งั้นมันจะปากสว่าง

20
00:03:32,208 --> 00:03:33,208
บอกมา!

21
00:03:33,916 --> 00:03:35,208
พูดสิวะ ไอ้ชาติหมา!

22
00:03:37,000 --> 00:03:39,166
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!

23
00:03:40,041 --> 00:03:41,125
มีคนรอดชีวิต

24
00:03:41,625 --> 00:03:42,708
ผู้การครับ!

25
00:03:45,166 --> 00:03:47,791
อย่าให้มันหนีไปได้ ยิงมัน!

26
00:04:00,958 --> 00:04:04,708
ช่วยด้วย! มันจะฆ่าผม ช่วยผมด้วย!

27
00:04:09,625 --> 00:04:10,583
เร็วเข้า

28
00:04:12,041 --> 00:04:14,166
- เปิดประตู!
- ไปเร็ว

29
00:04:14,250 --> 00:04:15,833
เปิดประตูสิวะ!

30
00:04:21,458 --> 00:04:23,333
เปิดประตูเดี๋ยวนี้ เวรเอ๊ย!

31
00:04:30,916 --> 00:04:33,458
ผมชื่อโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด บวนเดีย

32
00:04:35,583 --> 00:04:37,291
ผมชื่อโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด

33
00:04:37,375 --> 00:04:42,291
เพื่อโน้มน้าวตัวเองว่ายังมีชีวิตอยู่
เขาบอกชื่อตัวเองเต็มยศ

34
00:04:42,791 --> 00:04:44,083
สะกดทีละตัวอักษร

35
00:04:44,166 --> 00:04:45,458
ไปโดนอะไรมา

36
00:04:48,833 --> 00:04:50,166
พวกเรามีกัน 3,000 คน

37
00:04:51,791 --> 00:04:53,791
เราไปที่สถานีรถไฟ

38
00:04:54,291 --> 00:04:57,583
มันยิงพวกเรา
แล้วมันกำลังเอาศพไปโยนทิ้งทะเล

39
00:04:58,083 --> 00:05:01,416
ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก ตั้ง 3,000 คน

40
00:05:02,791 --> 00:05:05,125
ไม่มีใครตายเสียหน่อย โฆเซ อาร์กาดิโอ

41
00:05:06,791 --> 00:05:10,708
ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในมาก็อนโด
ตั้งแต่สมัยลุงผู้พันของเธอแล้ว

42
00:05:26,000 --> 00:05:32,000
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)

43
00:05:48,791 --> 00:05:50,583
นี่ จะไปไหนครับ

44
00:05:50,666 --> 00:05:53,791
จะไปที่ยูไนเต็ด ไปหาพี่ชาย

45
00:05:53,875 --> 00:05:55,916
บริษัทกล้วยเขาปิดแล้วครับ

46
00:05:56,708 --> 00:05:59,291
รู้แล้ว แต่พอดีมีเรื่องในครอบครัวกับเขาน่ะ

47
00:05:59,375 --> 00:06:00,416
ไม่ได้ยินเหรอ

48
00:06:01,291 --> 00:06:03,958
ที่บริษัทไม่มีใครจนกว่าฝนจะหยุดตกโน่น

49
00:06:05,041 --> 00:06:06,625
กลับบ้านไปเถอะครับ

50
00:06:17,125 --> 00:06:19,583
มีใครเห็นลูกสาวฉันบ้างไหมคะ

51
00:06:19,666 --> 00:06:22,041
- สวัสดีครับผู้กอง
- สวัสดีครับผู้กอง

52
00:06:22,875 --> 00:06:26,958
- เงียบด้วย อยู่ในความสงบ
- ผมบอกความจริงไปแล้ว

53
00:06:27,041 --> 00:06:28,416
- ใจเย็นๆ
- สวัสดีครับผู้กอง

54
00:06:28,500 --> 00:06:29,916
ทีละคนครับ

55
00:06:30,000 --> 00:06:33,500
พวกเขามาถามหาคนในครอบครัว
ที่เมื่อคืนไม่ได้กลับบ้าน

56
00:06:33,583 --> 00:06:35,833
- ไม่มีใครบอกอะไรเราเลย
- นี่ก็ห้าวันแล้ว

57
00:06:35,916 --> 00:06:38,333
- ชื่อของฉัน
- มีเรื่องอะไรกัน

58
00:06:38,416 --> 00:06:41,125
- พี่ผมก็ทำงานในบริษัท
- ทีละคน!

59
00:06:41,750 --> 00:06:43,625
- คุณผู้กองคะ
- มีอะไรครับ

60
00:06:43,708 --> 00:06:48,208
สามีฉันไม่เคยหายไปนานขนาดนี้นะคะ

61
00:06:49,875 --> 00:06:51,750
จะให้ผมพูดยังไงล่ะครับ

62
00:06:52,458 --> 00:06:54,583
นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกหรือครั้งสุดท้าย

63
00:06:54,666 --> 00:06:57,083
ที่ผู้ชายหนีไปเสพสุขกับเมียน้อยทั้งสุดสัปดาห์

64
00:06:57,166 --> 00:07:00,416
- ให้เกียรติคุณเขาบ้างสิ!
- อย่าพูดทำร้ายจิตใจกันแบบนั้นนะ

65
00:07:00,500 --> 00:07:02,291
ทำไมไม่ยอมบอกเราเลยว่าเกิดอะไรขึ้น

66
00:07:02,375 --> 00:07:04,000
เมื่อวานมันมียิงกัน

67
00:07:04,083 --> 00:07:06,125
แล้วตั้งแต่นั้นก็ไม่เจอลูกชายอีกเลย

68
00:07:06,208 --> 00:07:07,916
ยิงกันเหรอ

69
00:07:08,000 --> 00:07:10,041
ใช่ มียิงกันตอนบ่าย

70
00:07:10,541 --> 00:07:13,166
- ใช่ ที่สถานี
- คงฝันไปแล้วละครับ

71
00:07:13,666 --> 00:07:15,375
ในมาก็อนโดไม่เคยมีสถานการณ์

72
00:07:15,458 --> 00:07:17,666
ตอนนี้ก็ไม่มี และก็จะไม่มีวันมี

73
00:07:19,250 --> 00:07:21,041
ที่นี่เป็นหมู่บ้านแสนสุข

74
00:07:22,125 --> 00:07:24,541
ซินญอร์ ต้องการอะไรรึเปล่า

75
00:07:27,791 --> 00:07:30,750
นี่ ตรงนี้ไม่มีอะไร กลับบ้านไปซะ

76
00:07:30,833 --> 00:07:32,833
กลับบ้านเหรอ ทำไมไม่ยอมบอกความจริง

77
00:07:32,916 --> 00:07:34,291
ไปซะ

78
00:07:40,708 --> 00:07:41,875
ลูกแม่

79
00:07:43,666 --> 00:07:44,833
พี่อยู่บ้านไหม

80
00:07:45,416 --> 00:07:47,875
ตั้งแต่เขาออกจากบ้านไปแม่ก็ไม่เจออีกเลย

81
00:07:48,375 --> 00:07:51,083
ตอนนี้เรื่องบริษัทกล้วยก็คลี่คลายแล้ว

82
00:07:51,166 --> 00:07:52,166
เขาอาจกลับมาก็ได้

83
00:07:54,916 --> 00:07:56,000
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ

84
00:07:57,125 --> 00:07:58,041
เปล่านี่

85
00:07:59,958 --> 00:08:02,166
ผมแวะมานี่เพราะนึกว่าพี่จะอยู่บ้าน

86
00:08:02,875 --> 00:08:05,833
ผมก็ได้ข่าวจากวิทยุเหมือนกัน
ว่าสถานการณ์คลี่คลายลงแล้ว

87
00:08:07,250 --> 00:08:09,375
ได้ข่าวอะไรกันก็บอกผมด้วยนะ

88
00:08:12,500 --> 00:08:14,250
อมารันตา อูร์ซูลาร้องเหรอ

89
00:08:16,250 --> 00:08:18,208
เฟร์นันดาไม่รับรู้ถึงความวุ่นวายในเมือง

90
00:08:19,083 --> 00:08:23,750
จึงเดินหน้าขั้นตอนสุดท้ายของแผนการ

91
00:08:24,500 --> 00:08:27,833
ลบร่องรอยความทรงจำทั้งหมดของเมเมทิ้งไป

92
00:08:30,833 --> 00:08:31,916
ลูกแม่

93
00:08:32,000 --> 00:08:35,958
แม่ภูมิใจยิ่งนัก
ที่ลูกจะได้รับแต่งตั้งเป็นนักบวชขั้นต้น

94
00:08:36,541 --> 00:08:39,333
เรนาตา พี่สาวของลูก
ผู้ผุดผ่อง มีคุณธรรม และเปี่ยมรัก

95
00:08:39,416 --> 00:08:43,208
ได้จากไปอย่างสงบในพระหัตถ์ของพระเจ้า
ด้วยโรคอาเจียนสีดำ

96
00:08:44,166 --> 00:08:46,291
พี่จากโลกนี้ไปในอ้อมอกแม่

97
00:08:46,375 --> 00:08:49,375
และวิญญาณที่งดงามของพี่
ล่องลอยสู่พระสิริของพระเจ้า

98
00:08:49,916 --> 00:08:52,750
เราโศกเศร้าทั้งวันทั้งคืนที่สูญเสียเธอไป

99
00:08:53,791 --> 00:08:55,333
พี่สาวของลูกเป็นนักบุญ

100
00:08:56,000 --> 00:08:57,458
สวดมนต์ให้วิญญาณพี่ด้วย

101
00:09:17,250 --> 00:09:19,250
อมารันตา อูร์ซูลากินแล้ว

102
00:09:20,458 --> 00:09:22,083
รู้ได้ไง เฟร์นันดา

103
00:09:23,041 --> 00:09:24,875
เช้านี้เธอเพิ่งจะออกมาเองนะ

104
00:09:26,208 --> 00:09:27,875
ถ้ากินก็กินตอนที่ฉันป้อน

105
00:09:27,958 --> 00:09:29,750
ป้อนข้าวลูกเป็นด้วยเหรอเอาเรเลียโน

106
00:09:29,833 --> 00:09:31,208
เฟร์นันดา พอแล้ว

107
00:09:32,333 --> 00:09:36,833
ไหนๆ เอาเรเลียโนก็มาที่บ้านแล้ว
ให้เขาดูแลลูกเถอะน่า

108
00:09:40,333 --> 00:09:41,833
ฝากให้บุรุษไปรษณีย์

109
00:09:42,583 --> 00:09:45,250
บอกเหลนด้วยว่าอย่าลืมว่าเขามีลูกอยู่โรม

110
00:09:45,333 --> 00:09:46,583
แล้วลูกคนนั้นต้องการเงิน

111
00:09:50,583 --> 00:09:54,208
จริงๆ แล้วเธอก็ควรใช้เวลา
อยู่กับเด็กน้อยนี่ให้มากขึ้นนะ

112
00:09:59,666 --> 00:10:01,625
มานี่สิลูก

113
00:10:03,875 --> 00:10:07,958
อมารันตา อูร์ซูลาไม่ใช่คนเดียว
ที่ต้องการให้เธออยู่ใกล้

114
00:10:09,916 --> 00:10:11,833
หลังเคอร์ฟิว

115
00:10:12,666 --> 00:10:15,541
ทหารจะใช้พานท้ายปืนพังประตูบ้านเรือน…

116
00:10:15,625 --> 00:10:18,041
เร็ว ไอ้สวะสหภาพ!

117
00:10:18,125 --> 00:10:19,708
- ไม่!
- ผมไม่ได้เกี่ยวข้องนะ

118
00:10:20,416 --> 00:10:23,125
ลากผู้ต้องสงสัยจากเตียงนอน

119
00:10:25,208 --> 00:10:27,541
แล้วพาไปเที่ยวแบบที่ไม่มีวันได้กลับมา

120
00:10:28,541 --> 00:10:30,708
หยุด ไอ้ห่า หยุด!

121
00:10:31,375 --> 00:10:32,916
หุบปาก เงียบสิวะ!

122
00:10:43,125 --> 00:10:45,250
คุณพระคุณเจ้า ไปโดนมาอะไรมาลูก

123
00:10:45,333 --> 00:10:48,333
ห้ามเปิดประตู มันมาตามหาผมแล้วมันฆ่าผมแน่

124
00:10:48,416 --> 00:10:49,750
- มันฆ่าผมแน่
- อะไรนะ

125
00:10:50,916 --> 00:10:51,875
โฆเซ อาร์กาดิโอ!

126
00:10:52,375 --> 00:10:53,625
เกิดอะไรขึ้น

127
00:10:54,500 --> 00:10:56,208
มันทิ้งทุกคนลงทะเล

128
00:10:57,000 --> 00:10:58,875
ตู้รถไฟกว่า 200 คัน

129
00:10:59,375 --> 00:11:00,833
ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก

130
00:11:00,916 --> 00:11:02,208
โดนฆ่าทิ้งหมด

131
00:11:04,666 --> 00:11:06,166
มันจะมาฆ่าฉัน

132
00:11:06,250 --> 00:11:09,291
อย่าให้มันเข้ามานะ มันจะฆ่าฉัน

133
00:11:09,875 --> 00:11:12,416
- มันจะมาฆ่าฉัน!
- เกิดอะไรขึ้น

134
00:11:12,500 --> 00:11:14,583
เข้าไปหลบในห้องแล้วลงกลอนให้ดี

135
00:11:14,666 --> 00:11:17,166
เปิดเดี๋ยวนี้ นี่ทหาร

136
00:11:19,541 --> 00:11:20,541
เปิด!

137
00:11:26,208 --> 00:11:27,833
สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วย

138
00:11:28,375 --> 00:11:29,250
เข้าไป

139
00:11:31,083 --> 00:11:33,000
ค้นให้ทั่วทั้งบ้าน ค้นทุกห้อง

140
00:11:33,083 --> 00:11:34,000
ทางนี้

141
00:11:34,083 --> 00:11:36,041
- อีกคนไปทางนี้ เร็ว
- ซินญอร์

142
00:11:36,125 --> 00:11:38,791
ค้นให้หมดทุกซอกทุกมุม ให้ไว!

143
00:11:39,416 --> 00:11:40,916
ต้องการอะไรเหรอครับ

144
00:11:41,541 --> 00:11:42,916
นี่มันเรื่องอะไรกัน

145
00:11:43,416 --> 00:11:45,166
แม่อูร์ซูลา ไม่ต้องออกมาจากห้องครับ

146
00:11:45,250 --> 00:11:48,041
- ขึ้นบันไดไปดูข้างบน เร็ว
- ค้นชั้นสอง

147
00:11:48,125 --> 00:11:51,791
ถ้าบอกผมว่าหาอะไรอยู่ ผมช่วยได้นะครับ

148
00:11:53,666 --> 00:11:55,458
รู้รึเปล่าว่าเราหาอะไรอยู่

149
00:11:56,291 --> 00:11:57,416
ไม่รู้ครับ

150
00:11:57,500 --> 00:11:58,708
พี่ชายคุณ

151
00:12:00,208 --> 00:12:02,750
เขาไม่ติดต่อเรามาสามอาทิตย์กว่าแล้ว

152
00:12:02,833 --> 00:12:04,041
เขาไม่ได้มาที่บ้าน

153
00:12:10,125 --> 00:12:11,916
แต่เชิญค้นตามสบายเลย

154
00:12:13,083 --> 00:12:15,041
ตรงนั้นเป็นห้องเก็บของกับโรงนา

155
00:12:15,125 --> 00:12:17,583
เข้าไปดูในนั้นด้วยก็ได้

156
00:12:25,125 --> 00:12:26,208
ในนี้มีอะไร

157
00:12:29,833 --> 00:12:31,583
ไม่มีใครเข้าไปในนั้นเป็นร้อยปีแล้ว

158
00:12:33,375 --> 00:12:34,250
เปิดสิ

159
00:12:35,958 --> 00:12:38,791
- ฉันต้องไปหากุญแจมาก่อน
- แล้วมัวรออะไรล่ะ

160
00:13:00,291 --> 00:13:02,125
สายตาของทหารจับจ้องไปยังจุด

161
00:13:02,208 --> 00:13:05,166
ที่เอาเรเลียโน เซกุนโด
และซานตา โซเฟีย เด ลา เปียดาด

162
00:13:05,250 --> 00:13:07,666
มองเห็นโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด

163
00:13:11,416 --> 00:13:13,208
แล้วเขาก็ตระหนักว่า

164
00:13:15,250 --> 00:13:17,125
ทหารนายนั้นมองมาแต่ไม่เห็นเขา

165
00:13:21,541 --> 00:13:24,291
จริงด้วย ไม่มีใครเข้ามาในนี้หลายร้อยปีแล้ว

166
00:13:24,791 --> 00:13:26,458
น่าจะมีงูแน่ๆ

167
00:13:37,291 --> 00:13:38,291
ในนี้มีอะไร

168
00:13:40,708 --> 00:13:42,125
เป็นห้องทำงานครับ

169
00:13:44,166 --> 00:13:45,041
เปิดสิ

170
00:14:17,958 --> 00:14:19,166
ขอได้ไหม

171
00:14:21,208 --> 00:14:24,625
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย
เป็นทหารที่เก่งกล้าที่สุดของเรา

172
00:14:27,458 --> 00:14:28,375
เอาไปเลย

173
00:14:30,333 --> 00:14:31,541
ไปกันเถอะ!

174
00:14:31,625 --> 00:14:33,916
- มันไม่อยู่ในนี้ ไป!
- ครับผู้กอง!

175
00:14:34,000 --> 00:14:35,083
- ไปกันเถอะ
- ครับ

176
00:14:35,166 --> 00:14:37,333
- ไปเร็ว!
- ไปเร็วทุกคน ไป!

177
00:14:37,833 --> 00:14:39,083
ไป!

178
00:14:39,166 --> 00:14:40,291
เร็ว ไปเร็ว!

179
00:14:43,500 --> 00:14:45,833
หลายเดือนต่อมาฝนก็ยังตกไม่หยุด

180
00:14:48,750 --> 00:14:50,708
กองทัพได้ออกจากเมืองไปแล้ว

181
00:14:52,791 --> 00:14:56,791
และเหตุการณ์ทั้งหลายแหล่
ที่จะทำให้มาก็อนโดล่มสลาย

182
00:14:57,291 --> 00:14:58,708
ก็เริ่มส่อเค้าให้เห็น

183
00:14:58,791 --> 00:15:01,500
ไปเร็ว เขาบอกว่ามีรถไฟที่จะเข้ามารับคน

184
00:15:01,583 --> 00:15:02,541
มีอะไรเหรอ

185
00:15:02,625 --> 00:15:05,250
ไปไหนไม่รู้ แต่ยังไงเราก็ต้องออกจากที่นี่

186
00:15:10,916 --> 00:15:11,791
เชิญค่ะ

187
00:15:35,916 --> 00:15:38,833
ทำไมถึงไม่เคยตอบจดหมายเราเลย

188
00:15:39,375 --> 00:15:40,458
จดหมายอะไร

189
00:15:40,541 --> 00:15:42,416
บุรุษไปรษณีย์ไม่มาที่นี่หลายเดือนแล้ว

190
00:15:59,583 --> 00:16:02,250
สำนักชีไม่ใช่ที่ของเด็กผู้ชาย

191
00:16:02,750 --> 00:16:06,375
เรนาตาให้นมลูกสักครั้งยังไม่ได้

192
00:16:07,666 --> 00:16:09,333
เรนาตาไม่มีลูก

193
00:16:11,166 --> 00:16:13,750
เด็กคนนั้นไปเจออะไรมา เฟร์นันดา

194
00:16:14,416 --> 00:16:17,166
สมัยเรียนกับเราแกยังร่าเริงอยู่แท้ๆ

195
00:16:17,250 --> 00:16:19,625
จะเอาอะไร มาขอเงินเหรอ

196
00:16:19,708 --> 00:16:21,125
ฉันไม่มีเวลาจะเล่นด้วย

197
00:16:22,416 --> 00:16:24,291
แค่นึกว่าจะรับเด็กคนนี้ไว้

198
00:16:25,375 --> 00:16:28,000
แต่ฉันไปอธิบายเรื่องนี้ให้สามีคุณฟังแทนก็ได้

199
00:16:28,083 --> 00:16:29,083
วางไว้

200
00:16:32,916 --> 00:16:35,583
ฉันจะบอกเขาว่าไปเจอตะกร้าลอยมากับแม่น้ำ

201
00:16:39,041 --> 00:16:42,583
ถ้าเหตุการณ์ในพระคัมภีร์ยังเชื่อกันได้
แล้วทำไมจะเชื่อฉันไม่ได้

202
00:17:48,416 --> 00:17:50,333
ในห้องของเม็ลกีอาเดส

203
00:17:51,500 --> 00:17:53,833
ซึ่งได้รับการปกป้องด้วยแสงสว่างเหนือธรรมชาติ

204
00:17:56,291 --> 00:17:58,166
ด้วยเสียงของสายฝน

205
00:17:59,833 --> 00:18:02,250
ด้วยความรู้สึกไร้ตัวตน

206
00:18:03,375 --> 00:18:05,916
โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโดพบกับความสงบ

207
00:18:06,000 --> 00:18:08,916
ที่ไม่เคยประสบมาก่อนในชีวิต
แม้เพียงชั่วขณะเดียว

208
00:18:46,125 --> 00:18:47,125
พี่ชาย

209
00:18:49,958 --> 00:18:51,916
มีกัน 3,000 คน เอาเรเลียโน

210
00:18:53,583 --> 00:18:57,791
ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่า
ที่สถานีรถไฟมีคนมากกว่า 3,000 คน

211
00:18:59,750 --> 00:19:02,666
เบร์นาดิโนก็อยู่ ฉันอยู่กับเบร์นาดิโน

212
00:19:04,291 --> 00:19:05,791
ฉันอยู่กับเบร์นาดิโน

213
00:19:15,625 --> 00:19:17,833
ความกลัวเดียวที่ไม่เคยหายไปไหน

214
00:19:19,333 --> 00:19:23,208
ตั้งแต่เช้าวันที่เขาเห็นมงกาดาถูกประหารชีวิต

215
00:19:24,291 --> 00:19:25,708
คือกลัวถูกฝังทั้งเป็น

216
00:19:25,791 --> 00:19:27,083
ยืนยันอีกที

217
00:19:29,833 --> 00:19:31,708
สาบานนะว่าจะไม่ฝังผมทั้งเป็น

218
00:19:36,625 --> 00:19:38,000
ขอบคุณนะครับแม่

219
00:19:42,791 --> 00:19:45,541
กาบิลันก็อยู่กับเบร์นาดิโตด้วย

220
00:19:45,625 --> 00:19:47,041
เราอยู่กันหมด

221
00:19:47,958 --> 00:19:50,500
ผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กๆ

222
00:19:52,875 --> 00:19:54,708
มันยิงพวกเรา

223
00:19:55,250 --> 00:19:57,791
มันยิงเราจากด้านบน

224
00:20:00,083 --> 00:20:03,166
มีคนล้มทับฉันเต็มไปหมดเลย

225
00:20:08,875 --> 00:20:10,708
ฉันไม่ได้กุเรื่อง

226
00:20:11,458 --> 00:20:12,791
ฉันอยู่ในเหตุการณ์

227
00:20:14,041 --> 00:20:16,041
เบร์นาดิโนก็อยู่ในเหตุการณ์

228
00:20:17,458 --> 00:20:19,666
พวกมันเอาเราไปโยนทิ้งทะเล

229
00:20:26,666 --> 00:20:28,208
เอาเรเลียโน

230
00:20:29,500 --> 00:20:32,791
พี่ชายของเธอไม่ใช่คนแรกที่เสียสติ

231
00:20:34,041 --> 00:20:36,875
มันเป็นชะตากรรมของคนตระกูลบวนเดีย

232
00:20:38,416 --> 00:20:40,208
แล้วทั้งหมดเป็นความผิดฉัน

233
00:20:40,875 --> 00:20:42,625
กับปู่ทวดของเธอเอง

234
00:20:56,416 --> 00:20:58,333
ฝากเอาให้บุรุษไปรษณีย์ด้วย

235
00:20:59,083 --> 00:21:01,000
โฆเซ อาร์กาดิโอต้องใช้เงิน

236
00:21:01,916 --> 00:21:05,041
บุรุษไปรษณีย์ไม่มาที่นี่เป็นปีแล้ว เฟร์นันดา

237
00:21:06,791 --> 00:21:10,666
พวกเขาบอกว่ารถไฟตกรางเพราะฝนตกหนัก

238
00:21:12,000 --> 00:21:14,166
ลืมไปแล้วงั้นเหรอ

239
00:21:17,958 --> 00:21:19,125
ใช่สิ จริงด้วย

240
00:21:35,291 --> 00:21:37,375
ไปคุยกับเมียสิลูก

241
00:21:39,833 --> 00:21:42,541
ถึงเวลาต้องสะสางเรื่องค้างคาใจ

242
00:21:50,791 --> 00:21:51,875
เป็นอะไรรึเปล่า

243
00:21:53,416 --> 00:21:56,000
ต้องมาใช้ชีวิตอยู่แบบนี้
จะไม่ให้เป็นอะไรได้ยังไง

244
00:21:56,875 --> 00:21:59,041
แม่เลี้ยงฉันเพื่อจะให้เป็นราชินี

245
00:21:59,708 --> 00:22:00,875
ราชินีอะไร

246
00:22:01,791 --> 00:22:05,750
เธอไม่ใช่ราชินี แล้วก็ไม่มีวันเป็นราชินี

247
00:22:06,791 --> 00:22:08,416
ทำไมถึงเขียนจดหมายอยู่นั่นแหละ

248
00:22:08,500 --> 00:22:11,708
รู้ทั้งรู้ว่าไปรษณีย์เขาหยุดทำการมาปีกว่าแล้ว

249
00:22:12,541 --> 00:22:14,375
จำตอนที่ฉันไปบ้านเธอได้ไหม

250
00:22:14,458 --> 00:22:16,375
ทั้งบ้านเธอกินแต่ขี้!

251
00:22:17,875 --> 00:22:19,833
ไอ้พ่อสารเลวของเธอน่ะ!

252
00:22:19,916 --> 00:22:22,041
พ่อฉันเป็นพ่อพระ!

253
00:22:22,125 --> 00:22:23,166
ไม่เหมือนเธอ

254
00:22:23,250 --> 00:22:25,458
ไอ้คนเกียจคร้าน งมงาย เสเพล

255
00:22:25,541 --> 00:22:29,000
ฉันน่ะทำงานหลังขดหลังแข็ง
เพื่อกอบกู้บ้านหลังนี้

256
00:22:29,083 --> 00:22:33,125
มีงานให้ทำไม่หยุดไม่หย่อนตั้งแต่ไก่โห่ยันค่ำ

257
00:22:33,208 --> 00:22:35,583
ล้มตัวลงนอนแต่ละคืนทั้งน้ำตาคลอเบ้า

258
00:22:35,666 --> 00:22:38,125
แต่ก็ไม่เคยมีใครทักทาย "อรุณสวัสดิ์เฟร์นันดา"

259
00:22:38,208 --> 00:22:40,708
"เมื่อคืนหลับสบายไหมเฟร์นันดา!"

260
00:22:40,791 --> 00:22:41,833
แต่แหงสิ

261
00:22:42,333 --> 00:22:46,166
ฉันจะไปหวังอะไรได้
จากครอบครัวที่มองฉันเป็นตัวน่ารำคาญ

262
00:22:46,250 --> 00:22:49,958
เหมือนผ้าขี้ริ้วที่เอาไว้จับหม้อร้อนๆ
เหมือนรูปวาดขีดเขียนบนกำแพง

263
00:22:50,041 --> 00:22:54,541
แล้วยังจะมีหน้ามาว่าฉันมือถือสากปากถือศีล
หาว่าฉันหน้าซื่อใจคด

264
00:22:54,625 --> 00:22:59,166
แม้แต่อมารันตา ขอให้ไปสู่สุคติ
ก็ยังเคยพูดออกมาว่า

265
00:22:59,250 --> 00:23:03,125
ฉันน่ะเป็นพวกที่ยังสับสน
ระหว่างคำว่าระดูกับรูก้น!

266
00:23:03,208 --> 00:23:04,250
อยากจะบ้า!

267
00:23:04,833 --> 00:23:07,250
แต่ฉันก็ยอมกล้ำกลืนฝืนทน

268
00:23:07,333 --> 00:23:09,333
เพราะเห็นแก่เจตนารมณ์ของพระผู้เป็นเจ้า

269
00:23:09,416 --> 00:23:11,666
แม้แต่ตอนที่พวกนั้นบอกว่าครอบครัวนี้จะพินาศ

270
00:23:11,750 --> 00:23:15,041
เพราะเปิดประตู
รับหญิงเจ้าสำรวยอกตัญญูเข้าบ้าน

271
00:23:15,125 --> 00:23:18,041
ซึ่งพวกนั้นก็พูดถึงฉันนี่แหละ

272
00:23:18,125 --> 00:23:19,125
ฉัน!

273
00:23:19,208 --> 00:23:21,166
ลูกอุปถัมภ์ของท่านดยุกแห่งอัลบา

274
00:23:21,250 --> 00:23:23,125
มนุษย์คนเดียวในเมืองลูกนอกคอก

275
00:23:23,208 --> 00:23:25,708
คนที่ไม่ตื่นตระหนกเมื่อเห็น
ชุดเครื่องใช้บนโต๊ะ 16 ชิ้น

276
00:23:25,791 --> 00:23:30,083
สตรีสูงศักดิ์ที่มีสิทธิชอบธรรมในการลงนาม
จากแผ่นดินใหญ่สเปนถึง 11 นามสกุล

277
00:23:30,166 --> 00:23:31,291
สิบเอ็ด!

278
00:23:31,375 --> 00:23:36,166
และเป็นคนเดียวทางชายฝั่งนี้
ที่พูดได้เต็มปากว่าเคยถ่ายในกระโถนทองคำ

279
00:23:36,250 --> 00:23:39,166
แต่ผู้พันเอาเรเลียโน บวนเดียยังจะมีหน้าถามฉัน

280
00:23:39,250 --> 00:23:40,291
อย่างอาฆาตพยาบาท

281
00:23:40,375 --> 00:23:43,250
ว่าฉันไม่ได้ถ่ายออกมาเป็นอุจจาระ
แต่เป็นดอกอัลสโตรเมเรียรึไง

282
00:23:44,916 --> 00:23:46,416
จะไม่ตอบโต้สักคำเลยรึไง

283
00:23:51,250 --> 00:23:52,250
ไอ้ขี้ขลาด

284
00:23:55,958 --> 00:23:58,791
ความผิดพลาดครั้งเดียวในชีวิตฉัน

285
00:24:00,250 --> 00:24:02,333
ก็คือตอนที่พาเธอเข้าบ้านนี้นั่นละ

286
00:24:04,958 --> 00:24:06,750
ไปหาเมียน้อยเลยไป

287
00:24:07,666 --> 00:24:08,958
ไปซะ!

288
00:25:01,458 --> 00:25:03,750
เป็นเวลานานกว่าห้าปี

289
00:25:06,333 --> 00:25:08,833
ที่ฝนตกฟ้ารั่วเสมือนจะถล่มลงมา

290
00:25:12,750 --> 00:25:17,541
อากาศชื้นเสียราวกับว่า
ปลาจะแหวกว่ายเข้าทางประตู

291
00:25:17,625 --> 00:25:22,958
และออกทางหน้าต่าง
หายใจเอาอากาศในห้องนอนได้

292
00:25:36,000 --> 00:25:37,625
ไหนดูซิ

293
00:25:53,125 --> 00:25:57,208
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป
มีหวังเราคงโดนสัตว์กินกันหมด

294
00:26:03,833 --> 00:26:05,333
แต่เดี๋ยวเธอก็เห็น

295
00:26:07,208 --> 00:26:09,250
วันที่ฝนหยุดตก

296
00:26:10,708 --> 00:26:12,875
ฉันจะตื่นขึ้นมาเป็นศพ

297
00:27:54,791 --> 00:27:56,458
ไปซ่อนเร็ว

298
00:28:07,583 --> 00:28:09,708
ทำไมประตูถึงเปิดแบบนี้ ไอ้เด็กนอกคอก

299
00:28:11,875 --> 00:28:13,166
แกเล่นอะไร

300
00:28:22,208 --> 00:28:25,416
ก่อนจะเข้านอน
อยากให้พ่อเล่านิทานให้ฟังไหมเอ่ย

301
00:28:26,416 --> 00:28:28,083
วันนี้พ่อเล่านิทานสนุกมากนะ

302
00:28:28,916 --> 00:28:30,166
แน่ใจแล้วเหรอ

303
00:28:30,958 --> 00:28:32,208
ตามใจละกัน

304
00:28:33,208 --> 00:28:34,916
วันนี้ไม่ฟังนิทาน

305
00:28:35,416 --> 00:28:37,000
นอนกันดีกว่า

306
00:28:38,041 --> 00:28:39,916
เอาละ เจอกันตอนเช้านะ

307
00:28:41,083 --> 00:28:42,208
พ่อรักลูกนะ

308
00:28:42,958 --> 00:28:44,250
พ่อจ๋า

309
00:28:44,333 --> 00:28:46,250
เด็กนอกคอกคืออะไรคะ

310
00:28:48,166 --> 00:28:49,291
นอกคอกเหรอ

311
00:29:18,250 --> 00:29:19,125
หวัดดี

312
00:29:23,625 --> 00:29:25,125
ชื่ออะไรเหรอ

313
00:29:26,958 --> 00:29:28,375
เข้ามาในนี้ได้ยังไง

314
00:29:35,166 --> 00:29:37,000
ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครทำอะไรเธอหรอก

315
00:29:47,958 --> 00:29:49,416
ฉันแค่ดูแลแก

316
00:29:50,666 --> 00:29:53,000
เรนาตาฝากแม่ชีมาส่งเมื่อไม่นานมานี้

317
00:29:54,000 --> 00:29:55,458
แกเป็นหลานเธอ เอาเรเลียโน

318
00:29:55,541 --> 00:29:57,625
ฉันไม่ได้บอกเพราะไม่อยากรบกวนเธอ

319
00:29:58,791 --> 00:30:02,125
ไม่ต้องมีใครรู้ก็ได้ว่าไอ้ยาจกมันย่ำยีลูกเรา

320
00:30:03,291 --> 00:30:07,250
ถ้าเธอยอมให้แกใช้นามสกุล
ก็จะไม่มีใครมาตั้งคำถาม

321
00:30:10,333 --> 00:30:12,208
อีบ้าสันดานเหี้ย

322
00:30:15,916 --> 00:30:18,916
ห้ามมึงเข้าไปใกล้เด็กๆ อีก

323
00:30:20,916 --> 00:30:22,000
เข้าใจไหม

324
00:30:42,875 --> 00:30:44,958
สำหรับเฟร์นันดา นั่นคือการปลดเปลื้อง

325
00:30:47,708 --> 00:30:51,250
เธอได้ประเมินมานานแล้วว่า
ตัวเองทะนงตนมากแค่ไหน

326
00:30:52,416 --> 00:30:54,708
แต่แก้อย่างไรก็แก้ไม่หาย

327
00:30:56,500 --> 00:30:59,375
เพราะยิ่งคิดหาทางแก้

328
00:31:00,375 --> 00:31:02,375
มันก็ยิ่งดูไร้เหตุผล

329
00:31:20,750 --> 00:31:24,625
อูร์ซูลาจำโหนกแก้มสูง

330
00:31:25,458 --> 00:31:29,291
แววตาพิศวง และท่าทางโดดเดี่ยว
ของเอาเรเลียโนทั้งหลายได้โดยสัญชาตญาณ

331
00:31:31,416 --> 00:31:32,916
เอาเรเลียโน

332
00:31:37,125 --> 00:31:39,000
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย

333
00:31:39,083 --> 00:31:41,708
เธอก็เป็นเอาเรเลียโนเหมือนกัน

334
00:31:48,583 --> 00:31:52,416
หลายปีผ่านไป ฝนก็ยังตกไม่หยุด

335
00:31:52,500 --> 00:31:53,791
มาเร็วสิ!

336
00:31:53,875 --> 00:31:55,541
เอามานี่นะ!

337
00:31:56,166 --> 00:31:58,750
- เอามานี่เลย!
- ตามมาสิ!

338
00:32:00,041 --> 00:32:02,166
เป็นเวลานานหลายปี

339
00:32:02,250 --> 00:32:07,041
ที่โจรสลัดฟรานซิส เดรคออกเรือล่องทะเล

340
00:32:09,666 --> 00:32:12,041
และเมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า…

341
00:32:23,708 --> 00:32:29,416
ผู้คนก็บอกว่ามีคนไปเจอเรือรบโจรสลัด

342
00:32:29,500 --> 00:32:34,125
เกยตื้นอยู่ในหนองน้ำที่อีกฟากนึงของโลก

343
00:32:34,625 --> 00:32:36,458
ในเรือรบลำนั้น

344
00:32:37,541 --> 00:32:42,666
มีสมบัติซ่อนอยู่ในบ้านหลังนี้

345
00:32:42,750 --> 00:32:49,250
แล้วจนถึงทุกวันนี้
แม่อูร์ซูลาก็ยังไม่ยอมบอกว่าเก็บไว้ที่ไหน

346
00:32:50,125 --> 00:32:52,791
รู้รึเปล่าว่าใครเป็นคนไปเจอ

347
00:32:53,333 --> 00:32:56,916
ปู่เทียดของพวกเธอ โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย

348
00:32:57,000 --> 00:33:01,000
ไปพบในการสำรวจครั้งแรกๆ
หลังก่อตั้งเมืองมาก็อนโด

349
00:33:01,083 --> 00:33:03,500
- แล้วรู้ไหมว่าเขาไปเจออะไรอีก
- อะไรคะ

350
00:33:03,583 --> 00:33:07,250
ชุดเกราะเต็มตัวของเซอร์ฟรานซิส เดรค

351
00:33:07,333 --> 00:33:12,625
เพราะเขามีแม่เหล็กยักษ์
ที่เม็ลกีอาเดสผู้เป็นสหายรักขายให้กับเขา

352
00:33:12,708 --> 00:33:14,541
จะพาเราไปดูสักวันไหมฮะ

353
00:33:15,750 --> 00:33:19,250
ก็ต้องไปอยู่แล้ว ทันทีที่ฝนซาเราจะไปกันเลย

354
00:33:20,000 --> 00:33:22,625
แล้วมาก็อนโดเหมือนบรัสเซลส์ไหมคะคุณพ่อ

355
00:33:22,708 --> 00:33:24,166
สวยกว่าเยอะ

356
00:33:25,000 --> 00:33:26,833
ในจัตุรัสใหญ่ของเมือง

357
00:33:27,958 --> 00:33:31,208
มีต้นไม้ยักษ์ที่ใหญ่กว่าอาคารไหนซะอีก

358
00:33:31,291 --> 00:33:32,458
อาคารเหรอ

359
00:33:32,541 --> 00:33:38,041
คนจัดงานเลี้ยงสังสรรค์กันยันสว่าง
แล้วก็ลากยาวทีละหลายๆ วัน

360
00:33:41,000 --> 00:33:42,750
เดี๋ยวก็ได้เห็นเอง

361
00:33:50,750 --> 00:33:53,875
เราจะจับมันให้ได้ มนุษย์กินคน!

362
00:33:54,458 --> 00:33:58,458
มนุษย์กินคน เราจะไปจับมนุษย์กินคน!

363
00:33:58,541 --> 00:34:01,000
มนุษย์กินคน

364
00:34:04,750 --> 00:34:06,625
มีกัน 3,000 คน

365
00:34:10,583 --> 00:34:12,791
มีทั้งชาย หญิง และเด็ก

366
00:34:12,875 --> 00:34:15,208
- มีเด็กด้วย
- ไม่กลัวหรอก

367
00:34:25,375 --> 00:34:31,291
ถ้ามองหน้าตัวเองได้นะ แม่อูร์ซูลา
จะเห็นว่าสวยพริ้งเลยค่ะ

368
00:34:31,375 --> 00:34:32,833
ใช่ไหมเอาเรเลียโน

369
00:34:32,916 --> 00:34:34,583
ใช่ สวยมากๆ

370
00:34:36,250 --> 00:34:37,375
เด็กๆ

371
00:34:40,083 --> 00:34:42,458
ฉันมีอะไรจะบอก

372
00:34:46,041 --> 00:34:49,583
คนตระกูลบวนเดียจะแต่งงานกันเองไม่ได้

373
00:34:52,750 --> 00:34:54,750
ฉันเฝ้าดูพวกเธอมานาน

374
00:34:56,750 --> 00:34:58,583
ฉันพูดจริงนะ

375
00:34:59,125 --> 00:35:00,625
อมารันตา

376
00:35:00,708 --> 00:35:02,125
เอาเรเลียโน

377
00:35:02,208 --> 00:35:03,833
ฟังฉันให้ดี

378
00:35:05,291 --> 00:35:08,208
ห้ามเธอสองคนแต่งงานกันเองนะ

379
00:35:09,916 --> 00:35:12,083
เพราะลูกๆ ของพวกเธอจะเกิดมา

380
00:35:13,125 --> 00:35:15,041
มีหางเหมือนหมู

381
00:35:26,333 --> 00:35:27,750
เล่นอะไรกัน

382
00:35:27,833 --> 00:35:30,000
ไปทำแบบนั้นกับแม่อูร์ซูลาได้ยังไง

383
00:35:30,083 --> 00:35:31,333
- ออกไปซะ
- เผ่นเร็ว

384
00:35:31,416 --> 00:35:32,916
ออกไป ไป๊

385
00:35:33,000 --> 00:35:35,083
มนุษย์กินคนจะมากินนะ

386
00:35:36,333 --> 00:35:38,750
อมารันตา อูร์ซูลา เอาเรเลียโน มากินข้าว!

387
00:35:41,666 --> 00:35:44,250
เด็กๆ ละเลงหน้าซะเละเลย แม่อูร์ซูลา

388
00:35:48,125 --> 00:35:49,958
ฉันสวยไหม

389
00:35:51,666 --> 00:35:53,166
สวยเสมอ

390
00:35:54,625 --> 00:35:56,916
สวยมาโดยตลอดเลย

391
00:35:57,541 --> 00:35:58,583
ตลอด

392
00:36:17,458 --> 00:36:18,458
และแล้ว

393
00:36:19,041 --> 00:36:23,083
เวลาบ่ายสอง โลกก็สว่างไสว
ไปด้วยแสงแดดอ่อนๆ

394
00:36:23,166 --> 00:36:26,000
ที่มีสีแดงและหยาบเหมือนผงจากอิฐ

395
00:36:28,000 --> 00:36:30,125
และแทบเย็นฉ่ำเหมือนสายน้ำ

396
00:36:32,791 --> 00:36:34,791
แล้วฝนก็ไม่ตกอีกเลยเป็นเวลาสิบปี

397
00:37:21,250 --> 00:37:23,208
เกือบไม่ได้ลุกแล้วนะแม่คุณ

398
00:37:34,875 --> 00:37:36,958
ฉันฝันประหลาดเหลือเกิน

399
00:37:41,666 --> 00:37:43,500
ฝันว่าฝนตกไม่หยุด

400
00:38:21,041 --> 00:38:22,541
แม่อูร์ซูลา

401
00:40:28,750 --> 00:40:29,875
เอาเรเลียโน

402
00:40:37,875 --> 00:40:40,416
วางไว้นั่นแหละ มาช่วยฉันลากเจ้าตัวนี้ออกไปที

403
00:41:15,208 --> 00:41:16,416
ยกโทษให้ฉันนะ

404
00:41:43,208 --> 00:41:46,666
เอาเรเลียโน เซกุนโดมองดูอย่างไร้อำนาจ

405
00:41:47,458 --> 00:41:50,125
ขณะที่สายน้ำฝนพัดพา

406
00:41:50,208 --> 00:41:55,125
สิ่งที่เคยถือว่าเป็นโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
และมั่นคงที่สุดในมาก็อนโดออกไป

407
00:41:56,666 --> 00:41:59,500
เหลือไว้เพียงแต่กลิ่นสาบ

408
00:42:24,541 --> 00:42:26,166
หลับให้สบายนะ

409
00:42:28,375 --> 00:42:31,000
มันไม่ใช่เวลาจะมาทำเรื่องแบบนี้กันแล้ว

410
00:42:43,500 --> 00:42:46,000
พวกเติร์กจะยอมซื้อเท่าไร

411
00:42:47,583 --> 00:42:48,750
ว่าไงนะ

412
00:42:49,875 --> 00:42:53,250
ก็ไม่มีใครใช้แล้วนี่ จะเก็บไว้ทำไม

413
00:42:54,333 --> 00:42:58,000
อีกอย่าง อมารันตา อูร์ซูลาต้องไปแล้ว
และฉันก็ถังแตกเพราะฝนตก

414
00:42:59,666 --> 00:43:01,625
แต่จะให้ลูกไปไหน เอาเรเลียโน

415
00:43:05,041 --> 00:43:08,708
ฉันไปเจอโรงเรียนสตรีที่บรัสเซลส์

416
00:43:10,666 --> 00:43:11,916
ลูกจะไปเมื่อไร

417
00:43:14,208 --> 00:43:15,708
เมื่อฉันหาเงินมาได้

418
00:43:16,208 --> 00:43:18,958
เอาเรเลียโนจะได้ไปด้วยไหมคะ

419
00:43:31,333 --> 00:43:32,708
ไม่ไปจ้ะลูก

420
00:43:33,250 --> 00:43:35,416
ที่นั่นเป็นโรงเรียนหญิงล้วน

421
00:43:36,583 --> 00:43:39,875
แต่พ่อกับเอาเรเลียโนจะรอ
อ่านจดหมายที่ลูกเขียนมาเล่า

422
00:43:39,958 --> 00:43:42,958
เรื่องราวกิจกรรมน่ามหัศจรรย์ใจของลูกที่นั่นนะ

423
00:43:43,458 --> 00:43:46,541
แล้วถ้าเป็นเด็กดี เราจะไปเยี่ยมช่วงวันหยุด

424
00:44:18,833 --> 00:44:19,833
ไอ้หนู

425
00:44:23,833 --> 00:44:24,791
มานี่

426
00:44:41,791 --> 00:44:43,750
มา ฉันจะเอาอะไรให้ดู

427
00:44:48,000 --> 00:44:49,000
อะไรเหรอ

428
00:44:50,250 --> 00:44:51,375
ไม่รู้

429
00:44:54,791 --> 00:44:57,083
ไม่มีใครรู้ว่านี่ภาษาอะไร

430
00:44:57,916 --> 00:44:59,666
เธออาจจะถอดรหัสสำเร็จ

431
00:44:59,750 --> 00:45:02,583
ระหว่างรอให้อมารันตา อูร์ซูลากลับมาก็ได้

432
00:45:04,666 --> 00:45:06,000
จนถึงตอนนี้

433
00:45:06,625 --> 00:45:10,000
ฉันรู้แค่ว่ามีตัวอักษร 30 ตัวที่เขียนซ้ำๆ

434
00:45:10,083 --> 00:45:12,500
อักขระสิ มันคืออักขระ ไม่ใช่ตัวอักษร

435
00:45:12,583 --> 00:45:15,166
มันคืออักขระ อักขระ

436
00:45:15,250 --> 00:45:17,333
เพราะแบบนี้เหรอถึงได้ถูกขังไว้ในนี้

437
00:45:18,208 --> 00:45:20,750
เพราะแบบนี้ละฉันถึงถูกขังในนี้

438
00:45:21,916 --> 00:45:26,375
และเพราะฉันกำลังคิดถึงเรื่องที่ลืมไม่ได้

439
00:45:27,541 --> 00:45:29,416
ลืมอะไรไม่ได้งั้นเหรอครับ

440
00:45:34,291 --> 00:45:36,500
ว่ากองทัพบก

441
00:45:38,083 --> 00:45:42,208
สังหารคนงาน 3,000 คน
ที่ถูกต้อนจนมุมในสถานีรถไฟ

442
00:45:42,291 --> 00:45:45,583
นี่ไม่ใช่เรื่องแต่ง
แต่เป็นความจริง มันเกิดขึ้นจริงๆ

443
00:45:46,666 --> 00:45:48,416
พวกเขาทำแบบนั้นทำไมเหรอ

444
00:46:08,166 --> 00:46:10,166
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะเลย

445
00:46:11,666 --> 00:46:12,750
เยอะมาก

446
00:46:33,666 --> 00:46:36,416
เอาเรเลียโน เซกุนโดตื่นขึ้นมากลางดึก

447
00:46:36,916 --> 00:46:40,041
เพราะรู้สึกเหมือนถูกก้ามปูบีบคอจากข้างใน

448
00:46:40,125 --> 00:46:41,416
เป็นอะไรรึเปล่า

449
00:46:51,541 --> 00:46:53,625
ผมจ่ายเงินไปเยอะเอาเรื่อง

450
00:46:54,375 --> 00:46:56,875
แต่ถ้าพระเจ้าอยู่ข้างคุณ

451
00:46:56,958 --> 00:47:01,666
คุณอาจได้ครอบครองคลาวิคอร์ดตัวงามๆ
นำเข้าจากยุโรปได้ในราคาไม่กี่เปโซ

452
00:47:01,750 --> 00:47:06,583
ด้วยความกลัวว่าจะตายโดยไม่ทันได้ส่ง
อมารันตา อูร์ซูลาไปบรัสเซลส์

453
00:47:06,666 --> 00:47:09,333
เอาเรเลียโน เซกุนโดจึงขยัน
อย่างที่ไม่เคยขยันมาก่อนในชีวิต

454
00:47:09,416 --> 00:47:12,833
อะไรเอ่ย อยู่ตรงหน้าเสมอแต่เราไม่เคยเห็น

455
00:47:13,333 --> 00:47:14,416
อนาคตไงล่ะ

456
00:47:14,958 --> 00:47:17,166
นี่ ซื้อเบอร์นี้กันสิ

457
00:47:17,250 --> 00:47:21,333
นี่คือสลากพระญาณสอดส่อง ร้อยปีมีแค่หนเดียว

458
00:47:22,166 --> 00:47:24,000
เอากี่ใบดี สองเหรอ

459
00:47:24,083 --> 00:47:25,625
ดีมาก นายล่ะ สาม

460
00:47:25,708 --> 00:47:26,958
และตอนเที่ยงคืน

461
00:47:27,041 --> 00:47:30,458
เขาก็งัดคำเทศนานำโชคมาใช้โน้มน้าว

462
00:47:31,000 --> 00:47:34,250
บรรดาผู้หญิงเปลี่ยวใจที่ร่ำไห้ข้างตู้เพลง

463
00:47:34,333 --> 00:47:36,750
เธอดูเหมือนพวกชอบของหรูนะ

464
00:47:50,041 --> 00:47:51,791
ยังโกรธฉันอยู่รึเปล่า

465
00:47:56,541 --> 00:47:58,958
แล้วแบบนี้จะอยู่บ้านเดียวกันยังไงล่ะ

466
00:48:01,625 --> 00:48:03,833
บอกแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งเธอไว้

467
00:48:05,333 --> 00:48:08,958
เปตรากำลังเอาเตียงเข้าไปในบ้านเรา

468
00:48:09,041 --> 00:48:11,416
เราย้ายไปพรุ่งนี้เลยก็ยังได้

469
00:48:13,375 --> 00:48:16,416
เอ้า พูดอะไรหน่อยสิไอ้หนู ไปไม่ไป

470
00:48:17,041 --> 00:48:18,041
ไป

471
00:48:18,875 --> 00:48:19,833
เหรอ

472
00:48:20,875 --> 00:48:22,291
นี่อะไร

473
00:48:23,708 --> 00:48:26,208
ไปเก็บของไป ไว้พรุ่งนี้มารับนะ

474
00:48:26,708 --> 00:48:29,458
หนูจะคิดถึงคุณย่ามากเลยค่ะ

475
00:48:35,583 --> 00:48:36,666
ขอบใจ

476
00:48:42,125 --> 00:48:45,125
อมารันตา อูร์ซูลาและหนูน้อยเอาเรเลียโน

477
00:48:45,916 --> 00:48:49,166
จะจดจำช่วงเวลาวัยเด็กของพวกเขา
ว่าเป็นช่วงที่มีความสุข

478
00:48:50,000 --> 00:48:51,750
เอ้า ไปกันได้แล้ว

479
00:48:55,125 --> 00:48:57,458
เอาเรเลียโน ไป

480
00:48:59,708 --> 00:49:00,833
เอาเรเลียโน

481
00:49:02,125 --> 00:49:03,875
เอ้า ไปกันเถอะนะ

482
00:49:04,875 --> 00:49:07,625
ไปกันเถอะ ไปนะ

483
00:49:12,666 --> 00:49:13,833
เดี๋ยวพี่เขาก็กลับมา

484
00:50:07,458 --> 00:50:08,916
เธอกำลังจะตาย

485
00:50:21,958 --> 00:50:24,958
ฉันต้องไปทำตามคำสัญญา

486
00:50:31,500 --> 00:50:35,166
ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลหลานชายเธอเอง

487
00:50:39,875 --> 00:50:41,875
แต่เธอไม่ติดค้างอะไรฉันแล้วนะ

488
00:50:46,083 --> 00:50:48,208
ไปสบายเถอะนะ เอาเรเลียโน

489
00:50:50,208 --> 00:50:51,291
ได้ยินไหม

490
00:50:53,958 --> 00:50:55,333
ไปสบายเถอะ

491
00:51:23,916 --> 00:51:25,083
เข้ามาสิ

492
00:51:30,291 --> 00:51:32,208
ไม่หลับไม่นอนเหรอครับ

493
00:51:34,125 --> 00:51:37,333
มาบอกลาไอ้คนเพี้ยนประจำบ้านงั้นเรอะ

494
00:51:43,125 --> 00:51:46,125
สัญญากับฉันนะว่าจะไม่ลืมที่ฉันบอกไว้

495
00:51:47,791 --> 00:51:49,625
ช่วยด้วย!

496
00:51:57,916 --> 00:51:59,875
ให้ตายเถอะ ช่วยด้วย!

497
00:52:06,291 --> 00:52:07,500
ทำอะไรสักอย่างสิ

498
00:52:11,916 --> 00:52:13,416
ทำอะไรสักอย่างสิ!

499
00:52:41,458 --> 00:52:44,000
วันที่ 9 สิงหาคม ทั้งสองเสียชีวิตพร้อมกัน

500
00:52:45,833 --> 00:52:48,458
เหมือนกันในความตาย

501
00:52:50,875 --> 00:52:52,916
ดังที่เคยเหมือนกันในวัยเด็ก

502
00:53:20,541 --> 00:53:23,625
เธอได้รักษาคำสัญญาที่ให้ไว้
ด้วยความระทมทุกข์

503
00:54:40,833 --> 00:54:44,791
อย่ากลัวความตายไปเลย เอาเรเลียโน

504
00:54:47,333 --> 00:54:49,875
คนเราทุกข์ก็แค่ตอนมีชีวิตเท่านั้นละ

505
00:54:51,041 --> 00:54:54,291
ไม่มีใครได้ข่าวคราว
จากซานตา โซเฟีย เด ลา เปียดาดอีกเลย

506
00:54:55,208 --> 00:54:59,500
เธอได้หว่านเมล็ดพันธุ์
ของเทพธิดาเรเมดิโอสผู้เลอโฉมในครอบครัว

507
00:55:00,875 --> 00:55:04,125
เธออุทิศชีวิตเลี้ยงดูเด็กๆ

508
00:55:04,625 --> 00:55:08,000
ที่แทบจำไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นลูกหลานเธอ

509
00:55:09,541 --> 00:55:14,208
เธอดูแลเอาเรเลียโน บาบิโลเนีย
เหมือนลูกในไส้…

510
00:55:14,291 --> 00:55:15,458
ขอโทษนะ

511
00:55:16,166 --> 00:55:18,458
โดยไม่เคยรู้ว่าเธอคือยายทวดของเขา

512
00:55:19,583 --> 00:55:21,000
เธอต้องอยู่เอาเองนะ

513
00:56:08,666 --> 00:56:10,458
จะไม่มีใครรู้ว่าแกมีตัวตน

514
00:56:12,833 --> 00:56:14,000
ไอ้เด็กนอกคอก

515
01:05:01,666 --> 01:05:04,875
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล