(พื้นที่ส่วนบุคคล)
(เขตหวงห้าม ห้ามเข้า)
รายงานทางการ
ที่ถ่ายทอดทั่วทั้งประเทศซ้ำๆ นับพันครั้ง
ผ่านช่องทางการสื่อสารที่อยู่ในกำมือของรัฐบาล
สุดท้ายก็กลบความจริงจนมิด
ไม่มีผู้เสียชีวิต
ต่อมานักประวัติศาสตร์ก็จะจารึก คำลวงนี้ลงในตำราเรียนทุกเล่ม
(มาก็อนโด)
โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโดไม่รู้ว่า เขากระโจนออกมาที่ไหน
แต่เขารู้ว่าถ้าเดินไป ในทิศทางตรงกันข้ามกับรถไฟ
เขาจะไปถึงมาก็อนโด
ปล่อยผม ผมไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น ปล่อย!
ปล่อยผมเถอะ ครอบครัวผมไม่เกี่ยว
ดังๆ!
ผมไม่รู้อะไร ปล่อยผม!
แฉชื่อมา!
เรารู้ว่ายังมีคนอื่นอีก
ใครอีกที่รวมหัวกันประท้วง บอกมา! ไม่งั้นมันจะปากสว่าง
บอกมา!
พูดสิวะ ไอ้ชาติหมา!
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!
มีคนรอดชีวิต
ผู้การครับ!
อย่าให้มันหนีไปได้ ยิงมัน!
ช่วยด้วย! มันจะฆ่าผม ช่วยผมด้วย!
เร็วเข้า
- เปิดประตู! - ไปเร็ว
เปิดประตูสิวะ!
เปิดประตูเดี๋ยวนี้ เวรเอ๊ย!
ผมชื่อโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด บวนเดีย
ผมชื่อโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด
เพื่อโน้มน้าวตัวเองว่ายังมีชีวิตอยู่ เขาบอกชื่อตัวเองเต็มยศ
สะกดทีละตัวอักษร
ไปโดนอะไรมา
พวกเรามีกัน 3,000 คน
เราไปที่สถานีรถไฟ
มันยิงพวกเรา แล้วมันกำลังเอาศพไปโยนทิ้งทะเล
ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก ตั้ง 3,000 คน
ไม่มีใครตายเสียหน่อย โฆเซ อาร์กาดิโอ
ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในมาก็อนโด ตั้งแต่สมัยลุงผู้พันของเธอแล้ว
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)
นี่ จะไปไหนครับ
จะไปที่ยูไนเต็ด ไปหาพี่ชาย
บริษัทกล้วยเขาปิดแล้วครับ
รู้แล้ว แต่พอดีมีเรื่องในครอบครัวกับเขาน่ะ
ไม่ได้ยินเหรอ
ที่บริษัทไม่มีใครจนกว่าฝนจะหยุดตกโน่น
กลับบ้านไปเถอะครับ
มีใครเห็นลูกสาวฉันบ้างไหมคะ
- สวัสดีครับผู้กอง - สวัสดีครับผู้กอง
- เงียบด้วย อยู่ในความสงบ - ผมบอกความจริงไปแล้ว
- ใจเย็นๆ - สวัสดีครับผู้กอง
ทีละคนครับ
พวกเขามาถามหาคนในครอบครัว ที่เมื่อคืนไม่ได้กลับบ้าน
- ไม่มีใครบอกอะไรเราเลย - นี่ก็ห้าวันแล้ว
- ชื่อของฉัน - มีเรื่องอะไรกัน
- พี่ผมก็ทำงานในบริษัท - ทีละคน!
- คุณผู้กองคะ - มีอะไรครับ
สามีฉันไม่เคยหายไปนานขนาดนี้นะคะ
จะให้ผมพูดยังไงล่ะครับ
นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกหรือครั้งสุดท้าย
ที่ผู้ชายหนีไปเสพสุขกับเมียน้อยทั้งสุดสัปดาห์
- ให้เกียรติคุณเขาบ้างสิ! - อย่าพูดทำร้ายจิตใจกันแบบนั้นนะ
ทำไมไม่ยอมบอกเราเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อวานมันมียิงกัน
แล้วตั้งแต่นั้นก็ไม่เจอลูกชายอีกเลย
ยิงกันเหรอ
ใช่ มียิงกันตอนบ่าย
- ใช่ ที่สถานี - คงฝันไปแล้วละครับ
ในมาก็อนโดไม่เคยมีสถานการณ์
ตอนนี้ก็ไม่มี และก็จะไม่มีวันมี
ที่นี่เป็นหมู่บ้านแสนสุข
ซินญอร์ ต้องการอะไรรึเปล่า
นี่ ตรงนี้ไม่มีอะไร กลับบ้านไปซะ
กลับบ้านเหรอ ทำไมไม่ยอมบอกความจริง
ไปซะ
ลูกแม่
พี่อยู่บ้านไหม
ตั้งแต่เขาออกจากบ้านไปแม่ก็ไม่เจออีกเลย
ตอนนี้เรื่องบริษัทกล้วยก็คลี่คลายแล้ว
เขาอาจกลับมาก็ได้
เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
เปล่านี่
ผมแวะมานี่เพราะนึกว่าพี่จะอยู่บ้าน
ผมก็ได้ข่าวจากวิทยุเหมือนกัน ว่าสถานการณ์คลี่คลายลงแล้ว
ได้ข่าวอะไรกันก็บอกผมด้วยนะ
อมารันตา อูร์ซูลาร้องเหรอ
เฟร์นันดาไม่รับรู้ถึงความวุ่นวายในเมือง
จึงเดินหน้าขั้นตอนสุดท้ายของแผนการ
ลบร่องรอยความทรงจำทั้งหมดของเมเมทิ้งไป
ลูกแม่
แม่ภูมิใจยิ่งนัก ที่ลูกจะได้รับแต่งตั้งเป็นนักบวชขั้นต้น
เรนาตา พี่สาวของลูก ผู้ผุดผ่อง มีคุณธรรม และเปี่ยมรัก
ได้จากไปอย่างสงบในพระหัตถ์ของพระเจ้า ด้วยโรคอาเจียนสีดำ
พี่จากโลกนี้ไปในอ้อมอกแม่
และวิญญาณที่งดงามของพี่ ล่องลอยสู่พระสิริของพระเจ้า
เราโศกเศร้าทั้งวันทั้งคืนที่สูญเสียเธอไป
พี่สาวของลูกเป็นนักบุญ
สวดมนต์ให้วิญญาณพี่ด้วย
อมารันตา อูร์ซูลากินแล้ว
รู้ได้ไง เฟร์นันดา
เช้านี้เธอเพิ่งจะออกมาเองนะ
ถ้ากินก็กินตอนที่ฉันป้อน
ป้อนข้าวลูกเป็นด้วยเหรอเอาเรเลียโน
เฟร์นันดา พอแล้ว
ไหนๆ เอาเรเลียโนก็มาที่บ้านแล้ว ให้เขาดูแลลูกเถอะน่า
ฝากให้บุรุษไปรษณีย์
บอกเหลนด้วยว่าอย่าลืมว่าเขามีลูกอยู่โรม
แล้วลูกคนนั้นต้องการเงิน
จริงๆ แล้วเธอก็ควรใช้เวลา อยู่กับเด็กน้อยนี่ให้มากขึ้นนะ
มานี่สิลูก
อมารันตา อูร์ซูลาไม่ใช่คนเดียว ที่ต้องการให้เธออยู่ใกล้
หลังเคอร์ฟิว
ทหารจะใช้พานท้ายปืนพังประตูบ้านเรือน…
เร็ว ไอ้สวะสหภาพ!
- ไม่! - ผมไม่ได้เกี่ยวข้องนะ
ลากผู้ต้องสงสัยจากเตียงนอน
แล้วพาไปเที่ยวแบบที่ไม่มีวันได้กลับมา
หยุด ไอ้ห่า หยุด!
หุบปาก เงียบสิวะ!
คุณพระคุณเจ้า ไปโดนมาอะไรมาลูก
ห้ามเปิดประตู มันมาตามหาผมแล้วมันฆ่าผมแน่
- มันฆ่าผมแน่ - อะไรนะ
โฆเซ อาร์กาดิโอ!
เกิดอะไรขึ้น
มันทิ้งทุกคนลงทะเล
ตู้รถไฟกว่า 200 คัน
ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก
โดนฆ่าทิ้งหมด
มันจะมาฆ่าฉัน
อย่าให้มันเข้ามานะ มันจะฆ่าฉัน
- มันจะมาฆ่าฉัน! - เกิดอะไรขึ้น
เข้าไปหลบในห้องแล้วลงกลอนให้ดี
เปิดเดี๋ยวนี้ นี่ทหาร
เปิด!
สวัสดีครับ มีอะไรให้ช่วย
เข้าไป
ค้นให้ทั่วทั้งบ้าน ค้นทุกห้อง
ทางนี้
- อีกคนไปทางนี้ เร็ว - ซินญอร์
ค้นให้หมดทุกซอกทุกมุม ให้ไว!
ต้องการอะไรเหรอครับ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
แม่อูร์ซูลา ไม่ต้องออกมาจากห้องครับ
- ขึ้นบันไดไปดูข้างบน เร็ว - ค้นชั้นสอง
ถ้าบอกผมว่าหาอะไรอยู่ ผมช่วยได้นะครับ
รู้รึเปล่าว่าเราหาอะไรอยู่
ไม่รู้ครับ
พี่ชายคุณ
เขาไม่ติดต่อเรามาสามอาทิตย์กว่าแล้ว
เขาไม่ได้มาที่บ้าน
แต่เชิญค้นตามสบายเลย
ตรงนั้นเป็นห้องเก็บของกับโรงนา
เข้าไปดูในนั้นด้วยก็ได้
ในนี้มีอะไร
ไม่มีใครเข้าไปในนั้นเป็นร้อยปีแล้ว
เปิดสิ
- ฉันต้องไปหากุญแจมาก่อน - แล้วมัวรออะไรล่ะ
สายตาของทหารจับจ้องไปยังจุด
ที่เอาเรเลียโน เซกุนโด และซานตา โซเฟีย เด ลา เปียดาด
มองเห็นโฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโด
แล้วเขาก็ตระหนักว่า
ทหารนายนั้นมองมาแต่ไม่เห็นเขา
จริงด้วย ไม่มีใครเข้ามาในนี้หลายร้อยปีแล้ว
น่าจะมีงูแน่ๆ
ในนี้มีอะไร
เป็นห้องทำงานครับ
เปิดสิ
ขอได้ไหม
พันเอกเอาเรเลียโน บวนเดีย เป็นทหารที่เก่งกล้าที่สุดของเรา
เอาไปเลย
ไปกันเถอะ!
- มันไม่อยู่ในนี้ ไป! - ครับผู้กอง!
- ไปกันเถอะ - ครับ
- ไปเร็ว! - ไปเร็วทุกคน ไป!
ไป!
เร็ว ไปเร็ว!
หลายเดือนต่อมาฝนก็ยังตกไม่หยุด
กองทัพได้ออกจากเมืองไปแล้ว
และเหตุการณ์ทั้งหลายแหล่ ที่จะทำให้มาก็อนโดล่มสลาย
ก็เริ่มส่อเค้าให้เห็น
ไปเร็ว เขาบอกว่ามีรถไฟที่จะเข้ามารับคน
มีอะไรเหรอ
ไปไหนไม่รู้ แต่ยังไงเราก็ต้องออกจากที่นี่
เชิญค่ะ
ทำไมถึงไม่เคยตอบจดหมายเราเลย
จดหมายอะไร
บุรุษไปรษณีย์ไม่มาที่นี่หลายเดือนแล้ว
สำนักชีไม่ใช่ที่ของเด็กผู้ชาย
เรนาตาให้นมลูกสักครั้งยังไม่ได้
เรนาตาไม่มีลูก
เด็กคนนั้นไปเจออะไรมา เฟร์นันดา
สมัยเรียนกับเราแกยังร่าเริงอยู่แท้ๆ
จะเอาอะไร มาขอเงินเหรอ
ฉันไม่มีเวลาจะเล่นด้วย
แค่นึกว่าจะรับเด็กคนนี้ไว้
แต่ฉันไปอธิบายเรื่องนี้ให้สามีคุณฟังแทนก็ได้
วางไว้
ฉันจะบอกเขาว่าไปเจอตะกร้าลอยมากับแม่น้ำ
ถ้าเหตุการณ์ในพระคัมภีร์ยังเชื่อกันได้ แล้วทำไมจะเชื่อฉันไม่ได้
ในห้องของเม็ลกีอาเดส
ซึ่งได้รับการปกป้องด้วยแสงสว่างเหนือธรรมชาติ
ด้วยเสียงของสายฝน
ด้วยความรู้สึกไร้ตัวตน
โฆเซ อาร์กาดิโอ เซกุนโดพบกับความสงบ
ที่ไม่เคยประสบมาก่อนในชีวิต แม้เพียงชั่วขณะเดียว
พี่ชาย
มีกัน 3,000 คน เอาเรเลียโน
ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้วว่า ที่สถานีรถไฟมีคนมากกว่า 3,000 คน
เบร์นาดิโนก็อยู่ ฉันอยู่กับเบร์นาดิโน
ฉันอยู่กับเบร์นาดิโน
ความกลัวเดียวที่ไม่เคยหายไปไหน
ตั้งแต่เช้าวันที่เขาเห็นมงกาดาถูกประหารชีวิต
คือกลัวถูกฝังทั้งเป็น
ยืนยันอีกที
สาบานนะว่าจะไม่ฝังผมทั้งเป็น
ขอบคุณนะครับแม่
กาบิลันก็อยู่กับเบร์นาดิโตด้วย
เราอยู่กันหมด
ผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กๆ
มันยิงพวกเรา
มันยิงเราจากด้านบน
มีคนล้มทับฉันเต็มไปหมดเลย
ฉันไม่ได้กุเรื่อง
ฉันอยู่ในเหตุการณ์
เบร์นาดิโนก็อยู่ในเหตุการณ์
พวกมันเอาเราไปโยนทิ้งทะเล
เอาเรเลียโน
พี่ชายของเธอไม่ใช่คนแรกที่เสียสติ
มันเป็นชะตากรรมของคนตระกูลบวนเดีย
แล้วทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
กับปู่ทวดของเธอเอง
ฝากเอาให้บุรุษไปรษณีย์ด้วย
โฆเซ อาร์กาดิโอต้องใช้เงิน
บุรุษไปรษณีย์ไม่มาที่นี่เป็นปีแล้ว เฟร์นันดา
พวกเขาบอกว่ารถไฟตกรางเพราะฝนตกหนัก
ลืมไปแล้วงั้นเหรอ
ใช่สิ จริงด้วย
ไปคุยกับเมียสิลูก
ถึงเวลาต้องสะสางเรื่องค้างคาใจ
เป็นอะไรรึเปล่า
ต้องมาใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ จะไม่ให้เป็นอะไรได้ยังไง
แม่เลี้ยงฉันเพื่อจะให้เป็นราชินี
ราชินีอะไร
เธอไม่ใช่ราชินี แล้วก็ไม่มีวันเป็นราชินี
ทำไมถึงเขียนจดหมายอยู่นั่นแหละ
รู้ทั้งรู้ว่าไปรษณีย์เขาหยุดทำการมาปีกว่าแล้ว
จำตอนที่ฉันไปบ้านเธอได้ไหม
ทั้งบ้านเธอกินแต่ขี้!
ไอ้พ่อสารเลวของเธอน่ะ!
พ่อฉันเป็นพ่อพระ!
ไม่เหมือนเธอ
ไอ้คนเกียจคร้าน งมงาย เสเพล
ฉันน่ะทำงานหลังขดหลังแข็ง เพื่อกอบกู้บ้านหลังนี้
มีงานให้ทำไม่หยุดไม่หย่อนตั้งแต่ไก่โห่ยันค่ำ
ล้มตัวลงนอนแต่ละคืนทั้งน้ำตาคลอเบ้า
แต่ก็ไม่เคยมีใครทักทาย "อรุณสวัสดิ์เฟร์นันดา"
"เมื่อคืนหลับสบายไหมเฟร์นันดา!"
แต่แหงสิ
ฉันจะไปหวังอะไรได้ จากครอบครัวที่มองฉันเป็นตัวน่ารำคาญ
เหมือนผ้าขี้ริ้วที่เอาไว้จับหม้อร้อนๆ เหมือนรูปวาดขีดเขียนบนกำแพง
แล้วยังจะมีหน้ามาว่าฉันมือถือสากปากถือศีล หาว่าฉันหน้าซื่อใจคด
แม้แต่อมารันตา ขอให้ไปสู่สุคติ ก็ยังเคยพูดออกมาว่า
ฉันน่ะเป็นพวกที่ยังสับสน ระหว่างคำว่าระดูกับรูก้น!
อยากจะบ้า!
แต่ฉันก็ยอมกล้ำกลืนฝืนทน
เพราะเห็นแก่เจตนารมณ์ของพระผู้เป็นเจ้า
แม้แต่ตอนที่พวกนั้นบอกว่าครอบครัวนี้จะพินาศ
เพราะเปิดประตู รับหญิงเจ้าสำรวยอกตัญญูเข้าบ้าน
ซึ่งพวกนั้นก็พูดถึงฉันนี่แหละ
ฉัน!
ลูกอุปถัมภ์ของท่านดยุกแห่งอัลบา
มนุษย์คนเดียวในเมืองลูกนอกคอก
คนที่ไม่ตื่นตระหนกเมื่อเห็น ชุดเครื่องใช้บนโต๊ะ 16 ชิ้น
สตรีสูงศักดิ์ที่มีสิทธิชอบธรรมในการลงนาม จากแผ่นดินใหญ่สเปนถึง 11 นามสกุล
สิบเอ็ด!
และเป็นคนเดียวทางชายฝั่งนี้ ที่พูดได้เต็มปากว่าเคยถ่ายในกระโถนทองคำ
แต่ผู้พันเอาเรเลียโน บวนเดียยังจะมีหน้าถามฉัน
อย่างอาฆาตพยาบาท
ว่าฉันไม่ได้ถ่ายออกมาเป็นอุจจาระ แต่เป็นดอกอัลสโตรเมเรียรึไง
จะไม่ตอบโต้สักคำเลยรึไง
ไอ้ขี้ขลาด
ความผิดพลาดครั้งเดียวในชีวิตฉัน
ก็คือตอนที่พาเธอเข้าบ้านนี้นั่นละ
ไปหาเมียน้อยเลยไป
ไปซะ!
เป็นเวลานานกว่าห้าปี
ที่ฝนตกฟ้ารั่วเสมือนจะถล่มลงมา
อากาศชื้นเสียราวกับว่า ปลาจะแหวกว่ายเข้าทางประตู
และออกทางหน้าต่าง หายใจเอาอากาศในห้องนอนได้
ไหนดูซิ
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังเราคงโดนสัตว์กินกันหมด
แต่เดี๋ยวเธอก็เห็น
วันที่ฝนหยุดตก
ฉันจะตื่นขึ้นมาเป็นศพ
ไปซ่อนเร็ว
ทำไมประตูถึงเปิดแบบนี้ ไอ้เด็กนอกคอก
แกเล่นอะไร
ก่อนจะเข้านอน อยากให้พ่อเล่านิทานให้ฟังไหมเอ่ย
วันนี้พ่อเล่านิทานสนุกมากนะ
แน่ใจแล้วเหรอ
ตามใจละกัน
วันนี้ไม่ฟังนิทาน
นอนกันดีกว่า
เอาละ เจอกันตอนเช้านะ
พ่อรักลูกนะ
พ่อจ๋า
เด็กนอกคอกคืออะไรคะ
นอกคอกเหรอ
หวัดดี
ชื่ออะไรเหรอ
เข้ามาในนี้ได้ยังไง
ไม่ต้องกลัว ไม่มีใครทำอะไรเธอหรอก
ฉันแค่ดูแลแก
เรนาตาฝากแม่ชีมาส่งเมื่อไม่นานมานี้
แกเป็นหลานเธอ เอาเรเลียโน
ฉันไม่ได้บอกเพราะไม่อยากรบกวนเธอ
ไม่ต้องมีใครรู้ก็ได้ว่าไอ้ยาจกมันย่ำยีลูกเรา
ถ้าเธอยอมให้แกใช้นามสกุล ก็จะไม่มีใครมาตั้งคำถาม
อีบ้าสันดานเหี้ย
ห้ามมึงเข้าไปใกล้เด็กๆ อีก
เข้าใจไหม
สำหรับเฟร์นันดา นั่นคือการปลดเปลื้อง
เธอได้ประเมินมานานแล้วว่า ตัวเองทะนงตนมากแค่ไหน
แต่แก้อย่างไรก็แก้ไม่หาย
เพราะยิ่งคิดหาทางแก้
มันก็ยิ่งดูไร้เหตุผล
อูร์ซูลาจำโหนกแก้มสูง
แววตาพิศวง และท่าทางโดดเดี่ยว ของเอาเรเลียโนทั้งหลายได้โดยสัญชาตญาณ
เอาเรเลียโน
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
เธอก็เป็นเอาเรเลียโนเหมือนกัน
หลายปีผ่านไป ฝนก็ยังตกไม่หยุด
มาเร็วสิ!
เอามานี่นะ!
- เอามานี่เลย! - ตามมาสิ!
เป็นเวลานานหลายปี
ที่โจรสลัดฟรานซิส เดรคออกเรือล่องทะเล
และเมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า…
ผู้คนก็บอกว่ามีคนไปเจอเรือรบโจรสลัด
เกยตื้นอยู่ในหนองน้ำที่อีกฟากนึงของโลก
ในเรือรบลำนั้น
มีสมบัติซ่อนอยู่ในบ้านหลังนี้
แล้วจนถึงทุกวันนี้ แม่อูร์ซูลาก็ยังไม่ยอมบอกว่าเก็บไว้ที่ไหน
รู้รึเปล่าว่าใครเป็นคนไปเจอ
ปู่เทียดของพวกเธอ โฆเซ อาร์กาดิโอ บวนเดีย
ไปพบในการสำรวจครั้งแรกๆ หลังก่อตั้งเมืองมาก็อนโด
- แล้วรู้ไหมว่าเขาไปเจออะไรอีก - อะไรคะ
ชุดเกราะเต็มตัวของเซอร์ฟรานซิส เดรค
เพราะเขามีแม่เหล็กยักษ์ ที่เม็ลกีอาเดสผู้เป็นสหายรักขายให้กับเขา
จะพาเราไปดูสักวันไหมฮะ
ก็ต้องไปอยู่แล้ว ทันทีที่ฝนซาเราจะไปกันเลย
แล้วมาก็อนโดเหมือนบรัสเซลส์ไหมคะคุณพ่อ
สวยกว่าเยอะ
ในจัตุรัสใหญ่ของเมือง
มีต้นไม้ยักษ์ที่ใหญ่กว่าอาคารไหนซะอีก
อาคารเหรอ
คนจัดงานเลี้ยงสังสรรค์กันยันสว่าง แล้วก็ลากยาวทีละหลายๆ วัน
เดี๋ยวก็ได้เห็นเอง
เราจะจับมันให้ได้ มนุษย์กินคน!
มนุษย์กินคน เราจะไปจับมนุษย์กินคน!
มนุษย์กินคน
มีกัน 3,000 คน
มีทั้งชาย หญิง และเด็ก
- มีเด็กด้วย - ไม่กลัวหรอก
ถ้ามองหน้าตัวเองได้นะ แม่อูร์ซูลา จะเห็นว่าสวยพริ้งเลยค่ะ
ใช่ไหมเอาเรเลียโน
ใช่ สวยมากๆ
เด็กๆ
ฉันมีอะไรจะบอก
คนตระกูลบวนเดียจะแต่งงานกันเองไม่ได้
ฉันเฝ้าดูพวกเธอมานาน
ฉันพูดจริงนะ
อมารันตา
เอาเรเลียโน
ฟังฉันให้ดี
ห้ามเธอสองคนแต่งงานกันเองนะ
เพราะลูกๆ ของพวกเธอจะเกิดมา
มีหางเหมือนหมู
เล่นอะไรกัน
ไปทำแบบนั้นกับแม่อูร์ซูลาได้ยังไง
- ออกไปซะ - เผ่นเร็ว
ออกไป ไป๊
มนุษย์กินคนจะมากินนะ
อมารันตา อูร์ซูลา เอาเรเลียโน มากินข้าว!
เด็กๆ ละเลงหน้าซะเละเลย แม่อูร์ซูลา
ฉันสวยไหม
สวยเสมอ
สวยมาโดยตลอดเลย
ตลอด
และแล้ว
เวลาบ่ายสอง โลกก็สว่างไสว ไปด้วยแสงแดดอ่อนๆ
ที่มีสีแดงและหยาบเหมือนผงจากอิฐ
และแทบเย็นฉ่ำเหมือนสายน้ำ
แล้วฝนก็ไม่ตกอีกเลยเป็นเวลาสิบปี
เกือบไม่ได้ลุกแล้วนะแม่คุณ
ฉันฝันประหลาดเหลือเกิน
ฝันว่าฝนตกไม่หยุด
แม่อูร์ซูลา
เอาเรเลียโน
วางไว้นั่นแหละ มาช่วยฉันลากเจ้าตัวนี้ออกไปที
ยกโทษให้ฉันนะ
เอาเรเลียโน เซกุนโดมองดูอย่างไร้อำนาจ
ขณะที่สายน้ำฝนพัดพา
สิ่งที่เคยถือว่าเป็นโชคลาภที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และมั่นคงที่สุดในมาก็อนโดออกไป
เหลือไว้เพียงแต่กลิ่นสาบ
หลับให้สบายนะ
มันไม่ใช่เวลาจะมาทำเรื่องแบบนี้กันแล้ว
พวกเติร์กจะยอมซื้อเท่าไร
ว่าไงนะ
ก็ไม่มีใครใช้แล้วนี่ จะเก็บไว้ทำไม
อีกอย่าง อมารันตา อูร์ซูลาต้องไปแล้ว และฉันก็ถังแตกเพราะฝนตก
แต่จะให้ลูกไปไหน เอาเรเลียโน
ฉันไปเจอโรงเรียนสตรีที่บรัสเซลส์
ลูกจะไปเมื่อไร
เมื่อฉันหาเงินมาได้
เอาเรเลียโนจะได้ไปด้วยไหมคะ
ไม่ไปจ้ะลูก
ที่นั่นเป็นโรงเรียนหญิงล้วน
แต่พ่อกับเอาเรเลียโนจะรอ อ่านจดหมายที่ลูกเขียนมาเล่า
เรื่องราวกิจกรรมน่ามหัศจรรย์ใจของลูกที่นั่นนะ
แล้วถ้าเป็นเด็กดี เราจะไปเยี่ยมช่วงวันหยุด
ไอ้หนู
มานี่
มา ฉันจะเอาอะไรให้ดู
อะไรเหรอ
ไม่รู้
ไม่มีใครรู้ว่านี่ภาษาอะไร
เธออาจจะถอดรหัสสำเร็จ
ระหว่างรอให้อมารันตา อูร์ซูลากลับมาก็ได้
จนถึงตอนนี้
ฉันรู้แค่ว่ามีตัวอักษร 30 ตัวที่เขียนซ้ำๆ
อักขระสิ มันคืออักขระ ไม่ใช่ตัวอักษร
มันคืออักขระ อักขระ
เพราะแบบนี้เหรอถึงได้ถูกขังไว้ในนี้
เพราะแบบนี้ละฉันถึงถูกขังในนี้
และเพราะฉันกำลังคิดถึงเรื่องที่ลืมไม่ได้
ลืมอะไรไม่ได้งั้นเหรอครับ
ว่ากองทัพบก
สังหารคนงาน 3,000 คน ที่ถูกต้อนจนมุมในสถานีรถไฟ
นี่ไม่ใช่เรื่องแต่ง แต่เป็นความจริง มันเกิดขึ้นจริงๆ
พวกเขาทำแบบนั้นทำไมเหรอ
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะเลย
เยอะมาก
เอาเรเลียโน เซกุนโดตื่นขึ้นมากลางดึก
เพราะรู้สึกเหมือนถูกก้ามปูบีบคอจากข้างใน
เป็นอะไรรึเปล่า
ผมจ่ายเงินไปเยอะเอาเรื่อง
แต่ถ้าพระเจ้าอยู่ข้างคุณ
คุณอาจได้ครอบครองคลาวิคอร์ดตัวงามๆ นำเข้าจากยุโรปได้ในราคาไม่กี่เปโซ
ด้วยความกลัวว่าจะตายโดยไม่ทันได้ส่ง อมารันตา อูร์ซูลาไปบรัสเซลส์
เอาเรเลียโน เซกุนโดจึงขยัน อย่างที่ไม่เคยขยันมาก่อนในชีวิต
อะไรเอ่ย อยู่ตรงหน้าเสมอแต่เราไม่เคยเห็น
อนาคตไงล่ะ
นี่ ซื้อเบอร์นี้กันสิ
นี่คือสลากพระญาณสอดส่อง ร้อยปีมีแค่หนเดียว
เอากี่ใบดี สองเหรอ
ดีมาก นายล่ะ สาม
และตอนเที่ยงคืน
เขาก็งัดคำเทศนานำโชคมาใช้โน้มน้าว
บรรดาผู้หญิงเปลี่ยวใจที่ร่ำไห้ข้างตู้เพลง
เธอดูเหมือนพวกชอบของหรูนะ
ยังโกรธฉันอยู่รึเปล่า
แล้วแบบนี้จะอยู่บ้านเดียวกันยังไงล่ะ
บอกแล้วไงว่าจะไม่ทิ้งเธอไว้
เปตรากำลังเอาเตียงเข้าไปในบ้านเรา
เราย้ายไปพรุ่งนี้เลยก็ยังได้
เอ้า พูดอะไรหน่อยสิไอ้หนู ไปไม่ไป
ไป
เหรอ
นี่อะไร
ไปเก็บของไป ไว้พรุ่งนี้มารับนะ
หนูจะคิดถึงคุณย่ามากเลยค่ะ
ขอบใจ
อมารันตา อูร์ซูลาและหนูน้อยเอาเรเลียโน
จะจดจำช่วงเวลาวัยเด็กของพวกเขา ว่าเป็นช่วงที่มีความสุข
เอ้า ไปกันได้แล้ว
เอาเรเลียโน ไป
เอาเรเลียโน
เอ้า ไปกันเถอะนะ
ไปกันเถอะ ไปนะ
เดี๋ยวพี่เขาก็กลับมา
เธอกำลังจะตาย
ฉันต้องไปทำตามคำสัญญา
ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลหลานชายเธอเอง
แต่เธอไม่ติดค้างอะไรฉันแล้วนะ
ไปสบายเถอะนะ เอาเรเลียโน
ได้ยินไหม
ไปสบายเถอะ
เข้ามาสิ
ไม่หลับไม่นอนเหรอครับ
มาบอกลาไอ้คนเพี้ยนประจำบ้านงั้นเรอะ
สัญญากับฉันนะว่าจะไม่ลืมที่ฉันบอกไว้
ช่วยด้วย!
ให้ตายเถอะ ช่วยด้วย!
ทำอะไรสักอย่างสิ
ทำอะไรสักอย่างสิ!
วันที่ 9 สิงหาคม ทั้งสองเสียชีวิตพร้อมกัน
เหมือนกันในความตาย
ดังที่เคยเหมือนกันในวัยเด็ก
เธอได้รักษาคำสัญญาที่ให้ไว้ ด้วยความระทมทุกข์
อย่ากลัวความตายไปเลย เอาเรเลียโน
คนเราทุกข์ก็แค่ตอนมีชีวิตเท่านั้นละ
ไม่มีใครได้ข่าวคราว จากซานตา โซเฟีย เด ลา เปียดาดอีกเลย
เธอได้หว่านเมล็ดพันธุ์ ของเทพธิดาเรเมดิโอสผู้เลอโฉมในครอบครัว
เธออุทิศชีวิตเลี้ยงดูเด็กๆ
ที่แทบจำไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นลูกหลานเธอ
เธอดูแลเอาเรเลียโน บาบิโลเนีย เหมือนลูกในไส้…
ขอโทษนะ
โดยไม่เคยรู้ว่าเธอคือยายทวดของเขา
เธอต้องอยู่เอาเองนะ
จะไม่มีใครรู้ว่าแกมีตัวตน
ไอ้เด็กนอกคอก
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล