PRIVÉTERREIN
VERBODEN TOEGANG NIET BETREDEN
De officiële versie…
…duizend keer herhaald door het land…
…via elk communicatiemiddel dat de regering tot haar beschikking had…
…overheerste uiteindelijk.
Er waren geen doden.
Later zouden historici deze leugens in alle schoolboeken vastleggen.
José Arcadio Segundo wist niet waar hij eruit was gesprongen…
…maar wel dat hij door terug te lopen langs het spoor Macondo zou bereiken.
Laat me los. Ik heb niks gezegd. Laat me los.
Mijn familie heeft er niks mee te maken. -Harder.
Niks. Laat me los.
Geef me namen. We weten dat er meer zijn.
Wie waren er nog meer bij de staking? En de vakbond? Vertel op.
Vertel op, klootzak.
Halt. Sta stil.
Eentje leeft nog.
Commandant.
Hij mag niet ontsnappen. Schiet hem dood.
Help. Ze gaan me vermoorden. Help.
Snel.
Doe open. -Kom op.
Doe open, godverdomme.
Doe nu open, godverdomme.
Ik ben José Arcadio Segundo Buendía.
José Arcadio Segundo.
Om zichzelf ervan te overtuigen dat ie nog leefde, herhaalde hij z'n naam.
Letter voor letter.
Wat is er met je gebeurd?
We waren met 3000 man.
We waren op het station.
Ze hebben ons neergeschoten. Ze dumpen de lichamen in de zee.
Mannen, vrouwen, kinderen. Er waren er 3000.
Er zijn geen doden gevallen, José Arcadio.
Sinds de tijd van je oom, de kolonel, is er niets gebeurd in Macondo.
HONDERD JAAR EENZAAMHEID
Hé. Waar gaat u heen?
Ik ga naar United om m'n broer te zien.
Het bananenbedrijf is gesloten.
Ik weet het. Het is een familiezaak. -Luistert u niet?
Tot de regen stopt, zal er niemand zijn.
Ga naar huis.
Heeft iemand mijn dochter gezien?
Hallo, kapitein.
Stilte, alsjeblieft. Eén tegelijk. -Ik heb de waarheid al verteld.
Rustig. -Kapitein.
Eén tegelijk.
Ze willen weten waar hun familieleden zijn.
Niemand zegt wat. -We wachten al dagen.
Zo heet m'n kind. -Wat gebeurt hier?
Mijn broer ook, in het bedrijf. -Eén tegelijk.
Kapitein. -Spreek, mevrouw.
Het is niet normaal dat mijn man zo lang weg is.
Wat kan ik zeggen, mevrouw?
Het zou niet voor het eerst zijn dat een man het bij een ander haalt.
Wees respectvol. -Praat niet zo tegen haar.
Zeg wat er aan de hand is. Er was een schietpartij.
Ik heb mijn zoon sindsdien niet gezien. -Een schietpartij?
Ja, er was een schietpartij.
Op het station. -Dat was vast een droom.
Er is niets gebeurd in Macondo. Er gebeurt niets en er zal niets gebeuren.
Dit is een gelukkige stad.
Meneer, heeft u iets nodig?
Er is hier niets gebeurd. Iedereen naar huis.
Waarom vertellen ze ons niet de waarheid? -Ga weg.
Zoon.
Is m'n broer hier?
Ik heb hem niet gezien sinds hij 't huis verliet.
Nu alles met de bananenfirma is opgelost, komt hij misschien terug.
Is er iets gebeurd?
Nee.
Ik dacht dat ik hem hier zou vinden.
Ik hoorde op de radio dat alles weer rustig is.
Laat het me weten als je iets hoort.
Is dat Amaranta Úrsula?
Onbewust van de onrust in het dorp…
…draaide Fernanda de laatste schroeven aan voor haar plan…
…om alle sporen van Meme uit het geheugen te wissen.
Lieve zoon…
…het vervult me met trots dat je binnenkort je wijding ontvangt.
Je kuise, deugdzame en liefdevolle zus Renata…
…is in de vrede van de Heer overleden aan het zwarte braaksel.
Ik hield haar in mijn armen.
Haar mooie ziel werd verheven tot de glorie van God.
We rouwen dag en nacht om haar verlies.
Je zus was een heilige.
Bid voor haar ziel.
Amaranta Úrsula heeft al gegeten.
Hoe weet je dat, Fernanda?
Je zat de hele ochtend daarbinnen.
Ze at toen ik haar voedde. -Dat zou voor het eerst zijn.
Fernanda, genoeg.
Maak gebruik van Aureliano en laat hem voor haar zorgen.
Geef dit aan de postbode.
Zeg je achterkleinzoon dat hij een zoon in Rome heeft. Hij heeft geld nodig.
Het is waar dat je meer tijd met het meisje zou kunnen doorbrengen.
Kom hier wonen, jongen.
Amaranta Úrsula is niet de enige die je nodig heeft.
Na de avondklok…
…braken de soldaten deuren open met hun geweerkolven.
Opzij, vakbondshond.
Ik heb er niets mee te maken.
Om verdachten uit hun bed te sleuren…
…en ze op een enkeltje mee te nemen.
Sta stil, hond. Sta stil.
Hou je mond. Stil.
Jongen, wat is er met je gebeurd?
Doe niet open. Ze zoeken me en zullen me vermoorden.
Ze vermoorden me. -Wat?
José Arcadio.
Wat is er gebeurd?
Ze gooiden ze in de zee.
Er waren meer dan 200 wagons.
Mannen, vrouwen en kinderen. Ze hebben ze vermoord.
Ze gaan me vermoorden.
Laat ze niet binnen. Ze gaan me vermoorden.
-Wat gebeurt er?
Sluit je op in een kamer.
Doe open. Dit is het nationale leger.
Doe open.
Goedenavond. Hoe kan ik helpen? -Kom mee.
Doorzoek het hele huis. Alles.
Deze kant op.
En hierheen. Kom op. -Meneer.
Controleer elke hoek. Vooruit.
Wat heeft u nodig?
Wat is er aan de hand?
Úrsula, blijf daar.
De trap naar boven. -Eerste verdieping.
Als u me vertelt wat u zoekt, kan ik u helpen.
Weet u wat we zoeken?
Nee, meneer.
Uw broer.
We hebben al drie weken niets van hem gehoord.
Hij is hier niet geweest.
Maar zoek gerust.
Dat is de opslagruimte en de schuur. Als u daar wilt kijken, ga uw gang.
Wat is daar?
Daar is al een eeuw niemand geweest.
Maak open.
Ik moet de sleutel zoeken. -Waar wacht u nog op?
De soldaat keek waar Aureliano Segundo en Santa Sofía de la Piedad…
…José Arcadio Segundo zagen.
En hij realiseerde zich ook dat hij naar hem keek zonder hem te zien.
Het is waar. Er is hier al eeuwen niemand geweest.
Er zijn vast slangen.
Wat is hier?
Een werkplaats.
Maak open.
Mag ik deze houden?
Kolonel Aureliano Buendía was een van onze beste mensen.
Het is van u.
Kom.
Hij is er niet. We gaan. -Ja, kapitein.
We gaan. -We gaan, mensen.
Vooruit. Kom op.
Maanden later regende het nog steeds.
Het leger was al vertrokken…
…en de gebeurtenissen die de doodsteek van Macondo zouden worden…
…kregen al vorm.
Snel. Er komt een trein aan. -Wat is er aan de hand?
We moeten hier weg.
Kom binnen.
Waarom heeft u onze brieven nooit beantwoord?
Welke brieven? De postbode is al maanden niet geweest.
Het klooster is geen goede plek voor hem.
Renata heeft hem niet eens kunnen voeden.
Renata heeft geen kinderen.
Wat is er met dat meisje gebeurd?
Ze was gelukkig toen ze bij ons studeerde.
Wat wilt u? Een aalmoes?
Ik heb hier geen tijd voor.
Ik dacht dat u hem in huis zou nemen.
Maar ik kan ook met uw man praten.
Laat maar.
Ik zeg dat ik de mand in een rivier vond drijven.
Als ze de Heilige Schrift geloven, waarom zouden ze mij dan niet geloven?
In Melquíades' kamer…
…beschermd door het bovennatuurlijke licht…
…door het geluid van de regen…
…door het gevoel onzichtbaar te zijn…
…vond José Arcadio Segundo een rust…
…die hij nog nooit in zijn leven had gehad.
Broer.
Er waren er 3000, Aureliano.
Ik weet zeker dat er meer dan 3000 op het station waren.
Bernardino was daar. Ik was bij Bernardino.
De enige angst die bleef…
…sinds die ochtend toen hij de executie van Moncada zag…
…was levend begraven worden. -Beloof het me nog eens.
Zweer dat je me niet levend begraaft.
Bedankt, mam.
Gavilán was er ook met Bernardino.
We waren er allemaal.
Mannen, vrouwen en kinderen.
Ze schoten ons allemaal neer.
Ze schoten op ons van bovenaf.
Veel mensen vielen ook boven op mij.
Ik verzin dit niet.
Ik was erbij.
Bernardino was erbij.
Ze gooiden ze allemaal in de zee.
Aureliano.
Je broer is niet de eerste die zijn verstand verliest.
Het is het lot van de Buendía's.
En dat is mijn schuld.
En die van je overgrootvader.
Geef dit aan de postbode.
José Arcadio heeft geld nodig.
De postbode is al een jaar niet geweest.
Ze zeiden dat de treinen ontspoorden door de regen.
Of ben je dat vergeten?
Ja, natuurlijk.
Ga met haar praten, jongen.
Breng je zaken op orde.
Gaat het goed?
Hoe kan dat als ik zo leef?
Ik ben opgevoed om koningin te worden. -Wat voor koningin?
Je bent geen koningin en je wordt er ook nooit een.
Waarom blijf je brieven schrijven als de post al een jaar niet komt?
Weet je nog dat ik bij jullie kwam? Jullie aten stront.
Door je nietsnut van een vader. -Mijn vader was een heilige.
In tegenstelling tot jou, luie, goddeloze libertijn.
Ik heb me kapotgewerkt om dit huis te redden.
Er is zoveel te doen van zonsopgang tot zonsondergang.
Ik ben doodop als ik ga slapen…
…en niemand zegt ooit: 'Goedemorgen. Hoe heb je geslapen, Fernanda?'
Maar hoe kon ik dat ooit verwachten van een familie die me als een last ziet.
Als een pannenlap, als een poppetje dat op de muur is getekend.
Ze noemden me een schijnheilige hypocriet, een slang.
Zelfs Amaranta, moge ze rusten in vrede, zei ooit hardop…
…dat ik zo dom was als het achtereind van een varken.
Lieve hemel.
Ik accepteerde alles met berusting voor de intenties van de Heilige Vader.
Zelfs toen het ongeluk van deze familie zou komen door het ondankbare kreng.
En ze bedoelden niemand anders dan mij.
Mij. Het petekind van de hertog van Alba.
De enige sterveling hier die kan omgaan met een 16-delig bestek.
Een dame van zo'n hoge afkomst dat ze met 11 achternamen mag tekenen.
Elf.
De enige aan de kust die kan opscheppen dat ze zich ontlastte in gouden po's.
Maar de kolonel had het lef me te vragen, met zijn vrijmetselaarsgal…
…of ik geen stront poepte, maar alstroemeria's.
Zeg je niets?
Lafaard.
De enige fout die ik in m'n leven heb gemaakt…
…was jou in mijn huis laten wonen.
Ga naar je minnares.
Wegwezen.
Meer dan vijf jaar lang…
…stortte de hemel neer.
De lucht was zo vochtig dat vissen door de deuren naar binnen zwommen…
…en door de ramen weer naar buiten, door de lucht van de slaapkamers.
Laat me eens kijken.
Als het zo doorgaat, worden we verslonden door de beesten.
Maar je zult zien.
De dag dat het stopt met regenen…
…word ik dood wakker.
Verstop je.
Waarom is de deur open, bastaard?
Wat was je aan het doen?
Wil je dat ik een verhaaltje vertel voor je gaat slapen?
Ik heb goede verhaaltjes vandaag.
Weet je het zeker?
Oké, prima.
Geen verhalen vandaag.
Laten we gaan slapen.
Oké. Tot morgen.
Ik hou van je.
Papa.
Wat is een bastaard?
Een bastaard?
Hallo.
Hoe heet je?
Hoe kom je hier terecht?
Rustig maar, er gebeurt je niks.
Ik zorgde alleen voor hem.
Renata stuurde hem met een non mee.
Hij is je kleinzoon.
Ik zei niets om je niet te storen.
Niemand hoeft te weten dat die ellendeling onze dochter misbruikte.
Als je hem je achternaam geeft, zal niemand vragen stellen.
Gestoorde gek.
Je mag nooit meer in de buurt van de kinderen komen.
Is dat duidelijk?
Voor Fernanda was het een opluchting.
Het was lang geleden dat ze de omvang van haar trots had gemeten…
…maar ze kon dit niet oplossen.
Want hoe meer ze aan oplossingen dacht, hoe minder logisch ze leken.
Úrsula herkende instinctief de hoge jukbeenderen…
…de blik van verwondering en de eenzaamheid van de Aureliano's.
Aureliano.
In voor- en tegenspoed…
…ben jij ook een Aureliano.
Jaren gingen voorbij en het regende nog steeds.
Kom op.
Geef ze aan mij.
-Kom op.
Jarenlang voer de piraat Francis Drake over de zeeën.
En na lange tijd…
…zou iemand het galjoen van de piraten hebben gevonden…
…gestrand in een moeras aan de andere kant van de wereld.
In het galjoen…
…lag een schat, nu verborgen in dit huis…
…en tot op de dag van vandaag wil Úrsula niet zeggen waar.
Weet je wie de ontdekking deed?
Jullie betovergrootvader José Arcadio Buendía…
…op een van zijn eerste expedities na de stichting van Macondo.
Weet je wat hij nog meer ontdekte? -Wat?
De volledige wapenrusting van Sir Francis Drake…
…dankzij een grote magneet die z'n vriend Melquíades hem verkocht.
Neem je ons daar ooit mee naartoe?
Natuurlijk. Zodra het stopt met regenen.
Is Macondo net als Brussel, papa?
Het is mooier.
Op het grote plein…
…staat een reusachtige boom, groter dan elk gebouw.
Gebouw?
De feesten gaan door tot zonsopgang en duren meerdere dagen.
Jullie zullen het zien.
We gaan schorpioenen vangen, kannibaal.
Kannibaal. Kom, Aureliano.
Kannibaal.
Het waren er 3000.
Er waren mannen, vrouwen en kinderen.
Zelfs kinderen. -Ik ben niet bang.
Als je jezelf kon zien, Úrsula. Je ziet er prachtig uit.
Toch, Aureliano?
Ja, heel mooi.
Kinderen.
Ik moet jullie iets vertellen.
De Buendía's mogen niet met elkaar trouwen.
Ik zie jullie wel samen.
Ik meen het.
Amaranta…
…Aureliano…
…luister naar me.
Jullie kunnen niet met elkaar trouwen…
…want jullie zouden kinderen krijgen met een varkensstaart.
Wat doen jullie nou?
Kijk eens wat jullie doen. Wegwezen. -Kom.
Wegwezen.
Ik ga winnen, kannibaal.
Amaranta Úrsula, Aureliano, etenstijd.
Kijk nou wat ze je hebben aangedaan.
Ben ik mooi?
Altijd.
Je bent altijd mooi geweest.
Altijd.
Zo werd de wereld om twee uur 's middags verlicht door een dwaze zon…
…zo rood en ruw als baksteenpoeder…
…en bijna zo fris als water…
…en het regende tien jaar niet meer.
Je kwam bijna niet meer uit bed.
Ik had een heel vreemde droom.
Het bleef maar regenen.
Úrsula.
Aureliano.
Laat dat liggen. Help me om dit beest weg te halen.
Vergeef me.
Aureliano Segundo keek hulpeloos toe, toen de zondvloed genadeloos wegvaagde…
…wat ooit als het grootste fortuin in Macondo werd beschouwd…
…en niets dan een stank achterliet.
Slaap lekker.
Het is geen tijd meer voor zulke dingen.
Hoeveel geven de Turken ons hiervoor?
Pardon?
Niemand gebruikt dit ding. Waarom zouden we het houden?
Amaranta Úrsula moet weg en ik ben blut door de regen.
Maar waar moet ze heen?
Ik heb een meisjesschool in Brussel gevonden.
Wanneer vertrekt ze?
Als ik het geld heb.
En komt Aureliano met me mee?
Nee, lieverd.
Het is een meisjesschool.
Maar hij en ik wachten op je brieven…
…over al het geweldigs wat je daar gaat doen.
En als je lief bent, komen we op bezoek in de vakantie.
Jongen.
Kom hier.
Ik zal je iets laten zien.
Wat is dat?
Ik weet het niet.
Niemand weet in welke taal dit is.
Misschien kun je het ontcijferen, terwijl je hier wacht op Amaranta Úrsula.
Tot nu toe…
…herkende ik 30 terugkerende letters.
Tekens. Het zijn tekens, geen letters.
Het zijn tekens. Tekens.
Zit je daarom hier opgesloten?
Daarom zit ik hier opgesloten.
En omdat ik aan iets denk wat ik niet mag vergeten.
Wat mag je niet vergeten?
Dat het nationale leger…
…3000 arbeiders afslachtte die op het station in het nauw zaten.
Dat is niet verzonnen. Het is echt. Dit is gebeurd.
En waarom deden ze dat?
Ik heb je veel te vertellen.
Heel veel.
Het voelde alsof krabbenscharen Aureliano Segundo van binnenuit wurgden.
Gaat het?
Het heeft me wat gekost, maar als de Goddelijke Voorzienigheid met u is…
…kunt u een prachtig klavecimbel winnen dat uit Europa is gehaald.
Voor z'n dood moest Amaranta Úrsula naar Brussel zijn.
Aureliano Segundo werkte daarom harder dan ooit tevoren.
Wat is altijd voor je, maar kun je nooit zien?
De toekomst.
Deze zijn van de Goddelijke Voorzienigheid en komen maar eens in de 100 jaar uit.
Hoeveel wil je er? Twee?
Goed. En jij? Drie.
Om middernacht probeerde hij met preken over geluk…
…de eenzame vrouwen bij de jukeboxen te troosten.
Jij houdt wel van het goede leven, hè?
Ben je nog steeds boos op me?
Hoe gaan we dan samenleven?
Ik laat je niet in de steek.
Petra regelt een bed om in ons huis te zetten.
Als je wilt, kunnen we daar morgen heen.
Kom op, jongen. Zeg iets. Ja of nee?
Ja.
Ja?
Wat heb je hier nou zitten?
Pak je spullen. Ik kom je morgen halen.
Ik ga je heel erg missen, oma.
Bedankt.
Amaranta Úrsula en kleine Aureliano…
…zouden zich hun jeugd als een gelukkige tijd herinneren.
Oké, laten we gaan.
Aureliano. Kom op.
Aureliano.
Oké, we gaan.
Kom op. Oké.
Ze komt wel terug.
Je bent stervende.
Ik moet mijn belofte nakomen.
Maak je geen zorgen. Ik zorg voor je kleinzoon.
Maar je bent mij niets verschuldigd.
Ga in vrede, Aureliano.
Heb je me gehoord?
Ga in vrede.
Kom binnen.
Slaap je nooit?
Kom je afscheid nemen van de gek in huis?
Beloof me dat je niet vergeet wat ik je heb verteld.
Help.
In godsnaam, help.
Doe iets.
Op 9 augustus stierven ze tegelijk…
…en werden ze weer identiek in de dood…
…net zoals ze dat waren in hun jeugd.
Met veel verdriet hield ze haar belofte.
Wees niet bang voor de dood, Aureliano.
Lijden bestaat alleen in het leven.
Van Santa Sofía de la Piedad werd nooit meer iets vernomen.
De engelenzaadjes van Remedios de Schone had zij in de familie gezaaid.
Ze wijdde haar leven aan het opvoeden van kinderen…
…die zich nauwelijks herinnerden dat ze haar kinderen en kleinkinderen waren.
Ze zorgde voor Aureliano Babilonia alsof hij haar zoon was…
Vergeef me.
…zonder te weten dat ze zijn overgrootmoeder was.
Vind je eigen weg.
Niemand zal ooit weten van je bestaan.
Bastaard.
Vertaling: Wietske de Vries