ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Η επίσημη εκδοχή,
που ακούστηκε πάνω από χίλιες φορές στη χώρα
με κάθε μέσο επικοινωνίας που ήταν διαθέσιμο στην κυβέρνηση,
ήταν αυτή που επικράτησε.
Δεν υπήρξαν νεκροί.
ΜΑΚΟΝΤΟ
Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καθιέρωναν αυτά τα ψέματα
σε όλα τα σχολικά βιβλία.
Ο Χοσέ Αρκάδιο Σεγούντο δεν ήξερε πού είχε πηδήξει,
αλλά ήξερε ότι αν περπατούσε στην αντίθετη κατεύθυνση του τρένου,
θα έφτανε στο Μακόντο.
Αφήστε με. Δεν είπα τίποτα. Αφήστε με!
Η οικογένειά μου δεν είχε σχέση.
Πιο δυνατά!
Τίποτα! Αφήστε με!
Θέλω ονόματα!
Υπάρχουν κι άλλοι.
Ποιοι άλλοι συμμετείχαν στην απεργία; Μίλα! Θα μιλήσουν άλλοι! Μίλα!
Μίλα, ρε κάθαρμα!
Σταμάτα! Ακίνητος!
Ένας ζωντανός!
Κύριε διοικητή!
Δεν πρέπει να φύγει. Πυροβολήστε τον!
Βοήθεια! Θέλουν να με σκοτώσουν! Βοήθεια!
Γρήγορα!
-Ανοίξτε! -Πάμε.
Ανοίξτε, γαμώτο!
Ανοίξτε αμέσως, γαμώτο!
Είμαι ο Χοσέ Αρκάδιο Σεγούντο Μπουενδία.
Είμαι ο Χοσέ Αρκάδιο Σεγούντο.
Για να πειστεί ότι ήταν ζωντανός,
έλεγε ολόκληρο το όνομά του.
Γράμμα γράμμα.
Τι έπαθες;
Ήμασταν τρεις χιλιάδες.
Ήμασταν στον σταθμό.
Μας πυροβόλησαν. Πετάνε τα πτώματα στη θάλασσα.
Άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Ήταν τρεις χιλιάδες.
Δεν πέθανε κανείς, Χοσέ Αρκάδιο.
Απ' την εποχή του θείου σου, δεν έχει γίνει τίποτα στο Μακόντο.
ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ
Πού πάτε;
Πάω στη United να δω τον αδερφό μου.
Η εταιρεία μπανάνας είναι κλειστή.
Το ξέρω. Είναι οικογενειακή υπόθεση.
Δεν ακούσατε;
Δεν θα 'ναι κανείς εκεί όσο βρέχει.
Πηγαίνετε σπίτι σας.
Πείτε μου αν είδε κανείς την κόρη μου.
-Γεια σας, κε διοικητή. -Γεια σας.
-Σιωπή, παρακαλώ! Ησυχία! -Σας είπα την αλήθεια.
-Ηρεμία. -Γεια σας.
Ένας ένας, παρακαλώ!
Ρωτούν για συγγενείς που δεν γύρισαν σπίτι χθες βράδυ.
-Δεν μας λένε τίποτα. -Πάνε πέντε μέρες.
-Το όνομα του δικού μου! -Τι συμβαίνει;
-Ο αδερφός μου είναι στην εταιρεία! -Ένας ένας.
-Κύριε διοικητή. -Μιλήστε.
Δεν είναι φυσιολογικό να λείπει τόσο ο άντρας μου.
Τι να σας πω, κυρία μου;
Δεν θα 'ταν η πρώτη ή τελευταία φορά
που κάποιος εξαφανίζεται με άλλη.
-Να είστε ευγενικός. -Μην της μιλάτε έτσι.
Γιατί δεν μας λέτε τι συμβαίνει;
Έπεσαν πυροβολισμοί χθες.
Και δεν έχω νέα απ' τον γιο μου.
Πυροβολισμοί;
Ναι, το απόγευμα.
-Ναι, στον σταθμό. -Στον ύπνο σας θα το είδατε.
Δεν έγινε τίποτα στο Μακόντο.
Δεν γίνεται τίποτα. Ούτε θα γίνει.
Είναι ένα χαρούμενο χωριό.
Κύριε, χρειάζεστε κάτι;
Δεν έγινε τίποτα εδώ. Πηγαίνετε στα σπίτια σας.
Γιατί δεν μας λένε την αλήθεια;
Δρόμο!
Γιε μου.
Είναι εδώ ο αδερφός μου;
Έχω να τον δω απ' όταν έφυγε απ' το σπίτι.
Ίσως γυρίσει τώρα που λύθηκαν όλα με την εταιρεία μπανάνας.
Έγινε κάτι;
Όχι.
Νόμιζα ότι θα τον βρω εδώ.
Κι άκουσα στο ραδιόφωνο ότι ηρέμησαν όλα.
Πες μου αν μάθεις κάτι.
Η Αμαράντα Ούρσουλα είναι;
Αγνοώντας την ανησυχία που επικρατούσε,
η Φερνάντα έβαζε τις τελευταίες πινελιές στο σχέδιό της
για να σβήσει απ' τη μνήμη κάθε ίχνος της Μέμε.
Αγαπημένε μου γιε,
σφύζω από περηφάνια που θα μπεις στις κατώτερες τάξεις ιερέων.
Η αγνή, ενάρετη και στοργική αδερφή σου Ρενάτα
αποδήμησε εις Κύριον λόγω του μαύρου εμετού.
Την κρατούσα στα χέρια μου,
κι η όμορφη ψυχή της ανυψώθηκε στη δόξα του Κυρίου.
Θρηνούμε νύχτα μέρα την απώλειά της.
Η αδερφή σου ήταν μια αγία.
Προσευχήσου για την ψυχή της.
Η Αμαράντα Ούρσουλα έχει φάει.
Πού το ξέρεις, Φερνάντα;
Αφού δεν βγήκες όλο το πρωί.
Αν έφαγε, εγώ την τάισα.
Θα ήταν η πρώτη φορά.
Φερνάντα, φτάνει.
Εκμεταλλεύσου την παρουσία του Αουρελιάνο κι άσ' τον να τη φροντίσει.
Δώσ' το στον ταχυδρόμο.
Πες στον δισέγγονό σου ότι έχει έναν γιο στη Ρώμη.
Χρειάζεται λεφτά.
Θα μπορούσες όντως να περνάς πιο πολύ χρόνο με τη μικρή.
Έλα εδώ, γιε μου.
Δεν σε χρειάζεται κοντά της μόνο η Αμαράντα Ούρσουλα.
Μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας,
οι στρατιώτες έσπαγαν πόρτες με τα όπλα τους…
Κουνήσου, σκουπίδι συνδικαλιστή!
-Όχι! -Δεν έχω καμία σχέση!
…έπαιρναν υπόπτους απ' τα κρεβάτια τους…
και τους έστελναν σε ταξίδι χωρίς επιστροφή.
Ακίνητος, βρομόσκυλο!
Σκάσε! Σιωπή!
-Θεέ μου. Τι έπαθες, γιε μου; -Μην ανοίξεις την πόρτα.
-Με ψάχνουν και θα με σκοτώσουν. -Τι;
Χοσέ Αρκάδιο!
Τι έγινε;
Τους πέταξαν στη θάλασσα.
Είναι πάνω από 200 βαγόνια.
Άντρες, γυναίκες, παιδιά.
Τους σκότωσαν!
Θα με σκοτώσουν.
Μην τους αφήσεις να μπουν. Θα με σκοτώσουν!
-Θα με σκοτώσουν! -Τι συμβαίνει;
Κλειδώσου σε δωμάτιο με λουκέτο.
Ανοίξτε! Εθνικός Στρατός!
Ανοίξτε!
Καλησπέρα. Τι θα θέλατε;
Πάμε.
Ψάξτε όλο το σπίτι.
-Όλο. Από εδώ. -Μάλιστα.
-Άλλος από εκεί. Πάμε. -Κύριε.
Ψάξτε κάθε γωνία! Πάμε!
Τι θέλετε;
Τι συμβαίνει;
Μαμά Ούρσουλα, μη βγεις.
-Ψάξτε πάνω. Πάμε! -Πηγαίνετε στον δεύτερο.
Αν μου πείτε τι ψάχνετε, θα σας βοηθήσω.
Ξέρετε τι ψάχνουμε;
Όχι, κύριε.
Τον αδερφό σας.
Έχουμε τρεις βδομάδες να μάθουμε νέα του.
Δεν έχει έρθει εδώ.
Αλλά ψάξτε όπου θέλετε.
Η αποθήκη κι ο στάβλος.
Αν θέλετε, πηγαίνετε να δείτε.
Τι έχει εκεί;
Έναν αιώνα έχει να μπει κάποιος.
Ανοίξτε.
-Πρέπει να βρω το κλειδί. -Τι περιμένετε;
Το βλέμμα του στρατιώτη
ήταν εκεί που ο Αουρελιάνο κι η Σάντα Σοφία
κοιτούσαν τον Χοσέ Αρκάδιο Σεγούντο.
Κι εκείνος συνειδητοποίησε…
ότι τον κοιτούσε χωρίς να τον βλέπει.
Όντως. Αιώνες έχει να μπει κάποιος.
Θα έχει φίδια.
Τι έχει εδώ;
Εργαστήριο είναι.
Ανοίξτε.
Μπορώ να το κρατήσω;
Ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία ήταν από τους καλύτερους.
Δικό σας.
Πάμε!
-Δεν είναι εδώ. Πάμε! -Μάλιστα.
-Πάμε! -Μάλιστα.
-Πάμε! -Ελάτε, παιδιά. Πάμε!
Πάμε!
Ελάτε, πάμε!
Μήνες αργότερα, ακόμα έβρεχε.
Ο στρατός είχε φύγει.
Και τα γεγονότα που θα έδιναν στο Μακόντο τη χαριστική βολή
είχαν ξεκινήσει.
Πάμε. Λένε ότι το τρένο έρχεται και φεύγει.
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω πού πάει, αλλά πρέπει να φύγουμε.
Περάστε.
Γιατί δεν απαντούσατε στα γράμματά μας;
Ποια γράμματα; Ο ταχυδρόμος έχει μήνες να έρθει.
Το μοναστήρι δεν κάνει για αγόρια.
Η Ρενάτα δεν κατάφερε ούτε μια φορά να τον θηλάσει.
Η Ρενάτα δεν έχει παιδιά.
Τι έπαθε το κορίτσι, Φερνάντα;
Ήταν πολύ χαρούμενη όταν ήταν μαζί μας.
Τι θέλετε; Ελεημοσύνη; Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Νόμιζα ότι θα τον παίρνατε.
Αν θέλετε, θα μιλήσω εγώ στον σύζυγό σας.
Αφήστε το.
Θα πω ότι το βρήκα σ' ένα καλάθι στο ποτάμι.
Αν πιστεύουν τις Γραφές, γιατί να μην πιστέψουν κι εμένα;
Στο δωμάτιο του Μελκίαδες,
προστατευμένος απ' το υπερφυσικό φως…
απ' τον ήχο της βροχής,
απ' την αίσθηση του να είναι αόρατος,
ο Χοσέ Αρκάδιο Σεγούντο βρήκε τη γαλήνη
που δεν είχε ποτέ στη ζωή του.
Αδερφέ.
Ήταν τρεις χιλιάδες, Αουρελιάνο.
Τώρα είμαι σίγουρος
ότι ήταν πάνω από τρεις χιλιάδες στον σταθμό.
Ήταν κι ο Μπερναρντίνο. Μαζί του ήμουν.
Ήμουν με τον Μπερναρντίνο.
Ο μόνος φόβος που παρέμενε
από εκείνη την αυγή που είδε την εκτέλεση του Μονκάδα
ήταν μη θαφτεί ζωντανός.
Πες το ξανά.
Ορκίσου ότι δεν θα με θάψεις ζωντανό.
Ευχαριστώ, μαμά.
Ήταν κι ο Γκαβιλάν με τον Μπερναρντίνο.
Ήμασταν όλοι εκεί.
Άντρες, γυναίκες και παιδιά.
Μας πυροβόλησαν όλους.
Μας πυροβολούσαν από ψηλά.
Έπεσαν και πάνω μου πολλοί.
Δεν το φαντάστηκα.
Ήμουν εκεί.
Ο Μπερναρντίνο ήταν εκεί.
Τους πέταξαν όλους στη θάλασσα.
Αουρελιάνο.
Ο αδερφός σου δεν είναι ο πρώτος που χάνει τα λογικά του.
Είναι η μοίρα των Μπουενδία.
Και φταίω εγώ.
Κι ο προπάππους σου.
Δώσ' το στον ταχυδρόμο.
Ο Χοσέ Αρκάδιο χρειάζεται λεφτά.
Ο ταχυδρόμος έχει να έρθει έναν χρόνο, Φερνάντα.
Είπαν ότι τα βαγόνια εκτροχιάστηκαν εξαιτίας της βροχής.
Ή μήπως το ξέχασες;
Ναι, φυσικά.
Μίλα της, γιε μου.
Είναι ώρα να τακτοποιήσεις τις εκκρεμότητες.
Καλά είσαι;
Πώς να είμαι καλά ενώ ζω έτσι;
Με μεγάλωσαν για να γίνω βασίλισσα.
Τι βασίλισσα;
Δεν είσαι βασίλισσα. Ούτε θα γίνεις ποτέ βασίλισσα.
Γιατί γράφεις γράμματα;
Το ταχυδρομείο έχει έναν χρόνο που δεν δουλεύει.
Θυμάσαι που 'χα έρθει σπίτι σου;
Τρώγατε όλοι σκατά!
Το κάθαρμα ο πατέρας σου!
Ο πατέρας μου ήταν άγιος!
Όχι σαν εσένα,
τεμπέλη, ειδωλολάτρη, ακόλαστε!
Εγώ έχω δεινοπαθήσει για να σώσω αυτό το σπίτι.
Έχω τόσα να κάνω απ' το πρωί μέχρι το βράδυ!
Πέφτω για ύπνο με σκόνη στα μάτια.
Και κανείς δεν μου λέει "Καλημέρα, Φερνάντα.
Πώς κοιμήθηκες, Φερνάντα;"
Αλλά βέβαια.
Τι να περιμένω από μια οικογένεια που με θεωρούσε πάντα μπελά;
Λες κι είμαι το κουρέλι με το οποίο πιάνουμε το τσουκάλι.
Που με έλεγε ηθικολόγο, υποκρίτρια, σαύρα!
Ακόμα κι η Αμαράντα είχε πει, ο Θεός να την αναπαύει,
ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω τον πρωκτό μου από μια τρύπα στη γη.
Αν είναι δυνατόν!
Αλλά τα δέχτηκα όλα με παραίτηση
για χάρη του Αγίου Πατέρα.
Ακόμα κι όταν είπαν ότι οι ατυχίες σας
ήρθαν γιατί ανοίξατε την πόρτα σε μια αχάριστη!
Κι αναφέρονταν σ' εμένα, φυσικά.
Σ' εμένα! Τη βαφτισιμιά του δούκα της Άλμπα.
Τη μόνη θνητή εδώ που δεν την τρομάζει ένα σετ 16 μαχαιροπίρουνων.
Μια κυρία με τέτοια καταγωγή,
που υπογράφει με 11 επίθετα.
Έντεκα!
Κι η μόνη που μπορεί να καυχιέται
ότι είχε χρυσά δοχεία νυκτός.
Κι ο συνταγματάρχης είχε το θράσος να με ρωτήσει,
με τη μασονική ειρωνεία του, αν αντί για σκατά χέζω κρίνα!
Δεν θα πεις τίποτα;
Δειλέ.
Το μόνο λάθος που έκανα στη ζωή μου
ήταν που σ' έφερα στο σπίτι μου.
Τράβα στην ερωμένη σου.
Τράβα!
Για πάνω από πέντε χρόνια…
οι ουρανοί ήταν ανοιχτοί.
Είχε τόση υγρασία, που τα ψάρια
μπορούσαν να μπουν απ' τις πόρτες και να βγουν απ' τα παράθυρα,
πετώντας στον αέρα των δωματίων.
Για να δω.
Αν συνεχίσουμε έτσι, θα μας κατασπαράξουν τα θηρία.
Αλλά θα δεις.
Τη μέρα που θα σταματήσει η βροχή,
θα ξυπνήσω νεκρή.
Κρύψου.
Γιατί είναι ανοιχτή η πόρτα, μπάσταρδε;
Τι έκανες;
Θες να σου πω ένα παραμύθι πριν κοιμηθείς;
Λέω ωραία παραμύθια.
Είσαι σίγουρη;
Καλά, εντάξει.
Δεν έχει παραμύθια σήμερα.
Πάμε για ύπνο.
Εντάξει. Τα λέμε αύριο.
Σ' αγαπώ.
Μπαμπά.
Ποιος είναι μπάσταρδος;
Μπάσταρδος;
Γεια σου.
Πώς σε λένε;
Πώς μπήκες εδώ;
Ηρέμησε, δεν θα πάθεις τίποτα.
Τον φρόντισα.
Τον έστειλε η Ρενάτα με μια μοναχή.
Εγγονός σου είναι. Δεν σ' το είπα, για να μη σ' ενοχλήσω.
Δεν πρέπει να μαθευτεί ότι ο άπορος πείραξε την κόρη μας.
Αν του δώσεις το επίθετό σου, δεν θα ρωτήσει κανείς τίποτα.
Παλαβιάρα.
Σου απαγορεύω να 'σαι κοντά στα παιδιά.
Κατάλαβες;
Για τη Φερνάντα, ήταν ανακούφιση.
Είχε περάσει καιρός απ' όταν μέτρησε την περηφάνια της,
αλλά δεν έβρισκε τρόπο να τη διορθώσει,
γιατί όσο πάσχιζε να βρει λύσεις,
τόσο πιο παράλογες της φαίνονταν.
Η Ούρσουλα αναγνώρισε ενστικτωδώς τα ψηλά ζυγωματικά,
το βλέμμα γεμάτο θαυμασμό και τον μοναχικό αέρα των Αουρελιάνο.
Αουρελιάνο.
Για καλό ή για κακό,
είσαι κι εσύ ένας Αουρελιάνο.
Τα χρόνια περνούσαν.
Η βροχή δεν σταματούσε.
Πάμε!
Δώσ' τα μου!
-Δώσ' τα μου! -Πάμε!
Για πολλά χρόνια,
ο πειρατής Φράνσις Ντρέικ όργωνε τις θάλασσες.
Και πολύ καιρό μετά…
λένε ότι κάποιος βρήκε την πειρατική γαλέρα
παρατημένη σ' έναν βάλτο στην άλλη άκρη του κόσμου.
Μέσα στη γαλέρα,
ένας θησαυρός, κρυμμένος σ' αυτό το σπίτι πια.
Μέχρι και σήμερα,
η μαμά Ούρσουλα αρνείται να πει πού είναι κρυμμένος.
Ξέρετε ποιος έκανε αυτήν την ανακάλυψη;
Ο προ-προπάππους σας, ο Χοσέ Αρκάδιο Μπουενδία,
σε μια απ' τις πρώτες αποστολές του μετά την ίδρυση του Μακόντο.
-Ξέρετε τι άλλο ανακάλυψε; -Τι;
Όλη την πανοπλία του Φράνσις Ντρέικ,
χάρη στον τεράστιο μαγνήτη που του πούλησε ο φίλος του ο Μελκίαδες.
Θα μας πας μια μέρα;
Ναι. Είναι το πρώτο που θα κάνουμε μόλις σταματήσει η βροχή.
Το Μακόντο είναι σαν τις Βρυξέλλες;
Είναι πιο όμορφο.
Στην κεντρική πλατεία,
υπάρχει ένα μεγάλο δέντρο, πιο μεγάλο από κάθε κτίριο.
Κτίριο;
Τα πάρτι κρατάνε ως τα ξημερώματα
και διαρκούν πολλές μέρες.
Θα δείτε τι εννοώ.
Πάμε να πιάσουμε σκορπιούς, Ανθρωποφάγε!
Ανθρωποφάγε! Πάμε! Αουρελιάνο!
Ανθρωποφάγε!
Ήταν τρεις χιλιάδες.
Άντρες, γυναίκες και παιδιά.
-Υπήρχαν παιδιά. -Δεν φοβάμαι.
Αν μπορούσες να σε δεις, μαμά Ούρσουλα, θα έβλεπες ότι είσαι πανέμορφη.
Έτσι, Αουρελιάνο;
Ναι, πανέμορφη.
Παιδιά.
Πρέπει να σας πω κάτι.
Δεν μπορούν να παντρευτούν δύο Μπουενδία.
Σας παρακολουθώ.
Μιλάω σοβαρά.
Αμαράντα,
Αουρελιάνο,
ακούστε με.
Δεν μπορείτε να παντρευτείτε,
γιατί τα παιδιά σας θα γεννηθούν
με ουρά γουρουνιού.
Τι κάνετε;
Δείτε πώς κάνατε τη μαμά Ούρσουλα.
-Φύγετε. -Πάμε.
Φύγετε!
Θα σου επιτεθεί ο ανθρωποφάγος.
Αμαράντα Ούρσουλα, Αουρελιάνο, τρώμε!
Κοίτα πώς σε έκαναν, μαμά Ούρσουλα.
Είμαι όμορφη;
Πάντα.
Πάντα ήσουν όμορφη.
Πάντα.
Κι έτσι,
στις δύο το μεσημέρι, τον κόσμο φώτισε ένας ανόητος ήλιος,
κοκκινωπός και τραχύς σαν σκόνη από τούβλο…
και δροσερός σχεδόν σαν νερό.
Κι έκανε δέκα χρόνια να βρέξει ξανά.
Παραλίγο να μην ξυπνούσες, γυναίκα.
Είδα ένα πολύ παράξενο όνειρο.
Δεν σταματούσε να βρέχει.
Μαμά Ούρσουλα.
Αουρελιάνο.
Άσ' το. Βοήθησέ με να βγάλω αυτό το ζώο.
Συγχώρα με.
Ο Αουρελιάνο Σεγούντο παρακολουθούσε ανήμπορος
όσο το νερό κατέστρεφε δίχως έλεος
αυτό που κάποτε ήταν η μεγαλύτερη και πιο σταθερή περιουσία του Μακόντο,
αφήνοντας πίσω μόνο δυσωδία.
Κοιμήσου.
Δεν είναι πια καιρός για τέτοια πράγματα.
Πόσα θα μας δώσουν γι' αυτό οι Τούρκοι;
Ορίστε;
Δεν το χρησιμοποιεί κανείς. Γιατί να το κρατήσουμε;
Η Αμαράντα Ούρσουλα πρέπει να φύγει. Κι εγώ έμεινα άφραγκος.
Πού θα πάει, Αουρελιάνο;
Βρήκα ένα σχολείο θηλέων στις Βρυξέλλες.
Πότε θα φύγει;
Όταν βρω τα λεφτά.
Ο Αουρελιάνο θα έρθει μαζί μου;
Όχι, αγάπη μου.
Είναι σχολείο για δεσποινίδες.
Αλλά θα περιμένουμε τα γράμματα που θα μας γράφεις
για τα υπέροχα πράγματα που θα κάνεις εκεί.
Αν είσαι φρόνιμη, θα σ' επισκεφτούμε στις διακοπές.
Μικρέ.
Έλα εδώ.
Έλα, θέλω να σου δείξω κάτι.
Τι είναι;
Δεν ξέρω.
Κανείς δεν ξέρει ποια γλώσσα είναι.
Ίσως την αποκρυπτογραφήσεις
όσο περιμένεις να γυρίσει η Αμαράντα Ούρσουλα.
Μέχρι στιγμής,
έχω αναγνωρίσει 30 γράμματα που επαναλαμβάνονται.
Σύμβολα. Σύμβολα είναι, όχι γράμματα.
Είναι σύμβολα. Σύμβολα.
Γι' αυτό ήσουν κλεισμένος εδώ;
Γι' αυτό ήμουν κλεισμένος εδώ.
Και γιατί σκέφτομαι κάτι που δεν μπορώ να ξεχάσω.
Τι δεν μπορείς να ξεχάσεις;
Ότι ο Εθνικός Στρατός
σκότωσε τρεις χιλιάδες εργάτες που στρίμωξε στον σταθμό.
Δεν το έβγαλα απ' το μυαλό μου. Αλήθεια είναι. Έτσι έγινε.
Γιατί το έκαναν αυτό;
Έχω πολλά να σου πω.
Πολλά.
Ο Αουρελιάνο Σεγούντο ξύπνησε τα μεσάνυχτα.
Ένιωθε σαν να τον έπνιγαν από μέσα δαγκάνες καβουριού.
Είσαι καλά;
Μου κόστισε αρκετά,
αλλά αν η Θεία Πρόνοια είναι μαζί σας,
μπορείτε να κερδίσετε ένα όμορφο κλαβίχορδο από την Ευρώπη
για λίγα πέσο.
Απ' τον φόβο μην πεθάνει πριν στείλει στις Βρυξέλλες την Αμαράντα Ούρσουλα,
ο Αουρελιάνο Σεγούντο δούλεψε πολύ σκληρά.
Τι είναι πάντα μπροστά σου, αλλά δεν το βλέπεις ποτέ;
Το μέλλον.
Πάρε αυτό το νούμερο.
Είναι από τη Θεία Πρόνοια και βγαίνει κάθε 100 χρόνια.
Πόσα θέλεις; Δύο;
Ωραία. Εσύ; Τρία.
Και τα μεσάνυχτα
προσπαθούσε να παρηγορήσει με κηρύγματα για καλή τύχη
τις μοναχικές γυναίκες που έκλαιγαν δίπλα στα γραμμόφωνα.
Φαίνεται ότι εκτιμάς το καλό πράγμα.
Μου είσαι ακόμα θυμωμένος;
Και πώς θα ζήσουμε μαζί;
Σου είπα ότι δεν θα σ' αφήσω μόνο.
Η Πέτρα θα φέρει ένα κρεβάτι στο σπίτι μας.
Αν θες, μπορούμε να πάμε αύριο.
Έλα, αγόρι μου. Πες κάτι. Ναι ή όχι;
Ναι.
Ναι;
Τι είναι αυτό;
Μάζεψε τα πράγματά σου. Θα έρθω αύριο.
Θα μου λείψεις πολύ, γιαγιά.
Ευχαριστώ.
Η Αμαράντα Ούρσουλα κι ο μικρός Αουρελιάνο
θα θυμούνταν τα μικράτα τους ως μια ευτυχισμένη εποχή.
Εντάξει. Πάμε.
Αουρελιάνο. Πάμε.
Αουρελιάνο.
Εντάξει, πάμε.
Πάμε. Έλα. Εντάξει.
Θα γυρίσει.
Πεθαίνεις.
Πρέπει να εκπληρώσω την υπόσχεσή μου.
Μην ανησυχείς.
Θα φροντίσω εγώ τον εγγονό σου.
Αλλά δεν μου χρωστάς τίποτα.
Φύγε ήρεμος, Αουρελιάνο.
Μ' ακούς;
Φύγε ήρεμος.
Έλα.
Δεν κοιμάσαι ποτέ;
Ήρθες να αποχαιρετήσεις τον τρελό του σπιτιού;
Υποσχέσου μου ότι δεν θα ξεχάσεις ποτέ ό,τι σου είπα.
Βοήθεια!
Για όνομα του Θεού, βοήθεια!
Κάνε κάτι.
Κάνε κάτι!
Στις 9 Αυγούστου, πέθαναν την ίδια ώρα.
Έγιναν όμοιοι και στον θάνατο…
όπως ήταν και στην εφηβεία.
Με μεγάλη θλίψη,
κράτησε την υπόσχεσή της.
Μη φοβάσαι τον θάνατο, Αουρελιάνο.
Μόνο στη ζωή υπάρχει πόνος.
Κανείς δεν είχε ξανά νέα απ' τη Σάντα Σοφία δε λα Πιεδάδ.
Πρόσφερε στην οικογένεια τον αγγελικό σπόρο της Ωραίας Ρεμέδιος.
Αφιέρωσε τη ζωή της στην ανατροφή των παιδιών,
τα οποία μετά βίας θυμούνταν ότι ήταν παιδιά κι εγγόνια της.
Φρόντισε τον Αουρελιάνο Μπαμπιλονία σαν να ήταν δικό της παιδί…
Συγχώρα με.
…χωρίς να ξέρει ότι ήταν προγιαγιά του.
Βρες τον δρόμο σου.
Δεν θα μάθει κανείς ότι υπήρξες.
Μπάσταρδο.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη