‫ما خودمون رو «مردگان متحرک» خطاب می‌کنیم.
‫ریک؛ ما توی این راه ‫قدم به قدم کنار همیم.
‫ممکنه کسایی رو از دست بدیم...
‫حتی هم‌دیگه رو!
‫حتی ممکنه من رو از دست بدی.
‫نـه.
‫اگه اتفاقی برای من افتاد،
تو باید به‌جای من بقیه رو رهبری کنی؛
‫چون فقط تو از پس ‫این‌کار برمیای.
‫ریـک!
‫آینده‌ی جودیث رو تضمین کنی.
‫ارزشش رو داره.
‫ما شکست نمی‌خوریم. ‫من تسلیم نمی‌شم!
‫یه «ب» پیدا کردم.
‫سرلشکر، تحقیقات‌مون ‫ درمورد فساد و خیانت داخلی
‫نتایج قابل توجهی به عمل آورده.
‫خودم حل‌ش می‌کنم.
‫یه‌چیزی پیدا کردم که ‫متعلق به «مرد شجاع»ـه.
‫منظورت چیه؟
‫مامان؟
‫بابا زنده‌ست؟
‫نمی‌دونم...
‫اما اگه فکر می‌کنی زنده‌ست،
‫باید بری پیداش کنی!
‫باشه عزیزدلم. ‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫برو بابا رو پیدا کن!
‫من تلاشم رو کردم...
‫لطفاً این رو بدون که ‫من تلاشم رو کردم.
‫دیوارهای خارجی شهر ‫مورد تهاجم
‫و حمله قرار گرفته.
‫تنها شش ساعت با از بین رفتن ‫تک تک محله‌ها،
‫و بعد، نابودی تمام شهر فاصله داریم.
‫تهاجم از دو نقطه صورت گرفته،
‫دو فروپاشی یا احتمالاً انفجار،
‫که این‌گونه مردم شهر رو ‫به چنین فاجعه‌ای دچار کرده.
‫به‌نظر می‌رسه یکی از ساختمان‌های ‫شهر که صدها نفر در اون پناه گرفته بودن،
‫آخرین هدف مهاجمان بوده.
‫سازمان اطلاعات سی‌آرام اعلام کرده ‫با این حال که ساختمان قرنطینه بوده،
‫اتفاقی وحشتناک درون ‫ساختمان رخ داده
‫و منجر به مرگ چند نفر و همچنین...
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
تـرجمه از «آیــدا و ایلــیا» ::. Ayda.NDR & Eilia .::
بزرگ‌ترین مرجع دنیای مردگان متحرک @The_WalkingDead
« مـردگان مــتحرک: بازماندگان » [ فصل اول / قسمت اول ]
« پنج سال پس از انفجار پـل »
‫گرایمز هم اومد.
‫همه‌شون آماده‌ان.
‫خدمت‌گزاران ارتش جمهوری مدنی،
‫ممنون که در این ماموریت ‫داوطلبانه شرکت کردید.
‫سطح خطر این رویداد، «سـه» ارزیابی شده.
‫شما با انجام این ماموریت،
‫از تمامی منابع غذایی و فروشگاه‌های کشور
‫برای حدود 200 هزار نفر، محافظت می‌کنید.
‫این ماموریت، مسیر شما رو در پی ‫کسبِ مقام شهروندی، تسریع می‌بخشه.
‫بیس، آلفا صحبت می‌کنه.
‫خدمت‌گزاران در موقعیت‌شون قرار دارن ‫و آماده‌ی شروع ماموریت هستن.
‫عملیات پاک‌سازی رو شروع کنید.
‫شروع کنید!
‫این سمت!
‫یکی دیگه اون‌جاست!
‫گرایمز! گرایمز!
‫خدمت‌گزار گرایمز!
‫ببخشید. دنبالِ تبرم می‌گشتم.
‫خدمت‌گزار گرایمز؟
‫تنها راهم همینه.
‫باید این‌کار رو کنم.
‫خدمت‌گزار گرایمز داره از قوانین تخطی می‌کنه!
‫من می‌رم سراغش!
‫خدمت‌گزار گرایمز! ‫از سر جـات تکون نخور!
‫خدمت‌گزار گرایمز!
‫نـه!
‫کدوم گوری رفتی؟
‫گرایمز! تکون نخور!
گرفتمش. گرفتمش.
کسی آسیب ندید‌ بریم.
‫میشون!
‫ریـک!
‫لعنتی!
‫ببخشید؟
‫منظورم این بود که...
‫از این حرف‌ت منظور دیگه‌ای داشتی؟
‫من اهل این دور و ورها نیستم.
‫گمشدم و دیـرم شده!
‫از نقشه‌ و این‌ها...
‫چیزی سرت می‌شه؟
‫نـه.
‫آدرس‌ها رو حفظ می‌کنم.
‫ببینید، من باید برم این‌جا ‫اما الان حتی نمی‌دونم کجام!
‫باید از اون سمت بری.
‫اون ساختمان آبی رو که رد کنی؛
‫می‌رسی.
‫بهت اعتماد می‌کنم!
‫اشکالی نداره که...
‫اشکال نداره.
‫نمی‌خوام مزاحم ناهار خوردن‌تون بشم.
‫شما هم این‌جا کار می‌کنین؟
‫آره.
‫دوست داری این‌جا رو؟
‫جایی نیست که دوست داشته ‫باشم زندگی کنم.
‫تو چی؟ این‌جا رو دوست داری؟
‫آره.
‫همیشه با خودم می‌گفتم منتظر می‌مونم
‫و وقتی که بلاخره هم رو دیدیم، ‫همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم.
‫وقتی خورشید داره غروب می‌کنه،
‫و هوا کاملاً تاریک شده
‫می‌شینیم توی ایوان خونه‌مون ‫و همه‌چی رو برات می‌گم.
‫اما باید همین الان تعریف کنم.
‫البته نه همه‌چیز رو،
‫هنوز جرئت گفتن همه‌چیز رو ندارم.
‫بیشترش رو تعریف می‌کنم؛ ‫درکل که...
‫اول و آخر داستان، همه‌ش به ‫پیدا کردن تـو ختم می‌شه.
‫وقتی که پل منفجر شد، ‫فکر نمی‌کردم زنده بمونم
‫اما بعد توی یه بیمارستان به‌هوش اومدم.
‫یه ارتش من رو پیدا کرد؛ ‫ارتشی که هزاران عضو داره
‫و از یه شهرِ مخفیِ صدهزار نفری
‫محافظت می‌کنن.
‫«امنیت و رازداری از همه‌چیز مهم‌ترـه»
‫قانون‌شون ایـنه!
‫تا هیچکس هیچوقت این‌جا رو ترک نکنه،
‫شهر حکومت جداگونه خودش رو داره،
‫هیچ ارتباطی با ارتش نداره؛
‫اما همه‌شون از قانونی که گفتم ‫پیروی می‌کنن،
‫قانونی که از جایی بیرون دیوارها ‫سفارش شده؛
‫از آدمایی که نجات می‌دن ‫کار می‌کشن،
‫کشتن واکرها برای تولید انرژی و غذا،
‫یا مدیریت تاسیسات آب و زباله‌ها.
‫بعد از شیش سال خدمت، ‫می‌تونن وارد شهر بشن
‫دیگه ارتش باهاشون کاری نداره ‫و ازشون کار نمی‌کشه...
‫به این افراد می‌گن «خدمت‌گزار»
‫منم یه زمانی جزوشون بودم؛ ‫اما هرگز نمی‌خواستم وارد شهر بشم
‫می‌خواستم فرار کنم
‫می‌خواستم برگردم پیش شما!
‫تمام فکر و ذهنم همین بود!
‫دریافت شد.
‫لعنت بهت!
چرا از اون یکی دستت استفاده نکردی؟
‫اومدم این‌جا چون یه گفت‌وگویی ‫با ژنرال بیل داشتم...
‫- درمورد من؟ ‫- آره.
‫خیلی خوش‌شانسی که ‫توی ارتش آشنا داری!
‫نکنه آشنام تویی؟
‫ریک من پیشِ رئیسِ قوی‌ترین ارتش روی زمین ‫همه‌جوره هوات رو دارم!
‫احتمالاً بهترین دوستی هستم ‫که تا الان داشتی.
‫پیشونی‌ت چی شده؟
‫یـه مورد دیگه شبیه تـو خورد به تورمون.
‫کسی که شاید بیشتر از ‫تو به کارم بیاد.
‫تو فکر کردی با این‌جا موندن
‫شانس بیشتری برای آزاد شدن داری.
‫این‌طور نیست.
‫برعکس فقط شانس خودت ‫رو برای مرگ زیادتر می‌کنی!
‫حتماً خودت هم می‌دونی،
‫دلم نمی‌خواد همچین اتفاقی بیفته.
‫من دیگه برم سروقت کارهام!
‫ریک، اصلاً به حرف‌هام...
‫اینقدر پا نشو بیا این‌جا!
‫اولین باری که سعی کردم فرار کنم، ‫ارتش نمی‌دونست باهام چیکار کنه.
‫چون هیچکس این‌جا فرار نمی‌کنه! ‫هیچکس دلش نمی‌خواد!
‫نمی‌دونستم می‌خوام زندانی‌ام کنن؛ ‫می‌خوان من رو بکشن!
‫یکی از سرهنگ دوم‌های ارتش، به نام «اوکافور»
‫راضی‌شون کرد که مقامِ خدمت‌گزاری ‫رو ازم نگیرن.
‫من دست‌بردار نبودم.
‫ولی نمی‌شد.
‫نمی‌تونستم برگردم پیشت!
‫بارها سعی کردم از شرشون خلاص بشم،
حتی یه‌بار خارج از شهر بودم و تقریباً آزاد بودم،
اما نتونستم.
نتونستم برگردم پیشت!
‫گیرم انداخته بودن.
‫اوکافور جونم رو نجات داد چون گفت ‫یه‌چیزی درون من می‌بینه.
‫می‌خواست جزوی از برنامه‌هاش باشم،
‫توی ارتش‌شون عضو بشم
‫تا زندگی‌ام رو صرف خدمت به اون‌ها بکنم.
‫اون این‌طوری می‌گه!
‫این رو بکن توی مغزت!
‫برای آدم‌هایی مثل ما...
‫تا ابد هیچ راه فراری وجود نداره.
‫یونیفرمت رو گذاشتم توی اتاق‌ت!
‫وقتشه شرایط رو هرجوری که ‫هست قبول کنیم.
‫دفعه قبل که دستت رو از دست دادی.
‫دفعه بعد جونت رو از دست می‌دی!
‫یه فکری براش بکن.
‫باید به جای این‌که شیشه پرت کنم سمتت
‫ازت تشکر کنم.
‫چـرا؟
‫تو بهم نشون دادی که ‫نمی‌شه فرار کرد!
‫پشمام داداش.
‫خبرها رو شنیدم؛ ولی باورم نمی‌شه.
‫راسته؟
‫سلام استبان!
‫آره.
‫می‌شه بهش دست بزنم؟
‫شوخی می‌‌کنم داداش. ‫جدی نگیر.
‫نزدیک 2 سال
‫حتی باهام حرف هم نزدی!
‫یا با بقیه
‫اما من همیشه حواسم بهت بود.
‫یکم طول کشید؛ ‫ولی الان دیگه یه هدف داریم.
‫یه هدفی داریم داداش می‌دونی؟
‫شهر مخفی؟
‫برداشتی که تو ازش داری ‫یه جایی مثل زندان آلکاترازـه!
‫اما ما خدمت‌گزارها، ‫خوشبختی‌تون رو اون‌جا می‌بینیم.
‫می‌دونی؟ می‌گن کولر دارن!
‫کولر!
‫دیگه مثل سگ عرق نمی‌کنیم!
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫ریک داداش، امروز روز بزرگیه!
‫چون امروز آخرین روزیه که من
‫تو تاسیسات آب این خراب شده کار می‌کنم!
‫از فردا دیگه اونجام!
‫به عنوان معاون آب و برق منطقه 3.
‫بلاخره بعد از 6 سال، کارم این‌جا تمومه.
‫فردا می‌رم اون سمت!
‫شهروند می‌شم!
‫- باید واسه‌ت یه کادویی چیزی بگیرم. ‫- بی‌خیال بابا ریک!
‫مثلاً چی می‌خوای بهم کادو بدی؟
‫این قیافه اخم و درهم‌ت؟
‫ممنون.
‫واسه هر مزخرفی که حالا هست.
‫خب داداش، بهش می‌گن زندگی.
‫حداقل این یارو اوکافور دیگه
‫هر روز آدم نمی‌فرسته راضی‌ت کنن
‫براشون کار کنی.
‫واقعاً؟
‫هنوزم؟
‫حتی بعد از این‌که بازم...
‫پشمام داداش؛ من می‌گم قبول کن
‫تا دست از سرت بردارن؛
‫بعدش هم که آزادی برای خودت
‫اون بیرون ول می‌چرخی ‫و هرکاری می‌خوای می‌کنی.
‫یه‌چیزی رو یادم رفت بهت بگم!
‫با یه دختره دوست شدم که ‫اون سمت زندگی می‌کنه.
‫خبرنگاره!
‫آره؛ چند وقت داشت یه مقاله درموردِ...
‫هیچوقت ندیده بودم بیای این سمت‌ها.
‫پس قبول کردی.
‫آره.
‫این...
‫ارزن‌ـه.
‫این‌جا جای مناسبی ‫برای پرورش ارزن نیست؛
‫اما اگه اونی که می‌خوام رو پیدا کنم
‫دوباره...خیلی چیزها تغییر می‌کنه.
‫بله، قربان، بله.
‫از انتخابت مطمئنی؟
‫این یعنی پایان گذشته
‫و شروعِ یک داستانِ جدید؟
‫پایان گذشته‌ست...
‫و شروع یه داستان جدید.
‫به سی آر ام خوش اومدی.
‫مگه نگفتی دیرت شده...
‫چرا. دیرم شده.
‫راستش من نباید دیرم بشه.
‫اما...
‫من همیشه میام این‌جا غذا می‌خورم.
‫همین ساعت؟
‫ظاهراً خیلی مشتاقی! نـه؟
‫انگار خودت هم مشتاقی!
‫نیستم.
‫می‌شه حداقل...
‫اومدم.
‫پاشو ریک.
‫کلاس شروع شده.
‫سرباز بوده؟
‫آره.
‫خیلی جلوی خودم رو گرفتم حرفی نزنم؛
‫اما با توجه به چیزی که پیش رومونه؛
‫کار درستی نبود که ازتون مخفی کنم.
‫این‌جا دیگه کجاست؟
‫شما دوتا یک ساله که ‫دارین تمرین داده می‌شین.
‫سربازهای این ارتش شدین؛ ‫اما شما که فکر نمی‌کنین
‫تمام این کارها و زحمات فقط برای ‫تبدیل کردن شما به سرباز بوده؟
‫بلکه برای این بود که ‫از شما یه رهبر بسازیم!
‫من قراره به‌تون کمک کنم
‫جزوی از افراد اصلی سی‌آرام بشین!
‫من چهار بار سعی کردم فرار کنم.
‫دستم رو قطع کردم!
‫سعی کردم تو رو بکشم!
‫آره اما شما دو نفر می‌تونین بهم کمک کنین
‫اوضاع رو به‌کل تغییر بدم.
‫بشینید.
‫شما دونفر چیزی درون‌تون دارین که
‫که من باور دارم سی‌آرام
‫شدیداً به‌ش نیاز داره.
‫اصلاً چه نیازی به این کارهاست؟
‫شهر که داره به بهترین نحو ‫اداره می‌شه،
‫سی‌آرام داره دنیا رو می‌چرخونه!
‫درحالی که همه‌جا نابود شده ‫این‌جا همه‌چی به‌راهه!
‫مردم نمی‌تونن از شهر خارج بشن!
‫آزاد نیستن.
‫هیچکس آزاد نیست.
‫آزاد نیستیم؛ اما حداقل زنده‌ایم.
‫تو زنده‌ای؛ تو هم زنده‌ای ‫درحالی که نباید باشی.
‫سی آر ام تمام مردمش ‫رو به دسته «الف» و «ب» تقسیم‌بندی می‌کنه.
‫الف‌ها قدرت‌مند هستن.
‫«الف»‌ها جون‌شون رو فدای ‫باورهاشون می‌کنن!
‫مردم از الف‌ها پیروی می‌کنن.
‫افرادی که در جهان بیرون ‫باهاشون برخورد می‌کنیم
‫و بعضی‌هاشون رو ‫با خودمون میاریم، دسته «ب» هستن.
‫مردمی که می‌خوان زنده بمونن ‫و زندگی کنن.
‫«ب» ها تلاش می‌کنن.
‫«الف»‌ها می‌رن بیرون و کُشته می‌شن. ‫جز شما دو نفر.
‫- چرا؟ ‫- به‌خاطر من!
‫سی آر ام باید تغییر کنه!
‫و برای این تغییر به ‫رهبرانی قدرت‌مند نیاز داره.
‫باید هیولا باشیم
‫تا با هیولاهایی که
‫بزود می‌رن مبارزه کنیم.
‫و برای همین به شما دو نفر نیاز دارم.
‫وقتی که به مقام‌های بالاتر ‫دست پیدا کنید،
‫رازهای محرمانه بیشتری ‫رو می‌فهمین،
‫اون موقع‌ست که به مقام «اشلون» ‫دست پیدا می‌کنین..
‫- مقام‌های بالاتر... ‫- مقام اشلون؟
‫اشلون به کسانی گفته می‌شه ‫که چیزایی رو می‌دونن
‫که 90 درصد نیروهای ارتش
‫و هیچ کدوم از مردم شهر نمی‌دونن.
‫اصلاً می‌خوان ما ‫رهبران آینده باشیم؟
‫اصلاً از این قضیه خبر دارن؟
‫از الان؟ از امشب؟
‫این‌که داری درمورد «الف» و «ب» ‫و این چیزها صحبت می‌کنی؟
‫نه. فقط من می‌دونم.
‫از نگاه من «الف» هایی که به مقام ‫سرباز دست پیدا می‌کنن
‫به رهبرانی تبدیل می‌شن که
‫می‌تونن سر آر ام رو از ‫ریشه تغییر بدن.
‫خب اگه ما به این مقام‌های بالاتری که می‌گی
‫دست پیدا کنیم بعد...
‫مایی درکار نیست گرایمز.
‫اگه من جزو دسته «الف» محسوب می‌شم؛
‫و باورهای خودم رو دارم؛
‫از کجا مطمئنی که راهی که تو می‌خوای ‫رو می‌رم و کار خودم رو نمی‌کنم؟
‫چون می‌دونم اگه هر کدوم از شما
‫فرصتی برای نجات دنیا داشته باشین، ‫دریغ نمی‌کنین.
‫مجبورین!
‫کتابی که بهت دادم... ‫بازش کن.
‫بیاین درمورد «جنگ سرد» صحبت کنیم.
‫اون می‌خواست اوضاع رو تغییر بده،
‫بدون این‌که حتی روح‌شون خبر داشته ‫باشه، سیستم رو به‌کل عوض کنه.
‫و به کمک من برای انجام این‌کار نیاز داشت.
‫می‌تونستم کمک‌ش کنم؛ ‫اما این چیزها هدف من نبود.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫ظاهراً دیدگاه تو به این ماجرا ‫کاملاً با من فرق داره.
‫اگه یه بار دیگه من رو با خودت ‫قاطی کردی؛
‫کارت رو یه‌سره می‌کنم.
‫کار تو بود نه؟
‫همونی که پیشونی‌ش ‫رو زخمی کرده.
‫بهش شلیک کردم؛ ‫خطا رفت.
‫پس کار من نبوده.
‫نکنه می‌خوای به منم ‫شلیک کنی ملکه!
‫هی!
‫من تو ارتش دریایی آفریقای جنوبی بودم.
‫مدت‌ها توی زیردریایی ‫به ارتش خدمت کردم.
‫اون زیر همیشه «پوکر» بازی می‌کردم.
‫بازی‌ام خوب بود.
‫نه راستش؛ عالی بود.
‫می‌خواستم ببینم ‫چقدر توی این بازی مهارت دارم.
‫شنیده بودم مسابقات بزرگی ‫توی لاس‌وگاس برگذار می‌شه.
‫واسه همین رفتم تا ‫شانسم رو امتحان کنم.
‫هنوز یه دست هم بازی نکرده ‫بودم که دنیا به گـا رفت.
‫که مشخص می‌کنه ‫شانسم چقدر افتضاحه!
‫اون من روی توی اقیانوس اطلس پیدا کرد.
‫تقریباً مُرده بودم.
‫سعی کردم بکشمش تا ‫بتونم اون‌جا بمونم!
‫از شروع این ماجراها چهارمین ‫باری بود که دست به همچین کاری زدم.
‫شاید هم آخرین بار.
‫خوب می‌دونم چرا همچین کاری کردی.
‫فرار کردن رو می‌گم.
‫این‌که همچین بلایی سر دستت آوردی.
‫منم دلیل تو رو داشتم.
‫یکی اون بیرون هست که عاشقشی!
‫آره. و من این رو قبول کردم
‫که دیگه قرار نیست ببینمش....
‫چون می‌دونم اون آدم ‫دلش نمی‌خواد من بمیرم
‫و احتمالاً دلیل این‌که همچین بلایی سر
‫صورت اوکافور آوردم همینه.
‫چون یه‌جورایی مطمئن بودم نمی‌تونم
‫زنده برگردم «کیپ‌تاون»
‫اما اگه به تو شلیک کنم گرایمز؛
‫مطمئن باش خطا نمی‌ره.
‫حتی خراش هم برنمی‌داره.
‫الان هم برام مهم نیست چه ‫نقشه ای توی سرت داری.
‫خودت که شنیدی می‌تونستن ‫چه بلاهایی سرمون بیارن!
‫تنها چیزی که برام باقی ‫مونده همینه.
‫گذشته‌؟ زندگی قبلیم؟
‫دیگه از بین رفتن!
‫تنها چیزی که برات باقی مونده همینه.
‫اون آدمی که می‌خوای بری پیشش...
‫اون نمرده!
‫اون‌ها نمردن!
‫آره اون نمُرده؛ ‫اون‌ها نمردن!
‫ولی ما مُرده به حساب میایم.
‫اگه به کمکم نیاز داشتی؛ ‫کافیه خبرم کنی.
‫زودباش.
‫بیا بریم یه نوشیدنی ای چیزی ‫بخوریم تا هم رو تیکه تیکه نکردیم.
‫این وسط؛ ارتش به دوتا شهر ‫دیگه برخورد؛
‫پورت‌لند و اوماها.
‫شهرهایی که زیاد بزرگ و ‫پیشرفته نبودن
‫و خودشون رو مخفی نمی‌کردن.
‫هر سه شهر با هم متحد شدن؛
‫با این حال که اون دوتا نمی‌دونن ‫شهر سوما اصلاً کجاست!
‫دنیا بزرگ‌تر از چیزیه که ‫ما فکر می‌کنیم میشون.
‫خیلی بهتر؛ و حتی خیلی بدتر.
‫مرگ و زندگی؛ هردو با هم در یک منظره.
‫اینطور نیست؟
‫سرلشکر بیل!
‫بله قربان همین‌طوره.
‫بفرما بشین گرایمز.
‫یکی دیگه از برتری‌های ما ‫نسبت به پورت‌لند و اوماها
‫در این اتحاد سه گانه‌مون
‫اینه که ما برخلاف اون‌ها، بدون ‫هیچ زحمتی از چشم جهان پنهان موندیم.
‫من اون اوایل با چشم‌های خودم دیدم که ‫نیروهای فدرال چه بلایی سر آتلانتا آوردن.
‫از بمب آتش‌زا استفاده کردن.
‫هیولاها.
از مرده‌ها بدترن!
‫اما این ارتش...
‫وقتی که گارد ملی پنسیلوانیا ‫هم می‌خواست همچین کاری کنه
‫این ارتش جلوشون رو گرفت.
‫چطوری قربان؟
‫با فداکاری.
‫شانس.
‫و حفظ آرامش.
‫و اوکافور.
‫اوکافور، قربان؟
‫عضو نیروی هوایی بود.
‫قرار بود شهر رو بمبارون کنه،
‫ولی در عوض، ‫۴۰۰۰ تفنگدار رو بمبارون کرد،
‫که توی ورزشگاه لینکولن فایننشال فیلد ‫جمع شده بودن.
‫طرفش رو عوض کرد.
‫خب، منم همینطور.
‫یه جورایی.
‫تو و تورن هیچوقت اجازه عضویت ‫در سی‌آرام رو پیدا نمی‌کردین.
‫حتی نمی‌ذاشتن خدمتگزاری کنین.
‫ولی اوکافور بحث قانع‌کننده‌ای کرد.
‫بذار یه سوال ازت بپرسم، گرایمز.
‫انتظار ندارم جواب بدی، ‫و مجبور هم نیستی.
‫فقط می‌خوام بپرسمش و ‫توی چشمات نگاه کنم.
‫بله، قربان.
‫اوکافور داره کاری می‌کنه ‫که لازمه در موردش بدونم؟
‫- نه ‫- نه
‫نه.
‫خوبه، ریک.
‫ازم پرسیدی چطور موفق شدیم، ‫چطور زنده موندیم.
‫خودت چطور زنده موندی؟
‫فداکاری.
‫چهار بار سعی کردی فرار کنی.
‫چرا اینجایی؟
‫می‌خوای بکشی؟
‫که بمیری؟
‫یا همه‌ش یه تلاش دیگه برای فراره؟
‫توی چشمام نگاه کنین، قربان.
‫خودتون بگین.
‫می‌خوام یه مدتی ‫از این منظره باهات لذت ببرم، گرایمز.
‫همه چی در مورد رازها بود.
‫ارتش به هر قیمتی که شده ‫شهر رو مخفی نگه داشت.
‫هر کاری که ارتش انجام داده بود ‫برای شهر یه راز بود.
‫و بعد سربازهایی
‫با اون نوارهای قرمز روی لباسشون بودن که
‫کاری که کرده بودن رو ‫از کل نیروها مخفی نگه می‌داشتن.
‫راز روی راز.
‫و تنها چیزی که برای من مهم بود ‫این بود راز خودمو مخفی نگه دارم.
‫آخرین مدل‌سازیمون ‫یه نقطه اوج رو نشون میده.
‫یه حسابرسی در راهه.
‫و به زودی فرا می‌رسه.
‫شاید از خودت می‌پرسی،
‫«چرا نمی‌تونی بیخیال بشی؟»
‫گاهی یه نفر، گاهی دو نفر...
‫اونا قدرت دارن، ‫این مسئولیت رو دارن که
‫همه چی رو تغییر بدن.
‫می‌بینیش...
‫باهاش روبرو میشی...
‫و می‌دونم...
‫انتخاب درستی می‌کنی.
‫در اون لحظه تعیین‌کننده،
‫انتخاب درستی می‌کنی.
‫وای، لعنتی!
‫ریک گرایمز.
‫لعنتی.
‫استبان گارسیا.
‫وایسا ببینم، ‫معاون مدیر آب بخش ۳، استبان گارسیا؟
‫هی، الان مدیر آب بخش ۳ شدم، باشه؟
‫هی، ژاکت خدمتگزاریت کجاست؟
‫اصلاً اگه مرخصی نیستی ‫چطور اومدی اینجا؟
‫لعنتی.
‫به سی‌آرام ملحق شدی.
‫این چه کوفتیه؟
‫تونل زیر این دریچه آدم‌رو...
‫باید بهم بگی به کجا می‌رسه.
‫من الان مقام ارشد آب و برق هستم، خب؟
‫- نمی‌تونم که... ‫- باید بازم تلاشمو بکنم.
‫دست بر نمی‌دارم.
‫باید برم. باید برم خونه.
‫وگرنه می‌میرم. همین.
‫ببین، ریک می‌دونی که رفیقمی،
‫ولی نمی‌تونم چیزی بهت بگم، باشه؟
‫حتی اگه چیزی بهت می‌گفتم...
‫می‌دونی، چیزی که بهت می‌گفتم،
‫قطعاً این نبود که...
‫این تونل تو رو به سمت شرق می‌بره،
‫به یه تقاطع ‫حدود ۱.۵ کیلومتری بیرون اونجا،
‫و اگه اونجا یه دریچه قفل‌شده بود،
‫۱۰۰ درصد بهت نمی‌گفتم که
‫رمز باز کردنش ۴-۳-۹-۹ ئه.
‫و چیز دیگه‌ای که بهت نمی‌گفتم...
‫این بود که درک می‌کنم، باشه؟
‫ولی مجبور نیستی بمیری، رفیق.
‫پس مرگ من نمیر، باشه؟
‫مرکز، بلک هاوک ۳ هستم.
‫در حال رسیدن به کارخونه جن-کلور هستیم.
‫پنج دقیقه دیگه فرود میایم.
‫دریافت شد، بلک هاوک ۳.
‫بعد از سال‌ها تمرین،
‫و صحبت‌هام با اوکافور،
‫و بازی در نقش یه سرباز خوب،
‫- راه برگشت به سمت شما رو پیدا کردم. ‫- برو، برو، برو
‫- مأموریت دوری بود... ‫- ورود به کارخونه.
‫برداشت منابع ‫از یه کارخونه مواد شیمیایی متروکه.
‫بدن یه واکر رو آوردم،
‫دستش رو قطع کردم...
‫پلاکم رو گذاشتم پیشش.
‫جسد می‌سوخت.
‫«برای زنده‌ها، هیچ راه گریزی نیست،»
‫پس باید مطمئن می‌شدم که ‫فکر می‌کردن من مُرده‌م.
‫نه، نه، نه، نه!
‫خدا لعنتت کنه.
‫وایسا. برو عقب.
‫همه چی رو دیدم.
‫بجنب. چیزی نیست.
‫دریافت شد. استخراج منابع کامل شد.
‫تخته‌ها بار زده شدن.
‫اعلامش کن.
‫یه آواره پیدا شد.
‫یه بچه.
‫تا محل استخراج اسکورتش می‌کنم.
‫- دریافت شد. ‫- اون مامانمو کشت.
‫اون مرد خوبیه،
‫ما از جای خوبی اومدیم.
‫و همه با هم برمی‌گردیم اونجا.
‫همه‌مون.
‫نمی‌تونیم این بیرون بمونیم.
‫گفتی ازت کمک بخوام.
‫دارم می‌خوام.
‫منم دارم کمکت می‌کنم.
‫اون پیدات می‌کنه،
‫و هرکسی رو که پیشش فرار می‌کنی.
‫در موردت می‌دونه، گرایمز.
‫حالا، بجنب.
‫بیدار شو.
‫یادت رفت سلام بدی، سرباز.
‫در مورد من چه کوفتی می‌دونی؟
‫«من همیشه به مرده‌ها فکر می‌کنم.»
‫اسمش، پشت یادداشت،
‫پیغامت توی اون بطری، ‫موقع فرار سومت.
‫رفتم به جزیره رت ‫و بطری رو پیدا کردم.
‫همونی بود که روی تلفن بود، آره؟
‫آره، یه نگاهی هم به اونا انداختم.
‫ولی اون بچه دختر توئه، درسته؟
‫دیگه کدوم خری می‌دونه؟
‫میشون یه اسم غیرمعموله.
‫اون بیرون آدمای زیادی نیستن،
‫ولی اگه اطراف اونجایی که پیدات کردیم،
‫شروع کنیم به جستجو کردن...
‫به نتیجه خوبی میشه رسید.
‫پس به گمونم کشتن من ‫شانست رو بالا می‌بره.
‫می‌دونی، شاید به نباید به تورن می‌گفتم،
‫که یه چیزایی در موردت می‌دونم، ‫ولی اونم یه چیزایی بهم میگه.
‫اونا می‌فرستادنم که پیدات کنم،
‫گندی که زدم رو تمیز کنم،
‫و بالاخره کارتو تموم کنم.
‫تو بار روی شونه‌های منی.
‫من اونی‌ام که باید تو و میشون رو بکشم،
‫و هر کسی دیگه‌ای که اون بیرون ‫پیشش فرار می‌کنی.
‫فقط اینو بدون که...
‫برام مهم نیست که چرا غرق در خونی،
‫چرا بمب‌ها میرن و دیگه برنمی‌گردن.
‫معلومه که برات مهمه.
‫اینجا شهر من نیست.
‫اینا مردم من نیستن.
‫همه مردم تو هستن. ‫همه اونایی که زنده‌ان.
‫این همه چیز نیست!
‫نمی‌تونی برای دنیا تصمیم بگیری!
‫نمی‌تونی برای من تصمیم بگیری.
‫من نمی‌گیرم. خودت تصمیم گرفتی.
‫خودت انتخاب کردی.
‫همسرم انتخاب منه.
‫دخترم،
‫زندگیم انتخاب منه.
‫فکر کردی اون همه بدبختی کشیدم،
‫اون همه کار کردم،
‫که بذارم کسی چیزی رو برام انتخاب کنه؟
‫تو یه انتخاب کردی.
‫تو برای مردم توی اون شهر زندگی می‌کنی،
‫چون چیزی به جز وظیفه‌ت نداری.
‫درصدها و بازده‌ها، ‫الف و ب‌های کوفتی.
‫یه سرباز خوب لعنتی که هیچی نداره!
‫من همه چی رو از دست دادم!
‫آتلانتا رو بمبارون کردم، ‫لس آنجلس رو بمبارون کردم،
‫و داشتم می‌رفتم که ‫همین کارو با فیلادلفیا بکنم!
‫استل... ‫یه تفنگدار به اسم استل...
‫زنم بود و نمی‌خواست بره توی شهر
‫تا همه اونایی رو ‫که من نتونستم نابود کنم، از بین ببره.
‫نمی‌خواستیم ببینم که یه شهر دیگه ‫به خاطر هیچ و پوچ نابود میشه، ریک!
‫و من قدرت داشتم و یه انتخاب داشتم.
‫و همسرم رو کشتم...
‫و ۴۰۰۰ نفر دیگه رو.
‫و با انتخابی که اون کرد،
‫صدها هزار نفر رو نجات دادیم، ‫شاید تموم دنیا رو.
‫تلاشمو برات کردم، ریک.
‫تلاشمو کردم.
‫متاسفم.
‫تو برای چی داری معذرت می‌خوای؟
‫فقط بذار برم.
‫نه.
‫انجامش بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌کنم.
‫اونا هنوز باهاتن.
‫ولی الان دیگه اینجا می‌جنگی.
‫برای اونا می‌جنگی.
‫از قبل انتخابت رو کردی.
‫تو رو با تورن ‫به واحد تدارکات می‌فرستم.
‫باید یه دانشگاه توی کاس‌کید رو
‫طی ۱۲ ماه آینده، ‫به یه پایگاه عملیاتی پیشرو تبدیل کنین،
‫که برای سربازهای خط مقدم آماده باشه.
‫همه فرماندهان ارشد سی‌آرام ‫یه سال دیگه اونجا جمع میشن،
‫تا پایگاه رو افتتاح کنن.
‫تو و تورن، در تیم تغییر،
‫رهبران پروژه خواهید بود.
‫این راهیه برای ورودت.
‫این شروع مسیر تو،
‫به سطوح بالاتر قدرته.
‫من قدرت نمی‌خوام.
‫قضیه همینه.
‫از قبل داریش.
‫باید اینو ببینی.
‫نگاه کن.
‫سرلشکر بیل،
‫با لغو یک ملاقات برنامه‌ریزی شده،
‫بین شرکای اتحاد پورتلند و جمهوری مدنی،
‫یک ماموریت شناسایی سی‌آرام را،
‫برای تعیین وضعیت اوماها آغاز کرد،
‫و آنها متوجه شدند که ‫ما اکنون یک اتحاد دوگانه هستیم.
‫شهر اوماها،
‫یکی از سه شهر باقیمانده در این قاره،
‫به همراه حدود ۹۰ هزار نفر ‫سقوط کرده است.
‫بررسی اولیه، یک بخش فروریخته،
‫در دیوار حائل پیرامونی شهر را ‫نشان می‌دهد.
‫در هفته های آینده، ‫سی‌آرام سقوط را بررسی خواهد کرد،
‫تا مشخص کند که آیا این فشار ‫از یک دسته واکر بوده است یا...
‫باید فکر همچین روزی رو می‌کردن.
‫اوماها گذاشت همه بفهمن کجان، ‫و از بین رفت.
‫یعنی فکر می‌کنی کار آدم‌ها بوده؟
‫نمی‌دونم کار کی بوده.
‫فقط می‌دونم جمهوری مدنی زنده ست ‫و اوماها مُرده.
‫می‌دونم رازداری جواب میده.
‫می‌دونم راه‌حل اینه.
‫اینجا جاییه که آینده رو می‌سازه،
‫و پورتلند باید از ما تبعیت کنه.
‫اون دختری که نجات دادی...
‫واکرهایی که دم دریچه کشتی،
‫پدر و مادرش بودن.
‫توی یه موزه زندگی می‌کردن.
‫گروهشون شکار می‌کردن،
‫و قارچ پرورش می‌دادن، ‫حصار می‌ساختن.
‫و بعد دختره گفت یه روز، ‫یه واکر اومده داخل،
‫و بعد همه مُردن.
‫به جز اون.
‫توی یه مجسمه غول‌پیکر مخفی شده بود.
‫گفت یه ملخ با تیغ‌های تیز بوده.
‫رفته زیر اونجا،
‫و واکرها...
‫مردمی که می‌شناخت،
‫در تلاش برای رسیدن بهش ‫خودشونو تیکه پاره کردن.
‫غرق در خون و اندام‌های اونا، ‫زخمی شد...
‫و بعد از دو روز، ‫وقتی دیگه طاقتش تموم شده بود،
‫بالاخره رفت بیرون تا بمیره.
‫اونا بهش حمله نکردن،
‫ولی چیزی براش نمونده بود،
‫و جایی برای رفتن نداشت.
‫پس فقط راه می‌رفت...
‫و سعی می‌کرد سر و صدا نکنه ‫تا بتونه مخفی بمونه.
‫من و تو و اون دختر...
‫همه‌مون می‌خوایم یه جای دیگه باشیم،
‫با یه نفر دیگه،
‫ولی توی جای درستی گیر افتادیم.
‫آره.
‫و یه روزی بالاخره متوجهش میشی.
‫متاسفم نیستم که جلوتو گرفتم.
‫متاسفم نیستم که جونتو نجات دادم،
‫حتی زمانی که نمی‌خواستی نجاتت بدن.
‫تو جونمو نجات ندادی.
‫چرا، نجات دادم.
‫تعلل نمی‌کردم، گرایمز.
‫حداقل یه آدم خوب بیشتر ‫توی این دنیا وجود داره. نه؟
‫یه مرد خوب بیشتر که دنیا رو نجات بده،
‫چه بخواد چه نخواد.
‫دیوارهای بیرونی شهر
‫به دلیل تهاجم و اقدامات متقابل ‫سقوط کرده‌اند،
‫در فاصله شش ساعته‌ای که محله‌ها
‫و کل شهر سقوط کرده است.
‫دو نقطه تهاجم وجود داشته،
‫دو فرو ریزش یا انفجار احتمالی،
‫که عملاً جمعیت شهر را به دام انداخته است.
‫به نظر می‌رسد که یک ساختمان،
‫که صدها نفر در آن جمع شده بودند،
‫آخرین جایی بود که سقوط کرد.
‫و اطلاعات سی‌آرام بیان می کند که ‫اگرچه درهای آن بسته مانده،
‫اما اتفاقی درون خود ساختمان رخ داده،
‫که منجفر به مرگ‌های اولیه، ‫احیای دوباره مردگان،
‫و کل...
‫به تموم کردنش فکر می‌کردم،
‫که همه چی رو متوقف کنم.
‫ولی بعد...
‫بعدش دیگه هیچی نبود، مگه نه؟
‫تمام این چیزها برای هیچ.
‫نمی‌تونستم این کارو بکنم،
‫ولی هنوز تصمیم داشتم بمیرم.
‫تمام مدت برات نامه می‌نوشتم،
‫دستمو دراز می‌کردم، تا چیزی رو حس کنم،
‫می‌نوشتم به این تصور که ‫می‌تونی بخونیشون.
‫این آخریشه،
‫آخرین نامه‌ای که برات می‌نویسم و ‫هیچوقت نمی‌بینیش.
‫دوستت دارم.
‫دیگه نه مرده‌ها رو می‌بینم،
‫نه اونایی که از دست دادم،
‫نه خورشید، نه آسمون و نه آب.
‫دیگه تو رو نمی‌بینم.
‫فقط چیزای پیش‌رو رو می‌بینم.
‫قطعات فلزی و روغن تفنگ و خون.
‫کارهایی که باید بکنم، ‫کارهایی که می‌تونم برای نجات دنیا بکنم،
‫حتی اگه هیچوقت ‫نفهمی که انجامشون دادم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خیلی خیلی دوستت دارم.
‫تلاشمو کردم.
‫خواهش می‌کنم بدون تلاشمو کردم.
‫تلاشمو کردم...
‫ولی شکست خوردم.
‫حرکت خیلی جسورانه‌ایه، ‫ولی گفت بهم ایمان داری.
‫پس، اگه این نیمکت رو ‫برای خودت می‌خوای،
‫می‌تونم این پیتزای بزرگ رو بردارم، ‫از اون ساختمون بزرگ آبی رد بشم،
‫و سر کار مزخرفم، پشت میز داغونم،
‫تنهایی بخورمش.
‫بهت ایمان دارم...
‫پیتزا هم دوست دارم.
‫ولی در مورد بدبختی‌هات حرف نزن.
‫تو جایی گیر نیفتادی.
‫خودت گفتی جایی که می‌خواستی نیستی.
‫نیستم.
‫ولی گیر هم نیفتادم.
‫اگه می‌خوایم می‌تونیم ‫کل این دنیای لعنتی رو مال خودمون کنیم.
‫اگه یه روز بیام اینجا...
‫و پنج تا پیتزا بیارم چی؟
‫و یه حلقه ازدواج؟
‫فکر کنم باید این کارو بکنی.
‫فکر کنم...
‫بهت ایمان دارم.
‫فکر کنم...
‫ریک!
‫ممنون که ما رو به ساحل می‌بری. ‫[زمان حال]
‫از سبک پروازت خوشم میاد.
‫سخت میشه گفت ‫چیزی توی فکرت هست یا نه.
‫این روزها به زور حرف می‌زنی، ریک.
‫داشتم به یه شب که بچه بودم فکر می‌کردم.
‫۷ سالم بود.
‫تشنه بودم.
‫خوابم نمی‌برد.
‫پاشدم رفتم آب بخورم.
‫خونه‌مون قدیمی بود و ‫تخته‌های کف جیر‌جیر می‌کرد،
‫سعی کردم خانواده‌مو بیدار نکردم.
‫روی پله‌ها بودم...
‫و یه نوری توی آشپزخونه دیدم.
‫نارنجی بود.
‫محصولاتمون داشت می‌سوخت.
‫اونقدر ترسیده بودم که خشکم زده بود.
‫بعد، بابام اومد.
‫شبیه یه هیولا شده بود.
‫نصف بدنش سوخته بود،
‫ولی اومده بود که منو ببره بیرون.
‫گفت نباید بترسم،
‫که فقط یه آتیش‌سوزیه،
‫که شعله‌های آتیش ‫از گیاه‌ها محافظت می‌کردن،
‫تا وقت برداشت بعدی برسه.
‫گفت «شاید شبیه پایان دنیا به نظر بیاد،»
‫«ولی این تازه شروعشه.»
‫خیلی مطمئن بود،
‫خیلی استوار بود،
‫و...
‫باعث آرامشم شد.
‫حرفشو باور کردم.
‫زنده موند؟
‫آره، خوب شد.
‫اوضاع هم درست شد.
‫یه انبار جدید ساختیم،
‫یه خونه جدید.
‫سال بعد، ‫بهترین محصول ممکن رو برداشت کردیم.
‫سال‌ها بعد که پدرم مُرد،
‫مادرم بهم گفت...
‫کار رعد و برق نبوده.
‫پدرم آتیش رو روشن کرده.
‫گفت مزرعه داشت خراب می‌شد،
‫و با کاری کرد نجاتش داد.
‫ما رو نجات داد.
‫و...
‫خیلی تکونم داد.
‫فکر می‌کردم اون ‫صادق‌ترین مردیه که می‌شناسم.
‫مادرم گفت کاری که کرد درست نبوده.
‫گفت زخم‌ها و دردش،
‫فقط یادش می‌آورده...
‫که ما رو نجات داده.
‫من هستم.
‫سال خوبی بوده.
‫می‌دونم برای این نیرو ‫گزینه مناسبی هستی، ریک.
‫می‌دونم برای این نقشه ‫گزینه مناسبی هستی.
‫دیگه از الف و ب خبری نیست.
‫دیگه از اوماها خبری نیست.
‫می‌دونی، می‌خوام کاملاً صادق باشم.
‫هنوز نمی‌دونم چطور ‫همه چی درست از آب میاد، پس...
‫یه راز دیگه رو بهت میگم.
‫وقتی به اون نقطه رسیدی...
‫قسم بخور که
‫نذاری زیاد طول بکشه.
‫خودت می‌فهمی.
‫مطمئن باش. خودت می‌فهمی.
‫زدنمون! پروتکل سه!
‫پروتکل سه!
‫گزارش بده!
‫اوکافور کشته شد!
‫صندلی راست!
‫دفاع از غرب!
‫خدایا. ‫دارن شلیک می‌کنن!
‫دارن بهمون شلیک می‌کنن!
‫۱۶ کیلومتری... ‫۱۶ میلومتری جنوب سی-۱۲۶، سی-۱۲۶
‫داریم سقوط می‌کنیم.
‫محکم بشینین! محکم بشینین!
‫آماده درگیری باشین.
‫بریم!
‫نیروی ۶، سه نقطه هدف. ‫از خروجی چپ شروع می‌کنیم.
‫- هر کس نزدیک شد بزنینش. ‫- دریافت شد.
‫شلیک کنین، یالا!
‫بجنبین!
‫یالا!
‫ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫تـرجمه از «آیــدا و ایلــیا» ‫::. Ayda.NDR & EILIA .::
‫بزرگ‌ترین مرجع دنیای مردگان متحرک ‫The_WalkingDead@