Gisteren
15 september 1974
Er is een jongeman gekomen.
Net zoals het bij mij het geval was,
is hij alleen gekomen.
Ze hadden gezegd:
"We zullen je komen halen."
"Hoelang het ook zal duren,"
"we zullen terugkomen."
1974 LUBANG, EILAND IN DE FILIPIJNEN
Als de acaciabloesems vallen
Na bergen en rivieren te hebben overgestoken, bereiken we Changchun
Nu zijn er geen boeven meer
De zon gaat onder boven de sneeuw
Mijn zwaard huilt
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het vaderland
We hebben tot hier gestreden...
Ik kom terug.
Als de acaciabloesems vallen
Na bergen en rivieren te hebben overgestoken, bereiken we Changchun
Nu zijn er geen boeven meer
De zon gaat onder boven de sneeuw
Mijn zwaard huilt
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het vaderland
We hebben tot hier gestreden
We vechten tot de winter voorbij is Vaarwel
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het vaderland
We hebben tot hier gestreden...
DECEMBER 1944 WAKAYAMA, JAPAN
Vooruit.
Het is voorbij..
Gooi me de cel in.
Wat is er voorbij?
Je wou piloot worden, niet?
Dat liedje dat je zong,
heb je dat geleerd in de huizen van plezier?
Je hoeft je niet te schamen!
Het is niet dat ik dat soort plezier met de meisjes niet ken.
Heb je nooit met een vrouw geslapen?
Hoe dan ook is het geen goed moment om aan vrouwen te denken.
Vooruit,
vertel op.
Ik ben aan de officiersschool begonnen
om piloot te worden.
Ze zeiden
dat ik geen piloot zou worden.
Omdat ik hoogtevrees heb.
Maar,
ze zeiden dat er toch een manier is.
Ze stoppen er net genoeg brandstof in
om tot aan de Amerikaanse schepen te geraken.
Niet genoeg om terug te keren.
Ze zeiden dat ze me iets zouden geven
tegen de hoogtevrees en de angst.
Maar jij,
je kon het niet, hè? Waarom?
Onoda.
Kijk naar mij.
Ik ben majoor Taniguchi Yoshimi.
Heb je nooit gehoord van de campus van de school van Nakano in Futamata?
Je wordt nooit een piloot.
Maar er zijn andere manieren om trots te zijn.
Weet je waarom je niet in het vliegtuig bent gestapt?
Omdat je niet wou sterven.
DRIE MAANDEN LATER
Wil je niet drinken met je vader?
Ik drink niet meer.
Jij?
Waar word je gestationeerd?
Dat weet ik nog niet. - Hoezo?
Je zal toch al een idee hebben?
Je broer heeft connecties bij de generale staf.
Hij zou kunnen... - Nee, bedankt.
Je lichaam is het vaderland.
De vijand mag het niet in handen krijgen.
Als ze je te pakken krijgen,
maak er dan een eind aan.
Ben je klaar om je leven te geven voor de Keizer?
Zeg het me.
16u30: aankomst in Lubang. Verwelkomd door kapitein Hayakawa.
De Amerikanen hebben Luzon ingenomen.
Ze komen dichterbij.
Ze zullen massaal aanvallen.
Het vliegveld moet snel worden vernield.
Dan de haveninstallaties in Vigo, Tilik en Looc.
Ook dringend: voedsel en munitie opslaan in de bergen.
Heren, ik dank u.
Ik ben niet klaar, we moeten...
We hebben u gehoord, heren.
Luitenant Suehiro, Eskader Kamikazeboten.
Luitenant Onoda.
We kunnen uw instructies niet uitvoeren.
Bevelen, geen instructies.
Zo krijgt u de vijand niet verdreven.
Zodra de vloot van de vijand in zicht is, valt mijn eskader aan.
Ik ben hierheen gestuurd om het verzet voor te bereiden.
Met dat doel moet ik het garnizoen leiden.
"Leiden" ja, maar niet "bevelen".
Het bevel ligt bij kapitein Hayakawa. - Om het even.
De staf heeft een nieuwe strategie bepaald: guerilla!
Ik heb officiële orders.
We krijgen gauw opnieuw de lucht onder controle.
Uw onervarenheid doet u weinig goeds.
Goed!
Drink, we gaan weer op pad.
De mannen dachten hier te rusten of te slapen.
Sommigen zijn ziek.
Luister.
Ik weet niet wat je gewend bent, maar we kunnen niet meer rusten.
Vooruit!
Hoe durft u achter mijn rug te handelen?
U hebt deze mannen uitgeput!
Wat wilt u nog meer van hen?
Wat krijgt u nu?
De vijand mag het vliegveld niet veroveren.
Ik volg mijn bevelen. - Ik haal u weg van uw mannen!
Ik zal wel andere vinden.
Kapitein!
Opzij!
Leg hem neer!
Hij heeft nierstenen.
Hij heeft pijn zolang de steen er is.
Excuseer.
De burgemeester van Lubang is hier.
Stuur hem weg.
Kapitein Hayakawa. Laat mij het bevel voeren.
Vuile Donko's! - De vijand nadert.
Hij zegt dat onze mannen koffie en rijst hebben gestolen.
Hou daarmee op! - Smerige Donko's!
Altijd aan het klagen!
Ga naar huis en hoop maar dat de Amerikanen komen!
Er zijn geen dieven in mijn regiment!
Stuur hem weg!
Verdwijn!
Laat mij het bevel voeren.
Ik zal morgenvroeg wel beter zijn.
Dat komt uit Tilik!
De Amerikanen zijn in Tilik!
Wat gebeurt er hier?
Wie zei u om dat te doen?
Verman u!
Waar is adjudant Kuroda?
Rustig maar! - Luitenant!
De koffie is verdwenen!
Gisteren was die er nog!
Laat me los!
Diefstal!
Gestolen! Luitenant! We moeten het terugvinden!
Een berrie voor de kapitein!
Kapitein Hayakawa!
We moeten naar Eskader Radar in Kamp 900!
Het bevel van de Kapitein...
Kozuka.
Waarom wordt het "Kamp 900" genoemd?
De berg is 900 meter hoog.
Luitenant Suehiro...
Wat is er gebeurd? Waar zijn uw manschappen?
De schepen van de vijand waren op nauwelijks 200 meter.
We hadden onze schepen vol explosieven verstopt.
Maar...
Toen we ontscheepten, verrasten ze ons.
Al mijn manschappen...
Maar...
... u was bij uw manschappen?
Twijfelt u aan mijn woord?
Ik sprong de zee in en zwom.
Wat weet u nog?
Het Eskader Radar, hebt u het hier gezien?
Ze zijn allemaal gedood in Tilik.
Er waren alleen nog verkoolde lichamen.
De Amerikanen zijn al aan land gegaan.
Hier zijn alleen nog zieken.
In een tent daar.
Wat hebben jullie?
We weten het niet.
Misschien tyfus.
De vijand is op komst.
We nemen jullie met ons mee.
Alstublieft,
laat ons hier onszelf doden.
Wat gebeurt er?
Ik heb een Amerikaan gedood. - Waar?
Een kilometer hiervandaan.
We kunnen hier niet blijven.
Luitenant.
We zullen wachten tot de vijand hier is.
We zullen hen met ons meenemen.
Wat is dat?
Dat is kauwgom.
Hij is nog zacht.
Luitenant,
wat doen we nu?
Weet u,
sommigen hebben al meer dan twee dagen niks gegeten.
De situatie is te onzeker.
Eerst
moeten we ons reorganiseren.
We gaan waar ons voedsel ligt.
We moeten nagaan hoelang we het kunnen uithouden.
Heb je extra rijst genomen? - Laat me!
Stop met zeuren!
Ik heb hem gezien! Hij heeft nog meer genomen!
Nooit meer.
Als de vijand aanvalt als we eten, zijn we allemaal in 2 minuten dood.
Om er niet allemaal aan te gaan, stel ik voor ons in tweeën op te splitsen.
Euh...
... in twee secties dus.
De mannen gaan akkoord met me.
Hij kan niet meer vechten.
Misschien geeft hij zich wel over.
Hij is niet te vertrouwen.
Net als de soldaten die onder zijn invloed staan.
Ze gedragen zich als varkens.
We zullen de betrouwbaarste manschappen kiezen.
Hij mag de rest houden.
Shimada.
Hij praat weinig, maar is sterk en vastberaden.
Akatsu zal Shimada overal volgen.
En die daar?
Zij zijn altijd samen.
Oshima, Sakamoto en Sato.
De "Drieling van Mito".
We verdelen ons in twee groepen, dat is het beste.
Kozuka. - Ja.
Shimada.
Akatsu.
Oshima, Sakamoto en Sato, in mijn eenheid.
De rest vertrekt met Lt. Suehiro.
Neem twee zakken rijst en vertrek nu.
Oké! We gaan uiteen!
Goed! Luister goed.
Ik heb jullie gekozen omdat jullie je nog gedragen als mannen.
Een Japanse soldaat luistert niet naar zijn maag!
Met onze voorraad kunnen we het nog maanden uithouden.
Denkt u dat er nog veel Japanse soldaten zijn?
We zullen het snel weten.
Maar in ieder geval
verandert dat niets aan ons doel.
Welk doel?
Het verzet!
Amerikanen bestoken met onze aanvallen.
Dankzij guerilla het terrein heroveren.
We moeten blijven zingen!
Luitenant.
De Drieling van Mito is vertrokken.
Luitenant.
De Drieling van Mito is vertrokken.
Wat doen we?
Ze zijn weggelopen. Gaan we hen achterna?
Nee.
Laat ze maar.
We hebben wel wat beters te doen.
Wat is er mis met hem?
Een koutje.
Hij redt het wel.
Luister.
De vijand is hier geland.
De beste plek om een basis op te zetten.
We gaan het na en beslissen dan wat te doen.
Met ons vieren kunnen we honderden mannen doden.
We zijn hier.
We moeten die bergflank op.
Daar hebben we een goed uitzicht.
Maar...
... met deze regen is het gevaarlijk.
Er zijn modderstromen.
Dan weten we niet meer waar we zijn.
Als het minder wordt, vertrekken we.
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het Vaderland
We hebben tot hier gestreden
Ik zie dat je geluk hebt gehad!
Ik heb er veel gevonden.
Wat zijn dat?
Breng me de machete.
Wat groot!
Dat worden "gonchis" genoemd.
Heb je iets gezien?
Schoten gehoord? - Nee, niets.
Het is nog lekkerder gekookt.
Zelfs rauw is het lekker.
Nee!
Let op.
Eet het witte gedeelte niet, dat is giftig.
Er zijn er veel op het eiland.
Er zijn vooral veel bananen en kokosnoten.
Als je alleen dat eet, blijf je gezond.
Hoe weet je dat?
Mijn familie heeft een boerderij. We werken er allemaal.
Toen we steenkool nodig hadden,
bracht ik een hele maand alleen door in de bergen.
Daarom ken ik alle vruchten en bomen.
De Drieling van Mito.
Luitenant!
Waar zijn de Amerikanen? Antwoord mij!
Vanwaar komen ze? - Geen Yankees!
Yankees weg!
Geen Yankees!
De oorlog is voorbij!
Als jullie je verroeren, gaan jullie eraan!
Let op!
Zoek dekking!
Kozuka, ga rond!
Ziet u er nog meer?
Niets meer aan mijn kant!
Hier ook niet!
Is iemand geraakt?
"War over", zeiden ze.
U hebt ze gehoord, niet?
En als we mensen doden met wie we niet meer in oorlog zijn?
Wie heeft het eerst geschoten?
Wij?
Dat waren de Donko's.
Maar...
"War over", zeiden ze.
Zij schoten. We zijn nog altijd in oorlog!
Laat het nooit los!
Een vijand is een vijand,
of hij nu Amerikaans of Filipijns is.
Er is een vijand, er is een missie! Mijn missie...
Ik moet jullie iets vertellen.
Ik ben...
Ik ben geen soldaat van het gewone leger.
Ik heb een geheime opleiding gekregen in een geheime school
waar ik voor een missie werd opgeleid.
Wat voor opleiding? - Luister naar me maar praat niet.
Bandieten!
Schavuiten!
Nietsnutten!
Zo worden jullie genoemd, niet?
Ik ben opgegroeid in een klein kustplaatsje.
Het maakt niet uit welk precies.
Denk gewoon aan warme zomermaanden zonder wind.
Denk nu aan...
Duizenden muggen die in de nacht rondvliegen.
Jullie kennen het geluid dat ze maken.
En denk nu,
de dag dat ze verdwenen,
aan de stilte die er kwam.
De dag dat we een chemisch product uit Amerika kregen voor de muren.
Ze waren eigenlijk niet allemaal verdwenen.
Er waren er nog die op het plafond zaten.
Die ondersteboven hingen.
Een oncomfortabele positie en stom gedrag
voor alle muggen.
Toch hebben zij het overleefd!
Jullie zijn van dat type.
Jullie hangen aan het plafond.
Jullie weten het nog niet,
maar jullie hebben een zeldzame gave om te overleven.
Er is de oorlog...
... en er is de geheime oorlog.
GEHEIME OORLOG
Inlichtingen,
propaganda van de vijand ontcijferen,
geheimhouding:
we leren jullie al deze technieken.
Maar vooral leren we jullie
voor jezelf te denken en op je eentje te beslissen.
Want in deze oorlog zullen jullie soms alleen moeten vechten.
Stiekem.
We zullen jullie dus geheimen leren.
Geheim nummer 1:
U hebt niet het recht om te sterven.
Alle anderen mogen sterven als ze dat willen, maar jullie niet!
Altijd
moeten jullie een andere oplossing zoeken.
ALTIJD!
Natuurlijk bestaat er iets als eer.
Alleen zit die bij jullie niet op dezelfde plaats.
Jullie alleen beslissen waar die eer zich bevindt.
Aan het plafond, bijvoorbeeld.
Want het principe dat de geheime oorlog beheerst,
is dat in het uiterste geval
iedereen zijn eigen officier is.
Van de soldaten die jullie op het terrein zullen ontmoeten,
zullen sommigen koppig zijn,
want zij negeren de echte aard van jullie missie
en houden zich vast aan hun oude reflexen.
Dus
moeten jullie de betrouwbaarste mannen zien te vinden.
In de geheime oorlog
zijn lichtheid en precisie van fundamenteel belang.
Het is beter om met weinigen te zijn
dan slecht omringd.
Uit Sado waait de wind door het gras en de bladeren
Is Sado geen leuke plek om te wonen?
"Kom", zeg je mij.
Maar ik kan er niet gemakkelijk naartoe.
Sado ligt ver, achter de golven van de zee.
Van Sado kan ik naar Izumozaki...
Je hebt het mis.
Het is niet Izumozaki!
Het is: "Van Sado kan ik roeien naar Kashiwazaki!"
Waar heb je het over, "Kashiwa"? Nee, het is Izumozaki.
Nee!
Vanuit Sado
voel ik de warmte van Niigata, aangevoerd door de wind
Maar waarom raakt jouw stem niet tot bij mij?
Zo gaat het in de versie van Katsutaro Komori!
Van Sado
Kan ik roeien naar Izumozaki
Gaat het zo? Akkoord?
Maar waarom raken mijn gevoelens niet tot bij jou?
Zo eindigt het, niet?
Vanuit Sado
Hoor ik het gezang van de soldaten in Futamata
Maar waarom zingen ze niet meer
met mij?
Ik hou ook heel erg van dat lied.
Weten jullie waarom?
Dat lied,
- ga maar zitten -
heeft iets bijzonders.
Wat denken jullie dat het is?
Het komt uit Sado?
Jij bent iemand die zich graag amuseert, niet?
Ik heb een vraag voor je.
Is dit de juiste plek om je te amuseren?
Nee.
Denk je niet dat je je kunt amuseren en tegelijk ook leren?
We proberen het opnieuw.
Wat is er zo bijzonder aan dit lied?
Ik zal het anders zeggen.
Toen ik het zong, zong ik dan hetzelfde als jij?
Nee.
Goed, doe dan hetzelfde als ik.
Vanuit Sado
Hoor ik het gezang van de soldaten in Futamata
Elk woord is belangrijk.
Ik zei niet: "Zing hetzelfde als ik."
Ik zei: "Doe hetzelfde als ik."
Vanuit Sado
voel ik de warmte van Niigata, aangevoerd door de wind
Maar waarom raken mijn gevoelens niet tot...
Ik probeer jou iets te leren.
Als je niet begrijpt wat ik jou zeg,
dan heb je hier niets te zoeken.
Dat betekent dat ik me heb vergist
en dat ik jou in je kroeg had moeten laten.
Voor de laatste keer:
doe hetzelfde wat ik heb gedaan.
Van Futamata
Voel ik de arm van de majoor die me naar de glorie brengt
Maar waarom kan ik niet terug aan mijn tafel gaan zitten?
Dat is wat er zo bijzonder aan is:
wat de woorden ook zijn, het is altijd hetzelfde lied.
Het is onsterfelijk.
Dat geldt ook voor de geheime oorlog.
Improviseren, aanpassen, initiatief nemen: dat is de sleutel.
Wat telt, is dat het lied gezongen blijft worden.
Jullie,
jullie alleen,
zijn jullie eigen officier!
Jullie opleiding is bijna voltooid.
Over enkele uren zijn jullie ver van hier.
Jullie zijn geen gewone soldaten meer.
Leugens, verraad, vernedering. Niets is voor jullie verboden!
Niets!
Het land zal het zien als een schandelijke daad.
Niemand zal weten dat jullie met eer hebben gevochten!
Jullie zullen weten dat je met eer hebt gestreden!
Verwacht geen beloning.
Dit is ons laatste geheim:
de enige beloning van de geheime oorlog
is integriteit.
Integriteit!
Dat is glorie zonder glorie.
Een geheime glorie.
Het is jullie verboden zelfmoord te plegen!
Het kan 3 of 5 jaar duren, maar wat er ook gebeurt,
we zullen jullie komen halen!
We zullen terugkeren!
Als je moet overleven op kokosnoten,
dan doe je dat!
Eet wortels!
Eet aarde!
Maar blijf altijd in leven!
Ja!
Toen
heb ik de orders voor de missie naar Lubang gekregen.
In de eerste plaats de infrastructuur vernielen.
Dan de vijand uitschakelen, de landing voorkomen.
Het eiland in handen houden
tot ons leger terugkeert.
Daarom ben ik aangekomen met zoveel munitie.
Anderen zijn gestuurd naar strategische eilanden in de Pacific.
Wij vieren
kunnen ons op dit eiland verspreiden en er alles over leren.
En als ons leger terug is,
kunnen wij hen informatie geven
om een strategische uitvalsbasis op te richten.
Als de Amerikanen weg zijn van het eiland, zoveel te beter!
Dit eiland is van ons.
Wie zich verzet, is onze vijand!
Jullie kunnen verkenners zijn.
Maar
dat is alleen jullie beslissing.
Als jullie het niet willen,
geef jullie dan nu maar al over.
Ik volg u, luitenant.
Tot de dag van de overwinning.
Ik volg u ook.
Het is de eerste vijand die ik dood.
Voor mij ook.
Onze eerste taak is om het eiland helemaal te verkennen,
elke plek te onderzoeken zodat we het tot in de kleinste details kennen.
We noemen dit de 'Wakayama-vlakte'.
Dat is mijn geboortestad.
Vooruit, we trekken verder.
'De Klif van de Slang'.
Wat met je hoogtevrees?
Geen probleem meer.
'De Borst van Machiko'.
Ik heb een Machiko met zulke borsten gekend.
Euh... dat is niet...
Het is... Ik wou zeggen... euh...
'De Kamelenrug'.
Laten we het zo noemen.
Noem het zoals je wil.
"De zuidkust"...
Onze thuisbasis zal de jungle zijn.
Daar durft geen Donko te komen.
Ze vinden er de dood.
Maar
we moeten een snelle toegang hebben
tot de havens en vooral tot het vliegveld.
De tussenzones zijn het belangrijkst:
velden en het laaggebergte.
Daar wordt het ingewikkelder. We moeten hen een "boodschap" geven.
Zodat ze weten dat ze wel hun oogst krijgen, maar dat het land van ons is.
Als ze altijd bang zullen zijn, wordt het eiland van ons.
Vragen?
Hoe zit het met het eten?
Hoelang houden we het uit met onze rijst?
"Met onze rijst"?
Akatsu...
Je doet je mond niet open en nu zeg je dit?
Wat bedoel je: voordat je ervan hebt gestolen
of erna?
Hou op!
Ik heb een echte vraag.
Welke boodschap geven we aan de Donko's?
Daarheen! - Ja!
Uit Sado waait de wind door het gras en de bladeren
waait de wind door het gras en de bladeren
Dat is genoeg! We gaan!
Het is er allemaal uit!
Steek maar in brand!
We noemen dit "Rooksignalen".
We doen het bij elke oogst, overal.
Als er Japanse verbindingsofficieren of troepen in de buurt zijn,
zien ze het vuur en snappen ze dat Lubang nog in oorlog is.
Houd het steviger vast.
Dan wordt het sterker.
Strakker.
Net voor ik vertrok in Japan, maakte ik een paar voor mijn dochter.
Heb jij een dochter?
Ze was twee toen ik vertrok.
Nu gaat ze vast al naar school.
Hoe heet ze?
We hebben bijna geen lucifers meer.
De luitenant en ik zullen vanavond een "opvordering" doen.
Ze vallen alleen mij aan.
Het is de rijst die je altijd in je zakken hebt.
Ik heb altijd honger.
Leg je nog een beetje neer.
Maar wat...
We hebben zelfs geen vijanden...
Tegen wie vechten we eigenlijk?
Je denkt te veel na.
Denk aan iets anders.
Dat helpt je inslapen.
Ik,
ik probeer te denken aan de gezichten en de namen van mijn klasgenoten.
En het verrast mij wel,
maar ik herinner me alle gezichten, ook die ik dacht vergeten te zijn.
En dan val ik in slaap zonder dat ik het besef.
Als hij zich niet wou overgeven, had Akatsu zijn geweer meegenomen.
Hij is vast naar de dichtstbijzijnde kazerne.
Die van Looc.
Nee, hij is vast bananen gaan zoeken.
Ik weet zeker dat hij naar Tilik is.
Zonder wapen riskeert hij... - Ach, dat hij omkomt...
Hij heeft erom gevraagd.
Shimada. Ik zorg er wel voor.
Laat mij gaan.
Ik wil niet bij hem blijven.
Als het Akatsu is, heb je...
Genoeg zo!
Vecht erom als het moet,
maar weet wat jullie verantwoordelijkheden zijn.
Jullie verroeren je hier niet.
2 JUNI - VERTREK VAN DE LUITENANT
Het regent!
Dat moet volstaan, niet?
Nee, het is niet genoeg!
Wat?
We hebben er nog meer nodig!
Hoeveel heb je er nodig?
Haal er meer!
Het zat in de laatste brief die ik kreeg...
... twee jaar geleden.
Dat is mijn hele familie.
Is dat je vrouw?
Ja.
Het kleintje lijkt op jou.
Ze heet Keiko.
HUT KLAAR
Als de acaciabloesems vallen
Na bergen en rivieren te hebben overgestoken, bereiken we Changchun
Nu zijn er geen boeven meer
De zon gaat onder boven de sneeuw
Mijn zwaard huilt
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het Vaderland
We hebben tot hier gestreden
En we vechten tot de winter voorbij is Vaarwel
Ik ben 20...
Eindelijk ben je wakker.
Gelukkige verjaardag. - Gelukkige verjaardag, Akatsu.
Gelukkige verjaardag.
VERJAARDAG AKATSU
Ik zou alleen gestorven zijn.
Bedankt dat jullie me niet achtergelaten hebben.
Een familie,
laat die haar kinderen achter?
Twijfel niet aan wie je familie is.
Vooruit, rust nog maar een beetje.
Het komt los omdat je maar een steek hebt gebruikt.
Je moet blijven naaien.
Zo wordt het stevig.
Goed, het regent niet meer.
We breken alles af en ruimen op.
Is dat alles wat je hebt gevonden?
Hé, we leven hier.
Nu niet meer.
Kun je geen 5 minuten wachten? - Om je kleren te herstellen?
Meen je dat nu?
Vooruit, wegwezen!
Geef jij mij bevelen? Waar zijn je strepen?
Wat bezielt jou, lompe boer van Mié?
Ik heb geen strepen nodig!
Hou op!
Genoeg!
Herstel je kleren later maar. Schiet op.
We hebben al weken geen vlees meer gegeten. Dat is de prioriteit.
We moeten dichtbij een dorp slapen, daar zijn koeien.
Geen twijfel mogelijk.
We hebben de hele dag gelopen, jij niet.
Onze prioriteit is dus niet in elkaar storten.
We blijven vannacht in het centrum, we zullen bananen eten!
Waarom zie je niet wat duidelijk is?
We moeten vlees hebben!
Wat duidelijk is voor mij, is dat ik jou een klap wil verkopen!
Wat?
Herhaal eens wat je hebt gezegd.
Wat wil jij toch?
Je hebt niks dan praatjes!
Niks dan praatjes!
Je bent een lafbek!
Wacht maar, klootzak!
Niks dan praatjes.
Op een dag vermoord ik je.
Ben je nu moe genoeg?
We zetten hier ons kamp op.
Latrines.
In Bago is er vee, niet? - Ja.
Bovendien
is dat het dichtstbijzijnde dorp.
Oké, je hebt gelijk. Morgen is het vleesdag.
Shimada heeft gelijk.
We hebben het allemaal nodig.
Shimada, zie je ze?
Shimada!
Hij ademt nog!
Breng hem weg!
Ik zie niks meer...
Hij was...
... onze kameraad.
Hij was betrouwbaar en moedig.
Hij heeft ons veel geleerd, niet?
Ik heb spijt van mijn harde woorden... en dat ik je klappen heb gegeven.
Ik zal je niet vergeten.
Moeten we tegen hem praten alsof hij nog hier is?
Is het dat wat we moeten doen?
Ik weet niet wat ik je moet zeggen...
Ik wou dat je me zou zeggen,
of je gestorven bent...
... voor iets of voor niets!
Want hier
kan niemand mij antwoorden!
Kijk naar mij.
Die boeren waren bewapend. - Dat zijn wij ook.
Nee! Wat voor houding is dat?
Je verdient het vuurpeloton voor insubordinatie,
al sinds je eerste ontsnapping!
Ik vergaf het je omdat je jong was, maar nu niet meer!
Pak op.
Vooruit. We hebben alleen maar messen.
Pak op.
Vuile Donko.
Pak op.
Hij heeft Shimada gedood!
Dood hem!
Waar ga je naartoe?
Ik ga naar het graf van Shimada.
Doe dat niet in het midden van de nacht.
Morgen.
Ga weer slapen.
Vanuit Sado...
Wat doe je?
De wind waait door het gras en de bladeren
Hou op.
Ik wil de stad Sado zien met mijn eigen ogen.
Luitenant.
Gun mij mijn eigen versie.
We zijn nog maar met zijn tweeën,
maar dat betekent niet dat jullie veilig zijn!
Horen jullie me?
Jullie zullen altijd in gevaar zijn!
Als Japanners en als soldaten
geven we het beste van onszelf in het nieuwe jaar.
Bedankt voor deze maaltijd.
Kom tevoorschijn.
Wat we ook deden, ze weten dat we ons als soldaten hebben gedragen.
We konden het niet weten, maar de oorlog is voorbij.
Er zal jullie niets overkomen.
Jullie moeten je overgeven.
Het is de waarheid!
Toen ik me overgaf,
deden de eilandbewoners mij geen kwaad.
Hier zijn mensen van de Japanse regering bij me.
Jullie kunnen dus rustig tevoorschijn komen.
Hiroo.
Ik hoop dat je ons hoort.
Ik ben het, je broer Toshiro.
Hiroo.
Als je ons hoort, kom dan ongewapend tevoorschijn.
Hiroo.
Mijn zoon.
Ik heb een gedicht voor je geschreven.
"De zuiderwind blaast"
"Op de oever sta ik"
"Wachtend op een stem"
Hiroo.
Ik weet dat je je plicht doet.
Maar je hebt niets meer te bewijzen.
De situatie is veranderd.
Alsjeblieft...
Probeer de dingen op een andere manier te bekijken.
Nee...
Dat is hij niet.
Hij draagt nooit westerse kleren.
Het is geschreven in het Japans en het Engels.
Ze praten over een oorlog in Indochina.
Maar Japan lijkt er niet bij betrokken.
En nu het sportnieuws.
Het zijn mooie tijden voor de honkballiefhebbers.
De New York Yankees zijn in Japan voor een vriendschappelijke wedstrijd.
Veel supporters trokken naar de luchthaven om Joe DiMaggio te zien.
Nee...
Onzin.
Het zijn herdrukken.
Ze passen de originele artikelen aan.
Het ene artikel is volledig vals, het andere is herwerkt.
Wat ze niet willen dat we lezen, halen ze gewoon weg.
Hetzelfde voor de radio,
de echte uitzendingen worden vervalst en snel verspreid.
De snelheid waarmee ze dat doen, is wel indrukwekkend.
Van wat ik heb geleerd over radio in Futamata, verbaast me dat niet.
En de advertenties?
Dit... "Boys wanted, Steak Diner"?
Wat is dat?
Dat betekent niks!
Telkens als ze het over het leger hebben, begrijp ik er niks van.
Soms gaat het over "reservepolitietroepen",
soms over "zelfverdedigingsleger".
Het gaat nooit over manoeuvres.
Als ze ons willen bedriegen,
waarom schrijven ze dan niet iets wat makkelijk te snappen is?
Stel je voor...
Een maanbewoner leest onze kranten: hij zou er niks van snappen.
Ze zijn nog slimmer dan we zouden denken.
Ze weten dat iets wat onbegrijpelijk en moeilijk is, als waarheid klinkt.
We moeten de batterijen sparen. We luisteren alleen 's nachts.
Maar...
Het is belangrijk dat we luisteren en ontcijferen.
Het is belangrijk.
Vandaag werd in het treinstation van Tokio
de expresstrein "Tsubame" met veel luister ingehuldigd.
President Sogo knipte het groene lint door
en de express "Tsubame" begon zijn dienst.
De lichtgroene treinen glijden over alle sporen.
Oké, even kijken.
Het is goed mogelijk dat Japan een democratie is geworden.
De regering wil nog altijd het "Grote Oost-Azië" oprichten.
Het "Zelfverdedigingsleger" vecht nog altijd tegen de Amerikanen.
Communistisch China, Mao Zedong, dat is geloofwaardig.
Mao verjoeg vast de Amerikanen en de Engelsen en heeft de steun van Japan.
We hebben eigenlijk hetzelfde doel. Normaal dat we de krachten bundelen.
Dat verbond moeten we noemen:
"De Oost-Aziatische Liga voor Gemeenschappelijke Voorspoed".
Ik snap het...
Het is vreemd, maar ook wel logisch.
Denk je dat zij de twee enige staten van de Liga zijn?
Noord-Siberië kan het atheïsme van de Sovjets hebben verworpen
om bij de Liga te komen.
Siberië?
Bedoel je dat...
Dit gebied...
Zou Rusland omringd zijn door de landen van de Liga?
Het is echt mogelijk!
Je kunt er ook Java en Sumatra aan toevoegen.
In 1944 ging 20 man van Futamata naar Java om guerilla te voeren.
Ik snap het...
De grote vraag voor ons is:
hoe zit het met de Filipijnen?
Je hebt gelijk.
Denk aan de vliegtuigen.
Vijf jaar geleden waren er 2 per dag, maximaal.
Sindsdien werden het er steeds meer, tot wel 10 per dag.
Er is dus een grote militaire activiteit rond ons gebied.
De oorlog is hier, vlakbij!
Denk je dat waarover "Sony" praat,
de gevechten in Indochina,
deel uitmaakt van de heroveringsoorlog van de Liga?
Natuurlijk!
En dat is vlakbij ons!
En denk ook hieraan.
Een valse expeditie organiseren met Akatsu,
mensen vinden die op mijn vader en broer lijken...
Besef je hoeveel geld en tijd het kost om info in te winnen over mijn familie
en mensen hun stemmen te laten nabootsen?
Alleen maar om twee soldaten in de val te lokken?
Dat wil zeggen dat ons eiland van strategisch belang is!
Ik heb het altijd geweten!
Als Japan in dit gebied geen operatie heeft gepland,
zouden ze dat nooit doen!
Het leger stuurt binnenkort
verkenners om met ons contact te leggen.
Of nee...
Vast eerder...
een agent in zijn eentje.
We moeten uitkijken naar het minste...
De haiku van mijn vader!
De haiku van je vader? - Wacht, wacht...
Laten we aannemen dat dit echt mijn vader was.
Er zit een verborgen betekenis in de haiku, een boodschap.
"De zuiderwind..."
"De zuiderwind blaast..."
"Op de oever sta ik Wachtend op een stem"
Ongelooflijk!
Met jouw geheugen was je een goede rekruut geweest voor Futamata!
Je overdrijft!
"De zuiderwind blaast"
"Op de oever sta ik"
"Wachtend op een stem"
Wat voor code zou dat kunnen zijn?
Herinner je je dat de oude man iets zei na...
Dat was...
Ik weet het:
"Probeer de dingen op een andere manier te bekijken."
Of zoiets. Dat klinkt wel vreemd, niet?
Majoor Taniguchi zei altijd: "Elk woord is belangrijk."
STEM
OEVER
En andere combinaties? - Ik weet het niet, ik zoek.
BLAZEN STEM OEVER
"Een stem blaast over de oever..."
"Wachtend op... de wind"?
"Wachten op de wind."
"Op de oever sta ik."
Oever...
WACHTEN OEVER ZUID
Lees het horizontaal, niet verticaal!
Het is een bevel!
Je hebt gelijk! Geniaal!
Het klopt helemaal.
Dat was het dus... "Bekijk het op een andere manier."
Een haiku is eenvoudig, dus is de code ook eenvoudig!
De zuidkust...
Als we daar moeten wachten, is dat omdat er daar iets te gebeuren staat.
De agent.
Dat is het!
Sinds we hier zijn, hebben we nooit in zee gezwommen.
Het is een goed eiland.
Ja...
We hadden op een ergere plek kunnen belanden.
Zelfs in Japan zijn er niet zoveel plekken als deze.
Op dit moment mis ik Japan niet.
Wel...
Behalve de vrouwen dan!
We zullen als helden terugkeren.
Je zult alle vrouwen krijgen die je wil.
Weet je...
Ik ben blij dat jij mijn overste bent.
Ik ook.
Ik had geen betere soldaat onder mij kunnen hebben.
De dingen zijn goed gegaan.
Kozuka! Ik kom!
"Houston... Controle radio..."
"Het oppervlak van de maan is nu duidelijk te zien."
"Ik sta nu aan de voet van de ladder..."
"Het oppervlak lijkt op poeder..."
"Een heel fijn poeder."
"Ik maak me klaar om af te dalen..."
"Alles is goed, we nemen de camera."
"Het is een kleine stap voor... de mens."
"Het is 21 juli 1969..."
" ... het is 11u56."
Regen... Tyfoon...
Dood me niet...
Ze heeft meer schrik van de tyfoon dan van ons.
Omdat we haar niet doodden, denkt ze dat we aardig zijn.
Je hebt gelijk, ze is achterlijk.
Wanneer denk je dat de regen zal stoppen?
Het duurt minstens 4 weken.
Als we haar wegjagen, zal ze het zeker doorvertellen.
En dan zijn morgen de Donko's hier.
Dat betekent...
De hut nu vernielen.
Alle sporen wissen...
Goed.
We houden haar vannacht hier en beslissen morgen.
Goed.
Ik zal de wacht houden.
Waar woon je?
Tilik?
Vigo?
Ik hou van... Lubang.
Lubang is goed.
Hoe heet je?
Jij?
Iniez.
Ofwel laten we haar gaan...
Ofwel...
Ofwel wat?
Vooruit, zeg het.
Ofwel houden we haar tot het stopt met regenen...
... Ofwel ontdoen we ons van haar.
Mik dan!
Mik!
Ik bezorg je altijd problemen.
We hadden geen keus.
Er is geen risico op infectie meer.
Ik ga de was doen!
Waar heb je het over?
Je kunt amper lopen, als je de was doet...
Ik moet lopen, zei je!
Niet zo ver.
Je kunt niet weglopen als er iets gebeurt.
Stop.
Je hebt pijn, je wond gaat open.
Zwijg!
Ik wil hier niet doelloos blijven zitten.
Ik wil niet meer in deze rottende hut zitten!
Kinshichi...
Waar is jouw pistool?
Mijn pistool?
Heb je het in de rivier laten vallen?
Ik had het hier gelegd...
Waarom deed je dat? - Maar ik zweer...
Het is met de stroom verdwenen!
Snap je wat je gedaan hebt?
Het zal tot in Brol geraken.
Je bent je wapen kwijt!
Ik zal het wel vinden. - Ik zal gaan!
Jij houdt hier de wacht!
Als we het na 3 minuten niet hebben, halen we alles weg uit de hut.
Hier, pak aan.
Het is voorbij.
Vooruit!
Kijk.
Het is een draaikolk.
Het keert de stroom om.
Hier is het!
Sorry dat ik zo riep.
Kinshichi!
Snij het touw door!
Het zijn vissers, ze hebben geen geweren!
Shimada...
Ik zal je niet vergeten...
Ik zal terugkomen.
Kapitein Hayakawa,
Adjudant Kuroda...
Jullie zijn nooit vergeten.
Jullie zijn hier nog altijd bij mij.
Zieke soldaten van Kamp 900...
Jullie offer is niet vergeten.
Drieling van Mito...
Hier hebben jullie je leven verloren.
Ik vergeet niemand van jullie.
Als de acaciabloesems vallen
Na bergen en rivieren te hebben overgestoken, bereiken we Changchun
Nu zijn er geen boeven meer
De zon gaat onder boven de sneeuw
Mijn zwaard huilt
De troepen rukken op door de woestijn van zand
Ook als onze petten bevriezen
Aan het front voor het Vaderland
We hebben tot hier gestreden...
We vechten tot de winter voorbij is Vaarwel
Ik wil met u praten.
Ik weet dat u een lange
en moeilijke periode hebt doorgemaakt.
De oorlog is al voorbij...
... Sinds 1945.
Onoda-san...
Wat denkt u nu te doen?
Hier sterven?
Wilt u niet met mij terugkeren naar Japan?
Dat lied, hoe...?
Akatsu heeft erover gepraat.
Ik heb alles gelezen wat men over u schreef.
Wie heeft u gestuurd?
Ik ben maar een toerist.
Onoda-san, u rookt, niet?
Ik heb ook eten meegebracht.
U kunt hier niet blijven.
Ik wil met u praten.
Pak uw spullen.
Weet u, in Japan denken de meeste mensen dat u dood bent.
Onoda-san,
hoelang bent u al alleen?
Alstublieft,
vertel mij uw verhaal.
Laten we drinken.
Zoete rode bonen.
Ik heb er ook niet veel zin in.
Maar de situatie vraagt er wel om.
Ik leef in vrede
en u leeft in oorlog.
Onze twee posities zijn niet verenigbaar.
Maar
waarom bezatten we ons niet om deze tegenstrijdigheid op te lossen?
Misschien geeft dat ons de oplossing.
Onoda-san.
Bent u niet beschaamd dat u me alleen laat drinken?
Ik,
ik heb veel gereisd.
Ik ben in 50 landen geweest!
En nu?
Wel, ik...
Ik beloofde mezelf om drie dingen te gaan opzoeken:
een wilde panda,
luitenant Onoda,
en de yeti!
In die volgorde!
Maar toch,
nu ik hier eindelijk voor u zit
en een gerecht met u deel...
Ik had het me nooit echt ingebeeld.
Zelfs niet in mijn dromen.
Ik ben vereerd.
We moeten zingen.
Laten we zingen, Onoda-san!
Zing met mij.
Taniguchi...
... Yoshimi.
Hij is mijn directe overste.
Ga hem zoeken.
Hij zal weten wat te doen.
Vind majoor Taniguchi...
... en breng hem naar hier.
Het is zwaarder dan ik had gedacht.
Hoe noemt u deze plek?
De Kozuka-oever.
U zult de bossen echt verlaten, niet?
U komt echt, niet?
Ja.
Ik beloof het.
Tot over twee weken dan.
Hebt u een boek over de Filipijnen?
Over de gevechten in de Filipijnen.
In de oorlog in de Stille Zuidzee.
We hebben geen militaire boeken.
Het spijt me.
Eigenlijk
heb ik iets anders nodig...
... Taniguchi-san.
Het spijt me, maar ik kan u niet helpen.
Ik heb geen band meer met mijn militaire activiteiten.
Ach, ik was toen zo jong.
Zoals u weet, was iedereen betrokken bij deze oorlog.
U herinnert zich vast nog Onoda Hiroo.
Wel... ik ben bang van... niet.
Maar u hebt vast wel over hem gehoord.
En over Lubang.
Iedereen kent hem.
Hij is de laatste soldaat van de oorlog.
Ik lees geen kranten.
En er waren overal soldaten.
Met alle oorlogen die er in de wereld zijn.
U weet heel goed wat ik wil zeggen.
Van die oorlog...
... is hij de laatste soldaat.
Ik zeg het nogmaals: ik lees geen kranten, ik lees alleen boeken.
Hij zegt dat hij de jungle niet wil verlaten.
Dat hij het bevel moet krijgen.
Ik zeg u net dat ik niet meer met het leger verbonden ben.
Vraag het aan het Zelfverdedigingsleger.
Onoda-san zal alleen bevelen aanvaarden...
... die van u komen.
Ik ken hem niet. Ik ken de man niet en ook het eiland niet.
Het spijt me,
maar daarnet hebt u mij thee aangeboden.
Ik denk dat ik die nu wel wil.
TANIGUCHI-OEVER
Heel erg bedankt.
Hier heb ik hem ontmoet.
Hij gaf namen
aan alle plekken.
Er beginnen muggen te komen.
Als we vuur maken, komen er vast nog meer.
Onoda-san!
Luitenant Onoda.
Ik wacht op mijn bevelen.
Bevel van de generale staf.
19 september 1945, 19 uur.
Hoofdkwartier.
Ten eerste.
Op keizerlijk bevel heeft het 14e leger de strijd gestaakt.
Ten tweede.
Volgens het bevel van de generale staf
met nummer 2.0.0.3
wordt het Speciale Eskader ontbonden.
Ten derde.
De eenheden en de individuen...
Ten derde.
De eenheden en de individuen die behoren tot het Speciale Eskader,
moeten onmiddellijk met elke militaire activiteit stoppen
en zich schikken naar het gezag van de dichtstbijzijnde officier.
Kan dit niet, dan moeten ze zich overgeven
aan de Amerikaanse of Filipijnse strijdkrachten.
Hoofdkwartier,
Yamashita Tomoyuki.
Na analyse van de trends in de wereld en in ons Rijk
hebben we besloten tot een bijzondere maatregel voor de huidige situatie:
we verklaren aan onze goede en trouwe onderdanen
dat we onze regering hebben opgedragen
om de VS, Groot-Brittannië, China en de Sovjet-Unie te laten weten
dat ons Rijk de voorwaarden van hun gezamenlijke verklaring aanvaardt.
De welvaart van alle naties,
evenals de veiligheid en het welzijn van onze onderdanen,
is de plechtige last die we hebben geërfd
en die we in ons hart dragen.
Het moet moeilijk zijn geweest.
Nu kunt u rusten.
Ondertiteling: Babel Subtitling