Od początków cywilizacji wiedzieliśmy, że jest coś urzekającego
w obserwowaniu, jak ludzie walczą o życie.
Dlatego oglądamy walki gladiatorów, publiczne egzekucje.
Stworzyliśmy sport dla ludzi, którzy wciąż pragną krwawych zdarzeń.
Co zrobiłeś?
Nasi klienci należą do najpotężniejszych tego świata.
Świetna zabawa, co?
Z roku na rok ich wymagania rosną.
Chcą bardziej wymyślnych pułapek.
Więcej prawdziwej walki o życie.
Dajemy im najlepsze miejsca w teatrze życia i śmierci.
"To jest zaproszenie..."
"...do Minos - Escape Rooms".
Obowiązują jakieś zasady?
Trzeba uciec w wyznaczonym czasie.
Wszystko, co wygląda na zagadkę lub kod...
Liczby są bardzo ważne: wszystko może być wskazówką.
Zoey, idź pierwsza.
Obserwują nas, znają każdy nasz krok.
Wszystko o nas wiedzieli.
Zoey! Szlag! Zoey!
Poświęciła się dla nas.
To pan stworzył tę rzeźnię?
Nie. Jestem Mistrzem Gry. Pokoje projektuje Twórca Zagadek.
Ben.
Wróciłaś po mnie.
Mam dość bycia tą jedyną ocalałą osobą.
- Niczego sobie nie wymyślam. - Odpuść.
Zginęli wszyscy, którzy dostali zaproszenia.
A ci, którzy je wysłali, nadal żyją.
To logo to współrzędne miejsca w centrum Manhattanu.
Wchodzisz w to?
Dobra.
ESCAPE ROOM: NAJLEPSI Z NAJLEPSZYCH
Umyj się. Już późno.
Pewnie jesteś zmęczona.
Mogę przywitać się z tatą? Opowiedzieć mu...
Nie. Wiesz, że pracuje.
Dobrze się dziś bawiłam, mamo.
Nie teraz.
Musimy porozmawiać.
Mam wyznaczony termin.
Wiesz, co będzie, jak go nie dotrzymam.
Udając, że wszystko w porządku, nie pomagamy Claire.
Zdecydowałam.
Nie mogę tego dalej ciągnąć.
Chcesz mi ją zabrać?
Chcesz rozbić naszą rodzinę.
Już jest rozbita.
Nie mam na to czasu. Już jestem spóźniony.
Porozmawiamy za godzinę, jak skończę.
- Nie zmienię zdania. - Godzina!
Proszę. Chcę o tym pomówić.
Możesz popływać, odpocząć, a potem...
Nie będę się kłócił. Wysłucham cię.
Godzina.
Henry?
Nie będę grać w tę grę. Proszę, nie rób tego.
Przepraszam za to, co powiedziałam.
Nie! Cholera, nie!
"Rosnę w ziemi. Maleję na wietrze.
Tonę w wodzie. Przetrwam ogień. Czym jestem"?
To niemożliwe.
Dobra, pomyśl! "Rosnę w ziemi".
100°C UWAGA
"Maleję na wietrze. Przetrwam ogień".
To skała.
Co to jest?
Czego szukam?
No już!
Inny kolor. To musi być to.
Ten.
105°C UWAGA
Co to jest?
Do czego służy?
To magnes.
Nie! No już!
EKSTREMALNA TEMPERATURA
Metal.
Dobra. Dalej.
Dobrze.
FATALNY BŁĄD
Uwaga!
Koniec symulacji.
Resetujemy?
OBECNIE
Nie. Dobra robota. Jesteśmy gotowi.
- Prawdopodobieństwo przetrwania? - Jakieś 4 procent.
Dobrze, że Zoey już nie boi się latać.
Jeszcze nie jest za późno.
Na co?
Na wyjście stąd.
To znaczy?
Możemy po prostu wyjść.
Jesteśmy przy bramce.
Możemy skoczyć na pizzę, obejrzeć mecz.
"Obejrzeć mecz"?
Nie wiem. Tylko mówię...
że nie musimy tego robić.
- Masz wątpliwości? - Nie, zostaję z tobą.
Mieliśmy szczęście, że przeżyliśmy.
I nie ma nic złego w tym,
że będziemy żyć dalej.
Muszę to zrobić.
Minos zabija ludzi.
Nie musisz jechać.
No i proszę.
Bohatersko pchamy się w niebezpieczeństwo.
A raczej lecimy ze zniżką.
Ensler. Jak się dziś ma?
Jest skupiona.
Jak zawsze.
Chwilę, prawie skończone.
Dobrze mi poszło. Spokojnie.
Wiem, Claire, zawsze tak jest.
Zrozum, że tym razem stawka jest wysoka.
No i co?
I tak będę zamknięta w tej klatce.
Jak długo tu przetrwasz,
jeśli coś mi się stanie?
To może sam powinieneś tworzyć pokoje,
zamiast kombinować, jak zabić Zoey.
Nie jest gotowa.
Sądzi, że nas zdemaskuje.
Chryste.
Może rozumiem ją lepiej niż ty.
W końcu obie straciłyśmy matki.
Dziękuję panu.
- Proszę. Dziękuję. - Dziękuję.
Następny.
Pani bilet.
Proszę pani?
Miłego lotu.
Zoey, nic ci nie jest?
Zoey, skarbie.
Zoey! W porządku?
Skarbie.
- Cieszysz się na Wietnam? - Mama?
Nie dam rady.
- Nie mogę. - W porządku. Chodź.
Stój.
Stać nas tylko na najgorsze auto, jakie mają...
ale udało mi się wynająć czterodrzwiowe ze złamaną wycieraczką.
Musimy podpisać papiery.
Dlaczego wciąż chcesz ze mną jechać?
Chcę powstrzymać Minos, a nawet nie wsiądę do samolotu.
Słuchaj...
Nie chciałem ci mówić, ale...
zwolnili mnie z pracy.
Miałem atak paniki w obecności klienta...
Wychodziliśmy, drzwi się zacięły
i mnie poniosło.
Więc nie tylko ty tak się czujesz.
No i odczuwam dziwną lojalność wobec ludzi, którzy ocalili mi życie.
Dzięki.
Nie dziękuj mi za bardzo. Ty prowadzisz całą drogę.
Jedziemy?
- Nie chcesz zatrzymać się w Cleveland? - Mówiłam, żadnych objazdów.
Dzięki, że ze mną jedziesz. Wiem, że to cię dużo kosztuje.
Nie dziękuj mi za bardzo.
Nie mam kasy na benzynę.
Właściwie w ogóle nie mam kasy.
O nie, nie będę siedzieć przez najbliższe 2 dni w zadymionym aucie.
MOTEL "PRZY DRODZE"
Powinniśmy iść spać?
Jesteś zmęczona?
Nie, ale...
Powinniśmy spróbować.
Dobra.
- Proszę bardzo. - Nie, idź. Pierwszy wstałeś.
Nie. Ty idź.
- Idź. - Dobra.
Elegancko.
Wspaniale.
Ben? Drzwi są zamknięte! Nie mogę wyjść!
- Zoey? - Ben! Nie mogę wyjść!
Chodź. Musimy uciekać!
Zoey!
Nie, nie, nie!
Szlag!
Nie, nie. Nie!
Niech to szlag!
Co się stało?
- Co się dzieje? - O Boże.
Po prostu miałeś zły sen.
Widziałem...
Ten pokój...
- To tylko sen. - Tak.
To było...
- Musimy ich dopaść. - Tak.
Jedźmy stąd.
Jesteśmy blisko. To stary,
opuszczony budynek rządowy.
Zero dokumentów, aktów własności. Totalna czarna dziura.
Jesteśmy na miejscu.
Chyba firma Minos zbankrutowała.
To na pewno te współrzędne?
Nic nie rozumiem.
Patrz.
To było dwa dni temu. Pełno pracowników.
To musi być tu.
Może obejdźmy teren, zanim wejdziemy w tę koszmarną pułapkę?
- Możesz tu zaczekać. - Nie o to mi chodziło. Czekaj!
Zoey. Nie!
Sprawdźmy współrzędne. Może coś pomyliliśmy.
Proszę cię.
Nie powinniśmy tu być.
Musimy poznać prawdę. Po to jechaliśmy taki kawał.
Wszystko pozamykane.
- Nie... - Nic tu nie ma.
Przemyślmy to jeszcze raz.
- Coś musi tu być. - Hej!
Co jest?
Tu jest niebezpiecznie. Budynek przeznaczony do wyburzenia.
Tak, ale...
Mogę pomóc wam wejść.
Ale nie jadłem od kilku dni. Wspomożecie mnie?
Słuchaj, ja nie...
- Hej! - Co jest? Zatrzymaj się!
- Wracaj! - Wracaj tu, gościu!
Stój!
Zatrzymaj go!
Stój!
Uważaj!
Zwolnij!
Z drogi!
Uważaj, młody!
Zatrzymajcie go!
Zoey, szybko!
Chamstwo.
Hej! Wracaj tu!
Łap go!
Nie. Nie!
Szlag.
Dobra, na następnym przystanku znajdziemy gliniarza.
Może są jakieś nagrania z kamer.
Nie ma sensu. Straciłam go.
To pamiątka po mamie.
Przykro mi.
Powinniśmy wysiąść na następnym przystanku i wrócić do budynku.
Wiem, że tam coś jest.
Znajdziemy sposób, by tam wejść. Bez względu na wszystko.
Ale z nową zasadą:
"Nie gadać z bezdomnymi".
Hej, słonko. Nie uwierzysz, gdzie jestem.
Nie, jadę metrem.
Gruchot nie chciał dziś rano zapalić. Zostawiłem go przed siłownią.
Wiem. Jutro się tym zajmę.
Bo kiedy obiecuję coś mojemu słonku, to dotrzymuję obietnicy.
To był tylko jeden raz.
Słyszysz to?
Zwykłe odgłosy metra.
Tak, słyszę.
ZATOKA KLEPSYDRY ZAWIRUSZ SIĘ W PIASKACH
Co się dzieje?
Nie powinno tu być konduktora?
Chyba. Nie wiem.
- Hej! - Co się stało?
Coś nie tak!
Jasna cholera!
Słonko, oddzwonię, dobrze?
- Co się dzieje? - Nie wiem. Pociąg się rozdzielił.
- Jak to? - Wagon się odłączył.
- Co mam robić? - Nie wiem.
- Wciśnij guzik. - Już wcisnęłam!
Hej! Chwyćcie się czegoś!
INTERKOM ALARMOWY
Niczego nie dotykajcie!
Hamulec bezpieczeństwa
Szlag! To chyba żart!
Słonko?
Tiff, słyszysz mnie?
Szlag.
To koniec torów?
O nie!
- Biegiem! - Szybko!
Hej!
Pokaż to.
- Jesteś cała? - Tak. A ty?
Krew ci nie leci.
Gdzie jesteśmy?
Moja głowa.
Wstawaj. Dasz radę.
No już.
Wszyscy cali?
Hej, coś ci cieknie.
Nie za wcześnie na to?
Dzień staje się coraz lepszy.
Kiedy ktoś po nas przyjdzie?
Nie wiem. To kilkadziesiąt kilometrów opuszczonego toru.
Nikt nie wie, gdzie jesteśmy. To potrwa cholernie długo.
Świetnie.
Nie mam zasięgu.
- Dajcie znać, kiedy przybędzie kawaleria. - Czekajcie.
To wygląda na opuszczoną stację.
Zalewasz, co?
Hej!
Halo!
Sześcioro ludzi utknęło w tym wagonie. Wyślecie pomoc?
Uwaga, pasażerowie.
Prosimy o pilnowanie swoich rzeczy.
Wszystkie podejrzane paczki proszę zgłaszać do MTA.
Proszę zachować uwagę. Powodzenia.
Minos nas znalazł.
Powiedziałeś Minos?
To się znów dzieje.
Nie. Nie.
Nie, nie, nie.
Wiedziałam, że nie powinnam wracać. O Boże.
Zaraz. Graliście już w tę grę?
A to niby skąd mam?
Zamknęli mnie w łodzi podwodnej.
I podnosili ciśnienie, aż popękały mi bębenki w uszach.
Co to więc jest?
Rozgrywka najlepszych z najlepszych?
Nie. Nie!
Nie, nie!
Wypuśćcie mnie!
Nie będę znów grać w tę grę, wy zasrani popaprańcy!
Tylko pogarszasz sprawę!
Nie rób tego, dobrze?
Skoro potrafią porwać pociąg, umieją i wzmocnić drzwi.
Moja żona ma dziś urodziny.
Obiecałem jej, że się nie spóźnię.
Zawsze się spóźniam.
Powinienem był cię przekonać, żeby tu nie jechać.
Ben, spójrz na mnie. Raz udało się nam uciec.
Znów to zrobimy. Obiecuję ci.
Odpuśćcie sobie te fantazje.
Przeszliśmy już to. Jak rozwiążemy zagadki, wygramy.
Odzyskamy wolność.
Jedno z nas.
Co to za dźwięk?
Co to jest, do diabła?
To mi się nie podoba.
Szlag! Kopnął mnie prąd.
- W porządku? - Tak.
Podłączyli napięcie w całym wagonie?
Znamy zasady. Gramy albo giniemy.
Dokładnie tego od nas chcą. Żebyśmy tańczyli, jak nam zagrają.
Nie wiem, jak wy, ale ja nie zamierzam umrzeć w metrze.
Uwaga, pasażerowie.
Prosimy o pilnowanie swoich rzeczy.
Wszystkie podejrzane paczki proszę zgłaszać do MTA.
Proszę zachować uwagę. Powodzenia.
Znalazłem torbę.
Należy do kogoś z was?
Co w niej jest?
Ręcznik...
- O cholera. - Ostrożnie, brachu.
Sprawdźmy, do czego pasuje ta klamka.
Rozdzielmy się.
- Uważajcie na słupki. - Nie ma żartów.
To musi pasować do drzwi.
Klamka jest metalowa. Musimy uważać.
- Chyba znalazłam wyjście. - Potrzebna klamka?
Nie, to zapadnia. Musi być na nią sposób.
Chryste. Nie słuchacie wskazówek.
Kazali wszystko zgłaszać pracownikowi MTA.
To kabina konduktora.
- Daj mi to. - Będziesz uważać?
Tak, tak. Nie mamy wyjścia.
Szlag!
Podobało się wam, dranie?
Chwila.
Skóra jest izolatorem.
Tak. Mądry ruch.
Udało się!
Szlag!
- Nic wam nie jest? - Nie.
Podczas gry rośnie napięcie prądu.
To stary automat na żetony.
Nie widziałem takiego od dziecka.
Potrzebujemy żetonów. Ktoś widział jakieś?
Co tu napisano? "Należy ściągnąć błędne ogłoszenia".
Może żetony są za ogłoszeniami.
Ramki są metalowe. Trzeba je czymś zdjąć.
Czekajcie. "Błędne ogłoszenia".
Coś już wcześniej zauważyłem.
To ogłoszenie o Zatoce Klepsydry.
Brak litery E.
Sprawdźcie inne. Może jest więcej błędów.
Nic.
Tutaj! C.
Tutaj! Brak C w "Statystyczny".
C, E. To jakaś wiadomość.
Zaraz. Co było we wskazówce?
"Należy ściągnąć błędne ogłoszenia". Brakujące litery.
Zauważyliście, jak dużo jest uchwytów?
- Kto by je liczył... - 26.
Tyle, ile liter w alfabecie.
Pociągnijmy te, które odpowiadają brakującym literom.
Metalowe uchwyty? Nikt nie choruje na serce?
- Może przez ręcznik? - Bawełna nie jest izolatorem.
Co jeszcze jest w torbie?
To ma gumę. Możemy tego użyć.
Ma ktoś klucze? Przetnę to nimi.
Proszę.
Czy ktoś da mi klucze?
Przepraszam.
Rozdaj je.
Dobra, za które uchwyty mamy pociągnąć?
Tu jest zielony uchwyt!
Na końcu jest czerwony. Zielony to A, czerwony - Z, tak?
To może być początek.
C to trzecia litera alfabetu, a więc...
Dobra. Ktoś ma coś przeciw?
Nie, działaj.
Nie. Pociągnij.
C.
Patrzcie. Litery. Dwa razy C. To musi coś znaczyć, prawda?
Jest coraz gorzej.
- Dobra, dalej! - Idziemy!
- Wrzucaj. - Nie poraził. Jest uziemiony.
- Potrzeba więcej żetonów. - Dobra. "Zawierusz się".
A, B, C, D, E.
Rozdzielamy się i szukamy liter.
Dobra.
Czas się kończy.
Siedem!
Coś musi być na końcu wagonu.
Co to w ogóle znaczy?
Tu jest zbędne M!
I brak A.
Biorę A.
M! Gotowi?
Dawaj!
Jeszcze pięć.
O Boże!
Boże!
- Wezmę żeton. - Co z nią?
Jestem przy tobie.
- W porządku. Dalej. - Gdzie żeton?
- Tu brak K! - A tu jest dodatkowe L.
- Mam L. - Dobra. Idę po L.
- Masz L? - Tak.
Jeszcze 5.
Cholera. To gra w szubienicę.
Będzie źle!
To nie może się dziać.
Dajcie żeton!
Dawaj tutaj!
Nie wstawajcie!
Theo, wstawaj!
- Zoey, co robisz? - To dowód, którego szukamy.
Na ziemię!
Szybciej!
Gdzie pozostałe litery?
Jeszcze trzy!
Co?
Słuchajcie! Znalazłem brakujące litery!
Nie żyje!
Szlag!
- Jakie to były litery? - Mapa spłonęła!
Zoey! Masz jakiś pomysł!
Brakujące litery to W, B i O!
- Skąd wiesz? - Wiem! Działaj!
B, O.
Szybko!
Jeszcze jedna!
Idę!
Słodkich snów, bracie.
Daj mi żeton!
Właz otwarty!
Wychodźcie! Uciekajcie stąd!
Biegiem! Szybko!
"WITAMY Z POWROTEM"
Zoey! Skacz!
Niech to szlag!
Nie wstawajcie!
Jedziemy!
Zjeżdżamy w dół.
Czekajcie. Umarł człowiek. Zatrzymajmy się na chwilę.
Może uczcijmy go minutą ciszy. Przed chwilą zginął.
Możecie milczeć, ile chcecie. Oni dobrze się bawią.
Ktoś znał jego imię?
Nie.
Jestem Brianna.
Nate.
Rachel.
Ben.
Zoey.
Czy pociąg odegrał jakąś rolę w waszym życiu?
Omal w nim nie zginęliśmy. Czy to się nie liczy?
Chodzi mi o to, że to część zagadki.
Jesteśmy jedynymi ocalałymi z naszych grup.
Jeśli pokoje stworzono na bazie naszych wypadków...
Może tamten stworzyli dla biedaka, który w nim zginął.
A w waszych grupach?
- Były w nich jakieś powiązania? - W mojej grupie byli influencerzy.
Czyli specjaliści od robienia selfie?
Nie, ja piszę blog o podróżach.
Wyprawy na pustynię Atakama, do sanktuariów słoni w Tajlandii.
Takie rzeczy.
Zdobyłam milion obserwujących, zarobiłam kasę i...
zdobyłam tę bliznę.
Moim ostatnim pokojem była sala luster.
Połączono was według dziwnego kryterium.
Ja dostałem list z diecezji.
A więc jesteś księdzem?
Wezwano mnie na międzydiecezjalne seminarium.
- Gdy przyjechałem... - Było tam jeszcze pięciu księży?
Zaczyna się jak głupi kawał, co?
Chcieli sprawdzić, czy...
wiara pomoże nam przetrwać.
Ty przetrwałeś.
A teraz chodzę po ulicach,
zagubiony.
Po prostu...
nie rozumiem...
Czego?
Dlaczego Bóg mnie ocalił?
Może dość tych opowieści.
Nie, czekaj. Kiedy wygrałem grę,
jakiś dziwny Europejczyk próbował mnie udusić.
Przeżyłem tylko dzięki Zoey.
I co, wypuścili was wszystkich na wolność?
Uścisnęli mnie, wezwali Ubera. Było całkiem miło.
Próbujemy odkryć schemat. To tyle.
Jeśli coś tu obstawiają, to czym się kierują?
Nie da się rozgryźć Minosa.
Próbując ich przechytrzyć, zaryzykujemy życiem.
Ona jako jedyna ocaliła jeszcze kogoś oprócz siebie. Powinniśmy jej słuchać.
W pociągu mówiłeś, że to przez nią znów się tu znalazłeś.
Może trzeba ruszyć dalej.
Bank śmierci w stylu Art Deco. Wspaniale.
Zbudowali podziemny bank?
Pokręcona sprawa.
Drzwi do sejfu są otwarte.
To nie może być aż tak proste.
- Zdecydowanie. - To przynęta.
Tak myślicie?
Zoey? Co się stało?
Niech to diabli!
System alarmowy uruchomiony.
Niczego nie ruszajcie.
To ta płytka.
Musisz zejść z niej obiema stopami.
- Ona uruchamia lasery. - Pomóżcie.
- Poprowadzę cię. - Utknęłam.
Weź mnie za rękę.
Słuchaj mnie.
Zniż się. Powoli.
Powoli.
- Ostrożnie. - Czekaj.
Podnieś lewą stopę i wysuń w moją stronę.
Złapcie ją.
Spokojnie.
Dobrze. Do mnie. Tak, powoli.
Bardzo nisko. Dobrze.
- Trzymam cię. - Trochę niżej. Tak jest.
Odliczam od 3.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
- W porządku? - Nie, zostaw.
Wiem. Nie dotykaj.
Chyba materiał wtopił się w skórę.
Pełna aktywacja sieci laserowej za 10 minut.
To jest droga do wyjścia.
Musi być jakiś sposób.
Nie możemy sprawdzić tych płytek.
- Możemy pójść naokoło? - Świetnie.
Kto wie, ile to zajmie.
Wiecie co? Chyba znalazłem klucz.
- W lizaku. To klucz, tak? - Tak.
Tam są skrytki. To klucz do jednej z nich.
Czekaj, nie wiemy, czy tam jest bezpiecznie.
Tam prowadzi wskazówka.
Te płytki różnią się od tamtych, więc...
Zoey, ostrożnie.
Czas ucieka. Nie mamy wyboru.
Bezpiecznie.
Poszukajcie więcej kluczy.
Po drugiej stronie są pudełka.
Może jest więcej.
PLAN EWAKUACJI
"Jesteś tutaj"? A to nowość.
Za dużo skrytek. Czegoś nam brak.
"Do akt". Gdzie to jest?
Znalazłam klucz.
Mam kolejny klucz.
- Sprawdźcie skrytki po drugiej stronie. - Spróbujmy tam.
Brianna. Chodź.
Trochę to potrwa.
Pełna aktywacja siatki laserowej za 8 minut.
Nie znoszę tych sukinsynów.
Słyszycie to?
Witamy w banku Illuminus.
By otrzymać wypłatę po śmierci bliskiej osoby, proszę wpisać swój PIN.
PIN.
Potrzebny nam kod PIN. Cztery cyfry.
Cztery cyfry. Dobra, szukamy czterech cyfr.
Cholera, tu są same potrójne.
"Wprowadź PIN,
zgodnie z instrukcją. Zabierz pokwitowanie".
Teczki? "Wypłata po śmierci bliskiej osoby".
Pełna aktywacja siatki laserowej za 7 minut.
Chodź. Zobacz.
Wszystkie skrytki mają numery oprócz tej.
"Sonya". Kto to może być?
O Boże.
To jedyny sposób, by to sprawdzić.
No otwórz się.
Rachel, patrz, coś tu jest.
O cholera. Jakie to ostre. Skaleczyłam się.
Mamy tu skrytkę z napisem "Sonya" i bardzo ostre diamenty.
A wy coś macie?
Też skrytkę z napisem "Sonya".
- I dwa pliki pustych banknotów. - Nie wiem, co to znaczy.
Pełna aktywacja siatki laserowej za 6 minut.
Ostre diamenty, puste banknoty i jakaś Sonya.
Czegoś nam tu brak.
"Wypłata po śmierci bliskiej osoby".
Jak się nazywają pieniądze za czyjąś śmierć?
Krwawe pieniądze. Szybko, przynieś banknoty.
Chcą, byśmy pokryli banknoty swoją krwią.
Tak.
Rachel!
Rachel?
Rachel.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Nie dotykać lad. - Dobra.
- Ksiądz, bierz banknoty. - Są w porządku?
Tak, ten jest dobry.
- Przynieś je tu. Ostrożnie. - Oby wystarczyło.
Proszę.
Co to jest? Dobra.
Działa.
0526. Wypróbujcie go w bankomacie.
0526.
NOWY JORK
Zegary!
LONDYN
Widzieliście?
Zatrzymały się na 12.09 w Nowym Jorku,
3:02 w Londynie i 12:03 w Szanghaju.
Jak to ma nam pomóc przejść?
Mamy kolejną wskazówkę.
Jaką?
"Wyznacz kurs według godzin. Licz minuty przy każdym kroku".
Może to współrzędne jak w szachach.
- Wiersze i kolumny? - Zaraz. Widzę to.
"Wyznacz kurs według godzin".
12:00 - to prosto, 3:00 - to w prawo.
Sensowne. "Licz kroki według minut" to odległość.
Czyli 12:09 znaczy "prosto, 9 kroków".
Pełna aktywacja siatki laserowej za 5 minut.
Tylko skąd zacząć?
Tu jest. Trzecia płytka od lewej.
Trzecia od lewej!
Przynajmniej tak myślę.
Zbyt wiele domysłów.
Coś musimy robić.
Zaraz, mam pomysł.
Dokąd idziesz?
Wyznaczę kurs dla was wszystkich.
Ostrożnie, dobrze?
Dobra. Zadziałało.
Jeden.
Dwa.
Trzy.
Świetnie ci idzie, Nate.
Dobrze. Dobrze.
- Dziewięć. - Dziewięć, tak?
3:02 w Londynie. Zrób dwa kroki w prawo.
Trzeci zegar,
Szanghaj, 12:03.
Trzy kroki do przodu.
Jeden.
Dwa.
Szlag!
Hej, coś tam się otworzyło. Patrzcie tam!
To zamek szyfrowy. Brakuje jeszcze trzech cyfr.
Trzy cyfry. Dobra.
Coś tu się dzieje.
"Pieniądze sprawiają, że świat się kręci.
Nie może się zatrzymać,
bo wszystko się skończy". Co to znaczy, do diabła?
Cholera. Jaka liczba?
Tu są kody.
No jakie?
Tu są międzynarodowe konta.
Tokyo i Afryka Południowa. Może to?
Każdy świstek papieru tutaj ma jakieś cyfry.
Pełna aktywacja siatki laserowej za 3 minuty.
Nie zdążymy.
Nie zdążymy na czas!
- Co tam jeszcze jest? - Nie panikuj!
Musimy szukać dalej.
Uspokój się, dobrze?
Dobrze.
Nate!
Co on robi? Nie, nie, nie!
- Nate, co robisz? - Stój!
Nie, zaczekaj!
Nate, stój!
Czekaj! Przestań!
Po prostu, zostań tam.
Nie wiemy, czy te płytki są bezpieczne, bo nie mamy wskazówek.
Zatrzymaj się!
- Stój! - Zwariowałeś!
Proszę! Oni nas zabiją! Zatrzymaj się!
To, co robisz, wcale nam nie pomoże.
Dobrze idzie.
Zatrzymaj się na 2 sekundy.
Nie!
Zabiją nas.
Dlatego mnie ocalił. Wiem, że się boicie.
Stój!
Wiem, że się boicie. Nie bójcie się.
- Nie boję się! - Przez ciebie zginiemy!
Nie musisz tego robić.
Nie!
Zoey!
Podnieś go! Szybciej!
- Nic się nie stało, gdy uderzył o ladę. - Może pułapki są na końcach lad.
Ściągnijmy go z płytek.
Chodź. Pomóż mi go ściągnąć.
Ostrożnie!
O mały włos.
- Nic mu nie jest? - Nieprzytomny. Trzeba będzie go nieść.
Ojciec Świr popalił wskazówki!
Na papierach ich nie było.
Powtórzcie wskazówkę.
"Pieniądze sprawiają, że świat się kręci. Nie może się zatrzymać..."
Zaraz. Musimy coś przekręcić.
- Zaciął się! - Spróbuj w drugą stronę.
Tu nie chodziło o cyfrę.
"Nie może się zatrzymać". Trzeba kręcić.
O cholera.
- Mam. - Mamy coś.
To wykres. Trzeba go na czymś umieścić.
Może na mapie. Rzuć tutaj.
Pełna aktywacja siatki laserowej za minutę.
Czas nam się kończy! Rzucaj!
- Rzucę to na płytki. - Rzucaj.
Szybciej! Pospiesz się!
Udało się!
Idźcie, a ja was poprowadzę.
Nie idę bez ciebie.
Kto pomoże nieść wybranego?
Idź.
Szybciej. Musimy się stąd wydostać.
- Mam lizaki. - Już go biorę.
Ostrożnie.
Na pewno potrzebny nam ten dupek?
Dwie płytki w lewo.
Jedna, dwie.
Wyznaczamy ci drogę.
Dobra. Sześć płytek prosto.
Dwie płytki po przekątnej w prawo.
Jedna, druga.
Dwie po przekątnej w lewo.
Jedna, druga.
A potem cały czas prosto.
...pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Cholera.
Obudź się.
Co się stało?
Omal nie straciliśmy Zoey.
- Lubisz być głupim egoistą? - Przepraszam.
Lubisz to, co nie?
Ben! Przestań!
Dość. On tylko chciał pomóc.
Dziękuję.
Że nas stąd wyprowadziłaś.
Nie przejmuj się tym.
Co się dzieje? Zaraz się zawali!
Uciekajmy!
Biegiem!
Szybko! Wiejmy stąd!
- Raz, dwa! - Szybciej!
No, imponujące.
360 stopni.
- Zrobili coś takiego w mojej grze. - W naszej też.
To jakiś wyższy poziom.
Stawiam stówę, że nas utopią.
Żartujesz? Patrzcie na ten piach.
Tu na pewno są miny.
Patrzcie.
To polaroid z jakimś napisem.
- Jakim? - "Utrwal wspomnienia".
- "Zdjęcie utrwali wspomnienia". - Pewnie mamy zrobić zdjęcie.
Po co to zrobili?
Wygląda trochę jak pocztówka.
Jak wspomnienie.
Coś jest napisane na zdjęciu.
"Rzuć kotwicę w Zatoce Klepsydry".
Ta nazwa jest na billboardzie.
To tylko pokój.
Ale spójrzcie na horyzont.
Jest łódka, której nie ma na tablicy.
Czyli szukamy czegoś żeglarskiego.
Może kotwicy?
- Tu mogą być miny. - Przestaniesz to powtarzać?
Możemy uważać, po czym stąpamy?
Sprawdzę przy molo.
Wyjście musi być w tej szopie.
X oznacza miejsce? Nie wiem.
Na pewno wyjście jest przez lodówkę.
Widzisz związki między pokojami?
Torba plażowa w metrze, imię "Sonya" w banku, nawet ściany zmieniające kolory.
Mam wrażenie, że wszystko łączy się w jakąś historię.
Ale to raczej nie jest opowieść o nas.
SOS! Nasz statek tonie!
- Ktoś wzywa SOS. - A ja mam statek w butelce.
Sprawdzę tę chłodziarkę.
Co jest za drzwiami numer...
SŁONE SZCZYPCE
Zoey. Teraz wiemy, po co jest kotwica.
Na latarni jest teleskop.
Chyba znalazłem łódkę.
"Ślepa miłość"? Jak piosenka Bon Jovi?
Ben ich rozgryzł.
Minos to Bon Jovi.
Bardzo śmieszne.
- Poszukajmy kotwicy. - Ostrożnie.
Jak mogliśmy to przegapić?
Ja tu nic nie widzę.
- To tylko sieci. - Nic tu nie widzę.
A to co?
To się z czymś łączy.
Patrzcie!
To wykrywacz metalu.
Działa?
Tak.
Czemu skierowałeś go na mnie?
Daj, wypróbuję go.
- Proszę. - Sprawdzę go. Dzięki.
Kiedyś mój tata znalazł tym srebrnego dolara.
I dostał za niego dolara.
Nic tu nie ma.
Skąd ci ludzie wytrzasnęli te potworne manekiny?
To musi być pod piaskiem.
- Słyszeliście? - Tak.
Coś tam jest.
Wciąż myślisz, że to miny?
Spokojnie.
Tutaj.
Zoey, przyniesiesz tu łopatki?
Coś znaleźliśmy.
Czuję coś.
Odłóżcie łopatki.
Odgarniamy.
- To kotwica! - Kotwica.
- Trzymasz? - Zanieśmy do drzwi.
- Cholera. Niedobrze. - Jest przywiązana.
- Utknęła. - Ciągnij.
- Razem. - Pomóżcie ciągnąć.
Ciągniemy!
Ciągnijcie. Jeszcze!
Jest do czegoś przywiązana!
- Co się stało? - Coś się dzieje!
Słyszycie? Coś jest pod piachem!
- Patrzcie... - Co to jest, do diabła?
- Gdzie zniknęła? - Niedobrze.
Kotwica!
Daj rękę!
- Wyciągnijcie mnie! - Łapcie go.
Ludzie.
Toniemy! To mnie wciąga!
Złap mnie za rękę!
Nogi mi utknęły!
Nie możemy podejść bliżej!
Łap!
Pomocy!
Złap go za rękę!
Dawaj!
- Nie wierć się! - Rachel!
Musimy ją jakoś wyciągnąć!
- Spokojnie. - Idę po koło!
Nie daj się!
Rachel!
- Nie! - Rachel!
Szlag!
- Daj linę. - Nie zejdziesz tam.
Co robisz? Ona zginęła.
- Słuchaj. - Trzymaj to.
- Nie rób tego. - Słuchajcie.
Muszę to zrobić.
- Oszalałeś, Nate. Stój! - Trzymajcie go.
Trzymaj!
Z całych sił!
Rachel, jesteś cała?
Wychodź. Dasz radę.
Rachel, chwyć linę!
- Dasz radę! - Trzymaj mocno!
Wychodź!
- Już dobrze. - Nate!
Wychodź, Nate!
Nate!
Nate! Podciągaj się po linie! Dawaj!
Podciągaj się!
Nie!
Musimy mu pomóc!
- Nie ma liny! - On mnie uratował!
Kotwica.
- Rachel! - Nie możemy mu pomóc!
Szybciej. To też zasypią.
Szybciej, zbliża się do nas.
Dawaj!
Chodźmy, Rachel.
Rachel, chodź. On zginął.
Nie uratujemy go. Musimy stąd wiać!
"Bon voyage".
Patrzcie, chyba tu jest wyjście.
Lodówka jest wyłączona. Znalazłam kabel.
Poszukamy wtyczki, podłączymy ją, otworzymy lodówkę i wyjdziemy.
Dobra.
Patrzcie, wyłącznik światła wygląda jak latarnia.
Muszą być jakoś powiązane.
Warto spróbować.
Bo dotykanie rzeczy nie ma złych następstw.
Spróbuj. Musimy iść dalej.
O cholera!
Trzymajcie się!
Jeśli nie znajdziemy wyjścia, wszystko się zapadnie.
Patrzcie na latarnię! Wysunęła się drabina.
- Sprawdzę to. - Idę z tobą.
Szlag!
Pomóż im, jeśli się pomyliłam.
Belki blokują wyjście.
Wyciągajcie je!
Ostrożnie!
Oczyśćcie przejście!
Światło przestało się obracać!
"Nie morze cię widzieć".
Droga wolna. Masz coś?
Jest wiadomość na znaku. "Nie morze cię widzieć".
Ale zamiast "może" jest "morze".
- Nie wiem. - Schodź. Wymyślimy coś!
"Nie morze cię widzieć". Może przez "rz".
- MORZE? - Tak.
Sprawdzę łódkę.
Co jest...?
"Nie morze cię widzieć"?
Nie wiem.
Solniczki z morską solą?
Pomyślmy. "Nie morze cię widzieć".
"Nie morze cię widzieć."
Może to ma coś wspólnego z oczami? Co to znaczy?
Nie gałki oczne, bo nimi nie można otworzyć lodówki.
Szlag!
Ślepa miłość i "Nie morze cię widzieć".
Zaraz.
Manekin.
Tak, manekin.
Szlag!
Pokaż się.
Wyłaź!
Cholera! Mam!
Szlag!
Zoey, mam wtyczkę!
Ben, chyba jest drugie wyjście!
Masz! Weź to!
Działa! Ben, zawołaj Zoey!
Zoey, otworzyliśmy drzwi! Chodź!
Znalazłam wyjście.
Może to wyjście z gry!
Czekajcie! Zoey znalazła inne wyjście!
Jak to znalazła inne wyjście?
Tam jest wyjście! Chodźcie!
Co ona robi?
- Nie słuchają mnie! - Musimy iść! Nie mamy czasu!
Wszystko się zapada! Chodźcie, tu jest wyjście!
Jeśli będziemy dalej grać, ile z nas zginie?
Nie wiemy, dokąd nas to zaprowadzi. Tu jest wyjście.
Nawet jeśli wygrasz, skąd wiesz, czy cię wypuszczą?
Rachel. Chodź.
Zaufaj jej. Uratowała mnie!
Pospieszmy się!
- Dobra. - Czekaj... Rachel!
- Idźcie! - Ben!
Nie można przechytrzyć gry!
Brianna, chodź! Szlag!
Chodźcie! Nie mamy czasu.
- Szybciej! - Idę!
Brianna, chodź!
Chodź!
Na co czekasz?! Pospiesz się!
- Dobra, chodź! - Idę!
Brianna, idziemy! Dawaj.
Pospiesz się!
- Brianna! - Szlag!
Brianna, chodź!
Szybko! Zapadamy się!
- Dobra. - Pospiesz się.
Chodź. Idź pierwsza. Ja za tobą.
Szlag!
- Pospiesz się! - Ben, wchodź!
Szybciej!
Ben!
Dawaj!
- Nie dam rady! - Dasz.
Wyjdźcie stąd żywe!
Chodź!
- Ben! - Nie!
Ben!
Nie, nie, nie!
Musimy iść dalej!
Zoey!
Odczuwam dziwną lojalność wobec ludzi, którzy ocalili mi życie.
Zoey, chodź.
Musisz go zostawić. Chodź.
Wszystko się zapada!
Nie rób tego, Zoey! Chodź! Daj mi rękę!
Daj mi rękę!
Jest bezpiecznie. Wychodź.
Powinnam była posłuchać Bena.
Żyłby teraz.
Straciłam go.
Był moim najlepszym przyjacielem.
Przeze mnie zginął.
Już go nie ma.
Nie chciał wracać.
To moja wina.
Nie obwiniaj się.
To wina Minosa.
Oni to zrobili.
Nie, to ja zadecydowałam, że wracam do gry.
Ja nie.
Brianna też nie, ani Nate.
I tak odnaleźliby ciebie i Bena.
Wiesz o tym.
Miałaś rację.
Oni nie przestaną, jeśli ich nie zatrzymamy.
Masz jeszcze telefon? Z nagraniem z metra?
Przecież to niczego nie dowodzi.
To więcej niż mieliśmy wcześniej. Prawda?
Posłuchaj.
Każdy w swojej grze przeszedł przez piekło.
Urodziłam się z mikrodelecją jednego z genów.
To ma wpływ na odczuwanie.
Nie czuję fizycznego bólu.
Wyobraź sobie,
jakie zadania Minos wymyślił, dla ludzi, którzy nie czują bólu.
Postawiłaś się im.
Robisz to, co należy.
Musimy iść. Chodź.
Rachel, czy...
Słyszysz to?
Coś tam jest.
O Boże!
Udało się!
Wydostałyśmy się. Chodź.
Wydostałyśmy się.
O Boże. Wyszłyśmy.
Właz nie może się zamknąć!
Nie rozumiem.
Co się dzieje?
Nadal jesteśmy w grze.
Nie, nie, nie.
O Boże. Co oni ci zrobili?
Kiedy zmienia się światło, leje kwasem.
Kwasem?
Spieszmy się. Musimy znaleźć kluczyki do sklepiku.
Może ta kłódka broni wyjścia.
26 maja.
ZAWSZE BĘDĘ CIĘ STRZEC
Znowu 0526, tylko gdzie klucz?
Nie, ona trzyma klucz.
Ale jak nam to pomoże?
Została nam minuta.
Czekajcie.
"Zawsze będę cię strzec". Ona jest aniołem?
Nad nią jest chmura. Musimy się na nią wdrapać, tak?
Tam jest drabinka.
Wejdę po niej.
Widzisz coś?
Dlaczego tu tyle roślin?
Szybko.
Mam klucz. Przyczepiony do barierki.
Pospiesz się!
Zostało 30 sekund!
- Brianna, uda ci się! - Mam!
- Łap! - Mam!
Spróbuj otworzyć.
Szybciej! Zaraz spadnie deszcz!
Dobra.
Podnosimy!
Szybciej! Do góry!
Kolejne zamknięte drzwi!
Znów włączyli licznik.
NAJNOWSZE WIADOMOŚCI
Ekolodzy rozpoczęli w mieście reakcję łańcuchową.
Z powodu wzrostu cen za wodę
mieszkańcy miasta zaczęli zbierać deszczówkę.
Zbieranie deszczówki.
Musimy zebrać deszczówkę.
Ekolodzy...
- Kolejna markiza się otworzyła. - ...rozpoczęli reakcję łańcuchową...
Reakcja łańcuchowa.
Na budce jest łańcuch.
Chcą, żebyśmy odebrały telefon.
Jeśli zbierzemy deszczówkę, przepalimy nią łańcuch.
- Może się udać. - Tylko jak ją zebrać?
- Nie dotykaj tego. - Jest OK.
- Sparzysz ręce. - Nie czuję bólu.
Ten kwas pali wszystko poza pewnym plastikiem.
Znajdźcie coś, co się nie stopiło.
Wszystko stopione.
Mamy 20 sekund.
Szlag.
Jest tu cała butelka po keczupie.
Dobrze.
PMP. Polimetylopenten.
Tego kwas nie stopi.
Czas się kończy! Biegiem!
Szybko! Pod markizę!
Udało się!
Działa!
Odbierz telefon!
- Idź. - Halo?
Daj.
Halo? Nikt nie odpowiada.
"Zadzwoń do nas po zmianie pogody".
- To ma coś wspólnego z taksówką. - Nie działa.
- Co robisz? - Zostańcie tam.
Wszystkie się nie zmieścimy.
- Spróbujmy. - Czegoś nam brak.
- Nie wiem! - Nie możesz tam zostać!
- I tak nie mamy wyjścia. - Nie, czekaj.
- Zmieścimy się. - Łap.
Otwórz ją.
Zoey!
Nic jej nie jest?
"Lombard".
Lombard!
TRZY DZWONKI
"Trzy dzwonki". Podnieś słuchawkę i odłóż.
Co?
Podnieś słuchawkę i ją odłóż!
I odbierz ją przy trzecim dzwonku.
Dobrze. Jeden.
Halo?
Widzisz taksówkę? Drzwi!
- Gotowa? - Biegiem.
Szybko!
Wsiadajcie!
- Zamknięte. - Otwieraj!
- Wracajcie do budki! - Zoey!
- Sprawdź przednie drzwi. - Budka! Odcinają nas!
Nie mogę otworzyć!
Są zamknięte!
- Nie chcą się otworzyć. - Spróbuj z przodu!
Nie mogę!
Nie, nie, nie! Nie mamy gdzie się schronić.
Brianna, posłuchaj.
Nie daj im tej satysfakcji.
Hej, nie poddawajcie się!
Nie chcę umrzeć.
Wiem.
Jest błąd w zapadni.
Co się stało?
To tylko usterka.
Co to jest?
Ostatni pokój. Aktywujemy na znak.
Pokaż.
Kiedy zaakceptowano ten projekt?
Kilka dni temu dostaliśmy pilne zmiany.
Dostarczono je na tym?
Zgłoszę to.
Nie. Gramy dalej.
Doszło do naruszenia.
Wyraźnie nam powiedziano, że kontynuujemy mimo wszystko.
To gra o największą stawkę w historii.
Spokojnie. Jesteś w bezpiecznym miejscu.
Zaraz dojdziesz do siebie. Śledzę telefon ojca.
Już tu idzie. Spróbuję zyskać ci więcej czasu.
Uważaj na siebie.
Wrócę.
Zoey?
Wiem, że jesteś skołowana, ale posłuchaj mnie.
- Nie mamy czasu. - Kim jesteś?
Obserwuję cię od tak dawna, zapomniałam, że mnie nie znasz.
Jestem Claire.
Ostrożnie.
Możesz odejść, ale potrzebuję twojej pomocy.
- Wysłuchaj mnie. - To są wskazówki.
Metro, deszcz, bank, plaża. To...
To ty.
- To twoja historia. Sonya... - Była moją matką.
Ten mural. Data.
Wtedy zmarła?
Wiedziałam, że to będziesz ty.
Co to jest?
- Zaprojektowałaś pokoje? - Nie rozumiesz.
Mój ojciec mnie tu zamknął. Zmusił mnie do tego.
Jesteś morderczynią!
Opierałam się, ale zrozumiałam, że mogę wyjść
tylko z twoją pomocą, jeśli mi zaufasz.
Mam ci zaufać?
- Zabiłaś Bena! - Uratowałam go.
On żyje, Zoey. Ben żyje.
O czym ty mówisz?
W piachu był ukryty zbiornik.
Ensler go ma. Jest w tunelu. Bezpieczny.
Pokażę ci. Spójrz.
Widzisz?
Uratowałam go, Zoey.
- Ben? - Pójdziemy po niego, jak stąd wyjdę.
Wydostań go.
- Nie. - Co się dzieje?
Nie.
- Gdzie on jest? - Nie! Znaleźli go ludzie ojca.
Cholera.
Cholera. Gdzie ona jest?
Gdzie jest?
Odpowiedz!
Nie będę już grać w tę głupią grę!
Zrób coś!
Nie mogę go wydostać. Komputer z dostępem
- jest w gabinecie ojca. - Co?
Nie mamy czasu. Proszę, pomóż mi.
Co to? Zamek szyfrowy?
Cztery cyfry. Oryginalne. I zagadka, co?
Tylko ktoś tak sprytny jak ty pomoże mi to rozwiązać.
Dla niego wszystko jest grą.
Powiedział, że nigdy sama tego nie rozwiążę,
dlatego potrzebuję ciebie.
Dobra. Gdzie to idzie?
Obrazki po lewej odpowiadają kodowi
i mam trzy szanse, zanim odetną mi tlen.
- Jedną szansę wykorzystałam w urodziny. - Dobra...
Ben.
Dobra, insekty. Jętka i termit.
To afrykański termit. Żyje nawet 50 lat.
A jętka tylko dzień, więc może chodzi o cykl życia?
Cholera! Dobra!
Iryd, tytan, lit. Liczby atomowe to 3, 22, 77.
A masa atomowa?
Dobra.
Cholera!
Grecka historia.
Bitwa o Troję - 1250 p.n.e. Igrzyska olimpijskie...
776 p.n.e.
A trzeci to Perykles. Żył od 495 do 429.
To nie ma sensu. Czegoś brakuje!
Ben, trzymaj się.
Zoey, co robisz? Mów.
"Nie rozwiążesz sama".
Nie rozwiążesz sama. Siedzisz zamknięta.
Czemu to zrobił? Żeby cię drażnić?
Perspektywa. Jeśli nie widzisz, zmień widok.
Nie ma czasu. Ojciec zaraz tu będzie.
Co robisz? Mów. Razem to rozwiążemy.
Perspektywa. Jeśli nie widzisz, zmień widok.
Na co patrzysz?
- Co widzisz? - To hologram soczewkowy.
- Co? - Widzę to, czego ty nie.
Dlatego sama tego nie rozwiążesz!
- Co widzisz? - Trzy obrazki.
Pierwszy to pentagram,
drugi to przekrój łodzika,
a trzeci to cząsteczka DNA.
Może to ciąg Fibonacciego?
Nie, to złoty podział we wszystkich trzech.
- Czyli co? Czyli 1,6? - 1,618!
Cholera!
Złoty podział oznacza się grecką literą phi?
Tak.
- Jak się łączy z tym? - Mała litera.
Wszystkie są małą literą, więc...
- Mam! - Dobra.
Udało się.
Nic ci nie jest?
Nie wrócę tam.
Nie rób tego, Claire.
Wiesz, co zrobiłaś?
Jak mogłaś mi to zrobić?
Po tym, co ja zrobiłem dla ciebie.
Wypuść mnie stąd. Natychmiast.
- Claire. - Ben.
Claire?
Zoey, szybko! Tędy.
Zero, pięć, dwa, sześć.
Zoey.
Wyciągniesz go?
- Próbuję. - Wyciągnij go.
Za dużo kodu.
Muszę wszystko obejść.
Nie wytrzyma dłużej. Szybko.
Mam.
ZAKOŃCZONO OBEJŚCIE SYSTEMU
Dziękuję.
Po twojej ucieczce klienci chcieli więcej.
Rozgrywkę najlepszych.
Pozwoliliśmy ludziom wygrać.
Ale tylko ty tak naprawdę ich pokonałaś.
- Gdzie Ben? - Już wiesz.
Współrzędne. Miałaś rację.
Wiesz, gdzie jest budynek. Proszę.
Weź auto ojca. Nie zatrzyma cię.
Co mu zrobisz?
Jak tylko będę dość daleko, zadzwonię na policję.
Zapłaci za to, co zrobił.
Ale oni nadal gdzieś są. Będą cię szukać.
Chciałaś dowodu?
Możliwe, że zablokowałam drzwi.
Sprawdzaliście sieć?
Tym razem trudno im będzie posprzątać ten bałagan.
Dziękuję.
DOWODY
Ben?
Hej, nie może pani...
- Stop! - Ben.
To moja znajoma. Dajcie nam chwilę, dobrze?
Nic ci nie jest?
Gdy spadłem, czekał na mnie gość.
Dał mi to.
Nie wiem, czy to coś groźnego...
To chyba podziękowanie.
To koniec.
Jesteśmy bezpieczni.
To koniec.
Chciałem cię tylko chronić.
Wszystko mi ukradłeś.
Kiedyś mogłem powiedzieć ci to samo.
Wiesz, że już wcześniej straciłam mamę.
Była na krawędzi, snuła plany.
Więc ją przetestowałam.
Claire. To boli.
Ale miałam nadzieję, że to nieprawda.
Miałam nadzieję, że kocha mnie taką, jaką jestem.
Odłóż.
Chcę wszystkie.
Nie bałam się.
Podążałam za swoją ciekawością i byłam sprytniejsza od was obojga.
Rodzice mają kochać swoje dzieci.
A nie wyrzucać je jak śmieci!
Czemu płaczesz?
Potrzebujesz pomocy, skarbie.
Ty możesz mi pomóc.
Nie w taki sposób.
Wyjedziesz na jakiś czas.
Chciałam ci pokazać, że mogę ci się przydać,
i pozbyłam się jej.
A jak mi odpłaciłeś?
Ukradłeś wszystkie moje pomysły. Przyznałeś sobie zasługi.
Claire, spokojnie.
Tworzyłam dla ciebie piękne pokoje,
ale mimo coraz większych zysków ty i tak mnie cenzurowałeś i hamowałeś.
Skarbie, możemy stanowić drużynę.
Ty i mama będziecie ze mnie bardzo dumni...
jak zobaczycie, co potrafię.
- Błąd. - Żegnaj, tato.
Rozpoczynanie czystki.
Claire!
Tłumaczenie napisów: Agata Deka