NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kochana, wszystko gra?
Co to znaczy?
Że mój tata mógł sprzedać Phume.
Wierzysz w to?
Już sama nie wiem.
Przynajmniej mamy pewność,
że Fiks to nie Phume, prawda?
Jasne.
- Nie wierzysz wynikom? - Coś mi tu nie gra, ale…
Puleng, musisz jej odpuścić.
Masz zakaz zbliżania się. Nie możesz pójść do więzienia.
Nikt nie idzie do więzienia.
Ale masz rację, muszę odpuścić Fiks.
Czemu miałby ją sprzedać?
Jebać to.
Może spytaj pana Molapo.
Naćpałaś się? Nie ma mowy.
Chciałabym, ale jestem spłukana.
No dobra, to co teraz?
- Do kogo piszesz? - Do Fiks.
Boże, kurwa! Puleng, miałaś jej odpuścić.
Muszę tylko odzyskać notes.
Mam tam ważny artykuł.
Jeszcze nie skończyłam.
Skoro to już jest za tobą…
masz dobrą okazję, żeby zacząć od nowa.
Jakieś plany na przyszłość?
Chodzi mi po głowie pływanie.
Tęsknie za tym.
I…
chyba wrócę do zawodów.
To dobrze.
Bardzo dobrze, Fikile.
Cieszę się, że twoja pasja powraca.
PULENG: MOGĘ ODZYSKAĆ MÓJ NOTES? PRZYNIESIESZ GO JUTRO DO SZKOŁY?
Przez tę sytuację zrozumiałam,
jak niewiele wiem o swoich rodzicach.
Zwłaszcza o tacie.
Chcę go lepiej poznać.
Być lepszą córką.
Nawet nie wiem, jak się poznali z mamą.
Teraz rozumiem, jak wielką byłam egoistką.
Chcę to zmienić.
Rodzina jest ważna.
Doceniaj swoją.
Proszę, nie rób tego!
Nie zabijaj ich!
- Po prostu nie wychodź. - Proszę!
Nie wychodź i tyle.
Proszę!
Nie! Co ona…
Zdychaj, Mikaela. Zasługujesz na to.
Spoczywaj w pokoju. Nie zobaczymy się w drugiej części.
Przepraszam.
Cholerna Mikaela mnie wkurza.
Nie sądziłem, że lubisz horrory.
Wiele o mnie nie wiesz, Wadzie Danielsie.
Nie oceniaj książki po okładce.
A po czym?
No nie wiem.
Może…
Może po tym.
Ktoś tu poszedł na swoją pierwszą imprezę. Jak było?
Fascynująco.
A ty pytasz, czemu wciąż jesteś sam.
Co to ma znaczyć?
Zdziwiłem się, że wpadłeś.
- Nie miałem lepszych planów. - W liceum Parkhurst mamy pewną tradycję.
W tej części roku zawsze organizujemy tydzień kariery.
To teraz rodzice i absolwenci
piastujący prestiżowe stanowiska
przyjdą tu, żeby przekonać was,
dlaczego ich praca jest ważna.
Powiedzą wam, dlaczego powinniście iść w ich ślady
albo, co gorsza, pracować dla nich.
Szukanie pracy jest godne podziwu,
ale sam jestem zdania, że dzisiejsza młodzież,
czyli wy,
powinna myśleć o tworzeniu pracy dla siebie i innych,
a nie tylko o jej szukaniu
albo oczekiwaniu na ofertę.
Stąd wasze zadanie na ten tydzień.
W trójkach macie przygotować propozycję biznesową.
Tematyka jest dowolna, a prezentować będziecie już jutro
przede mną i całą klasą.
Dobierzcie się w grupy i do dzieła.
Mogę dołączyć?
Mamy komplet, kolego, znikaj.
Reece, co jest?
Potem wytłumaczę.
KB, brakuje nam jednego.
Jest was troje.
Nie jest z nami.
Mam iść? Pójdę, jeśli chcesz.
Nie przeszkadzasz mi.
Możesz iść, damy sobie radę.
No weź, zostawmy to już.
Ot, nieporozumienie.
A jeśli wam powiem,
że kiedyś prowadziłem już firmę?
Mam biznesplan, którego użyłem, szukając finansowania.
Możemy go wykorzystać w prezentacji.
Ty i złotko nie będziecie musieli ruszyć palcem.
Jeśli ci się uda, to może zapomnę, jak mnie wkurzasz.
I nie nazywaj mnie „złotkiem”.
Słuchajcie.
- Jak chcesz, królowo. - Zanim zaczniecie, Wendy chce coś dodać.
MASZ MÓJ NOTES?
Serdecznie przepraszam, nie chcę wam przeszkadzać.
Jak wiecie, razem z Chrisem
tworzymy komitet organizacyjny balu maturalnego.
Jeszcze raz zachęcam do dołączenia.
Obiecuję, że najbliższe tygodnie będą bardzo ekscytujące.
Chris, może coś dodasz?
Świetnie ci idzie. Fascynująco.
Powodzenie balu spoczywa w stu procentach na barkach 11. klasy.
To tradycja Parkhurst.
Niestety wciąż jest nas za mało.
Czy ktoś rozważał dołączenie?
ŚWIERSZCZE.MP3
- Fiks? - Tak.
Dzięki.
Fiks…
Te wyniki były chyba niepoprawne.
- Ktoś przy nich kombinował. - Puleng, Jezu.
Kurwa, odpuścisz sobie?
Posłuchaj…
trzymaj się z daleka.
„NIE MA WIĘKSZEJ AGONII, NIŻ NOSZENIE NIEOPISANEJ HISTORII”.
JULIUS KHUMALO PRZYJĄŁ PIENIĄDZE OD POINT OF GRACE,
MÓWI DETEKTYW JOSEPH KOOPMAN Z KOMENDY W WOODSTOCK.
Wendy, zaczekaj. Przepraszam, to był tylko żart.
Jesteś bezużyteczny.
Daniels się dowie, że nic nie wnosisz.
To będzie totalna porażka.
Coś poprzesuwam. Możesz na mnie liczyć.
Od początku liczyłam.
Poczekaj chwilę, odetchnij i wyluzuj.
Nie będzie porażki.
Mój plan już ruszył, daję ci słowo Ackermana.
Jezu, dziękuję, już mi lepiej.
Co powiecie na dziesięć procent od dochodu?
Dziesięć procent od przychodu. Wtedy może się opłacić.
Właśnie tak.
I raz w miesiącu na twój koszt.
Pierwsza zasada brzmi: nie ćpaj własnego towaru.
Ty swojego nie palisz?
No dobra, ale nie tykajcie piguł.
Coś jeszcze?
Świetnie.
Szczegóły zaopatrzenia, cennik i klientów wyślę wam później.
A co zrobimy z zadaniem na jutro?
Jesteście dwójką moich bardzo cenionych pracowników,
więc pozwolę wam się tym zająć.
Nara.
KOMENDA POLICJI W WOODSTOCK
Puleng.
Właśnie cię szukałam.
- Pani wybaczy. - Janet Nkosana.
Nowa szkolna pedagożka.
Jesteś mi winna wizytę.
- Tak? - Owszem.
W związku z nakazem ochrony Fikile
dyrekcja uznała, że obie powinnyście mnie odwiedzić.
Oczywiście, przepraszam, zapomniałam.
No dobrze.
Mam dzisiaj mnóstwo czasu.
Przepraszam, ale dziś nie dam rady.
No dobrze.
Jutro?
- Około 12.30? - Jasne.
Świetnie.
Ostatnia rzecz: dzień kariery.
Jako osoby odpowiedzialne za gazetkę przygotowujemy stanowisko dziennikarskie.
Nie muszę tłumaczyć czemu.
Poza tym…
Może kogoś oddelegujemy.
Ależ dzisiaj upał, prawda?
Owszem, ale nie…
Tahira.
Może coś dodasz?
Proszę.
Tahira nic nie doda.
Jesteś z Tahirą?
Mówiłam.
Co? Kiedy?
Jakiś czas temu, pamiętasz?
- Na Dniu spraw wewnętrznych. - Nie.
Co u ciebie?
Przyszły wyniki badania.
Są negatywne.
Okazuje się, że…
Fiks to nie Phume.
No tak.
Byłem pewny, że jest twoją siostrą. Co teraz?
Nie wiem.
Zakaz zbliżania się wszystko utrudnia, ale coś wymyślę.
Zrób sobie przerwę.
Co ty na to?
Oczyść umysł.
Przerwę?
Wade, rany.
Jakbyś mnie już nie znał.
Wade!
Idziesz?
Słuchaj, Puleng, muszę…
Jasne.
Do zobaczenia.
Na co patrzysz?
Na nic.
A co? Prześladujesz mnie?
Dostanę zakaz zbliżania się?
- To nie jest śmieszne. - Za wcześnie?
Hej, Wade.
- Co tam, stary? - Czy coś się… A co u ciebie?
Niewiele.
Chciałem z tobą pogadać.
Jasne, możemy pogadać.
Wiesz, że chodzę z Puleng?
Tak, wiem, ale mam wrażenie, że cała szkoła też o tym wie.
Może też zauważyłeś, że ostatnio dziwnie się zachowuje.
Przyjaźnicie się, prawda?
Mógłbyś mi pomóc?
Daj znać, jeśli coś ją martwi.
Jesteśmy blisko, ale nie…
blisko blisko.
Z Puleng chyba wszystko w porządku.
- Stara dobra Puleng. - Daj znać, jakby co.
Jasne, mogę to dla ciebie zrobić.
Nie będziesz niczego ukrywał?
Nie, KB, niczego nie ukryję.
No dobra…
Spoko.
Nie mów jej o tej rozmowie, dobra?
Jasne.
POLICJA
Proszę usiąść.
- Proszę pani… - Chwilkę.
W czym mogę pomóc?
Muszę się skontaktować z emerytowanym detektywem Koopmanem.
Ma pani może jego dane kontaktowe?
Nie kojarzę tego nazwiska
i nie możemy podawać takich danych.
Czemu pani pyta?
Szukam informacji, w szkole analizujemy stare sprawy.
Ile masz lat?
Szesnaście.
Rodzice mogą złożyć wniosek w twoim imieniu.
Albo jakoś pomogę.
O jaką sprawę chodzi?
Nie ma potrzeby.
Poproszę rodziców…
albo coś wymyślę.
Na pewno?
Tak. Dziękuję.
- Na to już za późno, panie Khumalo. - Czyżby?
Oddzwonię.
Puleng.
Gdzie byłaś?
Miałam projekt grupowy.
Kłamie.
- Nie bądź dupkiem. - I mówi „dupek”.
Przepraszam. Jestem zestresowana.
Mam dużo pracy.
Mogłaś chociaż zadzwonić lub napisać.
Masz rację. Przepraszam.
Następnym razem.
Cześć, tato.
Robię kawę. Chcesz?
Czytasz mi w myślach, ntombazana.
Trochę późno na kawę, prawda?
Nie, mam zadanie,
więc i tak muszę siedzieć do późna.
W takim razie usiądź.
Zrelaksuj się.
Ja będę czynił honory.
No dobrze.
Odświeżę zdolności baristyczne.
Byłeś kiedyś baristą?
Długo przed twoimi narodzinami, Bhelekazi.
Nie wyobrażam sobie ciebie w kawiarni.
Opowiedz mi o tym.
No cóż…
patrz i ucz się.
Rany.
No pięknie, Brian Barista.
Rany.
Ale super.
Pamiętasz może mojego przyjaciela Seana? Jest prawnikiem, pracuje w rozrywce.
Wyświadczy mi przysługę
i wpadnie na twój dzień kariery.
Poprosiłem go o to.
Chcę, żebyście pogadali.
Pomyślałem, że ze względu na twoją pasję do muzyki i rozrywki
powinieneś zająć się tym co on, a nie prawem karnym.
Jest też szansa,
że przyjmie cię do siebie na staż wakacyjny.
Co sądzisz?
Jasne, porozmawiam z nim.
Wysłucham, co ma do powiedzenia.
SAGA MAŁEJ PHUME OFICER PODEJRZEWA PRZESTĘPSTWO
Spójrz, kto wrócił.
Kto?
Fikile Bhele wrzuciła coś po raz pierwszy od wieków.
Co takiego?
Zdjęcie ojca.
Ojca albo nie ojca,
bo nie wiemy, czy naprawdę jest…
Rozumiesz, prawda? Zrobił jej cappuccino.
Dobrze jej tak.
Nasz typ twierdzi, że jest niewinny.
Mówi, że go wrobili.
Jak każdy skorumpowany glina świata.
Jak chciałaś go znaleźć? Wygląda w chuj podejrzanie.
Chciałaś chyba spytać, jak ty masz zamiar go znaleźć.
- Mamo! Prywatność! - Puleng.
Prywatność dostaniesz, jak kupisz sobie własny dom.
Czemu wzięłaś mój laptop?
- Ukrywasz coś? - Nie, ale…
Dokąd idziesz?
Znowu chodzimy na randki. Wrócimy przed dziesiątą.
- Dacie sobie radę? - Tak, proszę pani.
To dobrze.
Siya ma być w łóżku przed ósmą.
Dobry wieczór.
Panie K.
- Ładnie pan wygląda. - Dziękuję.
Thande, chodźmy.
Do zobaczenia.
Ale niegrzecznie. Wiesz, że ciągle jest twoim ojcem?
Oddałabym cycka, żeby mieć figurę twojej matki w jej wieku.
Wtedy byś jej nie miała.
Nieważne.
- Twój kuzyn z Parklands jest dalej gliną? - Eric?
Od lat z nim nie rozmawiam.
Puleng, o co ci chodzi?
Nie mogę po latach dzwonić do ludzi i prosić ich o przysługi.
Dobra, potrzebuję tylko numeru Koopmana.
Resztą sama się zajmę.
DZIEŃ KARIERY LICEUM PARKHURST
Na co się wybierasz?
Może dziennikarstwo.
Co?
Na dziennikarstwo. Rób, co potrafisz.
O Boziu.
To ciekawe.
ZAMA POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Zama, zawsze musisz dzwonić z wideo?
Zżerasz mi internet.
Niemiło.
Mną się nie przejmuj, ja tylko robię ci przysługę.
Przepraszam. Jestem trochę zrzędliwa.
- I jak? - Źle.
Z Koopmanem nie ma kontaktu. Jego stary numer nie działa.
Dobre wieści są takie, że Eric dorwał jego adres.
- Super. - To nie jest miejsce zameldowania.
Od eksmisji mieszka u znajomego.
Eric mówi, że ciężko było go znaleźć,
więc w ramach spłaty jesteś mu winna randkę.
Fuj! On nie jest dwa razy starszy?
Wiem, ohyda.
Dlatego od lat z nim nie rozmawiałam.
Wysyłam ci jego adres.
Eric do dwóch tygodni sprawdzi, czy zgodzi się na spotkanie.
Dwa tygodnie?
Puleng, znam ten wzrok.
Kochana, nie rób tego. Nie szukaj kłopotów na własną rękę.
Bądź cierpliwa i poczekaj na Erica.
Jasne.
Dzięki. To wiele dla mnie znaczy.
- Kocham cię. - Wiem. Do zobaczenia później.
Czemu prawo karne? Nie wolisz na przykład spółek?
Nie płacą więcej?
Nie chcę być prawniczką dla pieniędzy. Chcę łapać złoczyńców.
Nie mogę się doczekać wykładu taty KB.
- Masz pierwszego złoczyńcę. - Co?
Co? Nic.
Mówiłem coś?
WENDY: PRZYPOMINAM O ZEBRANIU
Kurka, zapomniałam o zebraniu komitetu organizacyjnego.
Nie wiedziałem, że się tam udzielasz.
To nasze pierwsze spotkanie.
Wybacz, skarbie, muszę iść.
Poradzicie sobie na stoisku?
Myślę, że tak.
Tak? To super
Przez małe koszty
i dość niski próg wejścia
mamy szansę wyjść na swoje w mniej niż dwa lata.
Wtedy też inwestorzy zobaczą zwroty.
To było naprawdę niezłe.
- Zainwestowałbym w was, gdybym mógł. - Wiedziałem, że się panu spodoba.
Przepraszam. Coś mnie ominęło?
Jesteśmy następni, ale nie martw się, prezentacja gotowa.
Reece, w samą porę. Chodźcie tu.
- Spełniłem oczekiwania, panie Ackerman? - Przyzwyczajam się.
Kurwa, co jest?
Piguły? Zwariowałeś?
- Nikt się nie zorientuje. - Zaczynajmy.
Zdecydowaliśmy się na biznes cukierkowy.
Chcemy wejść w tę branżę, bo ludzie, a w szczególności dzieci,
zawsze będą jedli słodycze.
Wiemy, że na tym rynku jest bardzo silna konkurencja,
ale wierzymy, że znaleźliśmy innowacyjny sposób…
Kolejny slajd.
ZHERO: ZAŁATWIŁEM NAM SPOTKANIE Z HOWARDEM Z NEXTUP!
KOZACKO. CHCE BYĆ NASZYM MANAGEREM?
ZHERO: O TYM MAMY ROZMAWIAĆ. BĘDĘ ZA GODZINĘ.
Przezabawne.
Jakie plany na drugą randkę?
Netflix i chill?
Mamy oglądać Netflixa i chillować?
No tak.
Myślałem o czymś bardziej ekscytującym.
Może jazda na quadach, no wiesz…
coś takiego.
Będę tęsknić.
Jak to?
Nie wiem, czy wrócę do Parkhurst.
Przemyślałam to i…
zakaz zbliżania się, Fiks nie chce mnie już znać,
do tego te wyniki DNA…
i chore czesne.
To przestaje mieć sens.
A KB?
A co z nim?
Nie musimy chodzić do jednej szkoły.
A co z Phume?
Będziesz dalej nad tym pracowała?
Wpadam w same ślepe zaułki.
- Nie wiem, ile porażek jeszcze zniosę. - Nie możesz się poddać.
Wiem.
Mam kolejny trop.
Ostatni rzut kośćmi.
Pierwszy detektyw w sprawie Phume.
Twierdzi, że go wrobili i zwolnili za sprawdzanie Point of Grace.
Może coś wie.
Zadzwonisz do niego?
Nie, facet jest poza systemem, nie ma nawet numeru.
Mam tylko adres, mieszka gdzieś w Lavender Hill.
Trochę niebezpiecznie byłoby iść solo…
Cóż…
jeśli to ostatni rzut kośćmi,
to pójdę z tobą.
- Wade… - Spokojnie.
Że też nie wpadliśmy na to wcześniej. Kiedy idziemy?
Teoretycznie nie mamy dzisiaj lekcji.
To ten twój genialny plan?
Zaprosić kumpli?
Ty nie zrobiłaś wiele więcej, ale to ja mam dużo znajomych.
Nie chcę nikogo urazić, ale nie mamy chyba potencjału,
żeby zebrać porządne fundusze.
Nie chcę nikogo urazić, ale się nie zgadzam.
Reece od wielu lat prowadzi własną firmę.
Bycie skarbnikiem to dla niej nic.
A Fiks ma najwięcej followersów z całej szkoły.
Jeden post i dotrze do tysięcy. To nasz dyrektor ds. marketingu.
Urządzałem jedne z najlepszych imprez
w historii Parkhurst.
Będę managerem ds. imprez.
Co dalej.
Tahira ma iloraz inteligencji 5000.
To też coś.
A ty…
robisz swoje.
Czyli?
Walczysz za sprawę.
Chyba damy radę.
W porządku.
Przejdźmy do kolejnej kwestii.
Potrzebujemy prezeski.
Chciałabym nominować najbardziej doświadczoną osobę,
czyli siebie.
A ja…
nominuję Chrisa.
Oczywiście.
Głosujemy?
Kto głosuje za Wendy, ręka w górę.
Kto za Chrisem?
- Cześć. - Cześć.
Widziałaś Puleng?
Pomagała nam tu wcześniej,
ale potem poszła z Wade’em.
Z Wade’em? Dokąd?
Nie wiem, ale zabrali tornistry.
Po prostu jest lubiany.
Musisz stać na czele, żeby coś odniosło sukces?
Lider nie musi być z przodu.
Cześć, Tahira. Wiesz, gdzie są Wade i Puleng?
Ponoć wyszli razem.
Przepraszam, ale nie.
ZHERO: JESTEM!
Cholera, muszę iść.
Dzięki.
TAHIRA: GDZIE JESTEŚ? KB: NIEODEBRANE
Chodźmy.
Co jest?
Wszystko gra?
Tak, ale jakiś facet się na mnie gapi.
Ktoś się na ciebie gapi?
Nie patrz.
Miałeś nie patrzeć.
BIOLOGIA MORSKA
KRYMINALISTYKA
Źle to wygląda.
- Co z nimi? - No weź.
Kłótnia kochanków.
Co?
Chris jest gejem?
On twierdzi, że jest panseksualny.
Pan co?
Dzień dobry.
Puleng miała tu być. Widziałaś ją?
To się robi nudne.
Przepraszam?
Przepraszam, ale wszyscy jej szukają i pytają mnie, jakbym miała jej pilnować.
My się nawet nie przyjaźnimy.
Razem z Wade’em wzięli tornistry
i stąd poszli.
Dokąd? Nie wiem.
No dobrze.
Jak wpadnie, to przekaż, że nie była u pedagożki
i ma pójść do pani Nkosany.
- Dobrze? - Tak.
No dobrze.
Ty nie jesteś skomplikowany?
Nie masz żadnych tajemnic?
Wszystko na wierzchu.
Każdy ma tajemnice.
Widzę, że się poznaliście.
- Cześć, mamo. - Cześć.
Mamo?
Pani Nkosana to twoja mama?
- Co jeszcze ukrywasz, wierzchni Samie? - Co?
O co chodzi?
Rozmawialiśmy o tym, że każdy ma tajemnice i…
Mamo, proszę cię.
Psujesz mój podryw.
Podryw?
Co ty wiesz o podrywie?
Musi cię lubić, bo dziwnie się zachowuje.
Szukałam Puleng.
- Widzieliście ją? - Nie.
No dobrze.
Przepraszam.
- Do widzenia. - Pa.
Dobry wieczór, liceum Parkhurst.
Dziękuję.
Nazywam się Matla Molapo.
Jestem wspólnikiem w kancelarii Fischer, Molapo i Wspólnicy.
Ale ważniejsze od bycia prawnikiem jest dla mnie bycie ojcem.
Ojcem najfajniejszego,
a raczej jego zdaniem najfajniejszego
faceta w Parkhurst.
KB!
Przywitaj się z ojcem, młody.
Znowu spóźniony.
GDZIE JESTEŚ? TWÓJ TATA PRZEMAWIA!
Zawsze mu mówię, że spóźni się na własny pogrzeb.
Kurwa, apka się pogubiła.
To może być tam?
A może tu? Gdzie jesteśmy? Co to za miejsce?
Wade, to ten co wcześniej?
- No tak. - Dlaczego nas śledzi?
Wade, uciekaj!
W nogi! Wade, uciekaj!
No już, Wade, dawaj!
Zostaw nas!
Pomocy!
Proszę, zostaw nas w spokoju!
Wade!
- Przestań. - Wade!
Twój telefon!
Upuściłeś telefon przy taksówce!
Chciał mi tylko oddać telefon!
Kurwa mać.
Jeśli waszą pasją
jest branża rozrywkowa,
jeśli zawsze chcieliście pracować w filmie albo muzyce,
ale nie jesteście za grosz kreatywni,
porozmawiajcie ze mną, a pokażę wam drogę.
Dziękuję.
Sean, dziękuję.
Sprawiasz, że prawnicy
wyglądają dużo ciekawiej niż w rzeczywistości.
Zanim się rozejdziemy, muszę coś ogłosić.
W najbliższych tygodniach
Fischer, Molapo i Wspólnicy zaoferują płatny staż
jednemu szczęśliwcowi z liceum Parkhurst.
Udostępnimy podanie,
ocenimy wasze stopnie, wasze CV
i list motywacyjny, w którym opiszecie swoje zamiłowanie do prawa.
Niech wygra najlepszy kandydat.
Cześć, kochana.
Jak się pan czuje?
- A on gdzie? - Dzień dobry.
Gdzie KB?
Nie wiem. Pytałam go, ale nie odpisał.
No dobrze.
Przekaż mu, że muszę się z nim zobaczyć.
- Dobrze, postaram się. - Trzymaj się.
Dziękuję.
Nie wiedziałem, że jesteś w ciąży.
Skąd miałbyś?
To nie zmienia mojej zdolności do pracy.
Oby tak było.
Tak?
Dzień dobry.
Przyszliśmy do Josepha Koopmana.
Nazywam się Puleng Khumalo. Jestem córką Juliusa i Thandeki.
Siostra zaginionej Phume Khumalo.
Wejdźcie.
- Zapraszam. - Bardzo dziękuję.
- Dzień dobry, panie Koopman. - Co tu robisz?
- Nazywam się Puleng Khumalo. - Wiem, kim jesteś.
Nie powinnaś tu być.
Sprawa twojej rodziny mnie zrujnowała.
Szukam odpowiedzi nt. mojej siostry.
Źle trafiłaś.
W gazecie powiedział pan,
że pana wrobili…
że zwolnili pana, bo robił pan swoje mimo ostrzeżeń.
O co wam chodzi?
- To nie zabawa, oni są niebezpieczni. - Wiemy.
Rzecz w tym, że…
chyba znaleźliśmy Phume.
To co tu robicie? Idźcie na posterunek.
To skomplikowane.
Zrobiliśmy test DNA. Wynik był negatywny.
Czyli to nie ona?
- Gubię się. - To ona.
Proszę mi zaufać.
Wierzę w to.
Zbyt wiele rzeczy na to wskazuje.
Opowiedz mi o nich.
Żartujesz sobie?
Nie odbierasz telefonu ani nie piszesz?
Wszystko wyjaśnię.
Jeśli twoje życie nie było zagrożone, to lepiej sobie odpuść.
Kwestią nieobecności w szkole zajmiemy się później.
Teraz jestem wściekły…
bo zawiodłeś siebie i mnie.
Zmarnowałeś czas bardzo ważnej osoby i przyniosłeś mi wstyd.
Przepraszam, tato.
Chciałem z tobą pogadać.
Chcę się zająć muzyką, nie prawem. Jestem w tym dobry.
Byłem na świetnym spotkaniu z managerem.
Nie powiem, że nie jestem zawiedziony,
że nie chcesz iść w moje ślady.
Jak zamierzasz odzyskać zaufanie
szalenie zajętego prawnika,
który zrobił sobie przerwę w pracy,
by przyjść na twój dzień kariery?
Co powiesz na dożywotni wstęp na moje koncerty?
To żart?
Tato, serio?
Niech zgadnę. Byłeś w studiu? A nie, czekaj.
Byłeś w „stu”, żeby zapodać szesnastkę?
Tato, serio?
Karzesz mnie za nieobecność czy za to, że nie chcę być prawnikiem?
Bezczelny jesteś, Karabo.
Studio jest moje, kupiłem je za ciężko zarobione pieniądze.
Tak teraz będzie?
Właśnie tak powinno być.
Chcesz być muzykiem? Dobrze.
Ale sam musisz na to zarobić.
Muzyka i rozrywka to nie wymówka.
To nie łatwiejsza droga.
Wyrządziłbym ci straszną krzywdę,
obsypując cię pieniędzmi.
Nie będziesz przeciętnym wokalistą,
który ma tłumy producentów
latających koło siebie,
bo mamusia i tatuś mają pieniądze.
O nie.
Mój syn będzie jednym z najlepszych.
Wyjaśnijmy to sobie.
Mówisz, że mi pomagasz,
nie pomagając mi?
Sam zbuduj fundamenty.
Tak jak ja.
Wtedy nikt ci ich nie odbierze.
Gdy będziesz gotowy, zainwestuję jako pierwszy.
A potem wynik badania był negatywny.
Kończą mi się pomysły.
Nie mogę odpuścić.
Mam wrażenie, że jesteśmy już blisko.
Musimy tylko połączyć kropki.
Chyba jesteś na dobrej drodze.
Ale to wierzchołek góry lodowej.
Gdybym miał taki dostęp, dalej śledziłbym pieniądze.
Idź tropem książeczki czekowej.
Sprawdź ją pod kątem relacji tego prawnika z rodziną Bhele.
Ta kobieta, Nwabisa Bhele,
nie pasuje do opisu porywaczki?
To na pewno nie ona.
Teoretycznie mogła zdobyć dziecko dzięki usługom,
które świadczą handlarze ludźmi z Point of Grace.
Mógł jej pomóc przyjaciel rodziny, Molapo, znany wspólnik tych handlarzy.
Jeśli Phume sprzedano, to ktoś zapłacił.
Te pieniądze zostawiły gdzieś ślad.
Jeśli to ta Bhele…
odpowiedź znajdziesz, patrząc, czy zapłaciła Point of Grace.
Znajdź dowód, że im zapłaciła albo jakikolwiek dokument,
który połączy ją z Point of Grace.
I tu pojawiają się kłopoty.
Byłem w tym samym punkcie śledztwa, zanim mnie wyrzucili.
Chciałem udowodnić, że twój tata wziął pieniądze.
Śledziłem kasę.
Znalazłem i przesłuchałem pośrednika Point of Grace,
który przyznał się, że zapłacił twojemu ojcu za Phume.
Jednego dnia piję z nim kawę, a następnego znika z powierzchni ziemi.
Bez śladu.
Niedługo potem zmieszali mnie z błotem, wrobili w korupcję i wylali.
Uwierzył mu pan?
Czy mój…
tata wziął pieniądze za Phume?
Tak sądzę.
Miałem świadka, a twój ojciec motyw.
Jaki motyw miał pan Khumalo?
Odkryłem, że po narodzinach twój tata planował test na ojcostwo.
Chyba dlatego chciał się jej pozbyć,
a przy okazji trochę zarobić.
Nie wierzył, że Thandeka urodzi jego córkę.
Przykro mi, kochana,
ale jeśli chcesz to rozwiązać, musisz stawić czoła całej prawdzie.
Proszę.
Dziękuję.
Przepraszam.
Czuję się przytłoczona.
Nie musisz przepraszać.
Czemu mnie znosisz?
Na tyle cię wystawiam.
Nie wiem.
Lubisz niebezpieczeństwo.
A ja bym sobie nie wybaczył,
gdyby coś ci się stało.
Napisy: Jędrzej Kogut