Co ja robię?
Egzaminy już w tym tygodniu.
Tylko dla maturzystów.
Żadnych telefonów przy stole.
Spójrz na telefon.
Telefon.
SKANDAL Z PULENG KHUMALO
Mamo.
- Obłęd. - Co tam?
Puleng chyba przesadziła z celebryctwem.
Nagrywa sekstaśmy.
Cholera.
Sprawdź, co u Puleng.
Jasne.
Ludzie kupują arkusze, ale to za mało.
Inne szkoły to dobry rynek.
Potrzebujemy tylko 600 dzieciaków.
Problem w tym, że chce od nas kasy na dzisiaj.
Graj na zwłokę.
- Wiesz, że on tak się nie bawi. - Napisz do niego.
KB: DASZ NAM CZAS DO JUTRA?
RUFF BEATS: JUTRO WBIJAM!
Mamy czas do jutra.
Na co?
Piosenka KB nie zyskuje popularności.
Do jutra musimy wymyślić nową kampanię.
No dobra.
SIYA: NA FILMIE JEST PULENG. NIECH ONI PRZESTANĄ TO OGLĄDAĆ...
Że co?
To nie może być ona.
Szkoła ma chronić dzieci przed nękaniem w internecie.
To problem internetu, nie szkoły.
Film pojawił się na stronie gazetki szkolnej.
Jest pan dyrektorem, szkoła miała się zmienić.
- Skoro pan nic nie robi, idę na policję. - Nie.
Zajmę się tym.
Wyłącz to!
Potraktujcie te zajęcia poważnie, zbliżamy się do egzaminów.
Stary.
- Zachowuj się normalnie. - To moja norma.
CHRIS: DZWONIŁA REECE. RAZEM Z TYM, CO SPRZEDAŁA, MAMY 200 000.
Mówiłam coś o telefonach.
KB: PULENG, WSZYSTKO GRA?
KB: MOŻESZ NA MNIE LICZYĆ
Tahira Kahn proszona do mojego gabinetu.
Ktoś handluje egzaminami.
Musimy je skołować, bo...
- Cześć. - Przejdziesz się ze mną?
Do dupy.
Uwaga, frajer.
Mogłeś nie podchodzić.
Przepraszam. Do zobaczenia.
Miłego dnia, pani Khumalo. Będziemy w kontakcie.
- Cześć. - Hej.
- Wzywał mnie pan? - Wygłosisz przemówienie do maturzystów.
- Nie mamy dzisiaj zebrania. - Już mamy.
Nie rozumiem...
Przewodnicząca ma być wzorem dla pozostałych uczniów.
To ma być krótkie przemówienie na temat uczciwości.
Taki temat powinna poruszyć jedna z pilnych uczennic.
Nie mam zaufania do Grootbooma.
Mamo, proszę, przestań. To tylko pogarsza sprawę.
Za parę lat wszyscy o tym zapomną.
No dobrze.
Do zobaczenia.
Zwrócono mi uwagę,
że po szkole krąży pewne nagranie,
które będzie tematem dochodzenia.
Cisza.
Parkhurst musi dbać o reputację, więc zajmiemy się tą sprawą...
Cisza!
Korzystanie z telefonów na lekcjach jest od teraz zakazane.
Przekażę teraz głos pannie Kahn.
Uczciwość.
To proste słowo, które ma tak wiele znaczeń.
Czym jest sukces bez uczciwości?
Niczym.
Żyjemy w świecie, w którym cel uświęca środki.
Pragniemy natychmiastowej gratyfikacji, ale za jaką cenę?
ANONIM: TO NIE JA. KTOŚ MNIE UBIEGŁ. SŁUCHAŁAŚ MNIE, CZEMU MIAŁBYM TO ROBIĆ?
PULENG: SPIERDALAJ!
Liczę na to, że będziemy uczciwi,
że znajdziemy w sobie odwagę, by zawsze postępować słusznie.
LUBIĘ OSOBĘ, KTÓRĄ JESTEM
Zdzira.
Odłóż ten telefon, przestań to oglądać.
KB, nic się nie dzieje.
Wszystko się jeszcze ułoży.
To minie.
Dzięki.
Zaufaj mi, wszyscy w końcu o tym zapomną.
Coś o tym wiem. Pamiętasz moją sytuację?
Kto nie ma upokarzającego nagrania, ten nigdy nie chodził do liceum.
Bardziej cię nie skrzywdzi.
Rozumiesz?
Twierdzi, że tego nie zrobił. Napisał, że to ktoś inny.
Ktoś inny?
Kłamie.
To oczywiste,
tylko on mógł to zrobić.
No tak.
Myśli, że przyjmę to z pokorą?
Jeszcze się zdziwi.
No nie...
Daj spokój.
Proszę, daj spokój.
Wszystko będzie dobrze.
Jasne.
ASANDA: NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ, AŻ W KOŃCU CIĘ ZOBACZĘ.
Cześć.
Dowiedziałem się, że to nagranie wysłano
ze szkolnego komputera należącego do gazetki szkolnej.
Basenowy nie mógł włamać się do systemu?
Być może, ale woźny wspomniał,
że widział, jak ktoś się tu kręci.
Może to był on.
Wcale nie.
- Leigh-Anne! To ty, prawda? - Kurwa, co jest?
Bawi cię pierdolenie mi życia?
To nie ja!
Puleng! To nie ja!
Przysięgam, że...
Bawi cię to?
- Puleng, to nie ja. - Przestań, Puleng!
Puść mnie.
Puleng, nie!
Zostawcie mnie.
Błagam, to nie ja.
- Brian ma rację. - Chwila.
Fikile nic nie było. Jest mi winien przeprosiny.
- Skłócasz córkę z ojcem. - Ja jestem ojcem!
To tak się zachowuj!
Teraz ją unieszczęśliwiasz.
Możesz być uparty albo nawiązać więź z Fikile.
- Ma dwóch ojców, to trudne. - Czyżby?
- Wiesz już, jak się czuję. - Co?
Czemu nie wróciłaś, po tamtej nocy?
- Chcę wiedzieć. - Co by to zmieniło?
Pytasz o męża, czy o to...
że cię kochałem?
Thandeka...
- To była tylko przygoda? - Nie dam teraz rady, Tony.
Nie dasz rady, czy nie chcesz rozmawiać?
Najbardziej intymna chwila mojej córki jest w internecie.
Nie mam siły, by się teraz z tobą kłócić.
- Nie chcę się kłócić. O czym ty mówisz? - Nie dam rady.
Nie dam rady.
Thandeka...
spójrz na mnie.
Nie wiem, o czym mówisz. ale na pewno będzie dobrze.
Będzie dobrze.
To Puleng.
Thandeka...
Puśćcie mnie.
Puleng, nie!
Puleng!
Przysięgam, że cię zabiję.
To nie ja! Nic nie zrobiłam!
Puleng!
Na szczęście panna Valentine nie wniesie oskarżenia.
To się nie powtórzy. Puleng idzie dziś do terapeuty.
Zadbam o to.
Jeszcze jedno...
ANONIM: CIĄGLE SIĘ MYLISZ. BIEDNA LEIGH-ANNE!
PRZYZNAJĘ, ŻE SIĘ UBAWIŁEM!
Puleng.
To Leigh-Anne cię nagrała?
Nie wiem.
Jeszcze jeden.
Będzie, co ma być, prawda?
IDŹCIE DO CHRISA I KB!
CO ZA ULGA, OBLAŁBYM.
ZERO NAUKI!
Proszę.
Dobra, spoko.
Dla ciebie też?
Raz, dwa, trzy.
I spierdalaj.
Widzisz, jak subtelnie działamy?
Nikt nie wie, co się dzieje.
Musimy poszukać innych chętnych.
- Co robicie? - Cześć.
Nic.
- Nie rób tego. - Czego?
Ostatnio jesteś...
No dobra.
- Może mam paranoję. - Powiedz jej, Chris.
Co?
- No co? - Rodzice nie dali mi kasy.
Jeszcze.
- Mówiłeś... - Kłamałem.
Przepraszam.
Czemu robisz takie głupoty?
Dlatego nie chciałam ci mówić, bo masz mnie za głupka.
Nie jestem głupi.
Wiem, że nie traktujecie mnie poważnie.
Kurwa, a mnie się za co obrywa?
Inaczej na mnie patrzysz, od kiedy chcę być twoim menadżerem.
Daj spokój.
- Nie twierdzę, że jesteś głupi. - Nieważne.
- Chris. - Ziom.
Wyślij im kasę, a dostaniesz arkusze.
Cześć.
- Wszystko gra? - Tak. Czemu miałoby nie grać?
- Nie wiem, po prostu... - Po prostu co?
Jestem zajęty, muszę się tym zająć.
Spoko.
Zaczekaj.
Czemu mnie wtedy olałaś?
Gdy chcę dotknąć cię przy ludziach,
odsuwasz się, jakbym był chory.
To skomplikowane.
Oboje się lubimy,
to proste.
Trenuj dalej.
Życie musi być skomplikowane?
Chris mnie okłamał i myśli, że sama go do tego zmusiłam.
To mi wygląda na gaslighting.
Tak myślisz?
Podejmuje wiele decyzji, które...
Nieważne.
Jak postąpiłabyś wobec oszusta?
O co ci chodzi? Ktoś kogoś zdradza?
Nie, mówię o egzaminach.
Ale kto?
Potrzebuję twojej rady. Nie wiem, co robić.
A co miałabyś zrobić?
Nie może ujść im to na sucho, to niesprawiedliwe.
My uczymy się od tygodni,
a oni zaliczą, bo kupili arkusze z pytaniami?
Wiesz, kto może nimi handlować?
Nie.
Odpuść, Wendy. Nie musisz nikomu robić afery.
Mówiłaś, że cel nie uświęca środków.
Życie nie jest czarno-białe. Sama mówiłaś, że to skomplikowane.
Może dlatego Chris ciągle cię okłamuje.
Jezu.
Od kiedy tak myślisz?
Ludzie się zmieniają.
ANONIM: COŚ CI POWIEM, ZACZĘŁO SIĘ OD DICKSONA.
Wszystko gra?
Nie wiem, co mi odbiło.
Mogłaś ją zabić.
- Przepraszam. - Mnie to mówisz?
Jej nie przeproszę, zasłużyła na to.
Od dawna chciałam ją walnąć.
Dobrze mi to zrobiło.
To raczej nie była Leigh-Anne.
Nic na tym nie ugrała.
Może Basenowy nas podpuszcza?
Wcale nie.
Czytam te papiery
i w sprawie Dicksona coś się nie spina.
Chodziłeś tu wtedy?
Tak.
Pamiętasz coś z tamtego okresu?
Nie pamiętam, co jadłem na kolację.
Jak mam pamiętać rok 2019?
Co cię ugryzło?
Takie tam.
Wade, pomyśl.
Sprawdzę mój drugi mózg.
LICEUM PARKHURST SIERPIEŃ 2019
Może Basenowy ma z tym coś wspólnego?
Ktoś prawie się utopił.
Myślisz, że to Dickson?
Nie wiem, ale się dowiem.
- Sprzedajecie arkusze? - Co ty palisz?
Kto je sprzedaje?
Nie udawajcie durni.
Spieprzycie mi karierę naukową.
Kogo obchodzą studia?
Nie nas.
Weź spierdalaj.
To był błąd.
Muszę panu coś powiedzieć.
Cholera!
- Ktoś ukradł arkusze? - Tak.
- Kto? - Nie wiem.
Widziałaś to?
- Nie. - Ktoś ci o tym powiedział?
Nie, ale słyszałam rozmowy innych uczniów.
Których?
Nikogo nie widziałam, słyszałam tylko ich rozmowę.
- Musimy pogadać. - Myślałam, że się z nami nie zadajesz.
Natychmiast.
„Złoty medalista w pływaniu”.
„Uczeń był pijany”.
- „Nie wróci do szkoły”. - Bez nazwisk?
Nie, byli nieletni, więc nie mogli publikować ich danych.
Cholera.
Zapytaj kogoś, kto też tu wtedy chodził.
Może nawet kogoś z kadry pływackiej?
- Fiks? - Tak.
Dobry pomysł. Zadzwonię do niej.
- Zrobisz coś dla mnie? - Jasne.
Zapytasz mamy, czy coś o tym wie?
Jasne.
PULENG: ODDZWOŃ.
ANONIM: NIE SĄDZIŁEM, ŻE CIĘ NA TO STAĆ. CO POWIE PULENG?
Widział ktoś Fiks?
Dziwne. Przed chwilą tu była.
Porozmawiajmy o twoim zachowaniu.
Nie ma o czym gadać.
Duszenie koleżanki to nie powód do rozmowy?
Dlaczego to zrobiłaś?
Zdenerwowała mnie
i zasłużyła na to.
Powiedziałaś mamie o nagraniu, to miało cię uwolnić.
To bardzo silna reakcja.
Przysięgam, że cię zabiję.
Znowu byłam na tym statku.
Czułam się bezsilna.
Uwięziona.
- Nie lubię tych uczuć. - Jak wtedy, gdy zmarł twój ojciec?
Nie o niego tu chodzi.
Moim zdaniem się mylisz.
Na kogo jesteś zła?
Na kogo?
RAPORT Z WYPADKU W LICEUM PARKHURST
PULENG: FIKS, ODBIERZ, PROSZĘ.
MUSIMY POGADAĆ.
PULENG: FIKS, ODBIERZ PROSZĘ. MUSIMY POGADAĆ.
Co się stało?
Nic.
Nie, Bhelekazi. Mów.
Co byś zrobił, gdybyś...
Gdybyś przez przypadek zranił kogoś, na kim ci zależy?
Powiedziałbyś prawdę?
Prawda wyzwala serce.
Mam prośbę...
zawieziesz mnie jutro do Anthony’ego?
- Nie mogę się z nim spotkać? - Nie o niego chodzi.
Mam dbać o twoje szczęście i bezpieczeństwo.
- Przy nim trochę ci odbija. - No dobra.
- Fikile. - Nie pojadę.
Dobranoc, tato.
PULENG: MUSIMY POGADAĆ
ANONIM: PRAWDA JEST BLIŻEJ, NIŻ MYŚLISZ.
Mamusiu,
pamiętasz może sprawę podtopienia
sprzed paru lat?
Byłaś wtedy dyrektorką w Parkhurst.
Jeden uczeń poszedł pijany do basenu.
Pamiętasz, jak się nazywał?
Niestety nie.
Czemu o tym mówisz?
Ktoś rozmawiał o tym w szkole.
- Uznałem, że zapytam. - Właśnie, jedna sprawa.
Dzwoniła Asanda.
Niech dzwoni, jeśli chce.
Bardzo chciała z tobą porozmawiać.
Pytała, czy chcesz iść na plażę.
Jesteście parą?
No dobrze.
Czy wy...
Ty i Asanda...
O co chcesz spytać?
Zabezpieczacie się?
Tak.
SPF 30, mamusiu.
Dokończ kserować i do rana wyślij wszystkie dokumenty.
Jeśli to wszystko, będę się zbierać.
Potrzebuję jeszcze zestawienie wyników wszystkich maturzystów
od ósmej klasy aż do dzisiaj.
Tak jest.
Wyciekły arkusze egzaminacyjne.
Podczas zawodów ktoś użył mojego kodu do ksera.
Zawiesiłem pannę Zwane, bo tylko ona miała do niej dostęp.
Każdego ucznia, który wszedł w posiadanie tych arkuszy,
zgłoszę do ministerstwa.
Będą mogli pożegnać się z przyszłością.
Proszę już wyjść.
Panno Kahn,
ta rozmowa ma zostać między nami.
- Tak mi przykro. - To nie twoja wina, skarbie.
Poszłaś do Grootbooma?
Tak należy.
Zepsułaś życie tych dzieciaków.
Mogli nie oszukiwać, prawda?
Prawda?
Tahira!
Olej plotki, nikt nie wpadł.
Oddawaj kasę,
bo sprzedam cię Grootboomowi.
Kurwa, po prostu mu je oddaj.
Zadowolony? To spierdalaj.
Tracimy hajs jak szaleni.
Dziś mamy się spotkać z Ruff Beats, a gówno mamy.
Co?
Ile osób domagało się zwrotu?
Ile nam zostało?
Jakieś 250 000?
Mniej.
Dwieście tysięcy?
Mamy przejebane.
Jeszcze nie zadzwonił.
No proszę. Wspaniale.
Chris, widziałeś Fiks?
Nie.
Kojarzysz Gregory’ego Dicksona?
Dicka? Jasne, co za legenda.
Pamiętasz, jak prawie utonął?
Nie, gość pływa jak ryba.
I pije jak ryba.
Muszę lecieć.
Słuchajcie.
Dyrektor chce się spotkać z następującymi uczniami.
Wiesz, czemu tu jesteś?
Przyglądnąłem się twoim ocenom od ósmej klasy.
Zauważyłem, że w tym roku twoje wyniki cudownie się poprawiły.
O ile rzeczywiście nie wydarzył się cud,
lepiej zacznij mówić.
To Chris i KB.
- Cześć. - Hej.
Przepraszam, że zawracam głowę,
ale kojarzycie ucznia, który prawie się utopił?
To było w 2019, mniej więcej wtedy wygrałaś debatę.
Jasne, wysłałyśmy mu nawet kartkę.
Cała sprawa była podejrzana.
- To znaczy? - Damian był chodzącym skupieniem.
Albo pływał, albo się uczył.
- On i Tahira byliby razem cudowni. - Że co?
Damian? Mnie chodzi o Gregory’ego Dicksona.
On był kapitanem drużyny.
On się nie topił, mówisz o Damianie.
Gdzieś ty była? Wszędzie cię szukałam.
Czemu nie odpowiadasz?
Telefon mi padł, wybacz.
Chyba rozgryzłam Basenowego.
- Myślałam, że odpuściłaś. - Nie.
Chodzi o Damiana, tego ucznia, który prawie się utopił.
Podobno był pijany w szkole,
ale Wendy i Tahira mówią coś innego.
- Wszystko gra? - Tak. Co dokładnie powiedziały?
Że nie pił.
Wiesz, czy był wtedy sam?
Wiesz coś?
Nic, przykro mi.
ASANDA: CIĄGLE MYŚLĘ O TWOICH OCZACH.
Pamiętasz coś z 2019?
USUŃ KOMENTARZ
Wtedy jeszcze nie pływałam.
- Nie znasz Gregory’ego i Damiana? - Nie kojarzę.
Muszę lecieć.
Co raport o podtopieniu Damiana robi w aktach Gregory’ego?
W tym momencie jeden plus jeden daje trzy.
Gdzie znajdziemy ich zdjęcia?
Klub fotograficzny ma w ciemni negatywy ze zdjęciami kółek i klas.
Chodźmy.
Może trochę sobie dogodzimy?
Co powiesz na lody?
Idź beze mnie, ja tu jeszcze zostanę.
Fiks!
Co?
- Co się dzieje? - Nic.
Sam, chcesz iść na lody?
To chodźmy.
Myślałem, że znikniecie.
My tak nie robimy.
Gdzie mój hajs?
Uwielbiam technologię.
Powinniśmy wracać na zajęcia, więc...
Co to ma być?
Nie nauczyli was liczyć w tej wytwornej szkole?
Jakoś skołujemy resztę,
obiecuję.
Mam lepszy pomysł.
Jeszcze jeden.
No dobra.
Co jest?
Nienawidzę oszustów.
Chodzi o Chrisa?
Nie. Czemu pytasz?
Wiesz coś na jego temat?
Wendy...
całowaliśmy się.
- Co robicie? - Nic.
Możesz zamknąć drzwi?
Sprawdzamy negatywy. Jeśli chcesz zostać, pomóż.
Czego szukam?
Drużyna pływacka, rok 2019.
- Dlaczego usunąłeś swój komentarz? - Możecie wyjść?
- Dlaczego? - Musimy tutaj?
Czemu nie? I tak to z nią spędzasz ciągle czas.
Słuchajcie, ja tu przechodzę kryzys.
Martwisz się tym, co Wade zrobił z twoim głupim zdjęciem?
To nie jest byle głupie zdjęcie, a ja znalazłam wasze.
Co?
Czekaj. Mam pomysł.
Proszę.
Co?
Czemu nie akceptujesz mojej relacji z Puleng?
To nic takiego.
- Tylko czemu ona jedzie z przodu? - Błagam was.
Raport z akt Gregory’ego dotyczy Damiana, to on prawie utonął.
Dickson był świadkiem albo jednym ze sprawców.
Basenowy chciał, żebym to rozwikłała.
To Damian.
Po co mu moja pomoc, jeśli wszystko wie?
Może jego nikt nie posłuchał?
Czemu wyważasz drzwi otwarte na oścież?
- Tak jest dobrze. - Dobrze?
Nie chcesz być ze mną widziana. Wstydzisz się?
Podrzucę cię do domu, dobrze?
Nie ma mowy.
Przydałam się, bo znalazłam zdjęcie.
- Zostaję. - Posłuchaj...
Masz mnie za frajera?
To może przemyślmy ten związek...
Wade!
Fiks znała Gregory’ego i Damiana.
Ma z tym coś wspólnego?
Nie wiem, ale Basenowy musi mieć jakiś powód.
Powtarza, że prawda jest bliżej, niż sądzę.
Fiks musi być w to zamieszana.
Myślisz, że ona...
Że co?
Co się dzieje, Fiks?
Dziwnie się zachowujesz.
Po prostu...
ANONIM: CZAS MINĄŁ, FIKILE.
Wszystko gra?
JESTEŚMY KWITA?
PULENG: CZEŚĆ, DAMIAN.
ANONIM
Wreszcie.
Już myślałem, że źle wybraliśmy.
Wiem, czemu mnie wybrałeś.
Chodzi o Fiks.
Co zrobiła?
To i tak bez znaczenia.
Wycofuję się.
Nie wiem, co zrobiła ci Fiks,
ale to nie usprawiedliwia takich chorych akcji.
A ta sprawa z Leigh-Anne?
Nie zasługujesz na sprawiedliwość, więc spierdalaj.
- Uważaj, Puleng. - Bo co?
No co?
Tak myślałam.
Sam, muszę ci coś powiedzieć.
Opublikowałam nagranie Puleng.
Co?
Dlaczego?
Dowiedziałaby się o przeszłości i...
Potrzebowałam czasu.
- Nie róbcie nam krzywdy. - Sprężać się.
- Pomocy! - Lecimy!
- Fiks! - No już!
- Sam! - Fiks!
- Jedziemy! - Sam!
Napisy: Jędrzej Kogut