เฮ้ย แกน่ะ!
เฮ้ย!
ไสหัวไป!
บาดเจ็บหรือเปล่า
เฮ้ย!
ปูเล็ง ปูเล็ง!
มันเป็นสีน่ะ
- นี่! ไปให้พ้นลูกสาวฉันนะ - แม่! แม่คะ ใจเย็นๆ เขาเป็นเพื่อนหนู
อะไรกัน ลูกโอเคไหม
พวกนั้นมันเป็นใคร พี
- คงแค่เด็กๆ เล่นแกล้งชาวบ้านน่ะ - แม่จะโทรแจ้งตํารวจ
แม่คะ อย่าเลย ช่างมันเถอะ หนูไม่อยากทําให้เป็นเรื่องใหญ่
อย่างน้อยก็ให้แม่โทรแจ้งกลุ่มระวังภัยชุมชน พวกเขาควรออกตรวจตรา
มาเถอะ ไปล้างเนื้อล้างตัวกัน
- ลูกโอเคไหม - ค่ะ ก็แค่สี
งั้นนายก็ใช้ดนตรีเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
ใครๆ ก็ทํากันตลอด โอเคนะ ฉันไม่นึกว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้
เอ้อ มันเป็นเรื่องใหญ่ คริส
แล้วก็ช่างทุกอย่างนี่แม่งเถอะ ไปแจ้งตํารวจกัน
ไม่นะ ทันทีที่นายไปแจ้งตํารวจ เส้นทางอาชีพนายจบสิ้นแน่
- จะมีข่าวแพร่ออกไปเรื่องที่นายทํา - เรื่องที่ฉันทําเหรอ
ไม่สําคัญหรอก คริส
ทั้งสองคน ใจเย็นๆ เถอะ
ฉันรู้ว่าฉันทําพลาดไป แค่ให้โอกาสฉันแก้ไขมันก็พอ
นี่ ฉันรู้ว่าเธอไม่เข้าใจ แต่ฉันพยายามทําอะไรบางอย่างอยู่จริงๆ
เพลงของเคบีกําลังดัง เขาต้องการความสําเร็จตอนนี้
หมอนั่นต้องการแค่เงิน แล้วเขาก็จะไปแล้ว
แต่นายจะไปเอามันมาจากไหนล่ะ คริส
พ่อแม่ฉัน
ฉันรู้ว่าพวกเขาคิดว่าฉันมันทําผิดซ้ําซาก แต่ฉันยังเป็นลูกพวกเขา
พวกเขาต้องไม่อยากเห็นอะไรเกิดขึ้นกับฉันแน่
- ฉันว่าเราต้องดื่มอะไรกัน - จุ๊ๆ
โอเค พวกเขาดูจะคิดเหมือนกัน ว่านั่นเป็นแค่เด็กที่รับคําท้ามาเล่นแผลงๆ
หนูบอกแล้ว
- อิวาน - ครับ
เธอคงเห็นแน่ละว่าปูเล็งเหนื่อยมากแล้ว
ไว้เธอกลับมาพรุ่งนี้อาจจะดีกว่า
ให้ปูเล็งได้พักบ้าง
ครับ แน่อยู่แล้ว
ไว้ฉันถึงบ้านแล้วจะโทรหานะ
ฉันหมายถึงจะโทรหาเธอพรุ่งนี้น่ะ
- บาย - โทษทีนะ
ไปก่อนนะครับ
ไว้คุยกันพรุ่งนี้
พักผ่อนเถอะ
ฉันเจอของที่นายทิ้งไว้ให้ฉันแล้ว
ฮัลโหล ปูเล็ง
คือว่าปกติฉันจะพยายาม พูดอ้อมๆ กว่านี้เวลาจะบอกอะไร
แต่เธอไม่ยอมฟังเลย
คืนนี้เธอรอดตัวไปได้ แต่คราวหน้า
ใครจะรู้ล่ะ
นายมันบ้า
เคยมีคนเรียกฉันแย่กว่านี้
นี่ไม่ใช่เกมนะ
แต่เราสนุกกันมากนะ
นายต้องการอะไรจากฉัน
สิ่งที่ฉันต้องการมาตั้งแต่ต้นไง
หาตัวเกรกอรี่ ดิ๊คสันให้เจอ
คําตอบอยู่ใกล้ตัวเธอนิดเดียว
แต่ทําไมต้องเป็นฉัน ฉันไม่รู้จักนายหรือเขาเลย
เลิกถามได้แล้ว
ทําตามที่ฉันบอก
ไม่งั้นแม่เธอกับคนอื่นๆ ทุกคนจะได้เห็น
ว่าเธอเก่งแค่ไหนเรื่อง...
อึ๊บอิวาน
และถ้านั่นยังไม่พอ
คราวหน้าเพื่อนๆ ฉันก็ไปเยี่ยมฟิกิเลได้เสมอ
อย่านะ!
อย่า ฉันจะทําให้
ตัดสินใจถูกแล้ว
(เลือดหรือน้ํา)
รออีกหน่อยค่ะ
อันที่จริงนี่แหละดีแล้ว ขอบคุณค่ะ
เกร็ก
ฟิกิเล
อะไรวะเนี่ย
หาตัวนายยากมากเลย
นายเปลี่ยนไปใช้นามสกุลอื่นเหรอ
ของแม่ฉันน่ะ
เริ่มต้นใหม่
เราต้องคุยกัน
เขาติดต่อฉันมา
ไม่เอาโว้ย
- ขอที ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้ - เกร็ก เดี๋ยวก่อน
บางที...
บางทีอาจได้เวลา ที่เราจะพูดความจริงเรื่องนี้แล้ว
เพราะ...
เพราะพักหลังนี้ฉันรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
และเหมือนฉัน ต้องบอกใครสักคนถึงเรื่องที่เกิด และ...
นี่ เดี๋ยวนะ มาทําความเข้าใจ กันเรื่องหนึ่ง ฟิกิเล โอเคไหม
ถ้าเธอตัดสินใจจะ...
ถ้าเธอตัดสินใจจะพล่ามตอนนี้
ฉันจะไม่ใช่คนเดียว ที่จะไปลงเอยในคุก เข้าใจไหม เธอก็รู้เรื่องนี้
แต่ฉันไม่ได้ทําอะไรเลย
มันเรียกว่า...
มันเรียกว่าช่วยเหลือหลังกระทําความผิด
และเอาจริงๆ นะ เธอจะเอาตัวไม่รอด แม้แต่วันเดียวในคุก เจ้าหญิง
ดังนั้นถ้าเป็นฉัน ฉันจะคิดให้ถี่ถ้วน ก่อนจะเสนอแนะหรือทําอะไรอีก
โอเค ทุกคน มาทวนเรื่องนี้กันอีกรอบได้ไหม
ให้ตายสิ
โอเค เป็นครั้งที่ 17...
ห้องทํางานของกรูทบูมมีห้องนิรภัยที่เดินเข้าไปได้ นั่นคือที่ที่ไว้เก็บเอกสารพวกนั้น
พอทุกคนกลับไปแล้ว กรูทบูมจะมาล็อกห้องนิรภัย
มีแต่เขาที่รู้รหัสคีย์แพด
หรืออย่างน้อยเขาก็คิดงั้น
ประธานนักเรียนรู้รหัส เพราะเธอเป็นเบ๊ประจําออฟฟิศของกรูทบูม
และจะยังไง เราก็รู้ว่าพวกเจนเอ็กซ์นี่ ชอบจดรหัสไว้ที่ไหนสักแห่งตลอด
(รหัสพิมพ์เอกสาร)
บอกพวกนั้นว่าเดี๋ยวผมไป
ผมแค่ต้องเอารายงานพวกนี้ออกจากห้องทํางาน
คุณคาห์น มาทําอะไรที่นี่น่ะ
ขอโทษค่ะ หนูแค่มาส่ง บันทึกการประชุมบอร์ดของผอ.
ระหว่างนั้น งานแข่งว่ายน้ํา จะดึงความสนใจของทุกคนไป
เซย์ดจะเป็นคนดูต้นทางให้เรา
เขาจะคอยกันกรูทบูมไว้
เราสามคนเข้าไปในห้องทํางานกรูทบูม และเริ่มลองใส่รหัส
เราจะเปิดเฉพาะกล่องที่เราต้องการ
หลังจากนั้น ฉันจะเอามันใส่กลับลงกล่อง ทาฮิราปิดผนึกใหม่
พอเราเสร็จเรื่องแล้วก็ออกมา
ง่ายๆ แบบนั้น
ฉันว่านั่นครอบคลุมทุกอย่างแล้ว
ฉันพลาดอะไรไปเหรอ
อืม มีจุดบกพร่องที่เห็นชัดๆ แค่ข้อเดียว
ถึงฉันจะแน่ใจว่าเซย์ดจะใช้การได้เรื่องดูต้นทาง
แต่เขาจะห้ามกรูทบูม
ไม่ให้ออกจากงานแข่งได้ยังไง ถ้าเขาอยากออกจริงๆ
ถ้ามีอะไรสักอย่างที่ฉันได้เรียนรู้เรื่องกรูทบูม นั่นก็คือเขาคาดเดาไม่ได้
แล้วเราจะรั้งตัวเขาไว้ที่งานแข่งได้ยังไงล่ะ
ฉันจดไอเดียไว้สองสามอย่าง
อย่างหนึ่งจัดการได้ง่ายมาก
แผนกันเหตุผิดพลาด
- นี่ เธอโอเคไหม - อืม
ขอโทษจริงๆ ที่ไม่ได้รับสายเธอเมื่อคืน แต่อิวานเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
ฉันโมโหมากกว่าน่ะ
แต่เขาพูดชัดเจนมากๆ ว่าเขาจะปล่อยเทปนั่น
ถ้าฉันไม่หาเกรกอรี่ ดิ๊คสันให้เจอด้วยตัวเอง
ฉันเกลียดความจริงที่ว่าฉันต้องยอมเขา ฟิกส์
งั้นก็อย่าทํา อย่ายอมเขา
และรู้อะไรไหม ช่างหัวหมอนั่น! เธอกําลังยอมให้เขาควบคุมเธอ
เธอก็รู้ว่าทําไมฉันต้องทํา
เพื่อไม่ให้แม่เธอเห็นเทปนั่นเหรอ
แม่งเอ๊ย พวก ฉันยังติดต่อพ่อแม่ฉันไม่ได้เลย
นายไม่คิดเหรอว่าเราอาจขอพ่อแม่นาย...
ไม่เอาโว้ย ไม่เอา เพื่อน
รู้อะไรไหม ช่างแม่ง เราจะไปแจ้งตํารวจกันเดี๋ยวนี้แหละ
รอก่อน โอเคนะ
เราก็แค่ต้องการข่าวกรองเรื่องรัฟฟ์ บีทส์ จะได้ต่อรองกับเขาได้ ใช่ไหมล่ะ
(คุณ: ขอโทษเรื่องเวอร์ติโก้ ขอฉันชด...)
เวด!
เฮ้ย เวด!
- ไง ว่าไง พวก - ว่าไง
ฟังนะ นายรู้จักรัฟฟ์ บีทส์ไหม
"รัฟฟ์..." ฉันจะรู้ได้ไงว่านั่นใคร คริส
ฉันก็แค่คิดว่าพวกนายอาจมาจากย่านเดียวกัน
ที่ไหน ไพน์แลนด์สเหรอ
ไม่ ฉันแค่คิดว่า...
ใช่สิ มันก็แค่อคติในจิตใต้สํานึกนาย
ไม่ๆ ไม่เอาน่า พวก ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ฉันแค่พยายามหาคําตอบ...
แค่ล้อเล่นน่ะ คริส
รัฟฟ์ บีทส์เหรอ ไม่ๆ ฉันเคยได้ยินเรื่องเขา
ใช่แล้ว ฟังนะ อย่าไปยุ่งกับหมอนั่น
ฉันได้ยินว่าเขาตัดนิ้วก้อยเท้า
คนที่จอดรถหน้าบ้านเขาโดยไม่ขออนุญาต
ใช่ ฉันรู้ว่าเรื่องที่คนเราทําได้มันมีขีดจํากัด
แต่นิ้วก้อยเท้าน่ะ...
ฟังนะ ฉันต้องไปแล้ว ขอบใจที่คุยด้วย
ฉันก็แค่อยากให้ตัวเองรู้ว่า ทั้งหมดนี่มันเกี่ยวกับอะไรกันแน่
เธอไม่ควรห่วงเรื่องนั้น
เรื่องที่เราต้องทําก็คือ หาทางให้เขาเลิกยุ่งกับเธอ
เช่นทําอะไรสักอย่าง เพื่อให้เขาหมดอํานาจต่อรอง รู้ไหม
เช่นอะไรล่ะ
นี่อาจฟังดูบ้า
แต่ฉันว่าเธอควรบอกทันเดกา เรื่องเทปนั่นด้วยตัวเอง
ไม่มีทางเด็ดขาด
แค่ฟังก่อน
อย่างแรกสุด มันจะทําให้เขา ไม่มีอํานาจเหนือเธออีก
และทันเดกาก็ผ่าน เรื่องเลวร้ายสุดๆ มาก่อน พวก
เรื่องพอยต์ออฟเกรซ พ่อเธอ เรื่องที่เธอถูกจับตัวไป...
เรื่องที่เธอถูกยิง
ใช่เลย
ฉันว่าเขารับมือเรื่องนี้ได้
ฉันไม่คิดว่าเธอจะดื่มจนหมดขวด
แต่เธอดีขึ้นแล้วนะ
ไง ปูเล็ง แล้วก็อิวาน ใช่ไหม
- เราคุยกันได้ไหม ฉันอยาก... - ไม่ ลีห์-แอนน์
ฉันว่าอยู่ห่างๆ ฉันไว้จะดีกับเธอที่สุดแล้ว
นั่นมันแรงไปหน่อยนะ
ไม่ ช่างหัวเธอ
เธอเป็นต้นเหตุที่เราเจอเรื่องวุ่นวายนี่
แต่ช่างเรื่องเธอเถอะ นายคิดว่าไง
- เรื่องอะไร - ฉันควรบอกแม่ฉันไหม
เธอจะทํางั้นทําไม
เพราะถ้าฉันบอกแม่ มันก็จบแค่นั้น
แบบว่าแม่คือคนที่ฉันห่วงที่สุดว่าจะรู้เรื่องนี้
อีกอย่าง พูลบอยจะไม่มีอํานาจเหนือเรา
ใช่ แต่เธอแน่ใจนะว่าอยากให้แม่รู้
ไม่อยู่แล้ว แต่ให้ตายสิ ฉันมีทางเลือกอะไรเหรอ
คือมันก็ไม่เป็นไร
ฉันก็แค่ไม่อยากให้แม่เธอ เอาไม้เด็ดสุดลับสุดเซ็กซี่ของฉันไปใช้
เข้าใจใช่ไหมว่าฉันหมายความว่าไง แบบว่า... มันเป็นความลับน่ะ
เราทําแบบนี้ที่นี่ไม่ได้
ไม่ได้เหรอ โอเค งั้นไปกันเถอะ
เราจะไปไหนกัน เรามีเรียนนะ
พอแม่เธอเห็นเทปนั่น เขาจะไม่ยอมให้ฉันเข้าใกล้เธออีก
เพราะงั้นเราใช้เวลาที่มีให้คุ้มค่าที่สุดจะดีกว่า
- โอเคไหม - อือฮึ
ไปกันเลย มาเถอะ
(ปูเล็ง: ฉันจะบอกแม่ ช่วยฉันทีได้มั้ย)
เธอทําอะไรอยู่น่ะ
นี่ ใครอยู่นั่นน่ะ
ขอโทษนะ อย่าทําอะไรฉันเลย
ฉันจะทําอะไรเธอทําไม
วิดีโอปูเล็งนั่นน่ะ
ใช่สิ เธอคือลีห์-แอนน์
เธอไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันเป็นใคร
ขอโทษนะ
- วันนี้ฉันเจอเรื่องหนักๆ มา เพราะงั้น... - ใช่สิ ช่างเถอะ
แค่เพราะฉันถ่ายวิดีโอนั่น ไม่ได้แปลว่าฉันเป็นคนส่งมันไป
ทุกคนดูจะโทษฉันตลอด
แค่เพราะฉันเป็นคน ทําคอลัมน์ซุบซิบให้ชมรมนิตยสาร
แต่ฉันไม่มีวันทําอะไรแบบนั้น
อาซานดา! นี่ รอเดี๋ยว นี่ ขอเราคุยกันแป๊บนึงได้ไหม
ฉันแค่อยากขอโทษเรื่องเมื่อคืน ฉันเสียใจจริงๆ
ไม่เป็นไร ฉันก็หาอะไรทําไปไม่ให้ว่าง
ใช่สิ ฉันได้ยินว่าเธอเจอใครบางคนแล้ว
ว่าไงนะ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าฉันไปช้านิดหน่อย แต่เธอต้องกลับไปกับเคบีด้วยเหรอ
นายพูดอะไรของนายน่ะ
งั้นเธอก็ไม่ได้กลับไปกับเคบีเหรอ เธอไม่ได้ปลื้มเขาเหรอ
โอ๊ย
อาซานดา เดี๋ยวก่อน ขอร้องละ
ให้โอกาสฉันอีกสักครั้งนะ
ฟังนะ เมื่อคืนปูเล็งเจอปัญหาหนัก ฉันเลยต้องไป
เวด ฉันไม่ว่าอะไรหรอกนะที่นายแคร์เพื่อนนาย ฉันว่านั่นมันยอดมาก
โอเคนะ
ก็แค่คงจะดีถ้านายหาเวลาให้เรา ถ้านายชอบฉันแบบหนุ่มสาวน่ะ
- นายชอบฉันแบบหนุ่มสาวไหม - ฉันชอบ
เธอล่ะชอบฉันแบบหนุ่มสาวไหม
อืม พ่อแม่ฉันจะออกไปกินมื้อค่ําข้างนอกสัปดาห์นี้...
พ่อแม่... เธออยากให้ ฉันไปเจอพ่อแม่เธอเหรอ ตอนนี้เหรอ
โอ๊ย ไม่ใช่!
แต่...
ฉันคิดๆ อยู่ว่า
เราอาจมาเจอกัน
และคุยกันได้ว่าเราชอบอีกฝ่าย แบบหนุ่มสาวมากแค่ไหน
นั่นฟังดูดีนะ เป็นหัวข้อพูดคุยที่ดี
น่าทึ่ง งั้นเจอกันนะ
แล้วเจอกัน
เจอกัน
ฉันอยากได้เตกิล่าช็อตนึงก่อนคริสมาถึงที่นี่
ได้ อะไรๆ ต้องแย่มากแน่ ถ้าเธออยากกินเหล้าสักช็อตก่อนเดท
เธอโอเคไหม
ที่จริงเธอควรได้อะไรที่ดีกว่านี้จากแฟน
แล้วก็มีบางเรื่องที่ฉันตั้งใจอยู่ว่าจะบอกเธอ
ไง
นี่ อย่ามาแตะแฟนฉัน โอเคนะ
อีกแล้วเหรอ
นี่ ฟังนะ เวนดี้ ฉันรู้ว่าสองสามวันที่ผ่านมามันลําบาก
แต่ฉันสัญญาว่าทุกอย่าง จะกลับไปเป็นปกติทันทีที่เป็นได้
อะไรล่ะที่ปกติสําหรับนาย คริส
เพราะทุกอย่างนี่ทําฉันเสียสมาธิ
คะแนนฉันตก
และฉันก็ต้องได้ผลการเรียนดีๆ ด้วยวิธีที่ถูกต้อง
ฉันไม่เต็มใจลดตัวไป อยู่ระดับเดียวกับคนอย่างพอลีนกับเซย์ดหรอก
โทษทีนะ พอลีนกับเซย์ดเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
ฉันก็แค่มีลางสังหรณ์น่ะว่าพวกเขาโกงสอบ
คะแนนพวกเขาดีขึ้นมากเกินไป เร็วเกินไป
แต่จะยังไงเรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยว นายได้คุยกับพ่อแม่นายหรือยัง
อืม คุยแล้ว ทุกอย่างโอเค
แม่เห็นมาพอแล้ว
แม่รู้ว่าลูกมีเซ็กซ์
แต่ปูเล็ง แบบนี้น่ะเหรอ
แล้วก็กับหนุ่มต่างชาตินั่นที่ลูกเพิ่งได้เจอ
ขอโทษค่ะแม่
หนูไม่รู้ว่ามีคนถ่ายมันไว้
แล้วนั่นคือเรื่องที่ลูกห่วงที่สุดเหรอ
ที่มีคนถ่ายมันไว้น่ะ
แม่นึกว่าลูกเริ่มดีขึ้นแล้ว ปูเล็ง
แม่ไม่รู้เรื่องขนาดนั้นเลยเหรอ
จะว่าไป ใครทําแบบนี้กับลูก
ไม่รู้สิคะ
อาจเป็นเด็กผู้ชายที่โรงเรียน
ขอบคุณพระเจ้าที่พ่อของลูก ไม่ได้อยู่เห็นอะไรแบบนี้
- แม่คะ หนูขอโทษ - เดี๋ยว
ปล่อยให้แม่ได้คิดเถอะ โอเคนะ
แค่ให้เวลาแม่บ้าง แม่จะกลับมาเข้าใจเอง นะ
ทุกอย่างจะเรียบร้อย ฉันสัญญา
ลุงรู้ว่าลุงพูดอะไรไว้เมื่อสามปีก่อน แต่นี่...
ลุงบอกว่าหนูอาจติดคุกได้ แม่ก็พูดแบบเดียวกัน
ทําไมเธอมาห่วงเรื่องนั้นตอนนี้
ทุกอย่างจัดการเรียบร้อยแล้ว
- ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ - ลุงมัตลาคะ ช่วยบอกหนูที
ถ้าหนูพูดความจริงตอนนี้
หนูยังอาจติดคุกได้ไหมคะ
ได้ ได้สิ
โดยเฉพาะตอนนี้
ฉันก็แค่ไม่รู้จะทํายังไงแล้ว จูเลียส
ฉันแค่... ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่
(นิรนาม สายเรียกเข้า)
นายจะเมินฉันไปตลอดเลยเหรอ
ฉันไม่ได้เมินนาย พวก
ฉันแค่พยายามหาทางออกจากเรื่องยุ่งนี่อยู่
แบบที่ฉันจะไม่ไปลงเอยในห้องขังข้างๆ พ่อฉัน
เหมือนให้ความหมายใหม่ กับชื่อโมลาโปแอนด์ซันเลย เนอะ
โอเค มันเป็นมุกห่วยแตก แต่ก็ทําให้นายหัวเราะได้
ไม่เอาน่า พวก
ถ้าเราผ่านค่ายป.หก กับส้วมหมักรักษ์โลกนั่นมาด้วยกันได้
เราก็ผ่านเรื่องนี้ไปได้
ใช่
แต่อย่าลืมว่าทางเดียว ที่เราผ่านเรื่องนั้นมาได้ก็เพราะรีซ
เธอเป็นมันสมองของเรื่องทั้งหมดนี่มาตลอด
เราอาจควรโทรหาเธอ
ไง
ไง รีซ ในสลัมนั่นเป็นยังไงบ้าง
ฟังนะ ไปตายเลย โอเคนะ ฉันยังเรียนโรงเรียนดีๆ อยู่
ใช่ แต่มันอยู่ในเมืองพาร์ล
ไม่จริงน่า!
อีกล้านปีฉันก็คิดไม่ถึง
ว่าทาฮิราจะซื้อขายกับพอลีนกลางวันแสกๆ
ที่เธอซื้อต้องเป็นริทาลินแน่เลย
น่าเสียดายเนอะ ฉันได้ยินข่าวจากลุนก้า ที่ได้ยินข่าวมาจากเวนดี้
ว่ายัยประธานนักเรียนน่าสงสารนั่น สอบตกไปวิชาหนึ่ง
เธออาจต้องการอะไรมากระตุ้นตอนดูหนังสือ
ฉันควรไปแล้ว
นี่ ทําไมพวกเขาใช้ไซเรนเตือนภัยทางอากาศ เรียกพวกเธอ นี่มันยุค 80 เหรอ
เมืองพาร์ลแค่ทํากันงี้น่ะ บาย
พวก ฉันบอกได้เลยว่าพวกนั้นมีแผนอะไรสักอย่าง
ไม่มีทางที่ทาฮิราจะเสพยาแค่เพราะสอบตก
แต่เธอใช้เวลากับพวกเขาเยอะมาก
และเวนดี้ก็พูดอะไรบางอย่าง เรื่องพอลีนกับเซย์ดโกงการสอบ
เข้าใจใช่ไหมว่านี่ฉันจะบอกอะไร
ไม่ ไม่เลย พวก
แต่ฟังนะ เราต้องโฟกัส เรื่องรัฟฟ์ บีทส์นี่ โอเคนะ
ไม่ใช่เรื่องการเรียนของพวกดูดปุ๊น
ถ้ามันไม่ช่วยเราจากปัญหาการเงินที่เราเจออยู่
เราก็ไม่ควรพูดถึงมัน ตกลงนะ
(คุณ: อยู่ไหนน่ะ)
(นิรนาม สายเรียกเข้า)
- ทําไมเธอเมินข้อความฉัน - ไปตายซะ
ว่าไงนะ
นั่นมันไม่ฉลาดเลย สําหรับคนที่มีอะไรให้เสียเยอะ
ฉันไม่สน นายจะทําอะไรก็ทํา
เธอกําลังจะทําพลาดครั้งใหญ่มาก
ความผิดพลาดเดียวของฉัน คือการไปยุ่งกับคนขี้แพ้น่าสมเพชอย่างนาย
ไปหาคนอื่นมาทํางานสกปรกให้นายเถอะ
จบเกมแล้ว พูลบอย
นี่ แซม
นายเห็นฟิกส์ไหม
ฉันรู้สึกเหมือนสองสามวันมานี้ฟิกส์เมินฉัน
ทําไมล่ะ เกิดอะไรขึ้น
เอ้อ เห็นๆ ว่าเขาสติแตก ตอนรู้เรื่องที่เกิดกับเธอ
แต่แม้แต่ก่อนนั้นน่ะ ตอนที่เราหาเกรกอรี่ ดิ๊คสันเจอ...
พวกนายหาเกรกอรี่ ดิ๊คสันเจอแล้ว แต่ไม่ได้บอกฉันเหรอ
อืม ฉันแค่คิดว่าว่าฟิกส์คงบอกเธอแล้ว
ยังไงก็เถอะ ดูเหมือนเมื่อก่อน เขาเคยเป็นนักเรียนที่พาร์คเฮิร์สต์นี่
แต่ตอนนี้เขาใช้ชื่อเกรกอรี่ บาวเวอร์
ฉันต้องไปแล้ว
เวนดี้ เราลืมๆ ทุกอย่างไปแล้วแค่สนุกกันคืนนี้
เหมือนที่เคยไม่ได้เหรอ
ไม่รู้สิ คริส นายได้เงินนั่นมาจากพ่อแม่หรือยัง
ยังไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วง
แต่พวกเขาบอกว่าจะให้นายใช่ไหม
นี่ ไม่เอาน่า ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ฉันชอบเหมือนกันนะที่ได้ยินว่าเธอแคร์ฉันแค่ไหน
นายรอดตัวจากอะไรๆ เยอะแยะตลอดได้ไงนะ
หยุดเลย
โอเค เธอจ้องรูปนายเกร็กที่ไหนก็ไม่รู้
แทนที่จะเป็นฉันทั้งที่ฉันกําลังจะไปจากเมืองนี้
เป็นแผนที่ดีนี่
โทษที ฉันจะไม่ทําแล้ว
แต่แบบว่าที่ฉันไม่เข้าใจก็คือวันนี้ฟิกส์ไปไหน
เธอไม่ตอบข้อความฉันเลย
และมันผิดวิสัยเธอนะที่ไม่มาโรงเรียน
อีกอย่าง เธอโกหกเรื่องรู้จักเกรกอรี่ ต้องมีเรื่องอะไร ฉันก็แค่บอกให้ชัดๆ ไม่ได้...
นี่ เลิกคิดมากเกินเหตุได้แล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอ
เอ้อ ถ้าเรียบร้อยแล้ว หมายถึงฉันต้องแอบย่องออกมา
เพราะฉันถูกกักบริเวณไปชั่วชีวิตที่เหลือ
หรือความจริงที่ว่าแม่ฉันหนีหน้าฉัน
งั้นก็ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
เอาอีกแก้วไหม
- อืม ได้เลย - ตกลงนะ
(เกรกอรี่ บาวเวอร์)
(พาร์คเฮิร์สต์)
ขอต้อนรับสู่งานแข่งประจําปีของพาร์คเฮิร์สต์...
ไง พรรคพวก โอเคนะ
เริ่มได้ทุกเมื่อ
พร้อมนะ
ลุยกันเลย
รู้ไหม ฉันอาจควรขอให้พ่อแม่ฉันช่วยก็ได้
ไม่ พวก เราจะหาทางออกโดยไม่มีพวกเขา
สวัสดีครับ พ่อแม่และผู้ปกครอง นักเรียนและบุคลากร
ขอต้อนรับสู่งานแข่งฤดูร้อนประจําปีของเรา
- ไปกันเถอะ - ไปไหน
ไว้ใจฉันเถอะ
มาเร็ว
ต่อไป ลําดับแรก จะเป็นการแข่งฟรีสไตล์ 100 เมตรหญิง
ตามด้วยผีเสื้อ 100 เมตรชาย
ไงคะ หนูนึกว่าพ่ออาจไม่มาแล้ว
เบเลกาซี พ่อก็ยังคิดอยู่ว่า ลูกกลับมาแข่งว่ายน้ําเร็วเกินไป
แต่ลูกพ่อ พ่อไม่เคยพลาดการแข่งสักครั้ง
และพ่อก็จะไม่เริ่มทํางั้นตอนนี้
โชคดีนะ
- แม่คะ - ไงจ๊ะ
หนูนึกว่าแม่มีประชุมวันนี้ซะอีก
แม่มี แต่งานนี้สําคัญกว่ามาก
- ลูกพร้อมไหม - อืม
นี่แหละเวลาเฉิดฉายของลูก อาซานดา
เห็นสาวๆ พวกนี้ไหม
โดยเฉพาะคนนั้นน่ะ
พอลูกลงสระ แม่อยากให้พวกเขาตัวสั่น
พวกเขาควรกลัว
- พวกเขาควรรู้ว่าพวกเขาจะแพ้ - แม่คะ หนู...
อย่าพูดแทรกแม่ตอนแม่คุยกับลูกอยู่
ลูกเดินไปเดินมา ยิ้มให้หนุ่ม
แทนที่จะใส่ใจกับเรื่องที่ลูกต้องทํา
- อย่าทําให้แม่ผิดหวังล่ะ อาซานดา - อืม
- สวัสดีค่ะ คุณนายมาเกบา - ไง สาวๆ
ขอให้โชคดีนะวันนี้
แล้วใจดีกับลูกฉันหน่อยนะ เธอกังวลมาก
นี่
- ไง - ไง
โทษทีที่ฉันไม่ได้ติดต่อเธอกลับเมื่อคืน
- เรื่องด่วนหรือเปล่า - เปล่า
เธอโอเคไหม
ที่จริงฉันพยายามหาคําตอบอยู่
ว่าทําไมเธอไม่บอกฉันก่อนนี้ เรื่องการหาตัวเกรกอรี่ ดิ๊คสัน
หมายความว่าไง
บอกแล้วว่าพวกนั้นมีแผน
- แซมบอกฉันว่าพวกเธอเจอเขาแล้ว - ฟิกิเล!
เขาเคยเป็นนักเรียนพาร์คเฮิร์สต์
ขอฉันแข่งคราวนี้ให้เสร็จก่อนนะ แล้วค่อยคุยกัน
ฟิกิเล!
มาเร็ว
โอเค แต่ความเชื่อมโยง กับพาร์คเฮิร์สต์ทั้งหมดนี่ทําให้ฉันคิด
ว่าบางทีการหาตัวเกรกอรี่อาจง่ายขึ้น
ถ้าเราค้นคลังเอกสารหรือหนังสือรุ่นเก่าๆ หรือ...
แต่ทําไมล่ะ พวก
เธอ... เธอเป็นอิสระจากพูลบอยแล้วนี่ ปล่อยมันไปซะ
ฟิกิเล!
ขอร้องละ แค่สัญญา ว่าเธอจะไม่ทําอะไรจนกว่าเราจะคุยกัน
- นะ - ได้
พวกนายมาทําอะไรที่นี่
ไอ้เซย์ดเวร
ไอ้เฮงซวยพวกนี้ จะทําทุกอย่างพัง ล้มเลิกแผนเถอะ
ใจเย็นๆ อีธาน ฮันท์ เรามาช่วย
เอาจริงดิ ทาฮิรา เธอเนี่ยนะ
ฉันไม่ต้องการคําตัดสินจากคนที่ขโมยดนตรี
เพื่อให้การงานตัวเองก้าวหน้าหรอก
เรื่องที่เกิดขึ้นไม่ใช่แบบนั้น
นี่ เราทําแบบนี้ไม่ได้ โอเคนะ ฉันสาบานว่าถ้านาย...
อย่า... นี่! อย่ากังวลเลย ทาฮิรา ตกลงไหม
พอเพลงของเคบีดังขึ้นมา เราสองคนก็ไม่มีเวลาดูหนังสือจริงๆ หรอก
เราเลยจะช่วยเธอ ทุกคนจะได้ได้ประโยชน์ในการสอบปลายภาค
นายอยู่ม.ห้า
หุบปากน่า ยัยเปี๊ยก
ทําอะไรก็ตามที่เธอวุ่นอยู่ข้างหลังก่อนนี้ต่อไปซะ
คือเธอก็มีเหตุผลนะ คริส
โอเค ฉันอยากให้พวกเธอทุกคนฟัง
ฉันเป็นผู้จัดการของเคบี
และมันก็จะดีที่สุดสําหรับฉัน ที่จะจัดการให้เขาสอบผ่านชัวร์ๆ
เขาจะได้ทุ่มความสนใจให้ดนตรีเขาได้
อยากได้จดหมายแจงแรงจูงใจด้วยไหม ประธานนักเรียน
ฟังนะ เราไม่มีเวลาให้เรื่องนี้จริงๆ
แค่อย่ามายุ่งกับเรา จนกว่าเราจะเสร็จเรื่อง โอเคนะ
มีอะไร
มันใช้การไม่ได้
นี่ โอเค ด่วนๆ มาถ่ายรูปไว้แล้วกัน
โอเค เธอทําที่เหลือต่อได้ ขอบใจนะ
ขึ้นแท่นได้
นี่
ปูเล็ง เธอตัวเหม็นเหล้านิดหน่อยนะ
อืม โทษที เมื่อคืนวุ่นวายมากน่ะ
แต่ฉันต้องให้นายช่วยอะไรหน่อย
หือ
ฉันต้องหาอะไรบางอย่างในคลังเอกสาร
- อะไร แบบว่าตอนนี้เลยเหรอ - ใช่
ไม่นะ พวก ปูเล็ง มันต้องรอได้สิ
เข้าที่
เอาเลย สู้ๆ ฟิกิเล! ลุยเลย!
ผมไม่รู้เลยว่าลูกสาวผมเก่งขนาดนี้
โห
เร็วเข้า ฟิกิเล! สู้ๆ! ต้องงี้!
(ไลออนส์สู้ๆ)
เธอทําอะไรน่ะ
หยุดเถอะ! หยุดนะ!
ฟิกิเล! ฟิกิเล ไม่เป็นไรใช่ไหม พ่อรู้อยู่แล้วว่าลูกจะเจ็บ
หนูไม่เป็นไรค่ะ พ่อ หนูแค่... หนูเหนื่อยจนหายใจไม่ทัน หนูจะไปห้องแต่งตัว
ฟิกิเล ขอที ไปโรงพยาบาลเถอะ
ไบรอัน คุณเวอร์ไปแล้ว เธอดูปกติดีในสายตาผม
อย่ามาบอกผมว่าต้องทํายังไงกับลูก
ลูกคุณเหรอ เธอเป็นลูกผม
เธอรอไม่ได้เลยใช่ไหม
โทษที เวด แต่นายไม่ต้องออกจากงานแข่งมาก็ได้
ฉันต้องมาอยู่แล้ว
ไม่งั้นเธอคงค้นเอกสารพวกนั้นอยู่ที่นี่เป็นวันๆ
ทั้งที่เธอค้นดูในนั้นก็ได้
ศิษย์เก่านั่นชื่อดิ๊คสัน เกรกอรี่ ดิ๊คสัน
(โรงเรียนม.ปลายพาร์คเฮิร์สต์)
(รายงานเหตุการณ์ โรงเรียนม.ปลายพาร์คเฮิร์สต์)
เจอแล้ว
ฉันเอาไฟล์ใส่แฟลชไดรฟ์แล้ว ปูเล็ง ไปกันเถอะ
(ทาฮิรา: ต้องการเวลาเพิ่ม!)
(ใช้มาตรการกันเหตุผิดพลาด)
ฉันว่าเราควรไปกันแล้ว ปูเล็ง ขอร้องละ
โอเค
ขยับกล่องนั้นเข้ามาอีก
เป๊ะ
ไปกันเถอะ
ทุกคน ไปที่ลานจอดรถและรวมกลุ่มตามระดับชั้น
ช่วยรวมกลุ่มตามระดับชั้นในลานจอดรถด้วย
ฟิกส์
- แน่ใจนะว่าเธอไม่เป็นไร - อืม
ทุกคน ยังอยู่นี่ไหม
เชื่อฉัน เคบี เราขายเอกสารพวกนี้ ให้ระดับชั้นอื่นๆ ได้
เราจ่ายเงินให้รัฟฟ์ บีทส์
ช่วยเดินออกมาอย่างเป็นระเบียบ อย่าวิ่ง
เดินต่อไปยังจุดที่กําหนดไว้
- นี่ ขอบใจนะ - อืม
- ไง - เธอโอเคไหม
อืม ฉันไม่เป็นไร ทุกคนแค่ปกป้องฉันเกินเหตุ
แต่เธอไปไหนมาน่ะ ฉันเห็นเธอออกไป
ไว้ฉันจะอธิบายให้ฟัง เธอดูแลตัวเองให้หายไวๆ ก็พอ โอเคนะ
ฟังก่อน โอเคนะ
เราคิดเงินได้ถึงแผ่นละ 500 แรนด์
แบบนั้นนายจะยังสอบผ่าน แล้วเราก็ทําเงินได้ด้วย
ฉันเองก็เพิ่งรู้เรื่องแผนนี้เมื่อห้านาทีก่อน
นายจะต้องใช้เจ้านี่
โอเค ไปกันเลย
(ฟิกส์: นี่ เธอยังจะมามั้ย)
(เราต้องคุยกันจริงๆ)
แม่ก็แค่คิดว่าลูกอยากฟังว่าฟิกิเลเป็นยังไง
เธอเพิ่งส่งข้อความถึงหนู เธออยากให้หนูไปหาที่บ้าน
แล้วแม่ล่ะคะ
แม่รู้สึกยังไงบ้าง
แม่ทําอะไรผิดไปเหรอ
หมายความว่าไงคะ
ฟิกส์กําลังแย่
แล้วลูกก็...
แม่กําลังชดใช้บาปของแม่อยู่เหรอ
แม่รู้ว่าลูกมีเซ็กซ์
แต่การเห็นลูกกับเจ้าหนุ่มนั่นแบบนั้นน่ะ...
ปูเล็ง เราต้องใช้ชีวิตให้ดีกว่านี้ ลูกแม่
แม่รู้ว่าในเมื่อพ่อจากไปแล้ว...
หนูขอโทษที่ทําให้แม่ผิดหวังค่ะ
หนูอยากให้ตัวเองกลับไปแก้ไขมันได้
แต่นี่ไม่ใช่ความผิดแม่
คราวหน้าหนูจะทําให้ดีกว่านี้
หนูสัญญา
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
เราทําได้มาตลอด
(อิวาน: ขอโทษที่ไปงานแข่งวันนี้ไม่ได้)
(เราเจอกันก่อนฉันกลับได้มั้ย)
(นะๆๆ)
โห
เธอมีเวลาทําทุกอย่างนี่ได้ไง
ฉันไม่มีหรอก แม่คล้ายๆ จะบังคับฉันน่ะ
ใช่ ที่จริงฉันไม่ได้สนมันมากนัก
งั้นเธอสนอะไรล่ะ
ไม่สําคัญว่าฉันสนอะไร
ฉันสนเรื่องที่เธอสน
นี่ ฉันมีอะไรที่คิดว่านายคงอยากดู
- ฉันเหรอ - อือฮึ
โอเค
ไม่เป็นไร เราอยู่กันตามลําพัง
อ๊ะ งั้นก็มีอะไรที่คิดว่าเธอคงอยากดูเหมือนกัน
โอเค เดี๋ยว ช้าก่อน
นายอาจเต้นให้ฉันดูก่อนได้ไหม
- เต้นเหรอ - อือฮึ
- ตอนนี้เลยเหรอ - ใช่
ได้ ฉันเต้นได้
โอเค
ท่าผีเสื้อ
สะโพกฉันไม่หลอกลวง
- เอาเลย - นักบัลเลต์
ปล่อยคลื่นเต่า!
จุ๊ๆ
ยั่ว บ้าเอ๊ย ฉันฉีกขาไม่ได้
- ตายแล้ว - เธอโอเคไหม
ขอโทษจริงๆ ไม่เป็นไรใช่ไหม
- ฉัน... - นายเลือดไหล ใช่
นี่ เป็นไงน่ะ เธอเครียดทั้งวันเลย
ฉันก็แค่ต้องคุยกับปูเล็งจริงๆ และฉันก็คิดว่าป่านนี้เธอควรมาถึงนี่แล้ว
ฟังนะ เดี๋ยวเขาคงมาแหละ โอเคนะ
ในเมื่อเราอยู่กันตามลําพัง
ฉันก็หวังว่าเราจะคุยกันได้ ว่าพักหลังเกิดอะไรขึ้นกับเธอ
หมายความว่าไง
เอ้อ เธอทําตัวห่างเหินมาก แล้วก็มีความลับ
อย่างนายก็กล้าพูดเนอะ
รู้ไหม นี่ไม่ใช่คืนที่จะมาคุยเรื่องนี้
ฉันว่านายควรกลับไปได้แล้ว
นี่ ฟังนะ ฉันขอโทษ เราคุยกันพรุ่งนี้ก็ได้
การพยายามปิดบังความจริงจากยัยนั่นน่ะผิดแล้ว
ปูเล็งน่ะเหมือนหมาไล่ตามกระดูก
อย่าทําแบบนี้เลยนะ
อยากให้ฉันบอกไหม ว่าวันนี้ปูเล็งทําอะไร เพราะฉันรู้
ขอให้สนุกกับการติดคุกนะ เจ้าหญิง
(ปูเล็ง: โทษที อยู่กับอิวาน! คุยกันพรุ่งนี้นะ)
(แล้วฉันก็เจอไฟล์โรงเรียนของจีดีแล้ว)
ที่นี่สวยจริงๆ
คืนสุดท้ายในเคปทาวน์ ฉันอยากให้มันพิเศษ
- เหรอ - ใช่
- มาเถอะ ลงมา - ไม่เอา
- ทําไมล่ะ - ฉันว่ายน้ําไม่เป็น
ถ้าแบบนั้นฉันก็แค่ ต้องจับตัวเธอไว้ตลอดเวลา มาเถอะ
- เหรอ - ฉันจะช่วยเอง ใช่แล้ว มาเถอะ
ให้ตายสิ โอเค
มานี่
- ฉันดูแลเธออยู่ - เหรอ
ฉันดูแลเธออยู่ ใช่
- เฮ้ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ไม่นะ - ไม่ ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่ ไม่เป็นไร
ฉันอยู่นี่ ไม่เป็นไร
- ดีไหม - อืม
ดีนะ
เดี๋ยว แน่ใจนะว่าที่นี่ไม่มีกล้อง
แน่ใจ ฉันตรวจดูแล้วสามรอบ สามรอบเลย
- ตรวจสามรอบเลยเหรอ - สามรอบ
งั้นเราก็ต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มที่สุด
เวด ขอโทษจริงๆ ฉันแค่ลืมตัวไปหน่อย
ไม่ ไม่เป็นไร อาซานดา ฉันรู้ ฉันว่าฉันก็ด้วย
ฉันว่าฉันแค่ประหม่ากว่าปกตินิดหน่อยเพราะ...
- เพราะ... - หือ
เพราะฉันไม่เคยทําเรื่องนี้มาก่อน
ฉันยังซิง
- เวด ฉันรู้ - เอ้อ ไม่ต้องหัวเราะก็ได้
ฉันว่าฉันควรไปแล้ว
ไม่นะ เวด!
เดี๋ยว เวด ฟังก่อน ไม่สิ เวด ฟังนะ
ไม่ต้องอายหรอก เพราะว่า...
ที่จริงคือฉันก็ด้วย
ฉันก็ด้วยอะไร
ฉันยังซิง
เธอยังซิงเหมือนกันเหรอ
(เข้าระบบด้วยไอดีมี-คลาวด์)
(เข้าระบบด้วยไอดีมี-คลาวด์ ปูเล็งเค@มีคลาวด์)
(พาร์คเฮิร์สต์คอนฟิเดนเชียล ยินดีต้อนรับกลับสู่ระบบ)
บ้าเอ๊ย
(อีเมลล็อกอิน รหัสผ่าน)
(เปิด)
(ชื่อวิดีโอของคุณ: เรื่องฉาวในพาร์คเฮิร์สต์)
(สําเร็จ!)
(แชร์ / โพสต์)
ฉันก็แค่ต้องซื้อเวลาเพิ่ม
(ปูเล็ง คูมาโล เรื่องฉาวในพาร์คเฮิร์สต์!)
คําบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร