Ej, wy!
Ej!
Spierdalajcie!
Jesteś ranna?
Hej!
Puleng!
To farba.
- Zostaw moją córkę. - Mamo, spokojnie. To mój przyjaciel.
Nic ci nie jest?
Kto to był, do diabła?
- To tylko głupi żart. - Dzwonię na policję.
Nie, proszę.
Nie chcę tego rozdmuchiwać.
Wezwę chociaż straż sąsiedzką. Mają patrolować okolicę.
Chodź, musisz się umyć.
- Nic ci nie jest? - To tylko farba.
Wykorzystaliście muzykę bez pozwolenia.
- To nie jest nielegalne? - Inni ciągle to robią, to nic wielkiego.
A jednak, Chris.
- Jebać to, chodźmy na policję. - Nie.
Pójdź na policję, a będzie po twojej karierze.
- Ludzie usłyszą, co zrobiłeś. - Ja?
To bez znaczenia.
Wyluzujcie, proszę.
Wiem, że zjebałem. Dajcie mi szansę to naprawić.
Nie rozumiesz tego,
ale chcę tu coś zbudować.
KB ma hit, musi teraz iść za ciosem.
Facet chce trochę kasy i zniknie.
Skąd ją weźmiesz?
Od rodziców.
Mają mnie za ciołka, ale ciągle jestem ich synem.
Na pewno nie chcą, żeby coś mi się stało.
- Musimy się napić. - Cicho.
Też twierdzą, że to tylko dzieciaki.
Mówiłam.
- Iván. - Tak?
Na pewno widzisz, że jest wykończona.
Może lepiej wróć jutro.
Daj jej odsapnąć.
Jasne, oczywiście.
Zadzwonię, jak dojadę.
Zadzwonię jutro.
- Pa. - Przepraszam?
Do widzenia.
Pogadamy jutro.
Odpocznij.
Znalazłam twój prezent.
Witaj, Puleng.
Zwykle staram się być mniej dosłowny,
ale ty nie chciałaś słuchać.
Dziś ci się upiekło, ale następnym razem...
Kto wie?
Zwariowałeś.
Słyszałem gorsze obelgi.
To nie gra.
Przecież świetnie się bawimy.
Czego ode mnie chcesz?
Od początku tylko jednego:
znajdź Gregory’ego Dicksona.
Odpowiedzi są tuż pod twoim nosem.
Dlaczego ja? Nie znam ciebie ani jego.
Dość pytań!
Rób, co każę,
albo mama i wszyscy inni zobaczą,
jak świetnie jesteś
w ujeżdżaniu Ivána.
A jeśli to za mało,
moi przyjaciele mogą zawsze odwiedzić Fikile.
Nie.
Zrobię, co chcesz.
Dobra decyzja.
Jeszcze tylko chwilę.
Świetnie, dziękuję.
Greg.
Fikile?
Co jest, kurwa?
Ciężko było cię znaleźć.
Używasz innego nazwiska?
Mojej mamy.
Zaczynam od zera.
Musimy porozmawiać.
Kontaktował się ze mną.
Kurwa, no nie.
- Nie chcę o tym rozmawiać. - Zaczekaj.
Może...
Może czas powiedzieć prawdę?
Bo...
Ostatnio mam wrażenie, że coś mnie dusi.
Muszę komuś powiedzieć, co się stało...
Fikile, ustalmy coś.
Jeśli postanowisz...
Jeśli zaczniesz gadać,
nie tylko ja pójdę siedzieć.
Musisz to zrozumieć.
Ja nic nie zrobiłam.
To się nazywa...
To się nazywa „pomocnictwo”.
Bądźmy szczerzy: w więzieniu nie przetrwasz dnia.
Zastanów się, zanim coś zasugerujesz.
Możemy to omówić jeszcze raz?
Do kurwy nędzy.
Po raz siedemnasty...
W biurze Grootbooma jest sejf.
To tam trzymają egzaminy.
Gdy wszyscy wyjdą, Grootboom zamknie sejf.
Tylko on zna kombinację.
Tak mu się wydaje.
Przewodnicząca ogarnia kod, bo jest niewolnicą Grootbooma.
Dobrze wiesz, że boomerzy zawsze zapisują gdzieś hasła.
KOD DO DRUKU: 0611
Powiedz, że idę.
Muszę zgarnąć raporty z biura.
Panno Kahn, co pani tu robi?
Przyniosłam notatki z zebrania zarządu.
Zawody pływackie odciągną uwagę całej reszty.
Zayd będzie na czatach.
Grootboom się nie zbliży.
Nasza trójka idzie do gabinetu i zaczyna sprawdzać kody.
Otwieramy tylko niezbędne pudła.
Potem je odkładamy, a Tahira zajmuje się zaklejaniem.
Po wszystkim wychodzimy.
Łatwizna.
To chyba wszystko.
Zapomniałam o czymś?
O jednym oczywistym problemie.
Zayd na pewno będzie szalenie adekwatny na czatach,
ale co zrobi, jak Grootboom będzie chciał wyjść z zawodów?
Wiem jedno: Grootboom jest nieprzewidywalny.
Jak zatrzymamy go na zawodach?
Spisałam parę pomysłów.
Pierwszy jest banalny.
Taki plan awaryjny.
- Cześć. Nic ci nie jest? - Nic.
Wybacz, że nie odebrałam. Iván mi wszystko powiedział.
Nic mi nie jest.
Przede wszystkim jestem wkurzona.
Postawił sprawę jasno: opublikuje nagranie,
jeśli nie znajdę Gregory’ego Dicksona.
Muszę tańczyć, jak mi zagra. To okropne.
Nie rób tego.
Nie poddawaj się.
Jebać go. Pozwalasz mu się kontrolować.
Wiesz, dlaczego to robię.
Żeby mama nie zobaczyła filmu?
Kurwa, nie mogę się dodzwonić do rodziców.
Możemy zapytać twoich...
Nie ma, kurwa, mowy.
Jebać to, idziemy na policję.
Poczekaj.
Dowiedzmy się czegoś o Ruff Beats,
żeby negocjować.
WADE: PRZEPRASZAM ZA WCZORAJ...
Wade!
- Siema. - Co tam?
Kojarzysz Ruff Beats?
Ruff...
Skąd miałbym go kojarzyć?
Mogliście pochodzić z tej samej okolicy.
Z Pinelands?
Nie...
Jakoś tak założyłem, że...
To tylko twoje uprzedzenia.
To nie tak, stary.
- Chciałem tylko... - Jaja sobie robię, Chris.
Ruff Beats?
Kojarzę go.
Z nim lepiej nie zadzierajcie.
Uciął mały palec facetowi, który zaparkował pod jego domem.
Są pewne granice, ale mały palec to...
Muszę lecieć, miło się rozmawiało.
Chciałabym wiedzieć, o co tu chodzi.
Nie przejmuj się tym.
Musimy znaleźć sposób, żeby zostawił cię w spokoju.
- Musimy odebrać mu przewagę. - Masz pomysły?
Pomyślisz, że zwariowałam, ale może sama powiedz o nagraniu Thandece.
Nie ma mowy.
Posłuchaj...
Tak odbierzesz mu przewagę,
a poza tym Thandeka przeszła już przez piekło.
Point of Grace, twój tata, porwanie...
Postrzał.
Właśnie.
Chyba sobie poradzi.
Nie sądziłem, że skończysz piersiówkę.
- Lepiej ci? - Puleng.
I Iván, prawda?
- Możemy porozmawiać? Chciałabym... - Nie, Leigh-Anne.
Lepiej trzymaj się ode mnie z daleka.
- Nie przesadziłaś? - Jebać ją.
To przez nią mamy kłopoty.
- Zapomnij o niej. Co o tym sądzisz? - O czym?
Mam powiedzieć mamie?
- Po co? - Jeśli jej powiem, będzie po sprawie.
To jej reakcji najbardziej się boję.
Basenowy nie będzie miał nam czym grozić.
Na pewno chcesz, żeby wiedziała?
Oczywiście, że nie, ale jaki mam wybór?
W porządku.
Nie chcę tylko, żeby twoja mama zaczęła kopiować moje metody.
To moja tajemnica, wiesz?
Tu nie mogę.
Nie? To chodźmy.
Dokąd idziemy? Mamy zajęcia.
Jak mama zobaczy to nagranie, nie pozwoli mi się do ciebie zbliżyć.
Musimy dobrze wykorzystać ten czas.
- Dobra? - OK.
No to chodź.
PULENG: POWIEM MAMIE. POMOŻESZ MI?
Co ty robisz?
Jest tu ktoś?
Przepraszam. Nie rób mi krzywdy.
Czemu miałabym to zrobić?
Chodzi o nagranie z Puleng.
Leigh-Anne, oczywiście.
Nawet mnie nie kojarzysz.
Przepraszam.
- Mam ciężki dzień. - Jasne.
Nagrałam ich, ale nie wysłałam tego filmu.
Wszyscy zawsze mnie obwiniają,
bo prowadzę rubrykę plotkarską w gazetce.
Czegoś takiego nigdy bym nie zrobiła.
Asanda, zaczekaj! Możemy pogadać?
- Bardzo przepraszam za wczoraj. - Wszystko gra. Nie nudziłam się.
Słyszałem, że kogoś znalazłaś.
Że co?
Wiem, że się spóźniłem, ale musiałaś iść z KB?
O czym ty gadasz?
Nie wyszłaś z KB? Nie podoba ci się?
Asando, zaczekaj.
Daj mi jeszcze jedną szansę.
Musiałem wczoraj pomóc Puleng.
Wade, nie przeszkadza mi, że troszczysz się o przyjaciół.
Po prostu byłoby miło, gdybyś znalazł też czas dla nas.
- Podobam ci się? - Owszem.
A ja tobie?
Moi rodzice wychodzą w tygodniu...
Mam ich poznać? Teraz?
Boże, nie!
Ale...
Tak sobie pomyślałam,
że może się spotkamy
i porozmawiamy o tym, co w sobie nawzajem lubimy.
Brzmi nieźle. To dobry temat do rozmowy.
Cudownie. Do zobaczenia.
Do zobaczenia.
Muszę się napić, zanim zobaczę Chrisa.
Musi być źle, jeśli potrzebujesz bani przed randką.
Wszystko gra?
Zasługujesz na więcej od partnera.
Chciałem ci coś powiedzieć.
Cześć.
Łapy przy sobie.
Znowu to samo.
Wiem, że to były trudne dni.
Obiecuję, że wkrótce wszystko wróci do normy.
Jak wygląda twoja norma? To wszystko mnie rozprasza.
Mam coraz gorsze oceny, a potrzebuję wyników.
Nie zniżę się do poziomu Pauline i Zayda.
Co Pauline i Zayd mają z tym wspólnego?
Podejrzewam, że oszukują na testach.
Ich oceny za szybko się poprawiły.
To bez znaczenia.
Rozmawiałeś z rodzicami?
Tak. Wszystko gra.
Dość już widziałam.
O seksie wiedziałam...
ale Puleng, coś takiego?
Z chłopcem, którego dopiero poznałaś.
Przepraszam.
Nie sądziłam, że ktoś to kręci.
To martwi cię najbardziej?
Że ktoś was nagrał?
Myślałam, że jest już lepiej.
Niczego już nie widzę?
Kto ci to robi?
Nie wiem.
Pewnie chłopcy ze szkoły.
Dzięki Bogu ojciec tego nie widzi.
- Przepraszam. - Czekaj.
Daj jej to przepracować.
Daj jej trochę czasu, a wszystko zrozumie.
Będzie dobrze, obiecuję.
Wiem, co powiedziałem trzy lata temu.
Że mogę pójść do więzienia.
Mama też tak mówiła.
O co się martwisz?
Zajęliśmy się wszystkim.
- Zapomnij o tym. - Wujku, powiedz mi.
Jeśli powiem teraz prawdę,
mogę trafić za kratki?
Tak.
Zwłaszcza teraz.
Już nie wiem, co robić, Julius.
Chciałabym, żebyś tu był.
ANONIM
Będziesz mnie ignorował?
Nie ignoruję cię.
Próbuję znaleźć rozwiązanie,
które nie usadzi mnie w celi koło ojca.
Nowe znaczenia dla „Molapo i syn”, co nie?
Kiepski żart, ale cię rozbawił.
No weź.
Na obozie w szóstej klasie przeżyliśmy ekologiczne toalety,
możemy wszystko.
No tak.
Wtedy się udało, bo była z nami Reece.
Zawsze była naszym mózgiem.
Może do niej zadzwonimy?
Siema!
Reece, jak się żyje w getcie?
Jeb się.
To ciągle świetna szkoła.
W Paarl.
Nie wierzę!
Nigdy bym nie powiedziała,
że Tahira kupi coś od Pauline.
I to w biały dzień!
Na pewno chodzi o ritalin.
Przykra sprawa, Lunga mówi, że Wendy wspominała,
że przewodnicząca zawala naukę.
Pewnie potrzebuje wsparcia.
Muszę lecieć.
Czemu używają alarmu przeciwlotniczego? Lata 80. ciągle trwają?
Ot, jebane Paarl. Pa!
Mówię ci, że coś kombinują.
Tahira nie ćpałaby tylko przez wyniki.
Spędza z nimi dużo czasu.
Wendy wspominała,
że Pauline i Zayd oszukują na egzaminach.
Rozumiesz?
Ani trochę, stary.
Skupmy się na aferze z Ruff Beats.
Nie marnujmy czasu na życie naukowe ćpunków.
Jeśli to nie pomoże nam wyjść z kłopotów,
to nie ma o czym rozmawiać.
Jasne?
PULENG: GDZIE JESTEŚ?
ANONIM
- Czemu mnie ignorujesz? - Jeb się.
Że co?
Głupi ruch, masz dużo do stracenia.
Mam to gdzieś.
Popełniasz wielki błąd.
Mój jedyny błąd to rozmowa z takim frajerem jak ty.
Niech ktoś inny cię wyręczy. Już po zawodach, Basenowy.
Sam.
Widziałeś Fiks?
Ignoruje mnie od kilku dni.
Co się stało?
Twoja sytuacja ją przeraziła,
ale już wcześniej, gdy znaleźliśmy Dicksona...
I mi o tym nie powiedzieliście?
Założyłem, że wspominała.
Wygląda na to, że kiedyś chodził do Parkhurst.
Zmienił nazwisko na Bower.
Muszę lecieć.
Wendy, nie możemy zapomnieć o wszystkim i cieszyć się wieczorem jak dawniej?
Nie wiem, Chris. Dostałaś pieniądze od rodziców?
Jeszcze nie, ale nie martw się.
Powiedzieli, że je dostaniesz?
No weź, wszystko będzie dobrze.
Podoba mi się, że tak się o mnie martwisz.
Czemu zawsze wszystko uchodzi ci na sucho?
Przestań.
No dobra, gap się na jakiegoś Grega,
choć ja niedługo wyjeżdżam.
Dobry plan.
Przepraszam. Przestanę.
Nie rozumiem, gdzie była dzisiaj Fiks.
Nie odpisała na moje wiadomości.
Ona nie opuszcza zajęć.
Poza tym kłamała na temat Gregory’ego. Czegoś tu nie łapię.
Nie myśl o tym tyle.
Wszystko jest już ogarnięte.
No tak, musiałam wykraść się z domu,
bo mam szlaban do końca życia,
a poza tym mama się do mnie nie odzywa.
Wszystko ogarnięte.
Jeszcze jedna kolejka?
- Jasne. - Dobra.
Witajcie na corocznych...
Jak leci? Wszystko gra?
Ruszamy.
Gotowi?
Do dzieła.
Może powinienem poprosić rodziców o pomoc.
Nie ma mowy. Poradzimy sobie bez nich.
Witam uczniów, rodziców, opiekunów i pracowników
na corocznych zawodach.
- Idziemy. - Dokąd?
Zaufaj mi.
Chodź.
Pierwsze będą panie kraulem, potem ruszą panowie stylem motylkowym.
Myślałam, że nie przyjdziesz.
Bhelekazi, nadal uważam, że za szybko wracasz do startów...
ale nigdy nie opuściłem twoich zawodów
i to się nie zmieni.
Powodzenia.
- Mama? - Cześć.
Myślałam, że masz dziś spotkanie.
Bo mam, ale to jest ważniejsze.
- Gotowa? - Tak.
Nadszedł twój czas, Asando.
Widzisz te dziewczyny?
Zwłaszcza tamtą.
Gdy wskoczysz do wody, wszystkie mają trząść się ze strachu.
- Niech wiedzą, że przegrają. - Mamo...
Nie przerywaj mi.
Uśmiechasz się do jakiegoś chłopaka,
zamiast skupić się na swoim zadaniu.
- Nie zawiedź mnie, Asando. - Tak jest.
- Pani Makeba. - Cześć, dziewczęta!
Powodzenia.
Odpuśćcie jej, trochę się stresuje.
Cześć.
Wybacz, że nie oddzwoniłam.
- To coś pilnego? - Nie.
Nic ci nie jest?
Chcę zrozumieć, czemu nie powiedziałaś, że znalazłaś Gregory’ego Dicksona.
Jak to?
Mówiłem, że coś kombinują.
- Sam mi powiedział. - Fikile!
Kiedyś chodził do Parkhurst.
Porozmawiamy po zawodach.
Fikile!
No już!
Jasne, ale wiesz...
Skoro był w Parkhurst,
to może łatwiej będzie go znaleźć w archiwach albo starych rocznikach...
Stara, po co?
Uwolniłaś się od Basenowego, odpuść.
- Fikile! - Proszę.
Obiecaj, że nic nie zrobisz, dopóki nie porozmawiamy.
- Dobra? - Jasne.
- Co wy tu, do diabła, robicie? - Jebany Zayd.
Wszystko spieprzą.
Zawijamy się.
Znalazł się Ethan Hunt. Wyluzuj.
Naprawdę, Tahira? Ty?
Nie będzie mnie oceniał złodziej muzyki.
To nie tak.
Nie damy rady, ale przysięgam, że...
Wyluzuj, Tahira.
KB stał się popularny, więc też nie mieliśmy czasu na naukę.
Pomożemy wam i każdy ugra coś na egzaminach.
Jesteś w 11. klasie.
Cicho, mała.
Róbcie swoje.
Ma rację, Chris.
Dobra, posłuchajcie mnie.
Jako menadżer KB...
chcę, żeby zdał ten egzamin, bo wtedy będzie mógł skupić się na muzyce.
Mam dołączyć list motywacyjny?
Nie mamy na to czasu.
Nie wchodźcie nam w drogę, dobra?
Co?
Nie działa.
No już, zrobimy zdjęcia.
Zajmij się resztą, dziękuję.
Pozycje startowe.
Cześć.
Puleng, trochę cuchniesz.
Wybacz, miałam ciężką noc.
Potrzebuję twojej pomocy.
Muszę coś znaleźć w archiwach.
- Teraz? - Tak.
Puleng, to może zaczekać.
Na miejsca...
Dalej, Fikile!
Nie wiedziałem, że jest taka dobra.
Do boju, Fikile!
Tak jest!
Co ona robi?
Przestań!
Fikile, nic ci nie jest? Wiedziałem, że coś się stanie.
Wszystko gra, po prostu straciłam parę.
Idę do szatni.
Pojedźmy do szpitala.
Przesadzasz, nic jej nie jest.
Nie mów mi, co mam robić.
To moja córka.
Nie mogłaś poczekać?
Wybacz, Wade, ale nie musiałeś opuszczać zawodów.
Musiałem.
Gdybym tam został, zmarnowałabyś czas w papierach,
a wystarczy siąść tutaj.
Szukamy byłego ucznia, Gregory’ego Dicksona.
LICEUM PARKHURST
RAPORT Z WYPADKU
Mam.
Zrzuciłem plik na dysk, chodźmy.
TAHIRA: POTRZEBUJEMY WIĘCEJ CZASU! CZAS NA PLAN AWARYJNY.
Powinniśmy iść, Puleng. Proszę.
No dobra.
To trochę bliżej.
Idealnie.
Lecimy.
Wszyscy na parking, proszę ustawić się klasami!
Ustawcie się klasami na parkingu!
Fiks.
- Na pewno nic ci nie jest? - Tak.
Jesteście tu?
KB, sprzedamy je innym klasom.
Tak spłacimy Ruff Beats.
Proszę wychodzić spokojnie, proszę nie biegać.
Wszyscy mają udać się do wyznaczonych stref.
- Dzięki. - Jasne.
- Hej. - Nic ci nie jest?
Po prostu wszyscy wokół mnie są nadopiekuńczy.
Dokąd poszłaś? Widziałam, jak wychodzisz.
Później wyjaśnię. Ty skup się na zdrowiu.
Posłuchaj.
Możemy brać pięć stów za egzamin.
Wy zaliczycie, a my zarobimy.
Dowiedziałem się o tym planie pięć minut temu.
To wam się przyda.
Dobra, do dzieła.
FIKS: WPADNIESZ?
MUSIMY POGADAĆ.
Uznałam, że zainteresuje cię stan Fikile.
Właśnie wysłała mi wiadomość. Chce, żebym do niej wpadła.
A ty?
Jak się czujesz?
Gdzie popełniłam błąd?
Co masz na myśli?
Fiks się sypie.
A ty...
Czy to kara za moje grzechy?
Wiedziałam, że uprawiasz seks...
ale gdy zobaczyłam cię z tym chłopcem...
Puleng...
Musimy się bardziej starać.
Wiem, że po odejściu ojca...
Przepraszam, że cię zawiodłam.
Chciałabym cofnąć czas.
To nie twoja wina.
Będę się bardziej starać.
Obiecuję.
Poradzimy sobie.
Jak zawsze.
IVAN: SPOTKAMY SIĘ PRZED MOIM WYJAZDEM?
BARDZO PROSZĘ!
Jak znajdujesz na to wszystko czas?
Nie znajduję.
Mama mnie zmusza.
Ja mam to wszystko gdzieś.
A na czym ci zależy?
To bez znaczenia.
Dla mnie ma znaczenie.
Mam coś, co chyba chciałbyś zobaczyć.
- Ja? - Tak.
No dobra.
Jesteśmy sami.
Ty też pewnie zechcesz coś zobaczyć.
Zwolnij.
Zatańczysz najpierw dla mnie?
- Mam zatańczyć? - Tak.
- Teraz? - Tak.
Jasne, mogę zatańczyć.
No dobra.
Motylek.
Moje biodra nie kłamią.
No proszę!
Kame-woo!
Drażnię się.
Cholera, szpagatu nie dam rady.
- Boże. - Nic ci nie jest?
Tak mi przykro!
Krwawisz.
Co tam? Cały dzień jesteś strasznie spięta.
Muszę pogadać z Puleng,
myślałam, że już tu będzie.
Na pewno niedługo się pojawi.
Skoro jesteśmy sami, może pogadamy o tobie?
O co ci chodzi?
Zrobiłaś się bardzo skryta.
I kto to mówi?
To nie jest dobry wieczór na tę rozmowę.
Powinieneś już iść.
Przepraszam.
Pogadamy jutro.
Ukryłaś przed nią prawdę, to błąd.
Puleng jest jak pies szukający kości.
Nie rób tego.
Chcesz wiedzieć, co robiła dziś Puleng?
Miłej zabawy w więzieniu, księżniczko.
PULENG: MOŻEMY POGADAĆ JUTRO?
WIESZ, ŻE ZNALAZŁAM SZKOLNĄ TECZKĘ GD?
Piękne miejsce.
To moja ostatnia noc w Kapsztadzie, chciałem, żeby była wyjątkowa.
- Mówisz? - Owszem.
- Wskakuj. - Nie.
Czemu?
Nie umiem pływać.
To będę cię trzymał. No chodź.
- Serio? - Pomogę ci, no chodź.
O Boziu, no dobra.
Wskakuj.
- Trzymam cię. - Na pewno?
- Nie. - Spokojnie, jesteś bezpieczna.
Jestem przy tobie.
- I jak? - OK.
Na pewno?
- Na pewno nie ma tu kamer? - Na pewno.
Trzy razy to sprawdziłem.
Trzy razy.
- Trzy? - Trzy.
Musimy to wykorzystać.
Wade, tak mi przykro. Poniosło mnie.
Spokojnie, Asando. Mnie też poniosło.
Byłem trochę bardziej spięty, bo...
Bo...
Bo nigdy wcześniej tego nie robiłem.
Jestem prawiczkiem.
- Wiem. - Nie musisz się śmiać.
Pójdę już.
Nie, Wade!
Wade, posłuchaj mnie.
Nie ma powodu do wstydu,
bo ja też jestem.
Kim?
Jestem dziewicą.
Jesteś dziewicą?
LOGOWANIE DO MI-CLOUD
LOGIN
ZALOGUJ SIĘ
Kurwa.
DANE DO LOGOWANIA
OTWÓRZ
TYTUŁ: SKANDAL W PARKHURST
UDAŁO SIĘ!
UDOSTĘPNIJ
Muszę zyskać na czasie.
SKANDAL Z PULENG KHUMALO W ROLI GŁÓWNEJ
Napisy: Jędrzej Kogut