BİR NETFLIX DİZİSİ
SAN VICENTE BULVARI
Selam Mary. Neler yapıyorsun?
Çok koşturmalı bir sabah geçiriyorum.
Farklı mülklere birden fazla
teklif veren birkaç farklı müşterim var.
Piyasanın şu anki hâli malum.
-Jason'ın haberi ne, biliyor musun? -Tanrım.
Bilmiyorum ki. Ben de sana soracaktım.
Normalde her olan bitenden haberim olur aslında
ama bu defa hiçbir fikrim yok.
Kesin iyi bir şey yalnız. Yüzünden anlaşılıyor çünkü.
Duygularını belli ediyor.
Ofisten çıkıp giyinip süslenmek için sabırsızlanıyorum.
Keyifli olacak.
Ne giyeceğime karar vereceğim daha.
Şu an Emma arıyor aslında. Aramaları birleştireceğim.
Selam Chrishell.
Selam!
-Mary de hatta. -Selam canım.
-Selam Mary. -Nasılsın?
Çok iyiyim.
Yaklaşan büyük parti için heyecanlıyım.
Merhaba.
Nasılsın Christine?
Selam. Araba kullanıyorum. Sen ne yapıyorsun?
Seni ofiste göremedim.
O yüzden Mount Olympus'taki evimde yapacağım bir etkinliğe
davet etmek için aradım.
Bir duyuru yapacağım, umarım sen de gelebilirsin.
Christine ekip toplantısına gelmedi. Partiye gelecek mi acaba?
Açık olmak gerekirse
gelmezse çok şaşırırım
çünkü ortalığı karıştırabileceği
en ufak bir fırsatı kaçırmaz o.
Çok açık konuşacağım.
Sana ve ofise destek olmak için orada olmayı çok isterim.
Ama kızlar bana karşı çok kaba
ve çok acımasızca davranıyor
ve bu da beni çok rahatsız ediyor.
O yüzden bilemiyorum.
Davina ve Maya bile anlamaya başladı.
Kesinlikle katılıyorum.
Tanıdığım herkese resmen dehşet saçıyor.
Tam bir kaos.
Düşüneceğim.
Beni haberdar et. Ayrıntıları e-postayla gönderirim. Umarım gelirsin.
Sonuçta en kötüsü olsa bile hepimiz birbirimizin arkasında duracağız.
GRANDVIEW BULVARI, LA 4 ODA, 4 BANYO, 390 M²
FİYAT: 4.699.000 DOLAR
KOMİSYON: 140.070 DOLAR
Thomas için bir ev arıyordum
ve sonunda bulduğumu hissettiğim için çok mutluyum.
Ama şu an büyük baskı var
çünkü onu uzun süre geçici evlerde tutmak istemiyorum.
Zaten çok yoğun.
Bu yüzden umarım bugün o büyük adımı atar
ve bu evi almaya karar verir.
-Merhaba. -Selam Chrishell.
Selam. Nasılsın?
İyiyim. Sen nasılsın?
Bende bir değişiklik fark ettin mi?
-Evet, biraz uzamışsın. -En topuklu ayakkabılarımı giydim.
-Düşmeyeceğime söz veremem. -Düşmezsin.
-Çok uzun gibiyim. -Bir şey olmaz.
Buranın dekoru ve her şey çok güzel cidden.
Ortamı da çok sıcak.
Kesinlikle.
Aşırı modern.
Aşırı da yuva hissi var.
Burada da
maçları izlersin diye düşündüm.
Evet, kesin.
Şu koltuklara bak. Vay be!
-Bu olay tam böyle olur işte. -Kesinlikle böyle olur.
Son evinde de sinema odan vardı.
-Bunu daha mı çok beğendin? -Evet.
Aradığım her şey var gibi burada.
Tamam!
-Ana yatak odası. -Bakalım.
Evde kendine ait özel bir yer olması hoşuma gitti.
-Çok hoş. -Bu alana bayıldım.
Geniş bir manzara var buradan.
-Diğer evinde hiç manzara yoktu. -Evet.
Direkt yatak odandan manzarası olması çok güzel.
-Burada eğlenebilirsin. -Evet.
-Keyif yapabilirsin. -Çok güzelmiş.
Buradan görünen ufuk çizgisi manzarasına bayıldım.
Mükemmel, ne ararsam var.
Ne düşünüyorsun peki?
Bu evi cidden çok beğendim.
Burada bulunan birkaç mobilyayı falan nereden aldıklarını
veya bende kalabilir mi diye
öğrenmek istiyorum
çünkü eve çok yakışmışlar.
Satıcı, başka bir kıyıdaki işi sebebiyle taşınıyor.
Her şeyi ne kadara bırakacağını sorabilirim.
Diş fırçanı alır gelirsin.
Evet, çok güzel olur cidden.
Bunu yapabilirim.
Bu ev için teklif yapmayı çok istiyorum.
Tamam, mükemmel! İşlerimize dönelim mi?
-Evet. -Ayakkabıları çıkarmalıyım!
Tamam, gidelim.
ÜBER ZENGİN
Selam tatlım.
-Selam! -Nasılsın?
-İyiyim, sen? -Seni gördüğüme sevindim.
-Merhaba. -Harika görünüyorsun.
Harikasın, siyah elbisen süper.
-Çok güzel. -Sağ ol.
Christine'in geçmiş acıları hâlâ sürüyor. Ne olmuş, bilmiyorum.
Bence hâlâ birbirimiz hakkında öğrenecek çok şeyimiz var.
Düşünce yapısı koçumun ona yardım edeceğini düşünüyorum
çünkü bana da etti ve eminim Christine buna açık olacak.
Ama Roma bir günde inşa edilmedi, bu da zaman alacaktır.
Bebek nasıl?
Bugün iki aylık oldu.
-Evet. -Doğum günü kutlu olsun!
Sonrakine hazır mısın?
Aman tanrım. Daha bilmiyorum.
Yerinde olsam ve iki ay içerisinde böyle mükemmel görünsem yani.
İnanamıyorum Christine.
Şekerleme yiyip duruyorum. Betty Crocker şekerlemeleri var ya hani?
"Olamaz, yine mi hamileyim?" falan oluyorum.
Neden iki kilo şekerleme yiyorum?
Belki hâlâ…
Hamile olsan çok güzel olurdu.
Hayır! Tanrım! Şimdi olmaz!
-Selamlar. -Selam.
-Nasılsınız? -İyiyiz.
-Yiyecek misin? -Aç değilim.
-Aperitif alabiliriz ama. -Cips ve guacamole çok iyidir.
-Ben Meksikalıyım, onu seçerim tabii. -Ondan alalım.
-Teşekkürler. -Sağ ol.
Neyse, ofise gittim ve yaşadıklarımı herkesle paylaştım.
Onu diyecektim! Emanet ne durumda? Birkaç günün kaldı.
Evet, her şey harika gidiyor.
-Aman tanrım. -Tamamlıyoruz.
Çanı çaldım.
İnanılmazdı cidden.
Jason da yarın büyük bir parti verip büyük bir duyuru yapacağını söyledi.
"Ne acaba?" falan oldum.
O da hamile.
Belki de hayatının aşkını buldu ve nişanlanacak.
He, ondan!
Jason'ın duyurusu onunla ilgili bir şeydir.
Onun tek aşkı işi ve emlak ofisi.
Toplantıda "Christine nerede?" dedim.
Ofise döneceğini sanıyordum.
Kendimi çok yargılanmış ve çok yanlış anlaşılmış hissettim.
Sürekli saldırıya uğradığımı hissediyorum.
O yüzden ofise gelmedim yani.
Partide görüşür müyüz?
Gelip gelmeyeceğimi bilmiyorum.
Ama gelmelisin.
Sen de ofisin ve ekibin bir parçasısın.
-Öyle hissetmiyorum ama. -Ama öylesin.
Maya var, Davina var, ben varım.
Bazen onların da nerede durduklarını bilmiyorum
ve moralim bozuluyor.
Davina beni savunmadığını söyledi.
Çünkü kızlarla çok zor bir durumun içinde kalmış
ve "Artık kimseyle kavga etmek istemiyorum" dedi.
Maya çok kafamı karıştırdı. Öyle durumlar oldu ki mesela
bazı şeyler hakkında doğruyu söyleyip söylemediğini bilemiyorum.
"Maya, arkamda duruyor musun?" acaba diye sorguluyorum.
Bence arkanda durmak daha ziyade
desteğe ve sevgiye ihtiyacın olduğunda arkanda durmaktır.
Christine'e bir değişim gerek.
Belli ki farklı kişilerle sorun yaratıyor.
Yani bence Christine'in kızlarla
arasını düzeltmesi epey zor olacak.
Ofiste en sevdiğin kişilerden birinin Mary olduğunu biliyorum
ve o da orada olacak tabii.
Yarın bir şey söyleyecek misin peki?
Arkadaş olmak istiyorum cidden
ama o hazır mı, bilmiyorum.
Bir şeylerde takılıp kalması mühim değil. Sende durum ne?
Önemli olan bugün, yarın ve gelecek
ve bugünü değiştirmek için yapacakların.
Ben biraz… Biraz huzur istiyorum sadece.
Dürüst olmak gerekirse, bir gecede olacağını sanmam
ama bence artık ilerleme vakti.
Yeni bir sayfa açmanın vakti geldi, bence hazırsın.
Evet.
TAKO
-Habanero içeceği mi bu? -Bağışıklık güçlendirici.
-Ben içmem. -İçersin.
-Yapma ama. -Hadi.
-Zehirleri temizleyelim. Seni seviyorum. -Tamam, şerefe.
Hazır mıyız?
-Dünyanın en kötü şeyi bu. -O kadar da kötü değil.
Cidden.
-Jason'ın partisi ne için? -Bilmem, büyük bir kokteyl partisiymiş.
-Herkes geliyor. -Cidden parti mi?
Cidden parti, göz kamaştırmalıyız.
Sence Christine de gelir mi? Şu an aranız hiç iyi değil de, ondan.
-Umarım gelir. -Evet.
Gelmeli de, Oppenheim'ın bir parçası.
-Tabii. -Ama kimseyle oturup konuşmadı.
Çok tatsız geçecek gibi çünkü Emma, Mary, Chrishell
ve benimle arasında çok büyük olaylar yaşandı.
Şu anda onunla ancak
tüm kızlar orada olursa konuşurum çünkü çok şey söylendi.
Söylediklerine inanmıyorum
ve derdim inanmamak değil, gerçeği istiyorum.
Christine'le sorunlarım var
çünkü eski sevgilimle olan geçmişimle ilgili rezilce laflar etmiş
ve çok rahatsız oldum.
Ama Tarek'le her şeyi konuşuruz.
Yaşadığım sorunları müstakbel eşimle konuşmak istiyorum
çünkü dediklerine saygı duyuyorum.
Arkadaşlarım da rahatsız olsun istemem.
Christine olanlarla ilgili yalanlar söylüyor
ve neden üzerinden yıllar geçmişken hâlâ bu konuları açıyor?
Yeter artık.
Şu an çırpınıyor.
Sence arkadaşlarını kaybettiği için üzgün müdür?
-Mary ve beni mesela. -Hayır.
Bence kötü göründüğü için üzgün.
Onun derdi o. Asıl sorun da bu.
Onunla konuşsan bile
doğruyu söyleyip söylemediğini bilemezsin.
Gerçekten öyle olup olmadığını anlamanın tek yolu zaman.
Veya bütün kızları bir araya getirip bunu konuşmak.
Bunu çözmenin en iyi yolu bu.
Söylenen onca şey bir yana,
artık arkadaş değiliz.
ALBRIGHT MODA KÜTÜPHANESİ, LOS ANGELES
-Merhaba. -Selam.
Hoş geldiniz.
-Sağ ol. -Çok sağ ol.
Ben Kelsey.
-Selam. Mary. -Mary.
-Memnun oldum. -Ben de.
-Chrishell. -Memnun oldum.
-Ben de. -Daha önce Albright'a geldiniz mi?
Hayır.
Sırrınız için heyecanlıyız.
-Aynen. -Ne demek, buyurun.
Albright sıradan bir tasarım mağazası değil.
Dünyanın en iyi tasarımcılarının
en ikonik elbiseleri burada.
Özel bir davetiyeniz olmalı.
Önüne gelen içeri giremiyor yani.
İşe bakın ki ben ve Chrishell de bu sırra nail olabildik.
Merhaba deri!
Şu an Carrie'nin dolabında gibiyim.
Onun da bir sürü şahane parçası var.
O dizideki bazı parçalar New York ofisimizden alınmıştı.
-Hadi canım! -Evet.
-Nerede giyeceksiniz? -Şaşaalı bir kokteylde.
Şık bir kokteyl için olmalı yani.
Tamam, anladım.
Bu bir elbise mi?
Evet.
Bu, Angelina Jolie'nin W dergisi çekiminde
giydiği elbise.
-Seksi ve neşeli. -Sahi mi?
-Seksi ve neşeli. -Değil mi?
Bundaki seksilik bebeğin çıktığı yeri göstermesiyle olur.
Böyle bir elbise giyerseniz frikik vermeyi göze alıyorsunuz demektir.
Mary sorun değil, nasılsa her şeyi gördü!
-Birkaç parça ayırdım. -Süper.
Konuştuklarımıza dayanarak.
Ben hazırım. Ayakkabılarımı çıkardım.
Başlayalım!
Hayır, inanmam!
Aman tanrım!
J.Lo elbisesi.
Bununla dikkatli olmalıyım.
Aman tanrım.
Tıpkı onun gibi yakıyorsun ortalığı.
Şöyle yapıyordu sanki, yürümesi falan.
Vay anasını!
-Şey geldi… -İkonik mi?
Aman tanrım. Evet, ikonik. Bence bu elbise.
Seni bu elbiseyle gördükten sonra erkeklerden vazgeçebilirim.
Tüm zamanların
en ikonik elbisesini deneyebildiğime inanamıyorum.
J.Lo'nun Versace elbisesi.
2000 Grammy Ödülleri'nde giydiğini herkes biliyor.
Aman tanrım.
Yürürken kasılacağız artık.
-Böyle yürürüz. -Artık böyle.
Aman tanrım.
Merhaba.
Aman tanrım. Bayıldım!
İnanmıyorum, hâline bak.
Çok eğlenceli!
Aman tanrım!
Evet.
Çok keyif alıyorum.
Bir süredir çok sıkı çalışıyoruz.
Müthiş müşteriler buluyorsun. İnanmıyorum sana.
-Marvel'da böyle giyinirdim. -Evet.
-Süper kahramanken. -Harikasın.
Süper gücümüz ne olurdu? Stilettolarla insanları bıçaklamak?
-Böyle geçiririz falan. -Evet.
Belki de bunu partide giymeliyiz. O süper güce ihtiyacımız olabilir!
Değil mi? Christine'i göreceğim için biraz gerginim.
Evet, şu kadarını diyeceğim. Umarım ya hiç gelmez ya da gelirse…
-İyi davranır. -Evet.
Daha önce hiç oldu mu bu?
Ben takmayacağım. Daha çok başkalarıyla ilgileneceğim.
Biriyle bir şey başlatırsa da "Dur bakalım" falan diyeceğim.
Seni etkilediğini ve üzeceğini düşündüğün anda beni bul.
Ruh hâlini korumana yardım ederim.
Düşünce yapısı koçun olabilirim.
Christine ne zaman biriyle konuşsa yaşananların başka bir hâlini anlatıyor.
Orada "Hayır, böyle olmadı. Sen öyle demedin" diyen biri olmadığı takdirde
yalan söyleyip söylemediği bilinmiyor.
Böyle bir şey hissetmek hiç hoş değil.
Ona saldırmak için değil, kendi güvenliğimiz için bu.
Gel de gör gününü kahpe.
Çok belalı bir tip oldum! Hep bu elbiseden!
Çok üzülüyorum, çıkarmak istemiyorum.
Kahpeler korksun.
JASON'IN EVİ
Selam hanımlar. Sağ ol.
-Demek yeni ev burası. -Evet. Burada yemek yemiştik.
Her yer siyah ferforjeydi demiştim ya hani sana? Çok güzel.
Şu manzaraya bak!
-Çok şık olmuşsunuz. -Selam!
-İnanmıyorum Mary. Çok güzelsin. -Nefis görünüyorsun!
-Ne haber? -İyi görünüyorsun.
-Çok şıksın. -Elbiseye bayıldım.
Teşekkür ederim.
Hazır mısınız?
-Keyifli olacak. -Jason'ın sürprizini duyacağız.
-Evet, nedir acaba? -Evet.
-Çok güzel! -İnanılmaz bu.
Muhteşem.
-Selam canım! Selam! -Hoş geldin.
-Müthiş olmuşsun. -Nefis görünüyorsun.
-Sağ ol. Harikasınız!
Aman tanrım.
Bugün zıt gibiyiz. Sen melek gibisin.
Melek, şeytan, sevdim.
-Merhaba! -Selam.
-Nasılsın? -Seni görmek güzel.
Selam güzelim. Sen nasılsın?
Ev senin değil, değil mi?
-Emma! İnanmıyorum kızım. Güzelliğe bak! -Selam!
-Selam. -Nasılsınız güzel hanımlar?
-Seni gördüğüme sevindim. -Ben de.
-Çok güzelsin. -Teşekkürler. Sen de.
Nasılsın?
Harika olmuş.
Yemekte yoktun sen tabii. Evet, doğru.
Yemekte olmadığın için şanslısın.
-Bu arada Christine geliyor mu? -Bilmiyorum, galiba.
-Yaşam koçuna gitti. -Evet.
-Doğru. -Düşünce yapısı koçu.
Ona kaç tane randevu verdi? Haftada beş gün mü?
Bu gece için hazır mısın?
Hayır, bu gece için hazır değilim.
Hepimiz onunla konuşacak olursak
kabalık etmek istemem.
Konuşmak istiyorum çünkü doğruyu söylemiyor.
Yalan söylüyor, biliyoruz.
Gerçekte ne olduğunu biliyoruz.
Gerçeği söylemeyen benmişim gibi görünmek istemiyorum.
Öyle göstermek için o şekilde manipüle edecektir, biliyorsun.
Arkandayım.
Ben de senin.
Buraya bakın millet!
Buraya gelin, herkes gelsin.
Brett ve ben herkesten uzunuz!
-Keyfini süreyim. -Bir kez olsun.
Geldiğiniz için teşekkürler.
En iyi arkadaşlarım burada
ve çoğunuz da ofisten emlakçılarsınız.
Bu yıl dünyadaki herkes için zor bir yıl oldu.
Ama elde ettiğimiz başarıdan gurur duyuyorum.
En iyi yılımızdı.
Buradaki emlakçıların sayesinde. Sizlere gerçekten minnettarım.
Ayrıca bir duyurum olacak.
-Evet, nihayet! -Evet!
Nedir?
Brett ve ben ofisi genişletmeyi düşünüyorduk.
Geçenlerde Newport Beach'te çok büyük bir binayı kiraladım.
Yeni ofiste çalışacak emlakçıların çoğu burada.
OC emlakçıları, başarının mimarlarını unutmayın.
Aynen öyle.
Şerefinize.
Şerefe!
Şerefe aşkım.
Başarının mimarlarını unutmayın!
-Evet. -Evet.
-Artık senin oradayız. -Evet.
-Seni seviyorum. -Ben de.
-L.A. de hâlâ benim evim. Gidip geleceğim. -Evet.
Sizi iki OC emlakçısıyla tanıştırayım.
-Tabii, selam. -Selam.
-Austin, Alex, Heather.
-Memnun oldum. -Memnun oldum.
-Şerefe. -Şerefe.
-Çok heyecanlı. Teşekkürler.
Maya. Memnun oldum. Yeni emlakçı mısın?
-Oppenheim Grup'ta yeniyim. -Tamam.
OC'de, güzel.
OC ofise gelip güzel dualarınızla kutsayın bir ara.
İşler nasıl gidiyor peki?
-Gerçekten çok… -Aşırı tıkırında gidiyor.
Evet, çok yoğunuz.
Orange County'de daha iyi.
Los Angeleslı herkes OC'ye taşınıyor.
Her konuşmamızda bunu mu duyacağız artık?
Austin L.A.'den OC'ye taşınıyor.
-Öyle mi? -Evet.
Yani, bir barımız ve spor salonumuz var!
Spor salonu, duş.
Kusura bakmayın da onların hepsi bizim yardımımızla oldu.
Sana biraz haddini bildirmem lazım yani.
Buna çakılır bak, tuş oldum.
Memnun oldum çocuklar.
Sertlermiş.
-İş mi? -Sertlermiş.
Yeni emlakçılara ne diyorsun?
Çocuğu nasıl buldun? Yakışıklı mı?
Senin tipin mi?
-O çocuk mu? -O çocuk.
Heather, 20 yaşında falan.
Muhtemelen annesi yaşındayımdır.
Daha neler, hayır.
Yatta görüştüğümüzden beri
biriyle çıktın mı?
Ben…
Çıkıyor musun?
Hayır, ben sadece… Yani, bir şey…
Bak, ben…
Nasıl bir tip aradığıma karar vermeye çalışıyorum.
Bir daha bir oyuncuyla falan çıkmayacağım.
Hani böyle…
-İlgi odağı olan biriyle mi? -Evet.
Şu an öyle bir kafadayım ki
her şey mümkün, diyorum.
Bazen hiç beklenmedik şeyler de olabiliyor.
-Christine gelecek mi acaba? -Parti saat altıda başladı.
Saat neredeyse dokuz oldu, yani…
Biz buradayız diye geriliyor mu sizce?
-Ben gerilirdim. -Ben de öyle.
Bir sürü yalanı yakalandı.
Bence burada yeri olmadığına
karar vermişse gayet iyi olmuş.
Evet.
Artık kavga etmek falan istemiyorum.
Arkadaş olmak istemiyorum ama profesyonel olalım.
Daha samimi ve hoş olur.
Geçenlerde ona "Partiye geleceksen, yüreğini açarak gel" dedim.
En azından tavırları öyle olmalı.
Geçmişteki olayları mesele falan etmeden.
O geçmişteki olayları mesele edemez zaten.
Yaptığı şeyleri üstlenip onlar için özür dilemesi gerekiyor asıl.
Geçmiş demişken, daha birkaç gün öncesini diyoruz.
Şampanya ister misin?
-Teşekkürler. -Geldi.
-Geldi galiba. -Geldi cidden.
İyi insan lafının üstüne gelirmiş.
-Selam! -Selam tatlım.
Müthiş olmuşsun.
-Nasılsın? -Teşekkürler.
İyiyim. Sen nasılsın?
Tanrım, makyajına bayıldım.
Dışarıda sohbet ediyoruz.
Çok güzel bir gece.
Ay'a, yıldızlara ve şu manzaraya bak.
Bayıldım!
-Evet. -Selamlar.
Selam hanımlar. Nasılsınız?
-Sizi görmek güzel. -Selam.
-Selam kızlar!
Çimlere mi batıyorsunuz?
-Öyle. -Evet. Ayakkabılarımı değiştirdim demin.
Geç kaldın.
-Assolist misali diyelim. -Öyle mi?
Hepimiz seninle konuşmak ve her şeyi açıklığa kavuşturmak istiyoruz.
-Tamam. Şey… -Ben gideyim mi?
Kötü anlamda değil.
Ben gayet iyiyim.
Artık daha fazla…
Ben çok iyiyim.
Böyle bir şeye ihtiyacım yok, yani…
-Siz… -Tamam, boş ver. Gidelim.
Buraya gel.
-Canım. -Bu saçmalıklarla uğraşamam.
Seni seviyorum!
Benimle konuşmak istiyorsanız konuşun. Sorun değil. Onunla özel konuşurum.
-Öyle istemiyor. -Peki.
-Özel konuşalım mı? -Onunla konuşma, gerek yok.
-Tamam. Gidelim. -Tamam.
-Seni seviyorum. -Üç saat geç geldi.
-Boşun teki, siktir et. -Heather, özel konuşalım mı?
Öğrenci muamelesi görmek istemiyorum.
-Defolsun. -Kamera açık, sus.
-Herkese bok gibi davranıyor. -Sus.
Buna karma deniyor.
-Gidip onunla konuşalım mı? -Yani…
Yüreğini açarak gelecek demiştin hani?
-Hiç samimi değildi. -Bu mu açık yürekli hâli?
Hiç samimi değildi. Üzgünüm.
Biraz önce olanlar hayatımda gördüğüm en sahte şeydi.
O Grup'taki tüm kızlar
iyi, sevecen, samimi ve çalışkan kızlar.
Yani tek sorunu olan Christine.
Bulmacanın parçalarını birleştirince sorunun o olduğunu düşünmez miydiniz?
Farklı bir fikrin var. Bu duruma ne diyorsun?
-Bilmiyorum. -Konuşmak istedi. Buradayız.
Ona yapmayacağı bir şey yaptıramazsın.
Bu çaban tatlılığını ve iyiliğini gösteriyor.
Sihirbaz değilsin.
Hiçbir şey olmamış gibi davrandı.
Çok iyi biliyorum.
"Ben iyiyim" diyor.
Tatlım, ne diyecekti ki?
-Herkese bombok davranıyor. Rezil biri. -Ben iyi davrandım.
-Evet. -Çözelim, dedim.
Hatalı olduğunu biliyor, konuşamaz.
-Bu yüzden konuşamıyor. -"İyiyim."
Milletin ağzına sıçıp dönüş olmamasını bekleyemez.
Bırak defolsun gitsin. Kim takar onu?
Hatasını biliyor. Boş konuşuyor.
Herkes hakkında korkunç şeyler söylüyor, bunlar da onun sonucu. Buna karma denir.
Böyle iyi misin? Peki, siktir git.
Madem iyisin, tamam o zaman.
Biz de iyiyiz. Önüme bakarım ben de, bizimle işi bitti.
Selam.
-Nasılsın? -Neler oldu öyle?
-Neden istemedin? -Bence Heather…
Evet, bence de.
İçeri girdim.
-Kızgın falan değildi ki. -Hiç.
-Cidden seni bekliyordu. -Çok bozuldu.
Çok heyecanlıydı.
Dinleyin kızlar, kesin. Beni bastırmaya çalışmayın.
Bu bir Oprah programı değil, benim hayatım.
İçeri girdiğimde
altı kızdan oluşan bir grup vardı.
Varlığımı bile kabul etmeyen,
kafasını kaldırıp gülümsemeyen
ve yalandan selam bile vermeyen.
Korkunç bir şey bu.
Korkunçsunuz!
Kimseyi o duruma sokmam ben, biliyorsunuz.
Siz beni hiç düşünmüyorsunuz
ve ben bunu hiçbirinize yapmazdım.
Christine'in her zaman, her ne pahasına olursa olsun herkesin tamamen
onu kollamasını beklemesi haksızlık.
Çok abartıyor.
Selam kızlar.
Bence Christine'in seninle konuşması iyi olur.
-Onun için. -Ben…
Tamam da, bana hayrı ne ki?
Onunla uğraşıp duruyorum.
Neden ona yardım edeyim? İğrenç şeyler yaptı.
Yakında ofise dönecek ve…
-Ama herkesten özür dilemesi gerek. -Katılıyorum.
O niye buraya gelmiyor?
Her birinizle ayrı ayrı konuşmak istiyor.
Olan biten her şeyi biliyoruz.
Ortada sır falan yok.
Her şeyi bir seferde halledelim işte.
Daha kolay olur.
Üç kızın birden ona bir şey söylemesini istemiyor yani.
Her birinizle ayrı ayrı konuşmak istiyor.
Çünkü öyle yalan söylemek daha kolay. Haksızlık bu. Bunu yaptım zaten.
Köpek partisinde yapmıştım. Berbattı.
-Mary de bunu hak etmiyor. -Ben de onunla tek konuşmak istemem.
Arkadaşımı korumak istiyorum. Buna izin vermem.
Yok, anlıyorum. İstemiyorum…
Hepimizin uyum içinde olmasını istiyorum.
Ne yapacağız peki? Ya biz oraya gidelim ya o buraya gelsin.
-Hadi kızlar. -Tamam.
-Başka bir şey düşünüyor. -Ama olan buydu.
-Siz konuşursunuz. -Christine, benimle konuşmak mı istedin?
Benimle konuşmak istiyorsanız
sizinle tek tek konuşmak isterim, dedim.
Niye ki?
-Herkes her şeyi biliyor. -Seninle konuşmayı çok isterim.
Olan şu ki yalanlar söyledin ve herkese bir şeyler yaptın.
Chrishell, hiç yalan söylemedim.
-Sonra hepsine göre bir hikâye uydurdun. -Hikâye uydurmadım.
Ve yalan söyledin.
Biriyle konuşmak istiyorsan hepimizle konuş
çünkü bunlar hepimizin başına geldi ve ben bıkmış durumdayım.
Bebeğim şu an evde hasta ve ben bunun için mi buraya geldim? Niye ki?
Canavarsınız siz.
Tamam, yani sen… Peki.
Mutlu bir evliliğim var, bir bebeğim var.
Önüme bakmak istiyorum artık.
Biz mi canavarız?
-Gitmek mi istiyorsun? -Tabii.
Gitme, daha yeni geldin.
Bana çok kötü davranıyorlar. Neden böyleler?
Kıskanıyorlar.
İki farklı insan gibi.
Bir kişiliğinde
insanın hayatını resmen mahvetmeye çalışıyor.
Sonra birdenbire
herkes "Tamam, söylemen gerekeni söyle" dediğinde böyle oluyor hemen.
Vanessa, ben geldim bak.
Denedim. Başka ne yapacağımı bilmiyorum.
-Geride bırakmak… -Saldırı altında hissetti.
Heather "Konuşmalıyız" deyince baskı hissetti.
"Herkesin anlatacakları farklı" dedi. Ondan tek tek konuşmak istedi.
Aynen, çünkü o zaman da…
Ayrı ayrı konuşunca palavralarını yakalayamayız.
Gönülden savunmayacağım biri varsa kimseyi savunmam.
Christine'i bir yere kadar savunurum
ama hakkında konuşamayacağım, bilgimin ötesinde şeyler olduğunda
bir şey diyemem.
Asla bitmeyecek bu iş.
Daha beter olacak.
Onları üzecek bir şey yapmadın mı sence?
-Hepimiz bir şeyler… -Sen onlardan fazlasını yapmadın mı?
Mesele kimin daha çok yaptığı değil. Konu bu değil.
Sen ne yapmışsın?
-Senden bahsetmiyorum. -Herkes yaptı.
Kimse onun bana yaptığı kadar kötü bir şey…
Çok edepsiz.
…yapmadı.
Biliyorum.
Al işte, bana yaptıklarından bahsedemiyor bile.
-Çok iğrenç. -Ne demesini istiyorsun?
-Ne bekliyorsun? -Özür dilemesini.
"Hayatını mahvetmeye çalıştım" olabilir.
"Özür diliyorum" olabilir.
Hepsi olabilir!
Kimse onun yaptığı seviyede bir şey yapmadı.
Kimsenin hayatını mahvetmeye çalışmadım.
Anlıyorum.
Hayatını mahvedecek dedikodular çıkarmaya çalışmadım.
Bunu asla yapmam.
Onu asla affetmeyeceğim
ama bunu kabullense memnun olur ve saygı duyardım.
Christine, birinin hayatını mahvedecek derecede dedikodular
ve yalanlar yaymaya çalıştı.
Bana göre bu "Elbisen iğrenç. Tam bir kaltaksın"dan çok öte şeyler.
Geri dönüşü olmayan bir sınırı aşmak oluyor bu.
Mary iyi mi acaba?
Mary'yi gören var mı?
Hayır, kimseyi görmüyorum. Gören var mı?
-Tek başına halledebilecek misin? -İyiyim ben. Ben…
-Biraz şey istiyorum… -Fondip mi yapacaksınız?
Evet, içeyim gitsin işte.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Peki.
Christine.
Teke tek konuşmak istiyorsan seninle teke tek konuşurum.
-Konuşun siz. -Ben sizi yalnız bırakayım.
Şu an neden böyle olduğumu açıklayayım. Çünkü çok yakındık.
Seni çok seviyordum ve buna tutundum.
Kafam allak bullak oldu.
Bir sürü iniş çıkış yaşadım.
Ağladım, öfkelendim, yine ağladım.
Çünkü "Neden?" dedim.
Ve ben… Hayır, ben…
Christine, dinle.
Tek yapman gereken… Kendi akıl sağlığım için bu duruma geldim.
Çünkü artık kaldıramıyorum. Bu yüzden bir çizgi çizmem gerekti.
Sana neden bu durumda olduğumu anlattım.
Saçma sapan şeyler yapmayı bırakıp
sevdiğim ve değer verdiğim herkesten özür dilersen…
Burada koca bir grubuz.
Hepimiz incindik, şaştık kaldık. Olay istemiyoruz.
Hepimizin bir ortak paydası var.
Bunları konuşmak istemiyorum.
Açıkçası konuşmak istemelisin
çünkü daha çok…
Sence neden koca ofis senin yanında olmak istemiyor?
Çünkü herkese bir şeyler yaptın!
Ben sana çok açık konuşuyorum. Tek yapman gereken samimi davranmak.
Gerçekten samimi ol, özür dile.
Bu saçmalıkları yapma artık. "Benden bu kadar" diyemezsin.
"Tamam, bu insanlara tüm bunları yaptım ama bunları geçtim artık."
-Mary. -Başkaları geçmedi.
Mary, ben bunlardan bahsetmiyorum.
-Christine… -Seninle benim meselem bu.
Evet, ikimizin arasında olabilir ama ben…
Mary, lütfen.
Sana yalvarıyorum. Ben bunlardan bahsetmeye çalışmıyorum.
Arkadaşlığımızı özlediğimi söylemeye çalışıyorum.
İkimizin arkadaşlığını özledim ve keşke bana bir şans versen.
-Verdim. Çok uzun süre hem de. -Her şeyi geride bıraksak.
-O zaman profesyonel ol. -Dürüst ve gerçekçi ol istiyorum.
Beni ikna etmek kolaydır. Sürekli şans üstüne şans veririm.
"Eminim bir sebebi vardı" derim.
-Bir tartışma olacağını düşünmüştüm. -Yapamam.
Hayır. Bir argüman bile öne sürmeyeceğim.
Artık bunu yapamam.
Senden tek istediğim
ne olur artık beni
ve olanları yargılama.
Tek istediğim bu.
Emma gibi değer verdiğim insanlara
yaptığın şeylerden seni sorumlu tutacağım.
Yalan söyleyip durarak doğruya dönmesini bekleyemezsin.
Doğru değilse, değildir.
-Mary. -Dürüst ol.
Ben dürüstüm.
Nişanlanman, yüzük almış olman falan da mı?
-O zaman tanışıyorduk. Hiç yüzüğün olmadı. -Mary.
O zaman tanışmıyorduk, biliyorsun.
-Sherman Oaks'ta bir dairede kalıyordum. -Geldim ya. Dickens'taydı.
-Hayır. -Geldim.
Ayrılığımdan sonra Beverly Hills'teki dairemde yaşamaya başladık.
Mary, bunu biliyorsun.
Bunu biliyorsun. Biliyorsun.
Beverly Hills'teki hangi dairede?
Doheny'deki Beverly Hills'te.
Sen tek kalıyordun, ben de seninle.
Mary, şunu diyorum…
Mary, anlamıyorsun.
-Bunları konuşma. -Christine!
Şeyi demiyorum…
Çok kırıldığını biliyorum ve kırıldığın için çok üzgünüm.
Ama bu demek değil ki…
-Mary. -Yalan söyleyemezsin.
Yalan söylemiyordum.
Kimse ilişkimi benden iyi bilemez.
-Hiçbir şey uydurmuyorum. Niye uydurayım? -Ben… Tamam.
O zamanlar kalbin kırıldığı için ağlarken bunu neden bizden sakladın?
Christine. Daha fazla konuşmayacağım.
Geçmişte yaşamadığımı
anlatmaya çalışıyordum.
Dost olalım diye geldim, eski ilişkilerden bahsetmeye değil.
Ama geçmişte verdiğin zararı telafi etmelisin.
Kırıldık.
-Birçok kişi kırıldı. -Ben de kırıldım.
Sana çok şey yaptığımız için mi?
İki farklı kişiliğini anlamlandıramadığım için
kaç kere deli gibi ağladım, biliyor musun?
Bu noktaya gelmem ne kadar sürdü, biliyor musun?
Eskiden olduğun kişiyi biliyorum.
Umarım hâlâ derinlerde bir yerde öylesindir. Onun geri gelmesini istiyorum.
Ama şu anda ve son birkaç yıldır
o kişiyi neredeyse hiç görmedim.
O kişinin geri dönmesini her şeyden çok istiyorum.
Mary, seni seviyorum.
Lütfen bana bunu yapma.
Bak, seni seviyorum.
Buna inanmayıp göremeyebileceğini biliyorum
ama şu an sürekli bir çaba içindeyim zaten.
Seni çok uzun bir süre her şeyden çok sevdim.
Seni hâlâ çok önemsiyorum.
Umarım mükemmel bir ömrün olur
ama artık bunları kaldıramam.
Tamam, gidelim. Gidiyorum.
İyi misin?
-İyiyim. -Aslansın.
Kabalık etmek istemiyorum.
Aramız iyi olsun istiyorsan bu saçmalıkları bırakacaksın.
Tek yapması gereken özür dilemek.
Yaptıklarını kabullenmek ve bir daha da yapmamak.
O değişmiyor.
Umarım Oppenheim Grup'tan da ayrılır.
Şu dakikadan sonra bizimle bir şansı yok.
GELECEK SEZON
Haberleri duydunuz mu?
-Hayır. -Ne haberi?
Aklım almıyor resmen.
-Nutkum tutuldu. -Onlar söylemeden önce anladım.
Çok tuhaf ama. Heyecan verici ama…
O konuya girmiyorum.
Suç değil, yanlış bir şey yapmıyoruz.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna