BİR NETFLIX DİZİSİ
-Selam hayatım. -Merhaba.
Seni görmeye gelirken podyumda gibi oluyorum.
Selam.
Burada üşürüm. Şuraya oturayım mı?
Tabii.
-Sohbetimiz için heyecanlıyım. -Onca şeyden sonra görüştüğümüz iyi oldu.
Bir sürü şey yaşanıyor gibi şu an.
"Tamam, bir kahve içelim" falan oldum çünkü…
Papatya çayı veya strese iyi gelen bir çay falan içmem gerek.
Bilemedim.
Ama işler iyi.
Aynı anda bir sürü satışı tamamlamış durumdayım.
Şu an şeyle çalışıyorum… Söylemiştim sanırım.
NBA oyuncusu Thomas Bryant müşterim.
Evet.
Hep topuklu giymeme rağmen onunla böyle konuşuyorum.
-Çok komik. Boynunu kıracaksın! -Jason'a takılasım geliyor.
"Jason, nasıl hissettiğini anladım" gibi.
Ay ben çok fenayım. Geçen gün "1,57 falan mısınız?" dedim.
-Şöyle oldu… -1,65 galiba.
-Evet, sanırım 1,65. -Ama bir havaları var.
-O sayede kurtarıyorlar. -E yani!
Her zaman müthiş seksi kızlarla oluyorlar.
-Evet. -Süper modellerle. Yani…
Öz güvenliler. En önemli şey öz güven.
Senin de dediğin gibi, havalılar, hoşlar ve…
Çok hoşlar.
-Siparişleriniz geldi. -İnanmıyorum.
-Çok güzel görünüyor. -Teşekkürler.
-Çok sağ ol. -Ne demek.
-Şerefe. -Tam LA'lik.
Bu ne şimdi böyle yani? Nasıl yani?
Yat eğlenceli geçti.
Tarek'in arkadaşı Robert'la tanıştın.
Artık ayakları yere sağlam basan, daha bağımsız biriyim.
Önceden öyle değildim.
O yüzden aynı kalmama izin verecek biriyle tanışmak istiyorum.
"Sana hükmedeceğim" kafasında birini değil.
Bunu istemiyorum.
Olmama ihtimalinin farkındaydık ve olmadı da.
Tekne battı.
Tekne battı. Tekne kesinlikle batmış.
-Çok tatlısın. -Christine'in kahvesi hazır!
İnanmıyorum, bizi rahat bırakmıyor. Gizlice buraya falan mı geldi acaba?
Çalılıkların arasına bir kayıt cihazı koymuş olsa şaşırmazdım.
Gerçekten!
O duruma ne diyorsun peki?
Kurdeşen döküyorum. Stresten kurdeşen döküyorum.
Gerçekten, acı çekiyorum.
-Stres olunca böyle oluyorum. -Başka bir şey konuşalım mı?
Bir süredir kurdeşen dökmemiştim.
-Ciddiyim. Onun konusu açılınca başladı. -Eyvah!
Gerçekten ofise gelince ne olacak peki?
Aynen.
Onu düğüne davet etmemeye karar verdim.
-Öyle mi? -Evet.
Onunla hiçbir işim olmasını istemiyorum.
-En son bir şey… -O konulara girmek istiyorum.
Tamam.
Şu an ondan aşırı nefret ediyorum.
Hayatımda çok stres yaratıyor.
-"Olsun" deyip geçeceğim bir şey değil bu. -Biliyorum.
Çok üzgünüm. Stresli olduğunu biliyorum.
Bunları unutup gitmek istiyorum ama beni saçmalıklarına çekmeye çalışıyor.
Emma ve onun çıktığı aynı kişiyle ben de yedi yıl önce çıkmıştım.
-27 yaşındaydım. -Kime ne?
Bunu Vanessa'ya anlatmış.
Heather da onunla çıkıyordu.
Yani siz ayrıldıktan sonra Heather'la çıkmış.
-Evet. -Ama iki ay sonra da Emma'yla nişanlanmış.
-Evet. -Vay be.
Çok saçma.
Maya ve Davina'ya anlattığını da duydum.
Bunlarla neden uğraşıyor? Evli ve bir bebeği var. Kimin umurunda?
Aşırı alakasız bir şey. Sevgilim bile değildi, çok kısa sürmüştü.
Yani ilişkimle hiçbir ilgisi yok bunun.
Tarek'in umurunda değil. Konu etmediğimiz bir durum bu.
Christine'e kızgınım
çünkü kasten olay yaratmaya çalışmasaydı
benim ismimi kendi olayına sokmazdı.
Sanırım onun nasıl bir insan olduğunu fark ediyorum
ve bu beni inanılmaz derecede kızdırıyor
çünkü bu denli bir kötülüğü anlamıyorum.
-Hiçbir şeyle uğraşamayacak. -Of…
Kimse onunla konuşmayacak. Herkesi bezdirdi.
Ben ve kızlar arasında sürekli olay çıkarıp duruyor
ve ne zaman duracağını bilmiyor.
Bunları yapan kişinin kim olduğunu bilmemiz de bir avantaj.
Zorbanın teki o.
Ama uzun zamandır yoktu ve artık ipler bizim elimizde, onun değil.
Arasındaki köprüyü yakmasını beklediğim tek kişi Jason.
Malibu'da emlakçı. Bu yüzden de işe aldık.
Bizi bu bölgede bu çaptaki evlere ulaştırabilsin diye.
Anladım.
-Merhaba. -Selam.
-Selam.
-Seni konuşuyorduk. -Öyle mi?
-Selam. -Evet.
-Seni görmek ne güzel. -Seni de.
-Arkadaşım Sean. -Merhaba.
-Memnun oldum. -Hoş geldin.
Nasıl bir ev bu böyle?
-Aynen. -Nefes kesici.
Oppenheim Grup'un Malibu'daki en büyük gücü olacaksın.
Satmaya başlamanı istediğimiz tip evler bunlar.
Aklıma biri geldi bile.
-Öyle mi? -Evet.
Girer girmez müşteri buldu.
En iyisini bulmuşsun resmen.
-Malibu'da böyle bir manzara bulunmaz. -Gerçekten müthiş ötesi.
1207 metrekare kadar.
Beş yatak odası, yedi banyo.
49,995'ten satışta.
Milyarderler Plajı da denilen Carbon Beach'in tepesindeyiz.
Plaja inmeye üşenenler için bu var.
-Trilyonerler Plajı. -Aynen.
-Orası Milyarderler Plajı. -Adı bu olmalı.
-Mükemmel cidden. -Öyle.
Burası eğlence odası.
Bu da ne?
Tam bir erkek odası.
Bu odadan asla çıkmazdım ben.
E yani! Şu ekrana bakın!
Özel bara bakın. Buradan da eğlence alanına bağlanıyor.
Şuna bir bakın.
Burası spa.
Bence lüks spaların çoğuna kafa tutar.
En sevdiğim alanlardan biri.
Tatildeymiş gibi.
Gördüğünüz gibi şurada spor salonumuz var.
Masaj odası da var.
Rahatlamak ve gevşemek için gereken her şey aşağıda.
Yukarı çıkalım mı?
-Sabırsızlanıyorum. -Bekleyin de görün.
Ana yatak odasında
Malibu'nun kralı veya kraliçesi gibi hissedeceksiniz.
Aman tanrım.
Her sabah burada uyandığınızı düşünün.
Şurayı da göstereyim. Oda içinde banyo da var.
Şu dolaplara bakın.
Aman tanrım!
Sence bu evi nasıl bir alıcı alır?
Aklımdaki kişi Meksika'dan biri.
Çok varlıklı bir adam.
Bence burayı yatırım veya ikinci ev olarak alacaktır.
Çünkü burası…
Malibu'da böyle bir şey bulamazsınız.
Yılın zamanına bağlı olarak buradan gün doğumu ve batımı da görülüyordur.
-180 derece gün batımı var. -Tamam.
-Gün doğumu, gün batımı. -Evet.
Gördüğüm en güzel ev sanırım.
Tam da bu yüzden O Grup'a katılmak istedim.
Bu çapta bir gayrimenkule erişebilmek
ve bu işte daha başarılı olabilmek için.
Müthiş bir ev. Tur için teşekkürler.
-Umarım alıcı bulursun. -Kesin.
Başaracağım bunu.
MELROSE SOKAĞI
Oldu.
Şükürler olsun ki bugün külot giydim.
Regl olduğun için mecbur tabii.
1942'den beri regl olmadım. Uzun süre doğum kontrol hapı kullandım.
-Çok olmuş. -Sorunuz var mı?
O hamile, ben yeni doğum yaptım, hepimiz regliz.
Çok eğleniyoruz yani şu an.
Evet, ben de reglim.
Bayıldım.
Kolajen korumamız içten dışa nem sağlama açısından çok iyidir.
Birçok kadın hamilelikten sonra kuruluk yaşar.
Oralarım Sünger Bob gibi resmen. Genelde yalayıp açıyorum.
-Bilmesek de olur! -Son zamanlarda o da olmuyor.
"Yalayıp açıyorum" da ne demek? Hiç duymadım.
Bir sürü hamilelik kitabı okudum ama hiçbirinde yoktu bu.
Şerefe kızlar.
Şerefe, çok tatlı.
Buraya ne zaman geldin?
Dün öğleden sonra. Heather ve Tarek'in yat partisi dündü.
-O yüzden… -Nasıl geçti?
Çok iyiydi aslında.
Yat çok güzeldi.
-Jason geri döneceğinden bahsetti. -İyi bari.
Bence kızlarla konuşmalısın.
-Pek şey olmadılar… -Çok iyiydi, teşekkürler.
Pek destek olmadılar.
Ne dediler ki?
Chrishell pek istemedi açıkçası.
-Yani… -Şaşırmadım.
Ofiste pozitif enerjiye ihtiyacımız olduğunu söylüyor.
O öyle dedi yani.
Sonra Emma birinin ona eski sevgilisiyle ilgili
sosyal medyada sahte bir hesapla mesaj attığını söyledi.
-Sen olduğunu düşünüyor. -Yeni mi dedi?
Yat partisinde dedi.
Mesajlar gösterdi. Bunun sürekli olduğunu söyledi.
Hayır! Ben yapmıyorum!
Öyle saçmalıklara vaktim yok.
O kaşar ona mesaj gönderdiğimi sanıyorsa kafayı yemiş.
Böyle olaylar için ne vaktim ne de enerjim var.
Bence bu kızlar artık var olmayan eski hâlime
aşırı şekilde takılıp kalmış durumdalar.
Bu da benden çok onların nasıl olduğunu gösteriyor.
Aslında köpek partisinden ayrıldığımda aramız gayet iyiydi.
Sanmıyorum. Bence konuşmanız gerek.
"Christine bana karşı dürüst değildi.
Bana söylediği bazı şeyler doğru değildi" falan dedi.
Ona söylediğim her şey yüzde yüz doğruydu.
-Nişanlanmam… -Hangi nişanlanman?
-Eski sevgilinle mi? -Evet.
Nişanlandığını bilmiyordum.
Yüzüğü bile hiç takmadığım için kimseye söylemedim.
Christine nişanlandığını kimseye söylemediğini söylüyor.
Ama Mary'ye, Davina'ya söylediğini söylemiş. Yani Davina biliyormuş.
Biraz kafam karıştı yani.
Resmen evlenme teklifi mi etti yoksa "Evlenelim" mi dedi?
Onun evindeydi. Diz çöktü, her şeyi yaptı yani.
-Diz mi çöktü? -Evet, çöktü.
Nişanlandığına inanıyor muyum?
Bana hiç yalan söylemedi ve ona güveniyorum
ama bundan hiç bahsetmemesine biraz şaşırdım.
Ne düşüneceğimi bilmiyorum gerçekten.
Sana ne zaman teklif etti ve ne zaman ayrıldınız?
-Ayrılmadan hemen önce etti. -Gerçekten mi?
-Ayrıldınız ve konu kapandı mı? -Evet.
İki ay sonra da Emma'yla nişanlandığını öğrendim.
Yüzüğünün nasıl olduğunu bilmiyorum, hiç görmedim.
Benimki kare, uzun, dikdörtgen bir zümrüt kesimdi.
Yüzüğünü hiç görmedim ama nişanlandıklarını duyduğumda
"Zamanlama çok manidar" dedim.
Ama yüzük… Tuhaf bir şey olmuştu. Arkadaşım kuyumcu.
Beni arayıp şöyle demişti:
"Sizin ofisteki adam nişanlandı."
Ama Emma'nın adını söyledi. Yani yüzüğü Emma için yaptırmış.
-Vay be. -Evet.
Mary ve Emma'nın söylediklerini dinledim
ve hepsi de mantıklı.
Yani ben de Christine'in nişanlandığına inanmıyorum.
Tüm bu ilişki dramının ötesinde,
ki cidden çok alakasız,
Emma'nın bugünkü beni tanıyabilmesini istiyorum.
Ama insanlar birbirine kızgın olunca ve arada da hâlâ böyle şeyler olunca…
-Çözülecek mi? -Mary ve Emma'yla çözülecek şeyler.
Tatsız bir konuyu açmak gibi olmasın ama az kalsın ölüyordum.
Bu aptalca ve acınası dramalar hiç umurumda değil.
Ben de bebeğim de az kalsın ölecektik.
Bunlar gerçek şeyler, gerçek hayat.
Evet.
Bu kızlar "Ama sen bana şunu dedin,
kalbimi kırdın" diye mızmızlanacaksa
bu saçmalıklar için vaktim yok tatlım.
Gerçek bir hayatım, yapacak işlerim var. Ev satıp para kazanmak istiyorum.
-İş bu. -Aynen öyle.
Asıl kötü olan onlar. Asıl şirret olan da onlar.
Bunları bana yüklemelerinden bıktım.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Evet.
Hoş geldin.
Vay canına.
Chrishell!
Vay anasını!
Değil mi?
-Bayılacağını biliyordum. -Beni iyi dinlemişsin.
Evet.
Büyük Hollywood hissiyatı var bunda…
Hollywood'a girmenin göstergesi gibi.
Bu girdin demektir.
İç ve dış mekânda yaşamanın mükemmel bir örneği.
-Kesinlikle. -Çok istediğini söylemiştin.
485 metrekare kadar.
FİYAT: 9.750.000 DOLAR
KOMİSYON: 292.500 DOLAR
Kilerde oyun odası var.
Simu için ev ararken
önemli bir oyuncu tarafından satın alınan bir eve rastladım.
Bu evin oyun parasıyla alındığına inanamıyorum.
Belki de yanlış işteyimdir.
Basketbol sahası istediğini biliyorum.
Aslında onu da dilek listeme ekledim.
Anlıyorum, Hills'te öyle bir arazi bulmak zor.
Biraz zor oldu. Unuttuğumu düşünmeni istemiyorum.
Ailenin gelip seninle kalabileceği bir ev olması çok önemli demiştin.
Evet. Bu arada, böyle bir yerde yaşadığımı bilseler kafayı yerler.
Büyük şöhret yakaladın.
O yüzden sana öyle bir ev bulmak istedim ki
birkaç yıl sonra değişmek isteme.
Anlıyorum.
Sunset'e ne kadar yakınız, inanamıyorum.
-Aynen. -Tam bir inziva evi gibi.
Burada yaşasan etrafı böyle gezinirsin bence.
-Böyle mi? Hissediyorum. -Ben öyle yapardım. Dünyanın kralıyım!
Çitler çok yüksek, çıplak da yapılır.
-Hiç kıyafete gerek yok. -Aynen öyle. Hiç.
Ana odaya buradan geçiliyor.
Tamam.
Her yer bir katalogdan çıkmış gibi.
Direkt ana odadan görülene bak.
Vay.
Belki sen de öyle hissediyorsun. Kırık dökük bir evde büyüdüm.
Toronto'nun dışındaki bir banliyöde.
Bu, kendim için hayal ettiğim her şeyin çok ötesinde.
Kendi evimi alırken ben de öyle hissettim. Ne kadar ilerleme kaydetmişim, dedim.
Böyle evlere bakarken insan nereden geldiğini hatırlıyor.
Açıkçası beni hâlâ duygulandırıyor, çok heyecan verici.
Artık aileni burada ağırlayabilirsin.
Herkesin evine gelmek için can atacağını bileceksin.
Evet.
-Banyoyu göstereyim. -Tamam.
Küvet mi kullanırsın yoksa duş mu?
-Tabii ki. -Sahi mi?
-Deneyebilir miyim? -Lütfen. Senin olabilir bu, hisset.
-Rahat görünüyor. -Cuk oturdu.
Sana göstermem gereken bir şey daha var.
-Çatıya çıkma zamanı. -Hadi.
-Peki.
Bunu göstereceğim için heyecanlıyım. En göz alıcı yer.
Aman tanrım.
Yani…
Manzarayı o kadar beğendim ki tökezledim.
-Öyle mi? -Aynen öyle. İyiyim ama.
Bir şeyim yok.
-9,75'ten satışta. -Tamam.
Genel olarak ne düşünüyorsun?
Beni bu eve âşık etmeyi başardın.
Sorum şu: Bu fiyatı az biraz indirerek
bütçe sınırıma getirecek pazarlık gücün var mı?
Süper kahramanım olacak mısın?
-Öyle olmak için elimden geleni yapacağım. -Teşekkürler.
Süper gücüm ne olacak peki? Pazarlık mı?
Aynen. Bir yere girdiğin zaman herkesin sana bakması ve kontrolün sende olması.
Tamam.
Bir süper kahraman böyle diyorsa haklı olabilir.
Gidip ne kadar indirebileceğimize bir bakayım.
Ayrıca çekeceğin devam filmlerini,
romantik komedileri ve çıkaracağın kitabı da unutma.
-Tamam, peki. -Sen bunları düşün.
Ben de üzerime düşeni yapıp
hangi fiyata anlaştığımızı sana bildiririm.
-Hadi. -Tamam.
Pekâlâ.
Aman tanrım. Bu konuda içimde iyi hisler var.
-Çıkmadan bir banyoya mı… -Evet, yapalım!
-Tanrım, az kalsın… -Her defasında.
MARY'NİN EVİ
Selam.
İçkileri hazırlıyorum. İsteyebileceğini düşündüm.
Amanza geçen gün avukatıyla görüştükten sonra
aşırı üzgün hâlde beni aradı.
-Güçlü kolların gerekiyor. Açamıyorum. -Deneyeyim.
Onu çok seviyorum. Ona destek olmak ve yanında olmak istiyorum.
Biraz mimozadan zarar gelmez, dedim.
-Nasıl? -Ben de açamıyorum.
Bisty?
Kaslarını kullanabilir miyiz? Açamıyorum.
-İnanamıyorum. -Kahvaltı etmeye çalışıyorum be.
Bence onun…
-Ne? -Çok pis patlayacak bu.
-İster misin? -Şişeyi getir sen.
Gerçekten nasılsın?
Sindirme aşamasında mısın?
Terapide böyle deniliyor sanırım.
Seninle konuşmamızı hatırlamıyorum bile. İlk seni aradım çünkü o an seni istedim.
Seni hiç öyle görmemiştim. Böyleydin resmen…
Pazartesi günü avukatın ofisine giderken
böyle olacağını hiç düşünmemiştim.
Uyuşmuş gibiyim.
Avukat bir şeyler okuyordu, ben masanın diğer ucundaydım.
Onu hiç bu kadar duygusal görmemiştim ve gözleri yaşlanmıştı.
"Ne oldu?" dedim.
Şöyle oldu…
Bir kâğıdın çıktısını aldı, sonra eline kalemi aldı falan…
Çevirdi, masanın karşısına uzattı
ve sonra "Oku" dedi.
Telefonum nerede? Fotosunu çektim. Şöyle yazıyor:
"7827 ceza kanununa göre
Noah ve Braker Brown'un yasal haklarından
kendi irademle vazgeçiyorum.
Onların iyiliği için tüm velayeti Bayan Smith'e veriyorum.
Ruhsal yetersizliğim yüzünden acı çekmeyip
sağlıklı ve refağ bir hayat yaşayabilsinler diye."
Yazım hatası! "Sağlıklı ve refah bir hayat."
Aptal.
Sonraki sayfada imzası var.
-O kadar, bu şekilde çocuklarını bırakmış. -Güle güle demiş.
Aptal gibi hissediyorum. İki yıldır duruyormuş bu zaten.
Durum buymuş. Çocukları bana vermiş.
Çocuklarını iki yıl önce öylece bırakmış.
Para döktün, onları terapiye sokmak için didindin.
Özel dedektiflere para harcadım. Her şeyi yaptım, her şeyi.
Eline telefonu alıp öylece "Ruhsal yetersizliğim var" diyemezsin.
"Çocuklarımı seviyorum ama bedenim takatsiz" falan mı?
Neyse ne.
Bu belgenin Kasım 2019'da doldurulduğunu bilseydim…
Bu haberi iki yıl önce öğrenebilirdim.
Kusasım geliyor, midem bulanıyor.
O "zavallı ben" masalında yazdıklarından biri doğru olsaydı…
Ama değil, ikimiz de biliyoruz.
-Onu aylar öncesinde gördün. -Aynen.
Noah'yı jimnastiğe götürüyordu.
O da egzersiz yapıyormuş.
Sanki beyni lapa olmuş gibi konuşmuş.
"Vücudum, futboldan ve…"
Peki ya çocukların? Peki ya çocuklarının kalbi?
Bunlar ne olacak? Travma geçiriyormuş
ve mektubunda da diyor ki
çalışamıyormuş, bir şey yapamıyormuş ve parası bitmiş.
Nafaka vermiyordu.
Parayla ne bok yedi, bilmiyorum artık.
-Ben yemedim. -Evet.
Bir yıl yemiştim.
"Kalacak bir yerim yoktu" veya "Arabama el kondu" falan.
"Artık arabam yok."
Hâlâ bir arabam yok çünkü çok içerideyim
ve aldığım her şeyin parasını yeni ödemeye başladım.
Bir buçuk yıl kanepede yattım ulan ben
çünkü o gidince çocuklara oda verdim.
Hiç anlamıyorum lan, anlamıyorum işte.
280 sayfalık bir
palavradan ibaretti açıkçası.
NFL'deki kariyerinin ve sonrasının onu etkilediğine inanıyorum
ama mektubunda bahsettiği çapta
bir şey olduğuna inanmıyorum.
Rezillik.
Kızgınım, üzgünüm, kafam karışık
ve resmen
şok oldum.
Peki mahkeme sana nasıl haber vermez?
Avukatı yokmuş, kendi kendini temsil ediyormuş.
Mahkeme o mektupları göndermezmiş.
Çocuklar bilmiyor. Kızım yaz kampında.
Oğlumun da haberi yok.
Bu konuşmayı nasıl yapacağımı bulmalıyım. Bu onları nasıl etkileyecek, bilmiyorum.
Çok üzgünüm.
Küçük beyinleri, babalarının geri dönmeyeceğini duyana kadar
ne kadar umutlu olduklarını anlamayacak.
Braker şakayla geçiştirir.
Şöyle demişti:
"Bir bumerangla babamın farkı nedir?"
Bumeranglar geri gelir.
Başka biri bunu duysa şöyle diyebilir: "En azından konu üstüne espri yapıyor…"
-Bu bir hayatta kalma mekanizması. -Öyle.
Hayatım boyunca her şeyi bir şakayla geçiştirdim
çünkü olan her şeyi gerçekten kabullenmek çok zordu.
Çocuğumu da bunu yaparken görünce şey oluyorum…
"Ha siktir" diyorum.
Çok şey yaşadılar.
Ben bir sürü şeye katlanabilirim
ama çocuklarıma bir şey olmasına dayanamıyorum
çünkü onlar yavrularım.
Seni seviyorum.
Çok güçlüsün.
Bunu da atlatacaksın.
Elimden geldiğince güçlü durmalıyım çünkü başka ebeveynleri yok.
Ben varım.
İki yıldır sadece ben varım ama artık "Ha siktir" durumu oldu.
Artık tamamen
benim üstümde.
Sırf sinirlerim bozuldu diye onlardan öylece vazgeçemem.
O güzelim çocuklarını bıraktığını
kabullenmek istemiyorum.
Bunu kabullenemiyorum.
WATTLES YOLU, LA 5 ODA, 7 BANYO, 698 M²
FİYAT: 7.850.0000 DOLAR
KOMİSYON: 235.500 DOLAR
-Çok hoşmuş. -Çok hoş.
Olamaz, şu manzaraya bak.
Vay canına.
-Brett. -Ne haber?
-Merhaba. -Güzel evmiş.
-Harika, değil mi? -Etkileyici.
Burayı odam yapardım.
Bütün gün burada kalırdım.
-Küçük bir tur? -Olur.
Tamam, bu ev beş yatak odalı, sekiz banyolu
ve 613 metrekare.
Özel ve güvenli bir sokağın sonunda, kendi arazisi olan
180 derecelik açık manzaralı bir ev.
Önceden Guns N'Roses'tan Slash'e aitti.
-Şimdi Dodgers'ın atıcısının. -Garaj altı kişilik mi?
Evet. İki ayrı…
-Çok acayip! -Senin yerine eklerim!
Teşekkür ederim.
-Hills'teki en iyi park yeri. -Hills'te böylesi bulunmaz.
Yan yana üç arabalık iki ayrı garaj. İnanılmaz.
Brett, sattığı bu muhteşem ev için
potansiyel alıcımız var mı diye birkaç emlakçıyı davet etti.
Birçok ünlüyle çalışıyorum ve burası kocaman, güzel ve korunaklı olduğu için
bir ünlü için mükemmel bir ev bence.
Ufak yenileme istiyor.
-Biraz sevgi. Evet. -Aynen.
Manzara her odadan görünüyor resmen.
-Cidden. -İçerinin aldığı ışığa bayıldım.
-Büyüklüğü çok iyi. -Evet.
-Ana oda güzel. Küçük bir oturma alanı. -Yüksek tavanlar.
Havuz manzarası güzel.
-Manzara her yerden görünüyor. -Her köşeden.
Manzaranın görünmediği yer yok.
Beğenmenize sevindim.
En iyi emlakçılarımızdansın, sen de yükseliyorsun.
-Yardımınız lazım. -6,5 mu?
-6,5 milyon. -Tamam.
Birini bulursun. Bir sürü ünlü müşterin var.
Sana yardım edecek biri varsa o da biziz.
-Selamlar. -Seni görmek ne güzel.
-Seni de. -Müthiş olmuşsun.
-Teşekkür ederim. Davetin için sağ ol. -Havuza bakalım mı?
Evet.
Havuzu uzun ve ince yapmışlar, beğendim.
-Çok güzel bir ev. -Evet.
-İnanılmaz. -Gerçekten öyle.
Manzara da her yerden görünüyor resmen. İnanamadım.
E, nasıl gidiyor?
Harika!
İşler…
Yani, ofisteki işler falan harika gidiyor.
-Evet. -Evet.
Christine'le durumlar nasıl?
-Christine'le ilgili söylentiler var. -Öyle mi?
Maya, Niko ve Zelda'nın doğum gününde seninle konuştuğunu anlattı.
Köpek partisinde, evet.
Neler oldu, konuşma nasıl geçti bilmediğimden
ben de sizden duymak istiyorum.
Bence ofise gelmem onun için zor oldu muhtemelen.
O da normal davranmak yerine
sahte bir hikâye uydurmanın ve yaşanmamış olaylarla ilgili
yalanlar söylemenin daha iyi olacağını düşündü.
-Nişanından mı bahsediyoruz? -Evet.
Belki de o an kendini daha eşit şartlarda
yarışıyormuşuz gibi hissetmiştir.
Bana evlenme teklif etti, ki Christine de ona etsin istiyormuş.
"Bana da teklif etti" oldu.
-Güya sadece sana söylemiş. -O zaman tanışmıyorduk bile.
Ben de öyle düşündüm çünkü sen 1,5 yıl sonra gelmiştin.
-Tanıştığımızda çoktan ayrılmışlardı. -İşte, bunda bile hikâyesi tutmuyor.
Nişanlandıklarını söyledi ama geçenlerde.
-Demek istediğim bu. -Biliyor.
-Selam. -Nasılsın tatlım?
Sen nasılsın? Aman tanrım, ne güzel bir ev!
-Nasılsın? -İyi ki geldin.
Tabii, zevkle.
-Etrafı göstereyim. -Vay, şu manzaraya bak.
Yani Christine'e evlenme teklif etmiş olma ihtimali
sıfır mı diyorsunuz?
Sıfır.
Ben onunla yaşıyordum.
Bu olaylar olurken de onunla kalıyordum.
Hiçbir zaman bir yüzük yoktu. Hiçbir zaman nişan falan olmadı.
-Öyle diyor. -Hayır, birlikte yaşamadılar.
Ona anahtar bile vermemiş.
Ona güvenmiyordu.
Çok üzücü. Gerçekten üzüldüm.
-İnanmıyorum, ev mükemmel. -Merhaba!
-Selam. -Nasılsın?
Çok güzel görünüyorsun.
-Selam. -Seni görmek güzel.
Eve çok yakıştın.
Buraya taşınman gerekiyor gibi görünüyor. Selam!
Selam, nasılsın?
-Seni görmek ne güzel. -Nasılsın?
-İyiyim. -Şahane.
Yat partisinde konuştuklarımızdan bahsediyorduk.
"Bana evlenme teklif etti" olayı. Yıllardır da bana ÖM atıyor.
Hani bazen insan bir hata eder de
bilmez nasıl…
-Kurtulacağını. Sürdürür. -Geri alacağını.
Bazen insanlar "İşin içinden nasıl çıkacağımı bilmiyorum" der
ve her şeyi daha da beter hâle getirirler.
-Çok daha kötü. -Batarlar.
-Sanırım. -Ne hissedeceğimi bilmiyorum.
Beni çok üzüyor bu.
Şöyle de bir şey var ki
doğru olmadığını bildiğimiz bir şeyi sürdürmeye devam etmemeliyiz.
Bunları daha önce bilmiyordum ve şok olmuş durumdayım şu an.
Ama senin bildiğini söyledi. İşte, bir yalan daha.
Duygusal yanım ona inanmak istiyor
ama rasyonel ve mantıklı yanım da…
Söylenenler birbirini tutmuyor.
Bence Christine şu anda kendine zarar verme döngüsünde.
Bir noktada, yetişkinler olarak neyin doğru ve yanlış olduğunu bilmeliyiz.
Çünkü biz yetişkin kadınlarız
ve böyle davranışlara müsamaha göstermem.
Bozguna uğrayacak.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna