SERIAL NETFLIX
ZLECENIE CHRISTINE
- Co tam? - Hej.
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Dziecko w drodze, ale wciąż pracuję.
Jestem w ciąży, nie umieram.
Jeśli coś ma mnie zabić, będą to te suki w biurze.
Ogródek wymiata.
To mały, urokliwy domek.
No może dla ciebie. Ja nie wiem.
- A jak byś go opisał? - Imponujący?
5 SYPIALNI, 6 ŁAZIENEK, 533 M2
CENA: 6 450 000 $
PROWIZJA: 193 500 $
Pięć sypialni, sześć łazienek, nieco ponad 450 metrów kwadratowych.
- Ogromny. Jak osiedle dla celebrytów. - Tak.
Należał do Tyry Banks.
A cena?
Chcą 6,2 miliona. Co o tym sądzisz?
- OK. Jesteśmy w Beverly Hills. - Aha.
- 12 900 za metr kwadratowy jest OK. - Tak.
- Zwłaszcza z taką działką. - Właśnie.
Wspaniały ogródek i basen.
- Fajny klasyczny styl, drewniane belki. - Tak.
Takie pokoje są w domach za 10 milionów.
Główna sypialnia ci się spodoba.
- Tutaj? - Aha.
- Fajny pokój. Masz rację. - Ekstra, prawda?
Jest nawet wydzielony salon.
- A jaki ma widok. - Plus widok. Właśnie.
Dobra robota, naprawdę.
Dziękuję.
Kiedy termin? Parę tygodni?
- Niecałe dwa. - I co wtedy?
Odchodzą wody?
Czasem tak się dzieje,
czasem ma się skurcze.
Czasem…
- OK, usiądźmy. - Czasem poród się wywołuje.
Różnie bywa. To zależy.
Nie zawsze odchodzą wody?
Tak jest chyba w filmach, ale niektórym odchodzą.
Na ile w skali od jednego do dziesięciu jesteś gotowa na dziecko?
Na sześć.
Nie najlepiej!
Wszystko odkładam na ostatnią chwilę.
Ale świetnie sobie radzę pod presją.
Jesteś dobra we wszystkim. Będziesz świetną mamą.
- Dziękuję. - Fajnie będzie na to patrzeć.
Gdybym mogła się ruszyć, uściskałabym cię.
Kochany jesteś.
Bardzo się cieszę z twojego dziecka,
ale nie cieszę się, że cię z nami nie będzie.
A skoro nie będzie cię w biurze,
sprowadzę Emmę na pełny etat.
Myślę, że mogę jej ufać
i że się sprawdzi.
No…
znasz tę historię.
Miałam złamane serce
i to ona była tego przyczyną.
Mam nadzieję, że nie weźmiesz tego do siebie.
Że wiesz, że to po prostu kwestie zawodowe.
Nie wiedziałem, że to aż taki drażliwy temat.
Przykrość sprawia mi to,
że byliście wtedy z Mary blisko z Emmą,
a ja czułam,
że nikt nie jest wobec mnie lojalny.
Po prostu mnie porzuciliście.
I zbliżyliście się bardzo do niej.
To było dla mnie trudne.
Myślę, że jestem blisko z wami obiema.
Nie sądzę, żebym się wtedy wtrącał, stawał po czyjejś stronie.
To po prostu boli.
Nieruchomościami zajmuję się od jakichś pięciu lat.
Od początku pracuję z Jasonem.
Dotychczas było to na pół etatu,
bo założyłam własną firmę z żywnością wegańską.
Emma Leigh & Co.
Produkty można kupić wszędzie w USA.
Idzie nam wręcz fantastycznie.
Dorastałam w miasteczku na południe od Bostonu.
Mój zakład produkcyjny jest w Bostonie,
więc spędzam czas i w Los Angeles, i w Bostonie.
Mam na głowie różne sprawy
zarówno tam, jak i tu.
Moim celem jest stworzenie imperium.
Imperium żywnościowego, nieruchomości.
Imperium Emmy.
Chcę pracować
i oby te licealne dramaty, które mnie męczą od lat,
odeszły w zapomnienie tak jak Christine.
Idę dziś razem z Mary obejrzeć dom, który mi się podoba.
Mówiłam, że dolina jest niesamowita. I tak myślę.
Ale chcę uniknąć wpadania na różne osoby, na przykład mojego byłego,
więc wracam do korzeni w Hollywood Hills.
Ślicznie.
Przyznam, że domy są tam świetne,
podobają się i nie bez powodu tyle się za nie płaci.
- Cześć, witam. - Cześć.
- Miło was widzieć. - Hej.
- Ciebie też. - Witam.
4 SYPIALNIE, 4,5 ŁAZIENKI, 311 M2
Cudownie.
CENA: 3 395 000 $
Dom właśnie trafił na rynek za 3 395 000.
Cztery sypialnie, cztery i pół łazienki, działka – 1400 metrów kwadratowych.
Dom ma jakieś 320 metrów kwadratowych.
Znacie się na tym. Rozejrzyjcie się. Poczekam.
- Super. - Dziękujemy bardzo.
No nie mogę.
Ale prywatność.
Jest nawet przebieralnia.
Ten widok…
Pamiętasz widok z Queens?
Małe okienko z widokiem na kable.
Bez porównania.
Lisa będzie zachwycona.
Powiedziałam Ariemu, że szukam domu dla klientki, Lisy.
Wymyśliłam ją,
bo nie chciałam stracić pozycji negocjacyjnej,
chciałam móc zachować zimną krew.
Gdybym miała taką klientkę, na pewno dom by się jej spodobał,
bo jest super.
- Ale cudnie. - Tak.
Tu bym wykładała jedzenie na wynos.
- Lisa by wykładała. - Aha.
- Ups. - Aha.
- Kiepsko udaję. - Fakt.
Boże!
Ale wielki prysznic! Można gości przyjmować.
- Ja tak robię. - Super.
O jejciu.
- No nie! - Wyobrażasz sobie budzić się do tego?
Spróbuję.
Wyobrażam to sobie.
Niesamowite.
Czuję się jak Carrie Bradshaw. „Cześć. Ja tu mieszkam”.
To się nie wydaje realne,
bo sam fakt, że mogę sobie pozwolić na taki dom,
to wielka sprawa, więc…
Nie tylko odbiłaś się od dna. To prawdziwy skok wzwyż.
- Po prostu… - Kocham cię.
„Daję radę, całkiem sama”.
Pierwszy raz w życiu jestem w stanie
kupić własny dom.
Dobra. Wracamy do biura. Trzeba to przemyśleć.
Dorastając,
wiele razy byłam bezdomna.
Zakorzenił się we mnie strach,
że może zaraz stracę dach nad głową,
może ktoś mi coś odbierze,
więc fakt, że robię to samodzielnie,
to tak wspaniałe uczucie, że trudno mi to wyrazić.
Jakieś pytania?
Ja mam. Jak wygląda zainteresowanie ofertą?
Telefony się urywają.
Po południu mamy drugi pokaz.
Cztery osoby rozważają obecnie kupno.
Jeśli klientka jest w mieście, niech przyjedzie.
Dom sprzeda się w mig.
Nie nalegam, Liso,
ale lepiej szybko się zdecyduj.
- Dobrze wiedzieć. Dzięki. - Jasne.
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI
Proszę mi przesłać zaświadczenie o funduszach.
Dobrze.
O której godzinie? Dobrze.
Do jutra. Do widzenia.
Brzmiało nieźle. Które zlecenie?
- Dom Frencha Montany. - Ekstra.
Mam mnóstwo pokazów.
Szybko się sprzeda.
- Cześć. Jak tam? - Cześć!
- Cześć. Co tam? - Co u ciebie?
- Cześć. - O mój Boże!
- Co tam? - Prawdziwe?
Nie.
- Tylko na dziś. - Ślicznie, nie?
Cudnie.
Pięknie.
Miałam mały wypadek. Szminka na sukience.
Ale to nic.
Po prostu się śpieszyłam.
- Ubraliście się pod kolor. - Aha.
Poddamy Vanessę próbie dla nowych agentek.
Który z nich to Brett?
Odróżnisz nas, jak jesteśmy razem, ubrani tak samo?
Z bliska jest mi łatwiej.
- Tak. - OK.
- Czyli nie. - Ale z daleka, tak jak teraz…
Nie jestem pewna.
- Nie wiem. - Zajęło mi to dużo czasu.
- Heather, wysłałem ci fotki. - OK.
- O mój Boże! - Co?
Chwila. Mieliście wąsy?
Nie!
To Brett? Na górze?
Co to za fotki?
Czy potrafię was odróżnić? Nie mówcie.
- Ciężka sprawa. - Nawet dla mnie.
- Nic nie mów. - Ale słodziaki. Nie wiem.
- Cześć, piękna! - Hej.
Cześć, słonko.
Mamy fotki młodego Bretta i Jasona.
Super było oglądać ich zdjęcia z dzieciństwa.
Strasznie ciężko ich odróżnić.
Takie niewinne słodziaki.
Ale to nieprawda.
Znam opowieści ich mamy.
Wiem od niej, że byli okropnymi dzieciakami.
Byłyście na bociankowym. I jak?
Ogromna impreza w stylu Christine?
Bardziej wyszukana niż większość wesel.
No jasne.
Wszystko udekorowane…
To było trochę jak plan filmowy albo coś takiego.
Motyw dżungli i safari.
Był leniwiec.
Tak się to zwierzę nazywa?
- Wisiał na pręcie. - Jak koala.
Był też taki ptak. Papuga.
- Tak. - Zawsze mi szkoda tych zwierząt.
Czy one chcą być w West Hollywood? Nie wiem.
Oddam jej sprawiedliwość. Christine nic nie robi na pół gwizdka.
Zawsze przesadza
i na pewno uwielbia przedstawienia.
- Nie wygląda na dziewiąty miesiąc. - Już nie jest w ciąży.
- Urodziła. - Urodziła?
- Co? - Nie wiedziałyście?
Urodziła!
- W so… To chłopiec. - Chłopiec czy dziewczynka?
Wiem to z mediów społecznościowych. Wysłałam jej wiadomość.
- Z mediów społecznościowych? - Aha.
Czy my tu razem nie pracujemy?
Nie znam nikogo,
kto powiedziałby całemu światu o urodzeniu dziecka,
zanim powie bliskim przyjaciołom.
Dwa lata temu
to do mnie pierwszej by pewnie zadzwoniła,
a… teraz proszę.
Nie wiem wszystkiego, ale miała nagłe cięcie cesarskie.
- Tak? - Tak.
- Dzięki Bogu dziecku i jej nic nie jest. - Tak.
- Kurka wodna. - Jasne.
U Christine muszą być dramaty.
Ale stres.
Wszystko idzie świetnie, a tu nagle…
Boże. Co to musiał być za stres.
No i pracowała. Byłem z nią godzinę wcześniej.
Oprowadzała mnie po domu w Beverly Hills.
- W szpilkach? - Tak.
- Dawała czadu? - Aha.
Boże.
Dzieciak pewnie miał pępowinę od Louisa Vuittona.
6 SYPIALNI, 8 ŁAZIENEK, 864 M2
CENA: 11 495 000 $ PROWIZJA: 344 850 $
Gotowe? Do dzieła.
- Cześć. - Boże.
Jestem Deanna D’Egidio z Harcourts.
Witajcie w Linda Flora.
- Miło mi. - Wzajemnie.
- Najlepszy widok na świecie. - Cudownie.
Niesamowite.
Brett po znajomości załatwił nam wcześniejszy pokaz domu.
Z domami jest trochę gierek psychologicznych.
Zawsze chce się czegoś spoza rynku, czego inni jeszcze nie widzieli.
Ile sypialni i łazienek?
Pięć sypialni, osiem łazienek.
Cztery poziomy.
Wjazd windą na sam taras na dachu.
Najbardziej podoba mi się tu
ta prywatność.
Zapewnia ją łańcuch górski.
Nigdy nic tam nie zbudują, bo to teren chroniony.
Rozejrzyjcie się spokojnie i dajcie znać, czy macie pytania.
- Dziękujemy. - Proszę.
Na pokazy dla agentów
zwykle przychodzimy wszyscy razem, oglądamy dom
i jak najwięcej się dowiadujemy. Na tematy budowlane.
Dzięki temu jesteście lepszymi agentkami od innych.
Przy domach wartych miliony jakość musi być nieskazitelna.
Dla Vanessy to pierwszy pokaz dla agentów razem z nami.
- Hurra! - Czas na mały test i kilka wskazówek.
OK.
Jak nazywamy kuchnię przylegającą do kuchni głównej?
- Kuchnia szefa kuchni. - Tak!
- Tak jest. - Tak!
Po co w tych płytkach są rowki?
- Na deszcz? - Tak, do odpływu wody.
Grad pytań, zwłaszcza od Bretta. Stres.
Co to za basen?
- Jak się nazywa? - Basen infinity.
- Tak. - Tak!
Boże, serio?
Zadajcie mi jakieś porządne pytania.
Też się czegoś nauczyłam. Nie mówcie Jasonowi i Brettowi.
- Obejrzyjmy resztę domu. - Tak!
- Chodźmy. - Do dzieła.
Tak wysoko, że uszy zaczną nam się zatykać.
Zaczynamy. Sypialnia numer jeden.
- Wow. - Ale czad.
Tak.
- Pięknie. - Boże!
Można sobie poleżeć?
I te zachody słońca.
Chrishell, garderoby.
Garderoby.
To jest coś pięknego.
- Podobno jest taras na dachu. Chodźmy. - Tak!
- Chodźcie. - Jest jacuzzi?
- Boże! - Fajnie!
- Strefa imprez! - Spoko!
Teraz rozumiem 12 milionów dolarów.
Ale pięknie.
Super wbudowany grill.
- To muzeum Getty’ego. - Dokładnie.
- Zapiera dech. - Pięknie.
- Pierwszy pokaz dla agentów. Gratulacje. - Super.
- I taki piękny dom. - Rzeczywiście.
Jeden klient chciał kupić dom bardzo podobny do tego w Malibu,
ale nie kupił go, bo dom był w Point Dume.
Za daleko.
Poprosił, żebym poszukała czegoś w Hollywood Hills
albo w okolicy. W Bel Air.
- Widać stąd Malibu, więc OK. - Dokładnie.
Widać ocean, a tego chciał.
A jak z ceną?
Kosztuje nawet mniej, niż chciał wydać.
Może jako pierwsza znajdzie kupca.
Zdecydowanie powinnaś go tu zabrać.
Hurra!
Vanessa.
- Dajesz. - Niech zrobi się gorąco.
- Właśnie! - Jason i Brett się ucieszą.
- Staram się nie iść po ziemi. - Ja też.
Jak ostatnio po tym szłam, obcas utknął mi w drewnie.
- Nie! - Szłam dalej, a but został.
Hej, hej!
Cześć!
- Hej. - Cześć!
Ale super was widzieć!
To my się cieszymy!
Rety, zapomniałam, jakie są malutkie.
- A ty jaka drobniutka. - Tak.
- Boże. - Kochana jesteś.
Ćwiczyłam pilates i jogę –
stanie na głowie, pozycje odwrócone –
prawie do samego porodu.
Robiłam, co mogłam, żeby pozostać w formie,
być zdrowa, ale też uznałam, że w razie czego zrobię sobie liposukcję.
Ale maluteńki.
Cześć.
Przywitaj się.
- O rety. Pięknie wyglądasz. - Super was widzieć.
- Na ciebie aż miło patrzeć. - Jestem wykończona.
- Dziwnie cię widzieć z dzieckiem. - Prawda?
Istne szaleństwo.
Mamą jestem od kilku dni i, co zaskakujące, czuję się dobrze.
Z dzieckiem wszystko świetnie.
To mój aniołek i jestem przeszczęśliwa.
Co słychać w biurze?
Jest miło.
Jason zaprosił nas dziś na kolację
i bardzo się cieszę, bo to moja pierwsza.
Będzie fajnie.
Ciekawe, jak wyjdzie.
Zawsze na tych kolacjach są jakieś afery.
Chciałabym pójść, ale zdacie mi relację.
Zdamy.
- Tak. - I jak było?
Jak poszło… ze wszystkim?
Słuchajcie. Leżę sobie w łóżku,
odwracam się na swoją stronę,
a tu nagle jakby pękł balon wodny z Cirque du Soleil.
Przez pochwę. Myślę sobie: „Co to?”.
- Boże. - Wstałam.
- No i pomyślałam, że odeszły mi wody. - Boże.
Jak tylko dojechałam do szpitala, miałam dziewięć centymetrów rozwarcia.
Zaraz mówią: „Nie, dziesięć! Jedziemy. Pełne rozwarcie”.
Widzę, jak nogi latają mi w powietrzu,
no ale był położony poprzecznie.
Poza tym owinięty pępowiną, więc…
- To groźne? - Tak.
Mówili, że spada mu czynność serca. Słyszę: „Cięcie cesarskie, jedziemy”.
Bez znieczulenia.
O Boże.
Bez?
Biedny Christian pewnie wariował.
Absolutna panika.
Podczas cesarskiego cięcia
mnie zaczęło spadać tętno,
tak samo jak dziecku.
O mój…
Pielęgniarka podeszła do Christiana
i powiedziała: „Musi pan wybrać jedno z nich”.
Nie gadaj.
On na to: „Oboje. Musicie… Oboje”.
Pamiętam…
że zanim mnie uśpili,
słyszałam, że dziecku spada tętno
i że bali się, że zaniknie.
To ostatnie, co słyszałam.
Do przebudzenia.
Prawdziwy koszmar.
Po prostu koszmar.
Jesteś głodny?
Szybciutko go nakarmię i zaraz wracam.
- Pewnie. - Zgłodniałeś?
Chodź tu.
Muszę się napić. Zestresowałam się.
Otworzę szampana, którego przyniosłam.
Czy ja mówiłam, że chcę kolejne dziecko? Jednak nie.
Cieszymy się z tego,
że wszyscy troje wróciliśmy do domu ze szpitala.
Każdego dnia jesteśmy za to wdzięczni.
- Zasnął. - Zaszokowałaś mnie.
To było jakieś szaleństwo.
Budzę się i pamiętam, jak ktoś z taką igłą
robi mi na brzuchu TAP block.
- Co to jest? - Chyba na ból.
- „Co się dzieje?”. - Jeszcze nie trzymałaś dziecka.
Nie mogłam nawet potrzymać dziecka. Nie mogłam tego zrobić.
Po prostu nie mogłam.
To koszmar dla każdej mamy.
Ja nie mogę.
Życie jest tak krótkie i nigdy nie wiadomo, co będzie jutro.
Pomyślałam,
że nie będę się już przejmować głupotami.
Naprawdę.
Spojrzałam na wszystko z innej perspektywy.
Myślałam o tobie i o tobie.
O wszystkich.
No może nie o wszystkich.
Jest parę dziewczyn, o których nie myślałam.
Podziwiam cię i szanuję.
Możesz na mnie liczyć.
Jesteś kochana.
Bardzo się cieszę, że wszystko się ułożyło.
- Chcesz mieć dzieci? - Tak.
Na razie nie mam.
Miałam okazję zostać mamą, ale z niewłaściwą osobą.
Wyszłam za mąż bardzo młodo.
Za drugiego chłopaka. Byliśmy razem przez dekadę.
No i nam nie wyszło.
Ale zdecydowanie wierzę w miłość, więc…
Mam nadzieję, że się to stanie, ale jeśli nie…
Przy dziecku dobrze wiedzieć, że ma się dobrego partnera,
który jest dobrym ojcem.
Wyobrażasz sobie mieć dziecko z kimś, kto…
Czasem patrzę i myślę: „Rety”.
Ja mam dzieci z kimś, kogo miałam za dobrego ojca,
ale jednak… Nie da się tego zaplanować.
Odzywał się w ogóle?
Nie. Nic…
Nic a nic.
Był dobrym ojcem przez jakieś… osiem lat.
Naprawdę.
Aż tu pewnego dnia odwiózł dzieci do szkoły
i rozpłynął się, kurna, w powietrzu.
- Nie wiedziałam. - Tak było.
Ludzie myślą, że to nie wszystko.
Ale to cała historia.
- Szaleństwo. - Tak.
Nagle z samotnej matki z opieką wspólną –
ojciec miał dzieci co dwa tygodnie –
stałam się samotną matką z pełną opieką nad załamanymi dziećmi. Bez wyjaśnienia.
Jebany koszmar.
Coś okropnego.
Nie wiedziałam.
Przyszłam zobaczyć dziecko, a nie ryczeć.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Gdyby rok temu ktoś mi powiedział,
że Christine będzie mnie tak pocieszać,
nie uwierzyłabym.
A tu proszę.
Jesteśmy już duże.
- Jesteś wspaniałą mamą. - Dziękuję.
- Kochamy cię i wspieramy. - Dziękuję.
Ty też będziesz wspaniałą mamą.
Jesteście super.
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI
Hej!
Co ty tam robisz?
Wiesz co? Nigdy nie widziałam twojej córki.
Bo nie wchodzę na Instagram.
- Trzymałaś ją. - Naprawdę?
- Byłaś pijana? - Chyba nie po pijaku.
„Nigdy nie widziałam twojej córki”.
- Trzymałam ją? - Tak.
- Pewnie byłam pijana. - Chyba tak.
Usiądę sobie.
Mogę się was o coś spytać?
Poważnie rozważam złożenie oferty na ten dom.
Ma basen!
- Robi wrażenie. - Wspaniale.
Tak to wygląda po wejściu do domu.
Super.
Zawsze podobały mi się rozkłady…
- Otwarte. - Tak.
Ile za niego chcą?
Wystawili go za trzy i pół miliona,
czyli zdecydowanie więcej niż…
Chciałam, żeby było poniżej trzech,
ale wasza reakcja mi pomogła.
- Bo… - Patrzcie na ten widok.
- To główna sypialnia. - Super.
Zrób to. Znasz rynek.
Decyduj się albo po nim.
- Działaj. - Wiem.
Zaczynam mieć lęki.
- Bo go chcę. - Nie czekaj.
- Będziemy nachalnymi agentkami. Dawaj. - Tak.
Wciąż dochodzę do siebie po zawodzie,
który przeżyłam, jak nie udało mi się kupić domu na Queens.
Nie wiem, czy jestem gotowa znów przez to przechodzić,
ale myślę, że nigdy sobie nie daruję,
jeśli nie spróbuję wszystkiego, żeby dostać ten dom.
Oceń go od jednego do dziesięciu.
Jedenaście.
Czyli musimy go zdobyć.
- Zrobić, co trzeba. - Dobra.
Nawet jeśli czujesz, że przepłacasz o 50 000 $ czy 60 000 $, nieważne.
Tak.
Nigdy po latach nie dzwoni kupiec
i nie mówi: „Kurde, trzeba było nie płacić 50 000 dolarów więcej”.
- Tak. - Tak.
Denerwuję się. Dobra.
- Będzie dobrze. - Dobra.
Jestem spokojna, luz.
- Dasz radę. - Może i go chcę.
Spoko. Dobra, do dzieła.
- OK. - Może ja pogadam?
Dobra.
Dzień dobry.
Mówi Chrishell Stause z The Oppenheim Group.
- Cześć. - Cześć. Co tam? O co chodzi?
Mam nadzieję, że moglibyśmy przedstawić ofertę,
która sprawi, że odwołacie dalsze pokazy.
Mogłabym się dowiedzieć, ile… Co sprawi, że przejdziemy do depozytu?
Dzwonię w swoim imieniu, nie Lisy.
- To ja bym kupowała dom. - Rozumiem.
Poprosiłbym cię o przysługę, żebyś jej pomógł. To jej pierwszy dom.
Oczywiście was znam i lubię. Chciałbym, żeby się udało.
Ale naprawdę jest ogromne zainteresowanie, więc…
Oferta musiałaby być bardzo interesująca.
To zdecydowani sprzedawcy.
Wiedzą, czego chcą.
Jasne.
Jeśli zaoferuję 3 350 000 $? Znasz mnie, lubisz mnie.
- Aha. - I zrezygnuję ze wszystkich klauzul.
Czy mógłbyś to przedstawić sprzedawcy,
żebyśmy od razu przeszli do rzeczy bez…
Spisz ofertę, przedstawię im ją
i odezwę się jak najszybciej,
ale zrób to szybko,
bo niedługo będą niedostępni.
Dostaniesz ją za dziesięć minut,
ale przydałaby się odpowiedź po kilku minutach.
- Dobra, kolego. - Dziękuję.
- Cześć. - Dzięki. Na razie.
- To spisuj. - Dobra.
- Szybko. - Boże.
Pocę się.
Mój Boże!
Normalnie mam mokrą sukienkę. Dobra.
Zostaw sobie siedmiodniową klauzulę inspekcyjną, a odstąp od innych.
Dobra.
Celem klauzul jest ochrona kupujących.
Jako agentka nie polecałabym tego wszystkim.
Ale znam tę branżę,
więc uważam, że jest to ryzyko,
ale takie bardzo przemyślane.
Skończyłam.
Jeszcze nie… Wyślę to teraz.
Zrób to.
- Właśnie! - Wysłałam.
Dobra.
Hurra.
- Trzymam kciuki. - Dalej.
- Oby wystarczyło. - Zostaje czekać.
Co teraz? Możemy się pomodlić.
Może… Jest coś, co możemy spalić? Szałwia albo…
Wstrzymuję za ciebie oddech.
Oby wystarczyło. Zobaczymy.
Uda ci się.
Tak, mam co do tego bardzo dobre przeczucie.
Cholera! Dobra.
Cześć, Ari. Dobre wieści?
Złe i dobre.
Złe są takie, że jakieś sześć osób
będzie chciało mojej głowy.
A dobre… Jest tam Jason?
Tak, jest obok.
Gratulacje. Mamy depozyt.
Bardzo dziękuję! Tak się cieszę.
- Dziękuję. - Gratulacje.
Niedługo się odezwę.
Boże! Ale się cieszę!
Gratulacje.
- Mówiłam. - Hurra!
Rety! Wspaniale!
Mnóstwo emocji. To wiele znaczy.
Tyle razy w życiu myślałam:
„Po co to wszystko?”.
Złożyłam depozyt na dom marzeń.
- Nie gniewasz się już za Queens? - Nie.
Dziękuję bardzo.
- Bardzo się cieszę. - Postarałeś się.
No i cieszę się, bo ten dom podoba mi się bardziej.
- Uczcimy to naszym winem? - Tak!
Mogę teraz być z siebie naprawdę dumna.
Mam świadomość, że dzięki temu już nigdy nie będę bezdomna,
moja rodzina też nie będzie. Może na mnie liczyć.
Czyli skoro to już załatwione,
idź zadzwonić. Już.
- Tak. - Umowa dopięta.
- Zadzwoń z okazji depozytu. - Bardzo tego chcę.
- Chwila. To strasznie głośne. - Zrób to!
Złożyłam depozyt na dom moich marzeń.
Dzwoń!
Przepraszam.
- I po dzwonie. - Trzeba kupić nowy!
- Spoczywaj w pokoju. - O Boże!
DOM JASONA
4 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 453 M2
Niespodzianka!
To nie impreza-niespodzianka?
Super.
Nie potrafię otwierać szampana.
Mogę ci pomóc.
Gdzie kieliszki?
Prosiła o kieliszki.
Potrzebujesz raczej miski.
Nie można marnować!
- Myślisz, że się zmarnuje? - Urocze.
- Gdzie moja? - Słodkie.
Cześć.
- Co tam? - Hej.
- Cześć. - Cześć.
- Ale tu ładnie. - OK.
Myślę, że nie może już być seksowniejsza, a ta wchodzi…
Cześć.
Ale seksowna. No proszę.
- Wiesz, co lubię. - Jasne.
- Dzięki. - Za to, że jesteś.
- Zdrowie! - Tak, złotko!
Dał ci…
Co ona… Co to?
- Dobre, co? - Spróbuję.
Nic nie mówię.
- Tak. - Tak.
- Cabernet? - Cabernet The Oppenheim Group.
Czerwone nie jest tak złe jak białe.
Jestem miła.
Oba są okropne.
- To dobra… - Dekoracja.
- Właśnie. - Tak.
Przypomina mi takie jedzenie
w witrynie sklepowej.
- Którego się nie je. - Rozumiem.
Coś takiego.
- Jestem urażony, ale rozumiem. - Nie pije się go.
¡Hola!
- Maya! - Co?
Boże!
- Cześć. - Hurra!
- Jak tam dzieci? - Które dzieci?
Numer jeden, numer dwa?
- Czy numer trzy? - Co?
- Nie gadaj. - Jesteś w ciąży?
- Na serio? - Mój Boże!
- Żartujesz? Wiedzieliście? - Jest w ciąży.
- Wiedzieliście? - Co?
- Jest w ciąży! - Co?
- O mój… - Nie gadaj!
Maya, ile ty seksu uprawiasz?
Jakieś szaleństwo.
Szok: znów jestem w ciąży.
Czasem zastanawiam się, co ja sobie myślałam.
Ale… jestem szczęśliwa.
Cieszę się.
Ale to już koniec. Na bank.
- Gdzie moje… - Ja tutaj.
…imię?
Wciąż się cieszę, jak ktoś je dobrze zapisze.
- Częstujcie się przystawkami. - Fajnie.
To małe sałatki?
- Wyglądają pysznie. - Pycha! Dzięki.
- Ale miło! - Romain? Musimy zjeść to mięso.
- Lubię buraki. - Wezmę sobie.
Chrishell zaraz wygłosi mowę.
Gdybym tu mieszkała, zrobiłabym tak.
- Ty wygłoś. - Idealnie.
Mili moi!
- „Mili moi”. - Ty czy ja?
Pora wznieść toast.
Za dobre życie.
- Za dobre życie! - Zdrowie.
- Za dobre życie. - Na zdrowie.
Zdrowie. Za miłość i dzieci!
Za to, że Chrishell poczekała.
Cześć.
O mój Boże!
- Emma! - Cześć.
- Co tam? - Emma!
- Mój Boże! - Cześć.
- Co jest grane? - Mój Boże!
Jason ma tajemnice.
- Cześć. - Co się dzieje?
Niespodzianka!
Cześć.
Co się dzieje, chłopcy?
Chcecie nam coś powiedzieć?
Emma nie tylko z nami zje,
ale jest też naszą nową agentką na pełny etat.
Co?
Niespodzianka!
Hurra!
To ona…
Dla Christine to drażliwa kwestia.
Spotykała się z jej byłym.
Wielu szczegółów tu nie znamy.
- Tak. Wiem, mówiła mi. - Aha.
- Wspominała o tym. - Aha.
No i tak.
Szampana?
Napisy: Katarzyna Puścian