- Chcesz kawy? - Tak. A jest coffee mate?
Nie wiem. To mleko owsiane.
Możesz zajrzeć do lodówki.
Co to ma być?
Bezmleczny zabielacz.
Ten jest bezmleczny.
Ten jeden raz.
Dobra.
Zrobiłaś się wymagająca. Chodź, Zelda.
Nie chcę pić z lodem.
Dawna Mary ciężko pracowała i nie wybrzydzała.
To nowa Mary.
Co?
Wciąż to robię. Harowałam dla ciebie.
Dla nas. Nie tylko dla mnie.
Cieszę się, że wróciłeś.
Miałam urwanie głowy.
- Wróciłem na dobre. - To był koszmar.
W Palm Springs miara się przebrała.
To było szaleństwo.
Nie było z kim rozmawiać, wszyscy się kłócili.
To był chaos.
Staram się wszystko kontrolować.
Dla ciebie, dla firmy, dla innych.
Wiem, że żartowałeś,
ale pewnie nie do końca, kiedy mówiłeś, że wszystko się posypało.
Ale...
Robiłam, co mogłam.
Nie mam czasu na takie bzdury.
Mam swoje kłopoty. Prawdziwe.
Wiem, że obarczyłem cię dużą odpowiedzialnością.
Po prostu...
To mi dało do myślenia.
Spodziewałam się więcej po przyjaciółkach i agentkach w tym biurze.
Utrudniają mi życie zarówno osobiste, jak i zawodowe.
Nigdy nie były w takiej sytuacji, a ja potrzebuję wsparcia. To za dużo.
Rozumiem, dlaczego Chrishell jest sfrustrowana.
Obie są.
Ale nigdy nie zniżała się do takich tekstów.
- Zawsze odpierała ciosy. - Tak.
Mam wrażenie, że Nicole chce już odpuścić.
Chrishell też musi.
Zgadzam się.
To nie może być prośba, lecz żądanie.
- Spacerowałaś już po The Strand? - Nie. Przypomina mi dom.
Podoba mi się.
W Bostonie dorastałam na plaży.
Manhattan Beach to zdecydowanie
moje ulubione miejsce w Kalifornii.
W Manhattan Beach są bardzo seksowni faceci.
- Naprawdę? - Mieszkają tu sportowcy.
To prawda.
- Ścigamy się? - Chciałabyś?
- Jesteś szybka? - Dobrze pływam.
Nie wiem, jak jest z bieganiem.
Zacznijmy tutaj.
Co dostanie zwyciężczyni?
Seksowną kolację w Nobu?
- Dobra. - Albo torebkę Chanel?
- Gotowa? - Chwila.
Kto mówi „start”?
Powiemy „na miejsca, gotowi, start”.
Na miejsca. Gotowi. Start.
Chelsea, jesteś szybka!
Biegasz znacznie szybciej, niż myślałam.
Wygrałaś. Zabiorę cię do Nobu.
Biegałam na 100 metrów.
Co? Jak to?
Dlatego byłaś taka szybka!
Kiedy rozmawiałyśmy...
Jesteś jak cholerna rakieta.
- Musimy usiąść. - Zmęczona?
- Tak, jestem zmęczona. - Amatorka.
- Jesteś sekretną gwiazdą bieżni. - Absolutnie nie.
Ale wiem, że jestem szybka.
To prawda. Byłam bardzo zaskoczona.
Umiesz się bawić.
Szczerze mówiąc, mam wrażenie,
że odkąd pojawiła się Bre, w biurze jest ponuro.
Zrobiło się smutno.
Nie czuję się w swoim żywiole.
Kwestionuję niektóre znajomości. Nie wiem, co myśleć o Heather.
Myślałam, że miałam z nią
bliższe relacja niż ona z Bre.
Heather chyba myśli, że lekceważę albo krytycznie oceniam Bre.
Nie rozumie mojego punktu widzenia.
Nie poświęciła nawet chwili, żeby ze mną porozmawiać i zapytać:
„Czemu tak się zachowujesz?”.
Po prostu stanęła po stronie Bre.
A to wszystko nie jest takie proste.
Dorastałam w podzielonym domu.
Nie pochodzę z rozbitej rodziny, ale zaczynaliśmy od zera.
Moi rodzice nie mieli nic.
Absolutnie nic. Moja mama została zatrudniona przez dużą firmę w Stanach.
To zmieniło całe nasze życie
i dało mojej mamie, imigrantce z Nigerii,
szansę, której ludzie tacy jak ona zwykle nie dostają.
Mama przeniosła się do Stanów
z moim bratem i siostrą.
O Boże.
Ja zostałam w Wielkiej Brytanii z tatą.
Moi rodzice zrobili to, co musieli zrobić, żeby przeżyć.
Nie byłabym w Stanach, gdyby nie moja mama i jej poświęcenia.
Ale te poświęcenia
nadwyrężyły nasze relacje na bardzo długi czas.
Przez wiele lat czułam się opuszczona.
I było mi ciężko.
To było naprawdę...
To było naprawdę trudne.
Och, Chels.
Biedactwo.
- Nie chcę płakać. - Wiem.
Było ciężko.
Często potrzebowałam mamy, a nie mogłam się z nią skontaktować.
Dzwoniłam do niej...
Wiele razy szłam spać, płacząc
i mówiąc: „Mamo, potrzebuję cię”.
Nie odpowiadała, bo pewnie spała.
Wiem.
Teraz to dla mnie takie smutne, bo...
ona zawsze robiła wszystko, co w jej mocy.
Każdą decyzję podejmowała z myślą o rodzinie, żeby zmienić nasze życie.
Ale choć bardzo chciała zmienić swoje życie,
w pewnym momencie mnie porzuciła.
Pozostawiła mnie samej sobie.
Nigdy nie rozmawiałam z mamą o pierwszym chłopaku,
o okresie, o tym, co powinnam zrobić z włosami,
i innych sprawach, o których dziewczyny rozmawiają z matkami.
Nie miałam takiej szansy i było mi ciężko.
Doszłam z tym do ładu dopiero po wielu latach terapii.
Ktoś, kto przez to nie przeszedł, nie wie, jakie to uczucie.
Ludzie mówią mi: „Jesteś taka silna”. To dlatego, że musiałam taka być.
Więc kiedy patrzę na sytuację Bre,
zastanawiam się, dlaczego jest mi smutno.
Czemu to mnie tak porusza?
Dlatego że widuję tak wiele dzieci...
- W osobnych domach. - Wiele dzieci w różnych domach.
Nie chcę niczego odbierać samotnym matkom, które próbują jakoś przeżyć.
Można mieć mnóstwo pieniędzy,
ale czasu tyle nie mamy.
Nie możesz być w 20 miejscach naraz,
więc dobrowolnie tworzysz rozbity dom.
Nie podoba mi się to. Jak mam się przyjaźnić z kimś,
z kim tak różnię się w zasadniczych sprawach?
Musiałabym budować przyjaźń na kłamstwach, na fałszu,
na sprawach, których nie rozumiem i z którymi się nie zgadzam.
Nie mogę. To dla mnie za trudne.
Wszyscy mówią: „Chelsea, ty zwykle nie oceniasz”.
To prawda, ale to porusza we mnie inną strunę.
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 354 M2
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 332 M2
CENA
PROWIZJA
Wygląda świetnie.
- Układa się w całość, prawda? - Tak.
Minimum koloru. Ta neutralność będzie współgrać ze ścianą.
Podkreśla materiał.
Skończymy do końca dnia.
Wspaniale.
- Gotowa na party? - Tak.
Myją też okna.
Trzeba było, po dwóch latach budowy.
Umarłabym tam ze strachu. To szaleństwo.
On robi to codziennie.
Imponujące.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
Hej, co u was słychać?
- Ślicznie ci w żółtym. - Dziękuję.
To ważne, żeby dziewczyny wiedziały, o czym mówią,
powinny obejrzeć penthouse’y,
przyjrzeć się ich jakości i zainteresować klientów.
Jak tu ładnie! Jest balkon?
Jest ogromny.
Po obu stronach.
- Wspaniały widok. - Tak.
Obejrzyjcie sypialnie.
To główna sypialnia? Cudowna.
Zajrzyjcie do łazienki.
Przypomina spa.
Jest wspaniała.
Zadbano o detale w łazience i garderobie.
Wszystko wykonano perfekcyjnie.
Ślicznie.
- Podoba wam się? - Bardzo.
Piękne miejsce.
Dałaś czadu.
Świetna robota, Mary.
Zasługujesz na część prowizji.
To prawda, zasługuję.
Zwłaszcza za opiekę nad zwierzętami, czyli kobietami w biurze.
Rzeczywiście byłyśmy zwierzętami, gdy go nie było.
Zobaczę, jaki idzie aranżacja.
Zapytaj męża, dlaczego na blacie leży pędzel.
Dobrze.
- Cieszę się, że to już koniec. - Nie dziwię ci się.
Wiem, że byłaś zajęta pępkowym, ale chcę ci powiedzieć,
że rozmawiałam z Amanzą.
Słyszała, że Chelsea mówiła o sytuacji w Palm Springs.
I nie była zadowolona, że stanęłaś po mojej stronie.
Mówiła, że znasz ją dłużej.
Dziwiła się, że broniłaś mnie.
- Jest zła, że wstawiłam się za tobą... - A nie za nią.
Nie umie odpuścić.
Jeśli Chelsea tak się poczuła, powinna była zadzwonić i powiedzieć:
„Szkoda, że mi nie powiedziałaś, że Bre jest na mnie zła”.
Nie jesteśmy w gimnazjum, a ja nie jestem nauczycielką.
Nie będę wyjaśniać, kto co mówił. To nie jest moje zadanie.
To dla mnie jedna wielka bzdura i chcę to zakończyć.
Widziałyśmy się od tamtej pory.
Nie mówiła, że ma jakiś problem,
więc czemu to ciągnie?
Wstawiam się za tym, co słuszne.
A ty i ja zbliżyłyśmy się do siebie, więc poczułam wtedy,
że powinnam zadzwonić i powiedzieć ci, że o tobie mówiono.
Nie zrobiłam tego, żeby plotkować.
Przekazałam fakty.
Nie jestem plotkarą, nie bawią mnie konflikty.
Nie jestem taka.
Nie potrafi wziąć odpowiedzialności za to, co mówi.
Czemu jest zła na mnie za coś, co sama zrobiła?
- Jest zła, bo została przyłapana. - Tak. Właśnie.
DOM CHRISHELL
WITAJ W DOMU WARIATÓW
PIES CHRISHELL
- Napijemy się bąbelków? - Jasne.
Mamy coś ekstra.
Wypijmy to.
O której masz lot?
Auto przyjeżdża o 17.00.
Gotowa?
Tak.
Świetnie.
Raz dostałam korkiem w głowę.
Naprawdę? Bolało?
- Tak. - O nie.
Dobra.
Dziękuję.
Za ciebie, za skończoną pracę nad albumem.
Teraz możesz pojechać w trasę i dobrze się bawić.
Może pojadę z tobą.
Kochanie.
Powinnaś pojechać.
G leci z zespołem do Australii grać na letnich festiwalach.
Nie będzie ich przez prawie dwa miesiące.
Jeśli zostanę tutaj,
będę mogła się skupić na nieruchomościach i załatwić wiele spraw.
Oczywiście codziennie będę rozmawiać z G przez FaceTime,
ale wolałabym być razem z nią, więc będzie mi ciężko.
Jedź ze mną.
- Będę w pierwszym rzędzie. - Dobra.
Będę krzyczeć.
Mogłabyś też zaśpiewać.
- Tak? - Tak.
Byłoby super.
Podniecasz mnie.
Wszyscy próbujemy ułożyć sobie życie.
W związku, w pracy i tak dalej.
Przeżyłam rozwód, rozstania,
ale tym razem czuję, że to jest właśnie ten właściwy związek.
Kariera to coś, nad czym zawsze można pracować,
ona zawsze gdzieś tam jest.
Związki takie nie są.
Trzeba zrobić z tego priorytet.
I właśnie tego chcę.
Masz brudne myśli?
Tak.
Tak?
Tak.
Chciałabym powiedzieć „Pieprzyć robotę”.
To czemu nie wpadniesz w odwiedziny? Zrób sobie wolne.
Brzmi fajnie.
Tak, kochanie.
I jest o wiele ciekawsze od tego, czym się zajmuję.
Tak, skarbie.
Przyjedź na wakacje.
- Byłoby super. - Podniecasz mnie.
PENTHOUSE – IMPREZA INAUGURACYJNA
Ustawmy je.
Ostatnie przesuń o 15 centymetrów.
- Hej. - Cześć.
Wygląda świetnie.
- Pasujemy do siebie. - Dobrze wyglądasz. Tak, pasujemy.
Co słychać?
Wyglądasz świetnie. Obrabowałaś królową?
Nie, obrabowałam Vivienne Westwood.
- Cześć. - Nicole.
Hej.
- Wygląda pięknie. - Ty pięknie wyglądasz.
Ten mi się chyba bardziej podoba.
Naprawdę?
Ja wciąż wolę ten drugi.
Ja też wolałem tamten, ale teraz...
Myślę, że...
to będzie trudne.
Bardzo trudne. Może potrwać miesiące.
Zwłaszcza po podwyższeniu ceny.
Nie chcę ułatwiać sprawy.
- Podniósł do 7,5 miliona. - Zastanawiałem nad 7,995.
Jason jest bardzo pewny siebie.
Cena za metr kwadratowy w Hollywood to 8000-10 000.
Jason chce 20 000 za metr kwadratowy.
Miałem zamiar wystawić go za 6995,
ale parę dni temu wszedłem tu
i zadzwoniłem do Bretta, by to omówić.
Myślałem nawet o 7,995 mln, ale ustaliliśmy 7,495.
- Zgodziłeś się? - Tak.
Kiedy tu przyszedłem, byłem zaskoczony. Nie ma konkurencji.
Zgadzam się.
- Nie ma nic podobnego. - Chyba dobrze mi poszło,
bo Jason uważa, że teraz penthouse’y są warte milion dolarów więcej.
Obniżyć cenę?
Powiem, żeby nie zostawiał śladów na trawertynie.
- Będziesz dziś uroczym facetem. - Powodzenia.
ŻONA AUSTINA, AGENT O GROUP
AGENTKA O GROUP
AGENT O GROUP
Cześć, dobrze cię widzieć.
AGENTKA O GROUP
Wiesz, które to piętro?
Nie. Wcisnęłam „penthouse” i wjechałam na górę.
Cześć.
Cześć, piękna.
- To moja lepsza połowa. - Dziękuję.
Mam klientów, parę z San Francisco.
To się mieści w ich budżecie.
Szukają czegoś z pięknymi widokami.
- Super. - To miejsce może być idealne.
- Cykaj zdjęcia i rób swoje. - Dobra.
Co u ciebie?
Jak nieruchomości?
Mam sporo pracy.
Ten twój dom wciąż jest w depozycie?
Dwa tygodnie temu podpisaliśmy umowę.
- Tak się cieszę. - Dziękuję.
Czuję zapach smogu, nie bryzy od oceanu.
Obejrzyjmy drugą stronę.
Prowadź.
- Cześć. - Hej.
Co u ciebie?
Tu jest pięknie.
Ciekawe, który się bardziej spodoba.
Obie ich nie widziałyśmy.
Cześć. Jak się masz?
Dobrze.
Powiedz szczerze, bo wcześniej to krytykowałaś.
Jest wspaniale, choć cena jest wysoka.
Ze względu na lokalizację.
Jason świetnie wyremontował penthouse’y.
Ale one są przy Hollywood Boulevard.
Tu Julia Roberts pracowała w Pretty Woman,
zanim poznała Richarda Gere’a.
Nie dotykać włoskiego marmuru.
Przepraszam.
- Proszę. - Super.
Poszliśmy na całość. Włoskie kuchnie kosztowały po 125 000 dolarów każda.
Zlewy kosztowały po 4500 dolarów za sztukę.
- Sprzedałam dom za pięć milionów. - Brawo.
- Rozumiesz. - Taniec radości.
Dobra.
Dużo ludzi.
- Jest głośno. - Bardzo.
Cześć! Miło was widzieć!
Cześć!
Cześć. Miło cię widzieć.
To była kanapka.
Spotykasz się z kimś?
Dorywczo?
To raczej pełny etat.
Porozmawiam z Chelsea.
Myślę, że to nic nie da, ale dobra.
Podejdziesz?
Nie teraz, ale za parę minut, dobra?
Dobra.
Cześć.
Nie widziałam cię. Cześć!
Co u ciebie?
Dobrze cię widzieć.
- Mogę z nią pogadać? - Jasne.
- Dziękuję. - Złapiemy się jeszcze.
Na pewno.
Oprę się.
Chcę się upewnić, że między nami wszystko gra.
Po moim wyjeździe z Palm Springs
podobno pytałaś: „Czemu Heather trzyma z Bre?
Zna ją dopiero od dwóch tygodni. Mnie zna od roku”.
Dlaczego to ważne, jak długo znam się z nią czy z tobą?
Nie robiłam niczego złego.
Nie chciałam podsycać konfliktu. Nie mieszaj mnie.
Oczywiście.
To wasza sprawa...
O wilku mowa.
Wzywałyście mnie?
Tak.
Przybyłam.
Heather mówiła, że to, co zrobiła,
nie poróżniło nas.
Myślę, że mój problem to tylko to,
że miałam cię za przyjaciółkę, która powinna mi powiedzieć:
„Przekazałam tę informację Bre, Bre jest wściekła, może do niej zadzwoń”.
Jesteś zła, że nie zadzwoniłam po rozmowie z nią.
Nie chciałam podsycać żadnych sporów.
- Na pewno tego nie robiłaś? - Robiłam?
- Nie sądzę. - To mnie wkurza.
Nie jestem taką osobą.
Nie lubię prowokować dramatów.
Lubię wszystkich.
Nie wiem, skąd pomysły, że próbuję was skłócić.
Z jakiego powodu?
Wściekasz się, bo zadzwoniłam do Bre,
a potem nie przybiegłam, żeby ci przekazać, że Bre jest zła.
To nie moje zadanie.
Po co mnie w to wciągasz?
To nie był problem.
Najwyraźniej był!
Skoro później rozmawiała z Emmą, Chrishell i Amanzą
- o mnie? - To był problem.
Myślę, że to wyolbrzymiacie.
Zawsze masz coś do powiedzenia.
- Nie bądź dwulicowa. - Jaka?
Jesteś dwulicowa, bo mówisz,
że jesteś zła, bo nie zadzwoniłam po rozmowie z Bre.
A ty zwróciłaś się do Chrishell, Amanzy i Emmy.
Bre, Chelsea i Heather...
Chyba robi się tam gorąco.
Ale nie wiem, czy powinnyśmy tam iść.
Obchodzi cię, że powiedziałam Emmie i Chrishell:
„Smutno mi, bo nie jestem z Heather tak blisko, jak myślałam”?
Bo rozmawiałam z Bre o czymś, o czym ty wspomniałaś?
Nie ja.
Nie możesz kwestionować tego, co czuję.
Nie kwestionuję.
Mówisz, że jestem dwulicowa, bo wyrażam swoje zdanie na temat swoich uczuć.
Nie chodziło o obrażanie Bre,
tylko o to, żebyś przyszła do mnie i mi powiedziała.
Nie poszłam do niej naskarżyć na ciebie.
Więc co mówiłaś? „Chelsea ci dojebała”?
Po pierwsze, czy ja tak mówię?
Co jej przekazałaś?
- Czy tak ci powiedziałam? - Więc co powiedziałaś?
To nie jest problem, że idę do Bre i mówię...
Dla mnie jest.
Dla mnie to jest problem.
To dodało oliwy do ognia.
Ty masz swoje zarzuty wobec niej.
Ale próbujesz to zrzucić na mnie.
Czemu miałabym to robić?
Sama musisz sobie odpowiedzieć. Idę już. Jestem zmęczona.
Zmagam się z tym pieprzonym bólem.
- Nie mów o mnie. - Nie powiem nic o kobiecie w ciąży.
Nie dałam ci powodu, żebyś coś mówiła.
Nie mogę nawet...
Ja nic nie zrobiłam.
Nie chcę tego ciągnąć.
Nie ma problemu. Chcę to tutaj zakończyć.
- Dobra. Pa. - Pa.
Nie wiem, co zrobimy z tą sytuacją.
To, że mnie dyskredytujesz i nie lubisz przez...
Nie jest tak. Ja cię jeszcze nie polubiłam.
- Nie musisz. - Tak teraz czuję.
Osądzasz mnie przez pryzmat mojego faceta i tego, jak on żyje.
Może jestem zbyt konwencjonalna albo tradycyjna.
Może o to chodzi.
Ja tego nie rozumiem.
Nie musisz.
Nie musisz rozumieć mojego związku.
Nikt nie musi. Mam gdzieś, czy inni rozumieją mój związek.
To mój związek.
Ja z nim sypiam, nie ty.
Chyba krzyczą.
- Nie widzę. - Głowy się ruszają.
Czy to nie musi być wzajemne zrozumienie?
My takiego nie mamy.
- Nie zgadzasz się z moim sposobem życia... - Nie rozumiem go.
- I to jest w porządku, tak? - Tak.
Więc czy muszę się z nim zgodzić?
Nikt nie mówi, że musisz. To ty powtarzasz, że się nie zgadzasz
i to jest chyba większym problemem.
To mój związek.
To moja sprawa, z kim się pieprzę i mam dzieci.
Nie potrzebuję sędziego. Niczego nie potrzebuję.
A teraz wrócę do domu do syna.
Co się stało?
To samo gówno.
- Co powiedziała? - Wycofuje się.
- Cześć. - Cześć.
Świetna robota. To miejsce jest niesamowite!
- Dziękuję. - Jestem podekscytowana.
Oby znalazł się kupiec.
- Masz kogoś? - Trzymam kciuki. Nie mam.
Cena jest wysoka jak na tę okolicę.
Nie mam nikogo, kto by tyle wydał.
Te 7,5 miliona to dużo.
Tak, ale liczy się jakość wykonanej tu pracy.
Wiem, ile czasu spędził tu mój mąż przez ostatnie dwa lata.
Jasne.
Myślę, że wyszło wspaniale,
że to czysta perfekcja.
Musimy dać z siebie wszystko, żeby to sprzedać.
Szukać plusów, a nie minusów.
Rozumiem.
Ale nie chcę poświęcać czasu na coś, co moim zdaniem ma za wysoką cenę.
To chyba nie ma znaczenia.
Liczy się to,
że jest to coś, co nasza firma i my jako zespół promujemy.
Wszyscy musimy pomóc,
wszyscy musimy reklamować to na maksa.
Ja raczej nie pomogę,
ale chętnie zobaczę, za ile się sprzeda.
Tak...
Czy w ten sposób działasz na rzecz zespołu?
Nie.
Dobra.
Czasem za bardzo przywiązujesz się do projektu,
bo wkładasz w niego wiele wysiłku.
Nie widzisz go z perspektywy kogoś,
kto nie jest z nim emocjonalnie związany.
Nie jestem do niego przywiązana.
Chcę, żebyś zarobiła, ile się da,
ale jeśli chodzi o zespół,
to są w nim inne osoby, które są głodne.
Skłamałabym, gdybym powiedziała, że jestem w tym samym miejscu.
Jestem szczęśliwa w swoim związku...
W Oppenheim Group to ważne.
Musisz być głodna.
Wiem, ale ja jestem dobrze karmiona czym innym.
Uwierz mi, zajmowała się tym i swoimi własnymi sprawami...
Przez ostatnie miesiące wiele z siebie dałam,
żeby zrobić coś dla zespołu.
W Palm Springs wiele się wydarzyło.
Wkładam w tę robotę wszystko, co mam...
Próbuję przejmować obowiązki Jasona, kiedy go nie ma,
i spełnić wszystkie jego oczekiwania.
Rozmawiałam z tatą, gdy tam jechałam.
Źle mu się wiedzie. Próbowałam to sobie poukładać.
I wieczorem gdy tam przyjechałam,
wyszła ta sprawa między tobą a Nicole.
Nie umiem sobie z tym poradzić.
Moje życie się rozpada.
Moje wspaniałe życie się rozpada,
bo próbuję wszystkimi dokoła pomagać.
I nic z tego nie ma sensu, nic nie ma znaczenia.
Staram się utrzymać porządek, a dzieją się naprawdę poważne historie.
Rozumiem to i czuję, że w twoim życiu jest wiele spraw, o których nie wiem,
bo nie jesteśmy tak blisko jak kiedyś.
W takich sytuacjach byłam przy tobie,
ale w pewnej chwili poczułam, że nie wiem, jakie są nasze relacje,
i zrobiłam krok w tył.
Oczywiście żyję teraz w swojej bańce
i zastanawiam się, czy możemy wrócić do tego, co było, czy może nie warto.
Otwarcie przyznaję, że to biuro nie jest teraz dla mnie najważniejsze.
Tak.
Ale jestem...
Szczęśliwa.
Będę z tobą zupełnie szczera.
Odbywamy tu ważną rozmowę,
ale ja myślę o tym, że G jest w Australii.
Mój mózg nie zajmuje się nieruchomościami.
Sama nie wiem.
Rozumiem.
Bardziej niż myślisz.
Doceniam twoją szczerość.
Naprawdę.
Bądź z G.
Nie wiem, co powiedzieć.
W NASTĘPNYM SEZONIE
Co robicie? Chrzcicie dom?
Wyciągnęłaś chipsa z torebki Birkin.
Był w niej szaleńczo zakochany.
Chrishell może wszystko. Mnie nie wolno nic.
Ona jest nieszczera.
Jakbym grała w Mafię. Nie wiem, kto kłamie.
Chcą się mnie pozbyć i są zdolne do każdego świństwa.
- Wiedziałam, że coś nie gra. - Na wielu poziomach.
Mówiłaś o mnie okropne rzeczy.
- Samą prawdę. - Chwila.
- Zróbmy przerwę. - Przestań, bo cię, kurwa, wykończę.
Dwa słowa:
pierdol się.
Napisy: Przemysław Rak