- Gusto mo ba ng kape? - Oo. Pero may Coffee Mate ba tayo?
'Di ko alam, babe. Oat milk ito.
Tingnan mo ang ref, baka may iba pa.
Ano'ng gusto mo?
Coffee Mate o parang gano'n. Non-dairy creamer.
- Non-dairy creamer ito. - Sige.
Kahit ngayon lang.
Sige.
Oo, pasosyal ka na. Halika rito, Zel.
Ayaw ko ng brew na may yelo.
Kumakayod ang dating Mary at hindi pasosyal.
Bagong Mary na ito.
Ano?
Kaya kong maging magarbo at masipag pa rin. Todo-kayod ako sa'yo.
- At sa akin. - Sa atin. 'Di lang sa akin.
Okay, masaya akong nakabalik ka na. Ang daming pinagsasabay-sabay.
- 'Di na ako aalis. - Parang bangungot.
'Di ko na kinaya 'yong sa Palm Springs.
'Yong nangyayaring kabaliwan,
at walang makausap kasi nagaaway-away ang lahat.
Ang gulo-gulo.
Sinisikap kong makontrol ang lahat
para sa'yo, para sa brokerage, para sa lahat.
Alam kong nagbibiro ka,
pero baka hindi rin, na nagkaloko-loko na nang umalis ka.
Pero...
ginawa ko ang makakaya ko, at wala akong oras sa kalokohang ito.
May mga sarili akong isyu, mga totoong isyu.
Alam kong malaki ang binigay kong responsibilidad sa'yo.
Ano lang...
Nalagay lang ang lahat sa tamang pananaw.
Mas malaki ang inasahan ko sa mga kaibigan ko't ahente sa opisina.
Pinapahirapan nila ako, sa personal at bilang propesyonal.
'Di pa sila nalagay sa ganitong pwesto, at kailangan ko ng suporta.
Sobra ito para sa sinuman.
Nauunawaan ko kung bakit naiinis si Chrishell.
Kuha ko na inis silang dalawa.
Pero 'di siya nananakit nang hindi tama.' 'Di niya pa nagawa 'yon dati.
- Kaya niyang gumanti. - Oo.
Pakiramdam ko, tapos na ito kay Nicole. Handa na niyang kalimutan ito.
- Kailangang gawin din 'yon ni Chrishell. - Tama ka.
Hindi na ito tanong, kailangang iutos na ito.
- Naglakad ka na ba sa The Strand dati? - Hindi pa. Naaalala ko ang lugar ko.
- Gusto ko rito. - Talaga?
Sa Boston. Lumaki ako sa beach.
Manhattan Beach ang paborito kong lugar sa buong California.
Oo. May mga guwapo sa Manhattan Beach.
- Talaga? 'Di ako tumitingin. - Narito ang lahat ng atleta.
Oo.
- Karera tayo? - Gusto mo ba?
- Mabilis ka ba? - Ewan. Magaling akong lumangoy,
pero 'di ko alam sa takbuhan, pero handa ako.
- Sige. - Dito tayo magsimula.
Ano'ng makukuha ng mananalo?
Ewan ko, baka kaakit-akit na hapunan sa Nobu?
- O, sige... - O Chanel bag?
- Handa ka na? - Teka. Sige.
Sinong magsasabing "takbo"?
Kailangan nating sabihing, "Isa, dalawa, takbo."
Sige. Isa. Dalawa. Takbo.
Chelsea, ang bilis mo!
Teka, mas mabilis ka sa inaakala ko.
Sige, panalo ka. Dadalhin kita sa Nobu.
Sinabi ko namang tumatakbo ako ng 100 meter dati.
Ano? Para akong, grabe naman!
Para akong, ba't ang bilis mo?
Kaya noong pinag-usapan natin...
Parang rocket si Chelsea.
- Maupo tayo kasi ako ay... - Pagod?
- Oo, pagod na ako. - Baguhan ka.
- Para kang sikretong mananakbo. - Hindi 'no.
Pero alam kong mabilis ako.
Ang bilis mo talaga. Para akong, ay, grabe, sige.
Emma, ang saya mo kasama. Sa totoo lang, ang pakiramdam ko,
mula nang dumating si Bre, ang opisina ay parang womp-womp.
Ang lungkot lang.
Parang wala ako sa sarili ko,
kinukuwestiyon ko ang mga kaibigan ko. 'Di ko alam kung ano kami ni Heather.
Akala ko, mas malapit ang relasyon namin kaysa sa relasyon nila ni Bre.
Parang iniisip ni Heather na bastos o mapanghusga ako kay Bre,
at 'di niya talaga nauunawaan ang pananaw ko
at 'di siya naglaan ng panahon para makipag-usap sa akin at sabihing,
"Uy, bakit ka ganyan?"
- Oo. - At kumakampi na lang kay Bre.
Ang totoo, 'di ito mababaw.
Lumaki ako sa hating pamilya.
'Di hiwalay ang pamilya ko, pero nagsimula kami sa wala.
- Parehong mahirap ang magulang ko. - Oo.
Talagang wala. At ang nanay ko ay nakuha ng isang malaking kumpanya rito.
Ilalagay siya sa pwesto kung saan mababago ang sitwasyon namin
at bibigyan ang isang taong gaya ng nanay ko, na Nigerian immigrant,
ng mga pagkakataong hindi madalas nakukuha ng mga gaya niya.
Lumipat ang nanay ko sa States kasama ang kapatid kong lalaki at babae.
- Diyos ko. - Nanatili ako sa UK kasama ang tatay ko.
Ginawa ng mga magulang ko ang dapat nilang gawin para mabuhay.
Wala ako sa States kung hindi dahil sa nanay ko at sa mga sakripisyo niya.
Pero dahil sa mga sakripisyo niya,
nasira ang relasyon namin nang mahabang panahon.
- Para akong iniwan nang maraming taon. - Oo.
- At nahirapan ako. - Oo.
At talagang...
napakahirap.
Ay, Chels.
- At... - Kawawa ka naman.
- Ayaw kong umiyak. - Alam ko.
Napakahirap.
May mga bagay na kailangan ko ang nanay ko at hindi ko siya makausap.
Tatawagan ko siya...
Maraming pagkakataon na umiiyak ako hanggang makatulog
dahil ako ay, "Nay, kailangan kita."
At hindi siya sasagot dahil tulog siguro siya.
Oo, alam ko.
At malungkot sa akin ngayon dahil...
Ginagawa niya ang lahat. Sobra-sobra ang ginagawa niya.
Bawat desisyon niya ay para mabago ang buhay ng pamilya niya.
Pero... gaano man niya ginustong mabago ang buhay niya,
may panahong inabandona niya talaga ako.
Iniwan niya akong matuto mag-isa.
'Di ko nakausap ang nanay ko tungkol sa unang nobyo ko
o tungkol sa unang buwanang dalaw ko, o sa gagawin ko sa buhok ko,
o mga bagay na gustong sabihin ng mga dalaga sa kanilang ina.
Inalis sa akin ang gano'ng pagkakataon, at nahirapan ako.
Ilang taon ng therapy ang ginawa ko para malagpasan iyon.
At walang nakakaalam ng gano'ng pakiramdam maliban kung pinagdaanan nila iyon.
At sinasabi ng mga tao sa akin, Ang lakas mo," pero dahil kailangan.
Kaya kapag tinitingnan ko ang sitwasyon ni Bre
at iniisip ko, bakit malungkot ako tungkol dito?
Bakit ang lakas ng epekto nito sa akin?
Kasi, ang dami kong nakikitang mga bata...
- Na nasa iba't ibang tahanan. - Maraming bata sa iba't ibang bahay.
- Tama. - Hindi ito atake sa mga single mother
- na kinakaya ito. - Oo.
Maaari kang magkaroon ng maraming pera,
- pero 'di gano'n karaming oras. - Oras.
'Di ka pwedeng nasa 20 lugar nang sabay-sabay,
kaya nagpapasya kang lumikha ng sirang tahanan.
'Di 'yon maayos sa akin, at paano ako mapapalapit sa isang tao
kung ang layo-layo namin sa alam ko?
Kung hindi, bumubuo ako ng relasyon sa ibabaw ng kasinungalingan...
sa ibabaw ng mga bagay na 'di ko nauunawaan o sinasang-ayunan.
'Di ko kaya. Napakahirap para sa akin.
Alam kong sinasabi ng lahat, "Chelsea, 'di ka naman mapanghusga."
Hindi nga, pero iba ang epekto nito sa akin.
Iba lang talaga.
WEST PENTHOUSE, HOLLYWOOD BLVD 3 KWARTO - 4 BANYO - 3,820 SQFT
EAST PENTHOUSE, HOLLYWOOD BLVD 3 KWARTO - 4 BANYO- 3,580 SQFT
$6,995,000 - PRESYO
$209,850 - KOMISYON
Ang ganda na.
- Nabubuo na talaga, 'no? - Oo.
Kaunting kulay. Gusto kong neutral para sumabay sa travertine na pader.
Lumalabas ang materyales, maganda.
Sa estado ngayon, matatapos kami ngayong araw.
- Wow. - Ang galing.
- Handa na sa party mo. - Oo.
At nililinis na ang mga bintana.
Kailangan pagkatapos ng dalawang taong pagbubuo.
Mamamatay ako sa takot kung ako 'yan. Grabe 'yan.
Oo, grabe talaga. Araw-araw niyang ginagawa 'yan.
Nakakabilib.
- Hello. - Hi.
- Hi, guys. - Wow.
- Hi. Kumusta? - Wow.
- Napakaganda mo sa dilaw. - Salamat.
Tingin ko, mahalagang malaman ng mga babae ang sinasabi nila
at makita ang mga penthouse na ito,
makita ang kalidad at pasabikin kanilang kliyente.
Napakaganda nito. Wow! May balkonahe?
Grabe. Napakalaki nito.
Ang rooftop deck sa magkabilang gilid.
- Ang ganda ng tanawin. - Oo.
Tingnan n'yo 'yong mga kwarto.
- Ito ang primary? Ang ganda. - Oo.
Tingnan n'yo ang banyo.
- Parang spa rito. - Hay naku.
Wow.
- Napakaganda. - Ang ganda.
'Yong mga detalye sa banyo at aparador.
- Perpekto ang pagkakagawa ng lahat. - Ang ganda.
Maganda.
- Ano'ng tingin ninyo? - Gusto ko 'to.
- Talaga? - Ang ganda.
Ang galing mo.
- Magaling, Mary. - Mahusay.
- Salamat. - May bahagi ka dapat sa komisyon.
- Hindi, lahat. - May bahagi ako dapat sa komisyon.
Lalo na sa pag-aalaga ng mga hayop, este babae, sa opisina.
Hayop talaga tayo noong wala si Jason.
Sige, titingnan ko 'yong mga stager, pero...
Tanungin mo ang asawa mo kung bakit may paintbrush sa travertine.
Gagawin ko.
- Ang saya ko't natapos na ito. - Talaga.
Alam kong abala ka sa baby shower mo, pero gusto kong sabihin sa'yo
na nakausap ko si Amanza,
at narinig niyang kinukwento ni Chelsea 'yong sa Palm Springs,
at siyempre, hindi siya masaya na "kinampihan mo ako"
at mas matagal mo na siyang kilala at,
bakit mo ako pinapagtanggol? 'Di mo ako kilala.
- Nagagalit siya na pinagtatanggol kita... - Sa halip na siya.
'Di niya makalimutan.
Kung may dinadamdam si Chelsea sa akin, tinawagan niya ako dapat at sinabing,
"Kinausap mo sana ako at sinabi mo sa akin na masama ang loob ni Bre sa'kin."
Wala tayo sa middle school. Hindi ako guro na parang,
"Sinabi niya ito at nagalit siya dahil sinabi mo ito." 'Di ko trabaho 'yon.
Kaya parang nasa gitna ako ng kalokohan at gusto ko nang tapusin 'to.
Nagkita na kami mula pa n'on.
Mukhang wala naman siyang isyu, bakit tuloy-tuloy pa rin siya?
Ano'ng pakialam niya? Naninindigan ko sa tama.
At naging malapit na tayo, kaya ang naisip ko n'on,
kung 'di kita kinausap at sinabing napagkwentuhan ka sa opisina...
'Di naman ako 'yong, "Alam mo ba?"
Para lang akong, "Uy, nabanggit ka kanina, blah, blah."
Nagsabi ako ng totoo, gaya ng sinabi ko sa kanya.
Hindi ako madaldal at gumagawa ng drama para lang...
'Di ako gano'ng klase ng babae.
Ayaw niyang panagutan ang lumalabas sa bibig niya.
Oo. Bakit siya magagalit sa akin dahil sa ginawa niya?
- Galit siya na nahuli siya. - Oo. Mismo.
BAHAY NI CHRISHELL
WELCOME SA MADHOUSE
GRACIE - ASO NI CHRISHELL
Magba-bubbly ba tayo?
- Sige, baby. Gawin natin. - Sige.
May kakaiba rito. May ganito ako.
Oo, doon tayo sa kakaiba.
Anong oras ang flight mo?
- Darating ang kotse nang 5:00. - Sige.
Handa ka na?
Oo.
- Yehey! - Magaling.
Natamaan na ako sa ulo dati.
Talaga? Masakit ba?
- Oo. - Naku.
Sige.
Salamat.
Sa iyo, dahil ang dami mong ginawa sa album,
at tapos ka na at aalis ka na at magtu-tour at magsasaya.
At baka sasamahan kita.
Baby.
Dapat sumama ka.
Pupunta si G sa Australia para tumugtog sa mga summer festival tour.
Halos dalawang buwan silang mawawala.
Kaya kung mananatili ako rito,
siyempre makakatuon ako sa real estate at marami akong magagawa.
Nagfe-FaceTime at nag-uusap kami araw-araw,
pero syempre mas gusto kong magkasama kami, kaya mahirap ito.
Sumama ka sa akin.
Pwede ako sa mismong harap.
Halika sa harap.
Nakikisigaw.
Halika't makikanta ka.
- Talaga? - Oo.
Masaya 'yon.
Nakakasabik.
Pakiramdam ko sa buhay, sinusubukan nating makuha nang tama.
Relasyon man 'yan, career mo, kahit ano pa 'yon.
Naranasan ko na ang diborsyo, hiwalayan,
pero ito ang panahon sa buhay ko kung saan parang
nagawa ko nang tama ang relasyon ko.
Nauunawaan ko na ang career ay isang bagay na pwede mong gawin
at lagi itong nariyan.
Hindi ganoon ang relasyon.
Kailangan mo itong gawing prayoridad.
'Yon ang gusto kong gawin.
Nag-iisip ka ba ng nakakaloka?
Oo.
Talaga?
- Oo. - Oo, baby.
Gusto ko talagang sabihing "Mamatay ka na" sa trabaho.
Kung gayon, bakit 'di ka bumisita? Magpahinga ka?
- Oo. - Oo.
Mukhang masaya ito.
Oo, baby.
At mas kapana-panabik kaysa sa kinakaharap ko.
Oo, sweetie.
Ba't 'di ka sumama para sa summer?
- Napakasaya niyan. - Nasasabik na ako.
LAUNCH EVENT NG PENTHOUSE
Guys, igitna natin ito.
Ang huli ay anim na pulgada pa banda roon.
- Uy. - Hi.
Diyos ko, napakaganda nito.
- Uy. Magkatugma tayo. - Ang ganda mo, honey.
- Talagang tugma. - Uy!
- Kumusta? - Kumusta?
- Masayang makita ka. Ang ganda mo. - Oo, ninakawan mo ba ang Reyna?
- 'Di niya mananakawan. Patay na siya. - Si Vivienne Westwood ang ninakawan ko.
- Hi, guys. - Uy, Nicole.
Uy.
- Ang ganda. - Grabe, ang ganda mo.
Akala ko mas gusto ko 'yung isa, pero mas gusto ko 'to.
- Talaga? - Nakakatawa.
- 'Yan ang sinabi ko. - Nahinto ako sa kabila.
Desidido akong mas gusto ko ito at ngayon...
Ang masasabi ko...
Malaking hamon ito.
Oo.
Malaking hamon. Pwedeng ilang buwan. Pwedeng maging mahirap ito.
Lalo na sa bagong pagtaas ng presyo.
- 'Di ko ginagawang madali. - Pagtaas?
- Nilagay niya ito hanggang 7.5. - 7495. Muntik na akong pumunta sa 7995.
- Ang taas ng kumpiyansa ni Jason. - Muntik na akong mag-8.
Ang average na presyo bawat square foot sa Hollywood ay mga 800-1,000.
Humihingi si Jason ng 2,000 kada square foot.
- Ili-list ko sila sa 6995... - Tama.
At lumakad ako rito noong isang araw,
Tinawagan ko si Brett at tinaas namin ang presyo.
Iniisip ko pa na baka pwedeng 7995 at nagkasundo kami sa 7495.
- At pumayag ka? - Oo.
Nagulat ako dahil pagpasok ko, para akong, grabe. Ang mga ito ay...
Walang comps.
- Pwede kang mag-comp... - Tama.
- pero walang katulad nito. - Mukhang nakuha ko ang staging ng mga ito,
dahil iniisip na ni Jason na isang milyon ang dagdag pa sa presyo ng mga penthouse.
Dapat bang bawasan?
Titiyakin kong 'di sila mag-iiwan ng mga marka sa travertine.
- Ang saya mo kasama ngayong gabi. - Sana lang.
LISA - ASAWA NI AUSTIN AUSTIN - AHENTE NG O GROUP, OC
LAUREN - AHENTE NG O GROUP, OC
GIO - AHENTE NG O GROUP, OC
- Uy, guys. Kumusta? - Masayang makita ka.
ALEXANDRA JARVIS - AHENTE NG O GROUP, OC
POLLY - AHENTE NG O GROUP, OC
KAYLA - AHENTE NG O GROUP, OC
BRANDI - AHENTE NG O GROUP, OC
Ilang palapag ito? Alam mo ba?
Wala akong ideya. Pinindot ko lang ang penthouse at dumiretso sa taas.
Hello.
Hi, ganda.
- Ito ang mabait kong asawa. - Salamat.
Mga kliyente, mag-asawa mula sa San Francisco,
at pasok ito sa presyo nila,
at naghahanap sila ng may magagandang tanawin...
- Magaling. - ...kaya pwedeng sakto ito.
Kumuha ka ng mga larawan.
- Oo. - Ibenta mo ito.
Kumusta?
- Mabuti. - Kumusta ang real estate?
Nagpapakaabala ako.
May bahay kang naka-escrow. Naka-escrow pa ba?
Nag-close kami, mga dalawang linggo na.
- Diyos ko. Ang saya ko, yehey. - Salamat.
Parang usok ang nalalanghap ko ngayon. Hindi simoy ng dagat.
- Lilibutin namin 'yong kabila. - Ituro mo ang daan.
- Hi. - Uy.
Kumusta?
- Ang ganda nito. - Naku.
Nakakaintriga kung alin ang mas gusto nila.
- 'Di pa namin nakita ito! - Diyos ko.
Hi. Kumusta?
- Mabuti. - Diyos ko!
Tapat na opinyon. Kasi medyo negatibo ka rito.
Diyos ko, gustong-gusto ko. Tingin ko lang, 'yong presyo ay hindi...
- Makatwiran. - ...dahil sa lokasyon.
Ang ganda ng ginawa ni Jason sa pagsasaayos ng mga penthouse,
pero hindi siya dapat pumili sa Hollywood Boulevard.
Dito nagtrabaho si Julia Roberts sa Pretty Woman
bago niya nakilala si Richard Gere.
'Wag hawakan ang Calcutta. Ang Calcutta Vagli.
- Pasensya na. - Salamat.
- Heto ang sa'yo. - Ayos.
Nangahas kami. Galing sa Italy ang kusina, $125,000 ang aparador sa bawat unit.
Nagwala kami. Bawat lababo ay $4,500.
Kakabenta ko ng bahay na limang milyon.
Magaling!
- Alam mo na. - Sige, abutin ang paa.
Sige!
Sige.
Ang daming tao rito.
- Ang ingay. - Talagang maingay.
Hi, kumusta? Masayang makita ka.
Hi!
- Hello! - Hi. Masayang makita ka.
- Hi, mahal! - Hi, honey.
- Hi, mga mahal ko. Diyos ko. - Kumuha ako ng sandwich.
Nakikipag-date ka ba?
Medyo-medyo? Meryenda lang?
Parang buong hapunan siya.
Kakausapin ko si Chelsea, ano'ng tingin mo?
Tingin ko, 'di magiging maganda pero pwede.
Sasama ka ba?
Hindi ngayon pero maya-maya? Sige.
Sige.
Hello.
- Hindi kita nakita. Hi! - Hi!
- Kumusta? - Naku, kumusta ka na?
Masayang makita ka.
- Pwede ko ba siyang makasama? - Oo naman.
- Oo. Salamat, hon. - Kailangan nating ituloy.
Oo, 100%.
- Ang taas dito. - Oo.
Gusto kitang makausap dahil gusto kong matiyak na maayos tayo.
Pagkaalis ko sa Palm Springs,
narinig kong sinabi mo, "Bakit todo-suporta si Heather kay Bre?"
"Dalawang linggo pa lang sila. Isang taon na niya ako kilala."
Bakit ba mahalaga kung gaano katagal ko nang kilala ikaw o siya?
Wala akong ginagawang masama, 'di ako nanggugulo,
ayaw kong gumawa ng drama, kaya 'wag mo akong isama.
Oo naman.
Ang isyu n'yo ay...
Sakto ang dating.
- Narito ako. Pinapatawag mo ba ako? - Oh, hi.
Pinatawag ka namin.
- Sige, nakarating na ako. - Ayan na.
Sinasabi ni Heather na wala raw siyang ginawa
na nagdulot ng hidwaan sa atin.
Ang isyu ko lang sa'yo,
akala ko ay magkaibigan tayo at gusto ko sanang sinabihan mo ako,
"Uy, sinabi ko ito kay Bre, nagalit si Bre, baka dapat mong tawagan."
Naiinis ka na 'di kita tinawagan nang nakausap ko siya na hindi naman isyu.
Wala akong ginagawa para magkagulo, at ngayon...
- Sigurado kang wala kang kaunting... - May gano'n ba ako?
- Wala. - 'Yon ang ikinagagalit ko,
dahil hindi ako gano'n.
'Di ako gumagawa ng isyu. 'Di ako tagagawa ng drama.
Gusto ko lahat.
Madalas ay gano'n ako, at 'yong iisipin mo na nagsisimula ako ng drama
sa pagitan n'yo... Para saan?
Para magalit ka na tinawagan ko si Bre
at hindi kita agad pinuntahan at sinabing, "Galit si Bre."
Hindi ko trabaho 'yon.
Ba't ako nadadamay sa away n'yo?
Hindi 'yon isyu.
- Malinaw na isyu 'yon. - Mukha ba akong nagtatakip...
Naging isyu ba sa kanya na kausapin sina Emma, Chrishell at Amanza
- Tungkol sa akin? - Isyu 'yon.
Parang lalo na itong nagiging magulo.
Lagi kang may nasasabi tungkol sa kahit ano.
- 'Wag kang doble-kara kapag galit ka. - Ano ako?
Nagiging doble-kara ka dahil sinasabi mong
galit ka na hindi kita tinawagan nang nakausap ko si Bre.
- Doble-kara ako? Tiyak ka? - Kinausap mo sina Chrishell, Amanza, Emma.
Sina Bre at Chelsea at Heather ay parang...
Parang tumitindi.
'Di ko alam kung dapat tayong pumunta. Oo!
May pake ka ba kung sinabi ko kina Emma at Chrishell na,
"Nalulungkot ako dahil 'di ko alam kung malapit talaga kami ni Heather"?
Bakit mo naisip 'yan? Dahil kinausap ko si Bre tungkol sa kinwento mo?
'Di ako nagkwento.
Pero 'di ka pwedeng makipagtalo sa damdamin ko, 'di ba?
- Hindi ako nakikipagtalo, pero... - Nakikipagtalo ka.
Sinasabi mong doble-kara ako dahil sinabi ko ang opinyon ko.
'Di ko iniinsulto si Bre, 'di ko siya binababa.
Ako 'yon, babae sa babae, sinasabi sa'yong, "Uy..."
Pero 'di ko siya pinuntahan at sinabing, "Sinabi ito ni Chelsea..."
Ano'ng sinabi mo? "Sabi ni Chelsea na imbiyerna siya sa'yo"?
Hindi ako... Una sa lahat, gano'n ba ako magsalita?
- Hindi! - ...'yong pagkakasabi...
- Sinabi ko ba 'yon sa'yo? Hindi. - Ano'ng sinabi mo...
Walang isyu sa pagpunta ko kay Bre at pagsasabing...
Sa akin, mayro'n.
- Sa akin, may isyu doon. - Sa akin, wala.
Tingin ko, nakadagdag iyon.
Tingin ko, may mga isyu ka sa kanya.
At gusto mong ibaling sa akin sa anumang kadahilanan.
Ayaw kong ibaling sa'yo. Bakit ko gagawin 'yon?
Kayo na ang mag-aayos n'on. Aalis na ako. Pagod na ako.
May masakit sa akin. Hindi ko alam.
- 'Wag n'yo akong pag-usapan. - Wala akong masasabi sa buntis.
Pero wala akong ginawa para may sabihin ka.
Pero ni hindi ko...
- Kahit minsan lang, parang... - Dahil wala akong ginawa.
Ayaw kong magpatuloy ito.
Walang isyu. Gusto kong matapos na ito rito.
- Sige. Paalam. - Paalam.
Hindi ko alam ang gagawin natin sa sitwasyong ito.
Para siraan mo ako at ayawan mo ako bilang isang tao dahil sa...
'Di kita inaayawan, 'di pa lang kita gusto.
- Mabuti, 'di kailangan. - Naroon ako sa ngayon.
Pero hinuhusgahan mo ako base sa lalaki ko at sa buhay niya.
Siguro masyado akong tradisyonal o makaluma.
- Na ayos lang. - Baka 'yon.
- May... - 'Di ko mauunawaan.
'Di mo kailangang maunawaan ang relasyon ko, 'yon ang sa akin.
Walang kailangang makaunawa. Wala akong pake kung nauunawaan nila.
Relasyon ko ito.
- Tama. - Umuuwi ako sa kanya. Ikaw, hindi.
Parang sumisigaw sila.
- 'Di ko makita. - Nakikita ko, gumagalaw 'yong mga ulo.
'Di ba dapat may pagkakaunawaan kung nasaan ang isa't isa?
Pero hindi tayo nagkakaunawaan.
Hindi ka sang-ayon sa pamumuhay ko,
- na sinabi mo. - Hindi ko maintindihan,
- hindi, pero ayos lang. Tama? - Oo, ayos lang na hindi.
Kaya kailangan ko bang sumang-ayon...
Walang nagsabi na kailangan mong sumang-ayon, lagi mo lang sinasabi,
na lumalabas na ito ay isang isyu at higit sa hindi pagsang-ayon.
Personal na relasyon ko ito,
at akin lang kung sino man ang kasiping ko at tatay ng mga anak ko.
'Di ko kailangan ng hukom at hurado. Wala akong kailangan kanino man.
Kaya, uuwi na ako sa anak ko.
Ano'ng nangyari?
Kalokohang gaya ng dati.
- Ano'ng sinabi niya? - Naghahanap ng lusot.
- Hello. - Hi.
Ang galing. Hindi ito kapani-paniwala!
- Salamat, alam ko. - Sobrang saya.
Sana may buyer tayo.
- Oo? May dinala ka ba? - Sana nga. Wala akong dinala...
Sa totoo lang, mahirap ang lugar na ito sa ganitong presyo.
- Oo. - Kaya wala akong nadala na gagastos...
mataas ang 7.5 para sa lugar na ito.
Mataas siya, pero base sa kalidad ng ginawa rito,
alam ko kung gaano katagal na malayo ang asawa ko sa loob ng dalawang taon.
Oo naman.
Pero nabuo ito nang napakaganda,
at parang perpekto,
pero kailangan nating gawin ang lahat para maibenta ito.
Ituro ang lahat ng positibo, hindi ang negatibo.
Naiintindihan ko. Para lang sa akin,
ayaw kong maglaan ng oras sa isang bagay na, kung ako lang,
sobrang mahal.
Sa tingin ko, 'di na mahalaga 'yon.
Ang mahalaga ay isinusulong ito
ng brokerage at natin mismo.
- Oo. - Kailangan nating magtulungan,
kailangan nating itaguyod nang todo.
Sa malamang ay hindi ako tutulong dito,
pero nasasabik akong makita kung ano ang magiging benta nito.
Kaya...
Pero paano ka nagiging bahagi ng team kapag gano'n?
Talagang hindi.
Sige.
Tingin ko, masyado kang natatali sa isang proyekto
dahil ikaw ang nagpagod at naghirap.
At hindi mo makita sa pananaw
ng isang tao na walang pagkakatali, alam mo 'yon?
Hindi ako nakatali rito.
Syempre, gusto kong kumita ka pero pagdating sa ginagawa ng team,
tingin ko, may mga taong gutom.
Magsisinungaling ako kung sasabihin kong gano'n din ako ngayon.
Hindi. Masaya ako sa relasyon ko at ako ay may...
Bahagi ito ng pagiging kabilang sa Oppenheim Group. Kailangang gutom ka...
pero busog ako sa ibang bagay, kaya ang hirap.
Maniwala ka, hinaharap ko ito at hinaharap ko ang sa akin
at sarili kong...
Ang dami kong nabigay sa nakalipas na ilang buwan,
para lang maging team player.
Hindi, ang bigat lang talaga ng Palm Springs.
At binibigay ko ang lahat sa trabahong ito, para...
Ano lang...
Sinusubukan kong kunin ang responsibilidad ni Jason habang wala siya,
at magawa ang lahat ng inaasahan sa akin.
At nakausap ko ang tatay ko habang nagmamaneho ako roon,
at 'di maganda ang lagay niya, at sinusubukan kong iproseso ito.
At nang gabi ring iyon, pagdating ko roon, ang daming nangyari sa inyo ni Nicole...
'Di ko kaya ito.
At nadudurog ang buhay ko.
Maganda ang buhay ko, pero nadudurog
habang sinisikap na ayusin ang problema ng lahat.
At wala itong katuturan. Walang saysay ang lahat.
Pero gusto ko lang magkaroon ng kapayapaan, at ang gulo ng nangyayari.
Nauunawaan ko at marami pa tungkol sa buhay mo na hindi ko alam
dahil sa tingin ko ay wala tayo sa dati nating katayuan.
Ito ang mga bagay na karaniwang naroon ako para sa'yo,
at dahil naramdaman kong 'di ko masyadong alam ang lugar ko,
umatras ako.
Aaminin ko, may sarili akong mundo at 'di ko alam kung nasaan ako,
at iniisip ko kung pwede pa tayong bumalik sa dati o sayang lang, sa totoo lang.
Aaminin kong hindi ko binibigay ang lahat ko sa opisinang ito. Hindi.
Oo.
Pero ako ay...
Masaya.
Kahit ngayon, kailangan kong maging tapat sa'yo.
Narito tayo, may mahalagang pag-uusap,
pero sa isip ko, nasa Australia si G,
Hindi real estate ang iniisip ng utak ko.
Parang, hindi ko alam.
Naiintindihan ko. Higit pa sa inaakala mo.
Pinahahalagahan ko ang pagiging tapat mo. Totoo.
Sumama ka kay G.
'Di ko alam ang sasabihin.
Sige.
SUSUNOD NA SEASON
Binibinyagan n'yo ba ang bahay?
Kakadukot mo lang ng Cheeto sa iyong Birkin bag.
Mahal na mahal niya ang babaeng 'yon.
Laging abswelto si Chrishell. May masasabi ako, patay agad ako.
Kasing totoo siya ng empanada ko.
Parang laro ng Clue. 'Di ko alam kung sino ang nagsisinungaling.
Ang plano lang nila ay pabagsakin ako, sa anumang maruming paraan.
- Alam kong may mali. - Sa napakaraming antas.
Marami kang nasabing masasakit sa akin.
- Totoo ang lahat ng sinabi ko. - Sandali.
- Kailangan ko munang huminto. - Tumigil ka o ako ang tatapos sa'yo.
Dalawang salita:
Fuck you.