Wszyscy doszli do siebie?
Co mnie ominęło?
Było ciekawie.
Cieszę się, że nie zostałam na cztery dni.
Raczej nie będę uczestniczyć w tych wypadach.
Była tam tylko jeden dzień.
Miałam problem. Ciągle ten sam. Z Chelsea.
Myślałam, że między nami jest spoko, ale okazało się, że nie.
Piłyśmy, bawiłyśmy się i gadałyśmy.
Coś mi, kurwa, umknęło?
Pogubiłam się.
Powiedziałam więc: „Chcesz spięcia? Jestem gotowa, bo atakujesz moją rodzinę”.
Też się wtedy pogubiłam.
Miałam nie pić, ale inaczej nie dałabym rady.
Po pierwszej kłótni miałaś dość.
Jason powinien wiedzieć,
że robię, co mogę.
Odkładam wszystkie swoje sprawy na bok,
żeby on mógł bawić się ze swoją dziewczyną.
Jason, nie dajesz nam żadnych dodatków, co rozumiem,
ale powinnyśmy mieć darmową terapię.
Ja umówiłam się jutro na wizytę.
Powiedziałam, że to pilna sprawa.
Proponowałem Mary darmową terapię.
Potrzebuję więcej.
Cześć.
Co za kreacja.
- To jedna całość? - Spodnie z butami.
Spodnie razem z butami?
Nigdy takich nie widziałam. Jak się je pierze?
Wkładasz je raz.
Cudowne.
- Cześć. - Cześć.
Co słychać?
- W porządku. - Wyglądasz uroczo.
- Cześć. - Cześć.
Zacznijmy spotkanie.
- Dobra. - Potrzebuję kawy?
- Pewnie tak. - Czy będę musiała...
Możemy otworzyć drzwi?
Nie chcę zaczynać od złych wiadomości, ale bądźmy realistami.
To ciekawy okres na rynku.
Z powodu nowych stóp procentowych nikt nie chce sprzedawać ani kupować.
To trudny okres.
Cała branża zwalnia.
Obrót na rynku luksusowym spadł o 30 do 40%.
W zeszłym roku sprzedawało się wszystko. Teraz potrzeba dobrych agentów.
Ja mam mniej klientów.
Cała firma trochę zwolniła.
- Dlatego rozmawiamy... - Ja nie zwalniam.
Dopięłam transakcję na 15. Ulicy i klient szuka kolejnej inwestycji.
Budżet 10 mln, The Strand.
Super.
Wiedziałem, że będziesz dobrym nabytkiem.
Może mam wady, ale sprzedawać umiem.
Dobry początek.
Po moim dołującym wstępie.
- Heather? - Sprzedaliśmy penthouse za 14 milionów.
Dlatego Jason był u Gucciego. Wypłata!
Dziękuję, Heather.
Dobra robota.
To moi znani klienci, Heather i Terry Dubrow.
Brett, to nie miejsce, które oglądaliśmy. To penthouse Roberto Cavalliego.
Broniliśmy naszej oferty.
Wynegocjowaliśmy cenę wyjściową, z pełnym umeblowaniem.
To moja największa transakcja w Oppenheim, bardzo się cieszę.
Świetna robota!
Zadzwoń dzwonem!
- Proszę. - To było dobre.
To dla dziecka.
To mój ulubiony dzwonek w tym roku.
Dobra robota.
- Bre, co u ciebie? - Mam znaną klientkę...
Beyoncé?
Nie.
- Adele? - Nie.
Jest wielką artystką.
Szuka domu za osiem do dziesięciu milionów.
- Powiesz nam, kto to? - Tak, ale nie teraz.
Jeszcze nie?
Po tym, co się stało w Palm Springs,
chcę, żeby Chelsea się odpierdoliła.
Mam dość.
Będę się na nią gapiła i milczała.
Nie zamierzam się angażować.
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 312 M2
CENA
PROWIZJA
O rany.
Okej.
Fajne lustro.
- Jak wyglądamy? - Dobrze.
- Góra czy dół? - Nie wiem. Chodźmy na dół.
- Na dół? - Tak.
Heather i ja mamy podobny styl pracy.
Dobrze jest jak najszybciej obejrzeć nowy dom na rynku i pokazać go klientowi.
Dziś obejrzymy nową nieruchomość
i zobaczymy, czy mamy chętnych.
To wszystko to główna sypialnia?
- O rety. - Dużo schodów.
To bardzo seksowne wnętrze.
Wygląda jak z marzeń kawalera, prawda?
„Tylko raz jest się młodym”. Słodkie.
Tu ten sam klimat.
Seksowna łazienka.
Jest kominek, jacuzzi, otwarty prysznic.
Widzę, co próbuje osiągnąć.
Mają...
- Bidet. - Żeby się podmyć.
Kuca się nad tym?
To taki prysznic.
A gdzie woda?
- Zwykle mają węże. - Żeby wszystko wypłukać?
Tak. To świetna zabawa.
- Umieram z gorąca. - Zdejmij to, będzie ci chłodniej.
Boże.
- Dużo lepiej. - To takie miłe.
- Umieram. - Ja już przywykłam do upału.
- Lubisz być mamą? - Tak.
- Będę mieć mnóstwo pytań. - Spoko.
To bardzo trudne, ale i cudowne.
Gapisz się na nie.
Dziś rano zrobił kupę na moje łóżko,
zwymiotował mi w twarz i na sukienkę Versace,
a ja na to: „Kocham cię”.
„Jesteś taki słodki!”
To bardzo dziwne.
Nasikał na ciebie?
Nauczyłam się, że przykrywasz to chusteczką.
Potrzebuję takich rad.
Nie daj sobie nasikać na twarz.
Nie wiem, jak go tam myć.
- Czy trzeba ściągać skórkę... - Nie!
Nie robimy tego.
- Wystarczy szybki ruch, kąpiel. - Trzeba go myć.
Może być tam jakiś brud.
Obrzezanie.
Zrobimy to, jasne, ale pozostają pewne partie...
Dasz sobie radę.
Musisz tylko je odsuwać.
Nie mogę się doczekać.
Będzie super.
- Ale to dużo pracy. - Bardzo.
Nie wszyscy nadają się na rodziców.
Nie każdy wie wszystko.
Moi rodzice są nadal małżeństwem. Dorastałam otoczona miłością,
ale nie zawsze było idealnie.
Są sprawy, o których nigdy nie rozmawiałam.
Bardzo chciałam się wyprowadzić z domu. Gdy miałam 17 lat, zaczęłam swoje życie.
Mój tata jest trzeźwy od ośmiu lat.
Był uzależniony od alkoholu
i wiedział, że straci wszystko, jeśli się nie zmieni.
Rozumiem to, bo ja bardzo kłóciłam się z mamą.
Dorastałam wśród silnych kobiet.
Gdy szłam do liceum, moja przyjaciółka popełniła samobójstwo.
- Tak młodo? - Tak.
To mnie załamało.
Wtedy mama powiedziała, że muszę zamieszkać z tatą.
Nie umiała sobie z tym poradzić.
Nie wiedziała, co robić.
- Więc wniosłam o emancypację. - W wieku 14 lat?
Opuściłam rodziców.
Tata na to: „Jeśli myślisz, że dasz radę, proszę bardzo”.
Jak ci się układa z mamą?
Coraz lepiej ze względu na mojego syna.
Nie jesteśmy zbyt blisko. Myślę, że zrobiła wszystko, co mogła.
Dzięki niej nauczyłam się,
żeby pod żadnym względem nie polegać na facetach,
dlatego moje związki są inne.
Ale pracuję nad tym i chcę być
najlepszym przykładem dla syna.
Tak. Codziennie.
Wszystko wymaga wysiłku: bycie w związku i bycie mamą.
Dlatego nie mam czasu na te wszystkie głupie dramaty.
- Jestem ponad to. Nie zajmuję się tym. - Dlatego się dogadujemy.
Otworzyłaś się przede mną
i obie będziemy miały dzieci. To pomaga.
Nie mogę się doczekać.
- Tak się cieszę. - Cieszę się, że jesteś ze mną.
Dzięki, skarbie.
Spędzamy razem czas, a ja jestem bardzo lojalna.
Jeśli się zaprzyjaźniam, to na zawsze. Ze wszystkimi.
Tylko nie z Chelsea.
BOCIANKOWE
KLIENTKA HEATHER
Dziękuję.
Słodko.
Bardzo dziękuję.
Och, dziewczyno.
Na kogo jeszcze czekamy?
Przyjdą Emma i Chrishell. Rozmawiałam z nimi.
PASIERBICA HEATHER
Cześć!
- Wyglądasz uroczo! - Cześć, skarbie.
- O Boże. - Śliczna sukienka.
Skończyli ją szyć dziś rano.
- Co jest napisane? - Baby El Moussa.
Boże, jakie to urocze.
Dziękuję, że przyszliście. Wiele osób przyjechało z daleka.
To była długa historia. Nie sądziłam, że będę miała dziecko.
Chcę podziękować za piękne prezenty.
Bawcie się dobrze.
- Chcę coś powiedzieć. - Taylor chce wygłosić mowę.
Znam cię od czterech lat.
I chcę powiedzieć, że jesteś najlepszą mamą na świecie.
Kocham cię.
Zaraz się rozpłaczę. Kocham ją.
Trudno to powiedzieć.
Tak się cieszę z powodu dziecka.
Mój tata miał szczęście.
To nie jego liga.
Chce ktoś chleb?
Nie, dziękuję. Mam kalorie w płynie.
Spóźniają się.
Są pewne wydarzenia...
Punktualność jest zawsze ważna,
ale szczególnie na weselach, przyjęciach...
Prezentacjach.
Na prezentacjach też.
- Mam szampana bez alkoholu? - Tak.
Cześć!
Chrishell i Emma dotarły.
- Cześć. - Tutaj siedzimy?
Tak.
- Lepiej późno niż wcale? - Dotarłyście.
Siedzenie naprzeciwko Nicole jest trochę niekomfortowe.
Czy mogę wyjść?
Możemy pić coś innego niż sok?
Z wodą byłoby za łatwo.
To prawda.
To jest sztuczny sutek.
Cześć!
Witaj, piękna.
Brakuje wielu osób.
Chelsea nie przyszła, bo...?
Są urodziny jej córki.
Nie rozmawiałam z nią, więc nie wiedziałam,
czy chce przyjść.
Są urodziny jej córki i taty.
Amanza nie przyjdzie. A co z Mary?
Amanza miała jakiś poważny problem.
Nie wiem jaki. Mary jest z nią.
Mary, możemy pogadać na zewnątrz?
Chodźmy.
Co jest?
Nie wiem, od czego zacząć.
Jakieś trzy miesiące temu mówiłam ci o swoich kłopotach ze zdrowiem.
Poszłam do lekarza na kontrolę.
Mówiłaś, że...
Skłamałam.
- Kochanie. - Gdy zrobili badanie ultrasonograficzne,
moja macica wyglądała...
Dużo się tam dzieje.
Nie wiadomo, co dokładnie.
Kiepsko to wygląda.
- To znaczy... - Nie wiem.
Możliwości, co to może być, jest wiele,
w tym to, czego nie chcielibyśmy najbardziej.
Nowotwór?
Boże.
Całkowicie to wypierałam.
Zamiast zająć się tym i ewentualnie zacząć działać jak najwcześniej.
Po prostu od tego uciekłem.
Przez trzy miesiące celowo nie poszłam do lekarza.
Nie chciałam nikomu mówić.
Okłamałam ciebie.
Źle zareagowałam.
Powinnaś się poddać badaniom.
Nie jestem z tego dumna,
ale nie mogłam nawet...
Nie dałam rady, przez trzy miesiące to wypierałam.
Dopiero ostatnio poszłam...
- I zrobiłam... - W końcu poszłaś?
To dobrze.
Czekam na wyniki badań krwi.
Nagle zdałam sobie sprawę, że moje dzieci...
mają tylko mnie.
To we mnie coś poruszyło.
Wciąż nie czuję się dobrze.
Możesz sobie na to pozwolić.
Nie jesteśmy idealne. A życie bywa kurewsko ciężkie.
Z trudem się powstrzymuję, żeby nie wypalić:
„Być może mam raka,
a wy kłócicie się
o jakieś pieprzone bzdury?
Mieszkacie w pięknych domach za miliony dolarów,
nie macie dzieci
i nie macie zielonego pojęcia, przez co przechodzę”.
Ciężko mi się w to zaangażować.
Masz całkowitą rację.
Są prawdziwe problemy z poważnymi konsekwencjami,
a nie te kretyńskie, małostkowe dramaty.
Tak.
Jesteś jedną z najsilniejszych osób, jakie znam.
Jesteś zdeterminowana, nie zostawisz dzieci.
Nigdzie się nie wybierasz.
Ale jeśli odejdę,
chcę ci powiedzieć teraz...
To abstrakcja. Nigdy nie umrzesz.
Jeśli będzie otwarta trumna i pozwolisz mi leżeć
w kiepskiej peruce albo jeśli będę potargana,
będę cię nawiedzać do końca życia.
Zadzwonimy do Mayi?
Tak!
Maya!
Potrzymam.
Cześć!
Nie przyszłam, bo jestem zmęczona,
bo jestem w ciąży.
Gratulacje.
To 30. tydzień.
Super.
Poprzednio nie wyszło,
mam nadzieję, że tym razem będzie lepiej.
Za dziecko!
- Za dziecko! - Tak!
Zdrowie!
Kochamy cię.
Mogę prosić sauvignon blanc?
- Cześć. - Cześć.
Poproszę sauvignon blanc.
Zamówiłyśmy to samo.
Idealnie. Jak leci?
Bardzo dobrze.
Czy między nami jest zgoda?
Powiem ci, dlaczego pytam.
Zagadnęłam cię w Palm Springs.
Powiedziałam ci,
że wiem i szanuję to, że jesteś lojalna wobec Chrishell.
To ważne w przyjaźni,
ale ja nie mam z tobą problemu, więc nie ma powodu, żebyś...
Nie ma żadnego problemu bezpośrednio między nami,
ale nie podoba mi się to, co widzę.
To jest najważniejsze. Czy Chrishell to moja przyjaciółka? Tak.
Musisz też przyznać,
że przyjmujesz jej punkt widzenia.
Powiem tak.
Gdy jest Chrishell,
nie rozmawiasz ze mną.
Mam taką samą energię,
z Chrishell i bez niej.
Pozostaję wierna sobie.
Zupełnie się nie zgadzam.
Czy kiedykolwiek cię zignorowałam?
Zdarzyło się wiele rzeczy.
Kiedy jesteście razem, próbujecie...
obrażać mnie w pasywno-agresywny sposób.
Wiem, że mówicie o mnie...
Skrzywdziłaś Chrishell, ja zamierzam ją chronić.
Gdy jej nie ma, widzę inną Emmę.
Wcale nie. Muszę ci tu przerwać.
Nigdy nie zmieniłam nastawienia.
Przyszłam cię zabrać na zdjęcie,
ale usłyszałam swoje imię. Wszystko gra?
Ona uważa, że jestem inną osobą w twoim towarzystwie.
Chcę tylko się upewnić, że ja i ona...
Te pasywno-agresywne zachowania są niepotrzebne.
Rozumiesz?
Emma ma być pasywno-agresywna?
Jest najmniej pasywno-agresywną osobą na świecie.
Jest bardzo szczera.
Nie zmieniam się. Nie jestem kameleonem, jak niektórzy w biurze.
Nie mam na myśli ciebie.
Ja mam.
Możemy tego nie robić na przyjęciu Heather?
Mówiłaś o mnie i nazywałaś moją przyjaciółkę pasywno-agresywną.
Ty o niej wspomniałaś.
Tak, Nicole. Nic nie zrobiłaś. Jesteś niewinna.
Świetna rozmowa.
- Okażmy szacunek Heather. - Okażmy szacunek.
Masz rację. Powinniśmy to zrobić.
Dzięki.
Fajnie było.
Rozmowa z nią jest jak zastrzyk z cyjankiem.
Cześć.
Cześć!
- Upijacie się? Miłością? - Nie, ale powinnyśmy.
Mogę was na chwilę porwać?
Zdjęcie! Właśnie przyszłam, żeby zrobić kolejne zdjęcie.
Ostatnie.
Gdzie mamy stanąć?
Gotowe? Raz, dwa, trzy.
DZIEWCZYNA JASONA
Pachnę jak ty.
Dlaczego?
Te same perfumy.
Woda kolońska.
Zabawne.
MĄŻ CHELSEA
Jason.
- Co słychać? - Jak się masz?
Omal nie założyłem takiej koszulki.
- Masz taką? - Tak.
Uwielbiam tę koszulkę.
- My do siebie pasujemy. - Dobrze wyglądamy.
- Marie. - Zabawne.
Będę szczera.
Widziałam cię w tej koszulce w biurze.
Tego dnia poszłam do sklepu...
Żartujesz? Chwila.
Nie mówiłaś mi tego.
Gdy widzę, jak Jason wchodzi w garniturze od Gucciego...
Mówi: „Za moją forsę”.
Tak!
Świetnie ci idzie. Przyznaję.
I zamierzam to kontynuować.
Naprawdę mi się podoba.
Nigdy nie odpuszczam.
Domyślam się.
Im więcej zleceń dostanę, tym bardziej będę cię ścigać o tę prowizję.
Pamiętam agentkę, która po pierwszej transakcji chciała renegocjować umowę.
Pomyślałem: „O czym ona mówi?”.
Tu mamy łososia.
Sałatka grecka.
- Wygląda pysznie. - O Boże.
- Żeberka? - Tak.
Mogę też przyjąć zamówienie.
Co do jedzenia?
- Jak bardzo jesteście głodni? - Ja bardzo.
Poproszę tagliatelle.
Dla mnie branzino.
Mnie wystarczą te przystawki.
- Zabiorę ci z talerza. - Marie-Lou, mam pytanie.
Jason otacza się wieloma pięknymi kobietami.
Takimi jak ty.
O co chodzi?
Co on w sobie ma? Jestem autentycznie ciekawa.
Co to jest?
Sama zadaję sobie to pytanie.
Jesteś młody duchem. Jak millenials.
Jesteśmy z tego samego pokolenia.
Wcale nie.
- To lata 1977-97. - Ile masz lat?
Czterdzieści pięć.
Oboje jesteśmy milenialsami.
Ja jestem najstarszym milenialsem na świecie.
A ja to kto? Boomer? Też jestem milenialsem.
Generacja X.
Pokolenie mojego ojca.
Nie jesteś milenialsem. Ale to jest w tobie seksowne.
- Jestem milenialsem. - Liczy się tylko to, że dajesz radę.
- Dziękuję. - Proszę.
Jak ten makaron?
- Mogę jeszcze trochę? - Bierz, ile chcesz.
Co się dzieje z firmą, gdy podróżujesz?
Najwyraźniej schodzi na psy.
Czy nie powinieneś rzadziej podróżować?
Potrzebowałam cię parę razy. Wszyscy cię potrzebowali.
Biuro jest zupełnie inne, gdy cię nie ma.
W Palm Springs było strasznie.
Chyba nabawiłam się zespołu stresu pourazowego.
To było szaleństwo.
Bre mnie zaatakowała.
To mnie postawiło w bardzo złym świetle.
I chyba widać, że jeszcze to przeżywam.
Oczywiście.
Jest nieokrzesana.
Rozumiem tę frustrację.
Nie wiem.
Musi zaistnieć precedens,
żeby skończyły się pewne zachowania i będzie spokój.
W ten sposób ja bym wymusiła dobre zachowanie.
- Tak postępuję ze swoim trzylatkiem. - Kąt dla niegrzecznych się sprawdza.
Jeśli wróciłeś, zostań.
Jeśli chcesz dalej podróżować,
musisz stworzyć w biurze hierarchię,
która sprzyja pracy, a nie dziecinnym kłótniom.
Zastanowię się nad tym.
Amanza mówi, że jesteśmy rodziną.
A to nieprawda.
Będę z tobą szczera.
W tej chwili jest do dupy.
Napisy: Przemysław Rak