‪(ออพเพนไฮม์ กรุ๊ป ‪อสังหาริมทรัพย์)
‪ทางคุณมีเรื่องอะไรที่ผมควรรู้ไว้ไหม
‪มีรายการฝากขายใหม่หลายชิ้น แต่ว่า
‪คนยังลังเลไม่แน่ใจแล้วก็...
‪- คํานั้นเหมาะมากเลย ลังเล ‪- ใช่
‪ฉันรู้สึกว่าใครๆ ก็คิดว่าตลาดจะร่วงหนัก
‪ทุกคนก็เลยรีรอที่จะเข้าซื้อ
‪คนคิดว่าอีกหกเดือนจากนี้ ‪จะซื้อบ้านหลังละ 20 ล้านได้ในราคา 12 ล้าน
‪ทรัพย์ระดับไฮเอนด์ตอนนี้ขายยากที่สุด
‪ที่ต่ํากว่าสองสามล้านก็ยังเหนื่อยเลย
‪- ที่สิบล้านยังพอได้อยู่ ที่ 15, 20, 25 ‪- ยังได้หลายหลังอยู่
‪- คนยังไม่อยากตัดสินใจ ‪- ใช่ ถูกต้อง
‪(เจสัน ‪แมรี ลู - แฟนของเจสัน)
‪ไงจ๊ะ
‪- ไง ‪- ไงทุกคน
‪ตื่นเต้นจังที่ได้เจอ
‪ยินดีต้อนรับกลับนะ
‪- ขอบคุณ ‪- ขอบคุณ
‪- ไงจ๊ะ เป็นไงบ้าง ‪- หวัดดี
‪- ชุดสวยนะ ‪- กระเป๋าระยิบระยับ ฉันรู้จักใบนั้น
‪ของขวัญวันเกิดน่ะ
‪ไง เป็นไงบ้าง
‪- ดีใจที่ได้เจอนะ ‪- ดีใจที่ได้เจอ
‪พักร้อนสนุกไหม
‪สนุก
‪เยี่ยม
‪- นี่ เจสัน ‪- ว่าไง
‪ฉันมีเรื่องอยากบอก ‪ฉันได้รับสายจากผู้จัดการของเซดด์
‪พวกเขาจะไม่ต่อสัญญากับเรา
‪- เราจะเสียรายการขายไปเหรอ ‪- ใช่
‪เซดด์เป็นหนึ่งในดีเจระดับท้อปของโลก
‪สามเดือนก่อน ‪เรารับฝากขายบ้านเขาที่ 23 ล้าน
‪ค่านายหน้าก้อนใหญ่ทีเดียว
‪แปลว่าโอกรุ๊ปไม่ใช่แค่เสียรายการขายไป
‪แต่ฉันเองก็เสียรายการขาย ‪และฉันทํางานหนักมากด้วย เพื่อให้ได้มันมา
‪ฉันทุ่มเต็มที่เกินร้อยไปอีก
‪ค่านายหน้าครึ่งล้านเหรียญหลุดลอยไปจากมือฉัน
‪บอกว่าผิดหวังยังน้อยไป
‪ไม่มีอะไรที่เราทําได้เลยเหรอ ‪เพื่อดึงมันกลับมา
‪ไม่มี ฉันโทรคุยกับเขานานเหมือนกัน
‪เคสนี้เป็นอีกเคสหนึ่งที่
‪ฉันว่าเขาไม่เข้าใจว่าทําไมไม่มีใครติดต่อเขา
‪ต้องมีสิ่งที่เราทําได้บ้างสิ
‪แบบนี้มันโหดไป
‪ถ้าทําสัญญาสองฝั่ง ก็ค่านายหน้าหนึ่งล้าน
‪ก็ใช่น่ะสิ
‪ที่รัก ผมต้องจัดการปัญหานี้หน่อย
‪- ไว้ไปหานะ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪- แล้วเจอกัน ‪- อีกเดี๋ยวเจอกัน
‪- บาย ทุกคน ‪- บายจ้ะ
‪ฉันไม่อยากโทษคุณทั้งหมดหรอก แต่ฉันก็หัวเสีย
‪เพราะสิ่งหนึ่งที่เขาพูดขึ้นมาก็คือ เขาผิดหวัง
‪ที่เราสัญญาไว้ว่าคุณกับฉันจะทํางานด้วยกันเป็นทีม
‪จํานวนนัดดูบ้านที่คุณรับปากไว้ ‪ไม่เท่ากับที่คุณทําได้จริงๆ
‪นั่นคือประเด็นหลักข้อหนึ่งที่เขาจะไม่ต่อสัญญา
‪เราไปพักร้อนกับแค่สองสามอาทิตย์
‪ซึ่งผมรู้ว่าเป็นเรื่องขลุกขลัก
‪แต่ในขณะเดียวกัน ‪นานๆ ครั้งผมก็ต้องพักร้อนบ้าง
‪เรื่องพาดูบ้านหลังนั้น คุณทําได้สบายอยู่แล้ว
‪- คุณรู้จักหลังนั้นดีกว่าผม ‪- ฉันรู้ทุกอย่าง
‪แล้วผมก็รู้สึกว่าคุณไม่ได้ถามเลย ‪ว่าผมว่างพาลูกค้าดูบ้านรึเปล่า
‪คุณต้องทํางานเชิงรุกสิถ้าจะให้ผมพาดูบ้าน
‪คุณอยากให้ฉันลากคุณออกจากเตียง
‪แต่งตัวให้คุณ แล้วลากคุณไปนัดดูบ้านเหรอ
‪- ถามจริง "พยายามกว่านี้" ‪- ไม่ใช่ แต่...
‪- อะไร เราได้รับอีเมลทั้งคู่นะ ‪- ทําอะไรก็ได้
‪โทรหาผม ส่งข้อความ
‪โทรหา ส่งข้อความหา เราทั้งคู่...
‪คิดว่าผมคอยนั่งดูอีเมลสิบฉบับ ‪จากที่เข้ามาวันละแปดร้อยฉบับเหรอ
‪ฉันไม่สนว่าคุณได้รับอีเมลกี่ฉบับ ‪คิดว่าฉันได้อีเมลไม่ถึง 500 เหรอ
‪แล้วฉันก็มีบริษัทที่ต้องบริหารด้วย
‪ฉันว่านะเจสัน ครั้งหน้า ‪อย่าพูดว่าจะพาลูกค้าดูบ้านเองทุกครั้ง
‪เพราะในสายตาลูกค้า ‪มันก็เหมือนสัญญาลมๆ แล้งๆ
‪และมันทําให้ลูกค้าไม่พอใจ
‪ฉันว่านั่นแหละเราถึงเสียรายการขายนั้นไป
‪- ใช่ ‪- นั่นต่างหากปัญหา
‪ต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ ‪ที่จะสร้างความชัดเจนให้ลูกค้า
‪ว่านายไม่ได้รับปากในสิ่งที่ทําไม่ได้
‪โอเค ใจเย็น นายไม่ได้อยู่ด้วย ‪ฉันว่าเรื่องไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอก
‪รายการขายราคา 23 ล้าน ‪เงินก้อนใหญ่เลยนะที่หลุดมือเราไป
‪ที่หลุดมือเอ็มม่าไป
‪ว่ากันตามหลักนะ ฉันไม่ต้องให้นายช่วย
‪- ตามหลักเลยนะ ‪- พูดจาน่าฟัง
‪น่าหงุดหงิดนะ ผมว่าพอผมไม่อยู่ ‪ไม่รู้อะไรต่อมิอะไรพังไปหมด
‪ใช่
‪เสียรายการขายไป นายหน้าทะเลาะกัน
‪ใช่
‪ให้ตาย ลาแค่สามอาทิตย์ยังไม่ได้
‪งานเละเทะไปหมด
‪พูดแค่นั้นยังน้อยไป
‪(ซื้อชีวิตบนถนนอาทิตย์อัสดง)
‪- ไง ‪- ไงทุกคน บ้านสวยมากเลย
‪สบายดีไหม ขอบคุณมากนะ เชิญเลย
‪- สบายดีมากๆ เธอเป็นไงบ้าง ‪- ดีจ้ะ ไม่เจอกันตั้งแต่เวกัสแน่ะ
‪เธอ เราต้องไปเวกัสกันอีกรอบ
‪- เป็นไงบ้าง ดีใจจังที่ได้เจอ ‪- ดีใจที่ได้เจอนะ
‪โอ้โฮ
‪ที่นี่สุดยอดเลย
‪ฉันรู้จักกับแอชลีย์เมื่อหลายปีก่อน ‪ตั้งแต่ก่อนแต่งงานกับพู แบร์
‪เขาเป็นนักแต่งเพลง เป็นโปรดิวเซอร์เพลง
‪เคยร่วมงานกับคนดังทุกคนที่เรารู้จัก
‪ไม่ว่าจะเจ บัลวิน, จัสติน บีเบอร์, ‪คริส บราวน์, อัชเชอร์, สกริลเล็กซ์...
‪รายชื่อยาวเหยียด
‪พวกเขากําลังจะย้ายไปไมอามี ซึ่ง... ‪ฉันเศร้านะที่พวกเขาจะย้าย
‪แต่ก็ตื่นเต้นมากที่แอชลีย์นึกถึงฉัน ‪อยากจะฝากขายด้วย
‪และฉันอยากขายบ้านให้ได้เร็วๆ
‪- บ้านสุดยอดมาก ดูวิวสิ ‪- เนอะ
‪ไม่มีอะไรบังวิว เป็นหุบผาตรงๆ ออกไปเลย
‪ตอนที่หาข้อมูลเรื่องบ้าน ‪เห็นว่ามีห้องนอนห้าห้อง ห้องน้ําห้าครึ่ง
‪ขนาดพื้นที่ รู้สึกพวกเธอจะบอกว่า 613 ตร.ม.
‪แล้วเรื่องราคาคิดว่ายังไง กับ...
‪เราจะยืนพื้นที่เก้าล้านเก้า
‪จากที่ฉันเห็นก็ว่าแฟร์ดี
‪แล้วพวกเธอจะเก็บเฟอร์นิเจอร์ไว้ไหม
‪- ขายพร้อมเฟอร์นิเจอร์เลยก็ได้ ‪- ได้ เยี่ยม
‪เปียโนหลังนี้เว่อร์มาก ‪แน่ใจเหรอว่าจะขายพร้อมบ้าน
‪เอางี้นะ ให้เป็นโบนัสที่มาพร้อมกับตัวบ้านไง
‪เราซื้อมาหนึ่งแสนเหรียญ เมื่อสองสามปีก่อน
‪ราคาขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเก็บไว้อีกสัก 20 ปี
‪น่าจะราคาเกินหนึ่งล้าน
‪ความเก๋คือจัสติน บีเบอร์เคยมาที่นี่ ‪และเล่นเปียโนหลังนั้นให้เด็กๆ ฟัง
‪- ว้าว ‪- เปียโนหลังนี้แหละ
‪ที่จัสติน บีเบอร์ใช้แต่งเพลง "ยัมมี่"
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪- เป็นเปียโนแสนพิเศษ ‪- เป็นเปียโนที่พิเศษมากๆ
‪ที่คือจุดขายที่ดีมากเลยนะ ‪เพราะนี่คือประวัติศาสตร์ทางดนตรี
‪จัสติน บีเบอร์เคยแต่งเพลงในบ้านหลังนี้
‪จะไม่เพิ่มมูลค่าได้ยังไง
‪ลูกค้าฉันต้องระดับนี้แหละ
‪บ้านหลังนี้มีแต่เรื่องเก๋ๆ
‪- ช่วยพาเดินดูหน่อยได้ไหม ‪- ได้อยู่แล้ว
‪(โซราดา คอร์ท ‪5 นอน - 5.5 น้ํา - 613 ตร.ม.)
‪(ราคา 9,900,000 ดอลลาร์)
‪ใครเป็นคนตกแต่งเหรอ
‪ผมภูมิใจมาก ผมตกแต่งภายในเอง
‪- แบร์ คุณตกแต่งบ้านหลังนี้เองเหรอ ‪- ใช่
‪ว้าว ประทับใจเลย
‪เขาเก่งเรื่องตกแต่งภายในนะ ‪เขาเป็นคนสร้างสรรค์ เลยมีหัวทางนี้
‪ก็มีเหตุผลนะ
‪ฉันว่าเก้าล้านเก้าสูงไปหน่อย สําหรับบ้านหลังนี้
‪แต่ว่าตกแต่งครบ ของทุกอย่างในนี้ก็สวยๆ ทั้งนั้น
‪นี่แหละอีกจุดขายสําคัญ
‪คนชอบอะไรแบบนั้น
‪- ยิ่งดูยิ่งสวย ‪- ไปดูห้องน้ํากัน
‪- ดีเลย ‪- เชิญสาวๆ ก่อน
‪เอาล่ะ ห้องน้ําแยกสองฝั่ง
‪- ในนี้รู้สึกสงบมาก ดูเป็นเขตร้อน ‪- เหมือนสปาย่อมๆ
‪เลื่อนม่านบังลงมาได้ด้วย เพื่อความเป็นส่วนตัว
‪หรือถ้าชอบโชว์ก็ไม่เป็นไร
‪ฉันจะไม่โกหกนะ ‪ฉันไม่ค่อยสนเรื่องพวกนั้นเท่าไหร่
‪คือว่า ฉันอยู่ในบ้านตัวเอง
‪แต่ห้องนี้ว้าวมาก
‪โอเคทุกคน ไหนดูซิว่าทางนี้มีอะไร
‪นี่จะเป็นห้องที่ผมคิดถึงมากเลย
‪ตัวนี้ก็พิเศษมากนะ
‪- โปรเจ็กเตอร์สามหมื่นเหรียญ ภาพคมชัด ‪- ว้าว
‪ที่แอลเอ มีหลายคนนะที่อยากได้ห้องดูหนัง
‪ใครๆ มาที่นี่ก็พากันอยากได้
‪แล้วห้องดูหนังนี่ คุณทิ้งไว้หมดเลยเหรอ ‪โปรเจ็กเตอร์ด้วยเหรอ
‪เลเซอร์โปรเจ็กเตอร์ฉายภาพระยะสั้น ‪ราคาสามหมื่นเหรียญนี่ก็ด้วย ใช่
‪สระว่ายน้ํา สวยมาก
‪ใช่ เราเคยจัดอีเวนต์ ‪กับปาร์ตี้เลิศๆ ที่นี่หลายงานเลย
‪โอเค แล้วก็เป็นส่วนตัวมากด้วย ‪เปิดเพลงเสียงดังได้ ไม่มีใครบ่น
‪เต็มที่ได้เลย
‪เรื่องความเป็นส่วนตัวก็คือ
‪- ผมมีเพื่อนหลายคนที่มีชื่อเสียง ‪- ใช่
‪เวลาพากันมาที่นี่ พวกเขาจะสบายใจ
‪เพราะไม่มีปาปารัซซี่แอบอยู่ในหุบ
‪ใช่ ฉันชอบสิ่งที่เห็นมาก
‪นี่เป็นทําเลทอง ฉันว่าน่าจะขายง่าย
‪และฉันคาดว่าน่าจะมีคนแย่งกันประมูล
‪ฉันรู้ว่าเธอเก่งและมีความสามารถ ‪แต่ฉันเองก็ต้องโปร่งใสเต็มร้อย
‪สามีฉันเซ็นสัญญากับนายหน้าอีกคน ‪โดยที่ฉันเองก็ไม่รู้
‪ฉันไม่รู้จักว่าเป็นใคร
‪เราทําสัญญากันมาหกเดือนแล้ว
‪และไม่มีใครมาดูบ้านเลย
‪ฉันเลยอยากให้โอกาสเธอได้เข้ามา ‪ทําสิ่งที่ต้องทํา
‪จ้ะ โธ่ แบร์
‪ฉันไม่ชอบเลย ที่พวกเธอยังไม่ได้ข้อเสนอ
‪ทําให้ฉันรู้สึกว่า ถ้าไม่ใช่ตั้งราคาสูงไป
‪ก็นายหน้าไม่ทํางานตามหน้าที่ของตัวเอง
‪ไม่มีลูกค้า ไม่ได้ทําการตลาดดีๆ อะไรทํานองนั้น
‪เธอสนใจฝากขายร่วมไหม
‪ฉันทํางานกับคนอื่นไม่ค่อยได้
‪เหมือนพวกนักกีฬานั่นแหละ ‪เวลาเอาดาวเด่นสองคนลงเล่นทีมเดียวกัน
‪ต้องใช้เวลาสักพักกว่าทั้งสองจะร่วมมือกันได้
‪และฉันรู้ว่าฉันทําเองคนเดียวได้ ก็เลย...
‪และเอาตรงๆ นะ ‪ฉันเพิ่งเข้าร่วมสํานักงาน เพิ่งจะคลอดลูก
‪ฉันทะเลาะกับใครไม่ได้อีกแล้ว ก็...
‪- เข้าใจ ‪- สัญญายังอีกนานแค่ไหนเหรอ
‪ตามสัญญาก็เหลืออีกสามเดือน
‪ถ้าเธออยากให้ครบระยะก่อน
‪ฉันก็ยินดีรับช่วงต่อตอนที่หมดสัญญากับทางนั้นแล้ว
‪ได้ แฟร์ดี
‪ฉันมั่นใจว่าหาผู้ซื้อได้แน่ ‪เอาเป็นว่าฉันจะเริ่มเมื่อถึงเวลา
‪- ดีเลย ‪- ขอบคุณนะ
‪(บลูสโตน เลน)
‪เธอจะสั่งอะไร ฉันอยากได้อะไรร้อนๆ
‪ใช่ ฉันก็อยากได้อะไรร้อนๆ ไหนดูซิ
‪อ๊ะ น่ารักจัง นี่ มันเขียนว่า "ออลเดย์เบรกกี้"
‪ศัพท์ออสเตรเลียมาก
‪ใช่ น่ารักจัง
‪- ขาดแค่จีเนอะ ‪- เนอะ
‪รอยยิ้มน่ะ
‪ต่อไปนี้เรียกว่ายิ้มคิดถึงจี
‪เธอกับจีเป็นยังไงบ้าง
‪ฉัน... ฉันรู้สึกขอบคุณทุกอย่าง
‪ตอนที่จีกับฉันเริ่มออกเดตกันแรกๆ ฉันคิดว่า
‪เราจะคบกันแค่สนุกๆ เบาๆ
‪และฉันว่าเราเองก็ไม่คิดว่าจะได้ลงเอยกันแบบ...
‪นี่คือคนที่ฉันรู้สึกว่า ‪ฉันจะอยู่กับเขาไปตลอดชีวิตที่เหลือ
‪และมันรู้สึก...
‪ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่ามันคือพรหมลิขิตนะ
‪- ฉันไม่สงสัยในคู่เราเลย ‪- อืม
‪ฉันรู้สึก...
‪ฉันรู้สึกมั่นใจมาก กับทุกอย่างที่เรามีร่วมกัน
‪แต่ฉันว่าเรากําลังจะเจอช่วงเวลาที่จีเขา...
‪เขากําลังทําอัลบั้มใหม่ ‪ต้องใช้เวลาส่วนมากที่ออสเตรเลีย
‪เพราะต้องเข้าร่วมเทศกาลใหญ่ๆ ‪กับงานอื่นๆ อีก
‪แล้วตอนนี้ก็เป็นหน้าร้อนของทางนั้น...
‪จริงด้วย ฤดูกาลสลับกัน
‪ตรงข้ามกันเลย
‪แปลว่าเขาจะหายหน้าไปสักพัก
‪แน่นอนว่าเราโอเคที่จะห่างกันบ้าง
‪- ใช่ แต่ไม่ใช่ว่า... ‪- แต่ฉันไม่อยากจะห่าง
‪- นานเกินครั้งละสองอาทิตย์ ‪- เนอะ
‪เดี๋ยวเธอได้ลงแดงพอดี
‪- ก็นั่นน่ะสิ ‪- เธอต้องได้วิตามินจีทุกวัน
‪เธอต้องช่วยฉันถ่ายภาพยั่วๆ นะ
‪- ฉันจะถ่ายรูปโป๊ๆ ที่เลิศที่สุดให้เธอ ‪- ฉันเคยเห็น...
‪- ใช่ ‪- เธอถ่ายได้องศาดีมาก
‪ฉันมีเป็นอัลบั้มพิเศษในมือถือเลยนะ ‪เคยส่งให้เธอแล้วสองสามรูป
‪ให้เธอบอกฉัน ‪"เอามือไปทางนี้ หันก้นไปทางนั้น"
‪ใช่ แอ่นนิดๆ นั่นแหละ
‪- น่าจะดีนะ ‪- ฉันจะสอนวิธีถ่ายรูปกลับหัว
‪เธอจ๋า นั่นแหละไฟในชีวิตฉัน
‪ที่จริงฉันว่าฉันเคยห่างกับจีนานที่สุดก็ครั้งนี้แหละ
‪คิดเรื่องไปออสเตรเลียเหรอ
‪ก็คิดจริงๆ นั่นแหละ
‪ฉันอยากสร้างสมดุล
‪ให้ตัวเองยังทํางานได้และใช้ชีวิตได้ด้วย
‪แต่ฉันก็อยากใช้เวลากับเขาให้ได้มากที่สุด
‪ไม่ว่าเรื่องงานจะวุ่นวายแค่ไหน
‪ไม่ว่าฉันต้องเจอกับเรื่องเครียดอะไร
‪ฉันรู้สึกว่าจีคือคนที่ช่วยให้ฉันรู้สึกสงบได้มากที่สุด
‪พอต้องรับมือกับ ‪เรื่องดราม่าทั้งหมดทั้งมวลจากนิโคล
‪ทําให้ฉันยิ่งอยากหนีไปกับจีมากกว่าเดิม
‪ที่พวกเธอส่งเสริมกันและกันน่ะ ‪นั่นคือเป้าหมายของฉันเลยนะ
‪ขนาดตัวฉันเอง ฉันยังแบบ... ‪พยายามจะหาคนแบบจีสักคน
‪- รู้ไหม ‪- ใช่
‪พอเห็นพวกเธอแล้วทําให้ฉันมีความหวัง
‪ฉันก็ใช้เวลานานนะ
‪ใช่ ฉันรู้
‪- กว่าจะเข้าใจ ไปถูกทาง ‪- ใช่
‪- จูบกบไปสองสามตัว ‪- ใช่
‪เมื่อวันก่อนฉันเข้าออฟฟิศและ... โอเค
‪จําที่... ฉันเคยมีรายการฝากขายของเซดด์ ‪แต่ว่าเสียมันไป
‪เจสันอยู่ที่ออฟฟิศ ‪และฉันบอกเขาว่าเราต้องคุยกัน
‪เพราะเจสันรับปากไว้ใหญ่โต ‪แต่ทําผลงานได้ไม่ถึง ก็เลย...
‪แล้วจากนี้เธอจะทํายังไง
‪พูดตามตรงนะ ฉันว่าจากนี้ไป
‪ฉันคงไม่ทํางานกับเจสันแบบร่วมมือกันขนาดนี้อีก
‪ฉันนึกว่างานนี้จะสนุก ‪นึกว่าเขาจะเข้ามาดูมากกว่านี้ และ...
‪- เข้าใจเนอะ ‪- ใช่
‪ฉันไม่ชอบเลยที่ตัวเขาไม่อยู่ที่นี่ ‪เพราะเรื่องนิโคลเนี่ย...
‪จริงด้วย
‪เขาคือคนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์ ‪และเป็นคนสร้างสถานการณ์นี้ขึ้น
‪ทั้งข้อตกลงทั้งอะไร ซึ่งทุกคนก็เห็นดีด้วย
‪ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมเรื่องนี้มันลากยาวขนาดนี้
‪แล้วแมรี่ไปทําอะไรอยู่
‪เขาเป็นผู้จัดการ ต้องมาแก้ปัญญาสิ
‪แมรี่เขาคิดยังไง มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
‪ที่ผ่านมาเขาก็ยังไม่ได้ทําอะไร และฉันก็...
‪จนป่านนี้แล้วต้องรออะไรอีกเหรอ
‪ใช่ เรื่องนี้มันต้องสะสางนะ
‪แมรี่ต้องสะสางให้ได้ หน้าที่เขา
‪(เวสต์เพนท์เฮาส์, ฮอลลีวูด บูเลอวาร์ด ‪เวสต์ฮอลลีวูด 3 นอน 4 น้ํา 355 ตร.ม.)
‪(อีสต์เพนท์เฮาส์, ฮอลลีวูด บูเลอวาร์ด ‪3 นอน 4 น้ํา 333 ตร.ม.)
‪(ราคา - รอประเมิน)
‪เจสันเพิ่งกลับจากพักร้อน อีกเดี๋ยวก็คงเข้ามา
‪(โรเมน ‪สามีของแมรี่)
‪มีอะไรคืบหน้าไหม
‪ช่วยบอกฉันทีว่าเรามีข่าวดีให้เขา
‪ไม่มี โอเค เขาเหวี่ยงแน่
‪ผมว่าเขาเหวี่ยงแน่ เจสันก็งั้นแหละ
‪เห้อ ไม่อยากให้ถึงตอนนั้นเลย
‪ฉันบริหารโปรเจกต์เพนท์เฮาส์มาสักพักแล้ว
‪และเจออุปสรรคหลายอย่างมาก
‪เรายังต้องติดตั้งชั้น เครื่องใช้ แสงไฟ
‪แล้วก็ต้องทาสีทั้งหลัง
‪ยังไม่มีห้องไหนเสร็จสักห้อง
‪และเราควรต้องปิดงานในอีกสองอาทิตย์
‪แต่เขาเป็นเพื่อนสนิทคุณนะ จําได้ไหม
‪วันนี้เราน่าจะไม่ใช่เพื่อนสนิทกัน
‪เราจะคุยเรื่องวันหยุดของเขา กับเรื่องดีๆ
‪- แล้วค่อยแทรกเรื่องไม่ดีเข้าไป ‪- ใช่
‪- ไงเจสัน ‪- ตายยากจริงๆ
‪ผิวแทนมาเชียว ดูมีความสุข
‪- ใช่ ดูรอยยิ้มซะก่อน ‪- เนอะ
‪ก็สนุกดี เป็นไงบ้างเพื่อน
‪- สบายดีไหม ‪- ดีใจที่ได้เจอนะ
‪พักร้อนเป็นไงบ้าง
‪- ดีมากเลย
‪- เหรอ ‪- ดี คุณดูผ่อนคลายมากเลย...
‪- มีความสุข ‪- ดูมีความสุข
‪มีความสุขจนกระทั่งมองเห็นพลาสติกในนี้แหละ
‪- ไม่เอาน่า ก็แค่... ‪- กับบาร์ด้วย
‪บาร์ดูไม่เหมือนใกล้จะเสร็จเลยสักนิด
‪เราควรต้องปิดงานในอีกสองอาทิตย์ ‪แต่ผมว่าน่าจะอีกเดือน
‪ห้องทํางานดูยังไงก็ไม่น่าเสร็จในสองอาทิตย์
‪ฉันว่าห้องทํางานเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะ
‪พูดอะไรของคุณ เราต้องติดตั้งชั้นอีก
‪ใช่ แต่ว่าทาสีแล้ว... อ๋อยังไม่ทา ไม่เป็นไร
‪ผมหงุดหงิด
‪ไม่เข้าใจว่าเพนท์เฮาส์ทั้งสองหลัง
‪ดูเหมือนเดิมเป๊ะกับเมื่อสามอาทิตย์ก่อนได้ยังไง
‪เหมือนว่าผมต้องลงหน้างานเองถึงจะเสร็จ
‪มีอีกปัญหาหนึ่งนะ
‪ไม่ใช่เรื่องที่เราควบคุมได้ในตอนนี้
‪คือว่ามีปัญหากับหน้าต่างน่ะ
‪ใช่ มีปัญหากับใบอนุญาต
‪เป็นปัญหาจากข้อกําหนดของเมือง
‪ถ้าเราหาทางออกกับทางเมืองไม่ได้
‪เจ้าหน้าที่บอกให้เราเปลี่ยนหน้าต่างทุกบาน ‪ในเพนท์เฮาส์ทั้งสองหลัง
‪ซึ่งต้องใช้เงินสองแสนห้าหมื่นเหรียญ
‪หา
‪- ใช่ ‪- ผมไม่โอเคกับเรื่องนี้
‪ผมจะไม่ควักเงินสองแสนห้า ‪เพื่อเปลี่ยนหน้าต่างแน่ๆ
‪แต่ตอนนั้นคุณก็อยู่นะ
‪ฉันแค่อยากสร้างความชัดเจนหน่อย ‪ตอนที่ติดตั้งหน้าต่าง คุณอยู่ที่นี่
‪- ผมอยู่ที่นี่ แต่ผมนึกว่า... ‪- ฉันไม่เกี่ยว
‪- แน่นอนว่านั่นไม่ใช่เป้าหมายเรา ที่จะใช้เงิน... ‪- ผมจะไม่ยอมจ่ายเงินสองแสนห้า
‪- ผมก็ไม่อยากให้คุณจ่าย ‪- ขอบอกเลยว่าไม่จ่าย
‪ดังนั้นเรามาหาทางกัน ผมไม่จ่ายแน่ โอเคนะ
‪คุณต้องหาทางจัดการเรื่องหน้าต่างให้ได้ ‪ไปที่ดาดฟ้ากันไหม
‪ไปสิ ไปดูกัน
‪โรเมน บาร์ยังไม่พร้อมใช้งานเลย
‪เราต้องถอดบานพับออก ‪ปูกระเบื้องตรงขอบ ใส่ชั้นเข้าไป
‪เขาเข้ามาวัดขนาดไปแล้ว ตอนนี้กําลังตัดหิน
‪แล้วเขาจะเข้ามาติดตั้งตามที่คุณบอกไว้เลย
‪เราต้องยกระดับพื้นด้วย
‪- ใช่ ‪- ตรงนี้ควรจะเสร็จไปแล้ว
‪ทําไมมีซีเรียลอยู่บนดาดฟ้าผม
‪หา
‪เห้อ มีงานต้องทําเพียบเลย
‪บาร์ของหลังนี้ดูแย่กว่าหลังนั้นอีก
‪ยังไงก็ไม่มีทางปิดงานได้แน่ ไม่มีทาง
‪งานนี้ปวดหัวมาก เราทําเต็มที่แล้ว
‪เราพยายามจะเข้ามาสั่งงาน ‪และปิดงานให้คุณ แต่ว่า
‪ถ้ามันไม่ดีพอฉันก็ขอโทษ แต่เราทําเต็มที่แล้ว
‪ผมนึกว่าสามอาทิตย์จะคืบหน้าไปมากกว่านี้
‪มี...
‪ตรงนั้นมีช่องว่าง โคตรสกปรก เตาก็ไม่มี
‪ไม่มีบาร์ ไม่มีไฟแอลอีดี
‪ไม่มีไม้
‪คุณก็ไม่น่าไปตระเวนทั่วยุโรปนะ
‪ในขณะที่มีโปรเจกต์สําคัญขนาดนี้
‪แมรี่ ไปดูส่วนอื่นๆ ของบ้านกัน
‪โอเค ผมจะกลับไปทํางาน
‪ก็ดูไม่ได้ใกล้จะเสร็จพอๆ กับส่วนอื่น ‪มีข้าวของเกลื่อนไปหมด
‪ฟังนะ ที่ผ่านมาเกิดเรื่องหลายอย่าง
‪ฉันทําดีที่สุดแล้ว พยายามจะช่วยคุณ
‪คุณจะได้ลางานไปยุโรปหลายต่อหลายอาทิตย์
‪- สามอาทิตย์ ไม่ใช่แปดอาทิตย์ ‪- สามอาทิตย์ครึ่ง
‪ฉันพยายามจะช่วยนะ พยายามทําให้ดีที่สุด
‪ที่ผ่านมามัน... ฉันเองก็มีงานของฉัน
‪ฉันวางเรื่องส่วนตัวไว้ทั้งหมด ‪พยายามจะโฟกัสที่ลูกค้าของฉัน
‪ซึ่งฉันแทบจะไม่มีเวลาดูแลเลย
‪เพราะต้องพยายามจัดการทุกอย่างให้คุณ
‪แล้วที่ออฟฟิศ ฉันต้องรับมือกับเรื่องวุ่นวาย
‪เรื่องคริสเชลล์กับนิโคล ‪สองคนนี้ทะเลาะกันใหญ่โต
‪- ฉันพยายามโทรหาคุณแล้ว ‪- ผม... ผมได้ข่าว
‪ผมได้ข่าวเรื่องคริสเชลล์กับนิโคลแล้ว
‪คุณจะคุยกับสองคนนั้นไหม
‪ผมไม่ขอเอี่ยวด้วย
‪ต้องเอี่ยวสิ
‪- คุณจัดทีมให้สองคนนั้น ‪- คุณรับมือไป
‪- เรื่องมันเกิดตอนผมไม่อยู่ ‪- ฉันไม่รู้อะไรด้วยเลย
‪ผมไม่รู้อะไรด้วยเลย
‪รู้สิ เพราะคุณคือคนที่ ‪จัดให้สองคนนั้นมาอยู่ทีมเดียวกัน
‪- เรื่องมันเกิดตอนคุณดูแล ‪- ไม่ใช่ พวกนางไม่ได้หัวเสียเรื่องนี้
‪พวกนางหัวเสียเพราะเรื่องเมื่อสามปีก่อน ‪ซึ่งโคตรจะไร้สาระเลย
‪คุณอยากให้ผมเข้าไปแทรก ‪ระหว่างแฟนเก่าสองคนที่กําลังโกรธกันเหรอ
‪คุณอยากให้ฉันเข้าไปแทรก ‪ระหว่างเพื่อนรักสองคนเหรอ
‪ของแค่นี้ไม่เกินมือคุณหรอก
‪ผมรู้เลยว่าเรื่องนี้ไม่ราบรื่นแน่
‪ผมขอให้คุณที่เป็นผู้จัดการ
‪พยายามสะสางปัญหา ‪เพื่อที่ผมจะได้ไม่ต้องลงไปแก้เอง
‪เป็นฝันร้ายที่ร้ายที่สุดเลย
‪คุณมันใจดํา
‪(เชลซี)
‪(รายการฝากขายของเชลซี)
‪(ถนนสาย 15, แมนฮัตตัน บีช ‪3 นอน - 4 น้ํา - 176 ตร.ม.)
‪(ราคา 3,950,000 ดอลลาร์)
‪(ค่านายหน้า 118,500 ดอลลาร์)
‪(ริชาร์ด ‪ลูกค้าของเชลซี)
‪- สวัสดี เชิญเลย ‪- สวัสดีค่ะ สบายดีไหม
‪- สบายดี ‪- ดีใจที่ได้เจอ
‪- ก็คือ... ‪- ว่าไง
‪- ข่าวดี ‪- ผมชอบข่าวดีเสมอ
‪- ข่าวดี มาคุยกันค่ะ ‪- เหรอ ให้ผมต้องรอฟังซะงั้น
‪ริชาร์ด ลูกค้าชาวอังกฤษ ‪เขารักชีวิตริมทะเลที่แคลิฟอร์เนียมาก
‪เขาซื้อทรัพย์ชิ้นนี้เมื่อปีก่อนนี่เอง
‪และตอนนี้เขาพร้อมจะขายแล้ว ‪เพื่อซื้อทรัพย์ชิ้นอื่นที่ใกล้หาดกว่านี้
‪ที่นี่อาจจะไม่ใช่บ้านหลังที่สวยที่สุดก็จริง
‪แต่มันเป็นเรื่องของทําเล
‪และทําเลใกล้ชายหาดย่อมราคาสูง
‪สรุปคือคุณจะอยู่ที่นี่
‪- คุณจะอยู่ที่นี่ตลอดไป ‪- แมนฮัตตัน บีชมันผ่อนคลาย ชิล สนุก
‪แต่นี่เป็นบ้านหลังที่สามบนถนนเดอะสแตรนด์
‪- คุณอยากอยู่เส้นเดอะสแตรนด์ ‪- เดอะสแตรนด์ ใช่
‪สิ่งที่สําคัญสําหรับฉันคือ ‪ลูกค้าฉันได้ราคาที่เหมาะสมในการขายบ้าน
‪ฉันรับฝากขายที่ราคาค่อนข้างสูง ‪สามล้าน เก้าแสน ห้าหมื่น
‪และได้ข้อเสนอมา
‪- เราได้ข้อเสนอมา ‪- โอเค
‪ข้อเสนอยื่นมาที่สามล้านหก ต่ํามาก
‪นี่เป็นจุดเริ่มต้นค่ะ เริ่มต้นการเจรจา
‪ตอนนี้แหละที่ฉันจะได้ทําหน้าที่และเปล่งประกาย
‪ฉันบอกพวกเขาไปว่า "ฉันจะไปคุยกับลูกค้า"
‪ฉันมีหน้าที่ดูแลผลประโยชน์ ‪รับผิดชอบการส่งข้อเสนอให้คุณ
‪แต่ฉันว่าคุณไม่ควรรับหรอก
‪ฉันว่าเราน่าจะได้มากกว่านี้
‪ดังนั้นฉันจะยื่นข้อเสนอกลับ ถ้าคุณอนุญาต
‪ที่สามล้านเก้า
‪ฉันมั่นใจกับการตั้งราคามาก
‪และฉัน... เราเพิ่งเอาทรัพย์เข้าตลาดได้สิบวัน
‪- จริง ใช่ ‪- ฉันไม่รีบจนต้องคว้าข้อเสนอต่ําๆ หรอก
‪เพิ่งสองอาทิตย์ ‪ไม่ต้องตื่นเต้นกับข้อเสนอสามล้านหก
‪- ไม่ ‪- เห็นด้วย
‪- คุณกล่อมให้ผมลดแล้วห้าหมื่น... ‪- ใช่
‪เพื่อฝากขายใหม่
‪คุณก็รู้จักฉัน ฉันไม่พาคุณเข้าป่าเข้าดงแน่
‪ฉันจะไม่พยายามกล่อมให้คุณขาย ‪เพื่อที่จะได้ค่านายหน้าไวๆ
‪ฉันไม่ทําธุรกิจแบบนั้น ‪ฉันอยากทํางานกับคุณระยะยาว
‪และเราลดแค่ห้าหมื่นเอง
‪ห้าหมื่นไม่ได้เยอะเลยนะ
‪คําแนะนําของฉันคือ ‪เราควรเสนอกลับไปสามล้านเก้า
‪ให้ฉันยื่นข้อเสนอกลับเลยไหม
‪- อยากลองคิดดูก่อนไหม ‪- ไม่ล่ะ คือ...
‪เอางี้
‪ถ้าคุณคิดแบบนั้น ได้
‪- แต่ห้ามน้อยกว่านี้ ‪- ได้เลย ฉันจัดการเอง
‪- ฝากด้วยนะ ‪- ได้ค่ะ
‪เดี๋ยวคริสเชลล์ก็น่าจะมาแล้ว
‪ฉันจะนั่งเฉยๆ ‪ให้พวกเธอเล่าเรื่องของฝั่งตัวเอง
‪แล้วพยายามเคลียร์เรื่องนี้กัน
‪- จะได้มีสันติสักที ‪- ได้เลย
‪เป็นแบบนี้ต่อไปมันไม่ดี ‪ดังนั้นเรามาเคลียร์กันแบบส่วนตัวเถอะ
‪ถ้าเจสันไม่สั่งให้เธอเป็นคนกลาง ‪และเขาคือคนที่อยู่ตรงนี้ก็คงดี เพราะ...
‪แต่มันก็...
‪ยังไงเขาก็รู้ว่าตอนนี้ฉันกําลังเจอกับอะไร
‪และเขาไม่สน
‪ก็ตามนั้น
‪สิ่งสําคัญคือคริสเชลล์กับนิโคล ‪เคลียร์ปัญหากันให้ได้วันนี้
‪- หวัดดี ‪- ไง
‪ไง
‪จะเถียงกันไปมาแบบนี้ต่อไปไม่ได้
‪ฉันไม่อยากเป็นคนกลางระหว่างเพื่อนรักสองคน ‪แต่ก็โดนยัดหน้าที่จนได้
‪สองคนนี้ต้องนั่งลง
‪คุยเรื่องที่ต้องคุย แล้วเดินหน้าต่อ
‪ก็คือ...
‪ฉันจะมอบเวทีให้พวกเธอ
‪จะได้หาทางเคลียร์กัน
‪แมรี่เหมือนตกที่นั่งลําบาก ‪เพราะเขามีภาระมากมายอยู่แล้ว
‪เขาไม่ชอบความขัดแย้ง
‪แต่ฉันอยากได้ใครสักคนมายืนยันข้อเท็จจริง
‪และแมรี่ไม่มีนิสัยเข้าข้างใครคนใดคนหนึ่ง
‪แต่ถึงอย่างนั้น
‪เรื่องนี้ก็มีข้อเท็จจริง ซึ่งคุณไม่ต้องเลือกข้างก็ได้
‪คุณแค่ต้องตัดสินว่าเราจะเอายังไงกัน ‪และเรื่องไหนคือเรื่องจริง
‪- ให้ฉันเริ่มไหม ‪- คนที่มีปัญหาคือเธอ เริ่มได้เลย
‪ฉันว่าเรื่องใหญ่ที่สุดที่ฉันอยากให้เธอเข้าใจคือ
‪การโต้ตอบของเธอ ไม่มีเหตุสมควรเลย
‪ที่จริงวันนั้นเราน่าจะคุยกันปกติได้
‪แต่สิ่งแรกที่เธอพูดคือ "เธอมันอีสารเลว"
‪ตอนนี้ฉันยังช็อคอยู่เลย
‪ฉันได้ยินมาว่าเธอใส่สีตีไข่ไปแบบนั้น
‪ที่จริงฉันพูดว่า "เธอมันชั่ว"
‪- เธอไม่ได้พูดว่า "อีสารเลว" ‪- ไม่
‪- จริงเหรอ ‪- จริง
‪อีชั่ว ฉันจะ... ฉันผ่านอะไรมาเยอะและฉันไม่...
‪อย่าเรียกฉันว่าอีชั่วนะ
‪ฉันจะเรียกเธอว่าอีชั่ว เธอมันชั่ว
‪เธอไม่ได้พูดเลยว่า ‪เธอหัวเสียกับเรื่องอะไรกันแน่
‪- หมายความว่าไง ‪- เธอไม่อธิบายว่าเรื่องนี้เริ่มต้นจากตรงไหน
‪เธอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน
‪และที่ผ่านมาฉันได้เจอเธอตั้งหลายครั้ง ‪เราเคยทําข้อตกลงร่วมกัน
‪เธอเคยไปบ้านฉัน เราเคยใช้เวลาด้วยกัน
‪มีตั้งหลายวาระและโอกาสให้เธอคุยเรื่องนี้กับฉัน
‪และสิ่งที่เธอพูดกับฉัน
‪ทําให้ฉันรู้สึกว่าเธอวิจารณ์งานฉัน
‪- ซึ่งฉันถือ ‪- วิจารณ์งานเธอเหรอ
‪ตอนเธอพูดฉันไม่ได้ขัดนะ
‪- แล้วจากนั้น... ‪- ก็ได้
‪แล้วเธอก็เริ่มวิจารณ์ตัวฉัน
‪- ยังไง ‪- เธอบอกว่าฉันชอบทําตัวเป็นเหยื่อ
‪ทั้งๆ ที่เธอคือคนที่งอแงกับเรื่องเมื่อสามปีก่อน
‪สําหรับฉัน การขุดเรื่องเก่าขึ้นมา ‪เพราะตัวเองไม่ได้หน้า
‪จากงานเมื่อสามปีที่แล้ว ‪นั่นต่างหากชอบทําตัวเป็นเหยื่อ
‪เดินหน้าได้แล้ว ขายบ้านต่อไป
‪- มีใครเขาสน ‪- ฉัน...
‪เธอไม่ได้หน้าพองั้นเหรอ
‪- เธอก็อยู่ในทีม ‪- ไม่ใช่
‪ในโลกความเป็นจริงน่ะนะ ‪เธอคือนายหน้าฝากขายคนหนึ่งของทีม
‪ในทีมจะมีนายหน้าหนึ่งคนหรือสามคนก็ช่าง
‪สุดท้ายแล้วก็ต้องแบ่งกัน
‪นั่นคือหลักการ ไม่ได้สําคัญหรอกว่าใครจะอยู่...
‪เธอมาอธิบายให้ฉันฟังทําไม
‪- ฉันรู้ ‪- ก็เห็นกันอยู่ว่าเธอไม่เข้าใจ
‪ฉันอยู่ในทีม และฉันทํางานจริงๆ
‪ถ้าเราดึงข้อมูลเอ็มแอลเอสมาดูตอนนี้ ‪จะเห็นชื่อคริสเชลล์ในทีม ใช่ไหม
‪ก็น่าจะใช่
‪แปลว่าใครก็ตามที่มีชื่อในทีม
‪ไม่ว่าคนคนนั้นจะทํางานมากน้อยแค่ไหน ‪ไม่ว่าจะยังไง
‪ถ้าเจสันเป็นคนดึงเขาเข้าทีม
‪เขาก็คือนายหน้าฝากขาย ‪หรือนายหน้าฝากซื้อของทรัพย์ชิ้นนั้น
‪หลักการมันเป็นอย่างนั้น
‪ขอบคุณ
‪เราลืมเรื่องนี้กันไปก่อน ‪ฉันไม่ได้พยายามจะคุยเรื่องนี้
‪เพราะเธอพูดจาไม่ตรงประเด็นไง ‪ช่วยเข้าประเด็นเลยได้ไหม
‪ฉันคิดว่าเจสันดึงเธอไปทํารายการขายนั้น ‪โดยที่ฉันไม่รู้ โทษทีนะ
‪เพราะเขาแอบชอบเธอจะแย่
‪โอเค จะคุยกันไม่รู้เรื่องก็ตอนนี้แหละ
‪เพราะตอนนั้นฉันแต่งงานแล้ว
‪และก็ไม่มีอะไรในกอไผ่เลย
‪- ระหว่างฉันกับเจสัน ‪- ฉันจําไม่ได้นะ
‪ฉันไม่ชอบสิ่งที่เธอจะสื่อเลย
‪ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น
‪- ฉันไม่ได้พูดว่า... เดี๋ยว ‪- ดังนั้นถ้าเธอข้องใจ...
‪- ฉันว่าเราเลิกคุยเถอะ ‪- ฉันไม่ได้บอกว่าเธอมีสัมพันธ์อะไรกัน
‪ฉันไม่ได้พูดเลยว่า...
‪แต่เธอไม่เห็นเหรอว่า ‪สิ่งที่เธอพูดเป็นปัญหายังไง
‪เธอมองว่าที่เจสันดึงเธอเข้าทีม ‪ไม่ใช่เรื่องแปลกตรงไหน
‪แต่พอเขาดึงฉันเข้าทีม ดันแปลว่าเขาแอบชอบฉัน
‪และเขาดึงงานให้ฉันแค่บางงาน ‪เขาดึงงานให้เธอมากกว่าเยอะ
‪แบบนั้นแปลว่าเขาแอบชอบเธอไหม
‪ไม่ เพราะเขารู้ว่าฉันปิดการขายได้
‪โอเค
‪ฉันเป็นนายหน้าที่มีประสบการณ์มากกว่าเยอะ ‪ดังนั้นมันก็ไม่แปลกอะไร
‪แล้วมันเป็นเหตุเป็นผลให้เธอมานั่งตรงนี้ ‪แล้วสับหน้าที่การงานฉันเหรอ
‪- ในขณะที่ฉันไม่ได้ทําแบบนั้นกับเธอ ‪- ฉันเปล่า
‪คือเธอบอกว่าเหตุผลเดียวที่เจสันดึงฉันเข้าทีมนั้น
‪ก็คือเขาแอบชอบฉัน
‪นั่นแหละคือเธอสับหน้าที่การงานฉัน
‪แย่นะ ฉันว่าเธอถือเรื่องนี้เป็นอารมณ์
‪ใช่ ฉันถือเรื่องนี้เป็นอารมณ์
‪เราไม่ใช่เพื่อนรักกัน ไม่เคยเป็น
‪ถ้าเธอบอกฉันแบบนั้น ‪ก่อนจะไปงานปาร์ตี้ที่ฉันจัดก็ดีเนอะ
‪เธอมองว่าฉันเป็นเพื่อนเหรอ
‪- เธอบอกคนอื่นว่าเราเป็นเพื่อนกันเหรอ ‪- ฉันชวนเธอมางานวันขอบคุณเพื่อนๆ
‪- และเธอก็มา ‪- ใช่
‪ฉันจะชวนเธอทําไม ถ้าฉันไม่คิดว่าเธอเป็นเพื่อน
‪ถ้าฉันรู้ว่าเธอคิดแบบนี้ก็ดีสิ
‪ฉันไม่เคยรู้เลย ‪จนกระทั่งงานเปิดบ้านนายหน้าที่เชลซีจัด
‪เพราะแบบนั้นฉันถึงได้ช็อคมาก
‪ฉันต้องขอพูดนะว่า เขาคิดว่าเธอเป็นเพื่อนจริงๆ
‪เพราะคนคนนี้ไม่ยอมให้ใครเข้าบ้านง่ายๆ
‪ถ้าไม่ได้มองว่าเป็นเพื่อนกัน
‪เธอคงไม่... ไม่
‪ต่อไปเธอจะเห็นความแตกต่าง
‪ฉันรู้แล้วว่าเราไม่ใช่เพื่อน ‪เธอจะไม่รู้สึกว่าฉันมองเราเป็นเพื่อน
‪เรื่องนั้นจะชัดเจน
‪ฉันเป็นคนที่สามารถคุยเรื่องงาน ‪ได้อย่างตรงประเด็นมากๆ
‪แล้วที่เธอบอกว่าฉันชอบทําตัวเป็นเหยื่อ ‪นั่นมันเรื่องงานตรงไหน
‪ใช่เรื่องงานไหมที่เธอพูดว่า ‪"ฉันเห็นธาตุแท้เธอแล้ว"
‪นั่นเรื่องงานหมดเลยเหรอ
‪เธอพูดนั่นพูดนี่ แล้วทําตัวไร้เดียงสา
‪กล้าพูดก็กล้ารับสิ
‪ฉันบอกว่าเธอมันชั่ว ฉันพูดจริงและฉันยอมรับ
‪เธอต้องคุมไม่ให้ตัวเองปรี๊ดแตก ‪เวลาคุยกับคนอื่นนะ
‪คนเราคุยกันเห็นต่างกันได้ไม่เป็นไร
‪อย่างแรกเลย เธอไม่มีสิทธิ์มาบอกอะไรฉัน
‪ฉันอยากทําอะไรตอนไหน ฉันก็จะทํา
‪ถ้าเธอมีปัญหากับเรื่องนั้น ก็เชิญลุกไปได้
‪ฉันมานั่งคุย พยายามจะเคลียร์
‪ถ้าเธอไม่ชอบที่ฉันเคลียร์แบบนี้ ก็เรื่องของเธอ
‪(คําบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส)