Macie coś, o czym powinienem wiedzieć?
Szykuje się kilka ofert,
ale ludzie się wahają.
Wszyscy się ostatnio wahają.
Chyba myślą, że będzie tąpnięcie na rynku
i wstrzymują się z kupnem.
Sądzą, że za pół roku dom wart 20 milionów kupią za 12.
Z drogimi domami jest najtrudniej. Te po dwa, trzy miliony wciąż schodzą.
- Z tymi po 15, 20, 25 jest gorzej. - To prawda.
- Ludzie się wstrzymują z decyzją. - Właśnie.
DZIEWCZYNA JASONA
Cześć.
- Cześć. - Hej.
Fajnie was widzieć.
Witajcie.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Cześć, skarbie. - Cześć.
- Błyszcząca torebka. Poznaję ją. - Mój prezent urodzinowy.
Cześć, jak się masz?
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Udane wakacje?
Tak.
Super.
- Jason. - Tak?
Dzwonił do mnie menedżer Zedda.
Nie odnowią umowy z nami.
- Tracimy ofertę? - Tak.
Zedd to jeden z topowych DJ-ów na świecie.
Trzy miesiące temu wystawiliśmy jego dom za 23 miliony. Prowizja była ogromna.
Zlecenie straciła nie tylko O Group,
ale ja też, a harowałam przy tym jak wół.
Bardzo się starałam. Straciłam pół miliona dolarów prowizji.
Jestem rozczarowana, mówiąc delikatnie.
Nie możemy nic zrobić, żeby odzyskać ofertę?
Rozmawiałam z nim przez telefon.
Mówił, że nie rozumie, dlaczego ktoś do nas nie napisał.
Musi być sposób, by to uratować.
Przy dwustronnej reprezentacji to milion prowizji.
Właśnie.
Muszę się tym zająć.
- Do zobaczenia. - Nie ma sprawy. Na razie.
- Na razie. - Cześć.
Nie chcę cię obwiniać, ale jestem zła, bo on zaznaczył, że jest rozczarowany,
bo obiecywaliśmy, że będziemy to prowadzić razem.
A ty rzadko bywałeś na prezentacjach.
To była jedna z głównych przyczyn rezygnacji.
Byliśmy na wakacjach przez kilka tygodni.
Rozumiem, że to trudne,
ale czasem muszę wziąć urlop.
Jesteś w stanie pokazać ten dom.
Znasz go lepiej niż ja.
I nie pytałaś, czy mam czas na prezentacje.
Powinnaś być aktywniejsza.
Mam cię wyciągać z łóżka,
ubierać cię i zabierać na prezentacje?
Sam się postaraj.
Maile przychodzą do nas obojga.
Zadzwoń, napisz.
Zadzwonić? Napisać?
Mam znaleźć te wiadomości wśród 800 mejli dziennie?
To mnie nie obchodzi! Ja też dostaję 500 maili.
Ja też prowadzę firmę.
Następnym razem nie mów, że będziesz na każdej prezentacji.
W oczach klienta to zwykła ściema.
To ich zdenerwowało.
I chyba dlatego straciliśmy to zlecenie.
To był problem.
Musi być sposób, żeby wyjaśnić klientowi,
że nie obiecujesz czegoś, czego nie możesz spełnić.
Wyluzuj. Nie było cię tam. Nie sądzę, żeby tak było.
To 23 miliony dolarów. Ty straciłeś kupę forsy i Emma też.
Nie potrzebuję twojej pomocy.
- Serio. - Super.
Wiele spraw się popsuło, gdy mnie nie było.
Tak.
Stracone oferty, kłótnie.
Wiem.
Nie mogę wyjechać na trzy tygodnie. Wszystko się popieprzyło.
Delikatnie mówiąc.
- Cześć! - Cześć! Jak tu pięknie!
Dziękuję. Witaj.
- Jak leci? - Dobrze. Nie widziałam cię od Vegas.
Musimy znów tam pojechać.
Jak się masz? Miło was widzieć.
O rety!
Niesamowite.
Poznałam Ashley lata temu, nim wyszła za Poo Beara.
To autor piosenek i producent muzyczny.
Był współpracownikiem wielu gwiazd:
J Balvina, Justina Biebera, Chrisa Browna, Ushera, Skrillexa...
Lista jest długa.
Przeprowadzają się do Miami. Smutno mi, że wyjeżdżają,
ale cieszę, że Ashley właśnie mnie powierzyła sprzedaż domu.
Nie mogę się doczekać.
- Macie niesamowity widok. - Wiem.
Nic go nie zasłania. Widać tylko kanion.
Wiem, że macie pięć sypialni i sześć łazienek.
I mówiliście, że powierzchnia to 613 m2.
O jakiej kwocie myślicie?
Minimum to 9,9 miliona.
Sensowna cena moim zdaniem.
Zabieracie meble?
- Mogą tu zostać. - Świetnie.
Ten fortepian jest wspaniały. Sprzedacie go razem z domem?
To będzie bonus dla kupującego.
Kupiliśmy go kilka lat temu za 100 tysięcy.
Jego wartość rośnie. Za 20 lat będzie wart ponad milion dolarów.
Justin Bieber tu przychodził i grał dla dzieci.
Na tym fortepianie
powstał utwór Justina „Yummy”.
- Naprawdę? - Tak.
- To wyjątkowy instrument. - Bardzo wyjątkowy.
Takie szczegóły mają dużą siłę marketingową.
Justin Bieber pisał tam swoje piosenki.
To podwyższa wartość.
To mój typ klientów.
Sporo tych gratisów.
- Oprowadzicie mnie? - Jasne.
5 SYPIALNI, 5,5 ŁAZIENKI, 613 M2
CENA
Kto urządzał?
Ja. I jestem dumny.
- Aranżowałeś wnętrze? - Tak.
Jestem pod wrażeniem.
Ma do tego dryg. Jest kreatywny, ma dobre oko.
To ma sens.
Myślę, że 9,9 mln to za dużo jak na ten dom,
ale jest umeblowany i urządzony na poziomie.
To kolejny ważny punkt marketingowy. Ludzie to uwielbiają.
- Jest coraz lepiej. - Zajrzyjmy do łazienki.
- Poproszę. - Panie przodem.
Łazienka dla pary.
- Panuje tu atmosfera zen. - Jak w małym spa.
Można opuścić rolety, chyba że jesteś ekshibicjonistką.
Nie będę kłamała. Nigdy mnie to nie obchodzi.
Jestem u siebie w domu.
To jest po prostu super.
Zobaczmy, co jeszcze tutaj mamy.
Za tym pokojem będę bardzo tęsknił.
To coś wyjątkowego.
Projektor za 30 000 $. Obraz jest bardzo wyraźny.
Wielu ludzi w Los Angeles chce mieć kino.
Chcą mieć całe wyposażenie.
Wszystko tu zostawiacie? Projektor też?
Tak, projektor o wartości 30 000 $ też.
Basen. Jak pięknie.
Było tu tyle wspaniałych imprez.
Nikogo wokół. Można słuchać głośnej muzyki i nie będzie skarg.
O tak.
Ma to też inną zaletę.
Mam wielu sławnych przyjaciół.
Tu czują się swobodnie, bo wiedzą, że nigdzie nie chowają się paparazzi.
Bardzo mi się tu podoba.
To świetna lokalizacja, więc łatwo się sprzeda.
Liczę, że licytacja będzie zacięta.
Wiem, że świetnie sobie poradzisz, ale muszę być szczera.
Bez mojej wiedzy mój mąż podpisał umowę z inną agentką.
Nie znam tej kobiety. Mamy umowę od pół roku,
a w sprawie domu nic się nie dzieje.
Chcę dać ci szansę, żebyś zrobiła to, co należy.
Och, Bear.
Źle, że nie otrzymaliście ofert.
Albo cena jest zawyżona,
albo ona nie zrobiła tego, co powinna.
Nie ma klientów albo słabo się reklamuje.
Co powiesz na wspólne zlecenie?
Nie umiem się dzielić.
Jak w sporcie, gdy masz dwie gwiazdy w jednej drużynie,
potrzebują czasu, żeby się dotrzeć.
A ja wiem, że mogę to zrobić sama.
Jestem w nowej agencji, mam małe dziecko...
Mam dosyć kłótni z ludźmi...
- Rozumiem. - Kiedy kończy się umowa?
Zostały trzy miesiące.
Jeśli chcecie zaczekać,
chętnie was przejmę, kiedy jej kontrakt wygaśnie.
Rozumiem.
Jestem przekonana, że znajdę wam kupca.
- Super. - Dziękuję.
Co bierzesz? Ja coś na ostro.
Ja też.
„Brekkie” jako śniadanie. To po australijsku.
Urocze.
- Brakuje nam tylko G. - Wiem.
Ten uśmiech!
Nazwiemy to uśmiechem G.
Co u was?
Czuję się bardzo wdzięczna.
Kiedy zaczęłam się spotykać z G,
miało być lekko i przyjemnie.
I niespodziewanie znaleźliśmy się w miejscu, w którym...
Czuję, że to ktoś, z kim będę do końca życia.
Mam wrażenie,
że to przeznaczenie.
Nie mam wątpliwości.
Czuję się
taka pewna wszystkiego, co mamy,
ale czuję też, że zbliżamy się do chwili, gdy...
Teraz pracują nad nową płytą, często będą w Australii.
Będą jeździć po dużych festiwalach.
Tam będzie lato.
Tak, bo jest odwrotnie.
Całkowicie odwrotnie.
Jakiś czas ich nie będzie.
Możemy spędzić trochę czasu osobno.
- Ale nie za długo. - Nie dłużej niż dwa tygodnie.
Będziesz na głodzie.
Potrzebujesz codziennej dawki witaminy G.
Zrobisz mi ponętne fotki.
To będą twoje najlepsze akty.
Umiesz złapać dobre ujęcia.
Mam w telefonie specjalny album. Wysłałam ci przykłady.
Powiesz: „Ręka w tę stronę, tyłek w tamtą”.
„Wygnij się trochę”.
- Super. - Nauczę cię robić zdjęcia od dołu.
To moje powołanie.
To będzie najdłuższy czas, jaki spędzę bez G.
Myślisz, że polecisz do Australii?
Zastanawiam się nad tym.
Trzeba znaleźć równowagę
między pracą a życiem,
ale chcę spędzać z G jak najwięcej czasu.
Bez względu na to, ile mam pracy,
jakie kłopoty mnie spotykają,
G zawsze potrafi mnie uspokoić.
Ten cały dramat z Nicole sprawia,
że tym bardziej chcę uciec z G.
Bardzo się wspieracie. Jesteście dla mnie wzorem.
Też chciałabym mieć kogoś takiego jak G.
- Rozumiesz? - Tak.
To daje mi nadzieję.
- Mnie to trochę zajęło. - Wiem.
Żeby to znaleźć.
Pocałowałaś kilka żab.
Byłam ostatnio w biurze...
Pamiętasz, jak straciłam ofertę Zedda?
Jason tam był i powiedziałam mu, że musimy pogadać.
Za dużo obiecuje, za mało robi.
Co dalej?
Od teraz
wolałabym nie współpracować z nim blisko.
Myślałam, że będzie fajnie, że częściej się będzie pokazywał.
Rozumiesz.
Żałowałam, że go nie ma, kiedy wynikła sytuacja z Nicole.
Tak.
To on pilotował tamtą transakcję,
przedstawił wszystkim swój plan.
Nie rozumiem, dlaczego tak długo to trwa.
Co robi Mary?
Jest menedżerką, powinna to rozwiązać.
Co ona o tym myśli?
Na razie nic nie zrobiła w tej sprawie.
Co jeszcze musi się wydarzyć?
Trzeba to rozwiązać.
Mary musi to rozwiązać. To jej zadanie.
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 354 M2
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 332 M2
CENA DO UZGODNIENIA
Jason właśnie wrócił z wakacji. Zaraz tu będzie.
Coś nowego?
Poproszę o dobre wiadomości.
Super. Wścieknie się.
Na pewno. To Jason.
To nie będzie łatwe.
Nadzoruję ten projekt.
Pojawiło się mnóstwo przeszkód.
Wciąż musimy zamontować półki, sprzęt, oświetlenie
i całość trzeba pomalować.
Ani jeden pokój nie jest skończony.
A my mamy być gotowi za dwa tygodnie.
To twój najlepszy przyjaciel. Pamiętasz?
Dziś nie będzie przyjaźni.
Pogadamy o jego wakacjach i o tym, co dobre.
I mimochodem wspomnimy o tym, co złe.
- Jason! - O wilku mowa.
Opalony i zadowolony.
Jak się uśmiecha.
Było świetnie. Jak się masz?
Dobrze cię widzieć.
- Jak było na wakacjach? - Cudownie.
Widać, że jesteś zrelaksowany.
I zadowolony.
Byłem, póki nie zobaczyłem tego.
- Daj spokój. - A bar?
Nie widać końca.
Mamy skończyć za dwa tygodnie. Tu jest pracy na miesiąc.
Gabinet raczej nie będzie gotowy za dwa tygodnie.
W gabinecie nie jest tak źle.
Miały być półki.
Ale jest pomalowany. Nie jest. Nieważne.
Jestem sfrustrowany.
Nie rozumiem, czemu penthouse’y wyglądają
tak samo jak trzy tygodnie temu.
Muszę tu być, żeby coś zrobili.
Jest jeszcze problem.
To coś poza naszą kontrolą.
Mamy kłopot z oknami.
Jest problem z pozwoleniem
związany z przepisami miejskimi.
Jeśli się nie dogadamy z miastem,
trzeba będzie wymienić wszystkie okna w obu penthouse’ach.
To 250 tysięcy dolarów.
Co?
- Tak. - Nie dam rady.
Nie zapłacę ćwierć miliona za wymianę okien.
Byłeś tu, kiedy były montowane.
- Byłem tu, ale... - To nie moja wina.
- Oczywiście, nie o to chodzi... - Nie wydam ćwierć miliona dolarów.
Nie mówię, że masz to zrobić.
Wykombinujmy coś. Po prostu tego nie zrobię.
Okna mają być dobre. Wyjdziemy na taras?
Tak. Zobaczmy.
Romain, bar nie jest gotowy.
Trzeba usunąć zawiasy, położyć płytki na krawędziach i wstawić półki.
Robił pomiary, tnie kamień
i zamontuje go tak, jak mówiłeś.
Musimy podnieść posadzkę.
- Tak. - To powinno być gotowe.
Czemu tu jest płatek śniadaniowy?
Co?
Zostało dużo roboty.
Ten bar wygląda gorzej niż tamten.
Nie ma, kurwa, mowy, żebyśmy zdążyli.
Robimy, co w naszej mocy.
Staramy się wszystko załatwić.
Nie jest idealnie, ale się staramy.
Myślałem, że w te trzy tygodnie zrobicie więcej.
Tam są dziury, jest brudno. Nie ma kuchenki.
Nie ma baru ani oświetlenia.
Nie ma drewna.
Może nie powinieneś jeździć po Europie, skoro masz tak ważny projekt.
Mary, zobaczmy resztę domu.
Wracam do pracy.
Nie wygląda lepiej. Wszystko w polu.
Wiele się działo.
Robię, co w mojej mocy. Próbuję ci pomóc,
żebyś spędził parę tygodni w Europie.
- Trzy tygodnie. Nie osiem. - Trzy i pół.
Staram się pomóc.
Mam własne sprawy.
Odkładam na bok swoje sprawy osobiste.
Zaniedbuję własnych klientów, bo próbuję załatwić wszystko dla ciebie.
A w biurze zmagam się z jakimś szaleństwem.
Wydarzyła się ta cała afera z Chrishell i Nicole.
Słyszałem o tym.
Słyszałem o Chrishell i Nicole.
Porozmawiasz z nimi?
- To nie moja sprawa. - Twoja.
- Zatrudniłeś je. - To twoja sprawa.
- Mnie tu nie było. - Nic o niej nie wiem.
Ja też nie.
To ty zatrudniałeś obie dziewczyny.
- Ty byłaś szefową. - Ale one się kłócą o coś,
co było trzy lata temu, co jest jakieś dziwaczne.
Mam wejść między dwie byłe dziewczyny?
Ja mam wejść między dwie przyjaciółki?
Dasz sobie radę.
Ja sobie raczej nie poradzę.
Proszę cię,
żebyś to rozwiązała, żebym nie musiał się tym zajmować.
To mój najgorszy koszmar.
Jesteś fiutem.
ZLECENIE CHELSEA
3 SYPIALNIE, 4 ŁAZIENKI, 176 M2
CENA
PROWIZJA
KLIENT CHELSEA
- Cześć! - Jak się masz?
Dobrze cię widzieć.
- A więc mam dobrą wiadomość. - Takie lubię.
- Zaraz ci powiem. - Każesz mi czekać.
Mój klient Brytyjczyk, Richard, uwielbia kalifornijskie plaże.
Kupił tę nieruchomość rok temu,
a już jest gotów ją sprzedać i kupić coś bliżej wody.
Dom może nie rzuca na kolana wyglądem,
ale liczy się lokalizacja
i dostęp do plaży.
Więc zostajesz tutaj na dobre.
Manhattan Beach to luz, relaks, zabawa.
Ale to trzeci dom od The Strand.
- Chcesz być przy The Strand. - Tak.
Zależy mi, by klient dostał za dom tyle, na ile zasługuje.
Dom wyceniłam agresywnie na 3,95 miliona
i dostałam ofertę.
- Dostaliśmy ofertę. - Dobra.
Jest bardzo niska, to 3,6.
To początek negocjacji.
Pora, żebym wkroczyła i się popisała.
Powiedziałam, że z tobą porozmawiam,
że mam obowiązek przedstawić ci ofertę.
Ale powinieneś ją odrzucić. Myślę, że możemy dostać więcej.
Złożę kontrofertę
na 3,9 miliona.
Uważam swoją wycenę za słuszną.
Oferta jest na rynku od dziesięciu dni.
Nie spieszmy się z przyjęciem niskiej oferty.
Po dwóch tygodniach na pewno nie zgodzimy się na 3,6.
- Nie ma mowy. - Zgoda.
Już namówiłaś mnie, żebym zszedł 50 tysięcy.
Znasz mnie, nie będę cię namawiać,
żebyś sprzedał tylko po to, żeby zgarnąć prowizję.
Nie robię tak interesów. Liczę na dłuższą współpracę.
Zeszliśmy tylko o 50 000.
To nieduża obniżka.
Sugeruję więc, żebyśmy zaproponowali 3,9.
Mogę złożyć taką ofertę?
- Chcesz to przemyśleć? - Nie...
Posłuchaj.
Skoro tak uważasz, niech będzie.
- Ale ani grosza mniej. - Dobra. Zajmę się tym.
- Zostawię to tobie. - Dobra.
Chrishell zaraz tu będzie.
Usiądę sobie i pozwolę, żebyście opowiedziały swoje wersje.
Potem postaramy się to rozwiązać, żeby w biurze zapanował spokój.
To nie jest zdrowe, więc spróbujmy to załatwić bez świadków.
Wolałabym, żeby Jason nie angażował ciebie i sam tu był,
ale to tylko...
On i tak wie, przez co teraz przechodzę.
Ale teraz go to nie obchodzi, więc jest jak jest.
To bardzo ważne, aby Chrishell i Nicole wszystko sobie wyjaśniły.
- Cześć. - Cześć!
Cześć.
Te kłótnie nie mogą trwać dłużej.
Nie chcę stać między przyjaciółkami, ale nie dano mi wyboru.
Muszą usiąść,
omówić wszystko, co trzeba, i żyć dalej.
Więc...
Oddam wam głos, żebyście spróbowały to rozwiązać.
To trudna sytuacja dla Mary, bo ma dużo na głowie.
Nienawidzi konfliktów.
Potrzebuję kogoś, kto wskaże fakty.
Stawanie po czyjejś stronie nie leży w jej naturze.
Ale w tej historii są pewne fakty i nie trzeba stawać po czyjejś stronie.
Trzeba tylko wskazać, jak sprawy się mają i gdzie leży prawda.
- Mam zacząć? - To ty masz problem. Śmiało.
Przede wszystkim chcę, żebyś zrozumiała,
że twoja reakcja była zupełnie niestosowna.
Mogłyśmy wtedy normalnie porozmawiać.
A ty od razu powiedziałaś: „Jesteś jebaną suką”.
Wciąż jestem w szoku.
Ciągle słyszę, jak to wyolbrzymiłaś. Powiedziałam, że zachowujesz się jak suka.
- Nie „jebana suka”? - Nie.
- Naprawdę? - Nie.
Ty suko, tyle przeszłam...
- Nie nazywaj mnie suką. - Jesteś suką.
Tak naprawdę nie powiedziałaś, co cię wkurza.
- To znaczy? - Powiedz, od czego się zaczęło.
Mówiłaś o czymś sprzed trzech lat.
Od tamtej pory było wiele okazji, pracowałyśmy razem.
Byłaś u mnie w domu, spotykałyśmy się.
Było tyle innych miejsc i chwil, żeby to wyciągnąć.
To, co mi powiedziałaś,
było atakiem na moją firmę,
- co traktuję bardzo osobiście. - Atakiem na firmę?
Nie przerywałam ci.
- Do tego... - Słusznie.
Potem zaczęłaś atakować mnie.
- Jak? - Mówiłaś, że mam mentalność ofiary,
a to ty płaczesz przez coś, co było trzy lata temu.
Wywlekanie czegoś, bo trzy lata temu
nie zostałaś doceniona - to jest mentalność ofiary.
Zapomnij, sprzedaj więcej domów. Kogo to obchodzi?
Nie doceniono cię? Byłaś na tym zleceniu.
W prawdziwym świecie jesteś w zespole jako agentka,
bez względu na liczbę agentów.
Na koniec wszyscy się dzielicie.
Tak to się odbywa. Nieważne, czy ktoś tylko...
Dlaczego mi to tłumaczysz?
Bo najwyraźniej tego nie rozumiesz.
Byłam w zespole i nad tym pracowałam.
W rejestrze ofert będzie nazwisko Chrishell. Tak?
Tak sądzę.
Jak każdy, kto tam jest,
bez względu na to, ile pracy wykonał...
Skoro Jason ją tam umieścił, jest jedną z agentek danej nieruchomości.
Bo tak to działa.
Dziękuję.
Zapomnijmy o tym. Nie to miałam na myśli.
Więc przejdź do rzeczy.
Myślę, że Jason dodał cię do zlecenia za moimi plecami,
bo się w tobie zakochał.
W tej chwili ta rozmowa staje się absurdalna,
bo wtedy byłam mężatką.
- I między mną a Jasonem nic nie było. - Nie pamiętam.
Nie podoba mi się ta insynuacja.
Nie o tym mówię.
- Jeśli masz jakiś problem... - Zaczekaj.
- Lepiej to skończmy. - Nie mówię, że mieliście romans.
Nie widzisz problemu w tym, co powiedziałaś?
Ciebie Jason mógł wybrał, ale w moim przypadku musiał się zakochać.
Mnie dawał niewiele zleceń, tobie znacznie więcej.
To dlatego, że w tobie też się podkochuje?
Nie, po prostu wie, że jestem dobra.
W porządku.
Jestem bardziej doświadczoną agentką, więc to ma sens.
A czy sens ma to, że niszczysz moje interesy?
Nie niszczę twoich interesów.
Mówisz, że Jason dodał mnie do zlecenia,
bo się we mnie bujał.
To niszczy moje interesy.
Niestety odebrałaś to osobiście.
Traktuję to osobiście.
Nigdy nie byłyśmy bliskimi przyjaciółkami.
Szkoda, że nie wiedziałam, kiedy cię do siebie zapraszałam.
Uważasz mnie za przyjaciółkę?
Zaprosiłam cię na Święto Dziękczynienia.
- A ty przyszłaś. - Tak.
Musiałam więc uważać cię za przyjaciółkę?
Żałuję, że nie wiedziałam, że tak to widzisz.
Nie wiedziałam aż do dnia otwartego Chelsea.
Dlatego byłam tak zaskoczona.
Naprawdę myślała, że jesteście przyjaciółkami,
bo nie wpuszcza do domu nikogo, kogo nie uważa za przyjaciela.
Nie.
Teraz zobaczysz różnicę.
Wiem, że się nie przyjaźnimy. Nie pomylisz się. To będzie jasne.
Potrafię rozmawiać o interesach wprost.
Chodziło o interesy, kiedy mówiłaś o mentalności ofiary
i że pokazuję prawdziwą twarz?
To były interesy?
Mówisz coś, a potem udajesz niewinną. Przyznaj, co zrobiłaś.
Mówiłam, że jesteś suką. Nie zaprzeczam.
Musisz panować nad sobą, kiedy rozmawiasz.
Możemy się nie zgadzać.
Nie możesz mi niczego kazać.
Zrobię wszystko, co zechcę, i kiedy będę miała na to ochotę.
Jeśli masz z tym problem, możesz odejść. Ja próbuję to rozwiązać.
Jeśli ci się to nie podoba, to twoja wina.
Napisy: Przemysław Rak