Στα προηγούμενα...
Νιώθω ότι κρέμομαι από μια κλωστή.
Αυτά τα πράγματα δεν τρέχουν ποτέ.
Ξέρουν πως υπάρχουν τόσο λίγα μέρη που μπορούμε να πάμε.
Οι θέσεις στη σκακιέρα εξαντλούνται.
Εύχομαι να μπορούσες να θρηνήσεις, αλλά δεν γίνεται, Μπόιντ.
Αυτοί οι άνθρωποι σε χρειάζονται. Εσύ πρέπει να τους οδηγήσεις στο σπίτι.
Γιατί αν δεν το κάνεις, εκείνη πέθανε για το τίποτα.
Τρέμει το χέρι μου εδώ και λίγες βδομάδες, άρα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση.
Αλλά έχω μια τρελή ιδέα που όντως μπορεί να δουλέψει.
Και αν δουλέψει, ίσως μπορέσω να βρω τρόπο να γυρίσουν όλοι στα σπίτια τους.
Κάτι λείπει εδώ.
-Απλώς δεν μπορούμε να το δούμε ακόμη. -Θέλω κάτι για να γράψω.
-ΕΠΙΒΙΩΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ; -Όποια ερώτηση θέλω;
Δεν κάθομαι άπραγος να αποδέχομαι τον κόσμο όπως είναι.
Κάποιος το κάνει αυτό και δεν θα ησυχάσω μέχρι να βρω πώς.
ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΑΓΟΡΙ
Σε συμπαθώ πολύ.
Αυτό που πρόκειται να συμβεί, θα σώσει τους πάντες.
Θέλω τη μαμά μου, πού είναι;
Το κάνουμε για εκείνη.
Άσ' τον.
Είπαν πως είναι ο τελευταίος και μετά όλοι θα είναι ελεύθεροι.
Ίθαν, τρέξε.
Όχι. Δεν καταλαβαίνεις.
Νέιθαν.
-Νέιθαν. -Νέιθαν, σε παρακαλώ!
-Πού είναι αυτή; -Το έσκασε μέσα στο δάσος.
Και;
Κι αν επιστρέψει πριν σκοτεινιάσει, τότε θα το τακτοποιήσουμε.
Κι αν δεν επιστρέψει;
Αν δεν επιστρέψει, τότε τακτοποιήθηκε.
Χάος και πίστη.
Αυτά είναι η δυαδικότητα της ύπαρξής μας.
Από τη στιγμή που πρωτοερχόμαστε.
Κι όχι απλά εδώ, σε αυτήν την πόλη…
αλλά σε τούτο τον κόσμο, σε τούτη τη ζωή.
Από τη στιγμή που ανοίγουμε τα νεογέννητα ματάκια μας,
είμαστε αντιμέτωποι με ένα χάος που δεν είμαστε έτοιμοι να κατανοήσουμε.
Και πώς αντιδράμε;
Ποιος είναι ο πρώτος ήχος που κάνουμε;
Κλαίμε γοερά.
Ικετεύουμε για απαντήσεις…
πριν ακόμη να έχουμε τις λέξεις που θα δώσουν φωνή στις ερωτήσεις.
Έτσι ξεκινάμε το ταξίδι μας σε τούτο τον κόσμο.
Τρομοκρατημένοι…
μπερδεμένοι.
Κι έτσι, αναζητούμε, κοπιάζουμε…
και σκοντάφτουμε μέσα στο χάος.
Περνάμε τη ζωή μας αναζητώντας σημάδια ότι κάπου, κάπως υπάρχει ένα νόημα.
Ένας σκοπός για όλα.
Και τότε, μια μέρα…
βρίσκουμε την πίστη μας.
Την πίστη μας ότι είμαστε όλοι εδώ σε τούτο τον κόσμο…
σε τούτο το μέρος, ως μέρος του μυστηριώδους σχεδίου του Θεού.
Στην πίστη μας, καταλαβαίνουμε ότι το χάος είναι το νόημα.
Είναι στον αγώνα μας, στην αναζήτησή μας…
όπου βρίσκουμε τον σκοπό μας.
«Να εμπιστεύεσαι τον Θεό με όλη σου την καρδιά»…
«και να μη στηρίζεσαι στη δική σου κατανόηση».
-Αμήν. -Αμήν.
Πάντα…
Πάντα είναι ωραίο να βλέπεις νέα πρόσωπα.
Ναι, ήρθα απλώς να σου δώσω αυτά.
Μαζεύαμε τα πράγματα της άλλης οικογένειας.
Υπέθεσα πως είναι δικά σου.
Ναι.
Πώς τα πάει ο Ίθαν;
Είναι…
Είναι φοβισμένος και μπερδεμένος.
Δεν κατανοεί γιατί η Σάρα προσπάθησε να του κάνει κακό.
Την είδε κανείς;
Απ' όταν το έσκασε στο δάσος, όχι.
Την κυνήγησα, αλλά...
τα γόνατά μου δεν βαστάνε πια.
-Πιστεύεις ότι είναι ακόμη ζωντανή; -Είναι απίθανο να έβγαλε τη νύχτα.
Τα Γραφικά εδάφια...
τα έγραψες από μνήμης;
Ναι.
Λέξη προς λέξη.
Τείνουν να σου μένουν.
Τι θέλεις πραγματικά να ρωτήσεις, Τάμπιθα;
Πώς ξέρεις ότι όλα αυτά είναι αληθινά;
Θέλω να πω...
Θ' ακουστεί τρελό, αλλά είμαστε νεκροί;
Είμαστε ζωντανοί;
Θα είχε σημασία;
Δηλαδή, ας πούμε ότι είμαστε νεκροί...
και έχουμε κολλήσει σ' ένα παράξενο, βασανιστικό καθαρτήριο. Θ' άλλαζε κάτι;
Πάλι κολλημένοι θα ήμασταν.
Πάλι τον δρόμο για το σπίτι θα ψάχναμε.
Το μόνο που θα άλλαζε, θα ήταν το ποιο σπίτι θα ψάχναμε.
Ναι.
Υποθέτω ότι δεν είμαι η πρώτη που κάνει αυτήν την ερώτηση.
Ας πούμε ότι είχα πολλές ευκαιρίες να δουλέψω την απάντησή μου.
Ναι.
Αν σε παρηγορεί, σκέψου...
ότι ήσασταν ήδη εδώ, όταν τρακάρατε.
Είσαι ζωντανή, Τάμπιθα. Η οικογένειά σου είναι ζωντανή.
Οπότε μπορείς να σβήσεις αυτήν την ερώτηση από τη λίστα σου.
Ναι.
-Αντίο. -Εντάξει.
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
Grimes - MaF - D’Pas - Jade - DonLuke Tolenia - Aquamarine - johnakis - Tina
Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Πρέπει να μιλήσουμε.
Season 1 - Episode 6 | Βοοκ 74 |
Όταν ήμουν απλώς ένα αγοράκι
Ρώτησα τον πατέρα μου, τι θα γίνω
«Θα γίνω όμορφος;» «Θα γίνω πλούσιος;»
Ορίστε τι μου είπε
«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»
«Το μέλλον δεν είναι δικό μας, να το δούμε»
«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»
Τώρα έχω δικά μου παιδιά
Ρωτούν τον πατέρα τους, τι θα γίνουν
«Θα γίνω όμορφος;» «Θα γίνω πλούσιος;»
Τους λέω με τρυφερότητα
«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»
«Το μέλλον δεν είναι δικό μας, να το δούμε»
«Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει»
-Είσαι εντάξει; -Ναι. Είναι...
Δυσκολεύομαι πολύ να το χωνέψω, υποθέτω.
Θέλω να πω, μιλάμε για τη Σάρα.
Ήταν πάντα τόσο καλόκαρδη, τόσο ευγενική.
-Πώς το 'χει πάρει η μαμά σου; -Βαριά.
Ξέρεις, τη Σάρα την είχε...
σαν την κόρη που δεν είχε.
Σκεφτόμουν αυτό που είπες τις προάλλες.
-Ότι οι θέσεις στη σκακιέρα εξαντλούνται. -Ήμουν αναστατωμένος.
Δεν ήσουν λάθος όμως.
Κάτι αλλάζει εδώ πέρα. Είναι σαν...
Σαν κάτι να μας ξεφεύγει.
Εκείνη τη νύχτα το φυλαχτό απέδωσε στο τροχόσπιτο...
-όπως ακριβώς και στα σπίτια. -Και;
Και σκεφτόμουν ότι ο μόνος λόγος που δεν έχουμε προχωρήσει περαιτέρω στο δάσος...
είναι γιατί δεν ξέρουμε αν τα φυλαχτά θα μας προστατέψουν όπως και στην πόλη.
Οπότε...
συγκέντρωσα κάποιες προμήθειες. Θα πάρω το φυλαχτό...
και θα πάω στο δάσος να δω αν...
Καλέ. Κένι. Τι...
Μη σηκώνεσαι και φεύγεις, όταν σου μιλάω.
-Θα πας μόνος σου; -Ναι.
-Και πόσο μακριά θα πας; -Όσο μακριά με βγάλει.
Θα το κάνω για να βρω διέξοδο.
Τον δρόμο για το σπίτι. Αυτό δεν θέλουμε; Να γυρίσουμε πίσω;
Ειλικρινά;
Δεν πιστεύω ότι έχει νόημα πλέον.
Αλλά αν εσύ καίγεσαι τόσο πολύ να πεθάνεις...
να πας να το κάνεις.
Εντάξει;
Τα μάζεψα όλα. Είναι έτοιμα για αποθήκευση.
Έγινε.
Με τι έχεις καταπιαστεί;
Δες.
Δεν έχει σύρμα μέσα.
-Τι; -Στο καλώδιο.
Όταν θέλεις να ενώσεις σύρματα, πρέπει να αφαιρέσεις την επίστρωση,
αλλά δεν υπάρχει σύρμα. Αυτό είναι...
Ουσιαστικά, δεν είναι ηλεκτρικό καλώδιο. Και το βύσμα;
Κοίτα, κοίτα.
Οι έξοδοι;
Τίποτα δεν βγάζει νόημα. Οι λάμπες δεν θα έπρεπε να δουλεύουν.
Γεια σας.
Εσύ, τύπε του λούνα παρκ, χρειάζομαι βοήθεια.
-Δεν χτυπάς; -Θέλεις να βγάλω και τα παπούτσια;
-Πρόσεξες τα καλώδια; Τελείως κουλό. -Είσαι ο μαλάκας που θα μας σκότωνε.
Λοιπόν, καταρχάς, δεν οδηγούσα.
Δεύτερον, ο καλύτερός μου φίλος, που ξέρω από παιδί, πέθανε.
Δεν έχει απλώς βαβά στο πόδι. Ας πούμε ότι είμαστε πάτσι.
Οπότε, θέλετε να ξεκατινιαστούμε;
Ή θέλετε να πάτε σπίτι;
Γιατί έχω μια ιδέα.
Ήξερες πως δεν υπάρχει ούτε μία Βίβλος στην πόλη;
Στη βιβλιοθήκη του εστιατορίου υπάρχουν ένα σωρό...
μυθιστορήματα τυχαίων συγγραφέων, αλλά...
ούτε ένα αντίτυπο του πιο διάσημου βιβλίου του κόσμου.
Φαντάζομαι πως αναρωτιέσαι γιατί βρίσκεσαι εδώ.
Έκανες κάποια ακατονόμαστα πράγματα.
Και βάσει των κανόνων της πόλης, θα έπρεπε να είσαι στο Κουτί.
Ο Νέιθαν μού είπε για τις φωνές.
Είναι όλα καλά.
Σάρα...
αν σου έλεγα...
ότι παρά τα φριχτά πράγματα που έκανες...
μπορείς ακόμη να βοηθήσεις τους ανθρώπους της πόλης;
Μπορείς ακόμη να κάνεις κάτι καλό.
Νομίζω ότι στον Νέιθαν θα άρεσε αυτό.
Ναι;
Ωραία.
Ωραία είναι αυτά, έτσι;
-Έχετε καλό μάτι, δεσποινίς Μάθιους. -Έτσι τα βρήκα.
Πώς;
Τοποθετημένα έτσι.
Ήταν στη βεράντα στο πλάι.
Φαίνεται πως κυκλοφορεί κάποιο φάντασμα ανθοπώλης.
Πάμε. Είναι η μέρα της μπουγάδας.
Άντε.
Ρε γαμημένο!
Έλεος.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι ζωάδια. Τα πήραν όλα εκτός από όσα αξίζουν.
Δεν είναι όλοι ζωάδια. Λείπει η μπαταρία.
Είπα πως λείπει η μπαταρία.
Άρα, πρέπει να γυρίσουμε στην πόλη μόλις πάρω αυτό το καλώδιο.
Άντε, γαμώτο.
Γιατί ήρθαμε ως εδώ;
Θα μπορούσαμε να τα πάρουμε από οποιοδήποτε αμάξι στην πόλη.
Φίλε μου, αυτό...
είναι το κορυφαίο Audi Q5.
Τα εξαρτήματα...
Θες να στηρίξουμε τις ελπίδες μας σε κανένα σαράβαλο;
Μάλιστα.
Τα πήρες όλα;
Αυτό είναι. Επιστήμη.
Καλημέρα.
Αφήνω αυτό για αποθήκευση.
Γλυκέ μου, δεν είναι εδώ. Δεν θα σου κάνει κακό.
Το υπόσχεσαι;
Ναι, το υπόσχομαι.
Έλα.
Πού να το...
Κοίτα πόσα πράγματα.
-Μην αγγίξεις τίποτα. -Γιατί;
Επειδή όλα αυτά ανήκαν σε άλλους.
Σε αυτούς που έμεναν εδώ;
Είναι σαν τη σπηλιά του Μοναχικού Δράκου.
Ναι;
Όταν το Κρόμενοκλ χάθηκε στον πολύχρωμο ουρανό…
βρήκε μια σπηλιά όπου ζούσε ο Μοναχικός Δράκος…
και ήταν γεμάτη με αντικείμενα που δεν ήθελε κανένας.
Αλλά για τον Μοναχικό Δράκο…
όλα τα αντικείμενα ήταν θησαυρός. Και μάντεψε…
Τι πράγμα;
Σε μια μεγάλη στοίβα με πράγματα, ήταν ο χάρτης του πολύχρωμου ουρανού.
Οπότε…
ο Μοναχικός Δράκος τον έδωσε στο Κρόμενοκλ και σταμάτησε να χάνεται.
Μπορεί να βρούμε έναν χάρτη εδώ.
Ναι…
μπορεί να βρούμε.
Μαμά;
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Αυτό είναι.
Αυτό εδώ.
-Δεν θα δουλέψει ποτέ αυτό. -Και βέβαια θα δουλέψει.
Μπα, δεν είναι αρκετά ψηλό.
-Δεν θα έχει ισχύ το σήμα. -Θα τα καταφέρουμε, εντάξει; Δοκιμή είναι.
Μηχανικός δεν είσαι;
-Σε πάρκα αναψυχής; -Ναι.
Ο ένας μας έστησε εταιρεία λογισμικού πολλών εκατομμυρίων…
κι ο άλλος κάνει δοκιμές ασφαλείας σε λούνα παρκ;
Ξέρεις κάτι;
Κάν' το μόνος σου.
Όχι, όχι, περίμενε.
Συγγνώμη, εντάξει; Συγγνώμη.
Λένε πως δεν το 'χω με τα λόγια. Ξέρεις πώς είναι να 'σαι ο εξυπνότερος;
Άκου, η αλήθεια είναι πως…
χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Τη χρειάζεσαι.
Αυτή η κεραία πρέπει να τοποθετηθεί ψηλά.
Είναι το ψηλότερο δέντρο που βρήκα.
Αλλά δεν μπορώ. Με πιάνει ίλιγγος.
Οπότε με έφερες εδώ για να ανέβω σε ένα δέντρο;
Ναι.
Δεν με συμπαθείς, εντάξει; Δεν πειράζει.
Αλλά αν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα αυτό να δουλέψει…
δεν θες να το γνωρίζεις;
Ναι.
Το θέλω.
Πολύ καλά.
Λοιπόν, θα μου πετάξεις το καλώδιο;
Κρίστι, είσαι εδώ;
Σερίφη Μπόιντ;
Γεια σου, Κρίστι.
Ήμουν…
-Δεν σε είδα πάνω, οπότε... -Όλα καλά;
Ξέρω πως εσύ κι ο Κένι έχετε έρθει κοντά.
Και αναρωτιόμουν…
πώς είναι;
Νομίζω πως…
περνάει δύσκολη φάση απ' όταν…
Ναι, σωστά.
Νομίζω προσπαθεί σκληρά να είναι αυτός που ο κόσμος έχει ανάγκη να είναι…
-Αν αυτό βγάζει νόημα. -Ναι.
Να είναι βοηθός σου και...
ξέρω πως είναι σημαντικό γι' αυτόν να μη σε απογοητεύσει.
Το γνωρίζω.
Πραγματικά προσπαθώ να μην τον πιέζω πολύ, αλλά…
-πρέπει να ετοιμαστεί να ηγηθεί. -Να μιλήσω ειλικρινά;
Παρακαλώ.
Θες να τον προετοιμάσεις για τα χειρότερα, να πάρει τη θέση σου σε περίπτωση που…
Αλλά τώρα πραγματικά πονάει…
και νομίζω πως δεν χρειάζεται έναν Σερίφη, αλλά έναν πατέρα.
Γαμώτο.
-Συγγνώμη. -Όχι, όχι δεν...
Δεν φταις εσύ. Εγώ φταίω.
Αν δεν μάθεις από τα λάθη σου τα επαναλαμβάνεις, σωστά;
Στ' αλήθεια, δεν το ήθελα.
Το ξέρω. Μη ζητάς συγγνώμη.
Σ' ευχαριστώ, Κρίστι.
Όλοι νομίζουν ότι η Βίβλος είναι έτοιμη.
Κάτι γραμμένο, ολοκληρωμένο.
Αλλά πώς θα τελειώσει η ιστορία αν όλοι οι ήρωες είναι ακόμη στη σκηνή;
Το λέμε το «Καλό Βιβλίο», αλλά…
ήξερες ότι αποτελείται από 73 βιβλία;
Το ήξερες αυτό;
Ματθαίος, Μάρκος.
Ρωμαίοι, Κορίνθιοι.
Εβδομήντα τρία βιβλία.
Γεμάτα ιστορίες με θαύματα.
Αλλά επίσης υπάρχει και σκοτάδι στη Βίβλο.
Φρικτά και απαίσια πράγματα.
Από τη νύχτα που ήρθα…
υπάρχει μια ερώτηση στην οποία επιστρέφω.
Εβδομήντα τρία βιβλία.
Τι γίνεται αν…
οι άνθρωποι αυτού του τόπου...
ζουν το βιβλίο που δεν έχει γραφτεί ακόμη;
Τι γίνεται αν αυτό είναι το 74ο βιβλίο;
Σάρα…
κι αν είμαστε οι επίλεκτοι;
Για ποιο πράγμα;
Δεν ξέρω.
Γι' αυτό θέλω να μου πεις γι' αυτές τις φωνές.
Σε παρακαλώ.
Τι ώρα θα γυρίσει ο μπαμπάς;
Σύντομα, αγάπη μου. Δεν νομίζω να αργήσει πολύ.
Τι έχεις;
Τίποτα, απλώς…
θαυμάζω αυτό το κομμάτι θησαυρού του Μοναχικού Δράκου.
Είναι όμορφο.
Ναι.
Γιατί αναβοσβήνει συνέχεια το φως;
Δεν ξέρω.
Τι λες να πάμε για μια περιπέτεια;
Τι περιπέτεια;
Ένα κυνήγι θησαυρού.
Αλήθεια;
Ναι, θα το ονομάσουμε «Από πού έρχεται αυτό το φως;»
-Σου αρέσει; -Ναι.
Ας το κάνουμε. Πάμε.
Λοιπόν, θα χρειαστούμε μερικά εργαλεία, σωστά;
Βρήκα το δικό σου.
Για να δούμε...
Βρήκα και το δικό μου.
Εντάξει.
Ας μετακινήσουμε αυτό.
Έλα, αγάπη μου. Σπρώξε. Βοήθα με.
Εντάξει.
Λοιπόν...
αυτό είναι δικό σου, αυτό είναι δικό μου. Έτοιμος;
Μαμά.
Τα πας περίφημα.
Για πάμε.
-Έχω κολλήσει. Βλέπεις πού έχει πιαστεί; -Δεν θα το 'λεγα.
Κούνα το λίγο να δούμε αν ξεμπλέκεται.
Ναι, εντάξει.
-Το έχεις; -Ναι.
Εντάξει.
Πώς τα πας εκεί πάνω;
Μια χαρά.
Γαμώτο.
Χριστέ μου.
Όχι, όχι.
Όχι.
Τζέιντ...
Τζέιντ, Τζέιντ, εδώ είμαι. Εδώ είμαι.
Ό,τι κι αν είναι, δεν είναι αληθινό. Εντάξει;
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
Τζέιντ, θα σε βοηθήσω να σηκωθείς. Έλα εδώ.
Είσαι καλά;
-Πάρε τα βρωμόχερά σου από πάνω μου. -Τι είδες;
Άντε και γαμήσου, εντάξει;
Είπαν ότι ήθελαν να βοηθήσουν.
Ότι βρίσκονταν εδώ πολύ καιρό…
κι ότι περίμεναν να έρθει κάποιος…
που θα τους άκουγε.
-Κάποιος που θα τους βοηθούσε. -Πώς θα βοηθούσε;
Να δραπετεύσουν.
Να πάνε σπίτι τους.
Είπαν ότι ήταν ακριβώς σαν εμάς.
Γιατί όμως;
Γιατί τους πίστεψες;
Επειδή…
μου είπαν πράγματα.
Πράγματα που δεν θα μπορούσαν να ξέρουν.
Μου είπαν ότι αυτά τα δύο αυτοκίνητα ερχόντουσαν…
και να σταθώ κοντά στην άκρη της πόλης και θα έβλεπα.
Είπαν ότι συνέβη και παλιότερα.
Ότι δύο αυτοκίνητα ήρθαν την ίδια μέρα…
και όλοι πέθαναν.
Είπαν ότι ήταν εξαιτίας των ανθρώπων στα αυτοκίνητα, αλλά αν…
Αν έκανα ό,τι έλεγαν…
τότε θα ήμασταν ασφαλείς.
Θα πηγαίναμε σπίτι.
Εντάξει. Πώς;
Πώς…
θα πηγαίναμε σπίτι;
-Δεν ξέρω. -Μάλιστα.
Εξακολουθείς να πιστεύεις…
ότι έλεγαν την αλήθεια;
Υποσχέθηκαν…
ότι ο Νέιθαν θα ήταν εντάξει.
Υποσχέθηκαν και τώρα…
Τώρα είναι…
Σάρα. Σάρα, άκουσέ με.
Έλα εδώ. Άκουσέ με. Άκουσέ με, Σάρα.
Αν αυτές οι φωνές είναι αληθινές…
Αν κάτι εδώ επικοινωνεί μαζί σου…
τότε συνδέεσαι με αυτό το μέρος όσο κανένας άλλος.
Κι αυτό σε κάνει απίστευτα πολύτιμη. Το καταλαβαίνεις;
Χρειαζόμαστε, όμως, αποδείξεις.
Για να μπορέσουμε να πάμε στον Σερίφη και να του πούμε με απόλυτη βεβαιότητα…
-ότι εσύ… -Ότι εγώ δεν είμαι τρελή.
Ότι αυτές οι φωνές δεν είναι απλώς…
προϊόν ενός ταραγμένου μυαλού.
Άρα...
Σάρα, χρειάζομαι…
Σάρα; Τι είναι;
-Όχι. -Τι είναι;
-Σάρα. -Όχι! Όχι!
-Τι είναι; -Όχι! Όχι! Όχι!
-Τι είναι; -Σε παρακαλώ! Όχι! Όχι!
Τι είναι; Σάρα, τι συμβαίνει;
-Όχι. Χρειάζομαι… -Τι;
Χρειάζομαι…
Τι χρειάζεσαι;
Χαρτί.
Θέλουν να σου δείξω κάτι.
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εκεί έξω;
Παρακαλώ;
Είναι κανείς εκεί;
Δεν θέλω τσάι.
Συνειδητοποιείς ότι δεν έχω ιδέα τι λες;
Εντάξει.
Καλό είναι.
Ευχαριστώ.
Το βλέπω συνέχεια.
Συνεχίζω να έχω…
αυτά τα…
Πού πηγαίνεις;
Πού είσαι;
Πού πήγες;
Θεέ και Κύριε.
Αυτά είναι όλα…
Περίμενε.
Άραξε, Τίαν. Το έχω.
Τι ψάχνεις;
Τι είναι αυτό; Επετηρίδα;
Του 1972;
Πόσοι άνθρωποι;
Εντάξει.
Μπορείς να μου πεις τι ψάχνεις;
Τι βρήκες;
Τι στον διάολο;
Σε παρακαλώ.
Δεν μπορώ.
Δεν…
-Τι είναι αυτό; -Είπαν...
Είπαν ότι σε παρακολουθούσαν από τη μέρα που ήρθες εδώ.
Είπαν ότι σε είδαν να θάβεις την τσάντα…
και πως αυτό είναι απόδειξη ότι είναι αληθινοί.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Ναι. Αυτό είναι.
Εδώ είμαστε.
Σερίφη Μπόιντ.
Κυρίες μου.
Γαμώτο.
Περάστε μέσα.
Γεια.
Ψαχούλευα...
τα πράγματά μου στο γραφείο και συνειδητοποίησα ότι έχω καιρό να παίξω.
Έλα έξω. Βοήθα έναν γέρο άνθρωπο να ξεσκουριάσει.
Είμαι μια χαρά εδώ.
Σου έχω πει ποτέ...
ότι έπαιζα μπέιζμπολ στο κολέγιο;
-Όχι. -Ναι, και ήμουν πολύ καλός.
Με κοιτούσαν κάποιοι κυνηγοί ταλέντων.
Κι εγώ στα 18 μου να σκέφτομαι «Θα γίνω μεγάλος παίκτης».
«Θα γίνω ο επόμενος Γουίλι ΜακKόβι».
Τι συνέβη;
Ξέρεις...
η ζωή είχε άλλα σχέδια.
Η ζωή πάντα έχει άλλα σχέδια.
Είμαι άρρωστος, Κένι.
Τι εννοείς;
-Το έχεις πει στην Κρίστι; -Όχι τέτοια αρρώστια.
Ο πατέρας μου διαγνώστηκε με Πάρκινσον, όταν βρισκόταν στην ηλικία μου.
Συνήθως δεν είναι κληρονομικό.
Όλοι οι γιατροί έλεγαν ότι θα ήταν πολύ σπάνιο.
Λάθος στιγμή να κερδίσω το λαχείο.
Αλλά πώς το ξέρεις;
Πώς το ξέρεις; Μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Είναι αυτό που είναι.
Κοίτα...
αυτό το πράγμα έχει αρχίσει ήδη να με αποδυναμώνει.
Και προφανώς θα έρθει η στιγμή που δεν θα μπορώ…
Που δεν θα είμαι ικανός να προστατέψω αυτούς τους ανθρώπους πλέον.
Οπότε πρέπει να βρω τρόπο να φύγουμε, όσο μπορώ ακόμη.
Καταλαβαίνεις;
Ο μόνος λόγος που το κάνω αυτό…
είναι γιατί ξέρω πως αυτά τα άτομα θα βρεθούν σε καλά χέρια, όταν «φύγω».
Υπάρχουν πολλοί σε αυτήν την πόλη που είναι ζωντανοί σήμερα…
χάρη σ' εσένα.
Και ξέρω ότι ο μπαμπάς σου δεν είναι εδώ για να το πει,
αλλά σου υπόσχομαι…
ότι είναι πολύ περήφανος για εσένα.
Κι εγώ είμαι περήφανος.
Αλλά αν μου πεις τώρα…
ότι δεν είσαι έτοιμος να σε αφήσω,
πως χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο...
τότε δεν θα πάω πουθενά.
Εντάξει;
Θα παίξουμε τελικά ή όχι;
Για πάμε.
Είναι κανείς εδώ;
Μπορεί να βγάλαμε άκρη με τον ασύρματο.
Θα πρέπει να τον πάμε πιο ψηλά, αλλά μάλλον...
Τι στον διάολο;
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, μικρέ.
-Τι σκαρώνεις; -Είμαστε σε περιπέτεια.
Έχουν πολλή βρώμα και η μαμά είπε να τα πάω έξω.
-Και πού είναι η μαμά; -Στο υπόγειο.
Τάμπιθα;
Πώς πήγε;
-Καλά. -Ναι;
-Πιάσαμε κάτι παράσιτα, οπότε... -Καλό είναι αυτό, έτσι;
Ναι, είναι μια αρχή.
-Τι κάνεις; -Είναι όπως είπες το πρωί.
Από κάπου πρέπει να έρχεται, έτσι;
Το ρεύμα. Δεν υπάρχουν γραμμές...
και όλα τα καλώδια απλώς...
πάνε προς τα κάτω.
Είναι τόσο αλλόκοτο.
Εντάξει. Συγγνώμη, μπορείς να μη σκάβεις για λίγο;
Ναι.
Τι συμβαίνει;
Εντάξει.
Θυμάσαι το βραχιόλι που σου έφτιαξα;
-Το ποιο; -Το βραχιόλι.
Το έφτιαξα μετά τα πρώτα ραντεβού.
-Από τα κορδόνια του μπαμπά σου. -Φυσικά και θυμάμαι.
Ωραία. Θυμήσου, το έχασες στο νοσοκομείο το βράδυ που γεννήθηκε η Τζούλι.
Εντάξει.
Γύρνα και δες τι υπάρχει εκεί.
Και πάλι δεν το πιάνω.
-Λες ότι βρήκες κάτι που μοιάζει... -Όχι, όχι, δεν μοιάζει.
Είναι το βραχιόλι. Είναι τα κορδόνια του μπαμπά σου.
Όχι, είναι κοινότυπα, δερμάτινα κορδόνια, θα τα βρεις σε όλες τις μπότες.
Όχι, όχι. Κοίτα, κοίτα εδώ.
-Κοίτα εδώ. -Τι;
Αυτό ήταν ατύχημα. Εγώ το έκανα.
Φοβήθηκα ότι το χάλασα, μα όταν σ' το έδωσα είπες...
-«Τα ατυχήματα είναι τα πιο ωραία». -Ναι, γιατί;
-Επειδή το κάνει μοναδικό. -Ακριβώς.
Είναι αδύνατον.
Τζιμ, τα πάντα είναι αδύνατα.
Δεν βγάζει νόημα. Αυτά τα καλώδια δεν βγάζουν νόημα.
Ίσως δεν βρούμε πώς έφτασε αυτό εδώ,
αλλά μπορούμε να βρούμε πού καταλήγουν αυτά τα καλώδια.
Δώσε μου το φτυάρι.
ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ
-Πού είναι το δικό σου; -Πρώτη βάση. Δεν χρειάζομαι γάντι.
Είσαι σίγουρος; Θα δώσω πόνο.
-Πέτα τη, τη ρημάδα. -Θα το μετανιώσεις.
-Πολύ μιλάς, αλλά δεν... -Σου 'ρχεται.
Λέω...
ίσως να...
μας έφτιαχνα ένα ρόπαλο.
Έτσι, όταν επιστρέψεις να το κάνεις σωστά.
Όταν επιστρέψω, έτσι;
Ναι, όταν επιστρέψεις.
Έτσι.
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
Grimes - MaF - D’Pas - Jade - DonLuke Tolenia - Aquamarine - johnakis - Tina
Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Είναι τόσο όμορφα.
Χαίρομαι πολύ που σου αρέσουν.
Πότε μπορώ να έρθω μέσα;