Στα προηγούμενα...
Άρεσε εδώ στη Μέγκαν.
-Θα με θάψετε δίπλα τους; -Φυσικά.
Ο Φρανκ. Το Κουτί. Δεν μπορώ.
Πώς λες να αντιδράσουν αν τον αφήσεις;
Δεν υποτίθεται ότι πρέπει να μου μιλάς για τις αρετές του ελέους;
-Θα το προτιμούσες; -Θα προτιμούσα να μη βάλω...
έναν διαλυμένο άντρα σε ένα γαμημένο κουτί να κατασπαραχθεί όταν δύσει ο ήλιος.
Έφτιαξες μια γκιλοτίνα στην πλατεία.
Τι θα συμβεί όταν συνειδητοποιήσουν ότι δεν θες να τη χρησιμοποιείς;
Πάρ' το και κάνε ό,τι ζωή μπορείς εκεί έξω.
Άρα, μου λέτε ότι δεν μπορώ να φύγω απ' την πόλη...
και κάθε βράδυ, έρχονται τέρατα από το δάσος.
Κάνεις δεν θέλει να σου φερθεί σκληρά. Αλλά πρέπει να καταλάβεις τι γίνεται.
Θεέ μου. Τόμπι;
-Τι κάνεις; -Ελέγχω να δω αν μετακινήθηκαν.
-Τι να μετακινήθηκε; -Τα δέντρα.
Έχεις δει το αγόρι που μένει εδώ έξω; Είμαστε φίλοι.
Αν δεις τον φίλο σου, δώσ' του χαιρετίσματα απ' τον Βίκτορ.
Σάρα, απλώς πες μου τι έκανες.
Άφησα την πόρτα ανοιχτή.
Οι νεοφερμένοι αποφασίζουν πού θα μείνουν.
Εδώ στην Έπαυλη ή κάτω στην πόλη.
Έτσι γίνεται εδώ.
Θα ήθελα να έρθετε οι δυο σας μαζί μου, να σας ξεναγήσω.
Θέλω να έρθω. Όλους μας αφορά, σωστά;
-Θέλω να δω. -Θέλουμε να μείνεις με τον Ίθαν.
-Δύο, ένα... -Γιατί το κάνετε αυτό;
-Ούτε που μας ξέρετε. -Αυτό είναι που κάνουμε.
-Θα μείνεις στην πόλη ή στην Έπαυλη; -Στην πόλη.
-Τζούλι. -Στην Έπαυλη.
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Το κορίτσι διάλεξε.
Εκτιμώ όλα όσα έκανες για εμένα.
Οι δύο που αγαπώ στον κόσμο χάθηκαν.
Θέλω να ξαναδώ τα κορίτσια μου.
Season 1 - Episode 4 | A Rock And A Farway Summary |
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
MaF - D’Pas - Jade - DonLuke Aquamarine - Tolenia - johnakis - Tina
Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)
Ξέρεις πώς είναι που μερικές φορές ονειρεύεσαι και τα ξεχνάς,
αλλά αργότερα αρχίζεις να θυμάσαι...
και συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν όνειρο...
κι ότι ίσως να έχει συμβεί στ' αλήθεια;
Νομίζω ότι αρχίζω να θυμάμαι πράγματα.
Πράγματα που θεωρούσα όνειρα.
Σου ζωγράφισα κάτι.
Μπορείς να το κρατήσεις αν θες.
Καλημέρα, υπναρού.
Ώρα να σηκωθείς.
Μπορώ να έχω πίσω το μαξιλάρι μου;
Δικό σου...
Με συγχωρείς.
-Κάποιος μου το έδωσε χθες. Δεν ήξερα. -Καλέ, δεν πειράζει. Απλώς θέλω να ξαπλώσω…
και είναι για 'μένα κάτι σαν ασφάλεια.
Καταλαβαίνω απόλυτα. Συγγνώμη και πάλι.
Ξέχνα το.
Το μαξιλάρι μου, μαξιλάρι σου. Ή κάπως έτσι.
Τη λένε Μέρεντιθ.
Το μαξιλάρι. Έδωσες όνομα στο μαξιλάρι.
Αυτά που έχουν αξία για 'σένα, πρέπει να έχουν όνομα.
Ναι, συμφωνώ.
Θα σου ακουστεί αστείο, αλλά έχω ένα ολόιδιο μπλουζάκι.
Το ξέρω. Από τη βαλίτσα σου το πήρα.
-Ορίστε; -Δεν σε πειράζει, έτσι;
Τα μοιραζόμαστε όλα εδώ.
Υποθέτω πως όχι.
Σ' ευχαριστώ που πρόσεχες τη Μέρεντιθ.
Χριστέ μου.
Κοιμάσαι;
Έτσι νομίζω.
Έχω φτιάξει τσάι.
-Ας μπει λίγο φως εδώ. -Όχι, να χαρείς. Όχι ακόμη.
Εντάξει.
Μου άρεσε αυτή η πρωινή ώρα.
Το θυμάμαι.
Μερικές φορές σταματούσε το κλάμα, όταν έβγαινε ο ήλιος.
Ήταν σαν να έλεγε...
«Σε ξαγρύπνησα, τώρα μπορώ να σταματήσω».
Πιστεύεις ότι τιμωρούμαστε;
Γιατί το λες αυτό;
Τζιμ, πίνω τσάι στην κούπα μιας νεκρής γυναίκας...
σ' ένα μέρος που δεν μπορεί να υπάρχει.
Σ' ένα σπίτι όπου άλλο ένα παιδί πέθανε.
Η Τζούλι λείπει κάνοντας ένας Θεός ξέρει τι.
Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Κλαις, μανούλα;
Όχι, γλυκέ μου. Απλώς έχω πονοκέφαλο.
Έλα εδώ.
Κάτσε στα γόνατά μου.
Μου λείπει η Τζούλι.
Γιατί δεν πάμε στο εστιατόριο;
Ο Σερίφης είπε ότι εκεί σερβίρουν πρωινό κάθε πρωί. Τι λες; Πεινάς;
-Ναι. -Τέλεια. Πάμε.
Υπέροχη ιδέα.
Ναι, μπορείτε...
Μπορείτε να πάτε και να μου φέρετε κάτι.
Εσύ τι θα κάνεις;
Εγώ θα...
Θα ξεπακετάρω.
Θα τακτοποιήσω.
-Σίγουρα; -Ναι.
Καλώς.
Ετοιμάσου, σύντροφε. Πάμε να πάρουμε τηγανίτες.
Λες να έχουν τηγανίτες;
Δεν πήγα ποτέ σε εστιατόριο που δεν είχαν.
Τι θα πάρεις;
Μάλλον θα πρέπει να δω το μενού.
Λες να έχουν σαντιγί;
Λοιπόν, θα μάθουμε σύντομα.
Γεια σου, Σερίφη.
Καλημέρα. Πού πάτε εσείς οι δυο ωραίοι κύριοι;
Πάμε να πάρουμε πρωινό.
Τι έχει το καρότσι;
Τίποτα. Απλώς...
κάτι προμήθειες. Πρέπει να πάω...
να τις δώσω στον πάτερ Κάτρι.
-Θες βοήθεια; -Όχι, ευχαριστώ. Βιαστείτε όμως.
Η κυρία Λου είναι αυστηρή με το ωράριο.
-Μην το χάσετε. -Εντάξει. Καλημέρα.
-Να προσέχετε. -Εντάξει.
Γεια σας.
Ελπίζαμε να έρθετε. Η κα Λου πάντα κάνει κάτι ιδιαίτερο για τους νεοφερμένους.
Ευχαριστούμε. Πολύ ευγενικό. Το εκτιμούμε.
Είμαι η Σάρα.
Τζιμ Μάθιους.
Κι εσύ πρέπει να είσαι ο Ίθαν.
Τα έμαθα όλα για την ηρωική περιπέτειά σου στο δάσος τις προάλλες.
Ελάτε, μπορείτε να καθίσετε στο τραπέζι των επισήμων.
Έχετε τηγανίτες;
Πρέπει να ρωτήσω το αφεντικό πρώτα.
Η κυρία Λου είναι ιδιοφυΐα. Θα μπορούσε να φτιάξει μπιφτέκι από λάστιχο ρόδας.
Η Λου...
είναι εκείνη με τον σύζυγο τις προάλλες στην κλινική;
Σωστά.
Ναι, ήταν...
-Συγγνώμη, δεν έπρεπε... -Όχι, δεν πειράζει.
Θα...
Θα πάω να δω για τις τηγανίτες.
Σ' το είπα ότι θα έχουν τηγανίτες.
Δεν αφήνουν και πολλά, έτσι;
-Κανόνισε να θαφτεί με την οικογένειά του. -Ναι.
Δεν θα έρθεις για την τελετή;
Συγγνώμη, πού είναι το αστείο;
Θα αναφέρεις στην τελετή σου ότι εσύ τον ήθελες νεκρό;
Νιώθεις καλύτερα τώρα;
Μόνο φέρε πίσω το καρότσι, όταν τελειώσεις.
Τζέιντ;
Τζέιντ.
Σου χτύπησα για να πάμε για πρωινό.
Τι κάνεις εδώ;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
-Αυτό; Είναι άδειο. -Ναι, αυτό είναι το θέμα. Έλα.
Εντάξει.
Νόμιζα ότι είναι κάποιου είδους οφθαλμαπάτη.
Εδώ ήταν. Ακριβώς εδώ. Αυτό το περίεργο σύμβολο στο ταβάνι.
Κι εδώ; Εδώ ήταν το πτώμα.
Ήταν ένας τύπος εδώ. Νεκρός, εντάξει;
Μισοπλακωμένος από αυτό το...
γιγάντιο...
Γιγάντιο ογκώδες πράγμα. Μετά άρχισε να ουρλιάζει.
Μη με κοιτάς λες και είμαι τρελός, εντάξει;
-Ξέρω τι είδα. -Δεν σε κοιτάω. Απλώς…
Κοίτα, οι πρώτες δύο μέρες μπορεί να είναι πολύ δύσκολες…
-για όλους. -Όχι.
Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει και…
Άκου, δεν είχα παραισθήσεις, εντάξει; Πίστεψέ με…
έχω κάνει ναρκωτικά, ξέρω πώς είναι οι παραισθήσεις.
Ήταν εδώ και μετά δεν ήταν.
Έχω πλούσια φαντασία, εντάξει;
Έφτιαξα μια εταιρεία λογισμικού βασισμένη μόνο στη φαντασία.
Αλλά αυτό; Τίποτα από όλο αυτό δεν είναι…
Πρέπει να υπάρχει…
κάποια εξήγηση…
και κανένας από εσάς δεν φαίνεται να την ψάχνει.
Μάλιστα.
Γιατί δεν πάμε πίσω στο γραφείο του σερίφη;
Εντάξει; Θέλω να σου δείξω εγώ κάτι τώρα.
Πάμε.
Πω πω!
Τι λέμε;
Σας ευχαριστώ.
Καλή όρεξη.
Θα πάρω λίγο από το δικό του, ευχαριστώ.
-Νόστιμο, έτσι; -Ναι.
Βλέπεις; Δεν είναι όλα τόσο άσχημα εδώ, σωστά;
-Θα μένουμε εδώ τώρα; -Όχι, όχι.
Όχι.
Θα είμαστε εδώ…
για λίγο. Ξέρεις κάτι; Σκέψου το σαν διακοπές.
Νομίζω ότι μάλλον είναι μια αποστολή.
-Ορίστε; -Όπως η αποστολή ενός ήρωα;
Όπως ο Νόρμαν που πήγε στη Λίμνη των Δακρύων;
Μάλλον πρέπει να σώσουμε κάποιον αν θέλουμε να πάμε σπίτι.
Αυτό έπρεπε να κάνει ο Νόρμαν.
Ναι, ίσως έχεις βρει κάτι εκεί.
Μερικές φορές προσποιούμαι ότι εκεί πήγε ο Τόμας.
-Ορίστε; -Ότι είναι σε μια μαγική αποστολή…
κι αν προσπαθήσω, μπορώ να τον βοηθήσω να σώσει το βασίλειο.
Αλήθεια;
Κοίτα, θα πάω στην τουαλέτα για μια στιγμή.
Κάτσε εδώ και περίμενέ με, εντάξει; Επιστρέφω αμέσως.
Περίμενέ με.
Με συγχωρείτε, πού είναι…
Δέκα εκατοστά.
-Ορίστε; -Τα δέντρα…
μετακινήθηκαν δέκα εκατοστά.
Είναι καλό ή κακό αυτό;
Είναι κοντά, οπότε είναι κακό.
-Να το πούμε σε κάποιον; -Δεν νομίζω ότι θα καταλάβουν.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Κάτι πολύ σημαντικό.
Θυμάσαι το αγόρι για το οποίο μιλούσαμε; Αυτός που μένει απ' έξω;
Αυτός είναι;
Ποιος το ζωγράφισε αυτό;
Εγώ.
Μα είναι με κηρομπογιές.
Και;
Είσαι ενήλικας.
Αυτός είναι ή όχι;
Αυτός είναι.
Τι συμβαίνει;
Αυτό σημαίνει ότι ήταν αληθινός.
Όλα καλά, μπαμπά.
-Για να δω. -Συγγνώμη.
-Μισό λεπτό. Μισό λεπτό. Τι είναι αυτό; -Εγώ δεν…
-Τι ακριβώς κάνεις; -Με συγχωρείτε.
Μπαμπά, σταμάτα. Τι κάνεις;
-Μπαμπά. -Δεν τον πλησιάζεις. Δεν του μιλάς.
-Κατάλαβες; -Δεν θα έκανα ποτέ…
Το μόνο που λες τώρα είναι «Ναι».
-Εντάξει; Είναι παιδί. -Συγγνώμη.
Μείνε μακριά του.
Μπαμπά!
Γιατί το έκανες αυτό;
Ώρα να φύγουμε.
Έλα, πάμε.
Εδώ είσαι, σ' έψαχνα παντού.
Τι συμβαίνει;
Νομίζω πως έκανα λάθος.
Στην αρχή ήταν δύσκολο και για εμένα.
Θα σου πω ένα μυστικό…
που με βοήθησε, όταν βρήκα πώς να πάρω πίσω τα ρούχα μου απ' την Τρούντι.
Πώς ήξερες…
Φοράει νέα μπλούζα και ξέρω πως δεν την παρήγγειλε διαδικτυακά, οπότε…
Έλα.
Σήκω, σήκω.
Πρόσεχε το πόδι, μη ανοίξεις κανένα ράμμα.
Δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Ο Βίκτορ είναι φίλος μου.
-Συγγνώμη. -Άσε με ήσυχο.
Βλέπεις αυτήν εκεί;
-Ποια; -Τη μαύρη, εκεί.
-Ναι. -Είναι Αρμάνι.
Ανήκε στον Τσάρλι, τον τύπο απ' το Ντουλούθ.
Θεέ μου, ντυνόταν απίστευτα γυναικεία.
Ήταν τόσο όμορφος και αστείος.
Τέλος πάντων, όταν αυτός…
Η Τρούντι την πήρε στα χέρια της…
και τώρα προσπαθεί να την κρύψει, ώστε να μην τη μοιραστεί με κανέναν.
-Όταν κάνεις μπουγάδα... -Παίρνεις ό,τι θες.
Ναι, είναι δικό σου. Φόρεσέ το.
Δεν έχω ξαναφορέσει Αρμάνι.
Ο Τσάρλι θα συμφωνούσε, σου πάει περισσότερο απ' ό,τι της Τρούντι.
Σταμάτα.
Κα Μάθιους.
Φαίνεται πολύ ωραίο.
Τι;
-Αν θες μπορώ να της μιλήσω… -Όχι, εντάξει, το 'χω.
Γεια σου.
Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Βρήκα το πουλόβερ σου στην τσάντα μου.
Μας λείπεις.
Κι εμένα μου λείπετε.
Τότε έλα πίσω μαζί μου.
Γλυκιά μου, δεν είναι φυλακή. Φεύγεις όποτε θες.
Εμείς…
θα πούμε στην Ντόνα πως έκανες λάθος, πως άλλαξες γνώμη.
Έκανα…
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Ποιο;
Παρουσιάζεις την καημένη, ηλίθια Τζούλι, που δεν καταλαβαίνει τι κάνει…
και που όλα θα πάνε καλά όταν παραδεχτώ το λάθος μου, ως συνήθως.
Όχι, δεν είπα αυτό.
Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το, δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Τζούλι, Τζούλι.
Δεν ξέρουμε πού είμαστε, πώς ήρθαμε εδώ. Πρέπει να 'μαστε ενωμένοι σαν οικογένεια.
Μου κάνεις πλάκα;
Θα μου κάνεις εσύ κήρυγμα για την οικογένεια;
Γνώριζα…
Γνώριζα τι σχεδιάζατε με τον μπαμπά. Ήξερα τα πάντα για το διαζύγιο…
και πως το ταξίδι ήταν η τελευταία πράξη, πριν μας ανακοινώσετε τα νέα.
Σταμάτα να μου φέρεσαι σαν παιδί.
Εντάξει, Τζούλι.
Έχεις δίκιο.
Κοίτα…
με τον πατέρα σου αγαπιόμαστε πολύ. Αγαπάμε εσένα και τον Ίθαν πάρα πολύ.
Ο Τόμας είναι νεκρός. Εντάξει;
Ξέρω πως είναι δύσκολο και ήταν απώλεια, αλλά ήταν για όλους μας.
Έχεις άλλα δύο παιδιά.
-Γιατί δεν σου είμαστε αρκετοί; -Δεν είναι τόσο απλό…
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Σε παρακαλώ, δεν θέλω να το κάνω πιο…
Συγγνώμη.
-Θα φροντίσω να το πάρει. -Εντάξει.
-Τι στον πούτσο είναι αυτό; -Εδώ…
υπολογίζουμε πού βρισκόσασταν, όταν βρήκατε το δέντρο.
Αλλά το τροχόσπιτο που ήρθε η οικογένεια; Οδηγούσαν εδώ.
-Εντάξει. -Εγώ με τους γονείς μου ήμασταν στο Όστιν.
Η Κρίστι, η γιατρός, ήταν στο Ντιτρόιτ.
Καθεμία από τις πινέζες είναι διαφορετικός κάτοικος...
που ήρθε από διαφορετική τοποθεσία.
Κι όμως, με κάποιον τρόπο, καταλήξαμε όλοι εδώ.
Αυτό είναι εντελώς αδύνατο.
Ναι.
Εντάξει, καλώς.
Λοιπόν, αυτή είναι η διαφορά μας.
Δεν δέχομαι το «αδύνατο».
Δεν κάθομαι άπραγος να αποδέχομαι τον κόσμο όπως είναι.
Κάποιος το κάνει αυτό...
και δεν θα ησυχάσω μέχρι να βρω πώς.
Τότε θα αποτρελαθείς.
Αυτό συμβαίνει σε όσους δεν μπορούν να προσαρμοστούν.
Δεν μπορούν να λυγίσουν, οπότε τελικά σπάνε.
Τζέιντ, κοίτα. Κάθε νεοφερμένος υποθέτει...
ότι έχει να φοβάται μόνο τα τέρατα,
αλλά δεν είναι αυτό το πιο δύσκολο.
Είναι αυτό που σου κάνει αυτό το μέρος.
Αυτά που σε κάνει να σκέφτεσαι και να νιώθεις.
Σε κάνει να αμφισβητείς το καθετί που νομίζεις ότι ξέρεις.
Κι αν δεν μπορείς...
Αν...
Το κάνει αυτό μερικές φορές.
Προσπαθώ απλώς να σου πω...
ότι αν δεν μπορείς να καταλάβεις...
Τι κάνεις;
Περίμενε, πού πας;
Τζέιντ.
Δείχνεις όπως αισθάνομαι.
-Ο Ίθαν είναι νευριασμένος μαζί μου. -Γιατί;
Εγώ...
Νόμιζα ότι θα ξεπακέταρες.
Ναι, αυτό θα έκανα.
Αλλά πήγα να δω την Τζούλι.
Πώς πήγε αυτό;
Όπως φαντάζεσαι.
Ξέρει.
Τι;
Ξέρει για το γαμημένο διαζύγιο, Τζιμ. Το ξέρει, γαμώτο.
Όλα θα πάνε καλά.
Σταμάτα να το λες αυτό.
-Τι θέλεις να πω; -Δεν ξέρω.
Πες ότι είσαι πληγωμένος, ότι είσαι φοβισμένος.
Ότι είναι τόσο σκατά που δεν έχεις ιδέα τι να κάνεις,
γιατί περπατάω υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ν' αναπνέει…
και κάθε φορά που λες πως όλα θα πάνε καλά...
οι υπόλοιποι νιώθουμε ότι κάτι κάνουμε λάθος.
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
«Δίκαιο»;
Συγγνώμη, σε ποια φάση ήταν «δίκαιοι» οι τελευταίοι 14 μήνες;
Προσπαθώ να κρατήσω τον έλεγχο εδώ.
Δεν θα μας κάνει καλό να γίνουμε υστερικοί.
Όχι, δεν θα το κάνεις αυτό. Δεν γίνομαι υστερική.
-Δεν θα ήμασταν καν εδώ, αν δεν... -Τι;
Ξέχνα το.
Άντε, πες το. Πες το μου κατάμουτρα.
Τι υποτίθεται ότι θα έκανε το ταξίδι; Τι νόμιζες ότι θα συμβεί;
Ότι θα πηγαίναμε για κάμπινγκ λίγες μέρες...
και όλα θα καλυτέρευαν ως δια μαγείας;
Συγγνώμη που δεν ήμουν έτοιμος να το βάλω στα πόδια.
Γεια.
-Τι κάνεις εδώ; -Πρέπει να πάμε να τον βρούμε.
-Το αγόρι; -Ναι.
Λείπει πολύ καιρό και πρέπει να τον ρωτήσουμε γιατί επέστρεψε.
Δεν μου επιτρέπεται να φύγω.
Μα πρέπει...
επειδή σε επέλεξε...
όπως επέλεξε κι εμένα κάποτε.
Σαν αποστολή;
Ναι.
Εντάξει.
Αλλά δεν μπορείς να το πάρεις αυτό.
Γιατί;
Όχι.
Δεν είναι καλά αυτά.
Είναι για τα νοσοκομεία.
Έτσι μπράβο. Αυτά είναι για αποστολές.
-Δεν χρειάζεσαι κι εσύ; -Εγώ έχω αυτό.
Πάμε.
Λοιπόν, άκου.
Αν θες να μου την πεις για να νιώσεις καλύτερα, κάν' το.
Δεν θέλω να το συζητήσουμε.
Εντάξει, τότε θα σου κάνω κήρυγμα.
Τι λες για τον Ψαλμό 23...
από το Ευαγγέλιο «Κόψε τις μαλακίες και γίνε ηγέτης»;
Άκου, δεν φταις εσύ για τη Λόρεν και τη Μέγκαν.
Ούτε για τον Φρανκ που μπήκε από μόνος του στο Κουτί.
Αλλά δεν έχει να κάνει με αυτούς, έτσι;
Θα πρέπει να είσαι πολύ...
-πολύ προσεκτικός για το τι θα πεις. -Αλλιώς τι;
Μην τιμωρείς άλλο τον εαυτό σου, Μπόιντ.
Εκείνη δεν θα το ήθελε αυτό.
Το τραβάς πολύ.
Άκουσες; Το τραβάς πάρα πολύ.
Πριν έρθεις εδώ...
έθαβα πιο πολλούς τη βδομάδα από όσους νεκρούς είδες 2 χρόνια τώρα.
Αλλά εσύ βρήκες τα φυλαχτά.
Έβαλες μια τάξη.
Χάρη σ' εσένα ο κόσμος μπορεί να ζήσει, όχι απλώς να επιβιώσει.
Έσωσες αυτήν την πόλη, Μπόιντ.
Αλλά το τίμημα που πλήρωσες...
Ακόμη μπορώ να τη δω, όταν κλείνω τα μάτια μου.
Δεν μπορώ να διανοηθώ πώς είναι για 'σένα κι εύχομαι…
να μπορούσες να θρηνήσεις, αλλά δεν γίνεται.
Αυτοί οι άνθρωποι σε χρειάζονται.
Για τρεις μήνες δεν είχαμε κανέναν θάνατο...
και είχαμε έξι τις τελευταίες τρεις μέρες. Ο κόσμος φοβάται.
Ο κλοιός στενεύει. Εσύ είσαι αυτός που πρέπει να τους καθησυχάσει.
Θες να ξεσπάσεις σ' εμένα;
Θέλεις κάπου να βγάλεις τον θυμό και τις ενοχές; Ας είναι.
Αλλά πρέπει να είσαι δυνατός για να μας κρατήσεις ενωμένους.
Εσύ πρέπει να τους οδηγήσεις στο σπίτι.
Γιατί αν δεν το κάνεις...
εκείνη πέθανε για το τίποτα.
Εδώ τελειώνει το κήρυγμα.
Έλα τώρα. Έλα.
Πάει τόσος καιρός από τότε που έφυγε...
που νόμιζα ότι ήταν απλώς ένα όνειρο.
Η πρώτη φορά που τον είδα ήταν λίγο πριν έρθουν τα δύο αμάξια.
Όχι τα δικά σας αμάξια, τα δύο πρώτα αμάξια.
-Πότε έγινε αυτό; -Πάει πολύς καιρός.
-Ήμουν στην ηλικία σου όταν ήρθαν. -Αλήθεια;
-Είσαι πολύ παλιός εδώ, έτσι; -Είμαι ο παλιότερος.
Για μεγάλο διάστημα ήμουν μόνο εγώ εδώ πέρα.
Πώς ήρθες εδώ;
Καλύτερα να μην το συζητήσουμε αυτό.
-Τι συνέβη στους γονείς σου; -Μόλις είπα ότι δεν θα το συζητήσουμε.
Συγγνώμη.
Εγώ είχα έναν μικρό αδερφό.
Τον έλεγαν Τόμας.
Πέθανε όταν ήταν μωρό.
-Γιατί μου το λες αυτό; -Επειδή είμαστε φίλοι.
-Δεν θέλω να τα ξέρω αυτά. -Γιατί όχι;
Τι έγινε;
Κοίτα.
Εκεί είναι.
Πάμε γρήγορα.
-Τάμπι, να το συζητήσουμε; -Όχι, όχι. Εγώ...
Δεν μπορώ τώρα, αλήθεια. Άκου, θέλω να πάω...
τον Ίθαν στην Τζούλι, θα τα πούμε μετά.
Ίθαν.
Ίθαν, γλυκέ μου, πού είσαι;
Ίθαν.
Ίθαν!
Θεέ μου, Τζιμ.
-Ίθαν! -Ίθαν!
Ίθαν.
Πού πήγε;
Κοίτα.
Δέντρο διακτινισμού.
Τι είναι αυτό;
Παρακολούθα.
Τι πρέπει να γίνει;
Μπορεί τίποτα, μπορεί και...
Πώς το κάνει αυτό;
Δεν ξέρω. Αλλά μάντεψε.
-Τι; -Πιάνει και στους ανθρώπους.
Αλήθεια;
Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρεις πού θα καταλήξεις.
Μπορεί κάπου κοντά, μπορεί κάπου μακριά...
ή μπορεί να καταλήξεις μέσα...
σε κάποιο βουνό.
Είναι αναξιόπιστα απ' αυτήν την άποψη.
-Υπάρχουν κι άλλα; -Υπάρχουν αρκετά.
Πρώτη φορά βλέπω το συγκεκριμένο.
Τι κάνουμε τώρα;
Όχι.
Τι συμβαίνει;
Δεν το ακούς;
Όχι.
Έλα. Πρέπει να φύγουμε. Πάμε.
Ίθαν!
Τζιμ.
Τζιμ;
Τι συμβαίνει;
Μαμά. Μπαμπά.
Ίθαν, έλα.
Έλα, αγάπη μου. Ποιος είναι αυτός;
Γιατί είσαι μαζί του; Είσαι καλά; Να σε δω.
-Σε προειδοποίησα. -Πώς είναι το πόδι σου;
-Σε προειδοποίησα. -Σε παρακαλώ.
Σε προειδοποίησα, γαμώ το σπίτι σου.
Δεν είμαι κακός άνθρωπος. Δεν θα πείραζα ποτέ κανέναν.
Μπαμπά, άσ' τον.
Τζιμ. Τζιμ, έχει όπλο.
-Συγγνώμη. -Τζιμ, πάμε.
Πάμε.
Τζιμ.
Τζιμ, πάμε.
Έχει όπλο.
Μην ξαναφύγεις ποτέ από το σπίτι. Εντάξει; Μην ξαναφύγεις.
Σερίφη.
Όχι, σερίφη. Λέγε με Μπόιντ.
Πώς πάει;
Κοίτα, δεν θέλω να...
Έχω ένα πρόβλημα. Αυτός ο Βίκτορ από την Έπαυλη.
Κοίτα. Ο Βίκτορ είναι άνθρωπος της Ντόνα.
Ο τρόπος που δουλεύει με τον κόσμο, την Έπαυλη...
Όχι, δεν μιλάω γι' αυτό.
Μιλάω γι' αυτόν.
Πήρε το παιδί μου στο δάσος,
του φτιάχνει ζωγραφιές...
Λυπάμαι γι' αυτό.
Θα μιλήσω στην Ντόνα.
Θα βεβαιωθούμε ότι δεν θα ξανασυμβεί.
Ξέρεις ότι κουβαλάει όπλο στην τσάντα του;
Χριστέ μου.
-Μάλλον πρέπει να της το πεις. -Ναι.
Τέλος πάντων, να σε αφήσω...
να συνεχίσεις.
Τζιμ.
Περίμενε.
Κοίτα...
τα πράγματα έχουν γίνει λίγο...
Έχουν γίνει πολύ περίεργα από τότε που ήρθατε.
Δεν είχαμε την ευκαιρία...
να γνωριστούμε καλύτερα.
Ας το αλλάξουμε αυτό.
Τι κάνετε απόψε το βράδυ;
Πρόσεχε. Από δω.
Εντάξει.
-Φοβάμαι πολύ τώρα. -Μερικά βήματα ακόμα.
-Πρόσεχε. -Μπορώ να τα ανοίξω τώρα;
-Μισό λεπτό. -Εντάξει.
Εντάξει.
-Τώρα. -Θεέ μου.
Πριν πάρω τα χέρια μου, είναι κάτι που θέλω να ξέρεις, εντάξει;
Εντάξει.
Λοιπόν, Τζούλι…
δεν υπάρχουν λάθη, μόνο επιλογές, και διάλεξες το σωστό για εσένα...
και αυτό έχει σημασία.
Μεγάλη.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Κυρία Τζούλι, ιδού η ολοκαίνουργια διαρρύθμιση ύπνου σας,
εξοπλισμένη με μια χουχουλιάρικη κουβέρτα και το ολόδικό σου μαξιλάρι.
Η ονομασία του είναι προαιρετική.
-Περίμενε. Έχει κι άλλα. -Ναι, υπάρχουν κι άλλα.
Για να δούμε.
-Κουρτίνες για ιδιωτικότητα. -Τι λες…
-Είναι όλα δικά σου. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Έλα, άντε, δοκίμασέ το.
Ω! Θεέ μου. Το αγαπώ.
Σοβαρά, ευχαριστώ πολύ.
Δεν χρειάζεται να μας ευχαριστείς. Εδώ ανήκεις.
Ναι, ισχύει.
Όπως...
και αυτό.
Ω! Γλυκιά μου...
-Καλό το μπέργκερ; -Ναι.
Ναι;
Η Τζούλι πώς είναι;
Ναι. Καλά είναι.
Σίγουρα ο Έλις θα τη φροντίζει.
Ήθελα να σε ευχαριστήσω για ό,τι έκανες τις προάλλες.
Ναι. Βεβαίως.
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Χαρά μου.
Οι άνθρωποι σε αυτήν την πόλη είμαστε…
Προσέχουμε ο ένας τον άλλον.
Σαν οικογένεια.
Δεδομένης της κατάστασης…
τα πάτε μια χαρά, παιδιά.
Να η ειδική παράδοση για τους νεοφερμένους μας.
Ευχαριστούμε.
Είμαστε επίσημοι.
Δεν ήμουν ποτέ επίσημη παλιά. Πολύ κυριλέ.
Θα με βοηθήσεις να φέρω τα υπόλοιπα φαγητά;
Ναι.
Περπατάς καλύτερα.
Ναι…
Το κάνουν κάποιες φορές. Είναι...
Σερίφη, μπορώ να…
Με συγχωρείτε για λίγο; Πρέπει να μιλήσω με τον Υπαστυνόμο.
Εκείνο το καλοκαίρι στο Τέξας.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη αν σε κάνω να αισθάνεσαι…
Απλώς, δεν ξέρω τι κάνω…
και δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό.
Αλλά ποτέ μα ποτέ δεν ήθελα να σε κάνω να αισθανθείς…
Απλώς αισθάνομαι τόσο…
διαλυμένος.
-Και… -Όχι, όχι.
Θα τη βρούμε την άκρη.
Θα τη βρούμε μαζί.
Μην ανησυχείς.
-Τι έχουμε εδώ; -Γλυκοπατάτες.
Γλυκοπατάτες; Ας τις δοκιμάσουμε.
Καλή οικογένεια.
Ορίστε, πάρε.
Έλα. Είναι πολύ καλό. Δοκίμασε μία.
Ωραίες;
ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΑΓΟΡΙ
Σάρα.
Όχι, όχι. Εντάξει. Πιάσε το χέρι της.
Κράτα γερά.
-Έλα. Κάνε υπομονή. Βάστα. -Ω! Θεέ μου.
Βίκτορ.
Τι στον διάολο κάνεις; Τρομάζεις τον κόσμο.
Προσπαθούσα να πάρω το προβάδισμα αυτήν τη φορά.
Απόδοση Διαλόγων | TvJunkia Team |
MaF - D’Pas - Jade - DonLuke Aquamarine - Tolenia - johnakis - Tina
Επιμέλεια Διαλόγων | Jade - Tolenia |
Βρείτε μας στο Facebook Τα TvJunkια! (Tv Series - Ξένες Σειρές)