ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΑΝΙΜΕ ΤΟΥ NETFLIX
Εντάξει.
Ετοιμαστείτε για άλλο ένα άλμα.
Το πεδίο ακινησίας που φτιάξατε εσύ κι ο Ράινοξ
είναι πρωτοφανής τεχνολογία για μένα.
Ειλικρινά, είναι πρωτόγονη.
Έρχονται!
Ξέρουν ακριβώς πού βρισκόμαστε!
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι!
Τουλάχιστον, σωπαίνει έτσι, όμως.
Κι άλλο άλμα.
Ανάδυση σε τρία…
δύο…
Το Νεκρό Σύμπαν.
Τελετράαν!
Εκκίνηση τερματισμού λειτουργίας.
Ετοιμαστείτε όλοι για…
Ο Ράινοξ εκκίνησε τους σταθεροποιητές ακριβώς πριν αναδυθούμε.
Μας έσωσε όλους.
Τόσες απώλειες.
Και θα ακολουθήσουν κι άλλες αν πεθάνει το Όλσπαρκ.
Πρέπει να φύγουμε.
Τώρα.
Μπάμπλμπι,
περίσωσε οτιδήποτε λειτουργεί ακόμα
και πήγαινε στη βάση μας στο Άιακον.
Δες αν παραμένει κανείς εκεί.
Και οι αιχμάλωτοι;
Κρατήστε τους σε ακινησία μέχρι να επιστρέψω.
Θα πας μόνος;
Σας χρειάζονται εδώ…
όλους σας.
Και αυτό εδώ είναι δική μου ευθύνη.
Θα συναντηθούμε στο Άιακον.
Μέχρι να γίνουν όλα ένα.
Μπάμπλμπι!
Σε πρόσταξα να περισώσεις ό,τι μπορείς και να οδηγήσεις τους άλλους στο Άιακον.
Αυτές οι εντολές ήταν για τα μπάζα και το ξέρεις, Πράιμ.
Τα Πρωτόκολλα Άλφα Τράιον χάθηκαν,
αλλά διάλεξαν εμένα για να σε εξισορροπώ.
Το να φύγεις ολομόναχος με το Όλσπαρκ
από ενοχή ή από εγωισμό δεν είναι ισορροπημένη απόφαση!
Είναι ανοησία!
Άσε με να κάνω τη δουλειά μου και να μοιραστώ το φορτίο σου!
Δεν μπορούσα να το πω μπροστά στους άλλους.
Η πατρίδα που ξέραμε έχει χαθεί.
Εγώ φταίω για όλα.
Δεν με ενδιαφέρει ποιος φταίει. Μπορεί να φταις εσύ.
Αλλά οι στρατιώτες σου, οι φίλοι σου, δεν νοιάζονται πια για αυτό.
Θέλουμε μόνο να σε βοηθήσουμε να το διορθώσεις.
Συγχώρεσέ με.
Δεν χρειάζεσαι συγχώρεση…
Τι είναι;
Καλύτερα…
Καλύτερα να φύγουμε.
Όχι.
Ελίτα.
Δεν μπορείς να ξέρεις τι…
Εγώ…
πήρα το Όλσπαρκ.
Προκάλεσα τους εχθρούς μας…
και αυτό…
είναι το τίμημα.
Λυπάμαι.
Πρέπει να φύγουμε, όμως.
Ο χρόνος στερεύει.
Αν δεν επιστραφεί το Όλσπαρκ, η θυσία τους…
Η θυσία της Ελίτα δεν θα έχει κανένα νόημα.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Ποιος τολμά…
Μην εξάπτεσαι, νεαρέ.
Ξέρω ότι αυτό το πεδίο ακινησίας είναι αποπροσανατολιστικό,
αλλά δεν πρέπει να εξαντληθείς
πριν το μεγάλο φινάλε.
Ο Αρχαίος Ναός του Όλσπαρκ.
Αυτό δεν ήταν εδώ πριν φύγουμε.
Ήταν πάντοτε εν κινήσει, όπως το ίδιο το Όλσπαρκ.
Επέλεγε προσεκτικά
πού και σε ποιον θα αποκαλυπτόταν.
Εντάξει, αλλά εννοούσα αυτόν τον κρατήρα.
Κάποιος τον άνοιξε πολύ πρόσφατα και πολύ γρήγορα.
Πέρα από σένα, ποιος έχει τόση δύναμη;
Πέρα από μένα…
κανείς.
Αυτό σημαίνει ότι…
το έκανε ο μελλοντικός μου εαυτός…
ο Νέμεσις Πράιμ.
Ώστε είναι αλήθεια.
Είσαι…
Είσαι εγώ.
Κάποτε. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε, όμως.
Είμαι ιδιοκτησία ενός πανίσχυρου όντος,
αρχαιότερου από την καταγεγραμμένη ιστορία,
που καταβροχθίζει κόσμους και παρακολουθεί την κάθε μου κίνηση.
Ο Γιούνικρον.
Μια ματιά να ρίξω στο Όλσπαρκ,
και θα με τιμωρήσει ακαριαία και βασανιστικά.
Κι αφού εσύ δεν είσαι σκλάβος του ακόμα,
είσαι ελεύθερος…
Να αδράξω το Όλσπαρκ
και να το χρησιμοποιήσω για να καταστρέψω…
τον μελλοντικό μου αφέντη.
Μα ο σκοπός του Όλσπαρκ…
είναι να αναζωογονήσει τον Σάιμπερτρον.
Αν καταστρέψουμε τον Γιούνικρον με το Όλσπαρκ…
τι θα απογίνει ο πλανήτης;
Ποιος νοιάζεται;
Αυτό αφορά εμένα, άρα αφορά κι εσένα!
Ή θα ζήσεις ελεύθερος
ή θα επιστρέψεις στη σκλαβιά.
Τόσο απλό είναι.
Όταν αντιληφθεί ο Γιούνικρον αυτό που κάνουμε,
θα τελειώσουν όλα.
Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, λοιπόν.
Ο συνεργάτης μου μας περιμένει.
Και αυτήν τη στιγμή, έχει εντοπίσει το Όλσπαρκ.
Ο Νέμεσις Πράιμ είναι το τέρας που προορίζομαι να γίνω στο μέλλον.
Ποτέ δεν θα μπορούσες να γίνεις αυτό.
Ωστόσο…
στέκομαι μπροστά μας.
Πώς βρέθηκε εδώ; Γιατί είναι εδώ τώρα;
Το παρελθόν και το μέλλον συγκλίνουν σε αυτήν τη στιγμή
εξαιτίας των απερίσκεπτων πράξεών μου.
Θέλει το Όλσπαρκ.
Κι αν είναι όντως εσύ, τότε ξέρουμε κι οι δύο ότι…
Δεν θα σταματήσει
μέχρι να το αποκτήσει.
Ήταν μόνο μια στιγμιαία διακύμανση,
αλλά καταγράφηκε.
-Πράουλ. -Ναι;
Πού είναι ο Μέγκατρον;
Θάνατος στα Ότομποτ!
Μας ακολούθησες μέσα στον χρόνο;
Πρέπει να φύγουμε τώρα!
Μετά από σένα.
Κυνηγούν τον Πράιμ! Να τους ακολουθήσουμε;
Ο Γκάλβατρον δεν θα είναι μόνος του.
Θα χρειαστούμε περισσότερη δύναμη πυρός.
Έχω μια απαίσια ιδέα.
Δώσ' το μου.
Δεν το έχω!
Δεν μπορείς να πεις ψέματα σε εμένα.
Δώσ' το μου!
Ο Μέγκατρον σου το έκανε αυτό;
Ο Μέγκατρον ήταν αδύναμος, σαν εσένα.
Πέθανε, αλλά αναγεννήθηκε,
όπως κι εγώ,
διά χειρός του Γιούνικρον.
Ο Γιούνικρον είναι μύθος!
Αυτό θέλει να νομίζεις, ανόητε!
Πίστεψέ με, είναι ύπουλος
και πρέπει να τον κατατροπώσουμε.
Με τη δύναμη του Όλσπαρκ.
Πού είναι;
Έλα, λοιπόν. Μην το βάζεις κάτω.
Μεγαλοποιείς τον κίνδυνο
για να αφήσω τον εαυτό μου εκτεθειμένο.
Βρήκες νέους φίλους, Μέγκατρον;
Λέγομαι Γκάλβατρον πια.
Δεν μιλούσα σε εσένα.
Κι όμως, σε εμένα μιλούσες.
Έχουμε αλλάξει και οι δύο με την πάροδο του χρόνου,
παλιέ μου φίλε.
Ξέρω τι θέλετε,
αλλά έχουμε ταξιδέψει πολύ μακριά
κι έχουμε κάνει πολλές θυσίες
για να σας το παραδώσω έτσι απλά.
Πώς νομίζεις πως βρέθηκες εδώ;
Σε περιμέναμε,
για να σε ανασύρουμε από το Νεκρό Σύμπαν,
όπου το Όλσπαρκ κι εσύ προοριζόσασταν να καταστραφείτε.
Θέλετε να σας ευχαριστήσω;
Όχι.
Μόνο να επανορθώσεις.
Ερχόμαστε από ένα μέλλον όπου το Όλσπαρκ δεν υπάρχει πια.
Είμαστε το αποτέλεσμα της κλοπής του Όλσπαρκ από τον Σάιμπερτρον
και της αποτυχίας σου να το φέρεις πίσω.
Τότε, αφήστε μας να ολοκληρώσουμε την αποστολή.
Αν αποκατασταθεί ο Σάιμπερτρον,
θα αλλάξουμε το μέλλον.
Σε αυτήν τη χρονοδιάσταση, αλλά όχι στη δική μου.
Η μόνη ελπίδα που έχω εγώ για ένα καλύτερο μέλλον
είναι να σκοτώσω τον Γιούνικρον.
Είναι αλήθεια.
Στον δικό μας Σάιμπερτρον,
ζούσαμε συνεχώς υπό την απειλή του Γιούνικρον
και των υπηρετών του, του Γκάλβατρον και του Νέμεσις Πράιμ.
Όμως, δεν θα γυρίσουμε σε εκείνον τον κόσμο.
Αυτό είναι το σπίτι μας πλέον…
και θα το υπερασπιστούμε.
Όλοι μαζί.
Αυτό προσπάθησα να σου πω, Μέγκατρον.
Πρέπει να τους εναντιωθούμε!
Αν πάρουν το Όλσπαρκ στον δικό τους κόσμο,
ο πλανήτης μας κι όσοι απομένουν σε αυτόν σίγουρα θα πεθάνουν.
Μείνε με τον Γκάλβατρον.
Αποδέξου όσα σου ορίζει η μοίρα.
Ή κάνε ό,τι κι εμείς.
Συμμάχησε με τον εχθρό σου
και πολέμησε για κάτι καλύτερο.
Διάλεξε, Μέγκατρον!
Μην κουράζεις τα ηχεία σου, Στάρσκριμ.
Ο Μέγκατρον πάντα ήξερε τι τον συνέφερε περισσότερο όταν…
Έχει δίκιο.
Δεν ορίζεις εσύ τη μοίρα μου.
Εγώ ορίζω τη δική σου.
Ανόητε προδότη!
Δεν θα γλιτώσεις από τον Γιούνικρον αλλάζοντας χρονοδιαστάσεις.
Θα έρθει και για σένα.
Και μολονότι προτιμώ να πεθάνω παρά να γίνω υπηρέτης,
μπορεί κάλλιστα να του παραδοθώ
μόνο και μόνο για να γίνω ο αυτουργός
της δυστυχίας του Γκάλβατρον.
Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω.
Γιατί νομίζεις πως αφήσαμε το Πρέντακον να σου φέρει τον Χρυσό Δίσκο;
Έλα! Άνοιξέ μου!
Έχουμε το Όλσπαρκ και πεθαίνει!
Πρέπει να με αφήσεις να μπω!
Έτσι μπράβο. Μην ξεχνάς πως είμαι ο Εκλεκτός.
Είναι μέσα στον ναό.
Πήγαινε! Τώρα!
Πρέπει να τον σταματήσουμε.
Πώς;
Είναι μόνο δύο, αλλά και πάλι υπερτερούν σε δύναμη!
Είναι αδύνατον.
Σε παρακαλώ.
Δεν πρόλαβα.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Όχι.
Ελίτα.
Συγχώρεσέ με.
Ήταν δικό μου το φταίξιμο.
Ήταν η μόνη επιλογή.
Κανείς άλλος δεν θα το έκανε.
Σ' ευχαριστώ.
Θα σε αγαπώ πάντα…
Οράιον.
Ναι!
Ζήτω!
Είναι μια πρέπουσα τιμή.
Για μια φορά, συμφωνούμε.
Μένουν ακόμα να επουλωθούν πολλά τραύματα.
Ο πόλεμος έλαβε τέλος,
αλλά ο Γκάλβατρον κι ο Νέμεσις Πράιμ
μας έδειξαν ότι η μάχη για το μέλλον
έχει μόλις ξεκινήσει.
Προς το παρόν, όμως,
μέχρι να γίνουν όλα ένα.
Πού θα πάτε;
Ο κόσμος μας είναι μεγαλύτερος σήμερα.
Αρκετά μεγάλος για να μας συντηρήσει όλους.
Προς το παρόν.
Τον ακούω ακόμα, ξέρεις.
Τον Γιούνικρον.
Ακόμη και χωρίς τον Δίσκο.
Είναι δυσαρεστημένος.
Λογικά, λοιπόν,
κάποια στιγμή θα εμφανιστεί.
Θα είμαστε έτοιμοι.
Αφυπνιστείτε.
Για άλλη μια φορά,
έσωσα τις ελεεινές ζωές σας.
Αφέντη.
Η χρήση του Νεκρού Σύμπαντος για να ταξιδέψετε στον χρόνο
ήταν ένα ανόητο ρίσκο.
Ωστόσο,
μου δώσατε μερικές ιδέες.
Οπότε…
θα αρχίσω πάλι από την αρχή.
Υποτιτλισμός: Νάσος Πρωτόπαπας