NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
WITAMY W FILADELFII
PRZYLOTY
Jak zimno. Jakby tysiące igiełek kłuło mnie w skórę.
Prawdziwe Boże Narodzenie.
Jak ty znosiłaś te warunki? To Filadelfia czy lodowa planeta Hoth?
Słuchaj...
Gdy spotkasz mojego ojca, wyluzuj nieco z Gwiezdnymi Wojnami.
Dopóki cię nie pozna. Potem...
w sumie lepiej też.
Jesteś taka słodka, kiedy próbujesz ukryć, kim jestem.
Emmy, dam radę.
Wiem. Ale chcę, żeby też cię pokochał.
Tata miał być o 8.45, a jest 8.40...
SZERYF
...pięć
Oto i on!
Tato, Wesołych prawie-Świąt.
Witaj w domu, skarbie.
To pewnie Matt.
Dobrze cię w końcu poznać osobiście.
Jak tam lot?
Nocne loty są ciężkie. Niełatwo pospać.
Ja umiem wszędzie zasnąć.
Wytrenowałem ciało, żeby przespało naloty, gdy dowodziłem podczas Pustynnej Burzy.
Rety, a ja biorę tabletkę na sen i popijam czerwonym winem.
- Twoja opcja brzmi fajniej. - Mieszasz leki i alkohol.
A to ciekawe.
To jedźmy już.
Dobrze.
Wziąłeś ze sobą wiosło.
Jak zespół? Gracie koncerty?
Czasami. Jeszcze musimy odbębnić swoje.
Z odbębniania starcza na czynsz?
Żartuję sobie.
Udany żart.
Ale mi się trafiło. Z tyłu wozu policyjnego.
Jestem przestępcą, a pan...
Czuję się tu jak zbir.
Kurna. Zostawiłem bambosze w samolocie.
Em, pamiętasz mojego kolegę, Teda Bosemana?
- Nie. - Myślę, że tak.
Natknąłem się na niego w kościele.
Okazało się, że jest wielką szychą w D&P Financial.
Chce z tobą pogadać o twoich opcjach zawodowych w Filadelfii.
Miałaby się tutaj przeprowadzić?
Proszę zapiąć pasy.
Pracuję już w finansach
w Los Angeles i mieszkam tam z kimś, kogo kocham.
- Jak tam, skarbie? - Kuloodporne szyby są twarde.
Zapomnij o tym.
Ale miej to na uwadze.
Lampki świąteczne już wyjęte i gotowe do zawieszenia. Pięknie.
Lampki montujemy dzisiaj i zdejmujemy w Nowy Rok.
Mama Emmy miała zasadę.
Dziesięć dni i koniec. To nie Las Vegas.
Wszyscy dzisiaj przyjdą, żeby włączyć lampki rodziny Quinnów.
Mój ojciec kocha tradycję.
Równie mocno jak Prawo i bezprawie.
Włączanie lampek, przycinanie choinki,
kolędowanie, pasterka, poranek świąteczny,
obiad bożonarodzeniowy i świętowanie sylwestra z umiarem.
Świat się zmienia...
Ale Quinnowie...
nigdy.
Dlatego zamieszkałam na drugim końcu kraju.
Oto jesteśmy!
Ten dom stworzył to wszystko!
Jak miło.
Zdrzemnąłbym się, zanim mnie oprowadzisz.
Chcę być w formie, gdy poznam...
Mój Boże!
Wróciła siostra marnotrawna! Przytul mnie. Tego mi trzeba!
Matt, to moja siostra Patsy i jej mąż Todd.
Pan Rockman. Uwaga, zaraz przytulę!
- Dzięki, że nas przywitaliście. - Wasz tata nam kazał.
- Ale i tak bardzo chciałem. - Jesteście głodni?
Robię kanapki z jajkiem à la mama. Nie tak dobre,
ale twierdzę, że są całkiem niezłe.
Proszę, zjedzcie kanapkę.
Aresztowaliśmy wczoraj św. Mikołaja.
Stracił palec u nogi podczas włamania do Victorii Secret.
Nancy, pielęgniarka w szpitalu, stwierdziła,
że pewnie trafił na własną listę niegrzecznych dzieci.
Ale z niej wesołek.
Będzie miał rózgę w skarpetce.
Chcesz się zdrzemnąć?
Zdecydowanie.
Oto i przybysze z Hollywood!
Matt, to mój brat Sean, jego żona Joy.
- Cześć, Matt! - Sean Jr.
- Donny. Mała Margie! - Później zrobimy test z imion.
Zgrywam się.
Mam proste imię. Samo się narzuca.
Joy, czyli „radość”. Donny, zostaw te noże.
Sean Jr., ale wyrosłeś.
Mógłbyś zostać Avengersem.
- Odpuść sobie. - Tak, przechodzi uroczą nową fazę.
Matt, ziomie z Los Angeles. Jesteś kibicem Ramsów?
Nie lubię futbolu.
Uwielbiam go.
Super Bowl, przyłożenia... żyję tym.
Tom Brady. Jest futbolistą.
Nabrałeś mnie. Już pomyślałem, że Emmy złapała ciołka.
Pats, robisz kanapki?
- Gdzie łazienka? - Tam.
Muszę siusiu.
Wydaje się miły.
Warto dla niego zostawać w Kalifornii z trzesięniami ziemi i Kalifornijczykami?
Przyznaj, że nieładnie postąpiłaś.
Boże, nic wielkiego się nie stało, Alanie.
Mogłaś pokazać mi kartki świąteczne przed ich wysłaniem.
Super. Zajmij się tym za rok.
- Dobrze! Ekstra! - Świetnie!
Można z podwójnym serem?
Cześć, siostro. Wybacz spóźnienie.
Rano wysłałam kartki świąteczne i nagle komuś zaczęło na nich zależeć.
Kim może być ów ktoś?
Jak złamiemy ten szyfr?
- Chcecie kanapki z jajkiem? Kayla, Alan? - Chcę rozwodu.
- Co? - Co?
Przepraszam, że nie pokazałam ci kartek.
Zmieńmy temat.
Nie, chcę rozwodu.
Nie taki był plan na dzisiaj, ale przyznaj, że jesteśmy nieszczęśliwi.
Zostawiasz mnie?
- Teraz? - Na to nie ma nigdy dobrego momentu.
To nieprawda.
Po śmierci. Wtedy możesz mnie zostawić.
Póki śmierć nas nie rozłączy.
Śmierć, Alan. Nie Boże Narodzenie.
Niech zgadnę. Kayla i Alan.
Chyba jestem gotowy na test z imion.
Codziennie się kłócimy.
Nie kochaliśmy się od roku.
Nie do wiary. Wyjawiasz to przed całą moją rodziną?
I tym kolesiem?
W kółko jesteś ze swoją rodziną.
Wszystko dzieje się przy nich i przez nich.
To my jesteśmy powodem, że porzucasz żonę?
To my jesteśmy problemem?
Jesteśmy przemili.
Kay.
Nie mamy dzieci.
Więc lepiej będzie rozwiązać to raz, a dobrze.
Don, czy ty właśnie odpiąłeś kaburę broni służbowej?
Jeśli chcesz odejść, droga wolna.
Zrób to.
Tylnymi drzwiami.
Kanapki z jajem twojej mamy...
są za słone.
Dlatego nie chciał wysłać kartki.
„Wesołych Świąt życzą Kayla i Allen”.
To było kłamstwo.
Skarbie, „Wesołych Świąt”, a nie „Szczęśliwego Bożego Narodzenia”?
Chciał powiedzieć, że cię kochamy i wspieramy.
- Oczywiście. - Co ja zrobię?
Rano wszystko było dobrze.
A teraz...
nie chcę nawet wracać do domu.
Możesz tu zostać. Tak długo, jak chcesz.
To zawsze będzie twój dom.
Tak.
Będę tu.
Jak za dawnych czasów.
Przepraszam, mamo.
Quinn,
który się rozwodzi... Nie wiem, jak do tego doszło.
No i? Przytulcie mnie!
Jezu!
Wybaczcie.
- Co porabiacie? - Nic.
Napój się zepsuł.
Tak, napój był po prostu...
popsuty.
- Nie wylewaliście go ku pamięci kogoś? - Nie.
Nie.
Szkoda mi Kayli.
Tak.
Ale...
no wiesz...
są dwie wersje każdej historii.
Alan ma swoje problemy, ale Kayla bywa...
- Ciężka. - Jak ołów.
Rety...
Ciekawi mnie wasz punkt widzenia, bo też chciałbym dołączyć do rodziny.
Poproszę Emmy o rękę. W poranek Bożego Narodzenia.
Powiedzmy mu.
- Nie możemy mu ufać. - Musi wiedzieć.
Wiecie, że was słyszę?
Cześć.
Emmy jest świetna i powinniście się pobrać.
Ale daleko stąd. Może być Los Angeles, ale polecam Hawaje.
Guam to wciąż USA.
- Nie wiem, co się stało. - Spokojnie.
Wspieramy cię.
Wylewaliśmy trunek.
Na cześć Alana.
Mamy grupę wsparcia.
Kogo wspieracie?
- Osoby, które wstąpiły do tej rodziny. - Quinnowie są świetni.
Ale gdy są razem, czyli codziennie...
Piątki z pizzą, niedzielny brunch, odwiedziny, wizyty, nasiadówy.
Don ma takie powiedzenie: „Quinna droga to jedyna słuszna droga”.
Jak wydawać pieniądze. Na kogo głosować. Gdzie spędzać urlop.
- Jaki napój należy pić. - Pepsi.
Zawsze pepsi.
Nasi partnerzy uważają, że to normalne.
To jak kult.
Taki bez ograniczeń wiekowych.
Potajemnie spotykamy się w pubie Otto’s, żeby pogadać.
Rodzina Quinnów nas nie wykryje, bo nie piją.
Don uważa alkohol za szkodliwy, co pewnie jest prawdą, ale też - walić to.
Nazywamy siebie Powinowatymi Zakałami.
- Wcale nie. Tylko Todd tak mówi. - Powinowate Zakały.
Dzięki.
Ale Emmy jest inna. Pije coca-colę i alkohol.
Bo wyjechała stąd.
Cztery lub pięć dni i znów ją wciągnie.
- Będziemy tu dziesięć dni. - Biedaczysko.
- Cieszę się, że tu jesteś. - Ja też.
Jak mi dotąd idzie?
Świetnie.
Zostaw trochę swojego uroku na później. Jeszcze trochę tu pobędziemy.
Uroku mi nie zabraknie. Mam go spory zapas.
Mogę uciąć sobie drzemkę?
Patrzcie no.
Gołąbeczki.
Kayla.
Jak się czujesz?
Smutna.
Wściekła.
Zagubiona.
Trochę głodna.
Może nieco pokarmu dla duszy?
Jakieś życzenia?
Znasz piosenkę „Nie teraz”?
Matt,
- jako dzieci dzieliłyśmy ten pokój. - Teraz wy dzielicie swoje życie.
Wciąż jestem odstawiana na bok.
Może przenocujemy dzisiaj razem?
- Mattowi damy pokój gościnny. - To bardzo by mi pomogło.
- Super. - Dziękuję.
Mam teraz wyjść?
Dziękuję.
Kellerowie ciężko przeszli okres dojrzewania.
- Mogę z wami pogadać? - Pewnie, słońce.
O, posiedzenie.
Chyba nie jesteś w ciąży?
A więc...
zastanawiacie się, dlaczego ostatnio tyle milczę.
Nie wiedziałem, jak wam to powiedzieć.
Mam...
Różne uczucia mną targają.
Od środka.
Próbowałem to sobie wyperswadować.
Zwalczyć te uczucia, ale...
są częścią mnie.
Wybacz, mów dalej.
Chyba że wolisz później. Twój wybór. To może później?
Nie.
Chciałem wam powiedzieć, że...
jestem ateistą.
Kochamy cię niezależnie od tego...
Co znowu?
Jest ateistą.
Myślałem, że powie...
Napiję się jeszcze wody.
Nie chciałem was zawieść, bo wychowaliście mnie na katolika.
Nie zawiodłeś nas.
Prawda, Sean?
Mam powiedzieć dziadkowi Donowi,
że nie idę do kościoła w Wigilię, czy wy to zrobicie?
Słucham?
Przecież nie będę udawać, że wierzę w Boga.
Pewnie. To oczywiste.
Zgadnij, co zrobiłam, by cię pocieszyć.
Wynalazłaś machinę czasu i odkręciłaś moje wybory życiowe?
Prawie...
Wygrzebałam foremki świąteczne mamy i...
Przypominają mi o mamie.
- Wybacz, nie pomyślałam, że... - Dawaj je!
Nie próbuj być dla niej mamą.
Dobrze.
- Wciąż będziesz próbować? - I to jak!
Będzie super wyglądać.
Ten anioł jest...
anielski.
Damy go na dach.
Przedstawia mamę Emmy, która patrzy na nas z góry.
Rety.
Od lat mamy tradycję oświetlania domu.
Wnuki włączają światła, śpiewamy kolędy, pijemy grzany cydr.
Uwielbiam grzany cydr.
Inni twierdzą, że tylko gorąca czekolada.
Nic z tego. Spadówa.
Dla mnie liczy się tylko grzany cydr.
- Będzie też gorąca czekolada. - To wspaniale.
A więc...
kocham pana córkę.
Gdy mężczyzna kocha kobietę, która...
ma ojca...
tradycja każe...
Pytasz o moje błogosławieństwo, by poślubić Emmy?
Tak jest.
Pytam o to.
Jesteś jedynym zalotnikiem moich trzech córek,
który się na to odważył.
Naprawdę to doceniam.
To nic takiego.
Dlatego tym trudniej jest mi odmówić.
Po tej sprawie z Alanem po prostu dotarło do mnie,
że muszę pilnować, kogo wpuszczam do rodziny.
Ale dzięki, że zapytałeś. To dla mnie ważne.
Nie wystarczająco, ale jednak.
Zdeptał twoje marzenia. Witamy w klubie, stary.
Nie potrzebuję jego zgody. Chciałem tylko być dżentelmenem.
Nie prosiłem go o zgodę na ślub z Patsy.
Straciłem jego szacunek, ale ominął mnie jego gniew. Daję czadu!
Już ci mówiłam. Odpuść sobie teraz te oświadczyny.
Ale Boże Narodzenie to idealny moment.
Myśli, że może mnie wystraszyć?
Zawsze dostaję to, czego chcę.
Muszę tylko udowodnić mu, że się nadaję.
Nie, że się nadaję. Tylko jestem idealny.
Jest jak ranne kaczątko. Chciałoby mu się pomóc,
ale może lepiej będzie, jak podrepcze w krzaki i zdechnie.
Jasna cholera.
Sprawdzam, czy nie potrzebuje pan pomocy.
Chciałem udowodnić, że jestem...
niezawodną ostoją.
Ostoją...?
Naćpałeś się, gwiazdo rocka?
Wiesz, że mogę cię za to przyskrzynić? To nie Los Angeles.
Colorado, Maine, Alaska czy...
Już łatwiej jest wymieniać te dobre stany.
Matt, co ty tam robisz?
Pomagam twojemu ojcu z lampkami.
Tato, chcesz pomocy?
Ani trochę.
Matt, chodź. Rozpalamy ognisko. Obejrzyj Elfa ze mną i z Kaylą.
Moja rodzina przyjedzie za godzinę.
Pozwól tacie zrobić rzeczy po swojemu.
- Drogą Quinna. - Nie wiedziałem, że jest tak późno.
Bez pomocy nie skończę na czas.
Super, to ja zostanę.
Służę pomocą.
Dobra.
Jestem na dachu. To było trudniejsze, niż się spodziewałem.
Mam złe przeczucie.
Fajnie.
To tekst z Gwiezdnych wojen.
Powtarzano go w wielu... Nie obchodzi cię to.
Tu jest wciąż nieco krzywo.
Szybko poprawię...
Mam wciąż sporo roboty.
Rozumiem, ale artysta jest wrażliwy na takie sprawy.
- Spójrz... - Pewnie nie lubi pan tego zwrotu.
Nie, spójrz!
- Wybacz! - Nie depcz jej! To moja żona!
Czekaj.
Moment...
Boże, wystaje ci!
Spójrz!
Nie mogę, mam to na czole.
Jesteś twardszy od dziewięciopalczastego Mikołaja.
To akurat dobra strona tego, że postrzelono mnie jako żółtodzioba.
Temu bólowi nic już nie dorówna.
Mój syn ważył 4,5 kilo przy porodzie. Każdy inny ból
to pestka wobec wyciągania ze mnie giganta.
Chłopak strzelił mi zszywką w głową, ale to on zemdlał.
Nie do wiary, że córka go przyprowadziła do domu.
Panie Quinn. Don.
Wiem, że lubisz stawiać na swoim, ale...
Boże, to wystaje ci z mózgu?
Pomocy...
Więcej z nim kłopotu niż z 4,5-kilowym dzieckiem.
Ale z ciebie wesołek.
Też zostałeś sam na święta.
Ciocia Kayla rozmawia z rybą.
To był długi dzień.
Gdzie Sean Jr.?
Rozmawia z moim ojcem. Trzeba było go nie brać.
Chyba nie powie ojcu w szpitalu, że jest ateistą?
Powinniśmy być dumni z tego, że Sean Jr. nie ukrywa tego, kim jest.
Może dość obchodzenia się z twoim ojcem jak z jajem?
Odbija ci bardziej niż Kayli, która rozmawia z rybą.
Chciałam być opoką dla Kayli. Niczym mama,
ale chyba tylko pogorszyłam sytuację.
Może nie nadaję się do tego. Do macierzyństwa.
Trwa to dłużej niż myśleliśmy, ale w końcu się uda.
Kiedy to nastąpi, będziesz w tym świetna.
Ciocia Kayla kradnie rybę.
Nasz dzieciak będzie mniej problematyczny.
Widziałem, że rozmawiałeś z dziadziusiem Donem.
Jak fajnie.
Nie powiedziałem mu.
Dzięki Bogu.
Wszystko będzie dobrze.
Przystawię sobie twarz do zimnego szkła.
Skarbie,
Nie musisz się bać, żeby powiedzieć dziadziusiowi prawdę.
Nie boję się.
Poszedłem, żeby mu powiedzieć. Zapytałem jak się czuje.
Stwierdził, że nic mu nie będzie, bo babcia Margaret
obserwuje jego i nas wszystkich z nieba.
Nie mogłem mu tego zrobić.
Nici więc z zapalania lampek na domu ojca.
To tylko...
Pielęgniarka mnie zmusiła.
Widzę, co próbujesz zrobić.
Walczysz o Emmy.
Robię to samo.
Łączy nas miłość do Emmy.
To już coś, prawda?
Czyli jesteśmy rywalami? No dobra.
Skończyłeś już soczek?
Tak.
Nie.
Jak skończysz, możesz już iść.
Ty z kolei masz podniesione ciśnienie.
Więc nieco cię przytrzymam.
Cóż...
mogło być gorzej.
Ty...
Ty ją lubisz.
Kogo? Nancy?
Nie.
Lubię z nią pracować. Nic ponadto.
A nawet jeśli... moja żona zmarła zaledwie trzy lata temu.
A zresztą...
nie lubię jej.
Po co ci się tłumaczę? Wychodzimy.
Donny.
Grzany cydr dla pana.
Nici z lampek w domu,
więc przywieźliśmy lampki tutaj.
To robi wrażenie. Mama na pewno uśmiecha się do nas z nieba.
Zrobiliście to dla nich?
Ta rodzina to wrzód na tyłku, ale to nasz wrzód na tyłku.
- Ale są nieprzeciętnym wrzodem! - Wrzód jak się patrzy.
Wybacz to całe wariactwo.
Ale czas szybko mija.
Jesteśmy tu już trzy, cztery dni?
- Dwanaście godzin. - Boże.
Cześć.
No patrzcie. Opaski do pary.
Ziomale opaskowi...
Nie psuj tego.
Dzień byłby już idealny,
gdybyś zgodziła się spotkać z Tedem Bosemanem.
- Boże. - Po prostu pogadaj z nim.
Zrób przysługę staruszkowi z zszywką w czole.
Dobrze.
Daj mi już spokój. Zrobię to.
To zaczyna przypominać Boże Narodzenie
Moment...
Spotkasz się z tym kolesiem?
Żeby tata dał mi już spokój. Poważnie, nie przejmuj się.
Przejmuj się. Poważnie.
Don zawsze stawia na swoim.
- To droga Quinna. - Zgoda.
Nie dałoby się sprawić, żeby Don spuścił z tonu?
Wszyscy skorzystalibyśmy na tym.
Rodzina Quinnów i Quinnowaci.
Quinnowaci.
Dobre. Niezły jest.
Ted.
Emmy zgodziła się spotkać.
Musisz tylko zaoferować jej posadę nie do odrzucenia.
Odpłacisz mi się, że nie aresztowałem cię
za pijaństwo, zakłócanie porządku i próbę upicia konia policyjnego.
Tak.
Niezłe miałeś Święto Dziękczynienia, Ted.
Napisy: Przemysław Stępień