Çeviri: boragungorceviri@gmail.com
Alçıpan levhalara olan talebin azalması nedeniyle, kuruluşundan 88 yıl sonra,
31 Ocak 2011 tarihinde, US Gypsum Nevada, Empire'daki fabrikasını kapattı.
Empire posta kodu olan 89405 Temmuz ayında, kullanımdan kaldırıldı.
- Pekala, işte sana olan borcum. - Tamam, teşekkür ederim.
Kendine iyi bak.
♪ Kim bu, dinlenmek için uzanmış ♪
♪ Meryem'in kucağında uyuyan ♪
♪ Meleklerin tatlı ilahilerle karşıladığı♪
♪ İsa'nın koruduğu, çocuk? ♪
Rezervasyonunuzu göremiyorum.
Amazon CamperForce listesinde olmam lazım.
MCD'yi deneyin.
- İşte burada. - Evet.
Herkese günaydın. Bugün nasılsınız?
Pekala. Bir güvenlik tüyosu alayım.
Üç nokta temas kuralı.
Üç noktanın temas halinde olması neden önemlidir?
- Merdivenlerden düşmeyesin diye. - Merdivenlerden düşmeyelim diye.
Sanırım bu tüyo sendendi, değil mi?
- Bu Carl. - Selam.
- Bu Angela. - Merhaba.
Doug, Ryan, Teresa.
- Karie. - Tanıştığıma memnun oldum.
- Ve eski dostun. - Linda May. Ve ben de Fern.
Bu arkadaşım, Fern.
- Selam millet. - Hey nasıl gidiyor?
Başka bir Smiths sözü daha:
Gülerken, dans ederken ve en sonunda yaşarken
zihninde sesimi duy ve şefkatle beni düşün.
Ve bana en çok anlam ifade eden:
"Ev", sadece bir kelime mi yoksa
içinde taşıdığın bir şey mi? Yani...
- Bunu beğendim. - Ben de.
Sözlerinde derin anlamlar var.
- Evet. - Hayır.
Minibüsün önceki sahibi arkaya bir şilte koymuş sadece.
Ama ben öyle yapmak istemedim.
Bir yatak yapmak istedim ki altına bir şeyler koyacak yerim olsun.
Bu çekmeceleri aldım.
Ön tarafa bir takım, böylece onlara içeriden ulaşabiliyorum.
Ve dışarıdan ulaşmak bir takım daha.
- Çok zekice. - Bence de.
Şunu görüyor musun?
Bu kutuyu kocam balıkta kullanırdı. Bu küçük mandalı taktım ve açtığım
zamanda bu parça onu tutuyor ve ve böylece
üzerine birşeyler koymak için ekstra alanım oldu.
Bende güzel şeylerimi içinde koyabiliyorum.
Babamın verdiği tabaklar,
bunları bahçe satışlarından toplamıştı.
Ve liseden mezun olduğumda bana bütün seti verdi.
- Çok güzeller. - Harika değil mi?
Evet, buna sonbahar yaprağı deniyor.
Tüm set yanımda değil ama, bilirsin...
Minibüsüne ne isim verdin?
"Öncü".
Ah, güçlü bir isim.
Kendiside öyle.
Hey ne yapıyorsun?
Alışına kadar hücrede tutulan ayılar, kutup ayısı barındırma tesisinde
çok sorun çıkarırlar.
Alışma süreci iki ila otuz gün arasında bir zaman alabilir.
Fern?
- Selam, Brandy. - Merhaba Fern.
- Selam çocuklar. - Selam.
- Nasılsın? - İyiyim.
Seni gördüğüme sevindim. Uzun zaman oldu.
Nasıl gidiyor?
- İyidir. Teşekkürler. - Güzel. İyi görünüyorsun.
- Saçını kesmişsin. - Evet, kestim.
- Beğendim. Çok beğendim. - Teşekkürler.
Yine Amazon'da mı çalışıyorsun?
- Evet. - Memnun musun?
Evet, parası süper.
Münübüs olayı devam mı?
Evet, Desert Rose Karavan Parkı'na park ettim.
Bugün oradan geçtik.
- Değil mi kızlar? - Annen nasıl?
Harika, seni çok özlüyor.
- Lütfen benimde onu özlediğimi söyle. - Söylerim.
Gerçekten Fern,
Kalacak bir yere ihtiyacın varsa
gelip bizimle kalabilirsin, senin için endişeleniyoruz.
Teşekkürler. Endişelenmene gerek yok.
Gerekirse haber veririm, söz.
- Tamam. Hoşçakal. - Görüşürüz, Aubrey.
- Selam. - Selam.
Okulun en zekisi hala sen misin?
Evet. Sayılır.
Sana ders verirken üzerinde çalıştıklarımızı hiç hatırlıyor musun?
Evet.
Yarın ve yarın ve yarın
ve tüm dünlerimiz
parlak bir gelecek vaadiyle, aptalları ölüme kandırdı.
Sön, sön, küçük mum!
- Çok güzel. Teşekkür ederim. - Teşekkür ederim.
Annem senin bir evsiz söylüyor, doğru mu?
Hayır, evsiz değilim.
Sadece bir sabit bir evim yok.
- Aynı şey değil, değil mi? - Evet.
Endişelenme gerek yok. Ben iyiyim.
Peki.
Bu "Daracık Otel"e taşınmadan önce
her yerde iş arıyordum.
2008 senesi, gerçekten zordu.
Çok fena dibe vurmuştum.
Ve intiharı düşündüm.
Ve bir şişe içki alıp gaz
ocağı açmaya karar verdim.
Sızana kadar içecektim.
Olura, uyanırsam
Bir sigara yakacaktım ve hepimizi havaya uçuracaktım.
Sonra, iki küçük köpeğime baktım.
Cocker Spaniel'im ve küçük kanişim.
Ve ben,
Bunu onlara yapamadım.
Ve sonra,
düşündüm ki,
bunu kendime de yapamazdım.
62'ye yaklaşıyordum ve
Emeklilik birikimime bakmak için internete girdim.
550 dolar yazıyordu.
Fern, tüm hayatım boyunca çalıştım.
12 yaşımdan beri çalışıyorum.
İki kız büyüttüm. Gördüğüme inanamadım.
Böylece internette "Bob Wells'in Ucuz Karavan Yaşamı"nı buldum.
Bir karavanda yaşayabilir, seyahat edebilir
ve hayatımın geri kalanında çalışmak zorunda kalmayabilirdim.
RTR, yeni başlayan göçebeler için bir eğitim kampıdır...
Bob Wells aynı Noel Baba'ya benziyor.
Değil mi? Bunu herkes söylüyor.
RTR ne anlama geliyor?
Rubber Tramp Rendezvous* (Karavancılar Buluşması)
Quartzsite, Arizona'da, çölün ortasında.
BLM* arazisinde. (Arazi Yönetim Bürosu)
Gelmelisin. Sana bir harita çizeceğim.
Hayır, geleceğimi sanmıyorum.
Umarım gelirsin, gelmesen de sana bir harita yapacağım.
...işte RTR budur.
Yardıma ihtiyacı olan insanlar için bir destek sistemidir.
Seneye görüşürüz, Fern.
- İyi tatiller. - Evet, sana da Doug.
Carl felç geçirdi.
- Öldü mü? - Hayır.
Kızı geldi ve onu doğuya, evine götürdü.
Ama köpeği almadılar mı?
Onu alamadılar. Sen sahiplenmek ister misin?
Gerçekten iyi bir köpektir.
- Çok arkadaş canlısıdır. - Hayır hayır.
Pekala, perşembe günü ayrılıyorsun, değil mi?
- Evet. - Tamam.
- Amazon işi dün bitti. - Tamam.
Amazon Perşembe gününe kadar ödüyor.
Ondan sonra ayda 375 dolar.
Arıtma sistemini kullanmazsam bir indirim olur mu?
Çünkü sadece minibüsüm var, biliyorsun.
Hayır, ama minibüste olduğun
için taşınmak ve güneye
daha sıcak bir yere gitmek senin için kolay.
Evet ama önce burada bir iş bakacağım.
Sana kolay gelsin.
O iş zor.
- Hoşça kal Patty. - Hoşça kal, Fern.
Seneye görüşürüz.
Kocam USG madencilikte ve Empire'da çalıştı.
Bende, orada bir kaç sene insan kaynaklarında çalıştım.
Son tam zamanlı işim oydu. Bir sürü part-time işte çalıştım.
Empire'ın mağazasında kasiyerlik,
Okulda beş yıl yedek öğretmenlik yaptım.
Empire madencilik kapandıktan sonra
bütün işçiler ve halk oradan taşınmadı mı?
Evet, bir yıl kadar önce.
Vay. Peki, işe ne zaman başlaman gerekiyor?
Hemen?
Zor zamanlardayız.
Erken emeklilik için başvuru yapmayı düşünebilirsin.
Sadece emeklilik maaşı ile geçinebileceğimi sanmıyorum ve
bir işe ihtiyacım var.
Çalışmayı seviyorum
Sana uygun bir bir işimiz olduğunu pek sanmıyorum.
- Selam! - Merhaba.
Ben Rachel. Pop's Peak'in müdürüyüm.
- Merhaba ben Fern. - Merhaba Fern.
Birine sormuştum, gece için buraya park edebileceğimi söylediler.
Sorun yok, başımızın üzerinde yerin var.
Ama biliyorsun, sıcaklık düşecek,
geceleri burası çok soğuk oluyor.
- Ciddi soğuk. - Tahmin edebiliyorum.
Haddimi aşmak istemem ama, 7-Eleven'ın orada bir kilise var.
Bir baptist kilisesi.
Ve yatacak yer veriyorlar.
- Ben idare ederim. - Peki. Peki.
- Bir şeye ihtiyacın olursa biz buradayız. - Teşekkür ederim.
Gelmene çok sevindim.
- Bu Bob Wells. - Buraya oturabilirsiniz. Sandalye kalabilir.
İşin garibi, doların ve piyasanın,
zulmünü sadece kabul etmekle kalmıyor,
ona kucak açıyoruz. Doların zulmüne memnuiyetle boyun eğiyor ve
hayatımız boyunca ona boyun eğerek yaşıyoruz.
Aklıma koşum atları ile ilgili bir benzetme geliyor.
Ölümüne çalışmayı kabul eden ve çalışamaz hale gelince otlağa
bırakılan bir koşum atı.
Bir çoğumuzun başına gelen de bu.
Toplum bizimle işi bitince
bizleri otlağa gönderir gibi bir kenara atıyorsa,
biz koşum atları birlik olup birbirimizi kollamalıyız.
İşte, yaptığımız iş tamamen bununla alakalı.
Gördüğüm kadarıyla Titanik batıyor
ve ekonomik zamanlar değişiyor.
İşte benim amacım filikaları denize indirmek ve
elimden geldiğince çok insanı filikalara bindirebilmek.
- O nedir? - Bu vegan.
Hayır, ben etoburum.
Tamam, yine de teşekkürler. Güzel görünüyor.
- Başka bir etobur mu? O'da etobur. - Peki.
Yeter mi? Biraz daha?
Oh, birisi kırmızı biber seviyor.
- Kişniş? - Hayır.
Ben bir Vietnam gazisiyim.
Travma sonrası stres bozukluğum var.
Yüksek seslerle başa çıkamıyorum.
Büyük kalabalıklar ve havai fişeklerle de.
Bir kamyonetim ve bir çekme karavanım var.
Burada huzur içinde
yaşayabilirim.
Sonunda büyükbabamı, babamı ve annemi bir karavanla
ülkeyi gezmemiz gerektiğine ikna etmiştim.
Ama sonra ikisine de kanser teşhisi konuldu.
Üç hafta arayla vefat ettiler.
Bob Wells'in minibüs yaşamı üzerine videolarını izlemeye başladım.
Sonra minibüsüm "BERE"yi satın aldım.
Çünkü, götürür beni gitmediğim "yere".
Ve iki buçuk yıl önce iyileşme yolculuğuma başladım.
20 yıl kurumsal Amerika için çalıştım.
Arkadaşım Bill'de aynı şirkette çalışıyordu.
Ve...
Karaciğer yetmezliği vardı.
Bakımevinde kalıyordu. Emekli olmasına bir hafta
kala insan kaynakları aradı ve
"emekliliğiniz hakkında konuşalım" dediler.
Satın aldığı yelkenliyi garaj
yolu dışında bir yerde göremeden,
10 gün sonra hayatını kaybetti.
Hayallerini hiç yaşayamadı.
Bunun üzerinde ölmeden önce bana
"zamanı boşa harcama" dedi.
Zamanı boşa harcama.
Bu yüzden olabildiğince çabuk emekli oldum.
Öldüğümde yelkenlimin garaj yolunda bekliyor olmasını istemedim.
İşte böyle.
Ve beklemiyor.
Benim yelkenlim burada, çölde.
Neler yaşadığını hayal bile edemiyorum.
Kocanı kaybetmek, tüm kasabayı kaybetmek,
arkadaşlar, yaşadığın yer...
Böyle kayıplar asla kolay değildir.
Ve... keşke senin için kolay bir cevabım olsaydı. Gene de,
bence bir cevap bulabilmek için doğru yere geldin.
Bence…
Doğayla, gerçek toplumla ve
kabile ile bağ kurmak
senin için her şeyi değişterecek.
Umarım.
- Selam Fern. - Selam Linda.
Bize katılsana.
Sağolun, biraz yürüyüşe çıkıyorum.
- Peki. - Biraz sonra dönerim.
- Merhaba. - Selam. Günaydın.
Bana sürekli soruyorlar; Bob, orada olmak istiyorum ama,
şehirde yaşamam lazım.
Yakalanmaktan nasıl sakınırım?
Bu yüzden, "gizli park etmenin 10 emri" adını verdiğim sistemi geliştirdim.
Şimdi batır, çıkar.
Deliği büyütmen lazım.
İşte böyle. Evet, işte bu. Harika.
Sonra da...
Bu yaşam tarzını seviyorum.
Özgürlüğe, güzelliklere ve yeryüzüyle bağ kurmaya dair bir yaşam tarzı.
Ama yine de bir bedeli var.
Boktan işlerle başa çıkmayı öğrenmelisiniz.
Bu yaşam tarzında, çoğumuz 19 litrelik kova kullanıyoruz.
Çoğumuz minibüs ya da daha büyük bir şeyde.
Ben bir Prius'tayım.
Bu yüzden 7.5 litrelik bir kova kullanıyorum.
Dizlerinizden sıkıntınız varsa, 26 litrelik bir kova kullanabilirsiniz.
- Selam Fern. - Selam millet.
- Bunları senin için aldım. - Teşekkür ederim.
Bunu al.
Diğeri biraz oynak.
- Oh, bunlar senin mi? - Evet.
Her minibüste, bir kara delik vardır. Özellikle benimkinde.
Bir keresinde yedi tane konserve açacağım vardı.
Benim başıma gelmez.
Altlıkla takas ederim, kendim yapıyorum.
Tamam, elbette. Vay.
Ne bu, tığ işi mi?
Hayır, farklı bir şey.
Bu güzelmiş.
- Ah, benimle geliyor. - Peki.
- Görüşürüz. - Güle güle.
Görünüşe göre sanki iş...
Oh, kayıyor.
Özgeçmiş kabul ediyor musunuz?
Her ihtimale karşı bırakayım.
- Hayır, internet... - İnternet üzerinden mi?
- Evet. - Tamam.
4'lü paket 100 dolar.
Aynen böyle.
- Hissettin mi? - İnsanlara bunu yapıyor işte.
- Korktum. - Onları korkutuyor.
Burada kaç para yattığından haberiniz var mı?
Dinazorlara benziyorlar.
Dikkat et. Dikkat et. Basamaklara dikkat edin.
Hoşgeldiniz.
Disko gibi.
Vay canına.
Işıklandırması çok güzel.
- Kurutuculu çamaşır makinesi. - Aman Tanrım!
Dalga geçiyorsun.
Pekala bayanlar, nereye gidiyoruz?
Hawaii.
- Hayır. - Evet.
Arada deniz var.
Doğu Yakasına gitmeyelim.
Orada bu boyda bir şeyi park edecek kadar büyük bir yer yok.
Bu sihirli otobüs. Hawaii'ye gidebiliriz.
♪ Yine minibüslerimizdeyiz ♪
♪ Hiç görmediğimiz yerlere gidiyoruz ♪
♪ Bir daha asla gidemeyeceğimiz yerlere gidiyoruz. ♪
♪ Ve tekrar minibüslerimize binmek için sabırsızlanıyoruz ♪
♪ Çingene çetesi gibi otoyolda ilerliyoruz ♪
♪ Tekrar yollardayız ♪
Pekala, Quartzsite, Arizona'da,
özellikle Quartzsite Yacht Club'da
Line dancing uzun süredir devam eden bir gelenektir. İşte başlıyoruz.
Oraya demir atmışsın gibisin, dansa katılmak ister misin?
Hayır.
Emin misin?
- Tamam. - Pekala.
Hoşçakal, Fern.
Güzel.
Yoldayken veya kamp alanında güvenliğiniz ile ilgili,
Karavan sistemleri tasırımı,
tamiri ve bakımı hakkında tüm sorularınız için,
aracınızla birlikte sizi bekliyoruz.
Böylece doğa ananın sunduğu ücretsiz şeylerden
yararlanmanıza yardımcı olabiliriz.
Ron, bir saniye buraya gelebilir misin?
Bu adamda bayağı güzel şeyler var.
Bu Nudo, Roxy. Ron.
Nasıl gidiyor Ron?
- Roxy. - Benzin parası için uğraşıyorum...
Tanıştığıma memnun oldum.
Evet, bence bu gerçekten güzel. Şu işçiliğe bak.
Gayet güzel...
Baksana. Ron, baksana.
Merhaba hanımefendi.
Fazla sigarınız var mı acaba?
Evet, tabii ki.
Ateş lazım mı?
Alayım.
Sende kalabilir.
Teşekkür ederim.
- Adın ne? - Fern.
- Fern, Derek. - Selam, Derek.
- Tanıştığımıza memnun oldum. - Tanıştığıma memnun oldum.
Görüşürüz.
Ne? Ne?
Swankie. Benim, Fern.
Selam.
- Bayrağı görmüyor musun? - Evet, özür dilerim.
- Rahatsız edilmek istemiyorum demek. - Biliyorum.
Kasabaya gitmem lazım.
Neden?
Lastiğimi patlattım.
Git değiştir öyleyse.
Yedeğim yok.
Yedeğin yok mu?
Taşradasın ve yedeğin yok mu?
Burada ölebilirsin. Vahşi doğadasın.
Herkesten uzaktasın.
Burada ölebilirsin, anlamıyor musun?
Bunu ciddiye alman lazım. Yardım çağırmanın bir yolunu bulmalısın.
Lastiğini kendin değiştirebiliyor olmalısın.
Teşekkür ederim Swankie.
Tamam.
Sende bana bir iyilik yapabilirsin.
Bir yolculuğa çıkmam lazım ve yakında yola koyulmayı planlıyorum.
- Yapacak çok iş var ve hepsini yetiştiremiyorum. - Elbette.
- İşleri halletmeme yardım edebilirsin. - Tabii.
- Gerçekten minnettar olurum. - Tamamdır.
Benim tavsiyem, "Yol Yardım Hizmeti"ne para yatırma, tamam mı?
Yer tespit cihazı, uydu izleme cihazı gibi bir şey almalısın.
Zımpara kağıdını ıslatmamız lazım. Buna "ıslak ve kuru" denir.
Bize, ıslak lazım.
Şimdi, çamurluğu maskelememiz lazım.
Çünkü beyaz boya çamurluğa da damlayacaktır.
Bunun üzerine plastik koyacaksın.
Pekala, itiraf edeyim,
bu düşündüğümden çok daha zormuş.
- Oh, çok zordur. - Hı-hı.
Dökülen tüm boyayı yamamak çok zamanımı aldı.
Vaz mı geçiyorsun yani?
Hayır, vazgeçmiyorum.
İşimiz bitince kalan boyanın hepsini sana vereceğim.
Yanıma almak istemiyorum, hepsini
alabilirsin. Çünkü biliyorsun, minibüsün biraz...
Pasaklı gözüküyor.
Hayır, değil.
Pasaklı değil. Sadece yıkanması lazım.
Hayır, al şu boyayı.
Pasaklı.
Fern. Benim, Swankie.
Ne? Meşgulum.
Bütün bunları nereden almışım?
- Gitgide de artıyor. - Nereden çıktı bunlar?
Geçen gün Facebook Quartzsite sohbet sayfasında
bunları vereceğimi ve isteyenin gelip alabileceğini yazdım.
Umarım gelen olur.
- Buna bayıldım. - Senin olsun.
- Dalga mı geçiyorsun? - Senindir.
Vay canına, çok güzel.
Çok yakıştı.
Buna kırmızı, beyaz ve mavi yeşim taşı denir.
- Şu nedir? - O taşlaşmış palmiye ağacı.
Aynı kayadan bir parça.
Ah.
- Koluna dikkat et. - Bu da başka bir...
kırmızı beyaz ve mavi...
ve...
- Ne oluyor? - Ne?
Pek iyi hissetmiyorum
Gel, otur şöyle.
Tuttum.
Ne oluyor? Ne lazım?
Başım çok kötü ağrıyor ve midem bulanıyor.
- Suyun yararı olur mu? - Oh evet.
Koluna dikkat et.
İyi misin?
Ben... sanırım iyiyim.
İyi misin?
Bir süre önce akciğerimden
kanser hücresi alındı. Doktorlar
kötü huylu küçük bir parçanın
beynime sıçradığını ve
geriye 7-8 ay ömrüm kaldığını söylediler.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Yolculuğumu yapacağım. Bazı güzel anıların hatırına
tekrar Alaska'ya döneceğim.
Ve...ehm..
Yapmam gerekeni yapacağım.
Elimde bir kitap var, Dr. Kevorkian'ın "Son Çıkış" adlı kitabı.
Bazıları ona "Doktor Ölüm" diyor.
İçerisinde, gerekirse, hayatına son vermenin çeşitli yollarını anlatıyor.
Bir çeşit reçete gibi.
Gerekirse diye almıştım.
Ama artık hastanelerde vakit geçirmeyeceğim.
Teşekkürler, almayayım.
Bu yıl 75 olacağım.
Oldukça iyi bir hayat yaşadığımı düşünüyorum.
Tüm bu yerleri kanoyla gezerken gerçekten çok güzel şeyler gördüm.
Ve...
Bilirsin, vahşi doğadaki bir geyik gibi.
Idaho'da nehir kenarında bir geyik ailesi ve
Colorado'da bir gölde, kanomun 2 metre uzağına gelen
kocaman beyaz pelikanlar gibi.
Veya...
bir köşeyi dönünce, bir kayalık görmüştüm.
Kayalığın duvarlarında yüzlerce kırlangıç yuvası vardı ve
etrafta uçuşan yüzlerce kırlangıcın silüetleri
suya yansıyordu.
Sanki kırlagıçlarla birlikte uçuyor gibiydim.
Altımda, üstümde ve her tarafımda kırlagıçlar vardı.
Küçük bebekler yumurtadan çıkıyordu.
Yumurta kabukları yuvadan suya düşüyor
ve suyun üzerinde yüzüyordu.
Küçük, beyaz kabuklar.
Harika bir şeydi.
Yeterince yaşadığımı hissettim. Hayatım tamamlanmıştı.
Tam o anda ölürsem,
mükemmel olurdu.
Bilmiyorum. Belki öldüğümde
arkadaşlarım ateşin etrafında toplanır
ve benim için ateşe bir taş atarlar.
Sadece yeni bir şeyler görmek istiyorum.
Ve sonra yukarı çekin ve kapatın.
- Şuna ne dersin? - Oh. Şuna bak.
Büyükannem bunu benim için yaptı ve bana verdi.
Güle güle kullan, ona iyi bak.
- Teşekkür ederim. - Hoşçakal.
♪ Aşkın kalıcı olacağına inandım ♪
♪ Nerede yanlış yaptığımı bana söylemeyecek misin ♪
♪ Lütfen cevap ver aşkım ♪
♪ Bensiz daha mutlu olursan ♪
♪ Umursamamaya çalışacağım ♪
♪ Ama, yine de beni düşünüyorsan ♪
♪ Lütfen duamı dinle ♪
♪ Sana sadık kaldığımı bilmelisin ♪
♪ Yeniden başlayabileceğimizi söylemeyecek misin ♪
♪ Kederliyim, şimdi sana dönüyorum ♪
Bir şey söyleyebilir miyim Swankie?
Ne?
Kocam Bo'yu çok düşünüyorum.
Sonunda işler iyice kötüye gittiğinde
onu hastanede morfine bağladılar.
Geceleri hastanede oturuyordum.
Ve...
gitmesine yardımcı olabilmek için morfin düğmesine biraz daha
uzun basmayı düşünüyordum.
Belki de daha çok düşünmeliydim.
Böylece tüm o acıları çekmeden, daha erken gidebilirdi.
Belki de bunu istemezdi.
Belki kalabildiği kadar seninle kalmak istiyordu.
Eminim ona iyi bakmışsındır, Fern.
Baktım.
Hoşçakal, Fern.
Bir içkiye ne dersiniz?
Dostlarımıza kadeh kaldırmaya ne dersiniz?
Her gün görebileceğin dostlar değil. Hayır.
Onun yerine, gitmek zorunda kalan dostlarımıza içeceğiz.
Bahse girerim kimi kastettiğimi biliyorsunuzdur.
Aramızdan ayrılmak zorunda kalan dostlar, kalbimizdeki dostlar.
♪ Şarkımdaki hüznü duy, ♪
♪ Biramdaki kanı görebiliyor musun? ♪
♪ Acıya gülmeme yardım et. ♪
♪ Gözyaşlarından gülümseme ile kurtulmama yardım et. ♪
Fern.
- Selam, nasılsın? - Çok teşekkür ederim.
Önemli değil
- Şekersiz ve sütsüz. Yani... - İyidir.
Merhaba, kahve?
- Seni tanıyorum. - Evet, selam.
Dave, değil mi? Tahmin et.
- Fern? - Evet.
Konserve açacağın bende.
Evet, sende. Burada mı çalışıyorsun?
Evet, ilk seferim.
Pekala, kahve?
Elbette.
Şekersiz ve sütsüz, git bakalım.
İçine istediği koyabilirsin.
- Pekala, görüşürüz. - Evet. Günün güzel olsun.
Kamp görevlin benim.
Eldiven takmayı asla ihmal etme.
Sağlığını korumalısın.
Burada dünyanın her yerinden insan var.
İçine biraz üfle.
Duvarları da mı? Yoksa sadece şu metal şeyi mi?
Duvarları da. Evet.
Böyle manzarayı başka nerede bulabilirsin?
Sadece burada. Badlands'te*. (Güney Dakota'da bir ulusal park)
Badlands'in kötü kızlarıyız biz.
Ne biçim insanlar var!
Oh. Burrito, neredeyse dolu paket.
- Affedersiniz. - Evet. Selam.
Kamp görevlisi siz miniz?
Evet, ben Fern, bu Linda May.
Nasılsınız?
- İyidir. - Merhaba, elini sıkardım
- ama şimdi değil. - Buna dokunmak istemezsin.
Şurada elektrik kesik.
Kızımıza doğum günü partisi yapmaya çalışıyoruz.
- Geldi mi? - Geldi.
Tamam.
Bunu da bileğine bağlamamı ister misin?
Kalkıyor.
Hangi eline istersin?
Bu mu?
Hadi bakalım.
Badland Spa'ya hoş geldiniz.
Seyirciler arasından bir gönüllü alabilir miyim lütfen?
- Beni al. - Pekala.
Oh, harika değil mi?
Adınız nedir bayan?
- Linda. - Linda.
Merhaba, yardım edebilir miyim?
Evet, tur için gelmiştik.
Tur yaklaşık 15 dakika içinde başlayacak.
Burada mı beklemeliyiz?
Burada bekleyebilirsiniz. Burada bölgenin harika bir haritası var.
Burada bazı yaz aktiviteleri için bir program var.
İsterseniz yanınıza alabilirsiniz.
- Al bakalım. - Pekala.
Bu gerçekten heyecan verici olacak.
İki taşı birbirine sürtün.
Kum gibi dağılmaya başladıklarını görüyorsunuz.
Bu yüzden, paleontologların burada fosil bulmaları
çok kolay.
Kayalar neden delik?
Fena değil. Bu çok güzel bir soru.
Bir zamanlar bu kayaların içinde hava vardı.
Küçük cepler gibi, küçük gaz kabarcıkları.
Kayanın içine hapsolmuşlardı.
Selam.
İlginç bir şey buldun mu?
Taş.
Hey Greg, diz bakalım şunları.
Şerefe... Eartship'e*. (açıklaması birazdan)
Eartship'e.
Teşekkür ederim. Teşekkür ederim.
Bu sizin sesinizi inceltir.
Burası Arizona'daki arazim.
Burada bir eartship yapabilirdim.
Tamamen kendi kendine yeten bir ev.
Lastiklerden, şişelerden ve tenekelerden yapılır, böylece
dünyaya hiçbir şekilde zarar vermez.
- Bağımsız. - Bağımsız.
Kendi ellerinle yaptığın canlı bir sanat eserine benziyor.
Torunlarıma bırakabileceğim bir şey.
Bu ev nesiller boyu orada olacak.
Hepimizden daha uzun yaşayacak.
Bu güzel bir şey.
Tamamdır. Şimdi oldu.
Yaşlanınca kişilik sahibi olursun.
Seni bir süre göremeyeceğim.
Beni ziyarete gel.
İstediğin kadar kalabilirsin.
Ne zaman istersen.
- Tamam mı? - Teşekkür ederim.
Teşekkürler Linda May.
Asıl ben teşekkür ederim. Bana çok şey verdin.
- Pekala. - Harika, pekala.
Merhaba Fern.
Selam.
Ben benzin istasyonundaydım ve
sigara için karanlıkta parkın içinden
geçmemen daha iyi olur diye düşündüm.
-O yüzden, sana bunları aldım. -Neymiş onlar?
Meyan çubukları.
- Meyan çubuğunu tüttüremem Dave. - Biliyorum.
Bunları çiğneyebilirsin, sigara isteğini azaltmana yardımcı olur.
Sigarayı bırakmayacağım Dave.
Biliyorum, ama ... bunları denemelisin.
Sindirime de iyi gelir.
Peki, teşekkürler.
Neler oluyor?
Karınca, içeriyi karınca basmış.
Oh, karıncalar iyidir.
Hayır değiller. Yemeğimin içindeler Dave.
Ben yaparım, teşekkürler
Bunu nereye koyayım?
Fern üzgünüm.
Üzgünüm, farketmedim.
Şuraya geç.
Bağırmana gerek yok.
- Orada kal. - Tamam. Gidiyorum.
Hayır, kapalıyız.
Sen Birleşik Devletler'deki şanslı insanlardan birisin.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki
- Evet. - Evet, öyleyim.
- Her yere seyahat edebilirsin. - Evet efendim, biliyorum.
Ve size bazen göçebe ya da
evi olmayan insanlar diyorlar.
Bir yüzük taktığını görüyorum.
Evli misin?
Evliyim, ama kocam öldü.
Öyleyse…
Onu çıkarmayacağım.
Bu yüzük bir çemberdir
ve asla bitmez.
Ve bu, aşkınızın asla bitmeyeceği anlamına gelir.
Ve denesen bile onu çıkartamayı başaramayabilirsin.
- Yapabileceğimi sanmıyorum. - Yapamazsın.
Düzeneğin güzelmiş, gördüklerimin en iyisi.
Divertikülit olmuş.
- Yani, bağırsak iltihaplanması. - Hı-hı.
Erken saatlerde doktor laparoskopik bir ameliyat gerçekleştirdi.
Ameliyat mı oldu?
- Vov! Bardakta erişte. - Hastalanınca iyi gelir.
Hayvan krakerleri.
Ve... Senin için.
- Bu benim favorim. - Biliyorum.
Teşekkürler Fern.
Peki, şimdi ne yapacaksın?
Nebraska'daki pancar hasadına gideceğim.
Ekim'den önce başlamaz ama.
Ya sen?
Wall Drug'da başlayacağım.
Bunu geçen yılda yaptım.
Başka eleman açıkları var mı sorabilirim.
- Benim için mi? - Elbette.
Park etmek için harika bir yeri var.
Tadını çıkar.
- Nasıl gidiyor? - İyi gidiyor.
Bir...
- Michael, - Selam, nasıl gidiyor?
İyidir, bu domatesleri ve soğanları alabilir miyim?
Teşekkürler.
Hiç hoşuma gitmiyor.
- Sağ tarafına koyacağım. - Tamam.
Lütfen yüzünü bana yaklaştırmasına izin verme.
- Aman Tanrı'm. - Güzel değil mi?
Şaka yapıyor gibiyim ama aslında yapmıyorum.
Oh hayır, kolumu fena sıkıyor.
O benim.
Yakalayamadı.
Aman Tanrı'm, baksana ne kadar iğrenç.
Hayır, hayır, çık oradan, Jerry, çık!
- Çıkl! - Fern, o iyi!
- Hayır, nedir bu? Onu neyle besliyor? - Muhtemelen tavuktur.
- Hayır, tavşan bu. - Ben tavuk sandım.
Seni istiyor, sırada sen varsın.
Şuraya geç, sıradaki ben olmak istemiyorum.
Camı delip geçecek.
Atık bırakma.
(Wall Store 24 metrelik dinozor modeli)
Oh, orada işte.
- Tam üzerimizdeki mi? - Hı-hı.
O vega yıldızı.
Ama 24 ışık yılı uzaklıkta.
Yani, bu demek ki,
şu an gördüğünüz ışık Vega'dan 1987 yılında ayrıldı.
- Ve daha yeni mi buraya geldi? - Ve daha yeni buraya geldi.
Teleskop Jüpiter'e ayarlı.
Jüpiter, tüm güneş sistemimizdeki en büyük gezegendir.
Yıldızlar patlar ve uzaya plazma ve atom yayarlar.
Bunlar bazen yeryüzüne ulaşır
ve toprağı beslerler.
Sizin bir parçanız olurlar.
Şimdi, sağ elinizi uzatın
ve yıldızlara bakın.
Çünkü milyarlarca yıl önce patlayan yıldızlardan
gelip dünyaya inen
atomlar var ve onlar
şu an sizin ellerinizde.
Merhaba, üzgünüm, kapalıyız.
Dave'i arıyorum.
Ben oğluyum.
Mutfakta, şuradaki tezgahın arkasında.
- Şu mu? - Evet.
Buradan daha önce geçmiştim.
- Öyle mi? - Evet, birkaç kere.
Burası var ya,
kimsenin neden vazgeçemediğini bir türlü anlayamıyorum.
Daha kötü yerler biliyorum.
Bir yeri tanımanın en iyi yolu nedir, biliyor musun?
Nedir?
Adsız Alkolikler toplantıları.
- Gerçekten mi? - En azından benim için.
Müzik grubumla etrafta sehayat ettiğimiz zamanlarda
her yerde AA toplantılarına giderlerdi.
İnsanları ve bir yeri tanımak için harika bir yoldu.
Hamburger'in nasıl?
Güzel mi? Baban iyi bir aşçı.
Hamburger yapmak zor bir iş değil.
Karısı Emily.
Sevimliymiş, umarım göründüğünden yaşlıdır.
Bebek bekliyor.
Büyükbaba olacaksın.
Doğum ne zaman?
Bilmiyorum. Oğlum iki hafta dedi. Şimdi eve dönüyor.
- Onunla gitmemi istiyor. - Gitmelisin.
Ben...
Gençliğinde etrafta olmam
pek hoşuna gitmiyordu.
Büyüdüğünde etrafta olmaya çalıştım ama,
o kendiyle meşguldu ve bende kendimle.
Sanırım nasıl baba olunur unutmuştum.
Her neyse, baba olma konusunda pek başarılı değildim.
Dave, bunu fazla düşünme. Sadece git ve dede ol.
Benimle gelmek ister misin?
Belki bir ara ziyaret edebilirim.
Harika.
Hoşçakal.
İyi geceler.
Ziyarete gelirsen, bunlardan daha var!
Başardın Swankie.
Buraya Georgia için büyük bir "G" gelecek. Buradaki bulldog
Georgia Bulldog'larına ithafen
tüm bileği saracak.
Oh Tanrı'm!
Gecelik park, burada uyuyamazsınız.
Gidiyorum, gidiyorum.
Pekala, parçalar ve işçilik için
2300 dolar artı vergi tutuyor.
Şasi numaranızdan araç değerine baktım.
Bu kadar yüksek kilometre ile en fazla beş bin dolar kadar eder.
Size tavsiyem, bu parayı alıp
onunla başka bir araca yönelmeniz, mesela...
Hayır, bunu yapamam.
Bunu yapamam, çünkü, pekala...
Baştan sona, onu bu hale getirebilmek için çok para ve zaman harcadım.
Birçok insan bunun değerini anlayamaz.
Bu öylece...
Orada yaşıyorum.
O benim evim.
Neden bana havale yapamıyorsun?
Geri ödeyebilirim Dolly, sana söylüyorum, geri ödeyebilirim.
Yakında tekrar Amazon'da başlayacağım, sana geri ödeyebileceğim.
Çeki alır almaz...
Ben mi inatçılık yapıyorum? Bence asıl sen kaltaklık yapıyorsun.
Selam.
Merhaba Fern.
Zil çalışıyor.
Ben duymadım ama, o yüzden... Selam!
- Meşhur dört yumurtalı pastamı yaptım. - Pekala.
Dolly, hepiniz için kesiyor.
- Tamam. Oraya koy. - Buraya mı? Tamam.
Ooh, bu güzel görünüyor. Ben onu istiyorum.
Pekala, bu senin. Üzerine ismini yazacağım.
Çift peynirli.
- Lütfen. - Peynir ister misin?
İki dilim istiyorum lütfen.
Bu kız kardeşim Fern.
- Fern. - Fern, ben Jim.
Elim ıslak - Tanıştığımıza memnun oldum. Bu eşim Pam.
- Merhaba Pam. Islak el. - Selam.
Jim, uzun süredir George ile birlikte çalışıyor.
Evet, ben emlak işine girmeden önce George bize ilk evimizi sattı.
- Size nasıl tanıştıklarını anlattılar mı? - Hayır.
Onları ben tanıştırdım,seni George ile tanıştırdım ama George'u
daha önce tanıyordum.
Ben de onu dışarı çıkardım ve dedim ki,
George gerçekten çok iyi bir arkadaşımdır.
Bunu batırmanı istemiyorum.
Eğer ciddi düşünmüyorsan
ona bulaşma.
- Ve ben de batırmadım. - Ve, neden bahsediyorsun sen, dedin?
ve, kaç yıldır birliktesiniz?
Otuz küsur.
- İşe yaramış. - Evet, oldukça.
Aslında, tanıştırma vaslından sonrasını kendim hallettim.
Bir şey değil. - Şu anda işler iyi gidiyor.
2012 kışından beri fiyatlar yükseliyor.
- Evet. - Demek istediğim
Keşke 2008'de her şeyi satın alacak paramız olsaydı, böylece şimdi satabilirdim ve..
Görünüşe göre emlak işi eninde sonunda karlı bitiyor.
Sana katılmadığımı söylemek istemiyorum ama, maalesef katılmıyorum.
Sadece bir ev alsınlar diye, insanları tüm birikimlerini kullanarak ve
borca girerek yatırım yapmaya
cesaretlendirmen gerçekten ilginç.
Fern, yaptığımız işe
çok dar bir çerçeveden
- bakıyorsun. - Öyle mi George?
Herkes, her şeyden vazgeçip yollara
çıkacabilecek durumda değil.
Oh, sence ben böyle mi yaptım?
Her şeyden vazgeçip kendimi yollara mı vurdum George?
- Öyle mi yaptım? - Pekala, üzgünüm.
Biliyor musun, bence,
göçebelerin yaptığı, öncülerin yaptığından çok da farklı değil.
Bence Fern Amerikan geleneğinin bir parçası.
Bence bu harika birşey.
- Selam. - Merhaba.
Al bakalım.
Tamam, evet, teşekkürler.
- Geri ödeyeceğim. Biliyorsun, değil mi? - Hı-hı.
- Ödeyeceğim. - Hı-hı.
- Neden yanımıza taşınmıyorsun? - Burada yaşayamam.
Bu odada yaşayamam, bu yatakta uyuyamam.
Sağol, ama yapamam.
Biliyorum, biz, orada tanıştığın insanlar kadar ilginç değiliz.
Onu demek istemedim.
Hayır, öyle.
Dışarıda olan hep daha ilginç.
Fırsatını bulur bulmaz evden ayrıldın.
Tanışdıktan birkaç ay sonra Bo ile evlendin.
Ve sonra onunla hiçliğin ortasına taşındın.
Ve sonra, Bo öldükten sonra bile
Empire'da kalmaya devam ettin.
Bir türlü anlam veremedim, oysa gidebilirdin. -Evet.
İşte, bu yüzden buraya gelemem.
Bunu sana daha önce hiç söylemedim, belki söylemeliydim.
Büyürken diğer insanlara karşı garip davranıyordun.
Belki tuhaf görünüyordun ama,
bu sadece herkesten daha
cesur ve dürüst olduğun içindi.
Ve ben herkesten saklanırken, sen beni görebiliyordun.
Ve bazen ben bile kendimi göremeden sen beni görebiliyordun.
Bunun hayatımda olmasına ihtiyacım vardı.
Ve sen benim kardeşimsin.
Geçen bu yıllarda etrafta olman çok hoşuma giderdi.
Gittiğinde büyük bir boşluk bıraktın.
Bu benim suçum.
Selam.
Merhaba, aç mısın? Sandviç ister misin?
Sanırım seninle daha önce tanışmıştık.
Evet, ben Fern. Quartzsite'da, T Rock'ta çalışıyordum.
- Fern. - Uh hmm.
Noodle'ın taşlarını satmasına izin vermiştin, değil mi?
Evet.
Bira ister misin?
Evet, peki. Sandviçle takas edelim.
- Al bakalım. - Teşekkürler.
Hava soğuk, ateşin yanına otursana.
Dizlerim biraz rahatsız, bana yardım edebilir misin?
Elbette.
Evet, oturuyorum. Evet.
- Pekala. - Teşekkürler.
Quartzsite'da bana bir çakmak vermiştin.
Hala sende mi?
Hayır, çoktan gitti. Ama bu var. Senin için.
Almanı istiyorum.
Teşekkürler, gerçekten çok güzel.
Bu ne taşı?
- Dinozor kemiği. - Gerçekten mi?
Sanırım. Bana dediklerine göre öyle.
Ailen nerede?
Memlekette, Wisconsin'da.
Seni merak ediyorlar mıdır sence?
Yalnız hissetmiyor musun?
Bir yerlerde bir kız arkadaşın var mı?
Doğrusu, biri var.
Kuzeyde, küçük bir çiftlikte yaşıyor.
Oradaki hayatından memnun.
Ben...
- ona mektup yazıyorum. - Ah, akıllı adam.
Çok güzel, mektuplar iyidir.
Ama bir türlü, onun ilgisini çekecek
şeyler hakkında yazamıyorum.
Şiir denedin mi hiç?
Denedim diyemem.
Sanırım hiç şiir bilmiyorum.
Sen biliyor musun?
Evlilik yeminim için kullandığıma ne dersin?
Senden çok da büyük olmadığım zamanlar.
Yürü be.
Duyabilir miyim?
Tamam, bakalım hatırlayabilecek miyim?
Kıyaslayayım mı seni bir yaz günüyle?
Sen daha güzel ve ılımlısın ona göre.
Sallar sert rüzgarlar tomurcuklarını güzelim mayıs çiçeklerinin
Ve çabuk biter sözleşmesi yaz mevsiminin.
Parlar bazen sıcacık gözü cennetin
Ve çoğu kez, solar altın rengi teninin.
Kaybolur bazen güzelin bütün güzelliği,
Kader yüzünden ya da doğanın bitmeyen seyrinden.
Oysa solmayacak hiç ebedi yazın senin,
Ne de kaybolacak sahip olduğun güzelliğin.
Böbürlenemeyecek ölüm yürüdüğün için gölgesinde,
Yaşayacaksın sen bu ebedi dizelerde.
İnsanoğlu nefes aldığı ve gözler gördüğü sürece,
yaşayacak ve hayat verecek sana bu dizeler de.
Fern.
Merhaba.
Selam!
- Gelebildin. - Evet.
Vay.
- Evet, fena değil. - Vay.
- İçeri gel. Ben alırım... - Peki, peki.
- Bu Emily. - Selam.
- Oğlumun eşi. - Tanıştığımıza çok sevindim.
- Selam. - Hoşgeldin.
Selam millet, bu Fern.
- Merhaba, memnun oldum. - Memnun oldum.
- Hoşgeldin. - Teşekkür ederim.
- James'i tanıyorsun. - Merhaba James, nasılsın?
Beni ağırladığınız için teşekkür ederim.
- Bu kim, bu meşhur adamımız mı? - Bu Daniel, meşhur adamımız.
- Merhaba de. - Selam, Daniel.
- Merhaba Daniel. - Yolculuk nasıldı?
Harikaydı, sonlara doğru biraz zor oldu.
Korkutucu bir yol.
- Minibüsünle mi? Bahsini duymuştuk. - Evet.
Onu görmek isterim.
Bir ara sizi tanıştırırım. - Pekala. - Teşekkürler
- Oradaki Peter. - Selam. - İçecek bir şey ister misin?
- Evet, su harika olur, teşekkürler. - Su? Harika. Elbette.
Uzun süredir yolda mısın?
Evet, bir süre çalıştım ama, seni son
gördüğümden beri yoldayım. Evet.
Al bakalım.
Uh oh!
Annene git bakalım.
Lastiğin patlamış.
Ha?
Minibüsünün lastiği patlamış Dave.
Oh, Peki.
Farketmemişim.
Burada kaldığın için mi?
Evet.
Güzel.
Böyle olmasını beklemiyordum.
Bir çatı altında bir gece daha geçirebileceğimi hiç düşünmemiştim ama...
Burası gerçekten güzel bir yer Dave.
Ah, burada kalabilirsin.
Güzel, teşekkürler, çamaşır yıkamam gerek.
Daha uzun kalmaktan bahsediyorum, Fern.
Çocukların bir konuk evi var.
Ben ciddiyim.
Buna ne derler ki?
Ben onlara sordum bile.
Senden hoşlanıyorum.
İyi birisin.
Senin...
genellikle insanlarla aran iyi.
Ve...
Senin etrafında olmak hoşuma gidiyor.
Oh, ne oldu, ne oldu böyle sevmiyorsun,
böyle olmak istiyorsun, değil mi? Evet.
♪ Bazen okyanusa atlamak için oyanusa girersin. ♪
Tutsana, biraz yoruldu sanırım.
- Mutfağa gitmem lazım. - Peki.
İşte böyle.
Uzun sürmesin Dave.
Tamam mı?
- Git, hadi. - Buraya gel.
Buraya gel.
Şunlara bakar mısın?
Kaç tane var?
Bilmiyorum.
Şuradaki çok güzel, şu tüylere bak.
- Teşekkür ederim. - Sanırım iç malzemesi daha fazla olmalıydı ve...
- Mısır mı? - Biraz mısır.
Buna ne deniyor?
Teşekkürler Fern.
Sos?
Bu hindi çok sulu.
- İnanılmaz lezzetli. - Teşekkür Emma, ​​teşekkürler James.
Kısa bir konuşma ile Fern'e bu aile ziyafetine
hoşgeldin demek istiyorum.
Ayrıca, yeni üyemize,
tabii eski üyemize de,
ve aradaki herkese.
- Hoş geldin, Fern. - Çok teşekkür ederim.
Şükran Gününü'nüz kutlu olsun.
Çanlar yükseliyor.
Bu ismi seviyorum, Empire.
Havaalanı ve halka açık havuzumuz vardı.
Golf sahası bile vardı.
Kulağa hoş geliyor.
Eviniz nasıl bir evdi?
Özel bir şey değil.
Şirketin verdiği basit bir lojman evi.
Aslında özeldi.
Kasabanın tam kenarındaydık.
Ve arka bahçemiz kocaman bir araziye bakıyordu.
Dağlara kadar uzanan bir çölden başka bir şey yoktu.
Aramızda hiçbir şey yoktu.
Burada olmana gerçekten çok sevindim.
Dave senden gerçekten hoşlanıyor.
- Öyle mi? - Evet.
Sürekli senden bahsediyor.
Yeni Yılınız kutlu olsun!
Çünkü taşları severdi.
Yollarımız kesiştiğinde görüşmek üzere Swankie.
Bo ailesini hiç tanımadı ve bizim hiç çocuğumuz olmadı.
Eğer kalmasaydım.
Eğer ayrılsaydım,
sanki O, hiç var olmamış gibi olacaktı.
Toplanıp yoluma devam edemedim.
Empire'ı çok severdi.
İşini çok seviyordu.
Orada olmayı seviyordu, ve herkes onu severdi.
Bu yüzden orada kaldım.
Aynı kasaba, aynı ev.
Tıpkı babamın söylediği gibi.
Hatırlanan hayatta kalır.
Galiba, hayatımın çoğunu sadece hatırlayarak geçirdim Bob.
- Ne demek istediğimi anlıyor musun? - Evet.
Bir bağ kurabiliyorum.
Oğlum hakkında neredeyse hiç konuşmam.
Ama bugün...
...bugün onun 33. doğum günü olacaktı ve...
...beş yıl önce hayatını sonlandırdı.
Ve bu cümleyi kurabilmek benim için hala çok zor.
Uzun bir süre,
hergün kendime şu soruyu sordum,
nasıl oluyorda, O hayatta değilken ben bu dünyada hayatta olabiliyorum.
Ve buna bir cevabım yoktu.
Çok zor günlerdi.
Fakat,
Farkettim ki,
İnsanlara yardım ederek ve onlara hizmet ederek
onu onurlandırabilirdim.
Günü atlatabilmem için bana bir neden veriyor.
Bazı günler, sahip olduğum tek şey bu.
Burada bizim yaşımızda birçok insan var.
Kaçınılmaz olarak yas ve kayıp var.
Ve onların da çoğu bunun üstesinden gelemiyor.
Ve bu normal bir şey.
Normal bir şey.
Bu yaşam tarzı ile ilgili en çok sevdiğim
şeylerden biri
son bir veda olmaması.
Biliyorsun, burada yüzlerce insanla tanıştım ve onlar asla
elveda demezler. Ben hep şunu söylerim;
yollarımız kesiştiğinde görüşürüz. Ve öyle de olur.
Ve bir ay, bir yıl, ya da yıllar sonra da olsa
onları tekrar görürüm.
Önümde uzanan yola baktığımda tüm kalbimle
biliyorum ki oğlumu tekrar göreceğim.
Bo'yu tekrar göreceksin.
İşte o zaman, yaşamlarınızı birlikte hatırlayabileceksiniz.
Bunlara ihtiyacın olmadığına emin misin?
Hayır, hiçbirine ihtiyacım yok, iyiyim.
Tek bir tanesini özlemeyeceğim.
Pekala, sonra görüşürüz.
Çeviri: boragungorceviri@gmail.com