ПРЕТХОДНО...
- Фалат уште 27. - Според мене уште 26.
Се уште не се согласив на ништо.
Елена имаше исушен фетус на стомакот. Дојде свештеник со црн мантил.
Постои врска помеѓу сето ова, само треба да ја најдам.
Ова е проклетиот Кристијан Барброу. Водач на БЕПХАМ.
Не го сакам овој свет. Сакам нов.
Не го изгубив мажот, да бидам јасна.
Свињо. -Не ја допрев. -Не?
Извади ја Елена оттука. Тоа ти е судбина.
Не чувствуваш исто? Немаш чувство дека допрва почнува?
ЕДНА ГОДИНА ПОРАНО
Внимавај, некои луѓе стануваат робови на ова.
Мора да знаеш да гледаш на крв.
Повели. Сакаш да пробаш?
Важно е? -Мртов сум.
Оди си.
Отвори ја.
Ова се случува сега. -Да, но не може ништо да направиме, само да гледаме.
Не знам каква врска има ова со мене.
Можеби тој може да ти помогне.
Санторо. -Вергара.
Искрено, мислев дека веќе никогаш нема да те видам. -И јас.
Задоволство ми е да ги спојам старите пријатели.
Ме следеше.
Таа ја контролира магијата за претворање, не јас. -Старицата.
Анџело, што е ова? -Го користат немирни души што копнеат по животот.
- Ова треба да е пеколот? - Ако си ти тука, да.
Фала за комплиментот.
Се сеќаваш кога ти реков дека животот е како театар?
Тогаш ова е просторот зад завесата.
Мора да зборуваме за Елена.
Од сите жени на Земјата мора да биде токму таа. -Жива е.
- Да, но тука е со нас. - Кажи ми што сакаш.
- Може да те одведам кај неа. - Остави ја Елена на мира.
Би ти го пресекол гркланот да искрвавиш како овие.
- Не викна тука бидејќи ти требаме. - Имаш право.
Сакате да верувам дека демонот и антипапата ја зборуваат вистината?
По ѓаволите, мртов сум поради вас.
Ме пративте во пеколот и тука не ме оставате на мира.
- Ти покажав како ја украдоа книгата. - Која книга?
Црната книга на лудиот Арап.
- Кој ја украде? - Некој опасен.
Знае да ја користи? Знае да ја толкува?
- Навистина е толку страшна? - Да.
Тоа е громориум. Во неа има една магија... -Магија за повикување.
Магија што не повикува демони или натприродни суштества,
туку нешто многу поголемо.
Магијата може да го повика... -Кого?
- Кој е над тебе? - Кој е над се?
ТРИЕСЕТ ПАРИЧКИ
МАДРИД ШПАНИЈА
Добре дојдовте во мојот дом.
Го одржувам колку што можам.
- Сакам гости. - Фала, Хосера.
Влези.
Сериозно? -Ќе бидеме добро.
Хосера се потруди, дури и ќе оди да живее кај сестра му.
Добро што не изгоре кујната.
- Куќата е супер, Хосера. - Да, извини. Супер е.
Проблемот е во мене, исцрпена сум, се ме боли.
- И не знам што ќе биде со мене. - Какво патување.
Да имав повеќе време, ќе исчистев, но целиот овој хаос...
Супер е. Животот ќе ти биде прекрасен, Елена. Ќе се погрижам за тоа.
- Ќе видиш. - Сега се чувствувам подобро.
Добро, ќе ве оставам.
Заборавив, славината во туш-кабината е скршена.
Ќе треба да се миете со кофа, но во ред е.
Оставив една горе. Раскомотете се.
Не се грижи, ќе го преживееме ова.
Да не се грижам? Ме виде, Пако?
Порано имав работа, имав живот.
И одеднаш пријателите почнаа да ми умираат.
Моето село веќе не е мое село, сега е проклет кошмар.
Преживеав работи што... Не знам, мора да сум луда.
Можеби и сум луда. Мислиш дека сум луда, Пако? -Не.
За две години ми се случија работи доволни за неколку животи.
Веќе не знам која сум.
Беше жестоко. -Да.
Толку жестоко што сум бремена, а не знам од кого.
Не знаеш ништо, нели, Пако?
Што?
Извинете.
Чие дете носам?
Мислиш дека не би ти кажал да знаев?
- Мислиш дека сум таков? - Има друго објаснување?
Немам поим.
Обвини ме што не внимавав на тебе или што излегов на пет минути.
Но ова...
Кога излегов, влезе еден маж. Свештеник.
Кој свештеник? Италијанецот?
Ме врзаа, сакав сите да ги убијам кога дознав.
Ми рече да не поставувам прашања.
- Најважно е што ќе бидеме семејство. - Ние?
Кој и да е таткото.
Верувај ми, Елена, те молам. Навистина не знам што се случи.
Само знам дека лудо сум вљубен во тебе.
И дека те сакам повеќе од животот. -Замолчи!
- Те сакам. -Замолчи, Пако. - Добро.
- Што е? Што се случува? - Ме клоца.
Тука?
Тука! -Дојди.
РИМ ИТАЛИЈА
Дознавме дека некои луѓе присутни тука ја предале Римската црква.
Многу добро знаеме што се случило во Шпанија.
Помина доволно време за покајание и исповед.
- Но виновниците не се покајаа. - Сакаш да знаеш кој се?
Затоа им се обраќаме сега, веднаш и засекогаш да ја напуштат просторијата.
Или ќе мора да ги повикаме пред сите.
Ова е можност да си го вратите изгубеното достоинство.
Згреши ли, синко?
Не грешев бидејќи Бог е со мене.
Но Бог и сите негови демони ќе ти ја растргнат утробата.
Ватиканска свињо, расипана од пари и срам.
Моќта на Луцифер е се посилна и ќе стигне во секој агол на оваа куќа.
Згреши ли, синко?
Помагајте!
СЕГОВИЈА ШПАНИЈА
Да видиме.
Антонио, го губам фокусот ако се движиш толку многу.
Но така добивам. -Што?
Подобар сигнал.
Не зборувај така додека снимам. Пет секунди. -Почнуваме!
Антонио, кажи ни што се случува сега во светот.
- Ќе убијат министер во Русија. - Молам?
Денес, најдоцна утре. Се вика Грегори Черненко, ја помина границата.
Некој тип случајно умрел на протест
и него го обвинуваат, како и оној тип од Африка.
Сите се против него, нема да издржи ни еден месец.
Слушни ме. Зошто се случува ова? -Поради паричките.
Го пребараа светот.
Некои ги контролира владата, некои свештениците,
- а некои форумот. - Светскиот економски форум. -Да, тој.
Тие имаат неколку. Три или четири, не знам.
- Кој е главен? - Добро прашање.
Има еден тип што контролира се и има план. -Каков?
Слој боја и... не знам.
Само немој да се плашиш. -Да.
Сигурно е дома? -Да.
- Полоша е до мене, не излегува од дома. - Кажа колку ќе чини? -Не.
- Не зафркавај ме. - Смири се, брате.
- Ќе бара цело богатство. - Не паничи.
Жената е добра.
Го среди проблемот со Лолес и Макинас. -Не ја познавам.
Таа нека ти каже. Мислам дека нема чини многу. Колку пари имаш?
- Што? -Сигурно ќе ти кажам. - Како тогаш ќе се разбереме?
Немој. -Не знаеме колку чини, ниту колку имаш.
- Ќе не претепа. - Не ми е до тоа денес.
Мислиш дека мене ми е?
- Како е, Хосера? - Еј, Трини, убавице.
- Има две јадра. -Што е јадро? - Не знам, ама има две.
Едното е црква со кабли. Таму се обидуваат да ги најдат зборовите.
- А второто? - Второто е врата што се отвора.
Каква врата? -Врата на рајот.
- Тоа е добро или лошо? - За него одлично, за нас ужасно.
Зошто? -Бидејќи тоа би значело крај на светот. На нашиот свет.
- Овој свет? Постојат други? - Има десетици.
Има еден каде луѓето се заменети со бубашваби.
Некои имаат мали промени. Во еден, Битлси не се распаднаа.
Како може да го избегнеме тоа?
Распадот на Битлси? Со убиство на Јоко Оно, но сега е доцна.
Не, крајот на светот.
Елена.
Само Елена може да го спречи.
Да, глупаку, се нервирам за тебе. Верувај ми.
Тука.
Одиме кај Нати. -Кој е овој?
Мојот пријател, Пако. Поздрави се. -Што има?
- Како мислиш што има? - Ништо, ништо.
- Овој не е од тука. - Не, му изнајмувам соба. -Да.
Добар е.
Ако му го скршат носот, тоа е твој проблем.
Извини. -Да, да, знам.
Немојте долго, имаше тежок ден.
Ќе се истури на мене, внимавајте.
Не грижи се, се ќе биде во ред, ти се колнам.
- Мораше да бидеш ти. - Уште си ми лута?
Не, но ми должиш 20 евра.
- 20 евра? За што? - Што мислиш?
- Тоа беше љубов, Кармен. - Љубов? Ајде влези.
Каде е? -Влези.
- Што сакаш, идиоте? - Нати, да бидеме љубезни.
Мора да и платиш. -Да, добро.
Дојдов поради нешто друго, нешто што е твоја работа.
Овој човек сака да ја средиш жена му. -Не.
Зошто? -Не гледаш? -Што?
- Ми почнува документарецот. - Го нема на некоја платформа?
Што е платформа?
Имам триста евра.
ЛОНДОН АНГЛИЈА
Благодарам.
Чекај ме тука, те молам. И не заборавај ја ужината.
Чао, душо.
- Ве молам, внимавајте на нив. - Оставете ги со мене, госпоѓо.
Наваму. -Благодарам.
- Мерче, фала што дојде навреме. - Нема проблем.
Мило ми е што те гледам. Како е син ти?
Има проблем со ушите.
Во тие години е, верувам дека ќе помине.
Ќе те претставам. Арманд од Париз. -Мило ми е.
Можеби се сеќаваш на него од замокот.
- Лукас и Стефан од Варшава. - Мило ми е.
Да преминеме на работата.
Ова е кардиналот Делакруз.
Се сеќавам на него. -Има две. Барем така ни кажаа кодошите.
Мислевме да одиш во Мексико, можеби в понеделник?
Молам? -Има проблем?
Зошто мора јас да одам? Зошто не тие?
Тројца се. Имаат три парички, а ти само една.
Подобро е да се бориш со Делакруз отколку со Армандо, Лукас и Стефан.
Се согласуваш?
Добро.
Но во моментот не може никаде да одам.
Зошто? -Син ми е многу мал, не можам да го водам...
Мерче!
Нико!
Моето дете!
Мерче, не грижи се, детето е добро.
Ќе се грижиме за него додека не се вратиш.
Не, не, не. Ве молам, пријатели, ова не е начин!
Да седнеме и да го решиме ова како цивилизирани луѓе. Може?
Мерче!
Повелете. -Фала.
Каква лага. -Молам?
Сите работи за вонземјаните, бесмислици.
Се обидоа да не уверат во сешто во 70-тите, се сеќавате? -Не бев родена.
Нема врска. Забележавте дека никој повеќе не зборува за НЛО?
Порано беа најважната работа на светот.
Како да ќе дојдат секој миг. И одеднаш сите заборавија на тоа.
Сега повеќе се зборува за климатските промени.
Како и поп-музиката, што и се случи?
Во 70-тите имавме стотици одлични групи, а сега?
Регетон, салса, латиноамериканска музика. Што се случи?
"Во моментот летаме над Бахамскиот Архипелаг."
Уште една работа. Бермудскиот Триаголник.
"Речиси сме на височина од 300 метри."
"Времето е убаво, ќе слетаме во Мексико Сити речиси по три часа."
Зошто веќе никој не се грижи за Бермудскиот Триаголник?
Сакате да спиете? Можеби сакате апче. -Не, фала.
Само да разјасниме, г-ѓо Нати, имате познавање од медицината, нели?
Што зборува? -Ништо.
Вие сте докторка, нели?
Секако. Не ми веруваш, дебилу? -Секако дека верувам.
Првпат, малку сум нервозен.
Докторка е. Кажи му, Нати. Една од најдобрите, додека не ја отпуштија.
- Главен хирург во "Рамон и Кајал". - Гледаш? -Одлично.
- Што се случи? - Важно е?
- Не, нема врска. - Оваа проклета држава, тоа се случи.
Полна е со љубоморни луѓе. Сакаа да биде претседателка на болницата.
- Не зборувај глупости. - Добро, шефица на операции.
Добро. -Директорка на општа хирургија. -Е, тоа, да.
Сакале да се ослободат од неа и ја обвиниле за еден мртовец. -Кој мртовец?
Типот умрел во сала и лажеле дека била пијана и други глупости.
Но... ти умрел... Беше... Беше...
- Ни капка алкохол. - Гледаш? -Добро.
Но бев на апчиња, како и сите. -Боже. Сериозно?
- Имај малку верба, брате. - Не сум баш сигурен.
- Не е сигурен? - Не слушај го, Нати.
Луд е.
ЏУНГЛАТА ЛАКАНДОН МЕКСИКО
- Далеку е. - На крајот на патот.
Долг е? -Може да се каже.
Скоро сме таму, само да го поминеме Ѓаволскиот Задник.
Кого? -Така го викаат тунелот.
Од оваа страна е пеколот, по тунелот... -Е рајот.
Да, домородни глупости.
Влези, Нати, те молам.
- Елена, доаѓам со Нати. - Пако, каде беше?
- Не можам веќе. - Зошто си станала? Дојди.
- Која е оваа жена? - Нати, докторка е.
Седни.
Не можевте да ја однесете на подобро место? Господе, ова е одвратно.
- Не беше таква кога дојде. - Колку време си бремена? -Два месеца.
Невозможно, се виде во огледало? Мора да си осми или деветти месец.
Оваа ќе се породи, заборави на абортус. -Каков абортус?
- Кој ти спомна за абортус? - Мислев дека тоа сакате.
Сериозно? -Никој не сака да роди во валкана соба, одат во болница.
Не можеме во болница, затоа ни треба таа. -Молам?
Си одам, не сакам да имам ништо со ова. -Нати, те молам.
- Го гледаш ова? - Не може да не оставиш, те молам.
- Господе Боже. - Погледни ја, Нати.
Ќе го роди, Нати. Ни јас не знам каде да почнам.
Ни требаш. -Зошто не може да одите во болница? Те бара полицијата?
Што мислиш? -Не знам ништо за раѓање, а ова не е шега.
Јас сум хирург, за ова треба специјалист.
Знаеш повеќе од мене или од него, тој не знае ни конзерва да отвори.
- Те молам. -Ти си таткото? - Секако, Нати.
Всушност... не.
Пако. -Комплицирано е. Те молам. -Добро, добро.
Донеси топла вода и чисти крпи. -Тоа е тоа.
Да видиме што имам.
Ова е баш за тебе, многу си слаба.
- Госпоѓо Мерче. - Само Мерче.
Само Мерче. Ми се допаѓа.
Убаво од вас што одвоивте време да го посетите свештеникот во џунглата.
- Да, далеку сте. - Малку е изолирано, тоа е точно.
Колку сум некултурен, да влеземе внатре. -Фала.
- Сигурно сте уморна од патот. - Да.
Авион, воз, кола... Се да дојдете и да го поздравите понизниот грешник.
Ова е мојот ранч. Тука ја работам мојата пасторска работа.
Со сите овие верни момци.
Како велиме во Мексико, мојата куќа е и Ваша куќа. Останете колку сакате.
Што и да ви треба, ќе го решиме за неколку минути.
- Еден саат, ако е од многу далеку. - Непоправлив сте.
Г-ѓо Мерче, вие сте многу важна жена.
Имате влијателни пријатели.
И дојдовте дотука да разговарате со непознат.
Сакам да ви возвратам комплимент.
Ова е вашата соба, се надевам добра е. -Одлична е.
Одморете се, напијте се сок.
Тука имате џакузи.
- Хидромасажа, така го викате тоа? - Да. -Да.
Г-ѓо Мерче, што и да ви треба. Само кажете.
Фала, оче.
Ви реков да исчистите, свињи непослушни!
СЕГОВИА ШПАНИЈА
Сигурен си дека камионите од Педраза ќе ја истоварат стоката тука?
- По ѓаволите, пак замрзна сликата. - Смири се, сигналот тука е за никаде.
- Тоа е тоа. Дај ми поглед од улицата. - Тука? -Да. -Еве.
Гледаш? -Да. -Тоа е влезната врата, веќе неколкупати ја видов.
Тука мора да има магацин или нешто слично. -Што? Не беше внатре?
Да, но не бев во обиколка. Насекаде има камери и сигурносни врати.
И да успееме да влеземе, може само пак да разговараме со Французинот.
Ни треба време да истражиме внатре.
Кажи ми како.
Треба да се правиме луди.
Доста! Фала.
Добровечер.
Многу сум среќен што гледам нови лица во конгрегацијата.
Вечерва ќе бидеме сведоци на чудо, чин на верата.
Дарежливата мајка, Светата смрт, ќе ни одржи лекција.
Не издадоа. -Да!
Не лажеа. -Да!
Овие идиоти мислеа дека се паметни кога продаваа шеќер на Американците.
Ни кажаа? -Не!
Не измамија? -Да!
Поради нив моравме да им се поклониме на оние гадови од Синалоа.
Главите.
Спуштете ги главите.
Вечерва мајката Света смрт ќе одлучи за нивната судбина.
Праведно? -Да!
Праведно е!
Не бев јас, таа сакаше така.
Благословена да е Мајката, нејзиниот Син и Светиот дух. Амин.
Да продолжиме со забавата.
Пријатели!
Простете им, г-ѓо Мерче, непослушни се. -Во ред е.
Пријатели, здравица за нашата гостинка од Шпанија!
Похрабра жена од многу од вас!
- Не изгледа среќна. - Можеби сме премногу груби за неа.
Подобро грубо отколку глупаво. Вие сте се, само не глупави.
Тоа звучеше како комплимент.
Да.
Отровен комплимент.
Слушајте!
Г-ѓа Мерче се меша во највисоките сфери на Ватикан. Голем играч е.
Затоа, внимавајте и смирете се.
Светата смрт го почитува Ватикан.
Ватикан не ја почитува Светата смрт.
Во овој свет нема поголема вистина од смртта. Се друго е срање.
Светата смрт е мајка. Тоа ни е во крвта.
Само ја почитуваме и ја продолжуваме традицијата.
Жртвите на пирамидите не биле залудни.
- Го изопачивте ликот на Богородица. - Марија е смрт, разбирате?
Се извинувам.
Шпанката се исплаши?
Смирете ги страстите. -Не сакам кога некој се обидува да ми се закани.
Г-ѓо Мерче, никој тука не сака да се заканува.
Само треба да ја разберете вашата ситуација.
Затоа мора да ги фрлиме картите на маса. -Кои се вашите карти?
Овие, видете ги.
Јас го имам ова.
Но тоа е помалку. Јас имам две, вие една.
Значи дека имам двојна шанса да ве уништам. Ако дојде до борба.
Не дојдов да се борам. -Знам, Ве пратија Французинот и пријателите.
Не сте прва. Пред неколку месеци тука беа браќата од Торино, ги знаете?
Исчезнаа. -Да. Односно не. Тука се. Заедно.
- Затоа имате две. - Паричката не им требаше веќе.
- Има ли некој повеќе од две? - Да, но не сакам да ги запознаам.
Јас сум стар човек.
Освен тоа, г-ѓо Мерче, имам семејство. Не смеам да кажам гласно.
Три сина, пет ќерки, сите се во Мексико Сити.
- Ги гледам за Божиќ. - Каков татко. -Да.
Сакам да кажам дека немам време за завери.
Ова е мојот свет и ми се допаѓа.
Што велите да ја купам вашата паричка?
Не, не е за продажба.
Не бидете напнати. Дојдете, ќе ви покажам.
Ајде, побрзај. Чисти се? -Да.
Фали уште да не се.
Дај да го ставам ова. Донеси топла вода, не може веќе.
Да видиме како ќе го направиме ова.
Ова ни е единствената опција. Имај верба.
Почна веќе, мора да издржиш.
Рашири ги нозете, да те видиме.
Мора да ја ставам раката, добро?
- Пако, сакам да бидам кум. - За што зборуваш?
Смири се.
Ајде! Ајде, Елена!
- Тука нема ништо. - Молам? -Како?
Ова не е бебе. -Како не е бебе? Што зборува? -Не е.
Не? -Туку? -Не е ништо, не допирам ни глава ни нозе.
Не излегува ни наопаку. -Господе.
Извади го, ме убива! -Чекај.
Извади го! -Чекај да го фатам.
Но добро е? -Не, не ме слушаш? Не можам да го најдам.
- Одиме! -Заминуваме? - Не, остани.
Одиме, Елена, туркај!
- Може да помогнеме? - Ако замолчиш, да.
- Дај ми ја пинцетата. -Што е тоа? - Ова. -Не! Големата, глупаку!
Оваа? -Да.
Не, Пако, не дозволувај и!
Ајде, душо. -Смири се.
Да и ги држам нозете? -Да!
Господе Боже. -Ајде!
Те молам!
Еве го!
- Што е тоа, Господе? - Што е тоа, по ѓаволите?
Што направи, Пако, ова е моја куќа! Што е ова, брате?
Не знам што е ова.
Господе, што е ова?
Тешко мене! -Господе!
Кој ѓавол е ова?
Пак доаѓа, леле!
По ѓаволите!
Фати го. -Ти фати го, ти си таткото.
Пако, ти велам, не се враќаш во мојата куќа.
- Брате, што е тоа? - Боцни го со стапот.
Не, што ти е? Може да го повредиме.
Не се мрда.
Ништо, не се мрда.
Мртво е? -Што се случува, по ѓаволите? Кои се овие луѓе?
Дојдете, г-ѓо Мерче. Извинете за нередот, има многу пари, не се средени.
Леле.
Смирете се, се затвора поради влага. Понекогаш фрламе пари поради неа.
Секако, мора да внимавате.
Земете што сакате.
Иако ќе ви биде тешко да носите многу пари.
Ви нудам контејнер. Сите пари што ги собира во еден контејнер.
Кажете ми каде и ќе го пратам. Услуга од врата на врата.
- Не, фала. Ова ми е доволно. - Толку малку?
Доволно е за играчки за син ми.
Оче, ве лажев.
Имам повеќе од една паричка, ми позајмија три.
Проклетничке!
Проклета Шпанка! Може да ме убиеш мене, но не и Светата смрт!
Мерче, дојди со мене.
Ајде.
Ајде, полека.
На сигурно си.
Проклет Американец!
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС