POPRZEDNIO
Co panią przywiodło do Pedrazy?
Czy mieszkańcy zapadli się pod ziemię?
Elena nie wyzdrowieje ani jutro, ani pojutrze.
Co jej zrobią? Kto ma plan?
Nie powiem.
Wszyscy są w piekle.
Będziesz trzymać ważny przedmiot.
Chroń go.
Wszystko zależy od niego.
Otworzyć portal kamieniem?
Co to znaczy?
Sprzedane naszemu dobroczyńcy, panu Christianowi Barbrow.
ROK WCZEŚNIEJ
Vergara, mój drogi synu.
Nie wiem, jak, ale stąd wyjdę!
Uparty jesteś. Cudownie!
Czyż ludzie nie są niesamowici?
Słaby, kapryśny,
bezużyteczny.
Zawsze cierpiący.
Bez ciebie bym nie istniał.
Dostarczam ci przyjemności
i cierpienia.
To moje zadanie.
Nie gadaj bzdur.
Przez wieki wspierałem dobro lub zło.
Jednak po raz pierwszy stawiam czoło komuś nowemu.
Nie znasz go.
Ten człowiek...
niczego nie chce.
Co gorsza,
on pragnie niczego.
ZDJĘCIA
MUZYKA
SCENARIUSZ
30 SREBRNIKÓW
REŻYSERIA
NICEA, FRANCJA
Pani wychodzi.
Dzień dobry!
Podoba się pani?
Po wszystkim, co razem przeszliśmy, nadal mówisz mi na pani?
Kwestia szacunku.
Ochroniarze są dla bezpieczeństwa.
Może pani wychodzić, kiedy chce.
Dziękuję.
- PEDRAZA, MIASTECZKO WIDMO - Co do rezydencji...
Możemy zdobyć inną, jeśli nie pasuje.
Ta mi się podoba, nie trzeba.
To żaden problem.
Jak długo mam tu być?
Pani nie rozumie.
To pani dom.
Słucham?
Dom, ogrody
i wszystko dokoła.
No proszę!
Dlaczego?
- Z wdzięczności. - Co takiego zrobiłam?
Kiedy połowa kurii rzymskiej żebrała na kolanach o odrobinę władzy,
moneta leżała u pani stóp.
Wybrała panią.
Właśnie.
Sam pan powiedział.
Nie bądźmy skromni.
- Jemy? - Chętnie.
Od początku czułem, że łączy nas więź.
- Mówimy tym samym językiem. - Słucham.
Kiedy odda nam pani monetę, urządzimy przyjęcie.
Małe, ale z klasą.
Przedstawię panią wspólnikom. Jest nas czterech.
Czterech?
Dwóch w Warszawie i jeden w Paryżu.
Pozostałe monety są w rękach grup,
do których nie mamy dostępu.
- Chcemy je wszystkie zebrać. - Naturalnie.
Mamy plan, ale wyjaśnię go później.
Brakuje 27.
Trudna sprawa.
Według mnie 26.
Nie powiedziałam, że dołączę.
Sądziłem, że dom pomoże pani podjąć decyzję.
Ten dom i co jeszcze?
Może...
to?
Mam dla pani niespodziankę.
Już jest.
To Octavio.
Pani nowy przyjaciel.
Świetnie, ale nie rozumiem.
Należy do pani jak samochód.
Do mnie? To znaczy?
Może pani ze mną zrobić, co chce.
Zrobię wszystko. Jestem pani niewolnikiem.
Octavio...
Zrozumiała, dziękuję.
Po co to wszystko?
Ostatnio...
straciła pani ważną osobę w swoim życiu.
- Chodzi o mojego męża? - Właśnie.
To musiał być dla pani cios.
Trudno temu zaprzeczyć.
Zapewniam jednak, że w kwestii fizycznej,
Octavio zastąpi go z nawiązką.
O tym jestem przekonana, ale...
Mamy też innych.
Wystarczyło powiedzieć, że nie pasuje.
Zrobiłam z nim, co chciałam.
Jestem zmęczona.
Radzę popracować nad intuicją.
Lagrange, prawda?
Proszę mnie zaskoczyć.
Jeszcze jedno.
Ja nie straciłam męża.
Jasne?
SEPÚLVEDA, HISZPANIA
Proszę. Przyszły gazetki o podróżach w czasie i multiświatach.
Teraz szukam czegoś o kleszczach...
O kleszczach?
Wszach i robakach.
Magazynu przyrodniczego.
A Stephen King?
Nie.
Fikcja nie.
Mnie prawdziwe życie rozczarowało.
- Musisz tak ostro jechać? - Odwykłaś.
Masz swoje lata.
- Patrz przed siebie. - Laguna?
Owszem. Zjedź na prawo.
Jak mnie namierzyłyście?
Chciałyśmy porozmawiać z twoją żoną.
Zostaw ją, bo odstrzelę wam głowy.
- Pogadajmy. - Jak ostatnio?
Powieszony na haku
i przypalany papierosami?
Nic z tego nie pamiętam.
Ja za to nie zapomniałem.
Zjedź w prawo.
Wysiadaj.
No już!
Do chaty!
Kto jeszcze wie, że tu jesteśmy?
Mylisz się.
Nie jestem z nimi.
Jasne.
Czego ode mnie chcesz?
- Powiedz, co się stało. - Nie odbieraj mi zdania.
To ja pytam ciebie.
Co się stało?
Byłaś z nimi,
atakowałaś, wykonywałaś ich rozkazy.
I to jak!
Nie pamiętam.
Co za pech!
Obudziłam się...
obok partnerki.
Była martwa.
Wszyscy znikli.
Miesiącami próbowałam przekonać siebie, że to koniec.
A ty?
Nie czujesz, że to dopiero początek?
Jest coś.
Sama nie wiem, co.
Coś rośnie i kiedy się zorientujemy, będzie za późno.
To samo mówi Antonio.
Żyje?
Jest ze mną.
Nadal ma wizje?
Tak.
- Zapisuję je. - Gdzie?
W notesie,
żeby zapamiętać imiona i detale.
Skąd mogę wiedzieć, że mogę ci ufać?
Nie oszukujesz mnie?
Nie skończę jak ty, wieszając ludzi na haku?
Jeśli coś ci się nie podoba, wiesz, co robić.
Nagrywasz? Co to ma znaczyć? Kto to?
Spokojnie. To na YouTube.
Jak ty zapisuję szczegóły -
żeby nie zapomnieć.
Przepraszam.
Kto to?
Haruka.
Boli mnie bardziej niż ciebie.
To ja zawsze przepraszam,
bo ty zgrywasz ofiarę!
Cokolwiek się dzieje, to ty najbardziej cierpisz!
Reszta ma cię pocieszać.
Nie po to wyszłam za mąż.
Więc po co?
Po co?
Po co wyszłaś za mąż?
Jeśli tak ma być, lepiej odejdź.
To prawda.
Kiedyś mieliśmy plan.
Chcieliśmy być szczęśliwi.
Myślisz, że teraz jesteśmy?
Nie rozmawiajmy o tym.
Musimy!
Paco,
chcesz mi coś powiedzieć?
Tak.
Od roku jesteśmy jedynie wspólnikami biznesu.
Tak to wygląda.
Czy coś nas łączy?
Od początku wiedziałeś,
że nie mogłam mieć dzieci!
- Uspokój się. - Idź do diabła!
Myślisz, że nie wiem, o co chodzi?
- O co chodzi? - Uważasz, że masz u niej szansę?
Moje maleństwo.
Już wyszła.
Cześć, skarbie.
Cześć, maleńki.
MADRYT, HISZPANIA
Cześć, Paco!
Wypisali babkę z 212.
Czas na nas.
Było z nią bardzo źle.
W dwa tygodnie gwałtownie jej się poprawiło.
Spotkałem ją na korytarzu.
Ma bardzo sympatycznego męża.
Uściskał mnie.
Co to?
Co oni ci przyczepili?
Co to jest?
Bez jaj!
Paqui!
- Chodź! - Teraz nie mogę.
- Musisz to zobaczyć! - Co?
- Gdzie jest? - Co?
Płód z ubikacji!
- Jaki płód? - To bez sensu.
Był przyczepiony do brzucha!
- Nic nie widziałam. - A to?
Byłaś w łazience!
Nie dotykaj mnie. Spuściłam wodę. Wyluzuj!
Spokojnie. Spójrz na mnie.
Prześpij się.
Taki wysiłek wykończyłby każdego.
To musiał być on!
- Kto? - Facet, który tu wszedł.
Tutaj?
Ksiądz, w czarnym płaszczu.
Paco...
Przyniosę ci pastylkę. Połóż się do łóżka,
inaczej osobiście przyjmę cię do szpitala.
Już dobrze.
Wystarczy.
Nieźle.
Witam was ponownie, nocne szczury.
Próbuję odkryć, co się stało w Pedrazie.
Jeden z zaginionych ukrył się tutaj, w tym wiatraku.
A ta co robi?
Haruka, nie teraz.
Odłóż to gówno albo tak ci przyłożę, że się nie podniesiesz!
Dobra.
Spokojnie.
Antonio!
Nie denerwuj się, są po naszej stronie.
Patrz, kto cię odwiedza!
Pokój wariatów!
Wszystkie zdjęcia połączone nitkami.
Nigdy nie wychodzi, boi się.
Jednak się odważył.
Przestań nagrywać!
Antonio! Gdzie jesteś?
- Nie mógł odejść daleko. - Lewacki!
Gdyby wybrał szosę, minęlibyśmy go.
Antonio!
Jest tam!
Cholera!
Antonio, zejdź stamtąd!
Uwielbia wysokości.
Widzi wieżę i zaraz chce włazić.
Zejdź stamtąd!
Jestem zajęty.
Głosy go wezwały.
Szlag!
- Antonio! - Haruka, nie.
Później.
Do diabła!
Antonio!
Co to?
Antonio!
Uważaj, dobrze?
Ostrożnie!
Salcedo przyszła.
Nie zejdziesz?
Kiedy odejdzie.
- Ufam jej. - Ja nie.
Powiedzieć, że jesteś zajęty?
Zejdę, jak odejdzie. Muszę to skończyć.
Dobrze, jak chcesz.
Tylko uważaj.
Jasne.
Dzisiaj nie da rady.
Lepiej innego dnia.
Nie szkodzi, wrócimy.
Przyniosę mu czekoladę z churrosami.
Poświeć mi.
Tam jest mnóstwo fizyków:
Einstein, Bohr, Planck, Schrödinger.
I nitki,
które prowadzą do wycinków ze świniami.
Jest związek
między masarnią w Pedrazie
i fizyką kwantową.
Z czego się śmiejesz?
Wybacz.
Mówimy o umyśle wariata.
Wszystko co mówi jest niezrozumiałe,
ale rzeczywistość też taka jest.
Ja wybieram coś takiego.
Wszystko się ze sobą łączy.
Trzeba się tylko dowiedzieć co.
- Nic więcej. - I nic mniej.
Patrz.
To komputer kwantowy.
Jest powiązany
ze srebrnikami Judasza i Erichem Von Dänikenem.
Co to znaczy?
Nie mam pojęcia. Ale dowiem się,
bo Antonio jest jak radio.
Odbiera wszystkie fale radiowe.
Dlatego mieszkamy w wiatraku.
Mówi, że tutaj lepiej słyszy i nikt nas nie widzi.
Masz z tym jakiś problem?
Nie.
Ten wypadł z balkonu.
- Z balkonu? - Później wyjaśnię.
A ten...
Ten go zastępuje.
Ma ogromną władzę, boją się go.
Nie jest księdzem?
Nie. Ale Antonio jest pewny.
- Jak się nazywa? - Barbrow.
Zasrany Christian Barbrow.
- Przywódca BEPHAM. - Co to?
"Bractwo na rzecz pokoju i harmonii wśród ludzi".
Sekta.
Ubierają się na niebiesko.
Milioner
z flotą jachtów.
Pisze powieści science-fiction
i poradniki.
Połowa Hollywood należy do zasranego BEPHAM.
Więc ta firma jest jego.
Nie wiem, ale to jak gigantyczne puzzle.
Trzeba je odpowiednio ułożyć.
Od miesięcy siedzę w tym gównie!
Pogubiłem się.
Nie wiem...
Laguna.
Oni!
Oni są w Pedrazie.
To nowi właściciele zamku.
Jej chłopak tam umarł.
Współpracownik.
Zamek w Pedrazie?
Nie wróciłem tam więcej.
Co ten facet tam robi?
NOWY JORK, USA
Co było pierwsze: jajko
czy kura?
Jedni powiedzą kura - ale ona pochodzi z jajka.
To jak Big Bang.
Musiało być coś wcześniej.
A może wszystko pochodzi z Niczego?
Nie wiem, co było pierwsze,
ale ktoś lub coś z zewnątrz
umieścił je tutaj.
Trzeba o tym pamiętać.
Tylko kiedy ogarniemy przeszłość,
staniemy się panami naszej przyszłości.
Wiecie, dlaczego?
Bo na koniec
wrócimy do początku.
Przepraszam, że przeszkadzam, panie Barbrow.
Jestem wielbicielem pańskiej pracy.
Nie przeszkadza pan.
W przyszły wtorek, 20 marca,
dojdzie do koniunkcji Saturna z Jowiszem,
jedynej w najbliższych 35 latach.
Nie udało ci się wcześniej i nie uda teraz.
Znam twoje przebrania.
Ten kamień jest przydatny tylko do jednego.
Pracuję dla kogoś, kto chce temu zapobiec.
Powiedz szefowi, że jeśli chce negocjować,
- musi przyjść osobiście. - Ma złe wspomnienia.
Ostatnio go ukrzyżowano.
Za bardzo się angażuje.
Jeśli chcesz rządzić światem, mogę ci pomóc.
Myślisz, że potrzebuję pomocy?
Mogę pokazać ci lepsze sztuczki.
W zamian za moją duszę?
Będziesz musiał ich sporo pokazać.
Nie chcę tego świata.
Nie podoba mi się.
Pragnę nowego.
DLA DROGIEGO LUCYFERA, CHRISTIAN BARBROW!
Błagam! Wpuśćcie mnie do piątki.
W tej chwili nie mogę wyjaśnić, ale widziałem coś...
Wpuście mnie!
- Proszę! - Dlaczego nie może tam wejść?
Jest w złym stanie.
Chcę sprawdzić, jak się czuje.
- Przykro mi, nie. - Proszę!
Wpuść go na pięć minut.
Na chwilę!
Twoja odpowiedzialność.
Zgoda.
Nie podoba ci się ciężarówka?
Aleś ty śliczny!
Niesamowite.
Spróbuj tych.
Lateksowe są najlepsze.
- Potrzebujesz czegoś? - Nie, dziękuję.
Cokolwiek...
On mi wystarczy.
W końcu się nam udało.
Było trudno?
Przy pewnych kwotach,
ludzie tracą skrupuły.
Co z dokumentami?
Są w porządku.
Jest twoim synem.
W zamian mam ci dać srebrnika.
O to chodzi?
Zgadza się.
Bierz, jest w tamtej szufladzie.
Kocham cię.
To nie moja wina.
Mogłem się domyślić.
Jesteście połączeni.
Chce być tylko ze mną.
Jeśli gdzieś go zostawię...
Podąża za mną.
Zrobi wszystko, żeby do ciebie wrócić.
Wybrał cię.
Wiem.
- Wiedziałam! - Złap ją za ręce!
- Podnieś. - Zostaw ją.
Paco!
Eleno!
Tutaj!
Na górze!
Wyciągnę cię stąd!
Nie, nie otwieraj!
Musisz się obudzić!
- Kiedy już będziesz ją miała... - Co?
Księgę!
Nie oglądaj jej! Odszukaj Lombardiego.
On wie, co dalej. Pamiętaj!
Lombardi!
Szukaj Lombardiego!
Biegnij!
Nie zastanawiaj się!
Uciekaj!
Paco, co robisz?
Zatrzymaj się! Dokąd idziesz?
Nie chcę was skrzywdzić.
Paco, postradałeś zmysły.
Dajcie mi spokój.
Musimy cię zatrzymać.
- Puść Elenę. - Do tyłu!
Paco! Wyjdź z windy!
Do tyłu!
Stój!
Puść ją!
Zostawcie ją!
Mocniej? Odlecisz.
Niestety nie.
Nie słuchaj ojca, kocha cię.
Ale nie jest dość dojrzały,
aby nawiązać relację bez poniżania lub obrażania.
To kwestia kompleksów -
wyjaśnię ci to, jak dorośniesz.
Nie mów takich rzeczy dziecku. Może cię rozumie.
Dowiedziałeś się czegoś?
Nie i nie zamierzam.
Ricardo, czeka cię gówniane dojrzewanie!
Nie mogę ci przekazać informacji.
Nie wolno mi z tobą porozmawiać.
Teraz też jestem tylko w parku z synem.
W takim razie nie mów mnie,
tylko synowi.
Wiesz jaka firma francuska weszła na hiszpański rynek?
Owocowa?
Nie, inna.
RNUK PROJECT.
Wiesz, co produkuje?
Zabawki?
Prawie.
Broń, w fabrykach w Mińsku.
Broń i hotele?
Pobaw się.
Zajmują się produkcją broni, nanotechnologią
i odnawiają zamek, aby zmienić go w hotel.
Co wspólnego ma hotel z nanotechnologią?
Nic.
Już późno.
Ricardo, chodź.
Trzeba się wykąpać.
Jutro szkoła!
Nie powiesz, kto za tym stoi?
Pożegnaj się z ciocią.
Pa, ciociu!
Coś was łączyło?
Aż tak widać?
Język ciała nie kłamie.
- Popychałam huśtawkę. - Jasne.
Dość!
Bez jaj!
- Znasz go? - Idziemy.
Przynieśli owcę. Jesteście gotowi?
Widać niewielką aktywność. Obniżmy częstotliwość.
Kontynuujcie.
Musimy sprawdzić teksty z ostatniej sesji.
Pacjent numer trzy twierdził,
że Wiel. Reinhold stał na balkonie, po prawej stronie kard. Jacobiego.
Obiekt 1543.
Zaczynamy transfer...
Teraz.
Nic.
Spróbuję czegoś innego.
Co się dzieje?
Martín był odpowiedzialny za ubijanie zwierząt.
Mamy od niego sporo informacji.
Ale nic nie wie o monetach.
Podwój dawkę.
Martín,
co najbardziej cię przeraża?
Musi tak być,
jeśli chcemy widzieć jego myśli w czasie rzeczywistym.
- To jego żona? - Tak.
Popełniła samobójstwo.
Rejestrujecie?
Mamy 200 godzin materiału.
- Trudno o coś nowego. - To jest nowe!
Namierzyliśmy monetę?
Mamy nagrania z trzech kamer.
- Wziął ją Delacruz. - Słucham?
Meksykanin.
Rozumiem.
Kontynuować z Martinem?
Posiada najwięcej informacji.
Sygnał jest czysty.
Nie zakłóćcie go jego uczuciami.
Kontynuujemy.
Hej!
Co robisz?
Pracuję, a ty?
Dlaczego tak cię interesują klucze?
Nie wiem.
Nie stresuje cię to?
Najlepiej dać się ponieść.
To właśnie robisz.
Wiatrak najlepiej się do tego nadaje.
Stąd widać Sepúlvedę.
Od jak dawna masz moce?
Jakie?
Słyszenie głosów.
Od paru lat.
Jesteś medium.
A ty jesteś boska.
W miasteczku nie ma takich jak ty.
Nie przeszkadzam ci?
Nie. Skąd.
W szkole przeżywałam to samo.
Miałaś moce?
Śmiali się ze mnie.
Ze mnie nikt się nie śmieje!
- Chciałam powiedzieć... - Wiem, co chciałaś.
Traktuj mnie jak debila, to zrzucę cię stąd.
Dobra.
Mam dość ludzi, którzy uważają mnie za głupola.
Nie myślą tak szybko jak ja.
Muszę mówić połowę rzeczy, które mam w głowie,
inaczej nigdy bym nie umilkł.
Wiem wszystko.
Rozumiesz, jaki to ciężar?
Musi być ci trudno.
No to do zobaczenia!
Dokąd idziesz?
Na dół.
Ale nie tak!
- Nie róbcie mi tego! - Jasne.
- Nie możecie! - Powiesz to policji.
Chciałeś porwać pacjentkę!
Idziemy.
- Co z nim? - Walczy.
- Mogę? - Naturalnie.
Spokojnie, nie ruszy się z łóżka.
Daj spokój.
Stanie się nieuniknione.
Praktycznie już się stało. Tak jest lepiej.
Obwiniasz się za to, co spotkało Elenę,
ale postąpiłeś słusznie.
Chcę cię uprzedzić, że On nadszedł.
Przybył z daleka i ma do ciebie prośbę.
Nie rozczaruj Go.
Ojcze, co z nim?
Jest zdenerwowany.
Wyjaśniłem, że przynoszę duchowe pocieszenie.
Nie on pierwszy boi się księdza.
Zachowywał się jak nie on.
Ma tylko tę dziewczynę.
Każdy by zwariował na myśl,
że ukochana nie wyzdrowieje.
Na pewno nic więcej?
A co ma być?
Coś dziwnego.
Mówił, że coś widział...
Nie.
Tu nie ma nic dziwnego.
Tak.
Nie oczekuj wielkiej przemowy.
Nie ma czasu.
Trzeba natychmiast coś zrobić.
Zabierz stąd Elenę.
Ale z głową, nie na wariata.
Żeby któryś z tych głupców
czegoś nie spaprał.
Musisz znaleźć spokojne miejsce -
pokój w hotelu
albo pensjonacie.
Jeszcze jedno.
Przyda ci się ktoś z pewną wiedzą medyczną.
Obaj wiemy, że nie jesteś zboczeńcem.
Nie czuj się winy.
Posłuchaj.
To nie był nikt stąd.
Nie szalej z zazdrości.
Zaakceptuj pokornie,
jak święty Józef.
Capisce?
To niewytłumaczalne.
Tajemnica.
Twoje i nasze przeznaczenie.
On tak chce.
Pobaw się z nami.
Nie zostawiaj nas!
Miałem rację.
Patrz.
Co robicie?
Dlaczego tu jesteś?
Na Boga!
Jak myślisz, co robię?
Domyśliłem się,
kiedy chciałeś ją zabrać.
Zrobiłem jeden test, drugi.
Chciałbym się mylić, ale to prawda.
Jesteś łajdakiem, słyszysz?
- Łajdakiem! - Nie tknąłem jej.
Więc kto? Duch Święty?
Duch Święty?!
Pospiesz się.
Masz dokumenty?
Ja wezmę.
Dalej!
Pomożesz mi?
Przykrywamy?
Zgrywasz idiotę?
No już!
Dokąd?
- Dom pogrzebowy przy M-30. - Na pewno?
Słucham?
Czasem się mylicie.
Salvador de Madariaga 111.
Idziesz?
Zapalę.
Zatrzymaj się!
- Stój! - Odbiło mu?
Zatrzymaj się!
- Co jest? - Odbiło ci?
- Co robi? - Zwariował.
Wezwij policję!
Eleno!
- Zabierz go stamtąd! - Sam go wyciągnij!
Oddychaj!
Proszę!
Obudź się!
Obudź się, proszę!
Przepraszam.
Czekaj! Co robisz?
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Figlewicz