sizi bu deneyime davet eder
Tatlım.
Lütfen sigara içme. Sonra tat alamazsın.
Tadımız kaçmasın diyorsun yani.
Bak.
Margot, bu akşam çok önemli.
Lezzet profilleri son derece hassas.
Sigara içince bunlardan
-keyif alamazsın. -Abartma ya!
Lütfen. Rica ediyorum.
Öf. Tamam be.
Teşekkürler.
Hah, nihayet.
Herkes buna sığacak mı?
Rahatlıkla. Toplam 12 müşteri.
Bir gecede mi?
Nasıl para kazanıyorlar?
Kişi başı 1.250 dolar da ondan.
Şaka yapıyorsun herhâlde.
Ne yiyoruz, Rolex mi?
Fiyata takılıp canını sıkma.
Oluruna bırak.
Sihri bozulmasın.
Peki, ne de olsa sen ödüyorsun.
-Hiç fena değil. -Sağ ol.
Hak ettin dostum.
Betty kafayı yiyecek!
Faturayı gördüklerinde hepsi fitil olacak!
Müşteri yemeği bile değil.
Of ya, çok gıcığız.
Aman ne harika. Paralı hıyarlar.
Ordövrden önce sarhoş olurlar.
-Selam. -Tekneyle.
Nasıl gideceğiz sanıyordun?
Şu hâline bak, pasarellada topuklularla.
Lanet olsun.
Gözlerime inanamıyorum.
Lillian Bloom bu. Aman Tanrım.
Lillian Bloom kim?
Saveur'da yemek eleştirmeni.
Slowik'i keşfeden oydu.
Artık kesinleşti.
Bomba gibi bir gece olacak.
Hawthorn yolcusu kalmasın!
Hawthorn teknesi kalkıyor! Yolcu kalmasın!
Vay be.
Hawthorn Adası'na yapılacak
kısa yolculuk için yerlerinizi alın.
-Teşekkürler. -Hoppa!
İşte çılgın tayfam!
Umarım tekne sağlamdır.
Tabii. Evet.
Tekne esprisi.
-Tabii. -Doğru.
-Evet. -Teknedeyiz.
Aramızda bir ünlü var.
Ünlümüz var!
Artık ünlü sayılmaz. Yıl 98 değil.
Ahı gitti vahı kaldı.
Oha. Şuraya bak.
Halkla aramda tampon oluştur!
Vatandaş rahatsız etmesin.
Ne rahatsızı, abartma.
Küçükken tüm filmlerini izledim.
-Bak... -Anlaşılan gurme.
Kendini öyle sanıyor.
Şef Slowik'in ikramı.
İstiridye kabuğunda, limon havyarı eşliğinde
mignonette emülsiyonlu yöresel istiridye.
-Çok güzel. -Sağ olun.
Klasiklerindendir.
Limon inciler aljinat ile yapılıyor.
Aljinat, şey mi...
Alg işte. Hadi ama.
Tabii, evet.
-Göl pisliği. -Hiç de...
Lezzetli.
Aman Tanrım.
Gülmekten öleceğim.
O kadar iyi ki gülmemek imkânsız.
İyiymiş.
Ama sadesini yeğlerim.
Çok severim.
Hayır. Mesele ürünlerin dengesi. Mignonette'in verdiği ağız hissi lazım.
Lütfen "ağız hissi" deme.
Çok geç. Ağız hissi.
Selam.
Teşekkürler.
Bu ne ya, lise balosu gibi.
Öyle mi? Hiç baloya gitmedim.
Sahiden mi? Niye?
Senin gibi havalı kızlar benimle gitmek istemedi.
Ah canım, kıyamam sana.
Canları cehenneme.
-Bryce. -Hoş geldiniz.
Hoş geldiniz Bay Lorimer.
-Merhaba. Felicity Lynn. -Merhaba. İyi akşamlar.
-Damien Garcia. -Bay George Diaz.
-Bay Diaz. -Gerçek adımı mı verdin?
Verdim tabii.
Ya paparaziler?
Adadayız, ne paparazisi?
Hawthorn'a hoş geldiniz.
Bay Ledford ve Bayan Westervelt?
Yok, hayır.
Pardon. Şey...
Bir işi çıktığı için Bayan Westervelt gelemedi.
Bu, Bayan...
Adım Margot.
Merhaba. Memnun oldum.
Margot. Hoş geldiniz.
Güzel bir gece geçirmeniz için elimizden geleni yapacağız.
-Sağ olun. -Buyurun.
Teşekkürler.
Of, çok özür dilerim.
Tuhaf oldu. Özür dilerim.
Yo, önemli değil.
Hiç dert etme.
Özür dilerim.
Bay Leibrandt.
Bayan Leibrandt. Hoş geldiniz.
Sakıncası yoksa restorana geçeceğiz.
-Tura defalarca katıldık. -Evet, katıldınız.
Saygıdeğer konuklarımız, sohbete bu tarafta devam edebilirsiniz.
Sağ olun. Lütfen beni izleyin.
Şu anda ne çekiyorsun?
Sorduğun için sağ ol.
Bak, hâlâ tanıyorlar.
Kariyerime sunuculukla devam edeceğim.
Yani kendim olacağım.
Hawthorn Adası'nda beş hektarlık orman alanı ve mera mevcuttur.
Dört bir yanımız denizlerle çevrili.
Tabii, evet.
Şu anda arkadaşımız akşam yiyeceğiniz deniztaraklarını topluyor.
-Hadi canım! Eyvah, su geldi! -Evet.
Bol bol topla birader!
Açlıktan ölüyoruz!
Tanrım.
Bu gastronomik fikirler biyomu aslında hoşuma gitti.
Tabii. Bir nevi epiküryen spa ve masaj salonu gibi.
Bence biyom daha yakıştı.
Biyom daha iyi. Tabii.
Kasıntılığın zirvesine ulaşmamıza ramak kaldı.
Şaka gibi.
Şunu kokla.
İyice acıkacağız.
Ayıptır söylemesi, bu muhabbetlere bayılıyorum.
Ayrıca şefin yakın arkadaşıyım.
Anladık, tamam.
Etleri bu kulübede İskandinav usulü fümeliyoruz.
Etlerimizin hepsi mandıra ineklerindendir
ve protein zincirinin dinlenmesi için eti tam 152 gün dinlendiririz.
-Evet. -Girebilir miyiz?
Bunu okumuştum.
Ya? Girebilir miyim?
Girebilirsiniz.
Etlere dokunmayın, olgunlaşmadılar.
Peki 153. günde servis ederseniz ne olur?
Kıyamet mi kopar?
Bakteriler eti yiyen kişinin
kan dolaşımına karışır ve omurilik sıvısına yayılır.
O noktadan sonra kişi felç olur
ve kısa sürede can verir.
Yani bir anlamda kıyamet kopar.
Neyse ki işimizin ehliyiz.
Bu kadın için çalışırım.
Harika.
Burası yaşadığımız yer.
Ne? Burada mı yaşıyorsunuz? Hepiniz mi?
Hepimiz.
Şef hariç.
Vay...
Takım ruhu. Değil mi?
Hayır Bay Feldman.
Bundan çok daha ötesi.
Burada bir aileyiz.
Güne 06.00'da başlar, beş saat hazırlık yaparız.
Mahsulleri toplarız. Mayalarız.
Hayvanları keseriz. Terbiye ederiz.
Eritiriz. Küreleştiririz.
Jelleştiririz.
-"Jel" mi dedi? -Evet.
Jelleştiririz.
Akşam yemeği dört saat 25 dakika sürer.
Paydos 02.00'den sonradır.
Bu yüzden burada yaşarız.
Hiç tükendiğiniz falan olur mu?
-"Tükenmek" derken? -Evet.
Yani hep aynı şeyi yapıyorsunuz ya.
Şefimizin standartları yüksektir, keza bizim de.
Bu yüzden yemeklere lezzet katmıyorsa hiçbir şeyi tüketmeyiz.
Kimler acıktı bakalım?
Sonunda yemek vardır umarım.
Tekne ikramından sofraya.
Elsa.
Pardon.
Elsa. Elsa, selam.
Orada kim yaşıyor?
Şef.
İçeriyi görebilir miyiz?
Bizim bile Şef'in kulübesine girmemize izin yok Bay Ledford.
Yapma.
Gıdaların Yüce İmparatoru'nu rahatsız etmemeliyiz.
Geç dalganı.
GOAT, en iyisi demek değil mi?
Yok, hayır. Eskiden...
O kocamanı mı seçer?
Paylaşım yapacağımız anı iyi seçelim.
En iyi yerlere getirmiyor muyum?
Rezervasyonu yapan benim.
Benim adımı vererek ama.
Yani...
Tekrardan merhaba.
Beyler, parfe?
Manzaraya bak.
Foto çekelim mi?
Nereye oturuyoruz?
Kalk. Yer değiştirelim.
-Bayan... -Mills.
Bayan Mills, siz Bayan Westervelt'in yerinde oturacaksınız.
Senin manzaran daha güzel olsun.
Güzel manzaraya ihtiyacım yok.
Ben mutfağı göreyim.
Teşekkürler!
Roze...
Afiyet olsun.
Bayan Westervelt
Aşçılarımızın inovatif çalışmalarını gözlemlemekte serbestsiniz.
Ancak tabakların fotoğrafını lütfen çekmeyin.
Şef, eserlerine güzelliği fâniliklerinin verdiğine inanır.
Gel. Kaçırmayalım.
Bunu Pacojet'le mi yaptın?
Aynen öyle efendim.
Pacojet, pudra gibi, kar benzeri bir doku oluşturur.
Süper.
Evet. Bende de var.
Bu işten anlıyorsunuz Bay Ledford.
Adımı biliyor musun?
Tüm misafirlerimizi tanırız.
Şef buralarda mı? Onunla konuşmak isterim.
Yerinize geçseniz iyi olur.
Servis başlamak üzere.
Anladım. Teşekkürler.
-Vay. -Biraz daha Lambrusco?
Detaylar aklımı başımdan aldı!
-Adımı biliyordu. -Ama sen ona adını sormadın.
Ne bileyim...
İşte geldi.
Eyvah.
Bana mı bakıyor?
ORDÖVR
Yavan mı? Sence öyle mi?
Yavan ama.
Kışı seviyorsundur.
-Aslında sevmem. -Manyak.
Sıkıştırılmış kelek turşusu,
kar krema ve pürmüzlenmiş dantel.
-Teşekkürler. -Afiyet olsun.
ORDÖVR kelek, kar krema, pürmüzlenmiş dantel
Herkes bu kar krema olayına kafayı takmış.
Resmen salgın hastalık gibi.
Birazcık keçi tadı geliyor mu?
En sonda. Küçük bir oğlak.
Krema dedi.
Acaba?
-Ne sütünden olduğunu söylemedi. -Evet.
Program fikrini anlat
ama önce son iki sene için sana teşekkür etmek istiyorum.
Bu fırsat...
Hayatının fırsatı mıydı?
-Nice fırsatlara! -Veda konuşmamı bölme.
İzin ver lütfen.
-Veda falan yok. -Var.
-Yeni işe başlıyorum. -Tanrım!
Annem bana Sony'de iş ayarladı.
İki hafta önce söyledim.
Şunları vereyim. İş telefonum.
-Şirket kredi kartı. -Ne yapıyorsun?
Los Angeles'taki evinin anahtarı.
-Cebim yok. -Bu, New York'takinin,
bu da eşinin bilmediği dairenin.
-Amanda nasıl? -Al, pazartesi yokum.
Hayatımızı mı anlatıyoruz?
-O kadar samimi miyiz? -Ben de istemem
-ama konuşmayalım mı? -Mecbur muyuz?
Aramız kötü Bryce.
Amanda'yla aramız kötü. Hiç iyi değil.
Kabahat sende mi?
Onda. Zorla arkadaşına mesaj attırdı.
Tabii ki kabahat bende oğlum.
Pisliğin tekiyim.
En azından işimiz var.
-Ve para. -İş ve paraya.
-İşte budur. -İşte bu.
Acınacak hâldeyiz.
Hem de nasıl, ölsek de kurtulsak.
Hayır, almam...
Bunun içinde yaşamak istiyorum.
Umarım tüm bunlarla senin kadar ilgilenmememin sakıncası yoktur.
Yok. Merak etme.
Ortamdaki en havalı kızlayım.
Anlatsana, mutfakla niye bu kadar ilgilisin?
Nasıl desem... Hani insanlar sporcuları,
müzisyenleri, ressamları falan
-ilahlaştırır ya? -Evet.
Onların hepsi salak.
Yaptıkları şey önemsiz.
Şişme topla oynar ukulele falan çalarlar.
Oysa şefler
hayatın ham maddeleriyle çalışır.
Hatta ölümünkiyle.
Chef's Table'ın her bölümünü iki üç kez izledim,
Slowik'inkini 20 kere.
Yeşil, çiğ bir çileğin en mükemmel olduğu anı anlatışını izledim.
Bir deniztarağını son kasılması esnasında servis edişini izledim.
Sınırlarda icra edilen bir sanat.
Tanrı da aynı böyle çalışır.
Ne de güzel ifade ettin.
-Yok canım. -Gerçekten! Ciddiyim.
Sanırım biraz anlamaya başladım.
-Sahiden mi? -Evet. Birazcık.
İLK YEMEK
Olmuş.
Tamam Şef.
İyi akşamlar.
-İyi akşamlar. Merhaba. -Merhaba.
Hawthorn'a hoş geldiniz.
Adım Julian Slowik, bu akşam sizleri beslemek benim için bir onur.
Perde kalkıyor.
Önümüzdeki birkaç saat içinde
midenize yağ,
tuz, şeker, protein,
bakteri, mantar,
çeşitli bitki, hayvan
ve hatta bazen topyekûn ekosistemler girecek.
Sizden tek ricam var.
Ufacık bir rica.
Yemeyin.
Ciddi mi?
Tadın.
Rayihayı alın.
Haz alın.
Lokma deyip geçmeyin, damağınıza odaklanın.
Anın içinde olun.
Ama yemeyin.
Menümüz yenerek ziyan edilmemeli.
Etrafınıza bakın.
Hep beraber bu adadayız.
Kabullenin.
Her şeyi kabullenin.
Affedin.
Bunu da dedikten sonra
yemek gelsin!
Evet ya, gelsin artık.
İşte geliyorlar.
Vay be. Bando takımı gibiler.
İlk yemeğimizin adı "Ada."
Tabağınızda adada yetişen sebzelerle
sahilden topladığımız taşlar var.
Filtrelediğimiz donmuş deniz suyu
eridikçe yemeğinize tat katacaktır.
Kayıktaki adamın topladığı...
Efendim?
Pardon Şef.
Önemli değil.
Evet, bunlar o deniztarakları.
Bu yemekle ilgili bilmeniz gereken şey şu.
Adadaki insanlar olarak bizler önemli değiliz.
Ada ve sunduğu gıdalar
biz onları toplamasak da, işlemesek de, sindirmesek de
en mükemmel şekilde var olmaya devam edecekler.
Bu salonda yaşananlar,
dışarıda, doğada, toprakta, suda, havada yaşananlarla
kıyaslandığında
anlamsız.
Biz ürkek birer nanosaniyeyiz.
Doğa ise ebedî.
Afiyet olsun.
Ne neşeli bir adam.
Ağlıyor musun?
Çok duygulandım da... Her şey çok güzel.
Yemeye kıyamıyorum.
Memleketimdeki en güzel lokanta...
Şef bana kızmamıştır umarım.
Deniztarağı yüzünden.
Ona "Şef" demek zorunda değilsin.
Senin varlığından bile haberi yoktur.
Çok istiyorum beni...
-Sevmesini mi? -Evet. Yani.
Tyler, sen müşterisin.
Sana hizmet etsin diye para veriyorsun.
Seni sevip sevmemesi önemsiz.
Haklısın. Ne oldu?
Yok bir şey.
Merak etme. Sen taşını ye.
Yanında da Caroline Morey'deki dostlarımızdan
bir Chassagne-Montrachet,
2014'ün en iyi şarabı.
Sadece tek bir bağdan değil, tek sıra asmadan.
-Vay canına. Mükemmel. -Büyülü.
Ne düşünüyorsun? Bence şu ana dek epey...
Vasat. Nadiren parlıyor.
Nadiren parlıyor.
Sunum olayı abartılmış.
Resmen bokunu çıkarmışlar.
Ama tatlar yerinde. Çok temiz.
Son derece talassik.
-"Talassik" mi? -Okyanussal.
-Talassa denizin kadim ruhudur. -Talassa ve Pontus.
-Evet, evet. -Tabii.
Bir anlamda okyanusu yiyoruz.
Okyanusu yiyoruz.
-Evet. -Doğru.
Nasıl?
Güzel.
"Güzel" deyip geçme.
Programı süslemelisin.
Abartma lütfen, beyin ameliyatı değil ya.
-Gezi ve yemek programı. -Anlat madem.
Tamam. Sat bana programı.
Tamam, İtalya'ya gidiyoruz.
Üstümde kapri pantolon, altımda pastel yeşili Vespa,
Giuseppe'nin çiftliğine peynir almaya gidiyorum.
Peyniri yiyorum ve...
Yakın çekim alıyorlar.
Gözlerimi kısıp orgazm taklidi yapıyorum,
sonra ver elini Güney Afrika,
orada da ırkçılık karşıtı bir iki laf patlattım mı,
hop, düşsün Emmy kucağıma.
Artık yiyebilir miyim?
Pazartesi üç platforma yapacağın sunum bu mu?
-Yani. -İnanmıyorum sana.
Tam bir felaket.
Alkollü araç kullananları Güney Afrika'ya almıyorlar.
-Beğendin mi? -Su samuru yemeğini mi?
Evet. Sağlam.
Evdeki özel şefim de yapar bu kadarını.
Ricardo'yu biliyorsun.
Muhteşemdir.
Neyse. En azından burada yedik deriz.
Babam hep "Deneyim satın alırsın." derdi.
Bu tabak resmen bir banliyö evinin bahçe peyzajı gibi.
Neyin kafası bu?
Geçen gün DeLaurenti's'de Perry'yi gördüm.
Nasılmış?
İşte...
Bildiğin Perry.
Teşekkürler.
Beş dakikaya servis!
Emredersin Şef!
İKİNCİ YEMEK
Bunu yapmaya devam edecek mi?
Ekmek 12.000 yıldır farklı biçimlerde tükettiğimiz bir besin kaynağı,
özellikle de yoksullar için.
Un ve su.
Daha basit ne olabilir?
Günümüzde bile tahıl üretimi tarım faaliyetlerinin %65'ini oluşturuyor.
Meyve ve sebze üretimi sadece %6 oranında.
Antik Yunan'da köylüler kahvaltıda bayat ekmeklerini şaraba banarmış.
Ya İsa? Bize ekmeğimiz için dua etmeyi öğretmedi mi?
Ekmek için dua.
Ezelden beri ekmek sokaktaki insanın gıdası olmuştur.
Ama siz değerli konuklarım, siz sokaktaki insan değilsiniz.
O yüzden bu akşam
size ekmek yok.
EKMEKSİZ EKMEK TABAĞI ekmek yok, sadece iştah açıcılar
-Şaka herhâlde. -Şaka bu.
Adam aşmış.
Bir dakika... Şaka değil.
Ekmeğiyle ünlü restoranda ekmek yok. Çok hoş.
-Nasıl ya? -Teşekkürler.
Bizimle kafa mı buluyorlar?
-Bu ne ya? -Yok artık.
Kesin numara.
Ciddi mi lan?
Bu yaklaşımla ekmeksiz iştah açıcıları afiyetle yiyin.
"Bu akşam yemeyeceğiniz ekmek
"Red Fife adı verilen atalık buğdaydan yapıldı.
"Ata tohumları korumayı amaçlayan Tehachapi Tahıl Projesi ile
"ortak çalışmamız."
Bu resmen delilik.
Olmayan ekmeğin etrafındaki bu ıvır zıvırlar
sahiden çok iyi.
Kantarın topunu biraz kaçırmış sanki.
Katıksız zalimlik bu.
Yemeğin tarihte sınıfsal yansımaları konusunda hep duyarlıydı,
keza ben de öyleyimdir.
Tabii.
Ancak bu emülsiyon hafiften ayrışmış gibi, gözümden kaçmadı.
Evet.
Söylemeyecektim ama
ben de hemen fark etmiştim.
Bozuk.
Yani bu hiç... Gerçekten...
Bu kalitede bir restoranda böyle olmamalı. Ama gel gör ki...
-Aynen. -Evet.
Tanrım. Adam resmen aşmış.
Tarihî alegorileri yemekle harmanlamada usta.
Amacımız akşamın
bütünleyici temasını tahmin etmek.
Son ana kadar bilmek imkânsız.
Bir saniye, bu hoşuna mı gidiyor?
Evet.
Adam resmen sana hakaret ediyor.
Hayır. Anlamıyorsun.
Konsept bu.
Konsept ne, biliyorum.
İnan, bir hikâye anlatıyor.
Yemekleri bu yüzden heyecanlı.
Sadece bir aşçı değil, aynı zamanda bir öykücü.
Kurallar da umurunda değil.
Basit bir kız olabilirim
ama bence bazı kurallar önemli,
mesela
restorana gelene yemek ver.
Canım benim, kimse sana basit bir kız demez.
Ekmeğimi kendim yaparım.
-Öyle mi? Bilmiyordum. -Evet.
Evet. Epey rustik.
Köy ekmeği gibi. Bol mayalı.
Ne tür maya kullanıyorsun?
Elmalarımdan kendim yaparım.
Nedense hiç şaşırmadım.
Çılgın şey seni.
Bayan Bloom?
Bozuk emülsiyonlu bir yemek daha.
Şef Slowik'ten sevgilerle.
Pardon.
Nasıl, beğendiniz mi efendim?
Aslında hayır. İyi ki sordun.
Tamam, yemek harika, konsepti falan da anladık
ama biraz ekmek alabilir miyiz?
Arkadaşıma da glütensiz lütfen.
Hayır.
Hayır mı?
Hayır.
Pekâlâ.
Her şey iyi hoş da bizim kim olduğumuzu
biliyorsun, değil mi?
Evet.
Öyle mi? Kim olduğumuzu biliyor musun?
Biliyorum.
Doug Verrick'le çalıştığımızı biliyor musun?
Hayır, onun için çalışıyorsunuz.
-Aynen. -Oha.
Neticede aynı takımdayız.
Bir koşu bize biraz ekmek getiriver.
Lütfen.
Kimseye söylemeyiz.
-Söz. -Hayır.
"Hayır" mı dedin?
Evet, "Hayır" dedim.
-Tamam. -Peki.
-Vay be. -Tamam.
Şimdilik bu kadar. Sağ ol.
İzninizle.
Gerek yok... Peki.
Arzuladığınızdan daha az, hak ettiğinizden daha fazla yiyeceksiniz.
Size hizmet bir zevk.
En azından ketosise devam, bu da bir şey.
Ekmek olmayınca insan daha iyi odaklanıyor.
Bayıldım, beni buna sarıp sarmalayın.
-Denesene. -Yok.
-Yok mu? -Yok.
Bu harika.
-Ben yerim. -Buyur.
Kazara oldu.
Olur öyle şeyler.
Özür dilerim. Bu...
Gerçekten çok üzgünüm.
Yemeğinize dokunmadınız.
Yemek yok ki.
Yo, bu yemek işte.
Gelecek daha çok yemek var.
-Midem şişmesin. -Mümkün değil.
Porsiyonları çok hassas bir şekilde ayarladım.
Kimse şişmez.
Lütfen yiyin.
Yemezseniz menü anlamını yitirir.
Ama bize yemeyin dediniz.
Kastettiğim bu değildi.
Siz de biliyorsunuz.
İlgilendiğiniz için teşekkürler
ama neyi ne zaman yiyeceğime kendim karar verebilirim.
Teşekkürler.
Yerin dibine girdik.
-Ne diyorsun? -Öyle ama.
Herif pisliğin teki.
Lütfen sus.
Kabalık etmesene.
Ne?
Yemeni rica etti.
-Beğenmedim. -Bir dene.
Lütfen.
Servis üç dakikaya başlıyor!
Emredersin Şef!
ÜÇÜNCÜ YEMEK
Bu Pinot Noir, Ross Cobb'un 2013 mahsulü.
Derin uykusundan uyanması için
el blenderi kullandık.
Slavonya meşesi, yoğun kiraz ve tütün aroması,
bir tutam da hasret ve pişmanlık.
Afiyet olsun.
Hasret ve pişmanlık.
En sevdiğim.
Yine bön bön bize bakıyor.
Nereden tanıyoruz?
Tanımıyoruz.
Claire'e ne kadar da benziyor.
Niye böyle deyip duruyorsun? Benzemiyor.
Sence benzemiyor mu?
Claire'imizle alakası yok.
Aynı onun gibi dalgın bakıyor.
Taktın yine. Lütfen yapma.
Tamam. Farz edelim ayrılıyorsun...
Evet.
...ki ayrılmıyorsun,
ayrılıp ne yapacaksın?
Program Geliştirme Yardımcı Yapımcısı.
O ne yahu?
Program geliştirme bölümünde
program geliştirmeye falan yardım edeceğim.
Benimle çalışmaktan nesi iyi?
-Orada bir geleceğim olacak. -Tabii.
-Kurumsal... -Tabii.
Farklı bir gelecek. Anladın mı?
-Kurumda... -Neyse ki hepsi farazi.
Bir sonraki yemeğin adı "Anı."
Uyandırmasını istediğimiz şey bu.
Bir anı.
Size bir anımı anlatayım.
Waterloo, Iowa'da büyürken
salı akşamları taco yerdik.
Tabii!
Taco Günü!
Evet!
Burada gördüğünüz hanımefendi
annem olur.
Gördüğünüz üzere oldukça sarhoş.
Anormal bir durum yok.
Ben yedi yaşındayken
bir salı akşamı babam eve epey sarhoş geldi.
Çok sarhoştu. Bunda da bir anormallik yoktu.
Annem kızıp babama bağırdı,
bunun üstüne babam telefonun kordonuyla annemi boğmaya başladı.
Ağladım.
Bağırıp çağırdım, durması için yalvardım.
Durması için
bacağına mutfak makasını saplamam gerekti.
Hatırlıyorsun, değil mi anne?
Aslında makası boğazına saplasam daha iyi olurmuş.
Ama gençken aklımız pek ermiyor.
Tahmin edebileceğiniz üzere hiç unutamayacağım bir taco gecesi oldu.
-İyi ki boğazına saplamamış. -Bu ne be?
Teatral.
Beğendin mi?
Tabii, onu sanatçı mertebesine yükselten detayları öğreniyoruz.
Adamın mizah anlayışı amma karanlıkmış.
Sahiden harbici biri.
Şimdi de sırada
bizzat tütsülediğimiz al pastor usulü Bresse tavuk but
ve Hawthorn'un değişmez klasiği
atalık mısır unundan tortilla.
Teşekkürler.
Menümüz her daim değişir
ama Bayan Bloom iyi bilir, bu yemek ilk günden beri demirbaşımız.
Hani demiştiniz ya...
Sizi dünyaya tanıttı.
Beni dünyaya tanıttı.
Hangi dünyadan bahsediyorsanız
artık.
Hep yenilik peşinde koştuğumuz ve demode olmaktan korktuğumuz için
bu klasiğimizi güncelledik.
Lazer kullanarak tortilla'ların üzerine çeşitli resimler çizdik.
Makineyi ilk kullanışımız.
Umarız bu taco gecesi herkesin anılarını canlandırır.
Afiyet olsun.
Taco ile bir şey yapmasa şaşardım.
Al bakalım.
Bunlar ne Lil?
Restoranlar.
Eleştirilerimden sonra kapanan yerler.
Şaka mı bu?
Herhâlde.
Richard, bunlar ne?
Yıl Dönümün Kutlu Olsun
Taco'lar için taco şeyleri işte.
Resimleri diyorum.
Bunlar bizim resimlerimiz.
Bu, alnındaki tümör alındıktan sonrasını gösteriyor.
Bandajlısın.
Ne hoş, bizi unutmamışlar.
Tyler, bu sen misin?
Evet. Tabakların fotoğraflarını çekerken.
Bu adamın derdi ne?
Biliyordum. Benden nefret ediyor.
Kahretsin. Dert etmez sanıyordum.
-Özür dilesem mi? -Ne için?
DOKTOR NEŞE, AMELİYATHANEYE
Ne oldu?
Doktor Neşe, Ameliyathaneye.
İnanmıyorum. Bunu unutmuştum.
Rol salakçaydı. Senaryo kötüydü.
Çekim eğlenceliydi ama.
Galiba sana takılıyor, neticede dostsunuz, değil mi?
Yani, öyle de diyebiliriz.
Ama tabii gerçekte hiç dostum var mı?
Bir saniye.
Millet, bu ne lan böyle?
Yoksa bunlar...
Nereden bulmuşlar?
CAYMAN ADALARI EFT ONAY FORMU
Hiç iyi değil.
Bakar mısınız?
Buyurun efendim.
Şey...
Bunlar ne böyle?
Bunlar tortilla.
Evet ama bunlar ne?
Bunlar, üzerlerinde
EchoBrite'ın vergi kayıtlarını
ve naylon faturalarını gösteren tortilla'lar.
Nereden buldunuz?
Üzgünüm ama Şef tariflerini asla paylaşmaz.
Boku yediğinizin farkında mısın?
Sabaha burayı kapattırmış oluruz.
Hayır, buna gerek olmayacak.
Afiyet olsun.
Bu da sen ve...
Bu kadın kim?
Nereden bileyim? Sahte bu.
Belli ki aptalca bir şaka işte.
Kıçı kırık bir taco bu, bir şey olmaz.
Mahkemede delil olursa görürüm seni.
Bildiğimizi inkâr edebiliriz,
hem bizi içeri atmaya kalkarlarsa...
Aynen!
İçeri girersek Verrick de yanar.
O zaman onlar da yanar.
Değil mi? O yüzden sıkıntı yok.
Değil mi?
-Sıkıntı yok. -Bize bir şey olmaz.
İzinsiz fotoğrafını çekemezler.
Sus da düşüneyim.
Bir şekilde kendimi affettirmeliyim.
Asıl yapman gereken, bu kepazeliği geri yollamak.
Pardon.
-Pardon! Bakar mısınız? -Hey. Margot! Margot!
Bana parmak mı şıklattın sen?
Rezervasyon yaptırana dek canım çıktı.
Umurumda değil.
Bu restoranın mutfağına yemek geri yollanmaz, velet.
İçeri aldıklarına dua et.
-Bana ne dedin? -Velet dedim
çünkü çocukluk ediyorsun.
Derhâl benden özür dile. Benimle böyle konuşamazsın.
Bal gibi de konuşurum, parasıyla değil mi?
O yüzden sus ve ye.
Of, of, of.
Bu nasıl lezzet!
İnanılmaz. Mutlaka denemelisin.
Kalsın. Sana mâni olmayayım.
Bayan Mills?
Ne lazımdı?
Kadınlar tuvaletini arıyorum.
Bu tarafta.
Teşekkürler.
Gümüş kapının ardında ne var?
Çok özel bir şey.
Hayır, giremezsiniz...
Buraya girmemelisiniz.
Son yemekte hoşunuza gitmeyen şey
tam olarak neydi, bilmek istiyorum.
Tabağınıza dokunmadınız.
Neden?
Bilmeliyim. Neden yemiyorsunuz?
Ne önemi var?
İşimi çok ciddiye alırım ve siz yemiyorsunuz.
Bu da beni üzüyor.
Sanırım pek aç değilim.
Ben kendimi tanıttım.
Adım Julian Slowik, buranın şefiyim.
Sen kimsin peki?
Tekrar soruyorum. Kimsin?
Margot Mills.
Nerelisin Margot?
Grand Island, Nebraska.
İçin rahatladı mı?
Annemin karavanının adresi de lazım mı?
Görünmeye çalıştığın kişi değilsin.
Kimsin sen?
Ben Margot'yum.
Bu gece burada olmamalıydın.
Bir zahmet yolumdan çekil.
DÖRDÜNCÜ YEMEK
Teatral olduğu kadar minimalist.
Japon minimirasuto tarzında.
-Mizah yapıyordu, değil mi? -Evet.
Taco'ları konuşalım.
Bir tür diyalog.
Bir tür mizah.
Heyecanlıyım.
Bir sonraki tabağımız hazır,
-bence bu yemeği... -Pardon.
Burada neler dönüyor?
Bitirmeme izin verin, olur mu?
Teşekkürler.
Hanımlar ve beyler, yardımcı şefim Jeremy Louden'ı takdim edeyim.
Sıradaki tabağı Jeremy hazırladı.
Yemeğin adı "Dağınıklık."
Aslen Sparks, Nevada'lı olan Jeremy,
Hyde Park'taki Culinary Institute mezunu.
En büyük hayali, dokunaklı mektubunda belirttiği üzere,
Hawthorn'da yanımda çalışmaktı.
Öyle değil mi Jeremy?
Evet Şef.
Jeremy yetenekli.
İyi bir aşçı.
Hatta çok iyi.
Ama mükemmel değil.
Asla da olamayacak.
Benim prestijime, işime ve yeteneğime sahip olmak için canını verir.
Büyük bir şef olmak istiyor ama asla olamayacak.
Öyle değil mi Jeremy?
Evet Şef.
Ben de onun yaşındayken
hedeflerim uğruna Jeremy gibi her şeyi gözden çıkarmıştım.
Benimki gibi, onun hayatı da baskı altında geçiyor.
Dünyanın en iyi yemeklerini yapmaya çalışıyor.
Buna rağmen, her şey yolunda gitse de, yemek mükemmel olsa da,
müşteri ve eleştirmenler mutlu olsa da
dağınıklık olmaması gibi bir şey söz konusu değildir.
Hayatınız darmadağın olur,
bedeniniz dağılır,
ruh sağlığınız altüst olur...
Çünkü hiç tanımayacağınız insanları mutlu etmek için her şeyinizi verirsiniz.
Jeremy...
Bu hayatı seviyor musun? Hayal ettiğin gibi çıktı mı?
Hayır Şef.
Benim hayatımı ister miydin?
Mevkimi veya yeteneğimi değil,
hayatımı ister miydin?
Hayır Şef.
Hanımlar ve beyler, dördüncü yemeğiniz,
yardımcı şefim Jeremy'den "Dağınıklık."
Lanet olsun!
Tanrım!
Ne yapıyorsun?
Derdin ne?
Bu ne lan?
Şok, şok, şok. Hiç beklemiyordum.
Ne oluyor be?
Rica ediyorum. Oturun.
-Sorun yok. -Sakin.
-Ne oldu? -Menünün bir parçası.
Şovun bir parçası.
-Şov mu? -Bu mu şov? Hiç...
Bunun için para verdiniz.
Numara mıydı bu? Neydi?
Bu, size özel bir deneyim.
-Lütfen yerlerinize oturun. -Ne oluyor yahu?
Çok teşekkürler.
Öldü mü?
-Kesin sahte kan veya... -Oturun.
-Sette görmüştüm.
Hiç komik değil.
Bu ne be?
-Bu gerçek mi? -Neler oluyor?
-Çok gerçekçi. -Hayır, olamaz.
-Tüm bunlar tiyatro, değil mi? -Ne diyorsunuz?
Adam kendini vurdu işte.
Çok gerçekçiydi Lillian. Fazlasıyla.
Bunlar hep tiyatro. Sahne sanatı.
-Sahiden mi? -Şef bunu hep yapar.
Menünün bir parçası.
DAĞINIKLIK
haşlama sebze, fırında et, patates konfi, et suyu, kemik iliği
Huzur içinde yat Jeremy Louden
Ye!
Afiyet olsun.
Beşinci yemeği hazırlayın.
Emredersin Şef!
Tyler, neler oluyor?
Domaine Breton'daki dostlarımızdan
biyodinamik Cabernet Franc.
Sülfit katkısı yok,
biraz ahır kokulu,
fırında etin yanında mükemmel gider. Afiyet olsun.
Gidiyoruz. Kalk.
Ama şalımı almalıyım.
-Boş ver şalını. Kalk. -Ama...
Bay Leibrandt?
-Gidiyoruz. -Bir sorun mu var?
Gidiyoruz.
Binecek tekne yok.
Helikopter çağırırım.
Telefon çekmiyor, biraz zor çağırırsınız.
Çekil be.
Tanrım. Ne derlerse yap.
Bana bırak.
-Ben hallederim. -Hangi elinizle Bay Leibrandt?
Ne?
Hangi elinizle halledeceksiniz? Sol mu sağ mı?
Ne diyorsun lan sen?
Biz mi seçelim?
Neyi seçeceksiniz?
Pekâlâ. Sol el.
Yüzük parmağı.
Bırakın beni! Bırakın!
Hayır!
-Yapmayın. Bırakın. -Ne yapıyorsunuz?
-Yapmayın. Yavaş! Rahat bırakın. -İhtiyarı bırakın!
Bay Leibrandt, lütfen kıpırdamayın.
Ne yapıyorsunuz be?
Richard!
Lütfen yerinize oturun.
Nasıl ya...
Ne oluyor? Doktor çağırın.
Yerinizi göstereyim mi?
Parmak gördüm. Parmak var.
Adam acı içinde bağırıyor!
Lütfen, oturun.
Bayım?
Komik değil! Tanrı aşkına!
Hepsi menünün bir parçası.
Ulu Tanrım!
Bunlar gerçek, değil mi? Kafayı yiyeceğim.
-Rehine olamam. -Konuş onunla.
Konuşsana! Onu tanıyorsun ya.
Onu uydurdum.
Niye?
Ünlüleri tanıyormuş gibi yapmayı severim de ondan.
Kocanızın yüzüğü efendim.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Ted. Ted!
Bence bunlar bizim için hazırlanmış bir şov.
Yani ikimize.
O yüzden bana mesaj attı.
Bu muhteşem. Değil mi?
İnanılmaz rol yapıyorlar.
Ne diyorsun lan sen?
Şef Slowik sizi mutfakta bekliyor.
-Ben de gelebilir miyim? -Hayır.
Hayır, üzgünüm ama hepiniz yanılıyorsunuz.
Bunu neden yapıyorsun?
Yanılıyorsun.
Neden bahsediyorsun?
Kimsin sen?
Margot.
Adım Margot.
Nice Margot'lara hizmet ettim. Adın bu değil. Hayır.
Ne fark eder ulan?
Fark ediyor çünkü bu menü, bu misafir listesi,
bütün akşam en ince detayına kadar planlandı
ve sen bu planın bir parçası değilsin.
Her şeyi berbat ediyorsun.
Devam edebilmek için seni oturtacağım yeri bilmeliyim.
Bizimle mi, onlarla mı?
Bu son derece önemli.
O zaman yaşamama izin mi vereceksin?
Yaşamak mı? Hayır!
Elbette hayır.
O zaman menü mahvolur, anlamıyor musun?
Bu akşam hepimiz öleceğiz.
Öyle değil mi?
Evet Şef!
Cevap bekleyen sorumuza dönelim,
vericilerle mi ölmek istiyorsun yoksa alıcılarla mı?
Her hâlükârda ölecek miyim?
Tamamen gelişigüzel.
Hayır, değil. Bu mutfakta hiçbir şey gelişigüzel değil.
Tercihini yap.
Bu kararlar önemli,
menümüz dakiktir.
On beş dakika içinde iki yemek arasında mola vereceğim,
bu süre zarfında kararını ver.
Ya bizimlesin ya onlarla.
Şimdi lütfen yerine geç.
Sıradaki yemek enfes.
Beş dakikaya servis!
Emredersin Şef!
Hepinizi seviyorum.
Biz de seni seviyoruz Şef!
İnanmıyorum! Sana ders mi teklif etti?
Söyle, neydi? Et mi sebze mi?
Et mi sebze mi?
Lanet olsun. Bu haksızlık.
Senin ne ayrıcalığın var?
Sigara içmekten tat bile alamıyorsun.
DAMAK TEMİZLEYİCİ yabani bergamotlu kırmızı yonca çayı
Köşeye sıkıştık. Düşün. Ne yapabiliriz?
Seçenekler ne?
Kapıda korumalar var
ama şansımızı deneyebiliriz.
Evet.
Koridorun devamını gören oldu mu?
Millet, bir şey yapalım, ödlekliğin sırası değil.
Taarruz filmimde işe yaramıştı.
Çatal bıçak getirdiklerinde mutfağa dalalım.
Bıçakta bizden iyilerdir.
Başka ne yapabiliriz?
-Ne bileyim. -E, o zaman?
Yeter lan. Camı kıracağım.
Evet! Kır! Kır!
Lanet olsun!
Yerinize dönmenize yardımcı olayım.
Lanet olsun.
Üzgünüm.
-Tanrım. -Lanet olsun.
Bir söz vardır.
"Bazen ihtiyacın olan tek şey bir fincan çaydır."
Çocukken Bratislava'da öğrendim bunu.
Bu çay damağı temizlemekle kalmaz,
acı gerçeklerin hazmedilmesine de yardımcı olur.
Devam etmeden önce
benimle veya Hawthorn'la ilgili soru varsa alayım.
Var mı sorusu olan?
Bergamot tadı mı alıyorum Şef?
Evet, doğru.
-Şef? -Efendim?
Sanırım şu anda herkesin aklında tek soru var.
Bilmek istediğim... İstediğimiz şey...
Tüm bunların sebebi ne?
Söyleyeyim.
Kendinizi bir degüstasyon konseptinin malzemeleri olarak düşünün.
-Ne? -Tadım konsepti.
Farzımuhal yani.
Sanırım en iyi açıklaması bu olur.
Ama bu olanlar aslında çoğunuzu şaşırtmamalı.
Bayan Bloom.
İzninle sana Lillian demek istiyorum. Biricik ilk destekçim Lillian
kendisi yüzünden kepenk kapatan niceleri olduğunu bilir.
Hayır, hayır. Bir saniye Şef.
Hayır. Konuşmayacaksın.
Şef, üzgünüm ama
Lillian Bloom ile
-röportaj yaptınız. -Ne?
-Burası o röportaj sayesinde var. -Onun pisliklerine
çanak tutuyorsun.
Şakşakçısın.
Onu şımartıyorsun.
Bir bozuk emülsiyon daha.
Sana mesajla davetiye göndermeme bayıldın.
Gelmen için çırpınmama.
Egon doydu.
Tabii, buna şaşmamak lazım. Sen de benim egomu doyurdun.
On dakika Bayan Mills.
Lütfen. Kocamın hastaneye götürülmesi lazım.
Bir şeyim yok, karımı bırakın.
Sadık müdavimlerim.
Son beş yılda buraya kaç kere yemeğe geldiniz?
Bilmem. Altı mı, yedi mi?
Bence daha fazla Dick.
On bir kez. Tam on bir.
Burada bir kez bile yemek yemek pek çokları için lütuftur.
Bay Leibrandt, son geldiğinizde yediğiniz bir yemeğin adını söyleyin lütfen.
On bir kez tekneyle geliyorsunuz,
her seferinde yemeklerin adını tek tek söylüyoruz.
Malzemeleri harfiyen sayıyoruz.
Son geldiğinizde yediğiniz bir yemeğin adı lütfen.
Evvelki sefer de olur.
Bir tane. Lütfen.
Morina.
Ne?
Morina.
Morina değildi mankafa.
Pisi balığıydı.
Nadir bulunan, benekli pisi balığı.
Ne fark eder?
Hayvan için fark ediyor Bayan Leibrandt.
Ürettiği sanat eseri karnınızda boka dönüşen sanatçı için de.
Zamanla yemeklerim öyle pahalandı ki
artık sadece bu tabakadan insanların erişim fırsatı oluyor.
Asla doyuma ulaşamayacak insanları doyurmaya çalışma gafletine düştüm.
En başta da o.
Ama kültürümüz böyle, değil mi?
Restoranım da bu sorunun bir parçası.
Seninmiş gibi konuşuyorsun
ama madem sözümüzü esirgemiyoruz,
burası senin değil.
Doğru. Doug Verrick melek yatırımcım.
Bu adanın ve restoranın sahibi o.
Hawthorn benim tüm hayatım olduğuna göre,
Doug Verrick benim de sahibim sayılır.
Ama artık o işler biraz karıştı
ve ben onun sahibiyim.
-Tanrım. -Olamaz.
Eyvah.
Bunu nasıl durduracağız?
-Olamaz. -Yeter artık.
Nasıl durduracağımızı söyle.
-Durduramazsınız. -Paramız var.
Ne kadar istediğini söyle yeter!
Bir rakam söyle be adam!
Hayır.
Paranız lazım değil.
COVID salgını boyunca burayı açık tuttu nankör herif!
Evet, tuttu ama menümü sorgulamaktan da geri kalmadı.
Hatta bazı malzemeleri değiştirmemi bile talep etti,
oysa Hawthorn'da böyle bir şey söz konusu bile olamaz!
Düşmüş melek lütfen.
Hayır!
İnanmıyorum...
-Hayır. -Dinleyin.
-Delilik... -Dinleyin!
Hayır! Julian!
-Bu resmen delilik. -Dinleyin, dedim!
Hayır...
Dinleyin.
-Delilik bu. -Hayır, dinleyin!
Evet.
Duyuyor musunuz?
Ve...
Suya batıyor ve nihayet
sessizlik.
Duyuyor musunuz?
Sessizliği duyuyor musunuz? Dinleyin, bakın.
Bu sessizliğin anlamı şu,
artık özgürüm.
Süre doldu Bayan Mills.
Şef sizinle ofisinde görüşecek.
Gir.
Kararını verdin mi?
Verdim.
Neye karar verdin?
Haklı olduğuna.
Burada olmamalıyım.
Bunu bütün saygımla söylüyorum çünkü harika olduğuna eminim
ama bunların hiçbiriyle
benim bir alakam yok.
Harika olduğumdan emin değilsin. Öyle deme.
Yanlış.
Peki.
Harika olduğundan emin değilim.
Düş kırıklığına uğrattın.
Canın cehenneme!
Anlaşılan senin adına karar vermem gerekecek.
Kendi türünün arasında, burada kalmalısın.
Hangi türmüş o?
Hizmet sektörü çalışanları.
Anlamadım mı sanıyorsun?
Bizden birini anında gözünden tanırım.
Bay Leibrandt'ı nereden tanıyorsun?
Gözün hep üstünde.
Bence biliyorsun.
Hayır, bilmiyorum.
Para karşılığı ona bir deneyim sundun.
Deneyim sunmada tecrübeli biri olarak ben, kolay sarsılacak biri
olmadığını görebiliyorum.
Seni nasıl sarstı?
-Sarstığı falan... -Margot.
Otuzbir çekmesini izlememi ve dediği her şeyi onaylamamı istedi.
Vay. Çok spesifik.
Pek sayılmaz.
Oldukça sıradan.
Beni sarsan kısmı,
söylememi istedikleriydi. Ona iyi biri olduğunu,
onun kızı olduğumu,
onu sevdiğimi, onun da beni sevdiğini...
Ha, demek romantik biri.
Detaya gerek yok.
Kötü müşterileri iyi bilirim.
Tabii.
Bu hizmetleri vermek hoşuna gidiyor mu?
Evet.
En azından eskiden giderdi.
Ya sen işini seviyor musun?
Eskiden severdim
ama asırlardır içimden kimseye yemek yapmak gelmiyor.
Bu hissi özlüyorum.
Benimle gel.
Herkesin yüzü amma asık!
Hanımlar ve beyler, bir sonraki yemeğimiz için
akşamın serinliğini hissedelim!
Hadi! Dışarı çıkalım!
-Lütfen. -Herkes dışarı.
Kayık bulursak kaçarız.
Müdavimler de. Hadi.
Lütfen Şef'i izleyin.
Şef, sizinle kısa bir şey konuşmak istiyorum.
-Hadi! -Önden buyurun.
Önce misafirler.
Richard.
Beni izleyin.
Dingin gece havasına çıkalım.
Korkmayın.
Korkacak bir şey yok.
Belki bir kayık bulur kaçarız.
Nereye?
-Ne? -Nereye kaçacaksın?
Ne diyorsun yahu?
-Öldük. -Bir şey olmaz.
-Hayır. Bu akşam öleceğiz. -Kesin.
Bir sonraki yemeği yardımcı şefim Katherine Keller takdim edecek.
Herkese iyi akşamlar.
Üç yıl önce Julian Slowik beni becermeye çalıştı.
Girişimlerine karşı koydum.
Bir hafta sonra tekrar denedi.
Yine karşı koydum.
Ama beni kovmadı.
Hayır.
Beni mutfakta tuttu ama sekiz ay boyunca ne yüzüme baktı
ne de doğrudan bana hitap etti.
Bunu yapabilir.
Çünkü o bir yıldız.
"Adam" o.
Sıradaki yemeğin adı "Adamın Ahmaklığı."
Özür dilerim.
Lanet olsun.
Erkek misafirlerimize
şu anda kaçma fırsatı sunuyoruz.
Kırk beş saniye avansın ardından
çalışanlarım sizi yakalamak üzere peşinize düşecek.
Yakalarlarsa...
Peki.
Kırk beş saniye şu anda başladı.
-Şunu tut. -Ne?
Kusura bakma. Rezil biriyim.
Harika bir eleştirmensin.
İlk iş yardım gönderirim.
Sen de.
Sizi baş başa bırakayım.
İçeri geçsek diyorum.
Hava biraz serinledi.
Bu taraftan.
Tamam.
Hadi.
Şimdi!
ALTINCI YEMEK
ADAMIN AHMAKLIĞI
yengeç, mayalı yoğurt suyu, kurutulmuş deniz marulu, umeboshi, yosun
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Bu muhteşem.
Umeboshi'nin mayhoşluğu
ve dalga dalga maya...
Çok zengin, bir o kadar da temiz.
Enfes.
Bu sözleri
eskiden duysam çok etkilenirdim.
Çok leziz.
Gerçekten harika.
Bu emoji beni tek kelimeyle bitirdi.
Umeboshi.
-Umeboshi. -Umeboshi.
Üstün bir tat.
-Çok yeteneklisin. -Teşekkürler.
Normalde köpük sevmem ama...
Kanka, dibimden koşma!
Asıl sen dibime girme!
Orman hayvan gibi! Uza git!
-Yürü lan! -Defol git!
Lanet olsun.
Tanrım.
Evet.
Demek kocamı tanıyorsun.
Evet.
Tanıyorum.
Tamam.
Bize anlatabilirsin.
Bu akşam sahiden ölecek miyiz?
Yaşarsanız amacına ulaşamaz.
-Ne ulaşamaz? -Menü.
Niye?
Bir sona ihtiyacı var,
her şey bir araya gelmeli.
Yemekler enfes olsa kaç yazar?
Bence kendi yerini açmalısın.
Bu konuda sana yardım ederim.
-Eminim edersiniz. -Hem de seve seve.
Tek halletmemiz gereken...
...şu ölme faslı.
Aslında herkesin ölmesi benim fikrimdi.
Kendimle çok gurur duyuyorum.
-Şarap? Oldu olacak... -Lütfen.
Teşekkürler.
Kramp girdi.
Lanet olsun!
Kahretsin!
Son yakalanan misafire özel.
Kaymak ve akçaağaç şuruplu Passard yumurtası.
PASSARD YUMURTASI yumurta, kaymak, akçaağaç şurubu
-Afiyet olsun. -Sağ ol.
Zerre umurunuzda olmadığına eminim
ama adım Margot değil.
Erin.
Brockton, Massachusetts'liyim.
Merak eden varsa.
Parti bitti.
Buyurun beyler.
-Tekrar hoş geldiniz. -Ne verdiler?
Efendim? Lütfen.
Pardon. Onu ben alırım. Sağ olun.
Bayan Bloom. Lütfen.
İzninizle. Sıkıntı yok.
Al.
Tanrım.
Nasıl gitti?
Muhteşem. Bomba gibiydim.
Tek kurtulan bendim.
Üzgünüm. Beceriksizin tekiyim.
Önemli değil.
Senden para çalıyordum.
Biliyorum.
Bildiğini biliyorum.
Sony'ye seni kötüleyen bir e-posta attım.
Beni de CC'ledin ya.
Sayın misafirler,
üzgünüm ama menüye devam etmeden önce
çözülmesi gereken bir meseleyi ele almalıyız.
Sen.
Ben mi?
Sen.
Neden burada olduğunu anlat.
-Çünkü şey istedim... -Önce lokmanı yut.
Yemeklerinizi tatmak istedim.
Peki sana ne söylendi?
Çok önceden nasıl bilgilendirildin?
Gelmiş geçmiş en görkemli menü olacak, dediniz.
Tamam. Başka?
Ve herkes ölecek dediniz.
"Herkes ölecek."
Bir sevgilin vardı.
Sevgilin olduğunu hatırlıyorum.
Bu genç hanım değil, başkası.
Ona ne oldu, sevgiline?
Benden ayrıldı Şef.
Sen de Margot'yu getirdin.
Niye?
Çünkü tek kişilik masanız yok.
Yani öleceğini bile bile bu kızı tuttun.
-Evet. -Seni şımarık pislik!
Geberteceğim seni Tyler!
Sakin olun.
Kız haklı ama, değil mi?
Sekiz ay boyunca seninle yazıştım,
dünyamıza açılan bir pencere sundum sana.
Ve gizlilik yemini ettin.
Sence niye böyle bir şey yaptım?
-Mutfak konusunda... -Niye?
...bilgili olduğumu söylediniz.
Doğru. Diğerleri gibi değilsin.
-Pacojet'in ne olduğunu biliyorsun. -Evet.
-Bergamotu bildin. -Evet.
-Tadını aldım. -Evet, aldın.
Hatta adını da koydun.
-Ayırt ettin. -Evet.
Çok etkilendim.
-Sahiden mi? -Tabii.
Sen aşçısın.
Aşçının yeri mutfaktır.
Değil mi?
Evet Şef!
Evet.
-Benimle gel. -Sahiden mi?
Ben mi? Sahiden mi?
Sana bir sürprizim var.
Tamam.
Buraya gel. Elsa'da.
Şef önlüğü.
Hawthorn hediyesi.
Vay canına.
-Çok güzel. -Teşekkürler.
Harika oldu. Harika olmadı mı Margot?
-Yakıştı, değil mi? -Evet Şef!
Bay Yakışıklı.
Önlüğünü kişiselleştireyim.
"T, Y...
"L, E...
"R."
Teşekkürler.
-Seninle gurur duyuyorum. -Sağ ol Şef.
Tyler, pişirmeye başla.
Ne?
Pişir.
-Aşçısın ya, pişir işte. -Burada olur mu ki?
-Pişir hadi. -Şimdi mi? Bilemedim...
Pişir! Hadi, başla.
Ne lazım? Her şey var.
-Yaklaşın. -Korkmayın.
Ne lazım?
-İzlemek için yaklaşın. -Herkes toplansın.
Lütfen gelin. Tyler mutfak hünerlerini konuşturacak.
-İzlemek için yaklaşın. -Toplanın.
İyice yaklaşın.
Ne lazım?
-Pırasa. -Aşçıya pırasa getirin. Pırasa.
Çalışma tezgâhın burası. Başka?
S...
-Sıçmık mı? Sıçmık ister misin? -Yok.
-Soğan, arpacık soğanı. -Gurmemize soğan!
-Efsanevi Bay Gurme! -Pardon.
Toplanın. Tyler'dan öğreneceklerimiz var.
Bu yeni doğrama tekniğinden ne yazık ki bihaber kalmışız.
Şimdi ne lazım?
Tereyağı.
Tereyağında sotelenmiş pırasa ve arpacık soğanı.
Mutfakta bir devrime tanıklık ediyoruz.
Et ister misin?
-Kuzu. -Kuzu!
Bence hazır Şef.
-Emin misin? -Evet.
Pacojet'le bir tur kızart istersen.
Yok.
Vay canına.
Bu gerçekten
rezalet.
TYLER'IN SAÇMALIĞI
pişmemiş kuzu, yemesi imkânsız pırasa sosu,
had safhada uyum eksikliği
Sanatımızdan gizemin kaybolup gitmesinin sebebi sensin.
Sen de görüyorsun, değil mi?
Üzgünüm Şef.
Gel evlat. Gel.
Yaklaş.
Emredersin Şef.
Artık sen de özgürsün.
Hanımlar ve beyler, hepinizden özür dilerim.
Bu gördükleriniz bu akşamki menünün bir parçası değildi.
Hedefimiz mükemmelliktir,
tabii böyle bir şey yok. Bu da benim için hazmetmesi zor, acı bir gerçek.
Affınıza sığınıyorum.
Benimle gel.
Sunumun sonuna geldik.
Lütfen yerlerinize.
Beni dinle.
Menüde son bir tuzlu yemek var.
Yani tatlıyı hazırlamalıyız.
Tatlı için büyük bir fıçı lazım, şu köşede olması gerekirdi.
Bir fıçı görüyor musun?
-Hayır, görmüyorum. -Ben de.
Bunun sebebi ihmalkâr arkadaşımız Elsa'nın fıçıyı getirtmeyi unutması.
Bu yüzden fıçıyı sen getireceksin Margot.
-Ben mi? -Sen. Füme yerini hatırlıyor musun?
Belki de bu pek...
-Şef, bizden biri gitse... -Margot artık bizden biri Elsa.
Değil mi Margot?
-Evet. -Evet, ne?
Evet Şef.
Elsa, anahtarı ona ver.
Emredersin Şef.
Git hadi.
Hadi!
Pardon.
Pardon Şef.
Bay Slowik.
Merhaba.
N'aber?
Bakın...
Şey diyecektim...
Şöyle ki...
Haddimi aşmak istemem tabii
ama bana biraz haksızlık ediliyor gibi geliyor.
Belki.
Yani...
Niye cezalandırıldığını duymak ister misin?
Olur.
Doktor Neşe, Ameliyathaneye'yi izledim ve hiç beğenmedim.
Efendim?
Günlerden pazardı.
Aylardır kullandığım ilk izin günümdü.
Çok kıymetli bir gündü. Hayatı tadabileceğim tek gün.
Doktor Neşe, Ameliyathaneye filmini sinemada tek başıma izledim.
İyi de ben yönetmedim ki, sadece filmde oynadım.
O filmdeki suratını hatırlayınca,
hatta şu anda bile yüzüne bakınca fena oluyorum.
Fıttırıyorum.
Gayesini yitiren bir sanatçıdan geriye ne kalır?
Acınacak bir durum.
Aslında haklısınız.
Ya onun kabahati ne?
Ne mezunusun?
Brown.
Öğrenim harcı?
Kullanmadım.
Üzgünüm. Öleceksin.
Yuh artık.
Şaka mı bu?
Şef'in evine girmek herkese yasak.
Kendini özel mi sanıyorsun?
Bu kuralı çiğnedin.
Şef menüye odaklanabilsin diye müşterilerle ben ilgilenirim.
Geldiğinden beri başımıza bela oldun.
Özür dilerim.
Sormamın sakıncası yoksa,
onun için niye ölüyorsun?
Yerime geçmene izin vermem.
Yerine geçmek mi?
İnan, hiç öyle bir...
Hayır!
Kes şunu!
Yeter!
Bana fıçıdan bahsetmedi.
Ben unutmadım.
Tanrım!
Tantalus'taki Şef Çığır Açıyor
Yazan LILLIAN BLOOM
HAMBURGERCİ HOWIE - AYIN ÇALIŞANI AĞUSTOS 1987 - JULIAN SLOWIK
Aşçıyı Öp
Aman Tanrım.
Alo?
Mutlu yıllar sevgili Bryce
Mutlu yıllar sana
Doğum günüm olduğunu mu söylediniz?
Üç saat önce komik bir fikirdi.
Teşekkürler.
Fıçıyı orada bırak
ve yerine geç.
Anlamanı istediğim bir şey var Margot.
Ben bir canavarım.
Daha doğrusu, canavardım.
Kendimi satmıştım.
Ama bu akşam yaptığım her şey saf.
Egosuz.
Nihayet acı kalmadı.
Şefin elleri.
Yanmaztaş eller.
Dökme demir tavayı fırından masana eldivensiz getirebilirim.
Artık canımı hiçbir şey yakmıyor.
Martin Luther King ne demiş, "Acı bir şekilde gördük ki,
"baskıcı rejimler asla kendi istekleriyle özgürlük dağıtmaz.
"Özgürlük, ezilen tarafından talep edilmelidir."
King'den alıntı mı yaptı?
-Evet. -Aynen.
Ne?
Demek telsizimizi buldun.
Yemek salonunu derhâl boşaltın!
Tekne geldi!
Birilerini mi aradın?
-Tekne. -Tekne geldi.
Ne? Ne yapıyorsun?
-Ağır ol! -İhtiyara ne yapıyorsun?
Birader, yavaş!
Daha sıkı.
Güzel.
İçinizden yardım istemek geçecek.
Yalvarmak isteyeceksiniz.
Bu hiç akıllıca olmaz. O size yardım edemez.
Kendinize iki şey sorun.
Bir, masum bir insanın ölümünden sorumlu olmak ister misiniz?
İki, bütün bu gece boyunca bize karşı koymak için
neden ciddi bir çaba göstermediniz?
Niye buradan kaçmaya çalışmadınız?
Bence kaçabilirdiniz.
Bunu bir düşünün.
İyi akşamlar. Nasıl yardımcı olabiliriz?
Bir ihbar aldım.
Burası hakkında mı?
Ne tür bir ihbar?
Şiddet olayı.
-İşletme sahibi misiniz? -Aşçıbaşıyım.
Yakın zamanda restoran el değiştirdi, uzun hikâye.
Kabalık etmek istemem ama görüyorsunuz,
yemek servisi yapıyoruz.
Burada kısa dalgadan imdat çağrısında bulunan oldu mu?
Maalesef misafirlerimize
kısa dalga telsiz ikramımız yok.
Bir saniye.
Siz yoksa...
Evet, evet. Benim.
Vay be. Büyük hayranınızım.
Teşekkürler.
İmza versin mi?
Zahmet olmasın.
Yok canım, ne zahmeti.
Sadece üstümde...
Kalemimiz var.
Halledelim.
Tamam.
Teşekkürler.
-Adın ne? -Dale.
Dale. N'aber Dale?
Selam.
Harikasınız.
Eşimle şeye bayılmıştık...
Neydi adı? Hani cerrah olduğunuz?
Evet.
Doktor Neşe, Ameliyathaneye.
Evet, o! Harika filmdi.
Al bakalım.
Çok teşekkürler.
Süper.
Verdiğim rahatsızlıktan ötürü kusura bakmayın.
Artık gideyim ben.
Her şey için sağ ol. Ne demek.
Hizmetleriniz için teşekkürler.
BİZE YARDIM ET
Herkes ellerini kaldırsın!
Hayır. Şaka yapıyorsunuz.
Şaka bu.
Şaka yapmıyorum bayım.
Durun, yanlış anlaşılma var.
Bize yardım edin!
-Evet! -Bizi öldürmek istiyor!
Herkes yerine otursun! Oturun!
Bu adam manyak!
Yerinize geçin.
Sessiz olun! Herkes yerine!
Derhâl oturun!
Susun!
-Sorun o! -O!
-Herkes! -Hepimizi öldürmek istiyor!
Konuşmayın!
Sen.
Diz çök ve ellerini başına koy.
Nihayet!
Teşekkürler!
Şimdi hapı yuttun işte!
Şükür!
Tanrım!
Diğerleri de işin içinde. Dikkat!
-Sakin olun! -Geber!
-Sakin olun. -Geber!
Ben demeden kimse kımıldamasın.
Kımıldamayın!
-Hayır! -Ne yapıyorsun?
Dur, hayır!
-Şef'i yakala! -Hayır!
Sağ ol Dale. Teşekkürler.
Çok iyiydin.
Mutfak, ekip işidir yoksa hiçbir iş düzgün gitmez.
Biz bir ekibiz.
Sen,
Nebraska'dan Margot...
Aramızdaki kutsal güven bağına ihanet ettin.
Yaptığın işi eline yüzüne bulaştırdın.
Yanılmışım.
Sen yiyicisin. Alıcısın.
Diğerleri gibisin.
Son yemek! Beş dakikaya servis!
Emredersin Şef!
Yemeklerini beğenmedim.
Ne dedin?
Dedim ki, yemeklerini beğenmedim,
iade etmek istiyorum.
Bunu duyduğuma üzüldüm.
Yemeklerimin nesini beğenmedin?
Her şeyden önce,
yemek yeme keyfimin içine ettin.
Bu akşam sunulan her tabak, oturup keyifle yenmek yerine
entelektüel bir fikir uyandırmak için tasarlanmıştı.
Yemeklerini tattığımda
sevgisiz yapıldıklarını hissettim.
Çok saçma. Her yemeği sevgiyle yaparız.
-Öyle değil mi? -Evet Şef!
Sevginin en mühim malzeme olduğunu herkes bilir.
O hâlde kendini kandırıyorsun.
Yapma. Hani bu gece acı gerçekleri hazmedecektik?
Bu da öyle. Yemeklerin takıntı ürünü,
sevgi değil.
Sıcak yemeklerin bile soğuk.
Sen bir şefsin.
Bu dünyadaki yegâne amacın insanlara
sevecekleri yemekler sunmak ve sen başarısız oldun.
Başarısız oldun.
Ayrıca sıkıldım.
En kötü yanı ise
hâlâ açım.
Hâlâ aç mısın?
Evet, açım.
Ne kadar açsın?
Açlıktan ölüyorum.
Canın ne istiyor?
Neyin var?
Her şey.
Canım ne çekti, biliyor musun?
Söyle.
Çizburger çekti.
Hayhay, çizburger yapabiliriz.
Gerçek bir çizburger ama.
Avangart, entel dantel falan olmasın.
Gerçek bir çizburger istiyorum.
Çok leziz, klasik bir çizburger yaparım.
Bence yapamazsın.
Öyle bir yaparım ki hayatında yediğin ilk çizburger tadında olur.
Ailenin anca parasının yettiği, ucuz çizburgerden.
-Göster bakalım. -Nasıl olsun?
Orta pişmiş. Amerikan peynirli.
Amerikan peyniri çizburger için idealdir
çünkü parçalanmadan erir.
Bana kaça patlayacak?
9 dolar 95 sent.
Yanında kızartma var mı?
-Niels. -Buyur Şef?
-Fritöz açık mı? -Açık Şef.
Patates tırtıklı mı olsun, normal mi?
Çizburger dediğin
işte böyle olur.
Evet.
Hakiki bir çizburger.
Maalesef gözüm karnımdan önce doydu.
Tabii, anlıyorum.
Kalanını paket yapabilir miyiz?
Biraz bekleteceğim.
İLAVE YEMEK: ÇİZBURGER
sağlam bir çizburger işte
Paket çizburger hazır.
Bu da hediye paketi.
Bizi tercih ettiğiniz için teşekkürler.
Teşekkürler...
Her şey için.
Son yemekten önce faturayı konuşmamız lazım.
Bizde bahşiş sistemi yok, kuver fiyata dâhildir.
Umarım hediye paketlerini beğenirsiniz.
İçlerinde güzel şeyler var.
Yerel tedarikçilerimizi anlatan kitapçık,
ev yapımı granola,
Doug Verrick'in bir parmağı
ve bu akşamın menüsü.
Hayır, lütfen.
Yemek dergiden.
Beni bırakamazsın demiştim.
Bir kez daha
bizi tercih ettiğiniz için teşekkürler.
Sanatımın ve hayatımın çöküşünü
temsil ediyorsunuz.
Şimdi de bunun bir parçası olacaksınız,
şaheserim olacağını umduğum yemeğin bir parçası.
Son olarak sıra tatlıda, klasik bir abur cubura şakacı bir yorum katıyoruz.
S'more.
İnsanlık tarihinde damak tadına yapılmış en büyük hakaret.
Endüstriyel bisküvilerin arasına hapsedilmiş
sömürü ürünü çikolata ve jelleşmiş şekerli su.
Tüm kusurlarımızın timsali bu tatlıyı masumiyetle özdeşleştiriyoruz.
Çocuklukla.
Anne babamızla.
Ama bu hilkat garibesine can veren unsur ateştir.
Tanrım.
Arındıran alev.
Bizi besler, ısıtır,
yeniden yaratır, var eder
ve yok eder.
Alevlere kucak açmalıyız.
Hadi be! Çalış lütfen.
Arınmalıyız.
Temizlenmeliyiz.
Ya şehit olacağız
ya da dinden çıkacağız.
Yoğrulup
yeniden başlayacağız.
Teşekkürler.
Hepinizi seviyorum!
Seni seviyoruz Şef!
S'MORE
marshmallow, çikolata, bisküvi, müşteriler, çalışanlar, restoran
Çevirmen: Berkcan Navarro